மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.200.1
ततः स कदनं चक्रे रिपूणां द्रोणनन्दनः ।
युगान्ते सर्वभूतानां कालसृष्ट इवान्तकः ॥ ७.२००.१ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் பகைவர்களை அழித்தான்; யுகத்தின் முடிவில் காலத்தால் படைக்கப்பட்ட யமனைப் போல் அனைத்து உயிர்களையும் அழிப்பவனைப் போல்.
7.200.2
ध्वजद्रुमं शस्त्रशृङ्गं हतनागमहाशिलम् ।
अश्वकिम्पुरुषाकीर्णं शरासनलतावृतम् ॥ ७.२००.२ ॥
கொடிகளே மரங்கள், ஆயுதங்களே சிகரங்கள், கொல்லப்பட்ட யானைகளே பெரிய பாறைகள்; குதிரைகளும் கிம்புருடர்களும் நிறைந்து, வில்லாகிய கொடிகளால் மூடப்பட்டு.
7.200.3
क्रव्यादपक्षिसङ्घुष्टं भूतयक्षणाकुलम् ।
निहत्य शात्रवान्भल्लैः सोऽचिनोद्देहपर्वतम् ॥ ७.२००.३ ॥
ஊன் உண்ணும் பறவைகளின் ஒலியால் எதிரொலித்து, பூதங்களும் யக்ஷர்களும் நிறைந்து; பகைவர்களை பல்லங்களால் கொன்று அவன் உடல்களின் மலையைக் குவித்தான்.
7.200.4
ततो वेगेन महता विनद्य स नरर्षभः ।
प्रतिज्ञां श्रावयामास पुनरेव तवात्मजम् ॥ ७.२००.४ ॥
பின்னர் அந்த நரர்களில் சிறந்தவன் பெரும் வேகத்துடன் முழங்கி, உமது மகனுக்கு மீண்டும் தனது சபதத்தை அறிவித்தான்.
7.200.5
यदत्र च्छद्मनाऽऽचार्यं धर्मकञ्चुकमास्थितः ।
मुञ्च शस्त्रमिति प्राह कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.२००.५ ॥
இங்கு குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன், தர்மக் கவசம் அணிந்து வஞ்சகமாக, ஆசாரியரிடம், 'ஆயுதத்தைக் கீழே போடு' என்று கூறினான்.
7.200.6
तस्मात्सम्पश्यतस्तस्य द्रावयिष्यानि वाहिनीम् ।
विद्राव्यसर्वान्हन्ताऽस्मि जाल्मं पाञ्चाल्यमेव तु ॥ ७.२००.६ ॥
ஆகவே அவன் பார்த்திருக்கையில் அவனது படையை ஓட ஓட விரட்டுவேன்; எல்லோரையும் விரட்டி, அந்தக் கொடிய பாஞ்சால்யனையே கொல்வேன்.
7.200.7
सर्वानेतान्हनिष्यामि यदि योत्स्यन्ति मां रणे ।
सत्यं ते प्रतिजानामि परिवर्तय वाहिनीम् ॥ ७.२००.७ ॥
போரில் அவர்கள் என்னுடன் போரிட்டால் இவர்கள் அனைவரையும் கொல்வேன். இதை உனக்கு உண்மையாக உறுதியளிக்கிறேன்; படையைத் திருப்பு.
7.200.8
तच्छ्रुत्वा तव पुत्रस्तु वाहिनीं पर्यवर्तयत् ।
सिंहनादेन महता व्यपोह्य सुमहद्भयम् ॥ ७.२००.८ ॥
அதைக் கேட்ட உன் மகன் படையைத் திருப்பினான்; சிங்க கர்ஜனையால் மிகப் பெரிய அச்சத்தைப் போக்கினான்.
7.200.9
ततः समागमो राजन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
पुनरेवाभवत्तीव्रः पूर्णसागरयोरिव ॥ ७.२००.९ ॥
பின்னர், அரசே, குரு மற்றும் பாண்டவப் படைகளின் மோதல் மீண்டும் கடுமையானது; இரு நிரம்பிய கடல்கள் மோதுவது போல் இருந்தது.
