महाभारत · अध्याय 7.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.21.1
ततो युधिष्ठिरो द्रोणं दृष्ट्वान्तिकमुपागतम् ।
महता शरवर्षेण प्रत्यगृह्णादभीतवत् ॥ ७.२१.१ ॥
तेव्हा युधिष्ठिराने जवळ आलेल्या द्रोणाला पाहिले आणि निर्भयाप्रमाणे प्रचंड बाणवर्षावाने त्याला प्रत्युत्तर दिले.
7.21.2
ततो हलहलाशब्द आसीद्यौधिष्ठिरे बले ।
जिघृक्षति महासिंहे गजानामिव यूथपम् ॥ ७.२१.२ ॥
तेव्हा युधिष्ठिराच्या सैन्यात प्रचंड गोंधळ उडाला, जणू महासिंह हत्तींच्या यूथपतीला पकडू इच्छितो.
7.21.3
दृष्ट्वा द्रोणं ततः शूरः सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
युधिष्ठिरमभिप्रेप्सुराचार्यं समुपाद्रवत् ॥ ७.२१.३ ॥
द्रोणाला पाहून सत्यविक्रमी शूर सत्यजित युधिष्ठिरापर्यंत पोहोचण्याच्या इच्छेने आचार्याकडे धावला.
7.21.4
तत आचार्यपाञ्चाल्यौ युयुधाते महाबलौ ।
विक्षोभयन्तौ तत्सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.२१.४ ॥
तेव्हा आचार्य आणि पाञ्चाल्य हे दोघे महाबली त्या सैन्याला क्षुब्ध करीत इंद्र आणि विरोचनाप्रमाणे लढू लागले.
7.21.5
ततो द्रोणं महेष्वासः सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
अविध्यन्निशिताग्रेण परमास्त्रं विदर्शयन् ॥ ७.२१.५ ॥
तेव्हा महाधनुर्धर सत्यविक्रमी सत्यजिताने धारदार टोकांच्या बाणांनी द्रोणाला विद्ध केले आणि परम अस्त्र दाखवले.
7.21.6
तथास्य सारथेः पञ्च शरान्सर्पविषोपमान् ।
अमुञ्चदन्तकप्रख्यान्संमुमोहास्य सारथिः ॥ ७.२१.६ ॥
तसेच त्याने द्रोणाच्या सारथ्यावर सर्पविषासारखे आणि यमासारखे भयंकर असे पाच बाण सोडले; त्याचा सारथी मोहित होऊन गेला.
7.21.7
अथास्य सहसाऽविध्यद्धयान्दशभिराशुगैः ।
दशभिर्दशभिः क्रुद्ध उभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.२१.७ ॥
मग त्याने क्रोधाने अचानक त्याचे घोडे दहा-दहा वेगवान बाणांनी विंधले, आणि त्याचे दोन पार्श्वसारथीही विंधले.
7.21.8
मण्डलं तु समावृत्य विचरन्पृतनामुखे ।
ध्वजं चिच्छेद च क्रुद्धो द्रोणस्यामित्रकर्षणः ॥ ७.२१.८ ॥
सेनेच्या अग्रभागी वर्तुळाकार फिरत, क्रोधाने शत्रूंना पीडणाऱ्याने द्रोणाचा ध्वज तोडला.
7.21.9
द्रोणस्तु तत्समालोक्य चरितं तस्य संयुगे ।
मनसा चिन्तयामास प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ७.२१.९ ॥
युद्धात त्याचे ते वर्तन पाहून द्रोणाने मनात विचार केला — वेळ आली आहे; तो शत्रूंचे दमन करणारा होता.
7.21.10
ततः सत्यजितं तीक्ष्णैर्दशभिर्मर्मभेदभिः ।
अविध्यच्छीघ्रमाचार्यश्छित्त्वाऽस्य सशरं धनुः ॥ ७.२१.१० ॥
मग आचार्यांनी तीक्ष्ण, मर्मभेदी दहा बाणांनी सत्यजिताला तत्काळ विंधले, आणि त्याचे बाणासह धनुष्य तोडले.
