ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.202.1
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
न्यवारयदमेयात्मा द्रोणपुत्रजयेप्सया ॥ ७.२०२.१ ॥
ಆ ಸೇನೆ ಚದುರಿ ಹೋದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು, ಅಳೆಯಲಾಗದ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತಡೆದನು.
7.202.2
ततस्ते सैनिका राजन्सर्वे तत्रावतस्थिरे ।
संस्थाप्यमाना यत्नेन गोविन्देनार्जुनेन च ॥ ७.२०२.२ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು; ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರಿಂದ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ.
7.202.3
एक एव च बीभत्सुः सोमकावयवैः सह ।
मात्स्यैरन्यैश्च संधाय कौरवान्सन्न्यवर्तत ॥ ७.२०२.३ ॥
ಒಬ್ಬನೇ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಸೋಮಕ ವೀರರು, ಮತ್ಯರು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಮೈತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೌರವರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿದನು.
7.202.4
ततो द्रुतमतिक्रम्य सिंहलाङ्गूलकेतनम् ।
सव्यसाची महेष्वासमश्वत्थामानमब्रवीत् ॥ ७.२०२.४ ॥
ನಂತರ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿ, ಸಿಂಹದ ಬಾಲದ ಧ್ವಜವುಳ್ಳ ಮಹಾಧನುರ್ಧಾರಿ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನಿಗೆ ಸವ್ಯಸಾಚಿ (ಅರ್ಜುನ) ಹೇಳಿದನು.
7.202.5
य शक्तिर्यच्च विज्ञानं यद्वीर्यं यच्च पौरुषम् ।
धार्तराष्ट्रेषु या प्रीतिर्देषोऽस्मासु च यच्च ते ॥ ७.२०२.५ ॥
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ, ನಿನ್ನ ವಿಜ್ಞಾನ, ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯ, ನಿನ್ನ ಪೌರುಷ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರ ಮೇಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ, ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರುವ ನಿನ್ನ ದ್ವೇಷ, ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲವೂ—
7.202.6
यच्च भूयोऽस्ति तेजस्ते तत्सर्वं मयि दर्शय ।
स एव द्रोणहन्ता ते दर्पं छेत्स्यति पार्षतः ॥ ७.२०२.६ ॥
ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ತೋರಿಸು. ದ್ರೋಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನಾದ ಪಾರ್ಷತನೇ ನಿನ್ನ ದರ್ಪವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವನು.
7.202.7
कालानलसमप्रख्यं द्विषामन्तकोपमम् ।
समासादय पाञ्चाल्यं मां चापि सहकेशवम्।
दर्पं नाशयितास्म्यद्य तवोद्वृत्तस्य संयुगे ॥ ७.२०२.७ ॥
ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಖರನಾದ, ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಯಮನಂತಿರುವ ಪಾಂಚಾಲ್ಯನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸು; ಕೇಶವನೊಡನಿರುವ ನನ್ನನ್ನೂ ಸಮೀಪಿಸು. ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾನು ನಾಶಮಾಡುವೆನು.
7.202.8
आचार्यपुत्रो मानार्हो बलवांश्चापि सञ्जय ।
प्रीतिर्धनञ्जये चास्य प्रियश्चापि महात्मनः ॥ ७.२०२.८ ॥
ಸಂಜಯ, ಆಚಾರ್ಯನ ಮಗ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ) ಗೌರವಾರ್ಹನೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ಧನಂಜಯನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೂ ಅವನು ಪ್ರಿಯನು.
7.202.9
न भूतपूर्वं बीभत्सोर्वाक्यं परुषमीदृशम् ।
अथ कस्मात्स कौन्तेयः सखायं रूक्षमुक्तवान् ॥ ७.२०२.९ ॥
ಬೀಭತ್ಸುವಿನ (ಅರ್ಜುನನ) ಬಾಯಿಂದ ಇಂತಹ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳು ಹಿಂದೆಂದೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಡನೆ ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಒರಟಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು?
7.202.10
युवराजे हते चैव वृद्वक्षत्रे च पौरवे ।
इष्वस्त्रविधिसम्पन्ने मालवे च सुदर्शने ॥ ७.२०२.१० ॥
ಯುವರಾಜನು ಹತನಾದಾಗ, ವೃದ್ಧಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಪೌರವ ಹತರಾದಾಗ, ಇಷ್ವಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಮಾಳವ ಮತ್ತು ಸುದರ್ಶನ ಹತರಾದಾಗ.
7.202.11
धृष्टद्युम्ने सात्यकौ च भीमे चापि पारजिते ।
युधिष्ठिरस्य तैर्वाक्यैर्मर्मण्यपि च घट्टिते। ॥ ७.२०२.११ ॥
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅಜೇಯನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ — ಆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಕ್ಕೂ ಘಾಸಿಯಾಯಿತು.
7.202.12
अन्तर्भेदे च सञ्जाते दुःखं संस्मृत्य च प्रभो ।
अभूतपूर्वो बीभत्सोर्दुःखान्मन्युरजायत ॥ ७.२०२.१२ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಒಳಗೆ ಬಿರುಕು ಉಂಟಾದಾಗ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಬೀಭತ್ಸುವಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಲ್ಲದ ಕೋಪ ಹುಟ್ಟಿತು.
7.202.13
तस्मादनर्हमश्लीलमप्रियं द्रोणिमुक्तवान् ।
मान्यमाचार्यतनयं रूक्षं कापुरुषं यथा ॥ ७.२०२.१३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ದ್ರೋಣನ ಮಗನಿಗೆ ಅಯೋಗ್ಯ, ಅಶ್ಲೀಲ, ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು; ಆಚಾರ್ಯ ಪುತ್ರನಾದ, ಮಾನ್ಯನಾದ ಅವನನ್ನು ಹೇಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಕಠೋರವಾಗಿ ನುಡಿದನು.