7.200.10
संरब्धा हि स्थिरीभूता द्रोण पुत्रेण कौरवाः ।
उदग्राः पाण्डुपाञ्चाला द्रोणस्य निधनेन च ॥ ७.२००.१० ॥
துரோணரின் மகனால் குருக்கள் சினந்து உறுதியாக நின்றனர்; துரோணரின் மரணத்தால் பாண்டவர்களும் பாஞ்சாலர்களும் ஆவேசமடைந்தனர்.
7.200.11
तेषां परमहृष्टानां जयमात्मनि पश्यताम् ।
संरब्धानां महावेगः प्रादुरासीद्विशाम्पते ॥ ७.२००.११ ॥
மக்கள் தலைவனே, வெற்றியை தங்களுக்குள் கண்டு பெரிதும் மகிழ்ந்த, சினந்த அவர்களிடையே பெரும் வேகம் தோன்றியது.
7.200.12
यथा शिलोच्चये शैलः सागरैः सागरो यथा ।
प्रतिहन्येत राजेन्द्र तथाऽसन्कुरुपाण्डवाः ॥ ७.२००.१२ ॥
பாறைக் குவியலால் மலையும், கடல்களால் கடலும் தடுக்கப்படுவது போல், ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, குருக்களும் பாண்டவர்களும் ஒருவரை ஒருவர் தடுத்தனர்.
7.200.13
चुक्षुभे पृथिवी सर्वा दिशश्च प्रतिसस्वनुः ।
सम्भ्रान्तान्यपि भूतानि जलजान्यपि मारिष।
ते च सर्वे तदा योधाः सम्प्रहृष्टा युयुत्सवः ॥ ७.२००.१३ ॥
அப்போது பூமி முழுவதும் நடுங்கியது; எல்லா திசைகளும் எதிரொலித்தன. ஓ மாரிஷா, நீரில் பிறந்த உயிரினங்களும் கலங்கின. அந்த வீரர்கள் அனைவரும் மகிழ்ச்சியுடன் போரிட ஆர்வம் கொண்டனர்.
7.200.14
ततः शङ्खसहस्राणि भेरीणामयुतानि च ।
अवादयन्त संहृष्टाः कुरुपाण्डवसैनिकाः ॥ ७.२००.१४ ॥
பின்னர் குரு, பாண்டவ வீரர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆயிரக்கணக்கான சங்குகளையும் பத்தாயிரம் பேரிகைகளையும் முழங்கினர்.
7.200.15
यथा निर्मथ्यमानस्य सागरस्य तु निःस्वनः ।
अभवत्तव सैन्यस्य सुमहानद्भुतोपमः ॥ ७.२००.१५ ॥
கடல் கடையப்படும்போது எழும் பேரொலி போல, உமது படையின் மிகப் பெரிய, அதிசயமான ஒலி எழுந்தது.
7.200.16
वर्तमाने तथा शब्दे रौद्रे तस्मिन्भयानके ।
सम्पतत्सु रथौघेषु तव तेषां च भारत ॥ ७.२००.१६ ॥
ஓ பரதா, அந்த பயங்கரமும் கொடூரமுமான ஒலி எழுந்து கொண்டிருக்க, உமது மற்றும் அவர்களுடைய தேர்த் திரள்கள் பாய்ந்து வந்தபோது.
7.200.17
प्रादुश्चक्रे ततो द्रौणिरस्त्रं नारायणं तदा ।
अभिसन्धाय पाण्डूनां पाञ्चालानां च वाहिनीं ॥ ७.२००.१७ ॥
அப்போது துரோணரின் மகன் நாராயணாஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்; பாண்டவர்களுடையும் பாஞ்சாலர்களுடையும் படையை குறிவைத்து.
7.200.18
प्रादुरासंस्ततो बाणा दीप्ताग्राः खे सहस्रशः ।
पाण्डवान्क्षपयिष्यन्तो दीप्तास्यः पन्नगा इव ॥ ७.२००.१८ ॥
அப்போது வானத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் தோன்றின; அவற்றின் முனைகள் எரிந்தன. பாண்டவர்களை அழிக்கத் துடித்த அவை, எரியும் வாயுடைய பாம்புகள் போல் இருந்தன.
