મહાભારત · અધ્યાય 7.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.21.1
ततो युधिष्ठिरो द्रोणं दृष्ट्वान्तिकमुपागतम् ।
महता शरवर्षेण प्रत्यगृह्णादभीतवत् ॥ ७.२१.१ ॥
ત્યારે યુધિષ્ઠિરે નજીક આવેલા દ્રોણને જોયા અને નિર્ભયની જેમ મહાન બાણવર્ષાથી તેમનો સામનો કર્યો.
7.21.2
ततो हलहलाशब्द आसीद्यौधिष्ठिरे बले ।
जिघृक्षति महासिंहे गजानामिव यूथपम् ॥ ७.२१.२ ॥
ત્યારે યુધિષ્ઠિરની સેનામાં ભયંકર કોલાહલ ઊઠ્યો, જાણે મહાસિંહ હાથીઓના યૂથપતિને પકડવા ઇચ્છતો હોય.
7.21.3
दृष्ट्वा द्रोणं ततः शूरः सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
युधिष्ठिरमभिप्रेप्सुराचार्यं समुपाद्रवत् ॥ ७.२१.३ ॥
દ્રોણને જોઈને સત્યવિક્રમી શૂર સત્યજિતે યુધિષ્ઠિર સુધી પહોંચવાની ઇચ્છાથી આચાર્ય તરફ દોડ મૂકી.
7.21.4
तत आचार्यपाञ्चाल्यौ युयुधाते महाबलौ ।
विक्षोभयन्तौ तत्सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.२१.४ ॥
ત્યારે આચાર્ય અને પાંચાલ્ય બંને મહાબલી તે સેનાને ક્ષુબ્ધ કરતા ઇન્દ્ર અને વિરોચનની જેમ લડ્યા.
7.21.5
ततो द्रोणं महेष्वासः सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
अविध्यन्निशिताग्रेण परमास्त्रं विदर्शयन् ॥ ७.२१.५ ॥
ત્યારે મહાધનુર્ધર સત્યવિક્રમી સત્યજિતે તીક્ષ્ણ અગ્રવાળાં બાણોથી દ્રોણને વીંધ્યા અને પરમાસ્ત્ર પ્રદર્શિત કર્યું.
7.21.6
तथास्य सारथेः पञ्च शरान्सर्पविषोपमान् ।
अमुञ्चदन्तकप्रख्यान्संमुमोहास्य सारथिः ॥ ७.२१.६ ॥
તેવી જ રીતે તેણે દ્રોણના સારથિ પર સર્પવિષ જેવા અને યમ સમાન ભયંકર પાંચ બાણ છોડ્યા; તેનો સારથિ મૂર્છિત થઈ ગયો.
7.21.7
अथास्य सहसाऽविध्यद्धयान्दशभिराशुगैः ।
दशभिर्दशभिः क्रुद्ध उभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.२१.७ ॥
પછી ક્રોધે ભરાઈને તેણે અચાનક તેના ઘોડાઓને દસ-દસ વેગવાન બાણોથી વીંધ્યા, અને તેના બંને પાર્શ્વ-સારથિઓને પણ વીંધ્યા.
7.21.8
मण्डलं तु समावृत्य विचरन्पृतनामुखे ।
ध्वजं चिच्छेद च क्रुद्धो द्रोणस्यामित्रकर्षणः ॥ ७.२१.८ ॥
સેનાના મોખરે વર્તુળાકારે ફરતાં, ક્રોધે ભરાઈને શત્રુઓને પીડનારાએ દ્રોણનો ધ્વજ કાપ્યો.
7.21.9
द्रोणस्तु तत्समालोक्य चरितं तस्य संयुगे ।
मनसा चिन्तयामास प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ७.२१.९ ॥
યુદ્ધમાં તેનું તે આચરણ જોઈને દ્રોણે મનમાં વિચાર્યું — સમય આવી ગયો છે; તે શત્રુદમન હતા.
