ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.200.1
ततः स कदनं चक्रे रिपूणां द्रोणनन्दनः ।
युगान्ते सर्वभूतानां कालसृष्ट इवान्तकः ॥ ७.२००.१ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କଲେ; ଯୁଗାନ୍ତରେ କାଳସୃଷ୍ଟ ଯମ ସର୍ବଭୂତଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା ପରି।
7.200.2
ध्वजद्रुमं शस्त्रशृङ्गं हतनागमहाशिलम् ।
अश्वकिम्पुरुषाकीर्णं शरासनलतावृतम् ॥ ७.२००.२ ॥
ଧ୍ୱଜା ହିଁ ବୃକ୍ଷ, ଶସ୍ତ୍ର ହିଁ ଶିଖର, ହତ ହସ୍ତୀମାନେ ହିଁ ମହାଶିଳା; ଅଶ୍ୱ ଓ କିମ୍ପୁରୁଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଧନୁରୂପ ଲତାରେ ଆବୃତ।
7.200.3
क्रव्यादपक्षिसङ्घुष्टं भूतयक्षणाकुलम् ।
निहत्य शात्रवान्भल्लैः सोऽचिनोद्देहपर्वतम् ॥ ७.२००.३ ॥
ମାଂସଭୋଜୀ ପକ୍ଷୀଙ୍କ କୋଳାହଳରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ, ଭୂତ ଓ ଯକ୍ଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଭଲ୍ଲରେ ବଧ କରି ସେ ଶରୀରର ପର୍ବତ ଗଢ଼ିଲା।
7.200.4
ततो वेगेन महता विनद्य स नरर्षभः ।
प्रतिज्ञां श्रावयामास पुनरेव तवात्मजम् ॥ ७.२००.४ ॥
ତା'ପରେ ସେଇ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାବେଗରେ ଗର୍ଜନ କରି ତୁମ ପୁତ୍ରକୁ ପୁଣି ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣାଇଲେ।
7.200.5
यदत्र च्छद्मनाऽऽचार्यं धर्मकञ्चुकमास्थितः ।
मुञ्च शस्त्रमिति प्राह कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.२००.५ ॥
ଏଠାରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧର୍ମର କବଚ ପିନ୍ଧି ଛଳରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼।'
7.200.6
तस्मात्सम्पश्यतस्तस्य द्रावयिष्यानि वाहिनीम् ।
विद्राव्यसर्वान्हन्ताऽस्मि जाल्मं पाञ्चाल्यमेव तु ॥ ७.२००.६ ॥
ତେଣୁ ସେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ତା'ର ସେନାକୁ ପଳାଇ ଦେବି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେଇ ମୁଁ ସେଇ ଦୁଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚାଲ୍ୟକୁ ହିଁ ବଧ କରିବି।
7.200.7
सर्वानेतान्हनिष्यामि यदि योत्स्यन्ति मां रणे ।
सत्यं ते प्रतिजानामि परिवर्तय वाहिनीम् ॥ ७.२००.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ମୋ ସହ ଲଢ଼ିଲେ ମୁଁ ଏମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କରିବି। ଏହା ସତ୍ୟ ବୋଲି ତୁମକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି; ସେନାକୁ ଫେରାଅ।
7.200.8
तच्छ्रुत्वा तव पुत्रस्तु वाहिनीं पर्यवर्तयत् ।
सिंहनादेन महता व्यपोह्य सुमहद्भयम् ॥ ७.२००.८ ॥
ଏହା ଶୁଣି ତୁମ ପୁତ୍ର ସେନାକୁ ଫେରାଇଲା; ସିଂହନାଦରେ ଅତି ମହାନ ଭୟ ଦୂର କଲା।
7.200.9
ततः समागमो राजन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
पुनरेवाभवत्तीव्रः पूर्णसागरयोरिव ॥ ७.२००.९ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜନ୍, କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବ ସେନାଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ପୁନଶ୍ଚ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ହେଲା; ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଇ ସାଗର ପରି।
7.200.10
संरब्धा हि स्थिरीभूता द्रोण पुत्रेण कौरवाः ।
उदग्राः पाण्डुपाञ्चाला द्रोणस्य निधनेन च ॥ ७.२००.१० ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଯୋଗୁଁ କୌରବମାନେ କ୍ରୋଧିତ ଓ ସ୍ଥିର ହେଲେ; ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ପାଣ୍ଡବ-ପାଞ୍ଚାଳମାନେ ଉଗ୍ର ହେଲେ।
7.200.11
तेषां परमहृष्टानां जयमात्मनि पश्यताम् ।
