Mahābhārata · Adhyāya 7.21
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.21.1
ततो युधिष्ठिरो द्रोणं दृष्ट्वान्तिकमुपागतम् ।
महता शरवर्षेण प्रत्यगृह्णादभीतवत् ॥ ७.२१.१ ॥
Als Yudhiṣṭhira Droṇa nahen sah, empfing er ihn mit einem gewaltigen Pfeilregen, als fürchte er sich nicht.
7.21.2
ततो हलहलाशब्द आसीद्यौधिष्ठिरे बले ।
जिघृक्षति महासिंहे गजानामिव यूथपम् ॥ ७.२१.२ ॥
Da erhob sich ein gewaltiges Getöse im Heer Yudhiṣṭhiras, wie ein großer Löwe, der den Anführer einer Elefantenherde ergreifen will.
7.21.3
दृष्ट्वा द्रोणं ततः शूरः सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
युधिष्ठिरमभिप्रेप्सुराचार्यं समुपाद्रवत् ॥ ७.२१.३ ॥
Da stürmte der Held Satyajit von wahrem Mut, Droṇa erblickend und Yudhiṣṭhira erreichen wollend, auf den Lehrer zu.
7.21.4
तत आचार्यपाञ्चाल्यौ युयुधाते महाबलौ ।
विक्षोभयन्तौ तत्सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव ॥ ७.२१.४ ॥
Da kämpften der Lehrer und der Pāñcāla-Fürst, beide mächtig, und brachten jenes Heer in Aufruhr, wie Indra und Virocana.
7.21.5
ततो द्रोणं महेष्वासः सत्यजित्सत्यविक्रमः ।
अविध्यन्निशिताग्रेण परमास्त्रं विदर्शयन् ॥ ७.२१.५ ॥
Da durchbohrte Satyajit, der große Bogenschütze von wahrem Mut, Droṇa mit scharfspitzigen Pfeilen und zeigte die höchste Waffe.
7.21.6
तथास्य सारथेः पञ्च शरान्सर्पविषोपमान् ।
अमुञ्चदन्तकप्रख्यान्संमुमोहास्य सारथिः ॥ ७.२१.६ ॥
Ebenso schoss er fünf Pfeile auf Droṇas Wagenlenker, gleich Schlangengift und schrecklich wie der Tod, und der Wagenlenker wurde verwirrt.
7.21.7
अथास्य सहसाऽविध्यद्धयान्दशभिराशुगैः ।
दशभिर्दशभिः क्रुद्ध उभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ ७.२१.७ ॥
Da durchbohrte er, zornentbrannt, plötzlich seine Pferde mit je zehn schnellen Pfeilen und auch seine beiden hinteren Wagenlenker.
7.21.8
मण्डलं तु समावृत्य विचरन्पृतनामुखे ।
ध्वजं चिच्छेद च क्रुद्धो द्रोणस्यामित्रकर्षणः ॥ ७.२१.८ ॥
Im Kreis an der Spitze des Heeres kreisend, schnitt der Peiniger der Feinde, zornentbrannt, Droṇas Banner herab.
7.21.9
द्रोणस्तु तत्समालोक्य चरितं तस्य संयुगे ।
मनसा चिन्तयामास प्राप्तकालमरिन्दमः ॥ ७.२१.९ ॥
Droṇa, der sein Verhalten im Kampf beobachtete, überlegte in seinem Geist: Die Zeit ist gekommen, der Bezwinger der Feinde.
7.21.10
ततः सत्यजितं तीक्ष्णैर्दशभिर्मर्मभेदभिः ।
अविध्यच्छीघ्रमाचार्यश्छित्त्वाऽस्य सशरं धनुः ॥ ७.२१.१० ॥
Dann durchbohrte der Lehrer Satyajit schnell mit zehn scharfen, lebenswichtige Stellen treffenden Pfeilen und zerschnitt seinen Bogen samt Pfeil.