7.202.14
एवमुक्तः श्वसन्क्रोधान्महेष्वासतमो नृप ।
पार्थेन परुषं वाक्यं सर्वमर्मभिदा गिरा ॥ ७.२०२.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಪಾರ್ಥನ ಇಂತಹ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೋಪದಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟನು; ಅವನ ಮಾತು ಎಲ್ಲ ಮರ್ಮಗಳನ್ನು ಚುಚ್ಚುವಂತಿತ್ತು.
7.202.15
द्रौणिश्चुकोप पार्थाय कृष्णाय च विशेषतः ।
स तु यत्तो रथे स्थित्वा वार्युपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ७.२०२.१५ ॥
ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಆ ವೀರನು ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ನೀರಿನಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಸನ್ನದ್ಧನಾದನು.
7.202.16
देवैरपि सुदुर्धर्षमस्त्रमाग्नेयमाददे ।
दृश्यादृश्यानरिगणानुद्दिश्याचार्यनन्दनः ॥ ७.२०२.१६ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಹ ಎದುರಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಆಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಚಾರ್ಯ ಪುತ್ರನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡನು; ಕಾಣುವ ಮತ್ತು ಕಾಣದ ಶತ್ರುಗಣಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ.
7.202.17
सोऽभिमन्त्र्य शरं दीप्तं विधूममिव पावकम् ।
सर्वतः क्रोधमाविश्य चिक्षेप परवीरहा ॥ ७.२०२.१७ ॥
ಅವನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಾಣವನ್ನು, ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ, ಬಿಟ್ಟನು; ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಅದನ್ನು ಎಸೆದನು.
7.202.18
ततस्तुमुलमाकाशे शरवर्षमजायत ।
पावकार्चिपरीतं तत्पार्थमेवाभिपुप्लुवे ॥ ७.२०२.१८ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಅದು ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆಯೇ ಎರಗಿತು.
7.202.19
उल्काश्च गगनात्पेतुर्दिशश्च न चकाशिरे ।
तमश्च सहसा रौद्रं चमूमवततार ताम् ॥ ७.२०२.१९ ॥
ಆಕಾಶದಿಂದ ಉಲ್ಕೆಗಳು ಬಿದ್ದವು; ದಿಕ್ಕುಗಳು ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ; ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಭಯಂಕರ ಕತ್ತಲೆ ಆ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಇಳಿಯಿತು.
7.202.20
रक्षांसि च पिशाचाश्च विनेदुरतिसङ्गताः ।
ववुश्चाशिशिरा वाताः सूर्यो नैव तताप च ॥ ७.२०२.२० ॥
ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಕೂಗಿದರು; ತಣ್ಣಗಲ್ಲದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು; ಸೂರ್ಯನೂ ಬಿಸಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
7.202.21
वायसाश्चापि चाक्रन्दन्दिक्षु सर्वासु भैरवम् ।
रुधिरं चापि वर्षन्तो निनेदुस्तोयदा दिवि ॥ ७.२०२.२१ ॥
ಕಾಗೆಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಕೂಗಿದವು; ಮೋಡಗಳು ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದವು.
7.202.22
पक्षिणः पशवो गावो विनेदुश्चापि सुव्रताः ।
परमं प्रयतात्मानो न शान्तिमुपलेभिरे ॥ ७.२०२.२२ ॥
ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಪಶುಗಳು, ಹಸುಗಳು ಕೂಡ ಕೂಗಿದವು; ಉತ್ತಮ ವ್ರತಧಾರಿಗಳು, ಪರಮ ಸಂಯಮಿಗಳೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
7.202.23
भ्रान्तसर्वमहाभूतमावर्तितदिवाकरम् ।
त्रैलोक्यमभिसन्तप्तं ज्वराविष्टमिवाभवत् ॥ ७.२०२.२३ ॥
ಎಲ್ಲ ಮಹಾಭೂತಗಳು ಕಳವಳಗೊಂಡವು; ಸೂರ್ಯ ಹಿಂದಿರುಗಿದಂತಾದ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಬಹಳ ತಪಿಸಿ ಜ್ವರದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದಂತಾದವು.
7.202.24
अस्त्रतेजोभिसन्तप्ता नागा भूमिशयास्तथा ।
निःश्वसन्तः समुत्पेतुस्तेजो घोरं मुमुक्षवः ॥ ७.२०२.२४ ॥
ಅಸ್ತ್ರಗಳ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಂದ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ನಾಗಗಳೂ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಮೇಲೆದ್ದವು; ಭಯಂಕರ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಬಯಸಿ.
7.202.25
जलजानि च सत्वानि दह्यमानानि भारत ।
न शान्तिमुपजग्मुर्हि तप्यमानैर्जलाशयैः ॥ ७.२०२.२५ ॥
ಭಾರತನೇ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಜೀವಿಗಳೂ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದವು; ಕಾದ ಜಲಾಶಯಗಳಿಂದ ಅವುಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.
7.202.26
दिग्भ्यः प्रदिग्भ्यः खाद्भूमेः सर्वतः शरवृष्टयः ।
उच्चावचा निपेतुर्वै गरुडानिलरंहसः ॥ ७.२०२.२६ ॥
ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ, ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೂ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು; ಗರುಡ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ಆ ಬಾಣಗಳು ಎತ್ತರ-ತಗ್ಗುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು.
