Mahābhārata · Adhyāya 7.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.199.1
साङ्गा वेदा यथान्यायं येनाधीता महात्मना ।
यस्मिन्साक्षाद्धनुर्वेदो हीनिषेवे प्रतिष्ठितः ॥ ७.१९९.१ ॥
El magnánimo que estudió los Vedas con sus miembros, según la regla, en quien el arte del arco mismo estaba firmemente establecido.
7.199.2
यस्य प्रसादात्कुर्वन्ति कर्माणि पुरुषर्षभाः ।
अमानुषाणि सङ्ग्रामे देवैरसुकराणि च ॥ ७.१९९.२ ॥
Por cuya gracia los toros entre los hombres realizan en la batalla hazañas sobrehumanas, difíciles incluso para los dioses.
7.199.3
तस्मिन्नाक्रुश्यति द्रोणे समक्षं पापकर्मणा ।
नीचं कर्म कृतं तेन क्षुद्रेण गुरुघातिना ॥ ७.१९९.३ ॥
Ante todos, el malvado injurió a Droṇa; el vil asesino de su maestro cometió una acción abyecta.
7.199.4
नामर्षं तत्र कुर्वन्ति धिक्क्षात्रं धिगमर्षिताम् ॥ ७.१९९.४ ॥
Allí nadie mostró indignación. ¡Vergüenza para la casta guerrera, vergüenza para la indignación misma!
7.199.5
पार्थाः सर्वे च राजानः पृथिव्यां ये धनुर्धराः ।
श्रुत्वा किमाहुः पाञ्चाल्यं तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ७.१९९.५ ॥
Los hijos de Pṛthā y todos los reyes portadores de arco de la tierra, al oír las palabras del príncipe de Pañcāla, ¿qué dijeron? Dímelo, Sañjaya.
7.199.6
श्रुत्वा द्रुपदपुत्रस्य ता वाचः क्रूरकर्मणः ।
तूष्णीं बभूवू राजानः सर्व एव विशाम्पते ॥ ७.१९९.६ ॥
Habiendo oído aquellas crueles palabras del hijo de Drupada, oh señor del pueblo, todos los reyes permanecieron en silencio.
7.199.7
अर्जुनस्तु कटाक्षेण जिह्मं विप्रेक्ष्य पार्षतम् ।
सबाष्पमतिनिःश्वस्य धिग्धिगित्येव चाब्रवीत् ॥ ७.१९९.७ ॥
Pero Arjuna, mirando de soslayo al hijo de Pṛṣata, exhaló un hondo suspiro con lágrimas y dijo: "¡Vergüenza, vergüenza!"
7.199.8
युधिष्ठिरश्च भीमश्च यमौ कृष्णस्तथाऽपरे ।
आसन्सुव्रीडिता राजन्सात्यकिस्त्वब्रवीदिदम् ॥ ७.१९९.८ ॥
Yudhiṣṭhira y Bhīma, los gemelos, Kṛṣṇa y los demás quedaron profundamente avergonzados, oh rey. Entonces Sātyaki dijo esto.
7.199.9
नेहास्ति पुरुषः कश्चिद्य इमं पापपूरुषम् ।
भाषमाणमकल्याणं शीघ्रं हन्यान्नराधमम् ॥ ७.१९९.९ ॥
¿No hay aquí ningún hombre que mate pronto a este pecador, funesto, el más vil de los hombres, que habla así?
7.199.10
एते त्वां पाण्डवाः सर्वे कुत्सयन्ति विवित्सया ।
कर्मणा तेन पापेन श्वपाकं ब्राह्मणा इव ॥ ७.१९९.१० ॥
Todos estos Pāṇḍavas te censuran, deseosos de saber, por aquel acto pecaminoso, como los brahmanes censuran al paria cocinero de perros.
7.199.11
एतत्कृत्वा महत्पापं निन्दितः सर्वसाधुभिः ।
न लज्जसे कथं वक्तुं समितिं प्राप्य शोभनाम् ॥ ७.१९९.११ ॥
¿Habiendo cometido este gran pecado, condenado por todos los buenos, cómo no te avergüenzas de hablar, habiendo llegado a esta hermosa asamblea?
7.199.12
कथं च शतधा जिह्वा न ते मूर्धा च दीर्यते ।
गुरुमाक्रोशतः क्षुद्र न चाधर्मेण पात्यसे ॥ ७.१९९.१२ ॥
¿Cómo no se parte tu lengua en cien pedazos, y por qué no se te raja la cabeza, miserable? Insultando a tu maestro, ¿por qué no caes por la injusticia?