7.200.19
ते दिशः खं च सैन्यं च समावृण्वन्महाहवे ।
मुहूर्ताद्भास्करस्येव लोके राजन्गभस्तयः ॥ ७.२००.१९ ॥
அந்தப் பெரும் போரில் அவை திசைகளையும் வானத்தையும் படையையும் முழுவதுமாக மூடின; ஓ அரசே, ஒரு கணத்தில் உலகை சூரியனின் கதிர்கள் மூடுவது போல.
7.200.20
तथाऽपरे द्योतमाना ज्योतींषीवामलाम्बरे ।
प्रादुरासन्महाराज कार्ष्णायसमया गुडाः ॥ ७.२००.२० ॥
அவ்வாறே, தூய வானில் நட்சத்திரங்கள் போல ஒளிர்ந்த வேறு இரும்பு உருண்டைகள் தோன்றின, ஓ மகாராஜா.
7.200.21
चतुश्चक्रा द्विचक्राश्च शतघ्नो बहुला गदाः ।
चक्राणि च क्षुरान्तानि मण्डलानीव भास्वतः ॥ ७.२००.२१ ॥
நான்கு சக்கரங்களுள்ளவையும் இரண்டு சக்கரங்களுள்ளவையும், சதக்னிகளும், பல கதைகளும், கூர்முனைகளுடைய சக்கரங்களும், ஒளிரும் சூரியனின் வட்டங்கள் போல தோன்றின.
7.200.22
शस्त्राकृतिभिराकीर्णमतीव पुरुषर्षभ ।
दृष्ट्वान्तरिक्षमाविग्नाः पाण्डुपाञ्चालसृञ्जयाः ॥ ७.२००.२२ ॥
ஓ நர ரிஷபா, ஆயுத வடிவங்களால் மிகவும் நிறைந்த வானைக் கண்டு பாண்டவர், பாஞ்சாலர், சிருஞ்சயர் அஞ்சி நடுங்கினர்.
7.200.23
यथायथा ह्ययुध्यन्त पाण्डवानां महारथाः ।
तथातथा तदस्त्रं वै व्यवर्धत जनाधिप ॥ ७.२००.२३ ॥
பெரும்தேர் வீரர்கள் பாண்டவர்களுடன் போரிட்டபடி இருக்க, அந்த அஸ்திரம் அவ்வாறே பெருகியது, ஓ மக்கள் தலைவா.
7.200.24
वध्यमानास्तदाऽस्त्रेण तेन नारायणेन वै ।
दह्यमानाऽनलेनेव सर्वतोऽभ्यर्दिता रणे ॥ ७.२००.२४ ॥
அப்போது அந்த நாராயண அஸ்திரத்தால் தாக்கப்பட்டு, நெருப்பால் எரிவது போல எல்லாப் பக்கமும் போரில் துன்புறுத்தப்பட்டவர்களாக.
7.200.25
यथा हि शिशिरापाये दहेत्कक्षं हुताशनः ।
तथा तदस्त्रं पाण्डूनां ददाह ध्वजिनीं प्रभो ॥ ७.२००.२५ ॥
குளிர்காலத்தின் முடிவில் நெருப்பு உலர்ந்த புதர்களை எரிப்பது போல, ஓ பிரபுவே, அந்த அஸ்திரம் பாண்டவர்களின் படையை எரித்தது.
7.200.26
आपूर्यमाणेनास्त्रेण सैन्ये क्षीयति च प्रभो ।
जगाम परमं त्रासं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.२००.२६ ॥
ஓ பிரபுவே, பெருகிக்கொண்டே வந்த அஸ்திரத்தால் படை அழிவதைக் கண்டு, தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் பெரும் அச்சம் அடைந்தான்.
7.200.27
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा विगतचेतनम् ।
मध्यस्थतां च पार्थस्य धर्मपुत्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.२००.२७ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த, உணர்வற்றுப் போன அந்தப் படையைக் கண்டு, பார்த்தனின் நடுநிலையை நோக்கி, தர்மபுத்திரன் இவ்வாறு கூறினான்.