7.202.27
तैः शरैर्द्रोणपुत्रस्य वज्रवेगैः समाहताः ।
प्रदग्धा रिपवः पेतुरग्निदग्धा इव द्रुमाः ॥ ७.२०२.२७ ॥
ದ್ರೋಣಪುತ್ರನ ವಜ್ರದ ವೇಗದ ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಶತ್ರುಗಳು, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಮರಗಳಂತೆ ಸುಟ್ಟು ಬಿದ್ದರು.
7.202.28
दह्यमाना महानागाः पेतुरुर्व्यां समन्ततः ।
नदन्तो भैरवान्नादाञ्चलदोपमनिस्वनान् ॥ ७.२०२.२८ ॥
ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾ ಆನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು; ಭಯಂಕರ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಿಡಿಲಿನಂತಹ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
7.202.29
अपरे प्रद्रुता नागा भयत्रस्ता विशाम्पते ।
त्रेसुर्दिशो यथा पूर्वं वने दावाग्निसंवृताः ॥ ७.२०२.२९ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಉಳಿದ ಆನೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿ ಓಡಿಹೋದವು; ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಅವು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿದವು.
7.202.30
द्रुमाणां शिखराणीव दावदग्धानि मारिष ।
अश्वबृन्दान्यदृश्यन्त रथबृन्दानि भारत।
अपतन्त रथौघाश्च तत्रतत्र सहस्रशः ॥ ७.२०२.३० ॥
ಓ ಮಾರಿಷ, ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಮರಗಳ ತುದಿಗಳಂತೆ ಕುದುರೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕಾಣಿಸಿದವು; ಓ ಭಾರತ, ರಥಗಳ ಸಮೂಹಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿದವು; ಸಾವಿರಾರು ರಥಸಮೂಹಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು.
7.202.31
तत्सैन्यं भयसंविग्नं ददाह युधि भारत ।
युगान्ते सर्वभूतानि संवर्तक इवानलः ॥ ७.२०२.३१ ॥
ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಸಂವರ್ತಕ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಅವನು ದಹಿಸಿದನು.
7.202.32
दृष्ट्वा तु पाण्डवीं सेनां दह्यमानां महाहवे ।
प्रहृष्टास्तावका राजन्सिंहनादान्विनेदिरे ॥ ७.२०२.३२ ॥
ರಾಜನೇ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಪಾಂಡವ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮವರು ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದರು.
7.202.33
ततस्तूर्यसहस्राणि नानालिङ्गानि भारत ।
तूर्णमाजघ्निरे हृष्टास्तावका जितकाशिनः ॥ ७.२०२.३३ ॥
ಆಗ, ಭಾರತ, ಜಯಗಳಿಸಿದವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರು ಹರ್ಷದಿಂದ ನಾನಾ ವಿಧದ ಸಾವಿರಾರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಬಾರಿಸಿದರು.
7.202.34
कृत्स्ना ह्यक्षौहिणी राजन्सव्यसाची च पाण्डवः ।
तमसा संवृते लोके नादृश्यन्त महाहवे ॥ ७.२०२.३४ ॥
ರಾಜನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನೂ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.202.35
नैव नस्तादृशं राजन्दृष्टपूर्वं न च श्रुतम् ।
यादृशं द्रोणपुत्रेण सृष्टमस्त्रममर्षिणा ॥ ७.२०२.३५ ॥
ರಾಜನೇ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಅಸ್ತ್ರದಂತಹುದನ್ನು ನಾವು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿರಲೂ ಇಲ್ಲ.
7.202.36
अर्जुनस्तु महाराज ब्राह्ममस्त्रमुदैरयत् ।
सर्वास्त्रप्रतिघातार्थं विहितं पद्मयोनिना ॥ ७.२०२.३६ ॥
ಆದರೆ, ಮಹಾರಾಜ, ಅರ್ಜುನನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಹತಗೊಳಿಸಲು ಪದ್ಮಯೋನಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನಿಯಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
7.202.37
ततो मुहूर्तादिव तत्तमो व्युपशशाम ह ।
प्रववौ चानिलः शीतो दिशश्च विमला बभुः ॥ ७.२०२.३७ ॥
ಆಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಕತ್ತಲೆ ಶಮನಗೊಂಡಿತು. ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ದಿಕ್ಕುಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊಳೆದವು.
7.202.38
तत्राद्भुतमपश्याम कृत्स्नामक्षौहिणीं हताम् ।
अनभिज्ञेयरूपां च प्रदग्धामस्त्रतेजसा ॥ ७.२०२.३८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಕಂಡೆವು — ಇಡೀ ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀ ಸೇನೆ ನಾಶವಾಗಿತ್ತು, ಅಸ್ತ್ರದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿ, ರೂಪ ಗುರುತಿಸಲಾಗದಂತಿತ್ತು.
7.202.39
ततो वीरौ महेष्वासौ विमुक्तौ केशवार्जुनौ ।
सहितौ प्रत्यदृश्येतां नभसीव तमोनुदौ।
ततो गण्डीवधनन्वा च केशवश्चाक्षतावुभौ ॥ ७.२०२.३९ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಮಹಾಧನುರ್ಧರರಾದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು, ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಓಡಿಸುವ ಇಬ್ಬರಂತೆ. ಆಗ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ಇಬ್ಬರೂ ಅಕ್ಷತರಾಗಿದ್ದರು.
7.202.40
सपताकध्वजहयः सानुकर्षवरायुधः ।
प्रबभौ सरथो युक्तस्तावकानां भयङ्करः ॥ ७.२०२.४० ॥
ಪತಾಕೆ, ಧ್ವಜ, ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅನುಕರ್ಷ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ ರಥ ಹೊಳೆಯಿತು — ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿ.