7.199.13
वाच्यस्त्वमसि पार्थैश्च सर्वैश्चान्धकवृष्णिभिः ।
यत्कर्म कलुषं कृत्वा श्लाघसे जनसंसदि ॥ ७.१९९.१३ ॥
Eres digno de reproche por parte de los Pārthas y de todos los Andhakas y Vṛṣṇis, pues tras haber cometido una acción vil te jactas ante la asamblea de hombres.
7.199.14
अकार्यं तादृशं कृत्वा पुनरेव गुरुं क्षिपन् ।
वध्यस्त्वं न त्वयार्थोऽस्ति मुहूर्तमपि जीवता ॥ ७.१९९.१४ ॥
Tras cometer un acto tan indebido y volver a injuriar a tu maestro, mereces la muerte; no tiene propósito para ti seguir viviendo ni un instante.
7.199.15
कस्त्वेतद्व्यवसेत्पायं त्वदन्यः पुरुषाधम ।
निगृह्य केशेषु वधं गुरोर्धर्मात्मनः सतः ॥ ७.१९९.१५ ॥
¡Oh, el más vil de los hombres! ¿Quién, sino tú, resolvería matar a su maestro, el justo y bueno, sujetándolo por los cabellos?
7.199.16
सप्तावरे तथा पूर्वे बान्धवास्ते निमञ्जिताः ।
यशसा च परित्यक्तास्त्वां प्राप्य कुलपांसनम् ॥ ७.१९९.१६ ॥
Al tenerte a ti, la vergüenza de tu linaje, tus parientes de siete generaciones anteriores y posteriores se han hundido, y han sido abandonados por la fama.
7.199.17
उक्तवांश्चापि यत्पार्थे भीष्मं प्रति नरर्षभ ।
तथान्तो विहितस्तेन स्वयमेव महात्मना ॥ ७.१९९.१७ ॥
¡Oh, toro entre los hombres! Así como dijiste al Pārtha sobre Bhīṣma, aquel de alma magnánima ha dispuesto él mismo su propio fin.
7.199.18
तस्यापि तव सोदर्यो निहन्ता पापकृत्तमः ।
नान्यः पाञ्चालपुत्रेभ्यो विद्यते भुवि पापकृत् ॥ ७.१९९.१८ ॥
Su matador también será tu propio hermano, el más pecador de los que actúan; en la tierra no hay otro pecador que los hijos de Pāñcāla.
7.199.19
स चापि सृष्टः पित्रा ते भीष्मस्यान्तकरः किल ।
शिखण्डी रक्षितस्तेन स च मृत्युर्महात्मनः ॥ ७.१९९.१९ ॥
Aquel que fue engendrado por tu padre es, en verdad, el destructor de Bhīṣma; está protegido por Śikhaṇḍin, y él es la muerte de aquel magnánimo.
7.199.20
पाञ्चालाश्चलिता धर्मात्क्षुद्रा मित्रगुरुद्रुहः ।
त्वां प्राप्य सहसोदर्यं धिक्कृतं सर्वसाधुभिः ॥ ७.१९९.२० ॥
Los Pāñcālas, apartados del dharma, viles traidores de amigos y maestros, al haberse topado de repente con tu hermano, han sido condenados por todos los justos.
7.199.21
पुनश्चेदीदृशीं वाचं मत्समीपे वदिष्यसि ।
शिरस्ते पोथयिष्यामि गदया वज्रकल्पया ॥ ७.१९९.२१ ॥
Si vuelves a pronunciar tales palabras en mi presencia, te aplastaré la cabeza con una maza como un rayo.
7.199.22
त्वां च ब्रह्महणं दृष्ट्वा जनः सूर्यमवेक्षते ।
ब्रह्महत्या हि ते पापं प्रायश्चित्तार्थमात्मनः ॥ ७.१९९.२२ ॥
Al verte como asesino de un brahmán, la gente mira al sol; pues el pecado de matar a un brahmán es tuyo, y la expiación por él es para ti mismo.
7.199.23
पाञ्चालक सुदुर्वृत्त ममैव गुरुमग्रतः ।
गुरोर्गुरुं च भूयोऽपि क्षिपन्नैव हि लज्जसे ॥ ७.१९९.२३ ॥
¡Oh, Pāñcāla, malvadísimo! Ante mi propio maestro, injuriando una y otra vez incluso al maestro del maestro, no te avergüenzas.