7.21.10
ततः सत्यजितं तीक्ष्णैर्दशभिर्मर्मभेदभिः ।
अविध्यच्छीघ्रमाचार्यश्छित्त्वाऽस्य सशरं धनुः ॥ ७.२१.१० ॥
પછી આચાર્યે તીક્ષ્ણ, મર્મભેદી દસ બાણોથી સત્યજિતને તરત વીંધ્યો, અને તેનું બાણસહિત ધનુષ્ય છેદ્યું.
7.21.11
स शीघ्रतरमादाय धनुरन्यत्प्रतापवान् ।
द्रोणमब्यहनद्राजंस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.२१.११ ॥
તે પ્રતાપી અતિ ઝડપથી બીજું ધનુષ્ય ઉપાડીને, હે રાજન, કંકપંખી પાંખવાળા ત્રીસ બાણોથી દ્રોણ પર પ્રહાર કરવા લાગ્યો.
7.21.12
दृष्ट्वा सत्यजिता द्रोणं ग्रस्यमानमिवाहवे ।
वृकः शरशतैस्तीक्ष्णैः पाञ्चाल्यो द्रोणमार्दयत् ॥ ७.२१.१२ ॥
યુદ્ધમાં સત્યજિત દ્વારા દ્રોણ જાણે ગળાઈ રહ્યા હોય તેમ જોઈને, પાંચાલ્ય વૃકે તીક્ષ્ણ સેંકડો બાણોથી દ્રોણને પીડિત કર્યા.
7.21.13
सञ्छाद्यमानं समरे द्रोणं दृष्ट्वा महारथम् ।
चुक्रुशुः पाण्डवा राजन्वस्त्राणि दुधुवुश्च ह ॥ ७.२१.१३ ॥
રાજન્, યુદ્ધમાં મહારથી દ્રોણને બાણોથી ઢંકાયેલા જોઈને પાંડવો પોકારી ઊઠ્યા અને પોતાનાં વસ્ત્રો હલાવવા લાગ્યા.
7.21.14
वृकस्तु परमक्रुद्धो द्रोणं षष्ट्या स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२१.१४ ॥
રાજન્, અત્યંત ક્રોધિત બલવાન વૃકે દ્રોણની છાતીની વચ્ચે સાઠ બાણોથી પ્રહાર કર્યો; તે અદ્ભુત જેવું થયું.
7.21.15
द्रोणस्तु शरवर्षेण च्छाद्यमानो महारथः ।
वेगं चक्रे महावेगः क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ७.२१.१५ ॥
પરંતુ બાણોની વર્ષાથી ઢંકાયેલા મહારથી દ્રોણે ક્રોધથી આંખો ફેરવીને અતિ વેગથી આગળ ધસારો કર્યો.
7.21.16
ततः सत्यजितश्चापं छित्त्वा द्रोणो वृकस्य च ।
षड्भिः ससूतं सहयं शरैर्द्रोणोऽवधीद्वृकम् ॥ ७.२१.१६ ॥
ત્યારે દ્રોણે સત્યજિતનું અને વૃકનું ધનુષ્ય છેદી નાખ્યું અને છ બાણોથી સારથિ અને ઘોડાઓ સહિત વૃકને હણ્યો.
7.21.17
अथान्यद्धनुरादाय सत्यजिद्वेगवत्तरम् ।
साश्वं ससूतं विशिखैर्द्रोणं विव्याध सध्वजम् ॥ ७.२१.१७ ॥
પછી સત્યજિતે બીજું ધનુષ્ય લઈને અત્યંત વેગથી બાણોથી ઘોડા, સારથિ અને ધ્વજ સહિત દ્રોણને વીંધ્યો.
