Mahābhārata · Adhyāya 7.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.200.1
ततः स कदनं चक्रे रिपूणां द्रोणनन्दनः ।
युगान्ते सर्वभूतानां कालसृष्ट इवान्तकः ॥ ७.२००.१ ॥
Dann richtete der Sohn Droṇas ein Blutbad unter den Feinden an, wie der von der Zeit geschaffene Antaka am Ende eines Weltalters, der alle Wesen vernichtet.
7.200.2
ध्वजद्रुमं शस्त्रशृङ्गं हतनागमहाशिलम् ।
अश्वकिम्पुरुषाकीर्णं शरासनलतावृतम् ॥ ७.२००.२ ॥
Mit Bannern als Bäumen, Waffen als Gipfeln, erschlagenen Elefanten als gewaltigen Felsblöcken, voll von Pferden und Kimpuruṣas, bedeckt mit Bogenranken.
7.200.3
क्रव्यादपक्षिसङ्घुष्टं भूतयक्षणाकुलम् ।
निहत्य शात्रवान्भल्लैः सोऽचिनोद्देहपर्वतम् ॥ ७.२००.३ ॥
Widerhallend vom Geschrei der Fleischfresser, voll von Geistern und Yakṣas, erschlug er die Feinde mit Wurfspießen und häufte einen Berg von Leibern auf.
7.200.4
ततो वेगेन महता विनद्य स नरर्षभः ।
प्रतिज्ञां श्रावयामास पुनरेव तवात्मजम् ॥ ७.२००.४ ॥
Da brüllte jener Stier unter den Männern mit gewaltiger Kraft und verkündete deinem Sohn erneut sein Gelübde.
7.200.5
यदत्र च्छद्मनाऽऽचार्यं धर्मकञ्चुकमास्थितः ।
मुञ्च शस्त्रमिति प्राह कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.२००.५ ॥
Hier sprach der Sohn Kuntīs, Yudhiṣṭhira, in die Rüstung des Dharma gehüllt, listig zum Lehrer: »Leg deine Waffe nieder.«
7.200.6
तस्मात्सम्पश्यतस्तस्य द्रावयिष्यानि वाहिनीम् ।
विद्राव्यसर्वान्हन्ताऽस्मि जाल्मं पाञ्चाल्यमेव तु ॥ ७.२००.६ ॥
Daher werde ich vor seinen Augen sein Heer in die Flucht schlagen; nachdem ich alle vertrieben habe, werde ich eben jenen bösen Pāñcālya erschlagen.
7.200.7
सर्वानेतान्हनिष्यामि यदि योत्स्यन्ति मां रणे ।
सत्यं ते प्रतिजानामि परिवर्तय वाहिनीम् ॥ ७.२००.७ ॥
Wenn sie im Kampf gegen mich kämpfen, werde ich sie alle erschlagen. Dies gelobe ich dir in Wahrheit; wende das Heer zurück.
7.200.8
तच्छ्रुत्वा तव पुत्रस्तु वाहिनीं पर्यवर्तयत् ।
सिंहनादेन महता व्यपोह्य सुमहद्भयम् ॥ ७.२००.८ ॥
Als dein Sohn dies hörte, wandte er das Heer zurück und vertrieb mit einem gewaltigen Löwenbrüllen die große Furcht.
7.200.9
ततः समागमो राजन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
पुनरेवाभवत्तीव्रः पूर्णसागरयोरिव ॥ ७.२००.९ ॥
Da, o König, wurde der Zusammenstoß der Heere der Kuru und Pāṇḍava wieder heftig, wie zwei volle Ozeane, die aufeinandertreffen.
7.200.10
संरब्धा हि स्थिरीभूता द्रोण पुत्रेण कौरवाः ।
उदग्राः पाण्डुपाञ्चाला द्रोणस्य निधनेन च ॥ ७.२००.१० ॥
Vom Sohn Droṇas erzürnt und gefestigt, standen die Kaurava fest; und die Pāṇḍava und Pāñcāla, über Droṇas Tod frohlockend, wurden wild.