7.199.24
तिष्ठतिष्ठ सहस्वैकं गदापातमिमं मम ।
तव चापि सहिष्येऽहं गदापाताननेकशः ॥ ७.१९९.२४ ॥
¡Alto, alto! Soporta este golpe de mi maza; y también yo soportaré tus golpes de maza muchas veces.
7.199.25
सात्वतेनैवमाक्षिप्तः पार्षतः परुषाक्षरम् ।
संरब्धं सात्यकिं प्राह सङ्क्रुद्धः प्रहसन्निव ॥ ७.१९९.२५ ॥
Así injuriado por el Sātvata con palabras duras, el Pārṣata airado, como riendo, habló al furioso Sātyaki.
7.199.26
श्रूयतेश्रूयते चेति क्षम्यते चेति माधव ।
सदाऽनार्योऽशुभः साधुं पुरुषं क्षेप्तुमिच्छति ॥ ७.१९९.२६ ॥
«Se oye, se oye, y se perdona», oh Mādhava. El hombre innoble y malvado siempre desea injuriar al hombre bueno.
7.199.27
क्षमा प्रशस्यते लोके न तु पापोऽर्हति क्षमाम् ।
क्षमावन्तं हि पापात्मा जितोऽयमिति मन्यते ॥ ७.१९९.२७ ॥
En el mundo se alaba la paciencia, pero el pecador no merece la paciencia. El de alma pecadora cree que el paciente ha sido vencido.
7.199.28
स त्वं क्षुद्रसमाचारो नीचात्मा पापनिश्चयः ।
आकेशाग्रान्नखाग्राच्च वक्तव्यो वक्तुमिच्छसि ॥ ७.१९९.२८ ॥
Tú, de conducta vil, de alma baja y resuelto en el pecado, eres digno de ser injuriado desde la punta del cabello hasta la punta de las uñas, y aun así deseas hablar.
7.199.29
वरं हि ते मृतिः पाप न च ते चित्तमीदृशम् ।
श्रोतुं वक्तव्यतामूलं नीचाचाराश्च मानवाः।
परान्क्षिपन्ति दोषेण स्वेषु दोषेष्वदृष्टयः ॥ ७.१९९.२९ ॥
¡Oh pecador!, para ti la muerte sería mejor; tu mente no es de las que escuchan la raíz de la reprensión. Los hombres de conducta vil injurian a otros por sus faltas y son ciegos a las propias.
7.199.30
यः स भूरिश्रवाश्छिन्नभुजः प्रायगतस्त्वया ।
वार्यमाणेन हि हतस्ततः पापतरं नु किम् ॥ ७.१९९.३० ॥
Aquel Bhūriśravas, cuyos brazos habían sido cortados y que había caído en trance de muerte, fue muerto por ti, aunque se te había prohibido. ¿Qué pecado podría ser mayor que este?
7.199.31
प्रेषमाणो मया द्रोणो दिव्येनास्त्रेण संयुगे ।
विसृष्टशस्त्रो निहतः किं तत्र कुर दुष्कृतम् ॥ ७.१९९.३१ ॥
En la batalla, Droṇa, alcanzado por mi arma divina, fue muerto tras haber depuesto sus armas. ¿Qué mala acción se cometió allí?
7.199.32
अयुध्यमानं यस्त्वाजौ तथा प्रायगतं मुनिम् ।
छिन्नबाहुं परैर्हन्यात्सात्यके स कथं वदेत् ॥ ७.१९९.३२ ॥
Si los enemigos matan a quien no combate en la batalla, asimismo a un sabio en ayuno hasta la muerte, o a quien tiene el brazo cortado, ¿cómo, oh Sātyaki, podría él hablar (del deber)?
7.199.33
निहत्य त्वां पदा भूमौ स विकर्षति वीर्यवान् ।
किं तदा न निहंस्येनं भूत्वा पुरुषसत्तमः ॥ ७.१९९.३३ ॥
Habiéndote derribado con el pie en el suelo, aquel valiente te arrastra. Entonces, oh mejor de los hombres, ¿por qué no lo mataste?
7.199.34
त्वया पुनरनार्येण पूर्वं पार्थेन निर्जितः ।
यदा तदा हतः शूरः सौमदत्तिः प्रतापवान् ॥ ७.१९९.३४ ॥
Cuando tú, ignoble, fuiste derrotado antes por Pārtha, entonces fue muerto el valiente y poderoso hijo de Somadatta; así lo hiciste entonces también.