7.202.41
ततः किलकिलाशब्दः शङ्खभेरीस्वनैः सह ।
पाण्डवानां प्रहृष्टानां क्षणेन समजायत ॥ ७.२०२.४१ ॥
ಆಗ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪಾಂಡವರ ಶಂಖ, ಭೇರಿಗಳ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಿಲಕಿಲ ಶಬ್ದ ಏರಿತು.
7.202.42
हताविति तयोरासीत्सेनयोरुभयोर्मतिः ।
तरसाऽभ्यागतौ दृष्ट्वा सहितौ कैशवार्जुनौ ॥ ७.२०२.४२ ॥
"ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಹತರಾದರು" ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿತ್ತು; ಆದರೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿದ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕಂಡಾಗ (ಆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬದಲಾಯಿತು).
7.202.43
तावक्षतौ प्रमुदितौ दध्मतुर्वारिजोत्तमौ ।
दृष्ट्वा प्रमुदितान्पार्थांस्त्वदीया व्यथिताऽभवन् ॥ ७.२०२.४३ ॥
ಅಕ್ಷತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು. ಸಂತೋಷಿತರಾದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮವರು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡರು.
7.202.44
विमुक्तौ च महात्मानौ दृष्ट्वा द्रौणिः सुदुःखितः ।
मुहूर्तं चिन्तयामास किन्त्वेतदिति मारिष ॥ ७.२०२.४४ ॥
ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೋಡಿ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ 'ಇದೇನು' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು, ಮಹನೀಯರೇ.
7.202.45
चिन्तयित्वा तु राजेन्द्र ध्यानशोकपरायणः ।
निःश्वसन्दीर्घमुष्णं च विमनाश्चाभवत्ततः ॥ ७.२०२.४५ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಯೋಚಿಸಿದ ನಂತರ ಅವನು ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ದೀರ್ಘ ಬಿಸಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿದನು.
7.202.46
ततो द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात्प्रस्कन्द्य वेगितः ।
धिग्धिक्सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवद्रणात् ॥ ७.२०२.४६ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ರಥದಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿದನು. 'ಛೀ, ಛೀ, ಇದೆಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ರಣದಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.
7.202.47
ततः स्निग्धाम्बुदाभासं वेदावासमकल्मषम् ।
वेदव्यासं सरस्वत्यावासं व्यासं ददर्श ह ॥ ७.२०२.४७ ॥
ಆಗ ಅವನು ನುಣ್ಣಗಿನ ಮೋಡದಂತಿದ್ದ, ವೇದಗಳ ಆಶ್ರಯನಾದ, ನಿರ್ಮಲನಾದ ವೇದವ್ಯಾಸನನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವನು ಸರಸ್ವತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
7.202.48
तं द्रौणिरग्रतो दृष्ट्वा स्थितं कुरुकुलोद्वहम् ।
सन्नकण्ठोऽब्रवीद्वाक्यमभिवाद्य सुदीनवत् ॥ ७.२०२.४८ ॥
ಕುರುಕುಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ದ್ರೋಣಪುತ್ರ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗಂಟಲು ಕಟ್ಟಿ, ಅತ್ಯಂತ ದೀನನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.202.49
भोभो माया यदृच्छा वा दैवं वा किमिदं भवेत् ।
अस्त्रं त्विदं कथं मिथ्या मम कश्च व्यतिक्रमः ॥ ७.२०२.४९ ॥
ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ಮಾಯೆಯೋ, ಕಾಕತಾಳೀಯವೋ, ಅಥವಾ ದೈವವೋ? ನನ್ನ ಈ ಅಸ್ತ್ರ ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು? ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ತಪ್ಪಾಯಿತು?
7.202.50
अधरोत्तरमेतद्वा लोकानां वा पराभवः ।
यदिमौ जीवतः कृष्णौ कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.२०२.५० ॥
ಇದು ತಲೆಕೆಳಗಾದ ವಿಪರ್ಯಾಸವೋ, ಅಥವಾ ಲೋಕಗಳ ಪತನವೋ? ಈ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ಜೀವಂತವಿದ್ದರೆ, ಕಾಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಮೀರಲಾಗದದ್ದು.
7.202.51
नासुरा न च गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः ।
न सर्पा यक्षपतगा न मनुष्याः कथञ्चन ॥ ७.२०२.५१ ॥
ಅಸುರರಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲ, ಪಿಶಾಚರಲ್ಲ, ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲ, ಸರ್ಪರಲ್ಲ, ಯಕ್ಷ-ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲ, ಮನುಷ್ಯರೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ.
7.202.52
उत्सहन्तेऽन्यथा कर्तुमेतदस्त्रं मयेरितम् ।
तदिदं केवलं हत्वा शान्तमक्षौहिणीं ज्वलत् ॥ ७.२०२.५२ ॥
ನಾನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಈ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಯಾರೂ ಸಮರ್ಥರಲ್ಲ; ಇದು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೊಂದೇ ಶಾಂತವಾಯಿತು.
7.202.53
सर्वघानि मया मुक्तमस्त्रं परमदारुणम् ।
केनेमौ मर्त्यधर्माणौ नाधाक्षीत्केशवार्जुनौ ॥ ७.२०२.५३ ॥
ನಾನು ಬಿಟ್ಟ ಈ ಸರ್ವಸಂಹಾರಕ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಅಸ್ತ್ರ — ಮರ್ತ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಈ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು ಯಾವುದರಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ?
7.202.54
एतत्प्रब्रूहि भगवन्मया पृष्टो यथातथम् ।
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन सर्वमेतन्महामुने ॥ ७.२०२.५४ ॥
ಭಗವನ್! ನಾನು ಕೇಳಿದ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ. ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತತ್ತ್ವತಃ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
7.202.55
महान्तमेवमर्थं मां यं त्वं पृच्छसि विस्मयात् ।
तं प्रवक्ष्यामि ते सर्वं समाधाय मनः शृणु ॥ ७.२०२.५५ ॥
ನೀನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಹತ್ವದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಕೇಳು.
