Mahābhārata · Adhyāya 7.202
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.202.1
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
न्यवारयदमेयात्मा द्रोणपुत्रजयेप्सया ॥ ७.२०२.१ ॥
Vendo aquele exército desbaratado, Arjuna, filho de Kuntī, de alma imensurável, o conteve, desejoso de vencer o filho de Droṇa.
7.202.2
ततस्ते सैनिका राजन्सर्वे तत्रावतस्थिरे ।
संस्थाप्यमाना यत्नेन गोविन्देनार्जुनेन च ॥ ७.२०२.२ ॥
Então, ó rei, todos aqueles soldados se detiveram ali, sendo reanimados com esforço por Govinda e Arjuna.
7.202.3
एक एव च बीभत्सुः सोमकावयवैः सह ।
मात्स्यैरन्यैश्च संधाय कौरवान्सन्न्यवर्तत ॥ ७.२०२.३ ॥
Sozinho, Bībhatsu (Arjuna), aliado aos guerreiros dos Somakas, dos Matsyas e de outros, fez os Kauravas recuarem.
7.202.4
ततो द्रुतमतिक्रम्य सिंहलाङ्गूलकेतनम् ।
सव्यसाची महेष्वासमश्वत्थामानमब्रवीत् ॥ ७.२०२.४ ॥
Então, avançando rapidamente, Savyasācī (Arjuna) falou ao grande arqueiro Aśvatthāman, cujo estandarte traz uma cauda de leão.
7.202.5
य शक्तिर्यच्च विज्ञानं यद्वीर्यं यच्च पौरुषम् ।
धार्तराष्ट्रेषु या प्रीतिर्देषोऽस्मासु च यच्च ते ॥ ७.२०२.५ ॥
Todo o poder que possuis, toda a tua perícia, teu valor e tua força viril; o afeto que nutres pelos filhos de Dhṛtarāṣṭra, o ódio que nos votas, e tudo o mais que te pertence—
7.202.6
यच्च भूयोऽस्ति तेजस्ते तत्सर्वं मयि दर्शय ।
स एव द्रोणहन्ता ते दर्पं छेत्स्यति पार्षतः ॥ ७.२०२.६ ॥
E todo o resplendor que ainda possuis, mostra-mo por inteiro. Ele, o matador de Droṇa, o filho de Pṛṣata, cortará o teu orgulho.
7.202.7
कालानलसमप्रख्यं द्विषामन्तकोपमम् ।
समासादय पाञ्चाल्यं मां चापि सहकेशवम्।
दर्पं नाशयितास्म्यद्य तवोद्वृत्तस्य संयुगे ॥ ७.२०२.७ ॥
Enfrenta o príncipe de Pāñcāla, que brilha como o fogo do tempo e é como a Morte para os inimigos, e a mim também, junto com Keśava. Hoje, na batalha, destruirei o teu orgulho arrogante.
7.202.8
आचार्यपुत्रो मानार्हो बलवांश्चापि सञ्जय ।
प्रीतिर्धनञ्जये चास्य प्रियश्चापि महात्मनः ॥ ७.२०२.८ ॥
Ó Sañjaya, o filho do mestre é digno de honra e forte; tem afeto por Dhanañjaya, e é também querido por aquele magnânimo.
7.202.9
न भूतपूर्वं बीभत्सोर्वाक्यं परुषमीदृशम् ।
अथ कस्मात्स कौन्तेयः सखायं रूक्षमुक्तवान् ॥ ७.२०२.९ ॥
Nunca antes Bībhatsu (Arjuna) proferira palavras tão duras. Então por que aquele filho de Kuntī falou tão asperamente ao seu amigo?
7.202.10
युवराजे हते चैव वृद्वक्षत्रे च पौरवे ।
इष्वस्त्रविधिसम्पन्ने मालवे च सुदर्शने ॥ ७.२०२.१० ॥
Quando o príncipe herdeiro foi morto, e o velho Kṣatra e o Paurava foram mortos, e o Mālava e Sudarśana, versados na ciência das flechas e das armas.
7.202.11
धृष्टद्युम्ने सात्यकौ च भीमे चापि पारजिते ।
युधिष्ठिरस्य तैर्वाक्यैर्मर्मण्यपि च घट्टिते। ॥ ७.२०२.११ ॥
Sobre Dhṛṣṭadyumna, Sātyaki e Bhīma, e sobre o invicto Yudhiṣṭhira; com aquelas palavras, até o ponto vital foi atingido.
7.202.12
अन्तर्भेदे च सञ्जाते दुःखं संस्मृत्य च प्रभो ।
अभूतपूर्वो बीभत्सोर्दुःखान्मन्युरजायत ॥ ७.२०२.१२ ॥
Ó senhor, quando a divisão interna surgiu e a dor foi lembrada, uma ira sem precedentes nasceu em Bībhatsu a partir da aflição.
7.202.13
तस्मादनर्हमश्लीलमप्रियं द्रोणिमुक्तवान् ।
मान्यमाचार्यतनयं रूक्षं कापुरुषं यथा ॥ ७.२०२.१३ ॥
Por isso, falou ao filho de Droṇa com palavras indignas, grosseiras e desagradáveis, duramente, como se fala a um covarde, embora ele fosse o respeitado filho do mestre.
