Mahābhārata · Adhyāya 7.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.199.1
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना ।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१९९.१ ॥
O magnânimo que estudou os Vedas com seus membros, segundo a regra, em quem a própria ciência do arco estava firmemente estabelecida.
7.199.2
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः ।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च ॥ ७.१९९.२ ॥
Por cuja graça os touros entre os homens realizam na batalha feitos sobre-humanos, difíceis até para os deuses.
7.199.3
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा ।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना ॥ ७.१९९.३ ॥
Diante de todos, o malfeitor injuriou Droṇa; o vil assassino de seu mestre cometeu um ato abjeto.
7.199.4
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम् ॥ ७.१९९.४ ॥
Ali não mostraram indignação. Vergonha para a casta guerreira, vergonha para a própria indignação!
7.199.5
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः ।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९९.५ ॥
Os filhos de Pṛthā e todos os reis portadores de arco da terra, ao ouvir as palavras do príncipe de Pañcāla, o que disseram? Diga-me isso, Sañjaya.
7.199.6
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः ।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते ॥ ७.१९९.६ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras cruéis do filho de Drupada, ó senhor do povo, todos os reis permaneceram em silêncio.
7.199.7
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम् ।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.१९९.७ ॥
Mas Arjuna, olhando de soslaio para o filho de Pṛṣata, suspirou profundamente com lágrimas e disse: "Vergonha, vergonha!"
7.199.8
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् ॥ ७.१९९.८ ॥
Yudhiṣṭhira e Bhīma, os gêmeos, Kṛṣṇa e os outros ficaram profundamente envergonhados, ó rei. Então Sātyaki disse isto.
7.199.9
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम् ।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम् ॥ ७.१९९.९ ॥
Não há aqui nenhum homem que mate logo este pecador, de mau agouro, o mais vil dos homens, que assim fala?
7.199.10
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया ।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव ॥ ७.१९९.१० ॥
Todos estes Pāṇḍavas te censuram, desejosos de saber, por aquele ato pecaminoso, como os brâmanes censuram o pária cozinheiro de cães.
7.199.11
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः ।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम् ॥ ७.१९९.११ ॥
Tendo cometido este grande pecado, condenado por todos os bons, como não te envergonhas de falar, tendo chegado a esta bela assembleia?
7.199.12
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते ।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे ॥ ७.१९९.१२ ॥
Como não se parte a tua língua em cem pedaços, e por que não se racha a tua cabeça, miserável? Insultando o teu mestre, por que não cais pela injustiça?
7.199.13
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः ।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि ॥ ७.१९९.१३ ॥
Você é censurável pelos Pārthas e por todos os Andhakas e Vṛṣṇis, pois, tendo cometido um ato vil, você se gaba na assembleia dos homens.
7.199.14
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन् ।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता ॥ ७.१९९.१४ ॥
Após cometer um ato tão indevido e novamente insultar seu mestre, você merece ser morto; não há propósito para você em viver nem por um instante.
7.199.15
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम ।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः ॥ ७.१९९.१५ ॥
Ó o mais vil dos homens! Quem, senão você, decidiria matar seu mestre, o justo e bom, agarrando-o pelos cabelos?
7.199.16
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः ।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम् ॥ ७.१९९.१६ ॥
Tendo você, a vergonha da sua família, seus parentes de sete gerações anteriores e posteriores afundaram, e foram abandonados pela fama.
7.199.17
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना ॥ ७.१९९.१७ ॥
Ó touro entre os homens! Assim como você disse ao Pārtha sobre Bhīṣma, aquele de alma grandiosa mesmo determinou o seu próprio fim.
7.199.18
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः ।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत् ॥ ७.१९९.१८ ॥
Seu matador também será o seu próprio irmão, o mais pecador dos que agem; na terra não há outro pecador senão os filhos de Pāñcāla.
7.199.19
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल ।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः ॥ ७.१९९.१९ ॥
Aquele criado por teu pai é, de fato, o destruidor de Bhīṣma; é protegido por Śikhaṇḍin, e ele é a morte daquele magnânimo.
7.199.20
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः ।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः ॥ ७.१९९.२० ॥
Os Pāñcālas, desviados do dharma, vis traidores de amigos e mestres, ao encontrarem subitamente teu irmão, foram condenados por todos os justos.
7.199.21
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि ।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया ॥ ७.१९९.२१ ॥
Se novamente proferires tais palavras em minha presença, esmagarei tua cabeça com uma clava como um raio.
7.199.22
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते ।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः ॥ ७.१९९.२२ ॥
Ao verem-te como assassino de um brâmane, as pessoas olham para o sol; pois o pecado do assassinato de brâmane é teu, e a expiação por ele é para ti mesmo.
7.199.23
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः ।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे ॥ ७.१९९.२३ ॥
Ó Pāñcāla, malvadíssimo! Diante do meu próprio mestre, insultando repetidamente até o mestre do mestre, não sentes vergonha.
7.199.24
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम ।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः ॥ ७.१९९.२४ ॥
Para, para! Suporta este golpe da minha clava; e eu também suportarei teus golpes de clava muitas vezes.