7.202.56
योऽसौ नारायणो नाम पूर्वेषामपि पूर्वजः ।
आदिदेवो जगन्नाथो लोककर्ता स्वयं प्रभुः ॥ ७.२०२.५६ ॥
ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು; ಹಿಂದಿನವರಿಗಿಂತಲೂ ಹಿರಿಯನು, ಆದಿದೇವನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭು.
7.202.57
आद्यः सर्वस्य लोकस्य अनादिनिधनोऽच्युतः ।
व्याकुर्वते यस्य तत्त्वं श्रुतयो मुनयश्च ह ॥ ७.२०२.५७ ॥
ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆದಿಯು, ಆದಿ-ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವನು, ಅಚ್ಯುತನು; ಅವನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಶ್ರುತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.202.58
अतोऽजय्यः सर्वभूतैर्मनसाऽपि जगत्पतिः ।
तस्मादिमं जेतुकाम अज्ञानतमसा वृतः ॥ ७.२०२.५८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಗೆಲ್ಲಲಾರರು; ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾದವನು ಇವನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
7.202.59
मा शुचः पुरुषव्याघ्र विद्वि तद्वदिहार्जुनम् ।
तस्य शक्तिरसौ पार्थास्तस्माच्छोकमिमं त्यज ॥ ७.२०२.५९ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನೂ ಅವನಂತೆಯೇ ತಿಳಿ; ಆ ಪಾರ್ಥನು ಅವನ ಶಕ್ತಿಯೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಶೋಕವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
7.202.60
विश्वेश्वरोऽयं लोकादिः परमात्मा ह्यधोक्षजः ।
सहस्रसंहितादंशादेकांशोऽयमजायत ॥ ७.२०२.६० ॥
ಇವನು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು, ಲೋಕಗಳ ಆದಿಯು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ಅಧೋಕ್ಷಜನು; ಸಹಸ್ರ ಸಂಹಿತೆಗಳ ಅಂಶದಿಂದ ಈ ಒಂದು ಅಂಶ ಜನಿಸಿತು.
7.202.61
देवानां हितकामार्थं लोकानां चैव सत्तमः ।
अजायत च कार्यार्थं पुत्रो धर्मस्य विश्वकृत् ॥ ७.२०२.६१ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಉತ್ತಮನಾದ ಆತನು ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮನ ಮಗನಾಗಿ ಜನಿಸಿದನು; ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು.
7.202.62
स तपस्तीव्रमातस्थे शिशिरं गिरिमास्थितः ।
ऊर्ध्वबाहुर्महातेजा ज्वलनादित्यसन्निभः ॥ ७.२०२.६२ ॥
ಆತನು ತಣ್ಣನೆಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು; ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವನು.
7.202.63
षष्टिं वर्षसहस्राणि तावन्त्येव शतानि च ।
अशोषयत्तदाऽऽत्मानं वायुभक्षोऽम्बुजेक्षणः ॥ ७.२०२.६३ ॥
ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ನೂರಾರು ವರ್ಷ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿಕೊಂಡನು; ಆತನು ಕಮಲನೇತ್ರನು.
7.202.64
अथापरं तपस्तप्त्वा द्विस्ततोऽन्यत्पुनर्महत् ।
द्यावापृथिव्योर्विवरं तेजसा समपूरयत् ॥ ७.२०२.६४ ॥
ಆಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎರಡು ಬಾರಿ, ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ತುಂಬಿದನು.
7.202.65
स तेन तपसा तात ब्रह्मभूतो यदाऽभवत् ।
ततो विश्वेश्वरं योनिं विश्वस्य जगतः पतिम्।
ददर्श भृशदुर्धर्षं सर्वदेवैरभिष्टुतम् ॥ ७.२०२.६५ ॥
ಮಗನೇ, ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆತನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾದಾಗ, ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು, ವಿಶ್ವದ ಮೂಲನನ್ನು, ಜಗತ್ತಿನ ಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು—ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಧರ್ಷನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತನಾದವನು.
7.202.66
अणीयांसमणुभ्यश्च बृहद्भ्यश्च बृहत्तमम् ।
रुद्रमीशानवृषभं हरं शंभुं कपर्दिनम् ॥ ७.२०२.६६ ॥
ಪರಮಾಣುಗಳಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮನು, ದೊಡ್ಡವುಗಳಿಗಿಂತ ಅತಿ ದೊಡ್ಡವನು, ರುದ್ರನು, ಈಶಾನರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನು, ಹರನು, ಶಂಭುವು, ಜಟಾಧಾರಿ.
7.202.67
चेकितानं परां योनिं तिष्ठतो गच्छतश्च ह ।
दुर्वारणं सुदुर्धर्षं दुर्निरीक्ष्यं दुरासदम्।
अतिमन्युं महात्मानं सर्वभूतप्रचेतसम् ॥ ७.२०२.६७ ॥
ಅವರು ಚೇಕಿತಾನ; ಪರಮ ಯೋನಿ; ನಿಂತವರಿಗೂ ಚಲಿಸುವವರಿಗೂ ಆಧಾರ. ಅವರು ತಡೆಯಲಾಗದವರು, ಅತಿ ದುರ್ಧರ್ಷರು, ನೋಡಲಾಗದವರು, ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವರು; ಅತಿಮನ್ಯು, ಮಹಾತ್ಮ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಪ್ರಚೇತಸ್.