7.200.11
तेषां परमहृष्टानां जयमात्मनि पश्यताम् ।
संरब्धानां महावेगः प्रादुरासीद्विशाम्पते ॥ ७.२००.११ ॥
O Herr der Menschen, unter denen, die hocherfreut den Sieg in sich selbst sahen, und unter den Erzürnten erhob sich ein gewaltiger Ansturm.
7.200.12
यथा शिलोच्चये शैलः सागरैः सागरो यथा ।
प्रतिहन्येत राजेन्द्र तथाऽसन्कुरुपाण्डवाः ॥ ७.२००.१२ ॥
Wie ein Berg von einem Haufen Felsen zurückgeschlagen wird und ein Ozean von Ozeanen, so, o bester der Könige, wehrten sich die Kuru und Pāṇḍava gegenseitig.
7.200.13
चुक्षुभे पृथिवी सर्वा दिशश्च प्रतिसस्वनुः ।
सम्भ्रान्तान्यपि भूतानि जलजान्यपि मारिष।
ते च सर्वे तदा योधाः सम्प्रहृष्टा युयुत्सवः ॥ ७.२००.१३ ॥
Da bebte die ganze Erde, und alle Richtungen hallten wider. O Edler, auch die im Wasser geborenen Wesen gerieten in Schrecken. Und alle jene Krieger, hoch erfreut, sehnten sich nach dem Kampf.
7.200.14
ततः शङ्खसहस्राणि भेरीणामयुतानि च ।
अवादयन्त संहृष्टाः कुरुपाण्डवसैनिकाः ॥ ७.२००.१४ ॥
Da ließen die Krieger der Kurus und Pāṇḍavas, hocherfreut, Tausende von Muscheltrompeten und Zehntausende von Trommeln erschallen.
7.200.15
यथा निर्मथ्यमानस्य सागरस्य तु निःस्वनः ।
अभवत्तव सैन्यस्य सुमहानद्भुतोपमः ॥ ७.२००.१५ ॥
Wie das Meer brüllt, wenn man es quirlt, so erhob sich aus eurem Heer ein gewaltiges, wundersames Tosen.
7.200.16
वर्तमाने तथा शब्दे रौद्रे तस्मिन्भयानके ।
सम्पतत्सु रथौघेषु तव तेषां च भारत ॥ ७.२००.१६ ॥
O Nachkomme Bharatas, während jener furchtbare, wilde Lärm anhielt und die Wagenscharen der deinen und der ihren vorwärtsstürmten.
7.200.17
प्रादुश्चक्रे ततो द्रौणिरस्त्रं नारायणं तदा ।
अभिसन्धाय पाण्डूनां पाञ्चालानां च वाहिनीं ॥ ७.२००.१७ ॥
Da entfesselte der Sohn Droṇas die Waffe Nārāyaṇa und zielte auf das Heer der Pāṇḍavas und der Pāñcālas.
7.200.18
प्रादुरासंस्ततो बाणा दीप्ताग्राः खे सहस्रशः ।
पाण्डवान्क्षपयिष्यन्तो दीप्तास्यः पन्नगा इव ॥ ७.२००.१८ ॥
Da erschienen am Himmel Tausende von Pfeilen mit brennenden Spitzen, bereit, die Pāṇḍavas zu vernichten, gleich feurigmäuligen Schlangen.
7.200.19
ते दिशः खं च सैन्यं च समावृण्वन्महाहवे ।
मुहूर्ताद्भास्करस्येव लोके राजन्गभस्तयः ॥ ७.२००.१९ ॥
In jener großen Schlacht bedeckten sie die Himmelsrichtungen, den Himmel und das Heer vollständig, o König, wie die Strahlen der Sonne in einem Augenblick die Welt bedecken.
7.200.20
तथाऽपरे द्योतमाना ज्योतींषीवामलाम्बरे ।
प्रादुरासन्महाराज कार्ष्णायसमया गुडाः ॥ ७.२००.२० ॥
Ebenso erschienen andere glänzende Kugeln aus schwarzem Eisen am makellosen Himmel wie Sterne, o großer König.