7.21.18
स तन्न ममृषे द्रोणः पाञ्चाल्येनार्दितो मृधे ।
ततस्तस्य विनाशाय सत्वरं व्यसृजच्छरान् ॥ ७.२१.१८ ॥
યુદ્ધમાં પાંચાલ્ય દ્વારા પીડિત દ્રોણ તે સહન ન કરી શક્યા; પછી તેના વિનાશ માટે તેમણે ત્વરાથી બાણો છોડ્યા.
7.21.19
हयान्ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ च पार्ष्णिसारथी ।
अवाकिरत्ततो द्रोणः शरवर्षैः सहस्रशः ॥ ७.२१.१९ ॥
પછી દ્રોણે હજારો બાણોની વર્ષાથી ઘોડા, ધ્વજ, ધનુષ્યની મૂઠ અને બંને પાર્ષ્ણિ-સારથિઓને ઢાંકી દીધા.
7.21.20
तथा सञ्छिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनःपुनः ।
पाञ्चाल्यः परमास्त्रज्ञः शोणाश्वं समयोधयत् ॥ ७.२१.२० ॥
આ રીતે ધનુષ્યો વારંવાર કપાતાં રહ્યાં છતાં, પરમાસ્ત્રજ્ઞ પાંચાલ્યે શોણાશ્વ સામે યુદ્ધ કર્યું.
7.21.21
स सत्यजितमालोक्य तथोदीर्णं महाहवे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.२१.२१ ॥
મહાયુદ્ધમાં તેવી જ ઉગ્રતાથી ઊભેલા સત્યજિતને જોઈ તેણે અર્ધચંદ્ર બાણથી તે મહાત્માનું મસ્તક છેદી નાખ્યું.
7.21.22
तस्मिन्हते महामात्रे पाञ्चालानां महारथे ।
अपायाज्जवनैरश्वैर्द्रोणात्त्रस्तो युधिष्ठिरः ॥ ७.२१.२२ ॥
પાંચાલોના તે મહારથી મહામાત્ય માર્યા જતાં, દ્રોણથી ભયભીત યુધિષ્ઠિર વેગવાન ઘોડાઓ પર ભાગી ગયો.
7.21.23
पाञ्चालाः केकया मात्स्याश्चेदिकारूशकोसलाः ।
युधिष्ठिरमभीप्सन्तो दृष्ट्वा द्रोणमुपाद्रवन् ॥ ७.२१.२३ ॥
પાંચાલો, કેકયો, મત્સ્યો, ચેદિઓ, કારૂષો અને કોસલો યુધિષ્ઠિરને બચાવવાની ઇચ્છાથી દ્રોણને જોઈને તેમના પર ધસી ગયા.
7.21.24
ततो युधिष्ठिरं प्रेप्सुराचार्यः शत्रुपूगहा ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तूलराशिमिवानलः ॥ ७.२१.२४ ॥
પછી યુધિષ્ઠિર સુધી પહોંચવા ઇચ્છતા, શત્રુસમૂહોનો સંહાર કરનાર આચાર્યે તે સેનાઓને રૂની ઢગલીને અગ્નિ વિખેરે તેમ વિખેરી નાખી.
7.21.25
निर्दहन्तमनीकानि तानि तानि पुनःपुनः ।
द्रोणं मत्स्यादवरजः शतानीकोऽभ्यवर्तत ॥ ७.२१.२५ ॥
તે તે સેનાઓને વારંવાર બાળતા દ્રોણ પર મત્સ્યરાજના નાના ભાઈ શતાનીકે આક્રમણ કર્યું.
7.21.26
सूर्यरश्मिप्रतीकाशैः कर्मारपरिमार्जितैः ।
षड्भिः ससूतं सहयं द्रोणं विद्ध्वाऽनदद्भृशम् ॥ ७.२१.२६ ॥
સૂર્યકિરણો જેવા, લુહારે ઘસીને ચમકાવેલા છ બાણોથી દ્રોણને, તેના સારથિ અને ઘોડાઓ સહિત વીંધીને તે જોરથી ગર્જ્યો.