7.21.11
स शीघ्रतरमादाय धनुरन्यत्प्रतापवान् ।
द्रोणमब्यहनद्राजंस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.२१.११ ॥
तो प्रतापी अत्यंत वेगाने दुसरे धनुष्य उचलून, हे राजा, कंकपक्षी पिसांच्या तीस बाणांनी द्रोणावर प्रहार करू लागला.
7.21.12
दृष्ट्वा सत्यजिता द्रोणं ग्रस्यमानमिवाहवे ।
वृकः शरशतैस्तीक्ष्णैः पाञ्चाल्यो द्रोणमार्दयत् ॥ ७.२१.१२ ॥
युद्धात सत्यजिताने द्रोणाला जणू गिळंकृत करत असलेले पाहून, पांचाल्य वृकाने तीक्ष्ण शेकडो बाणांनी द्रोणाला पीडा दिली.
7.21.13
सञ्छाद्यमानं समरे द्रोणं दृष्ट्वा महारथम् ।
चुक्रुशुः पाण्डवा राजन्वस्त्राणि दुधुवुश्च ह ॥ ७.२१.१३ ॥
राजा, युद्धात महारथी द्रोणाला बाणांनी झाकलेले पाहून पांडव ओरडले आणि त्यांनी आपली वस्त्रे हलवली.
7.21.14
वृकस्तु परमक्रुद्धो द्रोणं षष्ट्या स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२१.१४ ॥
राजा, अत्यंत क्रुद्ध झालेल्या बलवान वृकाने द्रोणाच्या छातीत साठ बाणांनी प्रहार केला; ते अद्भुतासारखे झाले.
7.21.15
द्रोणस्तु शरवर्षेण च्छाद्यमानो महारथः ।
वेगं चक्रे महावेगः क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ७.२१.१५ ॥
परंतु बाणांच्या वर्षावाने झाकलेल्या महारथी द्रोणाने क्रोधाने डोळे फिरवून अत्यंत वेगाने धाव घेतली.
7.21.16
ततः सत्यजितश्चापं छित्त्वा द्रोणो वृकस्य च ।
षड्भिः ससूतं सहयं शरैर्द्रोणोऽवधीद्वृकम् ॥ ७.२१.१६ ॥
मग द्रोणाने सत्यजिताचे आणि वृकाचे धनुष्य तोडले आणि सहा बाणांनी सारथी व घोड्यांसह वृकाला ठार केले.
7.21.17
अथान्यद्धनुरादाय सत्यजिद्वेगवत्तरम् ।
साश्वं ससूतं विशिखैर्द्रोणं विव्याध सध्वजम् ॥ ७.२१.१७ ॥
मग सत्यजिताने दुसरे धनुष्य घेऊन अत्यंत वेगाने बाणांनी घोडे, सारथी व ध्वजेसह द्रोणाला विंधले.
7.21.18
स तन्न ममृषे द्रोणः पाञ्चाल्येनार्दितो मृधे ।
ततस्तस्य विनाशाय सत्वरं व्यसृजच्छरान् ॥ ७.२१.१८ ॥
युद्धात पांचाल्याने पीडित झालेल्या द्रोणाला ते सहन झाले नाही; तेव्हा त्याच्या नाशासाठी त्याने त्वरेने बाण सोडले.
7.21.19
हयान्ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ च पार्ष्णिसारथी ।
अवाकिरत्ततो द्रोणः शरवर्षैः सहस्रशः ॥ ७.२१.१९ ॥
नंतर द्रोणाने हजारो बाणांच्या वर्षावाने घोडे, ध्वज, धनुष्याची मूठ आणि दोन्ही पार्ष्णि-सारथी झाकून टाकले.
7.21.20
तथा सञ्छिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनःपुनः ।
पाञ्चाल्यः परमास्त्रज्ञः शोणाश्वं समयोधयत् ॥ ७.२१.२० ॥
अशा प्रकारे धनुष्ये वारंवार तुटत असतानाही, परम अस्त्रज्ञ पांचाल्याने शोणाश्वाशी युद्ध केले.