7.200.21
चतुश्चक्रा द्विचक्राश्च शतघ्नो बहुला गदाः ।
चक्राणि च क्षुरान्तानि मण्डलानीव भास्वतः ॥ ७.२००.२१ ॥
Vierrädrige und zweirädrige Waffen, Shataghnis, viele Keulen und Wurfscheiben mit Rasierklingenkanten erschienen wie die Kreise der leuchtenden Sonne.
7.200.22
शस्त्राकृतिभिराकीर्णमतीव पुरुषर्षभ ।
दृष्ट्वान्तरिक्षमाविग्नाः पाण्डुपाञ्चालसृञ्जयाः ॥ ७.२००.२२ ॥
O Stier unter den Männern, als sie den Himmel über die Maßen voller Waffengestalten sahen, gerieten die Pāṇḍavas, Pāñcālas und Sṛñjayas in Schrecken.
7.200.23
यथायथा ह्ययुध्यन्त पाण्डवानां महारथाः ।
तथातथा तदस्त्रं वै व्यवर्धत जनाधिप ॥ ७.२००.२३ ॥
Wie die großen Wagenkämpfer gegen die Pāṇḍavas kämpften, so wuchs jene Waffe, o Herr der Menschen.
7.200.24
वध्यमानास्तदाऽस्त्रेण तेन नारायणेन वै ।
दह्यमानाऽनलेनेव सर्वतोऽभ्यर्दिता रणे ॥ ७.२००.२४ ॥
Da, von jener Nārāyaṇa-Waffe getroffen, brennend wie vom Feuer, von allen Seiten im Kampf bedrängt.
7.200.25
यथा हि शिशिरापाये दहेत्कक्षं हुताशनः ।
तथा तदस्त्रं पाण्डूनां ददाह ध्वजिनीं प्रभो ॥ ७.२००.२५ ॥
Wie das Feuer am Ende der kalten Jahreszeit das trockene Dickicht verbrennt, so, o Herr, verbrannte jene Waffe das Heer der Pāṇḍavas.
7.200.26
आपूर्यमाणेनास्त्रेण सैन्ये क्षीयति च प्रभो ।
जगाम परमं त्रासं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ७.२००.२६ ॥
O Herr, als er sah, wie das Heer durch jene immer weiter anwachsende Waffe vernichtet wurde, geriet Yudhiṣṭhira, der Sohn des Dharma, in großen Schrecken.
7.200.27
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा विगतचेतनम् ।
मध्यस्थतां च पार्थस्य धर्मपुत्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ७.२००.२७ ॥
Als er jenes Heer fliehen sah, wie des Bewusstseins beraubt, und Arjunas Unparteilichkeit bemerkte, sprach der Sohn des Dharma diese Worte.
7.200.28
धृष्टद्युम्न पलायस्व सह पाञ्चालसेनया ।
सात्यके त्वं च गच्छस्व वृष्ण्यन्धकवृतो महान् ॥ ७.२००.२८ ॥
Dhṛṣṭadyumna, flieh mit dem Heer der Pāñcāla! Und du, Sātyaki, großer Held, umgeben von den Vṛṣṇi- und Andhaka-Kriegern, geh auch.
7.200.29
वासुदेवोऽपि धर्मात्मा करिष्यत्यात्मनः क्षमम् ।
श्रेयो ह्युपदिशत्येष लोकस्य किमुतात्मनः ॥ ७.२००.२९ ॥
Auch Vāsudeva, der Rechtschaffene, wird tun, was für ihn angemessen ist. Er rät zum Wohl der Welt; wie viel mehr zu seinem eigenen!
7.200.30
सङ्ग्रामस्तु न कर्तव्यः सर्वसैन्यान्ब्रवीमि वः ।
अहं हि सह सोदर्यैः प्रवेक्ष्ये हव्यवाहनम् ॥ ७.२००.३० ॥
Nun darf kein Kampf mehr geführt werden; das sage ich euch allen Heeren. Ich werde mit meinen Brüdern ins Feuer gehen.