7.200.28
धृष्टद्युम्न पलायस्व सह पाञ्चालसेनया ।
सात्यके त्वं च गच्छस्व वृष्ण्यन्धकवृतो महान् ॥ ७.२००.२८ ॥
திருஷ்டத்யும்னா, பாஞ்சால படையுடன் ஓடிவிடு. சாத்யகியே, வ்ருஷ்ணி, அந்தகர்களால் சூழப்பட்ட நீயும் பெரியவன், செல்.
7.200.29
वासुदेवोऽपि धर्मात्मा करिष्यत्यात्मनः क्षमम् ।
श्रेयो ह्युपदिशत्येष लोकस्य किमुतात्मनः ॥ ७.२००.२९ ॥
தர்மாத்மாவான வாசுதேவனும் தனக்குத் தகுந்ததையே செய்வான். இவன் உலகத்தின் நலனையே உபதேசிக்கிறான்; தனக்கு நலம் எவ்வளவு மேலானது!
7.200.30
सङ्ग्रामस्तु न कर्तव्यः सर्वसैन्यान्ब्रवीमि वः ।
अहं हि सह सोदर्यैः प्रवेक्ष्ये हव्यवाहनम् ॥ ७.२००.३० ॥
இனி போர் செய்யக்கூடாது; இதை உங்கள் அனைத்துப் படைகளுக்கும் சொல்கிறேன். நானும் என் சகோதரர்களுடன் அக்னியில் நுழைவேன்.
7.200.31
भीष्मद्रोणार्णवं तीर्त्वा सङ्ग्रामे भीरुदुस्तरे ।
विमज्जिष्यामि सलिले सगणो द्रौणिगोष्पदे ॥ ७.२००.३१ ॥
போரில் கோழைகளுக்குக் கடக்க முடியாத பீஷ்மன் மற்றும் துரோணன் என்ற கடலைக் கடந்து, துரோணரின் மகனின் மாட்டுக் குளம்பளவு நீரில் நான் என் கூட்டத்துடன் மூழ்குவேன்.
7.200.32
कामः सम्पद्यतामस्य बीभत्सोराशु मां प्रति ।
कल्याणवृत्तिराचार्यो मया युधि निपातितः ॥ ७.२००.३२ ॥
அர்ஜுனனின் அந்த விருப்பம் விரைவில் என்னிடம் நிறைவேறட்டும்; போரில் நற்குணமுள்ள ஆசிரியரை நான் வீழ்த்தினேன்.
7.200.33
येन बालः स सौभद्रो युद्धानामविशारदः ।
समर्थैर्बहुभिः क्रूरैर्घातितो नाभिपालितः ॥ ७.२००.३३ ॥
போர்களில் அனுபவமற்ற அந்த இளைஞன் சௌபத்ரனை, பாதுகாக்கப்படாதவனாக, வலிமையான பல கொடியவர்களால் கொல்லச் செய்தவன் அவன்.
7.200.34
येन विब्रुवती प्रश्नं तथा कृष्णा सभां गता ।
उपेक्षिता सपुत्रेण दासीभावं नियच्छती ॥ ७.२००.३४ ॥
கேள்வி கேட்டவாறு கிருஷ்ணை சபைக்குச் சென்றபோதும், அடிமைத்தனத்துக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட அவளைப் புதல்வர்களுடன் அலட்சியம் செய்தவன் அவன்.
7.200.35
रक्षणे च महान्यत्नः सैन्धवस्य कृतो युधि ।
अर्जुनस्य विघातार्थं प्रतिज्ञा येन रक्षिता ॥ ७.२००.३५ ॥
போரில் சைந்தவனை (ஜயத்ரதனை) காக்க பெரும் முயற்சி செய்யப்பட்டது; அர்ஜுனனைத் தடுப்பதற்காக எவனுடைய சபதம் காக்கப்பட்டதோ அவன் அதைச் செய்தான்.