7.21.21
स सत्यजितमालोक्य तथोदीर्णं महाहवे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.२१.२१ ॥
महायुद्धात तसाच उग्र झालेल्या सत्यजिताला पाहून त्याने अर्धचंद्र बाणाने त्या महात्म्याचे मस्तक छेदले.
7.21.22
तस्मिन्हते महामात्रे पाञ्चालानां महारथे ।
अपायाज्जवनैरश्वैर्द्रोणात्त्रस्तो युधिष्ठिरः ॥ ७.२१.२२ ॥
पांचालांचा तो महारथी महामात्य मारला गेल्यावर, द्रोणाने भयभीत झालेला युधिष्ठिर वेगवान घोड्यांवरून पळून गेला.
7.21.23
पाञ्चालाः केकया मात्स्याश्चेदिकारूशकोसलाः ।
युधिष्ठिरमभीप्सन्तो दृष्ट्वा द्रोणमुपाद्रवन् ॥ ७.२१.२३ ॥
पांचाल, केकय, मत्स्य, चेदी, कारूष आणि कोसल युधिष्ठिराचे रक्षण इच्छून द्रोणाला पाहून त्याच्यावर धावून गेले.
7.21.24
ततो युधिष्ठिरं प्रेप्सुराचार्यः शत्रुपूगहा ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तूलराशिमिवानलः ॥ ७.२१.२४ ॥
मग युधिष्ठिराकडे पोहोचू इच्छिणाऱ्या, शत्रुसमूहांचा संहार करणाऱ्या आचार्याने त्या सेना कापसाच्या राशीला अग्नी विखरून टाकतो तसे विखरून टाकल्या.
7.21.25
निर्दहन्तमनीकानि तानि तानि पुनःपुनः ।
द्रोणं मत्स्यादवरजः शतानीकोऽभ्यवर्तत ॥ ७.२१.२५ ॥
ती ती सैन्ये वारंवार जाळणाऱ्या द्रोणावर मत्स्यराजाचा धाकटा भाऊ शतानीक चालून गेला.
7.21.26
सूर्यरश्मिप्रतीकाशैः कर्मारपरिमार्जितैः ।
षड्भिः ससूतं सहयं द्रोणं विद्ध्वाऽनदद्भृशम् ॥ ७.२१.२६ ॥
सूर्यकिरणांसारखे, लोहाराने घासून चकाकवलेल्या सहा बाणांनी द्रोणाला, त्याचा सारथी व घोड्यांसह विद्ध करून तो मोठ्याने गर्जला.
7.21.27
क्रूराय कर्मणे युक्तश्चिकीर्षुः कर्म दुष्करम् ।
अवाकिरच्छरशतैर्भारद्वाजं महारथम् ॥ ७.२१.२७ ॥
क्रूर कर्म करण्यास सिद्ध झालेल्या, कठीण कर्म करू इच्छिणाऱ्या त्याने शेकडो बाणांनी भारद्वाज, महारथी द्रोणाला झाकून टाकले.
7.21.28
तस्य नानदतो द्रोणः शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
क्षुरेणापाहरत्तुर्णं ततो मत्स्याः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.२१.२८ ॥
गर्जणाऱ्या त्याचे मस्तक द्रोणाने क्षुरबाणाने कुंडलासह धडावेगळे तत्काळ केले; तेव्हा मत्स्य पळून गेले.
7.21.29
मत्स्याञ्जित्वाऽजयच्चेदीन्करूशान्केकयानपि ।
पाञ्चालान्सृञ्जयान्पाण्डून्भारद्वाजः पुनःपुनः ॥ ७.२१.२९ ॥
मत्स्यांना जिंकून भारद्वाजपुत्राने चेदी, करूष, केकय, पांचाल, सृंजय आणि पांडवांनाही वारंवार जिंकले.
7.21.30
तं दहन्तमनीकानि क्रुद्धमग्निं यथा वनम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं वीरं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.२१.३० ॥
वनाला जाळणाऱ्या क्रुद्ध अग्नीप्रमाणे सैन्ये जाळणाऱ्या त्या सुवर्णरथी वीराला पाहून सृंजय थरथरले.