7.202.14
एवमुक्तः श्वसन्क्रोधान्महेष्वासतमो नृप ।
पार्थेन परुषं वाक्यं सर्वमर्मभिदा गिरा ॥ ७.२०२.१४ ॥
Assim interpelado por Pārtha com palavras duras que atingiam todos os pontos vitais, ó rei, o maior dos grandes arqueiros, respirando com ira, respondeu.
7.202.15
द्रौणिश्चुकोप पार्थाय कृष्णाय च विशेषतः ।
स तु यत्तो रथे स्थित्वा वार्युपस्पृश्य वीर्यवान् ॥ ७.२०२.१५ ॥
O filho de Droṇa encolerizou-se contra Pārtha e, sobretudo, contra Kṛṣṇa. Então aquele herói, de pé em seu carro, tendo bebido água ritual, preparou-se.
7.202.16
देवैरपि सुदुर्धर्षमस्त्रमाग्नेयमाददे ।
दृश्यादृश्यानरिगणानुद्दिश्याचार्यनन्दनः ॥ ७.२०२.१६ ॥
O filho do mestre empunhou a arma de fogo, tão difícil de resistir até para os deuses, dirigindo-a contra as hostes inimigas, visíveis e invisíveis.
7.202.17
सोऽभिमन्त्र्य शरं दीप्तं विधूममिव पावकम् ।
सर्वतः क्रोधमाविश्य चिक्षेप परवीरहा ॥ ७.२०२.१७ ॥
Tendo consagrado com mantra a flecha flamejante, como fogo sem fumaça, tomado de ira por todos os lados, o matador de heróis inimigos a lançou.
7.202.18
ततस्तुमुलमाकाशे शरवर्षमजायत ।
पावकार्चिपरीतं तत्पार्थमेवाभिपुप्लुवे ॥ ७.२०२.१८ ॥
Então surgiu no céu uma tempestade tumultuosa de flechas, e aquela arma, envolta em chamas, precipitou-se diretamente sobre Pārtha.
7.202.19
उल्काश्च गगनात्पेतुर्दिशश्च न चकाशिरे ।
तमश्च सहसा रौद्रं चमूमवततार ताम् ॥ ७.२०२.१९ ॥
Meteoros caíram do céu; as direções não resplandeceram; e de repente uma escuridão terrível desceu sobre aquele exército.
7.202.20
रक्षांसि च पिशाचाश्च विनेदुरतिसङ्गताः ।
ववुश्चाशिशिरा वाताः सूर्यो नैव तताप च ॥ ७.२०२.२० ॥
Demônios e espíritos devoradores de carne, reunidos, soltaram uivos; ventos quentes sopraram, e o sol nem sequer aquecia.
7.202.21
वायसाश्चापि चाक्रन्दन्दिक्षु सर्वासु भैरवम् ।
रुधिरं चापि वर्षन्तो निनेदुस्तोयदा दिवि ॥ ७.२०२.२१ ॥
Também os corvos gritaram terrivelmente em todas as direções, e as nuvens de chuva trovejaram no céu, derramando sangue.
7.202.22
पक्षिणः पशवो गावो विनेदुश्चापि सुव्रताः ।
परमं प्रयतात्मानो न शान्तिमुपलेभिरे ॥ ७.२०२.२२ ॥
Aves, animais e vacas também gritaram; nem mesmo os de votos firmes, de mente supremamente dominada, encontraram paz.
7.202.23
भ्रान्तसर्वमहाभूतमावर्तितदिवाकरम् ।
त्रैलोक्यमभिसन्तप्तं ज्वराविष्टमिवाभवत् ॥ ७.२०२.२३ ॥
Todos os grandes elementos ficaram perturbados, e o sol pareceu girar; os três mundos, profundamente aquecidos, tornaram-se como que tomados pela febre.
7.202.24
अस्त्रतेजोभिसन्तप्ता नागा भूमिशयास्तथा ।
निःश्वसन्तः समुत्पेतुस्तेजो घोरं मुमुक्षवः ॥ ७.२०२.२४ ॥
As serpentes deitadas no chão, queimadas pelo brilho das armas, também se ergueram soprando, ansiosas por soltar um fogo terrível.
7.202.25
जलजानि च सत्वानि दह्यमानानि भारत ।
न शान्तिमुपजग्मुर्हि तप्यमानैर्जलाशयैः ॥ ७.२०२.२५ ॥
Ó Bhārata, até os seres nascidos das águas ardiam; os lagos aquecidos não lhes trouxeram paz.
7.202.26
दिग्भ्यः प्रदिग्भ्यः खाद्भूमेः सर्वतः शरवृष्टयः ।
उच्चावचा निपेतुर्वै गरुडानिलरंहसः ॥ ७.२०२.२६ ॥
Das direções e direções intermédias, do céu e da terra, de todos os lados caíram chuvas de flechas, altas e baixas, rápidas como Garuḍa ou o vento.
7.202.27
तैः शरैर्द्रोणपुत्रस्य वज्रवेगैः समाहताः ।
प्रदग्धा रिपवः पेतुरग्निदग्धा इव द्रुमाः ॥ ७.२०२.२७ ॥
Atingidos por aquelas flechas, rápidas como o raio, do filho de Droṇa, os inimigos ardiam e caíam como árvores queimadas pelo fogo.