7.21.27
क्रूराय कर्मणे युक्तश्चिकीर्षुः कर्म दुष्करम् ।
अवाकिरच्छरशतैर्भारद्वाजं महारथम् ॥ ७.२१.२७ ॥
ક્રૂર કર્મ કરવા તત્પર, દુષ્કર કાર્ય કરવા ઇચ્છતા તેણે સેંકડો બાણોથી ભારદ્વાજના પુત્ર મહારથી દ્રોણને ઢાંકી દીધા.
7.21.28
तस्य नानदतो द्रोणः शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
क्षुरेणापाहरत्तुर्णं ततो मत्स्याः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.२१.२८ ॥
ગર્જતા તેનું માથું દ્રોણે ક્ષુરબાણથી કુંડળ સહિત શરીરથી તરત કાપી નાખ્યું; ત્યારે મત્સ્યો ભાગી ગયા.
7.21.29
मत्स्याञ्जित्वाऽजयच्चेदीन्करूशान्केकयानपि ।
पाञ्चालान्सृञ्जयान्पाण्डून्भारद्वाजः पुनःपुनः ॥ ७.२१.२९ ॥
મત્સ્યોને જીતીને ભારદ્વાજપુત્રે ચેદિઓ, કરૂષો, કેકયો, પાંચાલો, સૃંજયો અને પાંડવોને પણ વારંવાર જીત્યા.
7.21.30
तं दहन्तमनीकानि क्रुद्धमग्निं यथा वनम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं वीरं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.२१.३० ॥
વનને બાળતી ક્રુદ્ધ અગ્નિ જેવા સેનાઓને બાળતા તે સુવર્ણરથી વીરને જોઈને સૃંજયો કંપી ઊઠ્યા.
7.21.31
उभाभ्यां सन्दधानस्य धनुरस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषो निघ्नतोऽमित्रान्दिक्षुसर्वासु शुश्रुवे ॥ ७.२१.३१ ॥
બંને હાથે ધનુષ્ય ચડાવનાર, ઝડપથી પ્રહાર કરનાર તેના ધનુષ્યની પ્રત્યંચાનો ઘોષ શત્રુઓનો સંહાર કરતાં સર્વ દિશાઓમાં સંભળાયો.
7.21.32
नागानश्वान्पदातींश्च रथिनो गजसादिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः प्रमथ्नन्ति स्म सायकाः ॥ ७.२१.३२ ॥
હાથીઓ, ઘોડાઓ, પાયદળ, રથીઓ અને ગજારોહીઓને હાથથી છોડાયેલા ભયંકર બાણો કચડી રહ્યા હતા.
7.21.33
नानद्यमानः पर्जन्यो मिश्रवातो हिमात्यये ।
अश्मवर्षमिवावर्षन्परेषां भयमादधत् ॥ ७.२१.३३ ॥
શિશિરના અંતે પવન સાથે ગર્જતો મેઘ જાણે પથ્થરોનો વરસાદ વરસાવીને શત્રુઓમાં ભય ઉપજાવતો હતો.
7.21.34
सर्वा दिशः समचरत्सैन्यं विक्षोभयन्निव ।
बली शूरो महेष्वासो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.२१.३४ ॥
બધી દિશાઓમાં ફરતો, સૈન્યને જાણે ખળભળાવતો—બળવાન, શૂરવીર, મહાન ધનુર્ધર, મિત્રોને અભય આપનાર.
7.21.35
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
दिक्षु सर्वासु पश्यामो द्रोणस्यामिततेजसः ॥ ७.२१.३५ ॥
વાદળોમાં વીજળીની જેમ સોનાથી શણગારેલું તેનું ધનુષ્ય અમે બધી દિશાઓમાં જોયું—અમિત તેજસ્વી દ્રોણનું.