7.202.68
दिव्यं चापमिषुधी चाददानं ।
हिरण्यवर्माणमनन्तवीर्यम्।
पिनाकिनं वज्रिणं दीप्तशूलं ।
परश्वथिं गदिनं चायतासिम् ॥ ७.२०२.६८ ॥
ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಎರಡು ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಚಿನ್ನದ ಕವಚ ಧರಿಸಿದವರು, ಅನಂತ ವೀರ್ಯರು, ಪಿನಾಕಿ, ವಜ್ರಧಾರಿ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ತ್ರಿಶೂಲ, ಪರಶು, ಗದೆ, ದೀರ್ಘ ಖಡ್ಗ ಧರಿಸಿದವರು.
7.202.69
वचोधिकैः सुष्टुतमिष्टवाग्भिः ॥ ७.२०२.६९ ॥
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಪ್ರಿಯ ವಾಣಿಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು.
7.202.70
जलं दिशं खं क्षितिं चन्द्रसूर्यौ ।
हुताशवायुप्रतिमं सुरेशम्।
नालं द्रष्टुं यं जना भिन्नवृत्ता ।
ब्रह्मद्विषघ्नममृतस्य योनिम् ॥ ७.२०२.७० ॥
ನೀರು, ದಿಕ್ಕು, ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯ; ಅಗ್ನಿ ವಾಯುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ. ಭಿನ್ನವೃತ್ತಿಯ ಜನರು ಅವರನ್ನು ನೋಡಲಾರರು; ಬ್ರಹ್ಮದ್ವೇಷಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವರು; ಅಮೃತದ ಯೋನಿ.
7.202.71
यं पश्यन्ति ब्राह्मणाः साधुवृत्ताः ।
क्षीणे पापे मनसा वीतशोकाः।
तन्निष्ठात्मा तपसा धर्ममीड्यं ।
तद्भक्त्या वै विश्वरूपं ददर्श ॥ ७.२०२.७१ ॥
ಸಾಧುವೃತ್ತಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆಯೋ; ಪಾಪ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶೋಕರಹಿತರಾಗಿ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠ ಆತ್ಮದವರು ಪೂಜ್ಯ ಧರ್ಮವನ್ನು; ಅವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಂಡರು.
7.202.72
दृष्ट्वा चैनं वाड्मनोबुद्धिदेहैः ।
संहृष्टात्मा मुमुदे वासुदेवः ॥ ७.२०२.७२ ॥
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ದೇಹದಿಂದ, ಹರ್ಷಿತ ಆತ್ಮದ ವಾಸುದೇವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
7.202.73
अक्षमालापरिक्षिप्तं ज्योतिषां परमं निधिम् ।
रुद्रं नारायणो दृष्ट्वा ववन्दे विश्वसम्भवम् ॥ ७.२०२.७३ ॥
ಅಕ್ಷಮಾಲೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಬೆಳಕುಗಳ ಪರಮ ನಿಧಿಯಾದ, ವಿಶ್ವದ ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನ ರುದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರಾಯಣನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
7.202.74
वरदं पृथुचार्वङ्ग्या पार्वत्या सहितं प्रभुम् ।
क्रीडमानं महात्मानं भूतसङ्घगणैर्वृतम् ॥ ७.२०२.७४ ॥
ವರದಾತನು, ವಿಶಾಲ ಸುಂದರಾಂಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ ಕೂಡಿದವನು, ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿರುವವನು, ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು [ಅವನು ನೋಡಿದನು].
7.202.75
अजमीशानमव्यक्तं कारणात्मानमच्युतम् ।
अभिवाद्याथ रुद्राय सद्योऽन्धकनिपातिने।
पद्माक्षस्तं विरुपाक्षमभितुष्टाव भक्तिमान् ॥ ७.२०२.७५ ॥
ಅಜನು, ಈಶ್ವರನು, ಅವ್ಯಕ್ತನು, ಕಾರಣವೇ ಆತ್ಮವಾದವನು, ಅಚ್ಯುತನು, ಅಂಧಕನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ರುದ್ರನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪದ್ಮಾಕ್ಷನು ಆ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
7.202.76
न्नरान्सुपर्णानथ गन्धर्वयक्षान्। ॥ ७.२०२.७६ ॥
ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಸುಪರ್ಣರನ್ನು (ಗರುಡರನ್ನು), ಅನಂತರ ಗಂಧರ್ವರನ್ನು ಯಕ್ಷರನ್ನು [...].
7.202.77
पृथग्विधान्भूतसङ्घांश्च विश्वां… ।
स्त्वत्सम्भूतान्विद्म सर्वांस्तथैव ॥ ७.२०२.७७ ॥
ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಭೂತಸಮೂಹಗಳನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು… ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳೆಂದು, ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ.
7.202.78
ऐन्द्रं याम्यं वारुणं वैत्तपाल्यं ।
पैत्रं त्वाष्ट्रं कर्म सौम्यं च तुभ्यम् ॥ ७.२०२.७८ ॥
ಇಂದ್ರನ, ಯಮನ, ವರುಣನ, ವೈತ್ತಪಾಲ್ಯ (ಕುಬೇರನ), ಪಿತೃಗಳ, ತ್ವಷ್ಟೃನ ಕರ್ಮ, ಮತ್ತು ಸೌಮ್ಯ ಕರ್ಮವೂ ನಿನಗೇ ಸೇರಿದವು.
7.202.79
रूपं ज्योतिः शब्द आकाशवायुः ।
स्पर्शः स्वाद्यं सलिलं गन्ध उर्वी।
कालो ब्रह्मा ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ।
त्वत्सम्भूताः स्थास्नु चरिष्णु चेदम् ॥ ७.२०२.७९ ॥
ರೂಪ, ಜ್ಯೋತಿ, ಶಬ್ದ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಸ್ಪರ್ಶ, ರುಚಿ, ಜಲ, ಗಂಧ, ಭೂಮಿ, ಕಾಲ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ಚಲಿಸುವ ಈ ಜಗತ್ತೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿವೆ.