7.200.36
व्यूहद्वारि वयं चैव धृता येन जिगीषवः ।
वारितं च महत्सैन्यं प्रविशत्तद्यथाबलम् ॥ ७.२००.३६ ॥
வியூகத்தின் வாயிலில் வெற்றி விரும்பிய நம்மை நிறுத்தியவனும், தன் வலிமைக்கேற்ப நுழைய முயன்ற அந்தப் பெரும் படையைத் தடுத்தவனும் அவனே.
7.200.37
जिघांसुर्धार्तराष्ट्रश्च श्रान्तेष्वन्येषु फल्गुनम् ।
कवचेन तथा गुप्तो रक्षार्थं सैन्धवस्य च ॥ ७.२००.३७ ॥
தார்தராஷ்டிரன் பல்குனனைக் கொல்ல விரும்பி, களைத்திருந்த மற்றவர்களிடையே, கவசத்தால் காக்கப்பட்டவனாய், சைந்தவனாகிய ஜயத்ரதனின் பாதுகாப்புக்காக.
7.200.38
येन ब्रह्मास्त्रविदुषा पाञ्चालाः सत्यजिन्मुखाः ।
कुर्वाणा मज्जये यत्नं समूला विनिपातिताः ॥ ७.२००.३८ ॥
பிரம்மாஸ்திரம் அறிந்தவனால், சத்யஜித் முதலிய பாஞ்சாலர்கள் அழிக்கப்பட்டனர், அவர்களை மூழ்கடிக்க முயன்றபோது வேருடன் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
7.200.39
ग्रहणे च परो यत्नः कृतस्तेन यथा मम ।
विदितं सर्वमेवैतद्भवतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.२००.३९ ॥
அவன் வியூகத்தைப் பிடிப்பதிலும் பெரும் முயற்சி செய்தான்; இவை அனைத்தும் உங்கள் அனைத்து வீரர்களுக்கும் தெரியும்.
7.200.40
येन प्रव्राज्यमानाश्च राज्याद्वयमधर्मतः ।
निवार्यमाणेनास्माभिरनुगन्तुं तदेषिताः ॥ ७.२००.४० ॥
அதனால் நாங்கள் அதர்மமாக அரசிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டோம்; நாங்கள் தடுத்தபோதும் அவன் எங்களைப் பின்தொடர விரும்பினான்.
7.200.41
वनवासान्निवृत्तानां समये च तथा कृते ।
स्नेहश्च दर्शितो नित्यं प्रत्यक्षं वो महारथाः ॥ ७.२००.४१ ॥
வனவாசத்திலிருந்து திரும்பியவர்களுக்கு, உரிய காலத்தில் அப்படிச் செய்யப்பட்டபோது, மகாரதர்களே, அவன் எப்போதும் உங்களிடம் அன்பைக் காட்டினான்.
7.200.42
योऽसावत्यन्तमस्मासु कुर्वाणः सौहृदं परम् ।
हतस्तदर्थे मरणं गमिष्यामि सबान्धवः ॥ ७.२००.४२ ॥
எங்கள் மீது மிகுந்த உயர்ந்த நட்பைக் காட்டியவன் கொல்லப்பட்டான்; அவனுக்காக நானும் உறவினர்களுடன் மரணத்தை அடைவேன்.
7.200.43
एवं ब्रुवति कौन्तेये दाशार्हस्त्वरितस्ततः ।
निवार्य सैन्यं बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.२००.४३ ॥
குந்தியின் மகன் இவ்வாறு கூறியபோது, தாசார்ஹர் (கிருஷ்ணர்) விரைவாகத் தம் கரங்களால் படையை நிறுத்தி இச்சொற்களைக் கூறினார்.
7.200.44
शीघ्रं न्यस्यत शस्त्राणि वाहेभ्यश्चावरोहत ।
एष योगोऽत्र विहितः प्रतिघाते महात्मनः ॥ ७.२००.४४ ॥
விரைவாக ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு வாகனங்களிலிருந்து இறங்குங்கள். மகாத்மாவின் எதிர்ப்புக்கு இங்கு இதுவே நியமிக்கப்பட்ட வழி.