7.200.31
भीष्मद्रोणार्णवं तीर्त्वा सङ्ग्रामे भीरुदुस्तरे ।
विमज्जिष्यामि सलिले सगणो द्रौणिगोष्पदे ॥ ७.२००.३१ ॥
Nachdem ich den Ozean aus Bhīṣma und Droṇa überquert habe, der im Kampf für die Feigen unüberwindbar ist, werde ich mit meinem Gefolge im Kuhhufwasser des Sohnes Droṇas versinken.
7.200.32
कामः सम्पद्यतामस्य बीभत्सोराशु मां प्रति ।
कल्याणवृत्तिराचार्यो मया युधि निपातितः ॥ ७.२००.३२ ॥
Möge sein Wunsch gegen mich, den des Arjuna, rasch in Erfüllung gehen; denn im Kampf habe ich den Lehrer von tugendhaftem Wandel niedergeworfen.
7.200.33
येन बालः स सौभद्रो युद्धानामविशारदः ।
समर्थैर्बहुभिः क्रूरैर्घातितो नाभिपालितः ॥ ७.२००.३३ ॥
Derjenige, durch den der junge Saubhadra, im Kampf unerfahren, ungeschützt von vielen fähigen und grausamen Männern erschlagen wurde.
7.200.34
येन विब्रुवती प्रश्नं तथा कृष्णा सभां गता ।
उपेक्षिता सपुत्रेण दासीभावं नियच्छती ॥ ७.२००.३४ ॥
Derjenige, durch den Kṛṣṇā, ihre Frage vorbringend, in die Versammlung trat und mit ihren Söhnen missachtet wurde, als sie in den Stand einer Sklavin gebracht war.
7.200.35
रक्षणे च महान्यत्नः सैन्धवस्य कृतो युधि ।
अर्जुनस्य विघातार्थं प्रतिज्ञा येन रक्षिता ॥ ७.२००.३५ ॥
Im Kampf wurde großer Aufwand getrieben, Saindhava (Jayadratha) zu schützen, und derjenige, durch den das Gelübde, Arjuna zu hindern, gehalten wurde.
7.200.36
व्यूहद्वारि वयं चैव धृता येन जिगीषवः ।
वारितं च महत्सैन्यं प्रविशत्तद्यथाबलम् ॥ ७.२००.३६ ॥
Derjenige, durch den wir, nach Sieg verlangend, am Tor der Schlachtordnung festgehalten wurden, und durch den das große Heer, das seiner Kraft gemäß eindringen wollte, zurückgehalten wurde.
7.200.37
जिघांसुर्धार्तराष्ट्रश्च श्रान्तेष्वन्येषु फल्गुनम् ।
कवचेन तथा गुप्तो रक्षार्थं सैन्धवस्य च ॥ ७.२००.३७ ॥
Begierig, Arjuna zu töten, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, durch eine Rüstung geschützt unter den anderen erschöpften Kriegern, und um Saindhava (Jayadratha) zu beschützen.
7.200.38
येन ब्रह्मास्त्रविदुषा पाञ्चालाः सत्यजिन्मुखाः ।
कुर्वाणा मज्जये यत्नं समूला विनिपातिताः ॥ ७.२००.३८ ॥
Von ihm, dem Kenner der Waffe Brahmāstra, wurden die Pāñcālas unter Satyajit mit Stumpf und Stiel niedergestreckt, während er sich bemühte, sie zu versenken.
7.200.39
ग्रहणे च परो यत्नः कृतस्तेन यथा मम ।
विदितं सर्वमेवैतद्भवतां सर्वयोधिनाम् ॥ ७.२००.३९ ॥
Auch bei der Eroberung der Schlachtordnung unternahm er große Anstrengungen, wie auch bei mir; all dies ist euch allen, ihr Krieger, bekannt.
7.200.40
येन प्रव्राज्यमानाश्च राज्याद्वयमधर्मतः ।
निवार्यमाणेनास्माभिरनुगन्तुं तदेषिताः ॥ ७.२००.४० ॥
Durch den wir ungerechterweise aus dem Reich vertrieben wurden und der, obwohl wir ihn zurückhielten, uns zu folgen wünschte.