7.202.80
अद्भ्यः स्तोका यान्ति यथा पृथक्त्वं ।
ताथिश्चैक्यं संक्षये यान्ति भूयः।
एवं विद्वान्प्रभवं चाप्ययं च ।
त्वसम्भूतं तव सायुज्यमेति ॥ ७.२०२.८० ॥
ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಬೇರ್ಪಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ನೀರಿನೊಡನೆ ಏಕವಾಗುವಂತೆ, ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ, ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯವನ್ನು ಅರಿತು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನಿಮ್ಮ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
7.202.81
त्वत्सम्भूतास्ते च तेभ्यः परस्त्वम् ॥ ७.२०२.८१ ॥
ಅವರೂ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವರು; ಅವರಿಗಿಂತ ನೀವು ಪರರು.
7.202.82
भूतं भव्यं भविता चाप्रधृष्यं ।
त्वत्सम्भूता भुवनानीह विश्वा।
भक्तं च मां भजमानं भजस्व ।
प्रीत्या मां वै लोकपितामहेश ॥ ७.२०२.८२ ॥
ಭೂತ, ಭವ್ಯ, ಆಗಲಿರುವುದು ಅಜೇಯವಾದದ್ದು; ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿವೆ. ಭಕ್ತನನ್ನೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಭಜಿಸುವ ನನ್ನನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ — ಓ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನೇ, ಓ ಈಶನೇ!
7.202.83
नभिष्टुतः प्रविकार्षीश्च मायाम् ॥ ७.२०२.८३ ॥
ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ನೀವು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಡಿ.
7.202.84
तस्मै वरानचिन्त्यात्मा देवदेवः पिनाकधृत् ।
विष्णवे देवमुख्याय प्रायच्छदृषिसंस्तुतः ॥ ७.२०२.८४ ॥
ಅಚಿಂತ್ಯಾತ್ಮನಾದ, ದೇವದೇವನಾದ, ಪಿನಾಕ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದ ಶಿವನು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
7.202.85
मत्प्रसादान्मनुष्येषु देवगन्धर्वयोनिषु ।
अप्रमेयबलात्मा त्वं नारायण भविष्यसि ॥ ७.२०२.८५ ॥
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನೀನು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ ದೇವಗಂಧರ್ವ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪ್ರಮೇಯ ಬಲ ಸ್ವರೂಪದ ನಾರಾಯಣನಾಗುವೆ.
7.202.86
न च त्वां प्रसहिष्यन्ति देवासुरमहोरगाः ।
न पिशाचा न गन्धर्वा न यक्षा न च राक्षसाः ॥ ७.२०२.८६ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಹಾ ಉರಗರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರರು; ಪಿಶಾಚರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರೂ ಗೆಲ್ಲಲಾರರು.
7.202.87
न सुपर्णास्तथा नागा न च विश्वे वियोनिजाः ।
न कश्चित्त्वां च देवोऽपि समरेषु विजेष्यति ॥ ७.२०२.८७ ॥
ಸುಪರ್ಣರು, ನಾಗರು, ವಿಶ್ವದೇವತೆಗಳು, ಅಯೋನಿಜರು — ಯಾರೂ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಗೆಲ್ಲರು; ಯಾವ ದೇವನೂ ಗೆಲ್ಲನು.
7.202.88
न शस्त्रेण न वज्रेण नाग्निना न च वारिणा ।
न चार्द्रेण न शुष्केण त्रसेन स्थावरेण च ॥ ७.२०२.८८ ॥
ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಲ್ಲ, ವಜ್ರದಿಂದಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದಲ್ಲ, ನೀರಿನಿಂದಲ್ಲ; ಒದ್ದೆಯಾದದ್ದರಿಂದಲ್ಲ, ಒಣಗಿದದ್ದರಿಂದಲ್ಲ, ಚಲಿಸುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಿರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದಲ್ಲ.
7.202.89
न हस्तेन न पादेन न काष्ठेन न लोष्टुना ।
कश्चित्तव रुजां कर्ता मत्प्रसादात्कथञ्चन।
अपि वै समरं गत्वा भविष्यसि ममाधिकः ॥ ७.२०२.८९ ॥
ಕೈಯಿಂದಲ್ಲ, ಕಾಲಿನಿಂದಲ್ಲ, ಮರದಿಂದಲ್ಲ, ಕಲ್ಲಿನ ತುಂಡಿನಿಂದಲ್ಲ; ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಯಾರೂ ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನೋವು ತರಲಾರರು. ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ ನೀನು ನನಗಿಂತ ಅಧಿಕನಾಗುವೆ.
7.202.90
एवमादीन्वराँल्लब्ध्वा प्रसादादथ शूलिनः ।
स एष देवश्चरति मायया मोहयञ्जगत् ॥ ७.२०२.९० ॥
ಹೀಗೆ ಮೊದಲಾದ ವರಗಳನ್ನು ಶೂಲಧಾರಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಪಡೆದು, ಆ ದೇವನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.202.91
तस्यैव तपसा जातो नरो नाम महामुनिः ।
तुल्यमेतेन देवेन तं जानीह्यर्जुनं सदा ॥ ७.२०२.९१ ॥
ಅವನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮಹಾಮುನಿ ಹುಟ್ಟಿದನು. ಈ ದೇವನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಅವನನ್ನು ಸದಾ ಅರ್ಜುನನೆಂದು ತಿಳಿ.
