Mahābhārata · Adhyāya 7.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.199.1
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना ।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१९९.१ ॥
Der großmütige, der die Vedas mit ihren Gliedern gemäß der Regel studierte, in dem die Wissenschaft des Bogens selbst fest gegründet war.
7.199.2
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः ।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च ॥ ७.१९९.२ ॥
Durch dessen Gnade die Stiere unter den Männern im Kampf übermenschliche Taten vollbringen, die selbst den Göttern schwer fallen.
7.199.3
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा ।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना ॥ ७.१९९.३ ॥
Vor aller Augen schmähte der Übeltäter Droṇa; der niederträchtige Lehrermörder beging eine gemeine Tat.
7.199.4
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम् ॥ ७.१९९.४ ॥
Dort zeigten sie keinen Unwillen. Schande über den Kriegerstand, Schande über den Unwillen selbst!
7.199.5
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः ।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९९.५ ॥
Was sagten die Söhne der Pṛthā und alle bogentragenden Könige der Erde, als sie die Worte des Pāñcāla-Prinzen hörten? Sag es mir, Sañjaya.
7.199.6
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः ।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते ॥ ७.१९९.६ ॥
Als sie die grausamen Worte des Sohnes des Drupada gehört hatten, o Herr der Völker, verstummten alle Könige.
7.199.7
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम् ।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.१९९.७ ॥
Arjuna aber blickte den Sohn des Pṛṣata schief an, seufzte tief unter Tränen und sprach: "Schande, Schande!"
7.199.8
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् ॥ ७.१९९.८ ॥
Yudhiṣṭhira und Bhīma, die Zwillinge, Kṛṣṇa und die anderen waren tief beschämt, o König. Da sprach Sātyaki diese Worte.
7.199.9
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम् ।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम् ॥ ७.१९९.९ ॥
Gibt es hier keinen Mann, der diesen sündigen, unheilvollen, niedrigsten der Menschen, der so redet, rasch erschlägt?
7.199.10
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया ।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव ॥ ७.१९९.१० ॥
Alle diese Pāṇḍavas schelten dich aus Verlangen zu wissen, für jene sündige Tat, wie Brahmanen den Hundekocher, den Unberührbaren, schelten.
7.199.11
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः ।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम् ॥ ७.१९९.११ ॥
Nachdem du dieses große Verbrechen begangen hast, von allen Guten verurteilt, wie schämst du dich nicht zu sprechen, da du in diese schöne Versammlung getreten bist?
7.199.12
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते ।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे ॥ ७.१९९.१२ ॥
Wie kommt es, dass deine Zunge nicht in hundert Stücke zerspringt und dein Haupt nicht zerbricht, du Elender? Da du deinen Lehrer schmähst, warum stürzt du nicht durch Unrecht hinab?
7.199.13
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः ।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि ॥ ७.१९९.१३ ॥
Du bist von den Pārthas und allen Andhakas und Vṛṣṇis zu tadeln, denn nachdem du eine schändliche Tat begangen hast, rühmst du dich vor der Versammlung der Menschen.
7.199.14
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन् ।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता ॥ ७.१९९.१४ ॥
Nachdem du eine so unziemliche Tat begangen und deinen Lehrer nochmals geschmäht hast, verdienst du den Tod; für dich hat das Leben auch nicht einen Augenblick Sinn.
7.199.15
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम ।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः ॥ ७.१९९.१५ ॥
O niedrigster der Menschen! Wer außer dir würde beschließen, seinen Lehrer, den Gerechten und Guten, bei den Haaren gepackt zu töten?
7.199.16
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः ।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम् ॥ ७.१९९.१६ ॥
Du bist die Schande deiner Familie; durch dich sind deine Verwandten von sieben Generationen vorher und nachher untergegangen und von ihrem Ruhm verlassen worden.
7.199.17
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना ॥ ७.१९९.१७ ॥
O Stier unter den Menschen! So wie du zu Pārtha über Bhīṣma gesprochen hast, hat jener Großherzige selbst sein Ende bestimmt.
7.199.18
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः ।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत् ॥ ७.१९९.१८ ॥
Sein Mörder wird auch dein eigener Bruder sein, der sündhafteste Täter; auf der Erde gibt es keinen anderen Sünder als die Söhne des Pāñcāla.