7.21.31
उभाभ्यां सन्दधानस्य धनुरस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषो निघ्नतोऽमित्रान्दिक्षुसर्वासु शुश्रुवे ॥ ७.२१.३१ ॥
दोन्ही हातांनी धनुष्य सज्ज करणाऱ्या, वेगाने बाण सोडणाऱ्या त्याच्या धनुष्याच्या दोरीचा नाद शत्रूंना घायाळ करताना सर्व दिशांमध्ये ऐकू आला.
7.21.32
नागानश्वान्पदातींश्च रथिनो गजसादिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः प्रमथ्नन्ति स्म सायकाः ॥ ७.२१.३२ ॥
हत्ती, घोडे, पायदळ, रथी आणि गजारोही—हाताने सोडलेले भयंकर बाण त्यांना चिरडत होते.
7.21.33
नानद्यमानः पर्जन्यो मिश्रवातो हिमात्यये ।
अश्मवर्षमिवावर्षन्परेषां भयमादधत् ॥ ७.२१.३३ ॥
हिवाळ्याच्या शेवटी वाऱ्यासह गर्जणारा मेघ जणू दगडांचा पाऊस पाडत शत्रूंमध्ये भय निर्माण करीत होता.
7.21.34
सर्वा दिशः समचरत्सैन्यं विक्षोभयन्निव ।
बली शूरो महेष्वासो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.२१.३४ ॥
सर्व दिशांमध्ये संचार करीत सैन्य जणू क्षुब्ध करीत होता—बलवान, शूर, महान धनुर्धर, मित्रांना अभय देणारा.
7.21.35
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
दिक्षु सर्वासु पश्यामो द्रोणस्यामिततेजसः ॥ ७.२१.३५ ॥
ढगांमधील विजेप्रमाणे सोन्याने अलंकृत त्याचे धनुष्य आम्ही सर्व दिशांमध्ये पाहिले—अमित तेजस्वी द्रोणाचे.
7.21.36
शोभमानां ध्वजे चास्य वेदीमद्राक्ष्य भारत ।
हिमवच्छिखराकारं चरतः संयुगे भृशम् ॥ ७.२१.३६ ॥
भारता, त्याच्या ध्वजावरील शोभिवंत वेदीही आम्ही पाहिली—हिमालयाच्या शिखराच्या आकाराची; युद्धात तो अत्यंत संचार करीत होता.
7.21.37
द्रोणस्तु पाण्डवानीके चकार कदनं महत् ।
यथा दैत्यगणे विष्णुः सुरासुरनमस्कृतः ॥ ७.२१.३७ ॥
द्रोणाने पांडवसेनेत मोठा संहार केला, जसा दैत्यगणांमध्ये सुर-असुरांनी नमस्कारलेला विष्णू करतो.
7.21.38
स शूरः सत्यवाक्प्राज्ञो बलवान्सत्यविक्रमः ।
महानुभावः कल्पान्ते रौद्रां भीरुविभीषणाम् ॥ ७.२१.३८ ॥
तो शूर, सत्यवादी, प्राज्ञ, बलवान, सत्यपराक्रमी, महानुभाव होता; कल्पान्तातील भयंकर, भ्याडांना भीती घालणारी (सेना) [निर्माण करत असे].
7.21.39
कवचोर्मिध्वजावर्तां मर्त्यकूलापहारिणीम् ।
गजवाजिमहाग्राहामसिमीनां दुरासदाम् ॥ ७.२१.३९ ॥
कवचेच ज्यांच्या लाटा, ध्वजच ज्यांचे भोवरे, मानवी काठ वाहून नेणारी; हत्ती-घोडे हेच मोठे मगर, तलवारी हेच मासे, दुर्गम अशी.
7.21.40
वीरास्यिशर्करां रौद्रां भेरीमुरजकच्छपाम् ।
चर्मवर्मप्लवां घोरां केशशैवलशाद्वलाम् ॥ ७.२१.४० ॥
वीरांची हाडेच ज्यांचे खडे, भयंकर, भेरी-मृदंगच ज्यांचे कासव, ढाल-चिलखतेच ज्यांच्या होड्या, घोर, केसच ज्यांचे शेवाळ व गवत.