7.199.25
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम् ।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव ॥ ७.१९९.२५ ॥
Assim insultado pelo Sātvata com palavras duras, o Pārṣata enfurecido, como se risse, falou ao irado Sātyaki.
7.199.26
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव ।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति ॥ ७.१९९.२६ ॥
«Ouve-se, ouve-se, e perdoa-se», ó Mādhava. O homem ignóbil e mau sempre deseja insultar o homem bom.
7.199.27
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम् ।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते ॥ ७.१९९.२७ ॥
A paciência é louvada no mundo, mas o pecador não merece a paciência. O de alma pecadora julga que o paciente foi vencido.
7.199.28
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः ।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि ॥ ७.१९९.२८ ॥
Tu, de conduta vil, de alma baixa e resoluto no pecado, és digno de ser injuriado da ponta do cabelo à ponta das unhas, e ainda assim queres falar.
7.199.29
वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम् ।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः ॥ ७.१९९.२९ ॥
Ó pecador, a morte seria melhor para ti; a tua mente não é a de quem ouve a raiz da repreensão. Os homens de conduta vil injuriam os outros por suas faltas e são cegos para as próprias.
7.199.30
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया ।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम् ॥ ७.१९९.३० ॥
Aquele Bhūriśravas, cujos braços haviam sido cortados e que caíra em estado de morte — foi morto por ti, embora fosses impedido. Que pecado poderia ser maior?
7.199.31
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे ।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम् ॥ ७.१९९.३१ ॥
Na batalha, Droṇa, atingido pela minha arma divina, foi morto depois de depor as armas. Que ação maligna foi cometida ali?
7.199.32
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम् ।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत् ॥ ७.१९९.३२ ॥
Se inimigos matam quem não combate na batalha, do mesmo modo um sábio em jejum até a morte, ou quem tem o braço cortado, como, ó Sātyaki, ele poderia falar (do dever)?
7.199.33
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान् ।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः ॥ ७.१९९.३३ ॥
Tendo-te derrubado com o pé no chão, aquele valente te arrasta. Então, ó melhor dos homens, por que não o mataste?
7.199.34
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः ।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान् ॥ ७.१९९.३४ ॥
Quando tu, ignóbil, foste outrora derrotado por Pārtha, então o poderoso herói, filho de Somadatta, foi morto; assim fizeste também então.
7.199.35
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम् ।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम् ॥ ७.१९९.३५ ॥
Onde quer que Droṇa ponha em fuga o exército dos Pāṇḍavas, ali eu vou, espalhando milhares de flechas.
7.199.36
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम् ।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ ॥ ७.१९९.३६ ॥
Tendo cometido tal ato, tu mesmo, como um chandala, deverias falar; mas por que dizes palavras duras? Deves ser respondido.
7.199.37
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम ।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद ॥ ७.१९९.३७ ॥
Tu, o mais vil da linhagem dos Vṛṣṇi, és o autor deste ato, não eu. És a morada dos pecados e das ações pecaminosas. Não fales mais.
7.199.38
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम् ।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१९९.३८ ॥
Fica em silêncio; não me fales mais daqui em diante. O que estás prestes a dizer-me está virado ao contrário.
7.199.39
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम् ।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१९९.३९ ॥
E se, por insensatez, me disseres de novo palavras tão duras, enviar-te-ei com flechas, na batalha, ao reino de Vaivasvata.
7.199.40
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते ।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम् ॥ ७.१९९.४० ॥
Insensato, nada se alcança só com a retidão. Ouve também como a conduta deles se fez pela injustiça.
7.199.41
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः ।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके ॥ ७.१९९.४१ ॥
Outrora Yudhiṣṭhira, o Pāṇḍava, foi enganado pela injustiça, e Draupadī foi igualmente atormentada pela injustiça, ó Sātyaki.
7.199.42
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया ।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश ॥ ७.१९९.४२ ॥
Todos os Pāṇḍava, juntamente com Kṛṣṇā, foram expulsos para a floresta, e toda a sua riqueza foi-lhes arrancada pela injustiça, ó insensato.
7.199.43
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः ।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः ॥ ७.१९९.४३ ॥
O rei dos Madras, Śalya, foi derrubado injustamente aqui pelos inimigos, e igualmente o jovem Saubhadra (Abhimanyu) foi abatido injustamente.
7.199.44
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः ।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः ॥ ७.१९९.४४ ॥
Também aqui Bhīṣma, conquistador de cidades inimigas, foi morto injustamente, e Bhūriśravas foi morto injustamente por ti, que conheces o dharma.
7.199.45
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे ।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत ॥ ७.१९९.४५ ॥
Assim agiram os inimigos e também os Pāṇḍavas na batalha; ó Sātvata, até os heróis que conhecem o dharma, ao proteger a vitória, fizeram o mesmo.
7.199.46
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः ।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम् ॥ ७.१९९.४६ ॥
O dharma supremo é difícil de conhecer, e o adharma é difícil de compreender; luta com os Kaurava e não vás à morada de teu pai.