7.199.19
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल ।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः ॥ ७.१९९.१९ ॥
Der, den dein Vater erschaffen hat, ist in der Tat der Vernichter Bhīṣmas; er wird von Śikhaṇḍin beschützt, und er ist der Tod jenes Großherzigen.
7.199.20
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः ।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः ॥ ७.१९९.२० ॥
Die Pāñcālas, vom dharma abgefallen, niederträchtige Verräter an Freunden und Lehrern, haben, nachdem sie deinen Bruder plötzlich getroffen haben, von allen Guten Verachtung erfahren.
7.199.21
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि ।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया ॥ ७.१९९.२१ ॥
Wenn du in meiner Gegenwart noch einmal solche Worte sprichst, werde ich dir den Kopf mit einer Keule wie ein Donnerkeil zerschmettern.
7.199.22
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते ।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः ॥ ७.१९९.२२ ॥
Wenn sie dich als Brahmanen-Mörder sehen, blicken die Menschen zur Sonne auf; denn die Sünde des Brahmanenmordes ist die deine, und die Sühne dafür ist für dich selbst.
7.199.23
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः ।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे ॥ ७.१९९.२३ ॥
O du Pāñcāla, Frevler! Direkt vor meinem Lehrer, schmähst du immer wieder sogar den Lehrer des Lehrers, und du schämst dich nicht.
7.199.24
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम ।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः ॥ ७.१९९.२४ ॥
Halt, halt! Ertrage diesen einen Keulenschlag von mir; und auch deine Keulenschläge werde ich viele Male ertragen.
7.199.25
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम् ।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव ॥ ७.१९९.२५ ॥
So von dem Sātvata mit harten Worten geschmäht, sprach der zornige Pārṣata, gleichsam lachend, zum erregten Sātyaki.
7.199.26
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव ।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति ॥ ७.१९९.२६ ॥
»Man hört es, man hört es, und man verzeiht«, o Mādhava. Der unedle und üble Mensch will stets den guten Menschen schmähen.
7.199.27
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम् ।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते ॥ ७.१९९.२७ ॥
Geduld wird in der Welt gepriesen, doch der Sünder verdient keine Geduld. Der Sünder hält den Geduldigen für besiegt.
7.199.28
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः ।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि ॥ ७.१९९.२८ ॥
Du, von niedrigem Wandel, niederer Gesinnung und in Sünde entschlossen, bist vom Haarspitz bis zur Nagelspitze zu schmähen, und doch willst du sprechen.
7.199.29
वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम् ।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः ॥ ७.१९९.२९ ॥
O Sünder, der Tod wäre besser für dich; dein Sinn ist nicht danach, die Wurzel des Tadels zu hören. Menschen von niederem Wandel schmähen andere wegen ihrer Fehler und sind blind für ihre eigenen.
7.199.30
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया ।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम् ॥ ७.१९९.३० ॥
Jener Bhūriśravas, dessen Arme abgeschlagen waren und der im Zustand des Todes niedergefallen war — er wurde von dir getötet, obwohl man dich zurückhielt. Welche Sünde könnte größer sein?
7.199.31
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे ।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम् ॥ ७.१९९.३१ ॥
Im Kampf wurde Droṇa, von meiner göttlichen Waffe getroffen, erschlagen, nachdem er die Waffen niedergelegt hatte. Welche Übeltat geschah da?
7.199.32
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम् ।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत् ॥ ७.१९९.३२ ॥
Wenn Feinde jemanden erschlagen, der im Kampf nicht kämpft, ebenso einen Weisen im Todesfasten oder einen, dessen Arm abgeschlagen ist, wie, o Sātyaki, könnte er (von Recht) sprechen?
7.199.33
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान् ।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः ॥ ७.१९९.३३ ॥
Nachdem er dich mit dem Fuß zu Boden geschlagen hat, schleift dich dieser Held. Warum, o Bester der Menschen, hast du ihn da nicht erschlagen?
7.199.34
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः ।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान् ॥ ७.१९९.३४ ॥
Als du, Unedler, früher von Pārtha besiegt wurdest, da wurde der mächtige Held, Somadattas Sohn, erschlagen; so tatest du damals auch.