7.21.41
शरौघिणीं धनुःस्रोतां बाहुपन्नगसङ्कुलाम् ।
रणभूमिवहां तीव्रां कुरुसृञ्जयवाहिनीम् ॥ ७.२१.४१ ॥
बाणांच्या प्रवाहांनी भरलेली, धनुष्येच ज्याचा प्रवाह, बाहूच सर्प बनून ज्यात भरलेले, रणभूमी वाहून नेणारी, तीव्र, कुरु-सृंजयांची सेना.
7.21.42
मनुष्यशीर्षपाषाणां शक्तिमीनां गदोडुपाम् ।
उष्णीषफेनवसनां विकीर्णान्त्रसरीसृपाम् ॥ ७.२१.४२ ॥
मानवी मस्तकेच ज्यांचे दगड, शक्ती (भाले) हेच मासे, गदाच नावा, पगड्याच फेसाचे वस्त्र, विखुरलेली आतडीच रांगणारे सर्प.
7.21.43
वीरापहारिणीमुग्रां मांसशोमितकर्दमाम् ।
हस्तिग्राहां केतुवृक्षां क्षत्रियाणां निमज्जनीम् ॥ ७.२१.४३ ॥
वीरांना वाहवून नेणारी, उग्र, मांस व रक्ताच्या चिखलाची, हत्तींरूपी मगरींनी युक्त, ध्वजरूपी वृक्षांची, क्षत्रियांना बुडवणारी (नदी).
7.21.44
क्रूरां शरीरसङ्घाटां सादिनक्रां दुरत्ययाम् ।
द्रोणः प्रावर्तयत्तत्र नदीमन्तकगामिनीम् ॥ ७.२१.४४ ॥
क्रूर, शरीरांच्या राशींनी भरलेली, स्वारांरूपी मगरींची, दुस्तर — यमलोकाकडे जाणारी ती नदी द्रोणाने तेथे वाहवली.
7.21.45
क्रव्यादगणसञ्जुष्टां श्वशृगालगणायुताम् ।
निषेवितां महारौद्रैः पिशिताशैः समन्ततः ॥ ७.२१.४५ ॥
मांसभक्षक थव्यांनी वेढलेली, कुत्रे व कोल्ह्यांच्या समूहांनी भरलेली, अति भयानक मांसाहारी प्राण्यांनी सर्वत्र वेढलेली (नदी).
7.21.46
तं दहन्तमनीकानि रथोदारं कृतान्तवत् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं कुन्तीपुत्रपुरोगमाः ॥ ७.२१.४६ ॥
यमासारखे सैन्य जाळणाऱ्या त्या श्रेष्ठ रथी द्रोणावर, कुंतीपुत्रांच्या पुढाकाराने सेना सर्व बाजूंनी धावून गेल्या.
7.21.47
ते द्रोणं सहिताः शूराः सर्वतः प्रत्यवारयन् ।
गभस्तिभिरिवादित्यं तपन्तं भुवनं यथा ॥ ७.२१.४७ ॥
ते शूर एकत्र येऊन द्रोणाला सर्व बाजूंनी अडवत होते — जगाला तापवणाऱ्या सूर्याला त्याची किरणे वेढतात तसे.
7.21.48
तं तु शूरं महेष्वासं तावकाऽभ्युद्यतायुधाः ।
राजानो राजपुत्राश्च समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.२१.४८ ॥
त्या महाधनुर्धर शूराला तुमच्या राजांनी व राजपुत्रांनी शस्त्रे उगारून सर्व बाजूंनी वेढले.
7.21.49
शिखण्डी तु ततो द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः ।
क्षत्रवर्मा च विंशत्या वसुदानश्च पञ्चभिः ॥ ७.२१.४९ ॥
नंतर शिखंडीने द्रोणाला पाच वाकलेल्या पेरांच्या बाणांनी, क्षत्रवर्म्याने वीस बाणांनी आणि वसुदानाने पाच बाणांनी प्रहार केला.