7.199.47
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च ।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत् ॥ ७.१९९.४७ ॥
Ao ouvir tais palavras cruéis e duras, o glorioso Sātyaki pareceu tremer.
7.199.48
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम् ।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः ॥ ७.१९९.४८ ॥
Ao ouvir isso, Sātyaki, com os olhos avermelhados de ira, empunhou sua maça; bufando como uma serpente, pousou o arco sobre o carro.
7.199.49
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत् ।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम् ॥ ७.१९९.४९ ॥
Então, lançando-se sobre o Pāñcālya, disse com fúria: 'Não te direi palavras duras; vou matar-te, tu que mereces ser morto.'
7.199.50
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम् ।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम् ॥ ७.१९९.५० ॥
Ele, de grande força e implacável, que de repente investia contra o Pāñcālya em grande cólera, parecia o próprio Antaka, a Morte.
7.199.51
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत् ॥ ७.१९९.५१ ॥
Incitado por Vāsudeva, o poderoso Bhīmasena saltou rapidamente do carro e o conteve com os braços.
7.199.52
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली ।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात् ॥ ७.१९९.५२ ॥
Assim, o poderoso Pāṇḍava agarrou o irado Sātyaki que avançava, e levou à força o forte que se debatia.
7.199.53
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः ।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः ॥ ७.१९९.५३ ॥
Firmando os pés, o touro da linhagem Śini foi detido por Bhīma com força no sexto passo; era o melhor dos fortes.
7.199.54
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते ॥ ७.१९९.५४ ॥
Descendo rapidamente do carro até onde o mais poderoso o segurava, Sahadeva, ó senhor dos homens, falou com palavras suaves.
7.199.55
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते ।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष ॥ ७.१९९.५५ ॥
Ó tigre entre os homens, não temos outro amigo além dos Andhakas, dos Vṛṣṇis e dos Pāñcālas, senhor.
7.199.56
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः ।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते ॥ ७.१९९.५६ ॥
Assim também para os Andhakas e Vṛṣṇis, e especialmente para Kṛṣṇa, e assim também para nós, não há outro amigo.
7.199.57
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम् ।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः ॥ ७.१९९.५७ ॥
Ó descendente de Vṛṣṇi, mesmo procurando até os confins do oceano, os Pāñcālas não têm amigo maior que os Pāṇḍavas e os Vṛṣṇis.
7.199.58
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान् ।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम् ॥ ७.१९९.५८ ॥
Como o senhor considera tal amigo, e como vocês são para nós, assim somos nós para vocês.
7.199.59
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन् ।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा ॥ ७.१९९.५९ ॥
Ó conhecedor de todo dharma, lembrando assim o dever da amizade, controle sua ira contra o Pāñcāla e acalme-se, ó melhor dos Śinis.
7.199.60
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते ।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत् ॥ ७.१९९.६० ॥
Você deve perdoar o filho de Pṛṣata, e que o filho de Pṛṣata lhe perdoe. Nós somos os que pedem perdão; o que mais poderia haver senão a paz?
7.199.61
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष ।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ७.१९९.६१ ॥
Quando Sahadeva acalmou Śaineya, ó nobre, o filho do rei dos Pāñcāla, rindo, disse isto.
7.199.62
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम् ।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः ॥ ७.१९९.६२ ॥
Ó Bhīma, liberta o neto de Śini, embriagado de fúria de batalha; que ele me ataque como o vento ataca a montanha.
7.199.63
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम् ।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे ॥ ७.१९९.६३ ॥
Ó filho de Kuntī, até que eu subjugue sua fúria e seu ardor pela batalha com minhas flechas afiadas, que sua vida também permaneça na luta.
7.199.64
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम् ।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः ॥ ७.१९९.६४ ॥
O que, então, posso fazer? Que esta tarefa seja dita. O grande exército dos filhos de Pāṇḍu avança, e estes Kaurava vêm ao encontro deles.
7.199.65
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे ।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः ॥ ७.१९९.६५ ॥
Ou então Phalguna (Arjuna) conterá a todos na batalha. Eu também farei sua cabeça cair com minhas flechas.
7.199.66
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे ।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति ॥ ७.१९९.६६ ॥
Na batalha, ele me julga um homem de braço decepado. Solta-o, e eu também o soltarei; ou então ele me matará.
7.199.67
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन् ।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली ॥ ७.१९९.६७ ॥
Ouvindo as palavras dos Pāñcālas, Sātyaki, bufando como uma serpente, contorcia-se sem cessar, preso nos braços de Bhīma, o poderoso.
7.199.68
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः ॥ ७.१९९.६८ ॥
Aqueles dois heróis, rugindo como touros, poderosos e orgulhosos de seus braços, foram rapidamente contidos com grande esforço por Vāsudeva e pelo rei do dharma, ó senhor.
7.199.69
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१९९.६९ ॥
Tendo contido aqueles dois supremos arqueiros, com os olhos avermelhados de ira, os touros entre os kṣatriyas voltaram-se contra os outros que desejavam combater na batalha.