7.200.45
द्विपाश्वस्यन्दनेभ्यश्च क्षितिं सर्वेऽवरोहत ।
एवमेतन्न वो हन्यादस्त्रं भूमौ निरायुधान् ॥ ७.२००.४५ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்களிலிருந்து அனைவரும் நிலத்தில் இறங்குங்கள். இவ்வாறு இந்த அஸ்திரம் ஆயுதமற்ற உங்களை நிலத்தில் தாக்காது.
7.200.46
यथायथा हि युध्यन्ते योधा ह्यस्त्रमिदं प्रति ।
तथातथा भवन्त्येते कौरवा बलवत्तराः ॥ ७.२००.४६ ॥
போராளிகள் இந்த அஸ்திரத்துக்கு எதிராக எவ்வாறு எவ்வாறு போரிடுகிறார்களோ, அவ்வாறு அவ்வாறு இந்தக் கௌரவர்கள் மேலும் வலிமையுறுகிறார்கள்.
7.200.47
निक्षेप्स्यन्ति च शस्त्राणि वाहनेभ्योऽवरुह्य ये ।
येऽञ्जलिं कुर्वते वीर नमस्ति च विवाहनाः।
तान्नैतदस्त्रं सङ्ग्रामे निहनिष्यति मानवान् ॥ ७.२००.४७ ॥
வாகனங்களிலிருந்து இறங்கி ஆயுதங்களை வைத்து, கைகூப்பி வணங்குபவர்களை, வீரனே, இந்த அஸ்திரம் போரில் கொல்லாது.
7.200.48
ये त्वेतत्प्रतियोत्स्यन्ति मनसाऽपीह केचन ।
निहनिष्यति तान्सर्वान्रसातलगतानपि ॥ ७.२००.४८ ॥
ஆனால் இங்கு மனதளவிலும் இதற்கு எதிராகப் போரிடுபவர்கள் எவராயினும், அவர்கள் அனைவரையும் அஸ்திரம் கொல்லும்; அவர்கள் ரசாதலத்துக்குச் சென்றிருந்தாலும்.
7.200.49
ते वचस्तस्य तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य भारत ।
ईषुः सर्वे समुत्स्रष्टुं मनोभिः करणेन च ॥ ७.२००.४९ ॥
பாரதா, வாசுதேவனின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, அவர்கள் அனைவரும் மனத்தாலும் செயலாலும் (அஸ்திரங்களை) எய்யத் துணிந்தனர்.
7.200.50
तत उत्स्रष्टुकामांस्तानस्त्राण्यालक्ष्य पाण्डवः ।
भीमसेनोऽब्रवीद्राजन्निदं संहर्षयन्वचः ॥ ७.२००.५० ॥
அஸ்திரங்களை எய்யத் துணிந்த அவர்களைக் கண்ட பாண்டவன் பீமசேனன், அரசே, உற்சாகமூட்டும் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.200.51
न कथञ्चन शस्त्राणि मोक्तव्यानीह केनचित् ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणपुत्रास्त्रमाशुगैः ॥ ७.२००.५१ ॥
இங்கு எவராலும் எந்த வகையிலும் ஆயுதங்களை எய்யக்கூடாது; விரைந்து செல்லும் அம்புகளால் நான் துரோணர் மகனின் அஸ்திரத்தைத் தடுப்பேன்.
7.200.52
गदयाऽप्यनया गुर्व्या हेमविग्रहया रणे ।
कालवत्प्रहरिष्यामि द्रौणेरस्त्रं विशातयन् ॥ ७.२००.५२ ॥
இந்த கனமான, பொன்னுடலுள்ள கதையாலும் போரில் காலனைப் போல் அடித்து, துரோணர் மகனின் அஸ்திரத்தைத் தகர்ப்பேன்.
7.200.53
न हि मे विक्रमे तुल्यः कश्चिदस्ति पुमानिह ।
यथैव सवितुस्तुल्यं ज्योतिरन्यन्न विद्यते ॥ ७.२००.५३ ॥
இங்கு என் வீரத்திற்கு ஒப்பான எந்த மனிதனும் இல்லை; சூரியனுக்கு ஒப்பான வேறு ஒளி கிடைப்பதில்லை போல.