7.202.28
दह्यमाना महानागाः पेतुरुर्व्यां समन्ततः ।
नदन्तो भैरवान्नादाञ्चलदोपमनिस्वनान् ॥ ७.२०२.२८ ॥
Os grandes elefantes, ardendo, caíram por terra de todos os lados, rugindo gritos terríveis, bramindo com sons como trovões que se rompem.
7.202.29
अपरे प्रद्रुता नागा भयत्रस्ता विशाम्पते ।
त्रेसुर्दिशो यथा पूर्वं वने दावाग्निसंवृताः ॥ ७.२०२.२९ ॥
Outros elefantes, aterrorizados e tomados de medo, fugiram, ó senhor do povo; correram em todas as direções como antes, como criaturas numa floresta cercada por um incêndio.
7.202.30
द्रुमाणां शिखराणीव दावदग्धानि मारिष ।
अश्वबृन्दान्यदृश्यन्त रथबृन्दानि भारत।
अपतन्त रथौघाश्च तत्रतत्र सहस्रशः ॥ ७.२०२.३० ॥
Ó nobre, viam-se manadas de cavalos como os topos de árvores queimadas por um incêndio florestal; ó Bhārata, viam-se também grupos de carros, e milhares de formações de carros tombavam aqui e ali.
7.202.31
तत्सैन्यं भयसंविग्नं ददाह युधि भारत ।
युगान्ते सर्वभूतानि संवर्तक इवानलः ॥ ७.२०२.३१ ॥
Ó Bhārata, na batalha ele queimou aquele exército trêmulo de terror, como o fogo da dissolução (Saṃvartaka) queima todos os seres no fim de uma era.
7.202.32
दृष्ट्वा तु पाण्डवीं सेनां दह्यमानां महाहवे ।
प्रहृष्टास्तावका राजन्सिंहनादान्विनेदिरे ॥ ७.२०२.३२ ॥
Ó rei, ao ver o exército dos Pāṇḍava arder na grande batalha, os teus homens regozijaram-se e soltaram rugidos de leão.
7.202.33
ततस्तूर्यसहस्राणि नानालिङ्गानि भारत ।
तूर्णमाजघ्निरे हृष्टास्तावका जितकाशिनः ॥ ७.२०२.३३ ॥
Então, ó Bhārata, os teus homens, julgando-se vitoriosos, regozijaram-se e tocaram de imediato milhares de instrumentos de muitos tipos.
7.202.34
कृत्स्ना ह्यक्षौहिणी राजन्सव्यसाची च पाण्डवः ।
तमसा संवृते लोके नादृश्यन्त महाहवे ॥ ७.२०२.३४ ॥
Ó rei, todo o exército de uma akṣauhiṇī e Arjuna, o Pāṇḍava, o arqueiro ambidestro, não foram vistos na grande batalha, pois o mundo estava coberto de trevas.
7.202.35
नैव नस्तादृशं राजन्दृष्टपूर्वं न च श्रुतम् ।
यादृशं द्रोणपुत्रेण सृष्टमस्त्रममर्षिणा ॥ ७.२०२.३५ ॥
Ó rei, uma arma como a que o filho de Droṇa, cheio de ira, lançou, nunca havíamos visto nem ouvido falar antes.
7.202.36
अर्जुनस्तु महाराज ब्राह्ममस्त्रमुदैरयत् ।
सर्वास्त्रप्रतिघातार्थं विहितं पद्मयोनिना ॥ ७.२०२.३६ ॥
Mas, ó grande rei, Arjuna lançou a arma de Brahmā, que foi ordenada pelo nascido do lótus, Brahmā, para contrapor todas as armas.
7.202.37
ततो मुहूर्तादिव तत्तमो व्युपशशाम ह ।
प्रववौ चानिलः शीतो दिशश्च विमला बभुः ॥ ७.२०२.३७ ॥
Então, como após um instante, aquela escuridão se dissipou; soprou um vento frio e as direções brilharam limpas.
7.202.38
तत्राद्भुतमपश्याम कृत्स्नामक्षौहिणीं हताम् ।
अनभिज्ञेयरूपां च प्रदग्धामस्त्रतेजसा ॥ ७.२०२.३८ ॥
Ali vimos um prodígio: uma akṣauhiṇī inteira destruída, queimada pelo fulgor da arma, com uma forma irreconhecível.
7.202.39
ततो वीरौ महेष्वासौ विमुक्तौ केशवार्जुनौ ।
सहितौ प्रत्यदृश्येतां नभसीव तमोनुदौ।
ततो गण्डीवधनन्वा च केशवश्चाक्षतावुभौ ॥ ७.२०२.३९ ॥
Então os dois heróis, os grandes arqueiros Keśava e Arjuna, libertos, apareceram juntos, como dois dissipadores das trevas no céu. Então Arjuna, portador do arco Gāṇḍīva, e Keśava estavam ambos ilesos.