7.21.50
उत्तमौजास्त्रिभिर्बाणैः क्षत्रदेवश्च सप्तभिः ।
सात्यकिश्च शतेनाजौ युधामन्युस्तथाऽष्टभिः ॥ ७.२१.५० ॥
उत्तमौजाने तीन बाणांनी, क्षत्रदेवाने सात बाणांनी, सात्यकीने युद्धात शंभर बाणांनी आणि युधामन्यूने आठ बाणांनी प्रहार केला.
7.21.51
युधिष्ठिरो द्वादशभिर्द्रोणं विव्याध सायकैः ।
धृष्टद्युम्नश्च दशभिश्चेकितानस्त्रिभिः शरैः ॥ ७.२१.५१ ॥
युधिष्ठिराने बारा बाणांनी द्रोणाला विंधले; धृष्टद्युम्नाने दहा आणि चेकितानाने तीन बाणांनी (प्रहार केला).
7.21.52
ततो द्रोणः सत्यसन्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
अभ्यतीत्य स्थानीकं दृढसेनमपातयत् ॥ ७.२१.५२ ॥
नंतर सत्यसंध द्रोण, मदोन्मत्त हत्तीसारखा, सैन्यतुकडी ओलांडून दृढसेनाला पाडता झाला.
7.21.53
ततो राजानमासाद्य प्रहरन्तमभीतवत् ।
अविध्यन्नवभिः क्षेमं स हतःप्रापतद्रथात् ॥ ७.२१.५३ ॥
नंतर राजाजवळ पोहोचून, निर्भयपणे प्रहार करणाऱ्याला नऊ बाणांनी विंधले; क्षेम आहत होऊन रथातून पडला.
7.21.54
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
त्राता ह्यभवदन्येषां न त्रातव्यः कथंचन ॥ ७.२१.५४ ॥
तो सैन्याच्या मध्यभागी पोहोचून सर्व दिशांत संचार करत राहिला; तो इतरांचा रक्षक झाला, पण कोणत्याही प्रकारे स्वतः रक्षिला जाणारा नव्हता.
7.21.55
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
वसुदानं च भल्लेन प्रैषयद्यमसादनम् ॥ ७.२१.५५ ॥
त्याने शिखंडीला बारा बाणांनी आणि उत्तमौजाला वीस बाणांनी विद्ध केले; भल्लाने वसुदानाला यमसदनाला पाठवले.
7.21.56
अशीत्या क्षत्रवर्माणं षड्विंशत्या सुदक्षिणम् ।
क्षत्रदेवं तु भल्लेन रथनीडाडपातयत् ॥ ७.२१.५६ ॥
त्याने क्षत्रवर्म्याला ऐंशी आणि सुदक्षिणाला सव्वीस बाणांनी विद्ध केले; भल्लाने क्षत्रदेवाला रथावरून खाली पाडले.
7.21.57
युधामन्युं चतुःषष्ट्या त्रिंशता चैव सात्यकिम् ।
विद्ध्वा रुक्मरथस्तूर्णं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.२१.५७ ॥
युधामन्यूला चौसष्ट आणि सात्यकीला तीस बाणांनी विद्ध करून रुक्मरथ त्वरेने युधिष्ठिराकडे धावला.
7.21.58
ततो युधिष्ठिरः क्षिप्रं गुरुतो राजसत्तमः ।
अपायाञ्जवनैरश्वैः पाञ्चाल्यो द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.२१.५८ ॥
नंतर राजश्रेष्ठ युधिष्ठिर गुरूपासून त्वरेने दूर होऊन, वेगवान घोड्यांनी पांचाल राजपुत्र द्रोणाकडे आला.
7.21.59
तं द्रोणः सधनुष्कं तु साश्वयन्तारमाक्षिणोत् ।
स हतः प्रापतद्भूमौ रथाज्ज्योतिरिवाम्बरात्।
हत्वा तं विबभौ द्रोणः कुरुभिः परिवारितः ॥ ७.२१.५९ ॥
द्रोणाने त्याला धनुष्य, घोडे आणि सारथ्यासह पाडले. मारला जाऊन तो आकाशातून पडणाऱ्या प्रकाशासारखा रथावरून भूमीवर कोसळला. त्याला मारून द्रोण कौरवांनी वेढलेला शोभला.