संरब्धानां महावेगः प्रादुरासीद्विशाम्पते ॥ ७.२००.११ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ବିଜୟକୁ ନିଜ ଭିତରେ ଦେଖୁଥିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ଓ କ୍ରୋଧିତ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାବେଗ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
7.200.12
यथा शिलोच्चये शैलः सागरैः सागरो यथा ।
प्रतिहन्येत राजेन्द्र तथाऽसन्कुरुपाण्डवाः ॥ ७.२००.१२ ॥
ଶିଳାସ୍ତୂପ ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତ ଓ ସାଗର ଦ୍ୱାରା ସାଗର ଯେପରି ପ୍ରତିହତ ହୁଏ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେପରି କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ପ୍ରତିହତ କରିଥିଲେ।
7.200.13
चुक्षुभे पृथिवी सर्वा दिशश्च प्रतिसस्वनुः ।
सम्भ्रान्तान्यपि भूतानि जलजान्यपि मारिष।
ते च सर्वे तदा योधाः सम्प्रहृष्टा युयुत्सवः ॥ ७.२००.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଗଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଲା। ହେ ମାରିଷ, ଜଳଜାତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୀତ ହେଲେ। ସେହି ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
7.200.14
ततः शङ्खसहस्राणि भेरीणामयुतानि च ।
अवादयन्त संहृष्टाः कुरुपाण्डवसैनिकाः ॥ ७.२००.१४ ॥
ତା'ପରେ କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବ ସୈନିକମାନେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ହଜାର ହଜାର ଶଙ୍ଖ ଓ ଦଶ ହଜାର ଭେରୀ ବଜାଇଲେ।
7.200.15
यथा निर्मथ्यमानस्य सागरस्य तु निःस्वनः ।
अभवत्तव सैन्यस्य सुमहानद्भुतोपमः ॥ ७.२००.१५ ॥
ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ଯେପରି ମହାନାଦ ଉଠେ, ସେହିପରି ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟରେ ଅତି ମହାନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା।
7.200.16
वर्तमाने तथा शब्दे रौद्रे तस्मिन्भयानके ।
सम्पतत्सु रथौघेषु तव तेषां च भारत ॥ ७.२००.१६ ॥
ହେ ଭାରତ, ସେହି ଭୟଙ୍କର ଓ ରୌଦ୍ର ଶବ୍ଦ ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ, ଆପଣଙ୍କ ଓ ସେମାନଙ୍କ ରଥସମୂହ ଧାଇଁ ଆସିଲେ।
7.200.17
प्रादुश्चक्रे ततो द्रौणिरस्त्रं नारायणं तदा ।
अभिसन्धाय पाण्डूनां पाञ्चालानां च वाहिनीं ॥ ७.२००.१७ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଟ କଲେ, ପାଣ୍ଡବ ଓ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି।
7.200.18
प्रादुरासंस्ततो बाणा दीप्ताग्राः खे सहस्रशः ।
पाण्डवान्क्षपयिष्यन्तो दीप्तास्यः पन्नगा इव ॥ ७.२००.१८ ॥
ତା'ପରେ ଆକାଶରେ ହଜାର ହଜାର ବାଣ ପ୍ରକଟ ହେଲା, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଅଗ୍ରଭାଗ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଥିଲା; ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ସେମାନେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖ ସାପ ପରି ଥିଲେ।
7.200.19
ते दिशः खं च सैन्यं च समावृण्वन्महाहवे ।
मुहूर्ताद्भास्करस्येव लोके राजन्गभस्तयः ॥ ७.२००.१९ ॥
ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ଦିଗ, ଆକାଶ ଓ ସେନାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବୃତ କଲେ; ହେ ରାଜନ୍, କ୍ଷଣମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରିବା ପରି।
7.200.20
तथाऽपरे द्योतमाना ज्योतींषीवामलाम्बरे ।
प्रादुरासन्महाराज कार्ष्णायसमया गुडाः ॥ ७.२००.२० ॥
ସେହିପରି ନିର୍ମଳ ଆକାଶରେ ନକ୍ଷତ୍ର ପରି ଝଲସୁଥିବା କଳା ଲୁହାର ଅନ୍ୟ ଗୋଲା ପ୍ରକଟ ହେଲା, ହେ ମହାରାଜ।
7.200.21
चतुश्चक्रा द्विचक्राश्च शतघ्नो बहुला गदाः ।
चक्राणि च क्षुरान्तानि मण्डलानीव भास्वतः ॥ ७.२००.२१ ॥