7.21.11
स शीघ्रतरमादाय धनुरन्यत्प्रतापवान् ।
द्रोणमब्यहनद्राजंस्त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.२१.११ ॥
Mit großer Eile einen anderen Bogen ergreifend, schlug der Mächtige, o König, Droṇa mit dreißig Pfeilen mit Kaṅka-Federn.
7.21.12
दृष्ट्वा सत्यजिता द्रोणं ग्रस्यमानमिवाहवे ।
वृकः शरशतैस्तीक्ष्णैः पाञ्चाल्यो द्रोणमार्दयत् ॥ ७.२१.१२ ॥
Als er sah, wie Droṇa von Satyajit im Kampf gleichsam verschlungen wurde, quälte der Pāñcāla Vṛka Droṇa mit hunderten scharfen Pfeilen.
7.21.13
सञ्छाद्यमानं समरे द्रोणं दृष्ट्वा महारथम् ।
चुक्रुशुः पाण्डवा राजन्वस्त्राणि दुधुवुश्च ह ॥ ७.२१.१३ ॥
O König, als die Pāṇḍavas den großen Wagenkämpfer Droṇa im Kampf von Pfeilen bedeckt sahen, schrien sie auf und schwenkten ihre Gewänder.
7.21.14
वृकस्तु परमक्रुद्धो द्रोणं षष्ट्या स्तनान्तरे ।
विव्याध बलवान्राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.२१.१४ ॥
O König, der starke Vṛka, von höchstem Zorn erfüllt, traf Droṇa mit sechzig Pfeilen mitten in die Brust, und das erschien wunderbar.
7.21.15
द्रोणस्तु शरवर्षेण च्छाद्यमानो महारथः ।
वेगं चक्रे महावेगः क्रोधादुद्वृत्य चक्षुषी ॥ ७.२१.१५ ॥
Droṇa aber, der große Wagenkämpfer, von einem Pfeilregen bedeckt, rollte vor Zorn die Augen und stürmte mit großer Geschwindigkeit vor.
7.21.16
ततः सत्यजितश्चापं छित्त्वा द्रोणो वृकस्य च ।
षड्भिः ससूतं सहयं शरैर्द्रोणोऽवधीद्वृकम् ॥ ७.२१.१६ ॥
Dann zerschnitt Droṇa die Bögen von Satyajit und Vṛka und tötete mit sechs Pfeilen Vṛka samt Wagenlenker und Pferden.
7.21.17
अथान्यद्धनुरादाय सत्यजिद्वेगवत्तरम् ।
साश्वं ससूतं विशिखैर्द्रोणं विव्याध सध्वजम् ॥ ७.२१.१७ ॥
Dann nahm Satyajit einen anderen Bogen, weit schneller, und durchbohrte mit Pfeilen Droṇa samt Pferden, Wagenlenker und Banner.
7.21.18
स तन्न ममृषे द्रोणः पाञ्चाल्येनार्दितो मृधे ।
ततस्तस्य विनाशाय सत्वरं व्यसृजच्छरान् ॥ ७.२१.१८ ॥
Droṇa, im Kampf vom Pāñcāla bedrängt, konnte dies nicht ertragen; dann schoss er zu dessen Vernichtung rasch Pfeile ab.
7.21.19
हयान्ध्वजं धनुर्मुष्टिमुभौ च पार्ष्णिसारथी ।
अवाकिरत्ततो द्रोणः शरवर्षैः सहस्रशः ॥ ७.२१.१९ ॥
Da bedeckte Droṇa die Pferde, das Banner, den Griff des Bogens und beide hinteren Wagenlenker mit Pfeilregen zu Tausenden.
7.21.20
तथा सञ्छिद्यमानेषु कार्मुकेषु पुनःपुनः ।
पाञ्चाल्यः परमास्त्रज्ञः शोणाश्वं समयोधयत् ॥ ७.२१.२० ॥
So kämpfte der Pāñcāla-Prinz, Kenner der höchsten Waffen, obwohl seine Bögen immer wieder zerschnitten wurden, gegen Śoṇāśva.