7.200.54
पश्यतेमौ हि मे बाहू नागराजकरोपमौ ।
समर्थौ पर्वतस्यापि शैशिरस्य निपातने ॥ ७.२००.५४ ॥
பாருங்கள், என் இந்த இரண்டு கரங்களும் யானை அரசின் துதிக்கைகளைப் போன்றவை; பனிக்காலத்து மலையையும் வீழ்த்த வல்லவை.
7.200.55
नागायुतसमप्राणो ह्यहमेको नरेष्विह ।
शक्रो यथाऽप्रतिद्वन्द्वो दिवि देवेषु विश्रुतः ॥ ७.२००.५५ ॥
மனிதர்களிடையே இங்கு நான் ஒருவனே பத்தாயிரம் யானைகளின் பலமுடையவன்; வானுலகில் தேவர்களிடையே இந்திரன் எதிரில்லாதவராகப் புகழ்பெற்றிருப்பது போல.
7.200.56
अद्य पश्यत मे वीर्यं बाह्वोः पीनांसयोर्युधि ।
ज्वलमानस्य दीप्तस्य द्रौणेरस्त्रस्य वारणे ॥ ७.२००.५६ ॥
இன்று போரில் என் பருத்த தோள்களைக் கொண்ட கைகளின் வீரியத்தைப் பாருங்கள்; ஒளிரும் துரோணரின் மகனுடைய அஸ்திரத்தைத் தடுப்பதில்.
7.200.57
यदि नारायणास्त्रस्य प्रतियोद्वा न विद्यते ।
अद्यैतत्प्रतियोत्स्यामि पश्यत्सु कुरुपाण्डुपु ॥ ७.२००.५७ ॥
நாராயணாஸ்திரத்தை எதிர்க்க வல்லவன் எவரும் இல்லையெனில், குரு பாண்டவர்கள் காண இன்று நானே அதை எதிர்ப்பேன்.
7.200.58
अर्जुनार्जुन बीभत्सो न न्यस्यं गाण्डिवं त्वया ।
शशाङ्कस्येव ते पङ्को नैर्मल्यं पातयिष्यति ॥ ७.२००.५८ ॥
அர்ஜுனா, அர்ஜுனா, பீபத்சுவே! காண்டீவத்தை நீ கீழே வைக்காதே; சந்திரனின் கறை அவனது தூய்மையை வீழ்த்துவது போல் அது உன் தூய்மையைக் கெடுக்கும்.
7.200.59
भीम नारायणास्त्रे मे गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
एतेषु गाण्डिवं न्यस्यमेतद्धि व्रतमुत्तमम् ॥ ७.२००.५९ ॥
பீமா! நாராயணாஸ்திரத்தில், பசுக்களுக்காகவும் பிராமணர்களுக்காகவும் நான் காண்டீவத்தை கீழே வைக்க மாட்டேன்; இதுவே எனது உயர்ந்த விரதம்.
7.200.60
एवमुक्तस्ततो भीमो द्रोणपुत्रमरिन्दमम् ।
अभ्ययान्मेघघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ॥ ७.२००.६० ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், பீமன் எதிரிகளை அடக்கும் துரோணரின் மகனை நோக்கி மேகத்தின் முழக்கம் போன்ற ஒலியுடன், சூரியனைப் போல் ஒளிரும் தேரில் முன்னேறினான்.
7.200.61
कम्पयन्मेदिनीं सर्वां त्रासयंश्च चमूं तव ।
शङ्खशब्दं महत्कृत्वा भुजशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.२००.६१ ॥
முழு பூமியையும் நடுங்கச் செய்தும், உங்கள் படையை அச்சுறுத்தியும், பாண்டவன் பெரும் சங்கொலியையும் தோள்களின் ஒலியையும் எழுப்பினான்.
7.200.62
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा बाहुशब्दं च तावकाः ।
समन्तात्कोष्ठकीकृत्य शरव्रातैरवाकिरन् ॥ ७.२००.६२ ॥
அவனது சங்கொலியையும் தோள்களின் ஒலியையும் கேட்ட உங்கள் வீரர்கள், எல்லாப் பக்கமும் வட்டமிட்டு அம்பு மழையால் அவனை மூடினர்.