7.202.40
सपताकध्वजहयः सानुकर्षवरायुधः ।
प्रबभौ सरथो युक्तस्तावकानां भयङ्करः ॥ ७.२०२.४० ॥
Com seus estandartes, seu estandarte e seus cavalos, com seu timão e excelentes armas, o carro brilhou, atrelado e aterrador para os vossos homens.
7.202.41
ततः किलकिलाशब्दः शङ्खभेरीस्वनैः सह ।
पाण्डवानां प्रहृष्टानां क्षणेन समजायत ॥ ७.२०२.४१ ॥
Então, num instante, ergueu-se o grito de júbilo dos Pāṇḍavas, um clamor kilakila, junto com o som de conchas e tambores.
7.202.42
हताविति तयोरासीत्सेनयोरुभयोर्मतिः ।
तरसाऽभ्यागतौ दृष्ट्वा सहितौ कैशवार्जुनौ ॥ ७.२०२.४२ ॥
"Ambos foram mortos" era a crença dos dois exércitos; mas ao ver Keśava e Arjuna aproximarem-se rapidamente, juntos, essa crença foi desfeita.
7.202.43
तावक्षतौ प्रमुदितौ दध्मतुर्वारिजोत्तमौ ।
दृष्ट्वा प्रमुदितान्पार्थांस्त्वदीया व्यथिताऽभवन् ॥ ७.२०२.४३ ॥
Ilesos e alegres, aqueles dois sopraram as melhores conchas. Ao verem os Pārthas regozijando-se, os teus ficaram aflitos.
7.202.44
विमुक्तौ च महात्मानौ दृष्ट्वा द्रौणिः सुदुःखितः ।
मुहूर्तं चिन्तयामास किन्त्वेतदिति मारिष ॥ ७.२०२.४४ ॥
Ao ver libertos aqueles dois magnânimos, o filho de Droṇa ficou profundamente aflito. Por um momento refletiu: "Mas como é isto?", ó senhor.
7.202.45
चिन्तयित्वा तु राजेन्द्र ध्यानशोकपरायणः ।
निःश्वसन्दीर्घमुष्णं च विमनाश्चाभवत्ततः ॥ ७.२०२.४५ ॥
Ó senhor dos reis, depois de refletir, mergulhou em meditação e dor; suspirando longa e ardentemente, ficou abatido.
7.202.46
ततो द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात्प्रस्कन्द्य वेगितः ।
धिग्धिक्सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवद्रणात् ॥ ७.२०२.४६ ॥
Então o filho de Droṇa, largando o arco, saltou depressa do carro dizendo: "Vergonha, vergonha, tudo isto é falso!" e fugiu da batalha.
7.202.47
ततः स्निग्धाम्बुदाभासं वेदावासमकल्मषम् ।
वेदव्यासं सरस्वत्यावासं व्यासं ददर्श ह ॥ ७.२०२.४७ ॥
Então viu Vedavyāsa, semelhante a uma nuvem de chuva suave, morada dos Vedas, sem mácula, que habitava junto ao Sarasvatī.
7.202.48
तं द्रौणिरग्रतो दृष्ट्वा स्थितं कुरुकुलोद्वहम् ।
सन्नकण्ठोऽब्रवीद्वाक्यमभिवाद्य सुदीनवत् ॥ ७.२०२.४८ ॥
Ao ver diante de si o sustentáculo da linhagem kuru, o filho de Droṇa, saudando com reverência, a garganta embargada, falou muito abatido.
7.202.49
भोभो माया यदृच्छा वा दैवं वा किमिदं भवेत् ।
अस्त्रं त्विदं कथं मिथ्या मम कश्च व्यतिक्रमः ॥ ७.२०२.४९ ॥
Ó! Isto é ilusão, acaso ou destino? Como minha arma foi em vão? Que falha foi a minha?
7.202.50
अधरोत्तरमेतद्वा लोकानां वा पराभवः ।
यदिमौ जीवतः कृष्णौ कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ७.२०२.५० ॥
Isto é uma inversão, ou a derrota dos mundos? Se estes dois Kṛṣṇas estão vivos, então o tempo é de fato insuperável.
7.202.51
नासुरा न च गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः ।
न सर्पा यक्षपतगा न मनुष्याः कथञ्चन ॥ ७.२०२.५१ ॥
Nem asuras, nem gandharvas, nem piśācas, nem rākṣasas, nem serpentes, nem yakṣas e pássaros, nem humanos de modo algum.
7.202.52
उत्सहन्तेऽन्यथा कर्तुमेतदस्त्रं मयेरितम् ।
तदिदं केवलं हत्वा शान्तमक्षौहिणीं ज्वलत् ॥ ७.२०२.५२ ॥
Ninguém é capaz de alterar esta arma por mim lançada; ela só se aquietou depois de matar uma akṣauhiṇī em chamas.
7.202.53
सर्वघानि मया मुक्तमस्त्रं परमदारुणम् ।
केनेमौ मर्त्यधर्माणौ नाधाक्षीत्केशवार्जुनौ ॥ ७.२०२.५३ ॥
Esta arma que tudo destrói, terrível, por mim lançada — por que meio estes dois, Keśava e Arjuna, de natureza mortal, não foram reduzidos a cinzas?