7.21.36
शोभमानां ध्वजे चास्य वेदीमद्राक्ष्य भारत ।
हिमवच्छिखराकारं चरतः संयुगे भृशम् ॥ ७.२१.३६ ॥
ભારત, તેના ધ્વજ પર શોભતી વેદી પણ અમે જોઈ—હિમાલયના શિખર જેવા આકારની; યુદ્ધમાં તે અત્યંત વિચરતો હતો.
7.21.37
द्रोणस्तु पाण्डवानीके चकार कदनं महत् ।
यथा दैत्यगणे विष्णुः सुरासुरनमस्कृतः ॥ ७.२१.३७ ॥
દ્રોણે પાંડવ સેનામાં મહાન સંહાર કર્યો, જેમ દૈત્યગણો વચ્ચે સુર-અસુરોથી વંદિત વિષ્ણુ કરે.
7.21.38
स शूरः सत्यवाक्प्राज्ञो बलवान्सत्यविक्रमः ।
महानुभावः कल्पान्ते रौद्रां भीरुविभीषणाम् ॥ ७.२१.३८ ॥
તે શૂર, સત્યવાદી, પ્રાજ્ઞ, બળવાન, સત્યપરાક્રમી, મહાનુભાવ હતો; કલ્પાંતની ભયંકર, કાયરોને ભય પમાડનારી (સેના) [રચતો].
7.21.39
कवचोर्मिध्वजावर्तां मर्त्यकूलापहारिणीम् ।
गजवाजिमहाग्राहामसिमीनां दुरासदाम् ॥ ७.२१.३९ ॥
કવચ જ જેની લહેરો, ધ્વજ જ જેના વમળો, માનવ-કાંઠાઓને તાણી જનારી; હાથી-ઘોડા જ મહા મગરો, તલવારો જ માછલીઓ, દુર્ગમ.
7.21.40
वीरास्यिशर्करां रौद्रां भेरीमुरजकच्छपाम् ।
चर्मवर्मप्लवां घोरां केशशैवलशाद्वलाम् ॥ ७.२१.४० ॥
વીરોનાં હાડકાં જ જેના કાંકરા, ભયંકર, ભેરી-મૃદંગ જ જેના કાચબા, ઢાલ-કવચ જ જેની નાવ, ઘોર, કેશ જ જેની શેવાળ અને ઘાસ.
7.21.41
शरौघिणीं धनुःस्रोतां बाहुपन्नगसङ्कुलाम् ।
रणभूमिवहां तीव्रां कुरुसृञ्जयवाहिनीम् ॥ ७.२१.४१ ॥
બાણોના પ્રવાહથી ભરેલી, ધનુષ્ય જ જેનો પ્રવાહ, ભુજાઓ જ સર્પરૂપે ભરેલી, રણભૂમિ વહાવી લઈ જતી, તીવ્ર, કુરુ-સૃંજય સેના.
7.21.42
मनुष्यशीर्षपाषाणां शक्तिमीनां गदोडुपाम् ।
उष्णीषफेनवसनां विकीर्णान्त्रसरीसृपाम् ॥ ७.२१.४२ ॥
મનુષ્યોનાં માથાં જ જેના પથ્થર, શક્તિ (ભાલા) જ માછલીઓ, ગદા જ નાવ, પાઘડીઓ જ ફીણનું વસ્ત્ર, વિખરાયેલાં આંતરડાં જ સરકતા સર્પ.
7.21.43
वीरापहारिणीमुग्रां मांसशोमितकर्दमाम् ।
हस्तिग्राहां केतुवृक्षां क्षत्रियाणां निमज्जनीम् ॥ ७.२१.४३ ॥
વીરોને તાણી જનારી, ઉગ્ર, માંસ અને રક્તના કાદવવાળી, હાથીરૂપી મગરમચ્છવાળી, ધ્વજરૂપી વૃક્ષવાળી, ક્ષત્રિયોને ડુબાડનારી (નદી).