7.21.21
स सत्यजितमालोक्य तथोदीर्णं महाहवे ।
अर्धचन्द्रेण चिच्छेद शिरस्तस्य महात्मनः ॥ ७.२१.२१ ॥
Als er Satyajit im großen Kampf so entflammt sah, schlug er dem Großmütigen mit einem halbmondförmigen Pfeil den Kopf ab.
7.21.22
तस्मिन्हते महामात्रे पाञ्चालानां महारथे ।
अपायाज्जवनैरश्वैर्द्रोणात्त्रस्तो युधिष्ठिरः ॥ ७.२१.२२ ॥
Als jener große Wagenkämpfer und Oberminister der Pāñcāla erschlagen war, floh Yudhiṣṭhira, von Droṇa erschreckt, auf schnellen Pferden.
7.21.23
पाञ्चालाः केकया मात्स्याश्चेदिकारूशकोसलाः ।
युधिष्ठिरमभीप्सन्तो दृष्ट्वा द्रोणमुपाद्रवन् ॥ ७.२१.२३ ॥
Die Pāñcāla, Kekaya, Matsya, Cedi, Kārūṣa und Kosala, die Yudhiṣṭhira schützen wollten, sahen Droṇa und stürmten auf ihn los.
7.21.24
ततो युधिष्ठिरं प्रेप्सुराचार्यः शत्रुपूगहा ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तूलराशिमिवानलः ॥ ७.२१.२४ ॥
Da zerstreute der Lehrer, Vernichter feindlicher Scharen, der Yudhiṣṭhira erreichen wollte, jene Heere, wie das Feuer einen Haufen Baumwolle zerstreut.
7.21.25
निर्दहन्तमनीकानि तानि तानि पुनःपुनः ।
द्रोणं मत्स्यादवरजः शतानीकोऽभ्यवर्तत ॥ ७.२१.२५ ॥
Śatānīka, der jüngere Bruder des Matsya-Königs, rückte gegen Droṇa vor, der jene Heere immer wieder verbrannte.
7.21.26
सूर्यरश्मिप्रतीकाशैः कर्मारपरिमार्जितैः ।
षड्भिः ससूतं सहयं द्रोणं विद्ध्वाऽनदद्भृशम् ॥ ७.२१.२६ ॥
Nachdem er Droṇa samt Wagenlenker und Pferden mit sechs Pfeilen, gleich Sonnenstrahlen, vom Schmied geschliffen, durchbohrt hatte, brüllte er laut.
7.21.27
क्रूराय कर्मणे युक्तश्चिकीर्षुः कर्म दुष्करम् ।
अवाकिरच्छरशतैर्भारद्वाजं महारथम् ॥ ७.२१.२७ ॥
Entschlossen zu einer grausamen Tat und begierig, ein schweres Werk zu vollbringen, überschüttete er Droṇa, den Sohn des Bharadvāja, den großen Wagenkämpfer, mit hunderten Pfeilen.
7.21.28
तस्य नानदतो द्रोणः शिरः कायात्सकुण्डलम् ।
क्षुरेणापाहरत्तुर्णं ततो मत्स्याः प्रदुद्रुवुः ॥ ७.२१.२८ ॥
Droṇa schlug ihm mit einem messerscharfen Pfeil den brüllenden Kopf samt Ohrring rasch vom Körper; da flohen die Matsya.
7.21.29
मत्स्याञ्जित्वाऽजयच्चेदीन्करूशान्केकयानपि ।
पाञ्चालान्सृञ्जयान्पाण्डून्भारद्वाजः पुनःपुनः ॥ ७.२१.२९ ॥
Nachdem er die Matsya besiegt hatte, bezwang der Sohn des Bharadvāja immer wieder die Cedi, Karūṣa, Kekaya, Pāñcāla, Sṛñjaya und Pāṇḍava.
7.21.30
तं दहन्तमनीकानि क्रुद्धमग्निं यथा वनम् ।
दृष्ट्वा रुक्मरथं वीरं समकम्पन्त सृञ्जयाः ॥ ७.२१.३० ॥
Als sie jenen Helden auf dem goldenen Wagen sahen, der die Heere verbrannte wie ein zorniges Feuer einen Wald, zitterten die Sṛñjaya.