7.200.41
वनवासान्निवृत्तानां समये च तथा कृते ।
स्नेहश्च दर्शितो नित्यं प्रत्यक्षं वो महारथाः ॥ ७.२००.४१ ॥
Gegenüber denen, die aus dem Waldexil zurückkehrten, und als dies zur rechten Zeit geschah, o große Wagenkämpfer, zeigte er euch stets offen seine Zuneigung.
7.200.42
योऽसावत्यन्तमस्मासु कुर्वाणः सौहृदं परम् ।
हतस्तदर्थे मरणं गमिष्यामि सबान्धवः ॥ ७.२००.४२ ॥
Der, der uns die höchste Freundschaft erwies, ist erschlagen worden; um seinetwillen werde auch ich mit meinen Verwandten in den Tod gehen.
7.200.43
एवं ब्रुवति कौन्तेये दाशार्हस्त्वरितस्ततः ।
निवार्य सैन्यं बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.२००.४३ ॥
Als der Sohn der Kuntī so sprach, hielt Dāśārha (Kṛṣṇa) eilig das Heer mit seinen Armen zurück und sprach diese Worte.
7.200.44
शीघ्रं न्यस्यत शस्त्राणि वाहेभ्यश्चावरोहत ।
एष योगोऽत्र विहितः प्रतिघाते महात्मनः ॥ ७.२००.४४ ॥
Legt schnell die Waffen nieder und steigt von euren Gefährten ab. Dies ist hier das vorgeschriebene Mittel, dem Großseeligen entgegenzuwirken.
7.200.45
द्विपाश्वस्यन्दनेभ्यश्च क्षितिं सर्वेऽवरोहत ।
एवमेतन्न वो हन्यादस्त्रं भूमौ निरायुधान् ॥ ७.२००.४५ ॥
Steigt alle von Elefanten, Pferden und Wagen zur Erde hinab; so wird diese Waffe euch Unbewaffnete auf dem Boden nicht treffen.
7.200.46
यथायथा हि युध्यन्ते योधा ह्यस्त्रमिदं प्रति ।
तथातथा भवन्त्येते कौरवा बलवत्तराः ॥ ७.२००.४६ ॥
Je mehr die Krieger gegen diese Waffe kämpfen, desto stärker werden diese Kauravas.
7.200.47
निक्षेप्स्यन्ति च शस्त्राणि वाहनेभ्योऽवरुह्य ये ।
येऽञ्जलिं कुर्वते वीर नमस्ति च विवाहनाः।
तान्नैतदस्त्रं सङ्ग्रामे निहनिष्यति मानवान् ॥ ७.२००.४७ ॥
Jene, die von ihren Fahrzeugen absteigen, die Waffen niederlegen, die Hände zum Gruß falten und sich verneigen, o Held — diese Waffe wird jene Männer im Kampf nicht töten.
7.200.48
ये त्वेतत्प्रतियोत्स्यन्ति मनसाऽपीह केचन ।
निहनिष्यति तान्सर्वान्रसातलगतानपि ॥ ७.२००.४८ ॥
Wer aber hier auch nur im Geiste dagegen kämpft, den wird diese Waffe alle töten, selbst wenn sie in die Unterwelt hinabgestiegen sind.
7.200.49
ते वचस्तस्य तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य भारत ।
ईषुः सर्वे समुत्स्रष्टुं मनोभिः करणेन च ॥ ७.२००.४९ ॥
O Bhārata, als sie jene Rede Vāsudevas gehört hatten, wollten sie alle mit Geist und Hand (Waffen) abschießen.
7.200.50
तत उत्स्रष्टुकामांस्तानस्त्राण्यालक्ष्य पाण्डवः ।
भीमसेनोऽब्रवीद्राजन्निदं संहर्षयन्वचः ॥ ७.२००.५० ॥
Als Bhīmasena, der Pāṇḍava, sah, dass jene ihre Waffen abschießen wollten, sprach er, o König, diese Worte und spornte sie an.
7.200.51
न कथञ्चन शस्त्राणि मोक्तव्यानीह केनचित् ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणपुत्रास्त्रमाशुगैः ॥ ७.२००.५१ ॥
Keiner soll hier auf keinen Fall Waffen abschießen; ich werde die Waffe des Droṇa-Sohnes mit schnellen Pfeilen aufhalten.