7.202.54
एतत्प्रब्रूहि भगवन्मया पृष्टो यथातथम् ।
श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन सर्वमेतन्महामुने ॥ ७.२०२.५४ ॥
Venerável senhor, explica-me isto como perguntei, exatamente como é. Grande sábio, desejo ouvir tudo isto em sua verdadeira essência.
7.202.55
महान्तमेवमर्थं मां यं त्वं पृच्छसि विस्मयात् ।
तं प्रवक्ष्यामि ते सर्वं समाधाय मनः शृणु ॥ ७.२०२.५५ ॥
Vou te contar completamente este grande assunto que me perguntas com espanto; concentra a mente e ouve.
7.202.56
योऽसौ नारायणो नाम पूर्वेषामपि पूर्वजः ।
आदिदेवो जगन्नाथो लोककर्ता स्वयं प्रभुः ॥ ७.२०२.५६ ॥
Aquele que se chama Nārāyaṇa, o primogênito até dos antigos, o deus primordial, senhor do mundo, criador dos mundos, o próprio Senhor.
7.202.57
आद्यः सर्वस्य लोकस्य अनादिनिधनोऽच्युतः ।
व्याकुर्वते यस्य तत्त्वं श्रुतयो मुनयश्च ह ॥ ७.२०२.५७ ॥
Ele é a origem de todos os mundos, sem princípio nem fim, o imperecível, cuja verdadeira natureza as escrituras e os sábios expõem.
7.202.58
अतोऽजय्यः सर्वभूतैर्मनसाऽपि जगत्पतिः ।
तस्मादिमं जेतुकाम अज्ञानतमसा वृतः ॥ ७.२०२.५८ ॥
Por isso, o senhor do mundo não pode ser vencido por todos os seres, nem mesmo pela mente; porém, quem está envolto na escuridão da ignorância deseja vencê-lo.
7.202.59
मा शुचः पुरुषव्याघ्र विद्वि तद्वदिहार्जुनम् ।
तस्य शक्तिरसौ पार्थास्तस्माच्छोकमिमं त्यज ॥ ७.२०२.५९ ॥
Não te aflijas, tigre entre os homens. Sabe que Arjuna aqui é semelhante a ele; aquele filho de Pṛthā é o seu poder. Abandona, portanto, esta tristeza.
7.202.60
विश्वेश्वरोऽयं लोकादिः परमात्मा ह्यधोक्षजः ।
सहस्रसंहितादंशादेकांशोऽयमजायत ॥ ७.२०२.६० ॥
Este é o senhor do universo, origem dos mundos, o Eu supremo, além dos sentidos; de uma porção da compilação de mil partes nasceu esta única porção.
7.202.61
देवानां हितकामार्थं लोकानां चैव सत्तमः ।
अजायत च कार्यार्थं पुत्रो धर्मस्य विश्वकृत् ॥ ७.२०२.६१ ॥
Para o bem-estar e o desejo dos deuses e dos mundos, o melhor dos seres nasceu como filho de Dharma, com um propósito — o criador do universo.
7.202.62
स तपस्तीव्रमातस्थे शिशिरं गिरिमास्थितः ।
ऊर्ध्वबाहुर्महातेजा ज्वलनादित्यसन्निभः ॥ ७.२०२.६२ ॥
Empreendeu uma austeridade feroz, estabelecido na montanha fria, de braços erguidos, de grande esplendor, semelhante ao fogo ardente e ao sol.
7.202.63
षष्टिं वर्षसहस्राणि तावन्त्येव शतानि च ।
अशोषयत्तदाऽऽत्मानं वायुभक्षोऽम्बुजेक्षणः ॥ ७.२०२.६३ ॥
Durante sessenta mil anos e outras tantas centenas, vivendo de ar, o de olhos de lótus secou o próprio corpo.
7.202.64
अथापरं तपस्तप्त्वा द्विस्ततोऽन्यत्पुनर्महत् ।
द्यावापृथिव्योर्विवरं तेजसा समपूरयत् ॥ ७.२०२.६४ ॥
Depois, tendo realizado outra austeridade, duas vezes, e então mais uma grande, encheu com seu esplendor o espaço entre o céu e a terra.
7.202.65
स तेन तपसा तात ब्रह्मभूतो यदाऽभवत् ।
ततो विश्वेश्वरं योनिं विश्वस्य जगतः पतिम्।
ददर्श भृशदुर्धर्षं सर्वदेवैरभिष्टुतम् ॥ ७.२०२.६५ ॥
Querido, quando por aquela austeridade se tornou Brahman, contemplou o Senhor do universo, a origem do cosmos, o senhor do mundo — difícil de assaltar, louvado por todos os deuses.
7.202.66
अणीयांसमणुभ्यश्च बृहद्भ्यश्च बृहत्तमम् ।
रुद्रमीशानवृषभं हरं शंभुं कपर्दिनम् ॥ ७.२०२.६६ ॥
Menor que os átomos e maior que o maior — Rudra, o touro entre os senhores, Hara, Śambhu, o de cabelos emaranhados.