7.21.31
उभाभ्यां सन्दधानस्य धनुरस्याशुकारिणः ।
ज्याघोषो निघ्नतोऽमित्रान्दिक्षुसर्वासु शुश्रुवे ॥ ७.२१.३१ ॥
Als er seinen Bogen mit beiden Händen spannte, schnell im Schuss, war das Schwirren seiner Sehne in allen Richtungen zu hören, während er die Feinde niederstreckte.
7.21.32
नागानश्वान्पदातींश्च रथिनो गजसादिनः ।
रौद्रा हस्तवता मुक्ताः प्रमथ्नन्ति स्म सायकाः ॥ ७.२१.३२ ॥
Grimmige Pfeile, von seiner Hand entsandt, zermalmten Elefanten, Pferde, Fußsoldaten, Wagenkämpfer und Elefantenreiter.
7.21.33
नानद्यमानः पर्जन्यो मिश्रवातो हिमात्यये ।
अश्मवर्षमिवावर्षन्परेषां भयमादधत् ॥ ७.२१.३३ ॥
Wie eine donnernde Regenwolke, vermischt mit Wind am Ende des Winters, die einen Steinhagel niedergehen lässt, so verbreitete er Furcht unter den Feinden.
7.21.34
सर्वा दिशः समचरत्सैन्यं विक्षोभयन्निव ।
बली शूरो महेष्वासो मित्राणामभयङ्करः ॥ ७.२१.३४ ॥
Durch alle Richtungen ziehend, schien er das Heer zu erschüttern – der Starke, der Held, der große Bogenschütze, der seinen Freunden Furchtlosigkeit gibt.
7.21.35
तस्य विद्युदिवाभ्रेषु चापं हेमपरिष्कृतम् ।
दिक्षु सर्वासु पश्यामो द्रोणस्यामिततेजसः ॥ ७.२१.३५ ॥
Wir sahen in allen Richtungen seinen mit Gold verzierten Bogen, wie einen Blitz in den Wolken – den Bogen Droṇas von unermesslichem Glanz.
7.21.36
शोभमानां ध्वजे चास्य वेदीमद्राक्ष्य भारत ।
हिमवच्छिखराकारं चरतः संयुगे भृशम् ॥ ७.२१.३६ ॥
O Bhārata, wir sahen auch den Altar, der auf seiner Fahne leuchtete, geformt wie ein Himalaya-Gipfel, während er im Kampf heftig umherzog.
7.21.37
द्रोणस्तु पाण्डवानीके चकार कदनं महत् ।
यथा दैत्यगणे विष्णुः सुरासुरनमस्कृतः ॥ ७.२१.३७ ॥
Droṇa richtete unter dem Heer der Pāṇḍavas ein gewaltiges Gemetzel an, wie Viṣṇu unter der Schar der Daitya, von Göttern und Asuras verehrt.
7.21.38
स शूरः सत्यवाक्प्राज्ञो बलवान्सत्यविक्रमः ।
महानुभावः कल्पान्ते रौद्रां भीरुविभीषणाम् ॥ ७.२१.३८ ॥
Jener Held, wahrhaftig, weise, mächtig, von wahrer Tapferkeit und großer Macht, bildete ein schreckliches Heer wie am Ende eines Äons, furchterregend für die Feigen.
7.21.39
कवचोर्मिध्वजावर्तां मर्त्यकूलापहारिणीम् ।
गजवाजिमहाग्राहामसिमीनां दुरासदाम् ॥ ७.२१.३९ ॥
Mit Rüstungen als Wogen und Bannern als Strudeln, die die Ufer der Menschen fortreißt; Elefanten und Pferde als große Krokodile, Schwerter als Fische, schwer zu nahen.
7.21.40
वीरास्यिशर्करां रौद्रां भेरीमुरजकच्छपाम् ।
चर्मवर्मप्लवां घोरां केशशैवलशाद्वलाम् ॥ ७.२१.४० ॥
Mit den Knochen der Helden als Kieseln, schrecklich, mit Kesselpauken und Trommeln als Schildkröten, mit Schilden und Panzern als Flößen, grauenvoll, mit Haaren als Moos und Gras.