ଚାରି ଚକ୍ର ଓ ଦୁଇ ଚକ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ, ଶତଘ୍ନୀ, ଅନେକ ଗଦା ଏବଂ କ୍ଷୁରାନ୍ତ ଚକ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ପରି ଦେଖାଗଲା।
7.200.22
शस्त्राकृतिभिराकीर्णमतीव पुरुषर्षभ ।
दृष्ट्वान्तरिक्षमाविग्नाः पाण्डुपाञ्चालसृञ्जयाः ॥ ७.२००.२२ ॥
ହେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ, ଅସ୍ତ୍ରରୂପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକାଶକୁ ଦେଖି ପାଣ୍ଡବ, ପାଞ୍ଚାଳ ଓ ସୃଞ୍ଜୟମାନେ ଭୀତ ହେଲେ।
7.200.23
यथायथा ह्ययुध्यन्त पाण्डवानां महारथाः ।
तथातथा तदस्त्रं वै व्यवर्धत जनाधिप ॥ ७.२००.२३ ॥
ମହାରଥୀମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ଯେପରି ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ସେପରି ସେପରି ବଢ଼ିଲା, ହେ ଜନାଧିପ।
7.200.24
वध्यमानास्तदाऽस्त्रेण तेन नारायणेन वै ।
दह्यमानाऽनलेनेव सर्वतोऽभ्यर्दिता रणे ॥ ७.२००.२४ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ନାରାୟଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆହତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ପରି, ସବୁ ପଟରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୀଡିତ ହୋଇ।
7.200.25
यथा हि शिशिरापाये दहेत्कक्षं हुताशनः ।
तथा तदस्त्रं पाण्डूनां ददाह ध्वजिनीं प्रभो ॥ ७.२००.२५ ॥
ଶିଶିର ଋତୁର ଶେଷରେ ଅଗ୍ନି ଯେପରି ଶୁଖିଲା ଝୋପକୁ ଦହନ କରେ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ସେହିପରି ସେ ଅସ୍ତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଦଗ୍ଧ କଲା।
7.200.26
आपूर्यमाणेनास्त्रेण सैन्ये क्षीयति च प्रभो ।
जगाम परमं त्रासं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.२००.२६ ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ବଢ଼ିଚାଲିଥିବା ସେ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେନା କ୍ଷୟ ହେଉଥିବା ଦେଖି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
7.200.27
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा विगतचेतनम् ।
मध्यस्थतां च पार्थस्य धर्मपुत्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.२००.२७ ॥
ପଳାୁଥିବା, ଚେତନାହୀନ ପରି ସେହି ସେନାକୁ ଦେଖି, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଧର୍ମପୁତ୍ର ଏହା କହିଲେ।
7.200.28
धृष्टद्युम्न पलायस्व सह पाञ्चालसेनया ।
सात्यके त्वं च गच्छस्व वृष्ण्यन्धकवृतो महान् ॥ ७.२००.२८ ॥
ହେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ପାଞ୍ଚାଳ ସେନା ସହିତ ପଳାଅ। ହେ ସାତ୍ୟକି, ବୃଷ୍ଣି-ଅନ୍ଧକ ବୀରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ମହାନ ବୀର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯାଅ।
7.200.29
वासुदेवोऽपि धर्मात्मा करिष्यत्यात्मनः क्षमम् ।
श्रेयो ह्युपदिशत्येष लोकस्य किमुतात्मनः ॥ ७.२००.२९ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ବାସୁଦେବ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପାଇଁ ଯାହା ଯୋଗ୍ୟ ତାହା କରିବେ। ଏ ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳର ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି, ନିଜର ମଙ୍ଗଳ ତ ଆହୁରି ବଡ଼।
7.200.30
सङ्ग्रामस्तु न कर्तव्यः सर्वसैन्यान्ब्रवीमि वः ।
अहं हि सह सोदर्यैः प्रवेक्ष्ये हव्यवाहनम् ॥ ७.२००.३० ॥
ଆଉ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ କହୁଛି। ମୁଁ ମୋ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି।
7.200.31
भीष्मद्रोणार्णवं तीर्त्वा सङ्ग्रामे भीरुदुस्तरे ।
विमज्जिष्यामि सलिले सगणो द्रौणिगोष्पदे ॥ ७.२००.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁସ୍ତର ଭୀଷ୍ମ-ଦ୍ରୋଣ ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଗାଈ ଖୁରାଭଳି ଜଳରେ ମୁଁ ମୋ ଗଣ ସହିତ ବୁଡ଼ିଯିବି।