7.202.67
चेकितानं परां योनिं तिष्ठतो गच्छतश्च ह ।
दुर्वारणं सुदुर्धर्षं दुर्निरीक्ष्यं दुरासदम्।
अतिमन्युं महात्मानं सर्वभूतप्रचेतसम् ॥ ७.२०२.६७ ॥
Ele é Cekitāna, a origem suprema, o sustento do que está parado e do que se move. É difícil de resistir, muito difícil de atacar, difícil de contemplar, difícil de aproximar; de grande ira, o magnânimo, a consciência de todos os seres.
7.202.68
दिव्यं चापमिषुधी चाददानं ।
हिरण्यवर्माणमनन्तवीर्यम्।
पिनाकिनं वज्रिणं दीप्तशूलं ।
परश्वथिं गदिनं चायतासिम् ॥ ७.२०२.६८ ॥
Empunhando um arco divino e duas aljavas, com armadura dourada, de valor infinito, portador do Pināka, empunhador do raio, com o tridente flamejante, o machado, a maça e a longa espada.
7.202.69
वचोधिकैः सुष्टुतमिष्टवाग्भिः ॥ ७.२०२.६९ ॥
Bem louvado com palavras que superam todas, com discursos agradáveis.
7.202.70
जलं दिशं खं क्षितिं चन्द्रसूर्यौ ।
हुताशवायुप्रतिमं सुरेशम्।
नालं द्रष्टुं यं जना भिन्नवृत्ता ।
ब्रह्मद्विषघ्नममृतस्य योनिम् ॥ ७.२०२.७० ॥
Água, direções, céu, terra, lua e sol; semelhante ao fogo e ao vento, senhor dos deuses. Aquele que pessoas de conduta dividida não podem ver; destruidor dos inimigos do Brahman; origem da imortalidade.
7.202.71
यं पश्यन्ति ब्राह्मणाः साधुवृत्ताः ।
क्षीणे पापे मनसा वीतशोकाः।
तन्निष्ठात्मा तपसा धर्ममीड्यं ।
तद्भक्त्या वै विश्वरूपं ददर्श ॥ ७.२०२.७१ ॥
Aquele que os brâmanes de conduta reta veem, quando o pecado é destruído, livres de aflição na mente; pela austeridade, com a alma fixa nele, o dharma digno de louvor; pela devoção a ele, de fato contemplaram a forma universal.
7.202.72
दृष्ट्वा चैनं वाड्मनोबुद्धिदेहैः ।
संहृष्टात्मा मुमुदे वासुदेवः ॥ ७.२०२.७२ ॥
Tendo-o visto, com a palavra, a mente, o intelecto e o corpo, Vāsudeva regozijou-se, com a alma alegre.
7.202.73
अक्षमालापरिक्षिप्तं ज्योतिषां परमं निधिम् ।
रुद्रं नारायणो दृष्ट्वा ववन्दे विश्वसम्भवम् ॥ ७.२०२.७३ ॥
Ao ver Rudra, cercado por um rosário, o supremo tesouro das luzes, origem do universo, Nārāyaṇa curvou-se diante dele.
7.202.74
वरदं पृथुचार्वङ्ग्या पार्वत्या सहितं प्रभुम् ।
क्रीडमानं महात्मानं भूतसङ्घगणैर्वृतम् ॥ ७.२०२.७४ ॥
Viu o senhor, concessor de dádivas, acompanhado de Pārvatī de membros amplos e belos, brincando, o grande de alma cercado por multidões de seres e séquitos.
7.202.75
अजमीशानमव्यक्तं कारणात्मानमच्युतम् ।
अभिवाद्याथ रुद्राय सद्योऽन्धकनिपातिने।
पद्माक्षस्तं विरुपाक्षमभितुष्टाव भक्तिमान् ॥ ७.२०२.७५ ॥
Após prostrar-se de imediato diante de Rudra, o não nascido, senhor, não manifesto, cujo ser é a causa, o imperecível, matador de Andhaka, o devoto de olhos de lótus louvou muito aquele de três olhos.
7.202.76
न्नरान्सुपर्णानथ गन्धर्वयक्षान्। ॥ ७.२०२.७६ ॥
Os homens, os suparṇas (garuḍas), e depois os gandharvas e yakṣas [...].
7.202.77
पृथग्विधान्भूतसङ्घांश्च विश्वां… ।
स्त्वत्सम्भूतान्विद्म सर्वांस्तथैव ॥ ७.२०२.७७ ॥
As multidões de seres de muitas espécies e o universo inteiro… nascidos de ti; a todos conhecemos da mesma forma.
7.202.78
ऐन्द्रं याम्यं वारुणं वैत्तपाल्यं ।
पैत्रं त्वाष्ट्रं कर्म सौम्यं च तुभ्यम् ॥ ७.२०२.७८ ॥
As obras de Indra, de Yama, de Varuṇa, do domínio de Vaittapālya (Kubera), dos Pais, de Tvaṣṭṛ, e também as obras gentis, tudo te pertence.
7.202.79
रूपं ज्योतिः शब्द आकाशवायुः ।
स्पर्शः स्वाद्यं सलिलं गन्ध उर्वी।
कालो ब्रह्मा ब्रह्म च ब्राह्मणाश्च ।
त्वत्सम्भूताः स्थास्नु चरिष्णु चेदम् ॥ ७.२०२.७९ ॥
A forma, a luz, o som, o espaço e o ar, o tato, o sabor, a água, o odor e a terra, o tempo, Brahmā, Brahman e os brâmanes — estes, e este mundo do imóvel e do móvel, nasceram de ti.