7.21.41
शरौघिणीं धनुःस्रोतां बाहुपन्नगसङ्कुलाम् ।
रणभूमिवहां तीव्रां कुरुसृञ्जयवाहिनीम् ॥ ७.२१.४१ ॥
Reich an Pfeilströmen, mit den Bogen als Strom, voller Arme wie Schlangen, das Schlachtfeld mit sich führend, reißend — das Heer der Kuru und Sṛñjaya.
7.21.42
मनुष्यशीर्षपाषाणां शक्तिमीनां गदोडुपाम् ।
उष्णीषफेनवसनां विकीर्णान्त्रसरीसृपाम् ॥ ७.२१.४२ ॥
Menschenköpfe als Steine, Speere als Fische, Keulen als Boote, Turbane als schaumiges Gewand, verstreute Eingeweide als kriechende Schlangen.
7.21.43
वीरापहारिणीमुग्रां मांसशोमितकर्दमाम् ।
हस्तिग्राहां केतुवृक्षां क्षत्रियाणां निमज्जनीम् ॥ ७.२१.४३ ॥
Ein Fluss, der die Helden fortreißt, wild, schlammig von Fleisch und Blut, mit Elefanten als Krokodilen, mit Bannern als Bäumen, der die Kṣatriyas ertränkt.
7.21.44
क्रूरां शरीरसङ्घाटां सादिनक्रां दुरत्ययाम् ।
द्रोणः प्रावर्तयत्तत्र नदीमन्तकगामिनीम् ॥ ७.२१.४४ ॥
Grausam, voller aufgetürmter Leiber, mit Reitern als Krokodilen, unüberquerbar — dort ließ Droṇa jenen Fluss strömen, der zum Tod führt.
7.21.45
क्रव्यादगणसञ्जुष्टां श्वशृगालगणायुताम् ।
निषेवितां महारौद्रैः पिशिताशैः समन्ततः ॥ ७.२१.४५ ॥
Von Scharen von Fleischfressern besucht, voller Schwärme von Hunden und Schakalen, von den schrecklichsten Fleischfressern von allen Seiten aufgesucht.
7.21.46
तं दहन्तमनीकानि रथोदारं कृतान्तवत् ।
सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं कुन्तीपुत्रपुरोगमाः ॥ ७.२१.४६ ॥
Gegen Droṇa, den edlen Wagenkämpfer, der die Heere verzehrte wie der Tod selbst, stürzten sich die Truppen, von den Söhnen Kuntīs angeführt, von allen Seiten.
7.21.47
ते द्रोणं सहिताः शूराः सर्वतः प्रत्यवारयन् ।
गभस्तिभिरिवादित्यं तपन्तं भुवनं यथा ॥ ७.२१.४७ ॥
Jene Helden hielten, vereint, Droṇa von allen Seiten auf, wie die Strahlen die Sonne umgeben, die die Welt versengt.
7.21.48
तं तु शूरं महेष्वासं तावकाऽभ्युद्यतायुधाः ।
राजानो राजपुत्राश्च समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.२१.४८ ॥
Jenen Helden, den großen Bogenschützen, umringten Eure Könige und Prinzen, die Waffen erhoben, von allen Seiten.
7.21.49
शिखण्डी तु ततो द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः ।
क्षत्रवर्मा च विंशत्या वसुदानश्च पञ्चभिः ॥ ७.२१.४९ ॥
Dann traf Śikhaṇḍī Droṇa mit fünf Pfeilen mit gebogenen Gelenken, Kṣatravarman mit zwanzig und Vasudāna mit fünf.
7.21.50
उत्तमौजास्त्रिभिर्बाणैः क्षत्रदेवश्च सप्तभिः ।
सात्यकिश्च शतेनाजौ युधामन्युस्तथाऽष्टभिः ॥ ७.२१.५० ॥
Uttamaujas mit drei Pfeilen, Kṣatradeva mit sieben, Sātyaki im Kampf mit hundert, und Yudhāmanyu mit acht.