7.199.35
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम् ।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम् ॥ ७.१९९.३५ ॥
Wo immer Droṇa das Heer der Pāṇḍavas in die Flucht schlägt, dorthin gehe ich, tausende Pfeile verstreuend.
7.199.36
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम् ।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ ॥ ७.१९९.३६ ॥
Nachdem du eine solche Tat begangen hast, solltest du selbst wie ein Caṇḍāla sprechen; doch warum sprichst du harte Worte? Dir muss geantwortet werden.
7.199.37
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम ।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद ॥ ७.१९९.३७ ॥
Du, Niedrigster des Vṛṣṇi-Geschlechts, bist der Täter dieser Tat, nicht ich. Du bist die Wohnstätte der Sünden und sündhaften Taten. Sprich nicht mehr.
7.199.38
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम् ।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१९९.३८ ॥
Sitz still; sprich von nun an nicht mehr zu mir. Was du mir sagen willst, ist verkehrt herum.
7.199.39
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम् ।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१९९.३९ ॥
Und wenn du aus Torheit wieder solch harte Worte zu mir sprichst, werde ich dich im Kampf mit Pfeilen in Vaivasvatas Reich schicken.
7.199.40
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते ।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम् ॥ ७.१९९.४० ॥
Narr, durch Rechtschaffenheit allein wird nichts erreicht. Höre auch, wie ihr Verhalten durch Unrecht geschah.
7.199.41
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः ।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके ॥ ७.१९९.४१ ॥
Einst wurde Yudhiṣṭhira, der Pāṇḍava, durch Unrecht betrogen, und Draupadī wurde ebenso durch Unrecht gequält, o Sātyaki.
7.199.42
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया ।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश ॥ ७.१९९.४२ ॥
Alle Pāṇḍava wurden zusammen mit Kṛṣṇā in den Wald verjagt, und ihr ganzer Besitz wurde ihnen durch Unrecht entrissen, o Narr.
7.199.43
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः ।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः ॥ ७.१९९.४३ ॥
Der König der Madras, Śalya, wurde hier von den Feinden auf unrechtmäßige Weise niedergestreckt, und ebenso wurde der junge Saubhadra (Abhimanyu) unrechtmäßig niedergeworfen.
7.199.44
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः ।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः ॥ ७.१९९.४४ ॥
Auch hier wurde Bhīṣma, der Eroberer feindlicher Städte, unrechtmäßig erschlagen, und Bhūriśravas wurde von dir, dem Kenner des dharma, unrechtmäßig erschlagen.
7.199.45
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे ।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत ॥ ७.१९९.४५ ॥
So haben die Feinde und auch die Pāṇḍavas im Kampf gehandelt; o Sātvata, auch die dharma-kundigen Helden haben, um den Sieg zu wahren, dasselbe getan.
7.199.46
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः ।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम् ॥ ७.१९९.४६ ॥
Der höchste dharma ist schwer zu erkennen, und adharma schwer zu verstehen; kämpfe mit den Kaurava und geh nicht zur Wohnstätte deines Vaters.
7.199.47
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च ।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत् ॥ ७.१९९.४७ ॥
Als er solche grausamen und harten Worte gehört hatte, erzitterte der glanzvolle Sātyaki gleichsam.
7.199.48
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम् ।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः ॥ ७.१९९.४८ ॥
Als er das hörte, ergriff Sātyaki, mit zornesrot geröteten Augen, seine Keule; wie eine Schlange schnaubend, legte er den Bogen auf den Wagen.
7.199.49
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत् ।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम् ॥ ७.१९९.४९ ॥
Dann stürzte er sich auf den Pāñcālya und sprach voller Zorn: »Ich werde dich nicht mit harten Worten schmähen; ich werde dich erschlagen, der du des Todes würdig bist.«
7.199.50
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम् ।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम् ॥ ७.१९९.५० ॥
Er, von großer Kraft und unversöhnlich, der plötzlich in heftigem Zorn auf den Pāñcālya zustürmte, glich dem Tod selbst.
7.199.51
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत् ॥ ७.१९९.५१ ॥
Von Vāsudeva angetrieben, sprang der mächtige Bhīmasena rasch von seinem Wagen und hielt ihn mit seinen Armen zurück.
7.199.52
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली ।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात् ॥ ७.१९९.५२ ॥
So ergriff der starke Pāṇḍava den zornigen Sātyaki, der herbeistürmte, und trug den sich windenden Starken mit Gewalt davon.