7.200.63
स एनमिषुजालेन लघुत्वाच्छीघ्रविक्रमः ।
निमेषमात्रेणासाद्य कुन्तीपुत्रोऽभ्यवाकिरत् ॥ ७.२००.६३ ॥
விரைவான வீரம் கொண்ட அந்தக் குந்தியின் மகன், அம்புச் சால்வையால் ஒரு கணத்தில் அவனை அணுகி மூடினான்.
7.200.64
ततो द्रौणिः प्रहस्यैनं द्रवन्तमभिभाष्य च ।
अवाकिरत्प्रदीप्ताग्रैः शरैस्तैरभिमन्त्रितैः ॥ ७.२००.६४ ॥
அப்போது துரோணரின் மகன் சிரித்துக்கொண்டு ஓடுபவனை நோக்கிப் பேசி, ஒளிரும் முனைகொண்ட அந்த மந்திரிக்கப்பட்ட அம்புகளால் அவனை மூடினான்.
7.200.65
पन्नगैरिव दीप्तास्यैर्वमद्भिर्ज्वलनं रणे ।
अवकीर्णोऽभवत्पार्थः स्फुलिङ्गैरिव काञ्चनैः ॥ ७.२००.६५ ॥
போரில் எரியும் வாய்களுடன் நெருப்பை உமிழும் பாம்புகளைப் போல, பொன்னிறத் தீப்பொறிகளால் பார்த்தன் மூடப்பட்டான்.
7.200.66
तस्य रूपमभूद्राजन्भीमसेनस्य संयुगे ।
खद्योतैरावृतस्येव पर्वतस्य दिनक्षये ॥ ७.२००.६६ ॥
அரசே! போரில் பீமசேனனின் தோற்றம், பகல் முடிவில் மின்மினிப் பூச்சிகளால் மூடப்பட்ட மலையின் தோற்றம் போல் ஆனது.
7.200.67
तदस्त्रं द्रोणपुत्रस्य तस्मिन्प्रतिसमस्यति ।
अवर्धत महाराज यथाऽग्निरनिलोद्धतः ॥ ७.२००.६७ ॥
மகாராஜா, துரோணரின் மகனின் அந்த அஸ்திரம் அவன் மீது பாய்ந்து வளர்ந்தது, காற்றால் தூண்டப்பட்ட நெருப்பு போல.
7.200.68
विवर्धमानमालक्ष्य तदस्त्रं भीमविक्रमम् ।
पाण्डुसैन्यमृते भीमं सुमहद्भयमाविशत् ॥ ७.२००.६८ ॥
பீமனின் வீரியமான அந்த அஸ்திரம் வளர்வதைக் கண்டு, பீமனைத் தவிர பாண்டவ படை பெரும் அச்சத்தில் ஆழ்ந்தது.
7.200.69
ततः शस्त्राणि ते सर्वे समुत्सृज्य महीतले ।
अवारोहन्रथेभ्यश्च हस्त्यश्वेभ्यश्च सर्वशः ॥ ७.२००.६९ ॥
பிறகு அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் ஆயுதங்களை நிலத்தில் எறிந்துவிட்டு, தேர்களிலிருந்தும் யானைகளிலிருந்தும் குதிரைகளிலிருந்தும் இறங்கினர்.
7.200.70
तेषु निक्षिप्तशस्त्रेषु वाहनेभ्यश्च्युतेषु च ।
तदस्त्रवीर्यं विपुलं भीममूर्धन्यथापतत् ॥ ७.२००.७० ॥
அவர்கள் ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு, வாகனங்களிலிருந்து விழுந்தபோது, அந்த அஸ்திரத்தின் பெரும் வீரியம் பீமனின் தலையின் மீது விழுந்தது.
7.200.71
हाहाकृतानि भूतानि पाण्डवाश्च विशेषतः ।
भीमसेनमपश्यन्त तेजसा संवृतं तथा ॥ ७.२००.७१ ॥
எல்லா உயிர்களும் 'ஐயோ' என்று அலறின; குறிப்பாக பாண்டவர்கள் பீமசேனனை அந்த ஒளியால் சூழப்பட்டவனாகக் கண்டனர்.