7.202.80
अद्भ्यः स्तोका यान्ति यथा पृथक्त्वं ।
ताथिश्चैक्यं संक्षये यान्ति भूयः।
एवं विद्वान्प्रभवं चाप्ययं च ।
त्वसम्भूतं तव सायुज्यमेति ॥ ७.२०२.८० ॥
Como as gotas de água se separam e de novo voltam à unidade, e na dissolução reencontram a unidade, assim quem sabe, conhecendo a origem e a dissolução, alcança a tua união, nascida de ti.
7.202.81
त्वत्सम्भूतास्ते च तेभ्यः परस्त्वम् ॥ ७.२०२.८१ ॥
Eles também nasceram de ti, e tu estás acima deles.
7.202.82
भूतं भव्यं भविता चाप्रधृष्यं ।
त्वत्सम्भूता भुवनानीह विश्वा।
भक्तं च मां भजमानं भजस्व ।
प्रीत्या मां वै लोकपितामहेश ॥ ७.२०२.८२ ॥
O passado, o presente e o que há de ser são invencíveis, e todos os mundos aqui nasceram de ti. Acolhe com amor o devoto e a mim, que te adoro, ó avô dos mundos, ó Senhor!
7.202.83
नभिष्टुतः प्रविकार्षीश्च मायाम् ॥ ७.२०२.८३ ॥
Ainda que louvado, não faças surgir a tua ilusão.
7.202.84
तस्मै वरानचिन्त्यात्मा देवदेवः पिनाकधृत् ।
विष्णवे देवमुख्याय प्रायच्छदृषिसंस्तुतः ॥ ७.२०२.८४ ॥
A ele, o deus dos deuses de alma inconcebível, portador do arco Pināka, louvado pelos sábios, concedeu dádivas a Viṣṇu, o primeiro dos deuses.
7.202.85
मत्प्रसादान्मनुष्येषु देवगन्धर्वयोनिषु ।
अप्रमेयबलात्मा त्वं नारायण भविष्यसि ॥ ७.२०२.८५ ॥
Pela minha graça, entre os homens e nos ventres dos deuses e gandharvas, serás Nārāyaṇa, de força e natureza imensuráveis.
7.202.86
न च त्वां प्रसहिष्यन्ति देवासुरमहोरगाः ।
न पिशाचा न गन्धर्वा न यक्षा न च राक्षसाः ॥ ७.२०२.८६ ॥
Nem deuses, nem asuras, nem grandes serpentes te subjugarão; nem piśācas, nem gandharvas, nem yakṣas, nem rākṣasas.
7.202.87
न सुपर्णास्तथा नागा न च विश्वे वियोनिजाः ।
न कश्चित्त्वां च देवोऽपि समरेषु विजेष्यति ॥ ७.२०२.८७ ॥
Nem suparṇas, nem nāgas, nem os Viśve, nem qualquer nascido fora de um ventre; ninguém, nem mesmo um deus, te vencerá em batalha.
7.202.88
न शस्त्रेण न वज्रेण नाग्निना न च वारिणा ।
न चार्द्रेण न शुष्केण त्रसेन स्थावरेण च ॥ ७.२०२.८८ ॥
Nem por arma, nem por raio, nem por fogo, nem por água; nem pelo úmido, nem pelo seco, nem pelo móvel, nem pelo imóvel.
7.202.89
न हस्तेन न पादेन न काष्ठेन न लोष्टुना ।
कश्चित्तव रुजां कर्ता मत्प्रसादात्कथञ्चन।
अपि वै समरं गत्वा भविष्यसि ममाधिकः ॥ ७.२०२.८९ ॥
Nem com a mão, nem com o pé, nem com madeira, nem com torrão; pela minha graça, ninguém de modo algum te causará dor. Mesmo indo à batalha, serás superior a mim.
7.202.90
एवमादीन्वराँल्लब्ध्वा प्रसादादथ शूलिनः ।
स एष देवश्चरति मायया मोहयञ्जगत् ॥ ७.२०२.९० ॥
Tendo obtido tais dons pela graça do portador do tridente, esse deus agora vaga, iludindo o mundo com sua māyā.
7.202.91
तस्यैव तपसा जातो नरो नाम महामुनिः ।
तुल्यमेतेन देवेन तं जानीह्यर्जुनं सदा ॥ ७.२०२.९१ ॥
Pela sua própria penitência nasceu o grande sábio chamado Nara. Reconhece-o sempre como Arjuna, igual a este deus.
7.202.92
तावेतौ पूर्वदेवानां परमोपचितादृषी ।
लोकयात्राविधानार्थं दानवानां वधाय च।
धर्मसंस्थापनार्थाय सञ्जायेते युगेयुगे ॥ ७.२०२.९२ ॥
Estes dois são os videntes supremamente exaltados entre os deuses primordiais. Para ordenar o curso do mundo, para o abate dos Dānavas e para estabelecer o dharma, nascem era após era.