7.21.44
क्रूरां शरीरसङ्घाटां सादिनक्रां दुरत्ययाम् ।
द्रोणः प्रावर्तयत्तत्र नदीमन्तकगामिनीम् ॥ ७.२१.४४ ॥
ક્રૂર, શરીરોના ઢગલાવાળી, સવારોરૂપી મગરમચ્છવાળી, દુસ્તર — યમલોક તરફ જતી એ નદીને દ્રોણે ત્યાં વહાવી.
7.21.45
क्रव्यादगणसञ्जुष्टां श्वशृगालगणायुताम् ।
निषेवितां महारौद्रैः पिशिताशैः समन्ततः ॥ ७.२१.४५ ॥
માંસાહારી ટોળાંઓથી સેવાયેલી, કૂતરાં અને શિયાળના ટોળાંથી ભરેલી, અતિ ભયાનક માંસાહારીઓથી ચારે તરફ ઘેરાયેલી (નદી).
7.21.46
तं दहन्तमनीकानि रथोदारं कृतान्तवत् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं कुन्तीपुत्रपुरोगमाः ॥ ७.२१.४६ ॥
યમ સમાન સેનાઓને બાળતા એ શ્રેષ્ઠ રથી દ્રોણ પર કુંતીપુત્રોને આગળ રાખીને સેનાઓ ચારે તરફથી ધસી ગઈ.
7.21.47
ते द्रोणं सहिताः शूराः सर्वतः प्रत्यवारयन् ।
गभस्तिभिरिवादित्यं तपन्तं भुवनं यथा ॥ ७.२१.४७ ॥
એ શૂરવીરો એકઠા થઈને દ્રોણને ચારે તરફથી રોકી રહ્યા — જગતને તપાવતા સૂર્યને તેનાં કિરણો ઘેરી વળે તેમ.
7.21.48
तं तु शूरं महेष्वासं तावकाऽभ्युद्यतायुधाः ।
राजानो राजपुत्राश्च समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.२१.४८ ॥
એ મહાધનુર્ધર શૂરવીરને તમારા રાજાઓ અને રાજકુમારોએ શસ્ત્રો ઉગામીને ચારે તરફથી ઘેરી લીધો.
7.21.49
शिखण्डी तु ततो द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः ।
क्षत्रवर्मा च विंशत्या वसुदानश्च पञ्चभिः ॥ ७.२१.४९ ॥
પછી શિખંડીએ દ્રોણને પાંચ વળેલા સાંધાવાળા બાણોથી, ક્ષત્રવર્માએ વીસથી અને વસુદાને પાંચથી વીંધ્યા.
7.21.50
उत्तमौजास्त्रिभिर्बाणैः क्षत्रदेवश्च सप्तभिः ।
सात्यकिश्च शतेनाजौ युधामन्युस्तथाऽष्टभिः ॥ ७.२१.५० ॥
ઉત્તમૌજાએ ત્રણ બાણોથી, ક્ષત્રદેવે સાતથી, સાત્યકિએ યુદ્ધમાં સોથી અને યુધામન્યુએ આઠથી પ્રહાર કર્યો.
7.21.51
युधिष्ठिरो द्वादशभिर्द्रोणं विव्याध सायकैः ।
धृष्टद्युम्नश्च दशभिश्चेकितानस्त्रिभिः शरैः ॥ ७.२१.५१ ॥
યુધિષ્ઠિરે બાર સાયકોથી દ્રોણને વીંધ્યા; ધૃષ્ટદ્યુમ્ને દસથી અને ચેકિતાને ત્રણ બાણોથી (પ્રહાર કર્યો).
7.21.52
ततो द्रोणः सत्यसन्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
अभ्यतीत्य स्थानीकं दृढसेनमपातयत् ॥ ७.२१.५२ ॥
પછી સત્યસંધ દ્રોણે, મદમસ્ત હાથીની જેમ, સૈન્યટુકડી ઓળંગીને દૃઢસેનને પાડી નાખ્યો.