7.199.35
यत्रयत्र तु पाण्डूनां द्रोणो द्रावयते चमूम् ।
किरञ्छरसहस्राणि तत्रतत्र प्रयाम्यहम् ॥ ७.१९९.३५ ॥
Dondequiera que Droṇa pone en fuga al ejército de los Pāṇḍavas, allí voy yo, derramando miles de flechas.
7.199.36
स त्वमेवंविधं कृत्वा कर्म चण्डालवत्स्वयम् ।
वक्तुमर्हसि वक्तव्यः कस्मात्त्वं परुषाण्यथ ॥ ७.१९९.३६ ॥
Tras haber hecho tal acción, tú mismo, como un chandala, deberías hablar; pero ¿por qué dices palabras duras? Debes responder.
7.199.37
कर्ता त्वं कर्मणो ह्यस्य नाहं वृष्णिकुलाधम ।
पापानां च त्वमावासः कर्मणां मा पुनर्वद ॥ ७.१९९.३७ ॥
Tú, el más bajo del linaje de los Vṛṣṇi, eres el autor de esta acción, no yo. Tú eres la morada de los pecados y de las acciones pecaminosas. No vuelvas a hablar.
7.199.38
जोषमास्व न मां भूयो वक्तुमर्हस्यतः परम् ।
अधरोत्तरमेतद्वि यन्मां त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१९९.३८ ॥
Siéntate en silencio; no me hables de nuevo a partir de ahora. Lo que estás a punto de decirme está del revés.
7.199.39
अथ वक्ष्यसि मां मौर्ख्याद्भूयः परुषमीदृशम् ।
गमयिष्यामि बाणैस्त्वां युधि वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.१९९.३९ ॥
Y si, por necedad, vuelves a decirme palabras tan duras, te enviaré con mis flechas en la batalla al reino de Vaivasvata.
7.199.40
न चैव मूर्ख धर्मेण केवलेनैव शक्यते ।
तेषामपि ह्यधर्मेण चेष्टितं शृणु यादृशम् ॥ ७.१९९.४० ॥
Necio, nada se logra solo con la rectitud. También su conducta se llevó a cabo con injusticia; escucha de qué manera fue.
7.199.41
वञ्चितः पाण्डवः पूर्वमधर्मेण युधिष्ठिरः ।
द्रौपदी च परिक्लिष्टा तथाऽधर्मेण सात्यके ॥ ७.१९९.४१ ॥
Antes, Yudhiṣṭhira, el Pāṇḍava, fue engañado por la injusticia, y Draupadī fue igualmente atormentada por la injusticia, oh Sātyaki.
7.199.42
प्रव्राजिता वनं सर्वे पाण्डवाः सह कृष्णया ।
सर्वस्वमपकृष्टं च तथाऽधर्मेण बालिश ॥ ७.१९९.४२ ॥
Todos los Pāṇḍava, junto con Kṛṣṇā, fueron expulsados al bosque, y toda su riqueza les fue arrebatada con injusticia, oh necio.
7.199.43
अधर्मेणापकृष्टश्च मद्रराजः परैरितः ।
अधर्मेण तथा बालः सौभद्रो विनिपातितः ॥ ७.१९९.४३ ॥
El rey de los Madras, Śalya, fue derribado injustamente aquí por los enemigos, y de igual modo el joven Saubhadra (Abhimanyu) fue abatido injustamente.
7.199.44
इतोऽप्यधर्मेण हतो भीष्मः परपुरञ्जयः ।
भूरिश्रवा ह्यधर्मेण त्वया धर्मविदा हतः ॥ ७.१९९.४४ ॥
Aquí también Bhīṣma, conquistador de ciudades enemigas, fue muerto injustamente, y Bhūriśravas fue muerto injustamente por ti, que conoces el dharma.
7.199.45
एवं परैराचरितं पाण्डवेयैश्च संयुगे ।
रक्षमाणैर्जयं वीरैर्धर्मज्ञैरपि सात्वत ॥ ७.१९९.४५ ॥
Así han actuado en la batalla los enemigos y también los Pāṇḍavas; oh Sātvata, incluso los héroes que conocen el dharma, al proteger la victoria, han hecho lo mismo.
7.199.46
दुर्ज्ञेयः स परो धर्मस्तथाऽधर्मश्च दुर्विदः ।
युध्यस्व कौरवैः सार्धं मा गाः पितृनिवेशनम् ॥ ७.१९९.४६ ॥
El dharma supremo es difícil de conocer, y el adharma es difícil de comprender; lucha con los Kaurava y no vayas a la morada de tu padre.