7.202.92
तावेतौ पूर्वदेवानां परमोपचितादृषी ।
लोकयात्राविधानार्थं दानवानां वधाय च।
धर्मसंस्थापनार्थाय सञ्जायेते युगेयुगे ॥ ७.२०२.९२ ॥
ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂದಿನ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಋಷಿಗಳು. ಲೋಕದ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಡೆಸಲು, ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಅವರು ಯುಗಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.202.93
तथैव कर्मणा कृत्स्नं महतस्तपरसोऽपि च ।
तेजो वाग्भिश्च विद्वंस्त्वं जातो रुद्रान्महामते ॥ ७.२०२.९३ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರುದ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ಓ ಮಹಾಮತಿಯೇ.
7.202.94
स भवान्देववत्प्राज्ञो ज्ञात्वा भवमयं जगत् ।
अवाकर्षस्त्वमात्मानं नियमैस्तत्प्रियेप्सया ॥ ७.२०२.९४ ॥
ಆ ನೀನು ದೇವನಂತೆ ಪ್ರಾಜ್ಞನು. ಜಗತ್ತು ಭವಮಯವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡೆ.
7.202.95
शुभ्रमत्र हविः कृत्वा महापुरुषविग्रहम् ।
ईजिवांस्त्वं जपैर्होमैरुपहारैश्च मानद ॥ ७.२०२.९५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಹಾಪುರುಷರ ರೂಪವನ್ನು ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಉಪಹಾರಗಳಿಂದ ನೀನು ಆರಾಧಿಸಿದೆ, ಓ ಮಾನದಾ.
7.202.96
स तथा पूज्यमानस्ते पूर्वदेवोऽप्यतूतुषत् ।
पुष्कलांश्च वरान्प्रादात्तव विद्वन्हृदि स्थितान् ॥ ७.२०२.९६ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಹೀಗೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪೂರ್ವದೇವನೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಓ ವಿದ್ವಾಂಸನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮೃದ್ಧ ವರಗಳನ್ನು ಅವನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
7.202.97
जन्मकर्मतपोयोगास्तयोस्तव च पुष्कलाः ।
ताभ्यां लिङ्गेऽर्चितो देवस्त्वयाऽर्चायां युगेयुगे।
देवदेवस्त्वचिन्त्यात्मा अजेयो विष्णुसम्भवः ॥ ७.२०२.९७ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರ ಜನ್ಮ, ಕರ್ಮ, ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇರಳವಾಗಿವೆ. ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿಯೂ ವಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿಯೂ ಆ ದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಅವನು ದೇವದೇವ, ಅಚಿಂತ್ಯಾತ್ಮ, ಅಜೇಯ, ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು.
7.202.98
सर्वरूपं भवं ज्ञात्वा लिङ्गे योऽर्चयति प्रभुम् ।
आत्मयोगाश्च तस्मिन्वै शास्त्रयोगाश्च शाश्वताः ॥ ७.२०२.९८ ॥
ಸರ್ವರೂಪನಾದ ಭವನನ್ನು ತಿಳಿದು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಯೋಗಗಳೂ ಶಾಸ್ತ್ರಯೋಗಗಳೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿವೆ.
7.202.99
एवं देवा यजन्तो हि सिद्धाश्च परमर्षयः ।
प्रार्थयन्ते परं लोके स्थाणुमेव च शाश्वतम् ॥ ७.२०२.९९ ॥
ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಿದ್ಧರೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮವಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಾಣುವನ್ನೇ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.202.100
स एष रुद्रभक्तश्च केशवो रुद्रसम्भवः ।
कृष्ण एव हि यष्टव्यो यज्ञैश्चैव सनातनः ॥ ७.२०२.१०० ॥
ಆ ಈತನೇ ರುದ್ರನ ಭಕ್ತನಾದ ಕೇಶವ; ರುದ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೃಷ್ಣ. ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವನು, ಅವನೇ ಸನಾತನ.
7.202.101
सर्वभूतभवं ज्ञात्वा लिङ्गमर्चति यः प्रभोः ।
तस्मिन्नभ्यधिकां प्रीतिं करोति वृषभध्वजः ॥ ७.२०२.१०१ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ತಿಳಿದು ಪ್ರಭುವಿನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನಲ್ಲಿ ವೃಷಭಧ್ವಜನು ಅಧಿಕ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಾನೆ.
7.202.102
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा द्रोणपुत्रो महारथः ।
नमश्चकार रुद्राय बहुमेने च केशवम् ॥ ७.२०२.१०२ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ದ್ರೋಣನ ಮಗನಾದ ಮಹಾರಥನು ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಶವನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
7.202.103
हष्टरोमा च वश्यात्मा सोऽभिवाद्य महर्षये ।
वरूथिनीमभिप्रेक्ष्य ह्यवहारमकारयत् ॥ ७.२०२.१०३ ॥
ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗಿ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿಯಾದ ಅವನು ಮಹರ್ಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಯುದ್ಧವಿರಾಮವನ್ನು (ಅವಹಾರ) ಮಾಡಿಸಿದನು.
7.202.104
ततः प्रत्यवहारोऽभूत्पाण्डवानां विशाम्पते ।
कौरवाणां च दीनानां द्रोणे युधि निपातिते ॥ ७.२०२.१०४ ॥
ಆಗ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಬಿದ್ದ ನಂತರ ಪಾಂಡವರ ಕಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ, ದುಃಖಿತರಾದ ಕೌರವರ ಕಡೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವಿಕೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.
7.202.105
युद्धं कृत्वा दिनान्पञ्च द्रोणो हत्वा वरूथिनीम् ।
ब्रह्मलोकं गतो राजन्ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ ७.२०२.१०५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಐದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ವೇದಪಾರಂಗತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ರೋಣನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.