7.21.53
ततो राजानमासाद्य प्रहरन्तमभीतवत् ।
अविध्यन्नवभिः क्षेमं स हतःप्रापतद्रथात् ॥ ७.२१.५३ ॥
પછી રાજા પાસે પહોંચીને, નિર્ભયપણે પ્રહાર કરતા તેને નવ બાણોથી વીંધ્યો; ક્ષેમ ઘાયલ થઈ રથથી પડી ગયો.
7.21.54
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
त्राता ह्यभवदन्येषां न त्रातव्यः कथंचन ॥ ७.२१.५४ ॥
તે સૈન્યના મધ્યભાગે પહોંચીને સર્વ દિશાઓમાં વિચરતો રહ્યો; તે બીજાઓનો રક્ષક બન્યો, પણ કોઈ પણ રીતે પોતે રક્ષણ પામવાને યોગ્ય ન રહ્યો.
7.21.55
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
वसुदानं च भल्लेन प्रैषयद्यमसादनम् ॥ ७.२१.५५ ॥
તેણે શિખંડીને બાર બાણોથી અને ઉત્તમૌજાને વીસથી વીંધ્યા; ભલ્લથી વસુદાનને યમસદન મોકલ્યો.
7.21.56
अशीत्या क्षत्रवर्माणं षड्विंशत्या सुदक्षिणम् ।
क्षत्रदेवं तु भल्लेन रथनीडाडपातयत् ॥ ७.२१.५६ ॥
તેણે ક્ષત્રવર્માને એંસીથી અને સુદક્ષિણને છવ્વીસથી વીંધ્યો; ભલ્લથી ક્ષત્રદેવને રથની બેઠકથી પાડી દીધો.
7.21.57
युधामन्युं चतुःषष्ट्या त्रिंशता चैव सात्यकिम् ।
विद्ध्वा रुक्मरथस्तूर्णं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.२१.५७ ॥
યુધામન્યુને ચોસઠ અને સાત્યકિને ત્રીસથી વીંધી, રુક્મરથ ઝડપથી યુધિષ્ઠિર તરફ દોડ્યો.
7.21.58
ततो युधिष्ठिरः क्षिप्रं गुरुतो राजसत्तमः ।
अपायाञ्जवनैरश्वैः पाञ्चाल्यो द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.२१.५८ ॥
પછી રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ યુધિષ્ઠિર ગુરુ (દ્રોણ) પાસેથી ઝડપથી દૂર થઈ, ઝડપી ઘોડાઓ સાથે પાંચાલ રાજકુમાર દ્રોણ તરફ આવ્યો.
7.21.59
तं द्रोणः सधनुष्कं तु साश्वयन्तारमाक्षिणोत् ।
स हतः प्रापतद्भूमौ रथाज्ज्योतिरिवाम्बरात्।
हत्वा तं विबभौ द्रोणः कुरुभिः परिवारितः ॥ ७.२१.५९ ॥
દ્રોણે તેને ધનુષ્ય, ઘોડા અને સારથિ સહિત પાડી દીધો. મરાયેલો તે આકાશમાંથી પડતા પ્રકાશની જેમ રથથી ભૂમિ પર પડ્યો. તેને મારીને દ્રોણ કૌરવોથી ઘેરાઈને શોભ્યો.
7.21.60
वार्धक्षेमिस्तु वार्ष्णेयो द्रोणं विद्ध्वा शरोत्तमैः ।
नवभिश्च महीपालः पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.२१.६० ॥
વૃષ્ણિવંશી વાર્ધક્ષેમીએ દ્રોણને ઉત્તમ બાણોથી વીંધ્યા; નવથી, પછી ફરી પાંચથી તે રાજાએ તેમને વીંધ્યા.