7.200.52
गदयाऽप्यनया गुर्व्या हेमविग्रहया रणे ।
कालवत्प्रहरिष्यामि द्रौणेरस्त्रं विशातयन् ॥ ७.२००.५२ ॥
Mit dieser schweren, goldenen Keule werde ich im Kampf wie der Tod selbst zuschlagen und die Waffe des Droṇa-Sohnes zerschmettern.
7.200.53
न हि मे विक्रमे तुल्यः कश्चिदस्ति पुमानिह ।
यथैव सवितुस्तुल्यं ज्योतिरन्यन्न विद्यते ॥ ७.२००.५३ ॥
Hier gibt es keinen Mann, der meiner Tapferkeit gleichkommt, so wie es kein anderes Licht gibt, das der Sonne gleicht.
7.200.54
पश्यतेमौ हि मे बाहू नागराजकरोपमौ ।
समर्थौ पर्वतस्यापि शैशिरस्य निपातने ॥ ७.२००.५४ ॥
Seht, diese meine beiden Arme sind wie die Rüssel des Elefantenkönigs, fähig, selbst einen im Winter geborenen Berg zu fällen.
7.200.55
नागायुतसमप्राणो ह्यहमेको नरेष्विह ।
शक्रो यथाऽप्रतिद्वन्द्वो दिवि देवेषु विश्रुतः ॥ ७.२००.५५ ॥
Hier unter den Menschen habe ich allein die Lebenskraft von zehntausend Elefanten, wie Indra, ohne Gegner, unter den Göttern im Himmel berühmt ist.
7.200.56
अद्य पश्यत मे वीर्यं बाह्वोः पीनांसयोर्युधि ।
ज्वलमानस्य दीप्तस्य द्रौणेरस्त्रस्य वारणे ॥ ७.२००.५६ ॥
Heute in der Schlacht seht die Macht meiner Arme mit den kräftigen Schultern, wie sie die lodernde, leuchtende Waffe des Droṇa-Sohnes abwehren.
7.200.57
यदि नारायणास्त्रस्य प्रतियोद्वा न विद्यते ।
अद्यैतत्प्रतियोत्स्यामि पश्यत्सु कुरुपाण्डुपु ॥ ७.२००.५७ ॥
Wenn es niemanden gibt, der der Nārāyaṇa-Waffe entgegentreten kann, dann werde ich heute, während die Kuru und Pāṇḍava zusehen, ihr selbst entgegentreten.
7.200.58
अर्जुनार्जुन बीभत्सो न न्यस्यं गाण्डिवं त्वया ।
शशाङ्कस्येव ते पङ्को नैर्मल्यं पातयिष्यति ॥ ७.२००.५८ ॥
Arjuna, Arjuna, Bībhatsu! Lege den Bogen Gāṇḍīva nicht nieder; wie der Fleck des Mondes seinen Glanz zu Fall bringt, so wird dies deine Reinheit zu Fall bringen.
7.200.59
भीम नारायणास्त्रे मे गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
एतेषु गाण्डिवं न्यस्यमेतद्धि व्रतमुत्तमम् ॥ ७.२००.५९ ॥
Bhīma! Gegenüber der Nārāyaṇa-Waffe, um der Kühe und der Brahmanen willen, werde ich den Gāṇḍīva nicht niederlegen; dies ist mein höchstes Gelübde.
7.200.60
एवमुक्तस्ततो भीमो द्रोणपुत्रमरिन्दमम् ।
अभ्ययान्मेघघोषेण रथेनादित्यवर्चसा ॥ ७.२००.६० ॥
So angesprochen rückte Bhīma gegen den Sohn Droṇas vor, den Bezwinger der Feinde, in einem sonnengleich strahlenden Wagen, mit dem Dröhnen einer Gewitterwolke.
7.200.61
कम्पयन्मेदिनीं सर्वां त्रासयंश्च चमूं तव ।
शङ्खशब्दं महत्कृत्वा भुजशब्दं च पाण्डवः ॥ ७.२००.६१ ॥
Die ganze Erde erschütternd und Euer Heer in Schrecken versetzend, ließ der Pāṇḍava einen gewaltigen Muschelton und das Geräusch seiner Arme erschallen.