7.199.53
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः ।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः ॥ ७.१९९.५३ ॥
Er stemmte die Füße fest in den Boden, doch der Stier des Śini-Geschlechts wurde von Bhīma mit Gewalt am sechsten Schritt aufgehalten; er war der Beste der Starken.
7.199.54
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते ॥ ७.१९९.५४ ॥
Rasch von seinem Wagen herabsteigend zu dem, der vom Mächtigeren gehalten wurde, sprach Sahadeva, o Herr der Menschen, mit sanften Worten.
7.199.55
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते ।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष ॥ ७.१९९.५५ ॥
O Tiger unter den Menschen, außer den Andhakas, Vṛṣṇis und Pāñcālas haben wir keinen anderen Freund, o Edler.
7.199.56
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः ।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते ॥ ७.१९९.५६ ॥
Ebenso haben die Andhakas und Vṛṣṇis, besonders Kṛṣṇa, und so auch wir keinen anderen Freund.
7.199.57
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम् ।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः ॥ ७.१९९.५७ ॥
O Nachkomme Vṛṣṇis, selbst wenn man bis ans Ende des Meeres suchte, haben die Pāñcālas keinen größeren Freund als die Pāṇḍavas und Vṛṣṇis.
7.199.58
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान् ।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम् ॥ ७.१९९.५८ ॥
Wie Ihr einen solchen Freund achtet, und wie Ihr für uns seid, so sind wir für Euch.
7.199.59
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन् ।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा ॥ ७.१९९.५९ ॥
O Kenner allen Dharmas, eingedenk der Pflicht der Freundschaft, zügle deinen Zorn gegen den Pāñcāla und beruhige dich, o Bester der Śinis.
7.199.60
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते ।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत् ॥ ७.१९९.६० ॥
Du sollst dem Sohn des Pṛṣata vergeben, und der Sohn des Pṛṣata soll dir vergeben. Wir sind die, die um Vergebung bitten; was könnte außer Frieden sein?
7.199.61
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष ।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ७.१९९.६१ ॥
Als Sahadeva Śaineya besänftigt hatte, sprach der Sohn des Pāñcāla-Königs lachend diese Worte, o Edler.
7.199.62
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम् ।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः ॥ ७.१९९.६२ ॥
O Bhīma, lass den Enkel Śinis frei, berauscht vom Kampfesrausch; möge er mich angreifen wie der Wind den Berg.
7.199.63
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम् ।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे ॥ ७.१९९.६३ ॥
O Sohn Kuntīs, bis ich mit meinen scharfen Pfeilen seinen Zorn und seinen Kampfeifer bezwinge, möge auch sein Leben im Gefecht bleiben.
7.199.64
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम् ।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः ॥ ७.१९९.६४ ॥
Was also kann ich tun? Möge diese Aufgabe genannt werden. Das gewaltige Heer der Söhne Pāṇḍus rückt vor, und diese Kauravas kommen ihnen entgegen.
7.199.65
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे ।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः ॥ ७.१९९.६५ ॥
Oder Phalguna (Arjuna) wird alle im Kampf zurückhalten. Auch ich werde ihm mit meinen Pfeilen den Kopf abschlagen.
7.199.66
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे ।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति ॥ ७.१९९.६६ ॥
Im Kampf hält er mich für einen mit abgetrenntem Arm. Lass ihn frei, und auch ich werde ihn freigeben; oder er wird mich erschlagen.
7.199.67
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन् ।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली ॥ ७.१९९.६७ ॥
Die Worte der Pāñcālas hörend, zischte Sātyaki wie eine Schlange, zuckte unablässig, umklammert in Bhīmas Armen, der Starke.
7.199.68
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः ॥ ७.१९९.६८ ॥
Diese beiden Helden, brüllend wie Stiere, mächtig und stolz auf ihre Arme, wurden von Vāsudeva und dem König des Dharma eilig und mit großer Mühe zurückgehalten, o Herr.
7.199.69
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१९९.६९ ॥
Nachdem sie jene beiden höchsten Bogenschützen zurückgehalten hatten, deren Augen vor Zorn gerötet waren, wandten sich die Stiere unter den Kṣatriyas gegen die anderen, die im Kampf kämpfen wollten.