7.202.93
तथैव कर्मणा कृत्स्नं महतस्तपरसोऽपि च ।
तेजो वाग्भिश्च विद्वंस्त्वं जातो रुद्रान्महामते ॥ ७.२०२.९३ ॥
Do mesmo modo, inteiramente pela ação, pelo esplendor da grande austeridade e também pela palavra, nasceste de Rudra, ó sábio, ó de grande mente.
7.202.94
स भवान्देववत्प्राज्ञो ज्ञात्वा भवमयं जगत् ।
अवाकर्षस्त्वमात्मानं नियमैस्तत्प्रियेप्सया ॥ ७.२०२.९४ ॥
Tu, sábio como um deus, sabendo que o mundo é feito de devir, contiveste-te pelas disciplinas, desejando o favor dele.
7.202.95
शुभ्रमत्र हविः कृत्वा महापुरुषविग्रहम् ।
ईजिवांस्त्वं जपैर्होमैरुपहारैश्च मानद ॥ ७.२०२.९५ ॥
Aqui, tendo feito uma oblação pura, veneraste a forma do grande varão com recitações, oferendas e dádivas, ó doador de honra.
7.202.96
स तथा पूज्यमानस्ते पूर्वदेवोऽप्यतूतुषत् ।
पुष्कलांश्च वरान्प्रादात्तव विद्वन्हृदि स्थितान् ॥ ७.२०२.९६ ॥
Assim honrado por ti, aquele deus primordial também se agradou e concedeu-te abundantes dádivas, ó sábio, as que estavam em teu coração.
7.202.97
जन्मकर्मतपोयोगास्तयोस्तव च पुष्कलाः ।
ताभ्यां लिङ्गेऽर्चितो देवस्त्वयाऽर्चायां युगेयुगे।
देवदेवस्त्वचिन्त्यात्मा अजेयो विष्णुसम्भवः ॥ ७.२०२.९७ ॥
O nascimento, as obras, as austeridades e o yoga daqueles dois abundam em ti. Era após era adoraste aquele deus no liṅga e na imagem; ele é o deus dos deuses, de um eu inconcebível, invencível, nascido de Viṣṇu.
7.202.98
सर्वरूपं भवं ज्ञात्वा लिङ्गे योऽर्चयति प्रभुम् ।
आत्मयोगाश्च तस्मिन्वै शास्त्रयोगाश्च शाश्वताः ॥ ७.२०२.९८ ॥
Quem, sabendo que Bhava é de todas as formas, adora o senhor no liṅga, nele os yogas do eu e os yogas das escrituras são eternos.
7.202.99
एवं देवा यजन्तो हि सिद्धाश्च परमर्षयः ।
प्रार्थयन्ते परं लोके स्थाणुमेव च शाश्वतम् ॥ ७.२०२.९९ ॥
Assim, os deuses, os seres perfeitos e os grandes sábios, ao sacrificar, suplicam no mundo somente ao supremo e eterno Sthāṇu.
7.202.100
स एष रुद्रभक्तश्च केशवो रुद्रसम्भवः ।
कृष्ण एव हि यष्टव्यो यज्ञैश्चैव सनातनः ॥ ७.२०२.१०० ॥
Ele é este devoto de Rudra, Keśava, Kṛṣṇa, nascido de Rudra; só ele deve ser adorado com sacrifícios, ele é o eterno.
7.202.101
सर्वभूतभवं ज्ञात्वा लिङ्गमर्चति यः प्रभोः ।
तस्मिन्नभ्यधिकां प्रीतिं करोति वृषभध्वजः ॥ ७.२०२.१०१ ॥
Quem, conhecendo a origem de todos os seres, adora o liṅga do senhor, para com ele o portador do estandarte do touro demonstra afeto maior.
7.202.102
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा द्रोणपुत्रो महारथः ।
नमश्चकार रुद्राय बहुमेने च केशवम् ॥ ७.२०२.१०२ ॥
Tendo ouvido as suas palavras, o grande guerreiro, filho de Droṇa, inclinou-se perante Rudra e honrou muito Keśava.
7.202.103
हष्टरोमा च वश्यात्मा सोऽभिवाद्य महर्षये ।
वरूथिनीमभिप्रेक्ष्य ह्यवहारमकारयत् ॥ ७.२०२.१०३ ॥
De cabelos eriçados e senhor de si, saudou o grande sábio e, ao contemplar o exército, fez de fato realizar uma retirada (avahāra).
7.202.104
ततः प्रत्यवहारोऽभूत्पाण्डवानां विशाम्पते ।
कौरवाणां च दीनानां द्रोणे युधि निपातिते ॥ ७.२०२.१०४ ॥
Então, ó senhor dos homens, depois de Droṇa ter sido abatido na batalha, houve uma retirada do combate da parte dos Pāṇḍavas e dos desventurados Kauravas.
7.202.105
युद्धं कृत्वा दिनान्पञ्च द्रोणो हत्वा वरूथिनीम् ।
ब्रह्मलोकं गतो राजन्ब्राह्मणो वेदपारगः ॥ ७.२०२.१०५ ॥
Tendo combatido cinco dias e abatido o exército, Droṇa, o brâmane que alcançara a outra margem dos Vedas, ó rei, foi ao mundo de Brahmā.