7.200.32
कामः सम्पद्यतामस्य बीभत्सोराशु मां प्रति ।
कल्याणवृत्तिराचार्यो मया युधि निपातितः ॥ ७.२००.३२ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେହି ଇଚ୍ଛା ମୋ ପ୍ରତି ଶୀଘ୍ର ପୂରଣ ହେଉ; ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ସଦାଚାରୀ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପାତିତ କରିଛି।
7.200.33
येन बालः स सौभद्रो युद्धानामविशारदः ।
समर्थैर्बहुभिः क्रूरैर्घातितो नाभिपालितः ॥ ७.२००.३३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନଭିଜ୍ଞ ସେହି ବାଳକ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ, ରକ୍ଷା ନକରି, ସମର୍ଥ ଓ କ୍ରୂର ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ବଧ କରାଇଲା।
7.200.34
येन विब्रुवती प्रश्नं तथा कृष्णा सभां गता ।
उपेक्षिता सपुत्रेण दासीभावं नियच्छती ॥ ७.२००.३४ ॥
ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରୁ ପଚାରୁ କୃଷ୍ଣା ସଭାକୁ ଗଲାବେଳେ, ଦାସୀଭାବରେ ପଡ଼ିଥିବା ତାଙ୍କୁ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଯିଏ ଉପେକ୍ଷା କଲା।
7.200.35
रक्षणे च महान्यत्नः सैन्धवस्य कृतो युधि ।
अर्जुनस्य विघातार्थं प्रतिज्ञा येन रक्षिता ॥ ७.२००.३५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ବଡ଼ ଯତ୍ନ କରାଗଲା; ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ଯାହାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷିତ ହେଲା, ସେ।
7.200.36
व्यूहद्वारि वयं चैव धृता येन जिगीषवः ।
वारितं च महत्सैन्यं प्रविशत्तद्यथाबलम् ॥ ७.२००.३६ ॥
ବ୍ୟୂହ ଦ୍ୱାରରେ ଜୟ ଇଚ୍ଛୁକ ଆମକୁ ଯିଏ ଅଟକାଇ ରଖିଲା, ଏବଂ ନିଜ ବଳ ଅନୁସାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସେହି ମହାସେନାକୁ ମଧ୍ୟ ଯିଏ ରୋକିଲା।
7.200.37
जिघांसुर्धार्तराष्ट्रश्च श्रान्तेष्वन्येषु फल्गुनम् ।
कवचेन तथा गुप्तो रक्षार्थं सैन्धवस्य च ॥ ७.२००.३७ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ଫଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, କ୍ଳାନ୍ତ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, କବଚ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ, ଏବଂ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
7.200.38
येन ब्रह्मास्त्रविदुषा पाञ्चालाः सत्यजिन्मुखाः ।
कुर्वाणा मज्जये यत्नं समूला विनिपातिताः ॥ ७.२००.३८ ॥
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଯେ ସତ୍ୟଜିତ୍ ପ୍ରମୁଖ ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ବୁଡ଼ାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି ମୂଳ ସହିତ ପାଡ଼ି ଦେଲେ।
7.200.39
ग्रहणे च परो यत्नः कृतस्तेन यथा मम ।
विदितं सर्वमेवैतद्भवतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.२००.३९ ॥
ବ୍ୟୂହ ଗ୍ରହଣରେ ମଧ୍ୟ ସେ ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ; ଏସବୁ ଆପଣ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଜଣା।
7.200.40
येन प्रव्राज्यमानाश्च राज्याद्वयमधर्मतः ।
निवार्यमाणेनास्माभिरनुगन्तुं तदेषिताः ॥ ७.२००.४० ॥
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅଧର୍ମରେ ରାଜ୍ୟରୁ ନିର୍ବାସିତ ହୋଇଥିଲୁ; ଆମେ ବାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଆମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
7.200.41
वनवासान्निवृत्तानां समये च तथा कृते ।
स्नेहश्च दर्शितो नित्यं प्रत्यक्षं वो महारथाः ॥ ७.२००.४१ ॥