7.199.47
एवमादीनि वाक्यानि क्रूराणि परुषाणि च ।
श्रावितः सात्यकिः श्रीमानाकम्पित इवाभवत् ॥ ७.१९९.४७ ॥
Al oír tales palabras crueles y duras, el glorioso Sātyaki pareció estremecerse.
7.199.48
तच्छ्रुत्वा क्रोधताम्राक्षः सात्यकिस्त्वाददे गदाम् ।
विनिः श्वस्य यथा सर्पः प्रणिधाय रथे धनुः ॥ ७.१९९.४८ ॥
Al oír aquello, Sātyaki, con los ojos enrojecidos de ira, empuñó su maza; resoplando como una serpiente, colocó su arco sobre el carro.
7.199.49
ततोऽभिपत्य पाञ्चाल्यं संरम्भेणेदमब्रवीत् ।
न त्वां वक्ष्यामि परुषं हनिष्ये त्वां वधक्षमम् ॥ ७.१९९.४९ ॥
Entonces, abalanzándose sobre el Pāñcālya, dijo con furia: 'No te hablaré con dureza; te mataré, a ti que mereces la muerte.'
7.199.50
तमापतन्तं सहसा महाबलममर्षणम् ।
पाञ्चाल्यायाभिसङ्क्रुद्धमन्तकायान्तकोपमम् ॥ ७.१९९.५० ॥
Él, de gran fuerza e implacable, que de repente se lanzaba contra el Pāñcālya en gran cólera, parecía el propio Antaka, la Muerte.
7.199.51
चोदितो वासुदेवेन भीमसेनो महाबलः ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत् ॥ ७.१९९.५१ ॥
Instigado por Vāsudeva, el poderoso Bhīmasena saltó rápidamente de su carro y lo detuvo con sus brazos.
7.199.52
द्रवमाणं तथा क्रुद्धं सात्यकिं पाण्डवो बली ।
प्रस्पन्दमानमादाय जगाम बलिनं बलात् ॥ ७.१९९.५२ ॥
Así el poderoso Pāṇḍava sujetó al airado Sātyaki que se precipitaba, y se llevó por la fuerza al fuerte que forcejeaba.
7.199.53
स्थित्वा विष्टभ्य चरणौ भीमेन शिनिपुङ्गवः ।
निगृहीतः पदे षष्ठे बलेन बलिनां वरः ॥ ७.१९९.५३ ॥
Plantados firmemente sus pies, el toro del linaje Śini fue detenido por Bhīma con fuerza en el sexto paso; era el mejor de los fuertes.
7.199.54
अवरुह्य रथात्तूर्णं ध्रियमाणं बलीयसा ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा सहदेवो विशाम्पते ॥ ७.१९९.५४ ॥
Descendiendo rápidamente de su carro hacia donde lo sujetaba el más poderoso, Sahadeva, oh señor de los hombres, habló con palabras suaves.
7.199.55
अस्माकं पुरुषव्याघ्र मित्रमन्यन्न विद्यते ।
परमन्धकवृष्णिभ्यः पाञ्चलेभ्यश्च मारिष ॥ ७.१९९.५५ ॥
Oh, tigre entre los hombres, no tenemos otro amigo que los Andhakas, los Vṛṣṇis y los Pāñcālas, señor.
7.199.56
तथैवान्धकवृष्णीनां तथैव च विशेषतः ।
कृष्णस्य च तथाऽस्मत्तो मित्रमन्यन्न विद्यते ॥ ७.१९९.५६ ॥
Asimismo, para los Andhakas y Vṛṣṇis, y especialmente para Kṛṣṇa, y así también para nosotros, no hay otro amigo.
7.199.57
पाञ्चालानां च वार्ष्णेय समुद्रान्तां विचिन्वताम् ।
नान्यदस्ति परं मित्रं यथा पाण्डववृष्णयः ॥ ७.१९९.५७ ॥
Oh descendiente de Vṛṣṇi, aunque se busque hasta los confines del océano, los Pāñcālas no tienen mejor amigo que los Pāṇḍavas y los Vṛṣṇis.
7.199.58
स भवानीदृशं मित्रं मन्यते च यथा भवान् ।
भवन्तश्च यथाऽस्माकं भवतां च तथा वयम् ॥ ७.१९९.५८ ॥
Como usted considera a un amigo así, y como ustedes son para nosotros, así somos nosotros para ustedes.