7.21.60
वार्धक्षेमिस्तु वार्ष्णेयो द्रोणं विद्ध्वा शरोत्तमैः ।
नवभिश्च महीपालः पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.२१.६० ॥
वृष्णिवंशी वार्धक्षेमीने द्रोणाला उत्तम बाणांनी विद्ध केले; नऊ बाणांनी, मग पुन्हा पाच बाणांनी त्या राजाने त्याला विद्ध केले.
7.21.61
स सात्यकिश्चतुष्षष्ट्या राजन्विव्याध सायकैः ।
सुचित्रो दशभिर्बाणैर्द्रोणं विद्व्वाऽनदद्बली ॥ ७.२१.६१ ॥
हे राजा, सात्यकीने चौसष्ट बाणांनी त्याला विद्ध केले. बलवान सुचित्राने दहा बाणांनी द्रोणाला विद्ध करून गर्जना केली.
7.21.62
तं द्रोणः समरे राजञ्शरवर्षैरवाकिरत् ।
अपातयत्तयो द्रोणः सुचित्रं सहसारथिम् ॥ ७.२१.६२ ॥
हे राजा, युद्धात द्रोणाने बाणांच्या वर्षावाने त्याला झाकले. मग द्रोणाने सुचित्राला त्याच्या सारथ्यासह पाडले.
7.21.63
साश्वं च समरे राजन्हतो वै प्रापतत्क्षितौ ।
पात्यमानो महाराज बभौ ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.२१.६३ ॥
हे राजा, युद्धात घोड्यांसह तो मारला जाऊन जमिनीवर कोसळला. हे महाराजा, पाडला जात असताना तो आकाशातून पडणाऱ्या तेजाप्रमाणे चमकला.
7.21.64
तस्मिन्हते राजपुत्रे पाञ्चालानां यशस्करे ।
हत द्रोणं हत द्रोणमित्यासीन्निःस्वनो महान् ॥ ७.२१.६४ ॥
पांचालांचे यश वाढवणारा तो राजपुत्र मारला गेल्यावर, 'द्रोणाला मारा! द्रोणाला मारा!' असा मोठा गोंधळ उठला.
7.21.65
तांस्तथा भृशसंरब्धान्पाञ्चालान्मत्स्यकेकयान् ।
सृञ्जयान्पाण्डवांश्चैव द्रोणो व्यक्षोभयद्बली ॥ ७.२१.६५ ॥
अत्यंत संतप्त झालेल्या पांचाल, मत्स्य, केकय, सृंजय आणि पांडवांना बलवान द्रोणाने विचलित केले.
7.21.66
सात्यकिं चेकितानं च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
वार्धक्षेमिं चैत्रसेनिं सेनाबिन्दुं सुवर्चसम् ॥ ७.२१.६६ ॥
सात्यकी, चेकितान, धृष्टद्युम्न आणि शिखंडी, वार्धक्षेमी, चैत्रसेनी, सेनाबिंदू आणि सुवर्चस.
7.21.67
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्नानाजनपदेश्वरान् ।
सर्वान्द्रोणोऽजयद्युद्धे कुरुभिः परिवारितः ॥ ७.२१.६७ ॥
यांना आणि इतर अनेक नाना जनपदांच्या अधिपतींना, कौरवांनी वेढलेल्या द्रोणाने युद्धात सर्वांना जिंकले.
7.21.68
तावकाश्च महाराज जयं लब्ध्वा महाहवे ।
पाण्डवेयान्रणे जघ्नुर्द्रवमाणान्समन्ततः ॥ ७.२१.६८ ॥
हे महाराजा, आपल्या लोकांनी त्या महायुद्धात विजय मिळवून, रणांगणात चोहीकडे पळणाऱ्या पांडवांना ठार केले.
7.21.69
ते दानवा इवेन्द्रेण वध्यमाना महात्मना ।
पाञ्चालाः केकया मात्स्याः समकम्पन्त भारत ॥ ७.२१.६९ ॥
हे भारता, इंद्राने मारल्या जाणाऱ्या दानवांप्रमाणे पांचाल, केकय आणि मत्स्य एकत्र थरथरले.