ବନବାସରୁ ଫେରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି, ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସେମିତି କରାଯିବାରେ, ହେ ମହାରଥୀଗଣ, ସେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରତି ସର୍ବଦା ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଥିଲେ।
7.200.42
योऽसावत्यन्तमस्मासु कुर्वाणः सौहृदं परम् ।
हतस्तदर्थे मरणं गमिष्यामि सबान्धवः ॥ ७.२००.४२ ॥
ଯେ ଆମ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତମ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟ ଦେଖାଇଥିଲେ, ସେ ନିହତ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବି।
7.200.43
एवं ब्रुवति कौन्तेये दाशार्हस्त्वरितस्ततः ।
निवार्य सैन्यं बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.२००.४३ ॥
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଏପରି କହିବା ପରେ, ଦାଶାର୍ହ (କୃଷ୍ଣ) ଶୀଘ୍ର ନିଜ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ସୈନ୍ୟକୁ ରୋକି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.200.44
शीघ्रं न्यस्यत शस्त्राणि वाहेभ्यश्चावरोहत ।
एष योगोऽत्र विहितः प्रतिघाते महात्मनः ॥ ७.२००.४४ ॥
ଶୀଘ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ରଖ ଏବଂ ଯାନରୁ ଓହ୍ଲାଅ। ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରତିରୋଧ ପାଇଁ ଏହା ହିଁ ଏଠାରେ ବିହିତ ଉପାୟ।
7.200.45
द्विपाश्वस्यन्दनेभ्यश्च क्षितिं सर्वेऽवरोहत ।
एवमेतन्न वो हन्यादस्त्रं भूमौ निरायुधान् ॥ ७.२००.४५ ॥
ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ରଥରୁ ସମସ୍ତେ ଭୂମିରେ ଓହ୍ଲାଅ। ଏପରି କଲେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଭୂମିରେ ନିରସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ମାରିବ ନାହିଁ।
7.200.46
यथायथा हि युध्यन्ते योधा ह्यस्त्रमिदं प्रति ।
तथातथा भवन्त्येते कौरवा बलवत्तराः ॥ ७.२००.४६ ॥
ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେପରି ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେପରି ସେପରି ଏହି କୌରବମାନେ ଅଧିକ ବଳଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି।
7.200.47
निक्षेप्स्यन्ति च शस्त्राणि वाहनेभ्योऽवरुह्य ये ।
येऽञ्जलिं कुर्वते वीर नमस्ति च विवाहनाः।
तान्नैतदस्त्रं सङ्ग्रामे निहनिष्यति मानवान् ॥ ७.२००.४७ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଯାନରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବେ, ଅଞ୍ଜଳି କରି ନମସ୍କାର କରିବେ, ହେ ବୀର, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିବ ନାହିଁ।
7.200.48
ये त्वेतत्प्रतियोत्स्यन्ति मनसाऽपीह केचन ।
निहनिष्यति तान्सर्वान्रसातलगतानपि ॥ ७.२००.४८ ॥
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବେ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାରିବ, ରସାତଳକୁ ଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
7.200.49
ते वचस्तस्य तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य भारत ।
ईषुः सर्वे समुत्स्रष्टुं मनोभिः करणेन च ॥ ७.२००.४९ ॥
ହେ ଭାରତ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ମନ ଓ ହାତ ଦ୍ୱାରା (ଅସ୍ତ୍ର) ନିକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
7.200.50
तत उत्स्रष्टुकामांस्तानस्त्राण्यालक्ष्य पाण्डवः ।
भीमसेनोऽब्रवीद्राजन्निदं संहर्षयन्वचः ॥ ७.२००.५० ॥
ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପାଣ୍ଡବ ଭୀମସେନ, ହେ ରାଜନ୍, ଉତ୍ସାହ ଦେଇ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.200.51
न कथञ्चन शस्त्राणि मोक्तव्यानीह केनचित् ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणपुत्रास्त्रमाशुगैः ॥ ७.२००.५१ ॥