7.21.61
स सात्यकिश्चतुष्षष्ट्या राजन्विव्याध सायकैः ।
सुचित्रो दशभिर्बाणैर्द्रोणं विद्व्वाऽनदद्बली ॥ ७.२१.६१ ॥
હે રાજન, સાત્યકિએ ચોસઠ બાણોથી તેને વીંધ્યો. બળવાન સુચિત્રે દસ બાણોથી દ્રોણને વીંધીને ગર્જના કરી.
7.21.62
तं द्रोणः समरे राजञ्शरवर्षैरवाकिरत् ।
अपातयत्तयो द्रोणः सुचित्रं सहसारथिम् ॥ ७.२१.६२ ॥
હે રાજન, યુદ્ધમાં દ્રોણે બાણોની વર્ષાથી તેને ઢાંકી દીધો. પછી દ્રોણે સુચિત્રને તેના સારથિ સહિત પાડી નાખ્યો.
7.21.63
साश्वं च समरे राजन्हतो वै प्रापतत्क्षितौ ।
पात्यमानो महाराज बभौ ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.२१.६३ ॥
હે રાજન, યુદ્ધમાં ઘોડાઓ સહિત તે મરાયો અને ભૂમિ પર પડ્યો. હે મહારાજ, પડતા સમયે તે આકાશમાંથી પડતા તેજ સમાન ઝળહળ્યો.
7.21.64
तस्मिन्हते राजपुत्रे पाञ्चालानां यशस्करे ।
हत द्रोणं हत द्रोणमित्यासीन्निःस्वनो महान् ॥ ७.२१.६४ ॥
પાંચાલોનું યશ વધારનાર તે રાજકુમાર માર્યો જતાં, 'દ્રોણને મારો! દ્રોણને મારો!' એવો મોટો કોલાહલ ઊઠ્યો.
7.21.65
तांस्तथा भृशसंरब्धान्पाञ्चालान्मत्स्यकेकयान् ।
सृञ्जयान्पाण्डवांश्चैव द्रोणो व्यक्षोभयद्बली ॥ ७.२१.६५ ॥
અત્યંત ક્રોધિત પાંચાલો, મત્સ્યો, કેકયો, સૃંજયો અને પાંડવોને બળવાન દ્રોણે વિચલિત કરી દીધા.
7.21.66
सात्यकिं चेकितानं च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
वार्धक्षेमिं चैत्रसेनिं सेनाबिन्दुं सुवर्चसम् ॥ ७.२१.६६ ॥
સાત્યકિ, ચેકિતાન, ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અને શિખંડી, વાર્ધક્ષેમિ, ચૈત્રસેનિ, સેનાબિંદુ અને સુવર્ચસ.
7.21.67
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्नानाजनपदेश्वरान् ।
सर्वान्द्रोणोऽजयद्युद्धे कुरुभिः परिवारितः ॥ ७.२१.६७ ॥
આમને અને બીજા ઘણા નાના જનપદોના ઈશ્વરોને, કૌરવોથી ઘેરાયેલા દ્રોણે યુદ્ધમાં સર્વને જીતી લીધા.
7.21.68
तावकाश्च महाराज जयं लब्ध्वा महाहवे ।
पाण्डवेयान्रणे जघ्नुर्द्रवमाणान्समन्ततः ॥ ७.२१.६८ ॥
હે મહારાજ, તમારા લોકોએ એ મહાયુદ્ધમાં વિજય મેળવીને, રણમાં ચારે તરફ ભાગતા પાંડવોને મારી નાખ્યા.
7.21.69
ते दानवा इवेन्द्रेण वध्यमाना महात्मना ।
पाञ्चालाः केकया मात्स्याः समकम्पन्त भारत ॥ ७.२१.६९ ॥
હે ભારત, ઇન્દ્ર દ્વારા મારવામાં આવતા દાનવોની જેમ પાંચાલ, કેકય અને મત્સ્યો સાથે કંપી ઊઠ્યા.