7.199.59
स एवं सर्वधर्मज्ञ मित्रधर्ममनुस्मरन् ।
नियच्छ मन्युं पाञ्चाल्यात्प्रशाम्य शिनिपुङ्गवा ॥ ७.१९९.५९ ॥
Oh conocedor de todo dharma, recordando así el deber de la amistad, contén tu ira contra el Pāñcāla y calma, oh mejor de los Śinis.
7.199.60
पार्षतस्य क्षम त्वं वै क्षमतां पार्षतश्च ते ।
वयं क्षमयितारश्च किमन्यत्र शमाद्भवेत् ॥ ७.१९९.६० ॥
Tú debes perdonar al hijo de Pṛṣata, y que el hijo de Pṛṣata te perdone. Nosotros somos quienes piden perdón; ¿qué podría haber fuera de la paz?
7.199.61
प्रशाम्यमाने शैनेये सहदेवेन मारिष ।
पाञ्चालराजस्य सुतः प्रहसन्निदमब्रवीत् ॥ ७.१९९.६१ ॥
Cuando Sahadeva hubo calmado a Śaineya, oh noble, el hijo del rey de los Pāñcāla rio y dijo esto.
7.199.62
मुञ्चमुञ्च शिनेः पौत्रं भीम युद्धमदान्वितम् ।
आसादयतु मामेष धराधरमिवानिलः ॥ ७.१९९.६२ ॥
Oh Bhīma, suelta al nieto de Śini, lleno de la embriaguez de la batalla; que me ataque como el viento a una montaña.
7.199.63
यावदस्य शितैर्बाणैः संरम्भं विनयाम्यहम् ।
युद्धश्रुद्धां च कौन्तेय जीवितं चास्य संयुगे ॥ ७.१९९.६३ ॥
Oh hijo de Kuntī, hasta que yo sofoque su furia y su celo por la batalla con mis agudas flechas, que su vida también permanezca en el combate.
7.199.64
किं नु शक्यं मया कर्तुं यत्कार्यमिदमुच्यताम् ।
सुमहत्पाण्डुपुत्राणामायान्त्येते हि कौरवाः ॥ ७.१९९.६४ ॥
¿Qué, pues, puedo hacer? Que se diga esta tarea. El gran ejército de los hijos de Pāṇḍu avanza, y estos Kaurava vienen contra ellos.
7.199.65
अथवा फल्गुनः सर्वान्वारयिष्यति संयुगे ।
अहमप्यस्य मूर्धानं पातयिष्यामि सायकैः ॥ ७.१९९.६५ ॥
O bien Phalguna (Arjuna) detendrá a todos en la batalla. Yo también haré caer su cabeza con mis flechas.
7.199.66
मन्यते च्छिन्नबाहुं मां भूरिश्रवसमाहवे ।
उत्सृजैनमहं चैनमेष वा मां हनिष्यति ॥ ७.१९९.६६ ॥
En la batalla, él cree que soy alguien de brazo cortado. Suéltalo, y yo también lo soltaré; o bien él me matará.
7.199.67
शृण्वन्पाञ्चालवाक्यानि सात्यकिः सर्पवच्छ्वसन् ।
भीमबाह्वन्तरे सक्तो विस्फुरत्यनिशं बली ॥ ७.१९९.६७ ॥
Oyendo las palabras de los Pāñcālas, Sātyaki, resoplando como una serpiente, se retorcía sin cesar, aprisionado en los brazos de Bhīma, el poderoso.
7.199.68
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ बाहुशालिनौ ।
त्वरया वासुदेवश्च धर्मराजश्च मारिष।
यत्नेन महता वीरौ वारयामासतुस्ततः ॥ ७.१९९.६८ ॥
Aquellos dos héroes, rugiendo como toros, poderosos y orgullosos de sus brazos, fueron detenidos con prisa y gran esfuerzo por Vāsudeva y el rey del dharma, oh señor.
7.199.69
निवार्य परमेष्वासौ कोपसंरक्तलोचनौ ।
युयुत्सूनपरान्सङ्ख्ये प्रतीयुः क्षत्रियर्षभाः ॥ ७.१९९.६९ ॥
Tras contener a aquellos dos supremos arqueros, con los ojos enrojecidos de ira, los toros entre los kṣatriyas volvieron contra los otros que deseaban combatir en la batalla.