ଏଠାରେ କେହି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ବାଣରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ରୋକିବି।
7.200.52
गदयाऽप्यनया गुर्व्या हेमविग्रहया रणे ।
कालवत्प्रहरिष्यामि द्रौणेरस्त्रं विशातयन् ॥ ७.२००.५२ ॥
ଏହି ଭାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଶରୀରୀ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ କାଳ ପରି ପ୍ରହାର କରିବି, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଚୂରମାର କରି।
7.200.53
न हि मे विक्रमे तुल्यः कश्चिदस्ति पुमानिह ।
यथैव सवितुस्तुल्यं ज्योतिरन्यन्न विद्यते ॥ ७.२००.५३ ॥
ଏଠାରେ ମୋ ପରାକ୍ରମ ସହ ସମାନ କୌଣସି ପୁରୁଷ ନାହାଁନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଆଉ କୌଣସି ଆଲୋକ ମିଳେ ନାହିଁ।
7.200.54
पश्यतेमौ हि मे बाहू नागराजकरोपमौ ।
समर्थौ पर्वतस्यापि शैशिरस्य निपातने ॥ ७.२००.५४ ॥
ଦେଖ, ମୋ ଏହି ଦୁଇ ବାହୁ ଗଜରାଜଙ୍କ ଶୁଣ୍ଡ ପରି; ଶିଶିରରେ ଜାତ ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ାଇବାକୁ ସମର୍ଥ।
7.200.55
नागायुतसमप्राणो ह्यहमेको नरेष्विह ।
शक्रो यथाऽप्रतिद्वन्द्वो दिवि देवेषु विश्रुतः ॥ ७.२००.५५ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ମୁଁ ଏକା ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ପ୍ରାଣବଳ ବିଶିଷ୍ଟ; ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଅପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଓ ବିଖ୍ୟାତ।
7.200.56
अद्य पश्यत मे वीर्यं बाह्वोः पीनांसयोर्युधि ।
ज्वलमानस्य दीप्तस्य द्रौणेरस्त्रस्य वारणे ॥ ७.२००.५६ ॥
ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋର ସ୍ଥୂଳ କାନ୍ଧ ବିଶିଷ୍ଟ ବାହୁଦ୍ୱୟର ପରାକ୍ରମ ଦେଖ; ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଦୀପ୍ତ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନିବାରଣରେ।
7.200.57
यदि नारायणास्त्रस्य प्रतियोद्वा न विद्यते ।
अद्यैतत्प्रतियोत्स्यामि पश्यत्सु कुरुपाण्डुपु ॥ ७.२००.५७ ॥
ଯଦି ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରତିଯୋଦ୍ଧା ମିଳେ ନାହିଁ, ତେବେ କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ଆଜି ମୁଁ ହିଁ ତାହାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବି।
7.200.58
अर्जुनार्जुन बीभत्सो न न्यस्यं गाण्डिवं त्वया ।
शशाङ्कस्येव ते पङ्को नैर्मल्यं पातयिष्यति ॥ ७.२००.५८ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଅର୍ଜୁନ, ବୀଭତ୍ସୁ! ଗାଣ୍ଡୀବକୁ ତୁମେ ଓହ୍ଲାଇ ଦିଅ ନାହିଁ; ଚନ୍ଦ୍ରର କଳଙ୍କ ଯେପରି ତାହାର ନିର୍ମଳତା ପଡ଼ାଇ ଦିଏ, ସେପରି ଏହା ତୁମ ନିର୍ମଳତା ପଡ଼ାଇବ।
7.200.59
भीम नारायणास्त्रे मे गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
एतेषु गाण्डिवं न्यस्यमेतद्धि व्रतमुत्तमम् ॥ ७.२००.५९ ॥
ଭୀମ! ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ, ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଗାଣ୍ଡୀବକୁ ଓହ୍ଲାଇବି ନାହିଁ; ଏହା ହିଁ ମୋର ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ।
7.200.60
एवमुक्तस्ततो भीमो द्रोणपुत्रमरिन्दमम् ।
अभ्ययान्मेघघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ॥ ७.२००.६० ॥
ଏପରି କୁହାଗଲା ପରେ ଭୀମ ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଆଡ଼କୁ ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ଶବ୍ଦ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ରଥରେ ଆଗେଇ ଗଲେ।
7.200.61
कम्पयन्मेदिनीं सर्वां त्रासयंश्च चमूं तव ।
शङ्खशब्दं महत्कृत्वा भुजशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.२००.६१ ॥