7.200.62
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा बाहुशब्दं च तावकाः ।
समन्तात्कोष्ठकीकृत्य शरव्रातैरवाकिरन् ॥ ७.२००.६२ ॥
Als eure Krieger den Muschelton und das Geräusch seiner Arme hörten, bildeten sie von allen Seiten einen Kreis und bedeckten ihn mit Pfeilschwärmen.
7.200.63
स एनमिषुजालेन लघुत्वाच्छीघ्रविक्रमः ।
निमेषमात्रेणासाद्य कुन्तीपुत्रोऽभ्यवाकिरत् ॥ ७.२००.६३ ॥
Der Sohn der Kuntī, schnell an Tapferkeit, erreichte ihn im Nu mit einem Netz aus Pfeilen und überdeckte ihn.
7.200.64
ततो द्रौणिः प्रहस्यैनं द्रवन्तमभिभाष्य च ।
अवाकिरत्प्रदीप्ताग्रैः शरैस्तैरभिमन्त्रितैः ॥ ७.२००.६४ ॥
Da lachte Droṇas Sohn, sprach ihn an, während er floh, und bedeckte ihn mit jenen geweihten Pfeilen mit brennenden Spitzen.
7.200.65
पन्नगैरिव दीप्तास्यैर्वमद्भिर्ज्वलनं रणे ।
अवकीर्णोऽभवत्पार्थः स्फुलिङ्गैरिव काञ्चनैः ॥ ७.२००.६५ ॥
Wie Schlangen mit brennenden Mäulern, die im Kampf Feuer speien, war der Sohn der Pṛthā mit goldenen Funken bedeckt.
7.200.66
तस्य रूपमभूद्राजन्भीमसेनस्य संयुगे ।
खद्योतैरावृतस्येव पर्वतस्य दिनक्षये ॥ ७.२००.६६ ॥
O König, im Kampf wurde Bhīmasenas Gestalt wie ein Berg, der am Tagesende mit Glühwürmchen bedeckt ist.
7.200.67
तदस्त्रं द्रोणपुत्रस्य तस्मिन्प्रतिसमस्यति ।
अवर्धत महाराज यथाऽग्निरनिलोद्धतः ॥ ७.२००.६७ ॥
O großer König, die Waffe des Sohnes Droṇas wuchs, ihm entgegenschlagend, wie ein vom Wind entfachtes Feuer.
7.200.68
विवर्धमानमालक्ष्य तदस्त्रं भीमविक्रमम् ।
पाण्डुसैन्यमृते भीमं सुमहद्भयमाविशत् ॥ ७.२००.६८ ॥
Als sie sahen, wie jene Waffe mit Bhīmas Heldenkraft wuchs, wurde das Heer der Pāṇḍava außer Bhīma von großer Furcht ergriffen.
7.200.69
ततः शस्त्राणि ते सर्वे समुत्सृज्य महीतले ।
अवारोहन्रथेभ्यश्च हस्त्यश्वेभ्यश्च सर्वशः ॥ ७.२००.६९ ॥
Da warfen sie alle ihre Waffen zu Boden und stiegen von Wagen, Elefanten und Pferden herab.
7.200.70
तेषु निक्षिप्तशस्त्रेषु वाहनेभ्यश्च्युतेषु च ।
तदस्त्रवीर्यं विपुलं भीममूर्धन्यथापतत् ॥ ७.२००.७० ॥
Als sie ihre Waffen niedergelegt hatten und von ihren Reittieren gefallen waren, fiel die gewaltige Kraft jener Waffe auf Bhīmas Haupt.
7.200.71
हाहाकृतानि भूतानि पाण्डवाश्च विशेषतः ।
भीमसेनमपश्यन्त तेजसा संवृतं तथा ॥ ७.२००.७१ ॥
Alle Wesen schrien "wehe!", und besonders die Pāṇḍava sahen Bhīmasena so von jenem Glanz umhüllt.