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପାଇ ଓ ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟକୁ ଭୟଭୀତ କରି ପାଣ୍ଡବ ମହାଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଓ ବାହୁଶବ୍ଦ କଲେ।
7.200.62
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा बाहुशब्दं च तावकाः ।
समन्तात्कोष्ठकीकृत्य शरव्रातैरवाकिरन् ॥ ७.२००.६२ ॥
ତାଙ୍କର ଶଙ୍ଖଧ୍ୱନି ଓ ବାହୁଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଚାରିପାଖରୁ ବେଢ଼ା ରଚି ବାଣ ବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.200.63
स एनमिषुजालेन लघुत्वाच्छीघ्रविक्रमः ।
निमेषमात्रेणासाद्य कुन्तीपुत्रोऽभ्यवाकिरत् ॥ ७.२००.६३ ॥
ଶୀଘ୍ର ପରାକ୍ରମୀ ସେହି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ବାଣଜାଲରେ ଏକ ନିମିଷ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.200.64
ततो द्रौणिः प्रहस्यैनं द्रवन्तमभिभाष्य च ।
अवाकिरत्प्रदीप्ताग्रैः शरैस्तैरभिमन्त्रितैः ॥ ७.२००.६४ ॥
ତା'ପରେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ହସି ପଳାଉଥିବା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧି ଦୀପ୍ତ ଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ସେହି ଅଭିମନ୍ତ୍ରିତ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.200.65
पन्नगैरिव दीप्तास्यैर्वमद्भिर्ज्वलनं रणे ।
अवकीर्णोऽभवत्पार्थः स्फुलिङ्गैरिव काञ्चनैः ॥ ७.२००.६५ ॥
ରଣରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖ ଥିବା ଅଗ୍ନି ଉଦ୍ଗୀରଣକାରୀ ସର୍ପ ପରି, ସୁନା ପରି ସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗରେ ପାର୍ଥ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଲେ।
7.200.66
तस्य रूपमभूद्राजन्भीमसेनस्य संयुगे ।
खद्योतैरावृतस्येव पर्वतस्य दिनक्षये ॥ ७.२००.६६ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ରୂପ ଦିନର ଶେଷରେ ଖଦ୍ୟୋତରେ ଆବୃତ ପର୍ବତ ପରି ହେଲା।
7.200.67
तदस्त्रं द्रोणपुत्रस्य तस्मिन्प्रतिसमस्यति ।
अवर्धत महाराज यथाऽग्निरनिलोद्धतः ॥ ७.२००.६७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଙ୍କ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରତିହତ ହୋଇ ବଢ଼ିଲା, ପବନରେ ଉଦ୍ଧତ ଅଗ୍ନି ପରି।
7.200.68
विवर्धमानमालक्ष्य तदस्त्रं भीमविक्रमम् ।
पाण्डुसैन्यमृते भीमं सुमहद्भयमाविशत् ॥ ७.२००.६८ ॥
ଭୀମଙ୍କ ପରାକ୍ରମର ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ବଢ଼ୁଥିବା ଦେଖି, ଭୀମଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ପାଣ୍ଡବ ସେନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେଲା।
7.200.69
ततः शस्त्राणि ते सर्वे समुत्सृज्य महीतले ।
अवारोहन्रथेभ्यश्च हस्त्यश्वेभ्यश्च सर्वशः ॥ ७.२००.६९ ॥
ତା'ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ର ଭୂମିରେ ପକାଇ ରଥ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାରୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ।
7.200.70
तेषु निक्षिप्तशस्त्रेषु वाहनेभ्यश्च्युतेषु च ।
तदस्त्रवीर्यं विपुलं भीममूर्धन्यथापतत् ॥ ७.२००.७० ॥
ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ରଖି ବାହନରୁ ଖସିଗଲେ, ସେତେବେଳେ ସେହି ଅସ୍ତ୍ରର ବିପୁଳ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଭୀମଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା।
7.200.71
हाहाकृतानि भूतानि पाण्डवाश्च विशेषतः ।
भीमसेनमपश्यन्त तेजसा संवृतं तथा ॥ ७.२००.७१ ॥
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ 'ହାହାକାର' କଲେ; ବିଶେଷତଃ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସେହି ତେଜରେ ଆବୃତ ଦେଖିଲେ।