7.21.51
युधिष्ठिरो द्वादशभिर्द्रोणं विव्याध सायकैः ।
धृष्टद्युम्नश्च दशभिश्चेकितानस्त्रिभिः शरैः ॥ ७.२१.५१ ॥
Yudhiṣṭhira durchbohrte Droṇa mit zwölf Pfeilen, Dhṛṣṭadyumna mit zehn und Cekitāna mit drei Pfeilen.
7.21.52
ततो द्रोणः सत्यसन्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
अभ्यतीत्य स्थानीकं दृढसेनमपातयत् ॥ ७.२१.५२ ॥
Dann schritt Droṇa, seinem Gelübde treu, wie ein wütender Elefant über die Heeresabteilung hinweg und streckte Dṛḍhasena nieder.
7.21.53
ततो राजानमासाद्य प्रहरन्तमभीतवत् ।
अविध्यन्नवभिः क्षेमं स हतःप्रापतद्रथात् ॥ ७.२१.५३ ॥
Dann erreichte er den König, der furchtlos angriff, und durchbohrte ihn mit neun Pfeilen; Kṣema, getroffen, fiel vom Wagen.
7.21.54
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः ।
त्राता ह्यभवदन्येषां न त्रातव्यः कथंचन ॥ ७.२१.५४ ॥
Er erreichte die Mitte des Heeres und streifte nach allen Richtungen; er wurde der Beschützer der anderen, doch er selbst war auf keine Weise zu beschützen.
7.21.55
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम् ।
वसुदानं च भल्लेन प्रैषयद्यमसादनम् ॥ ७.२१.५५ ॥
Er traf Śikhaṇḍin mit zwölf und Uttamaujas mit zwanzig Pfeilen und schickte Vasudāna mit einem Bhalla in Yamas Wohnstatt.
7.21.56
अशीत्या क्षत्रवर्माणं षड्विंशत्या सुदक्षिणम् ।
क्षत्रदेवं तु भल्लेन रथनीडाडपातयत् ॥ ७.२१.५६ ॥
Er traf Kṣatravarman mit achtzig und Sudakṣiṇa mit sechsundzwanzig Pfeilen und stieß Kṣatradeva mit einem Bhalla vom Wagensitz.
7.21.57
युधामन्युं चतुःषष्ट्या त्रिंशता चैव सात्यकिम् ।
विद्ध्वा रुक्मरथस्तूर्णं युधिष्ठिरमुपाद्रवत् ॥ ७.२१.५७ ॥
Nachdem er Yudhāmanyu mit vierundsechzig und Sātyaki mit dreißig Pfeilen getroffen hatte, stürmte Rukmaratha schnell auf Yudhiṣṭhira zu.
7.21.58
ततो युधिष्ठिरः क्षिप्रं गुरुतो राजसत्तमः ।
अपायाञ्जवनैरश्वैः पाञ्चाल्यो द्रोणमभ्ययात् ॥ ७.२१.५८ ॥
Da zog sich Yudhiṣṭhira, der beste der Könige, rasch vom Lehrer zurück und, mit schnellen Pferden, kam der Pāñcāla-Prinz auf Droṇa zu.
7.21.59
तं द्रोणः सधनुष्कं तु साश्वयन्तारमाक्षिणोत् ।
स हतः प्रापतद्भूमौ रथाज्ज्योतिरिवाम्बरात्।
हत्वा तं विबभौ द्रोणः कुरुभिः परिवारितः ॥ ७.२१.५९ ॥
Droṇa streckte ihn nieder, samt Bogen, Pferden und Wagenlenker. Erschlagen fiel er vom Wagen zur Erde, wie ein Licht vom Himmel fällt. Nachdem er ihn erschlagen hatte, strahlte Droṇa, von den Kuru umgeben.
7.21.60
वार्धक्षेमिस्तु वार्ष्णेयो द्रोणं विद्ध्वा शरोत्तमैः ।
नवभिश्च महीपालः पुनर्विव्याध पञ्चभिः ॥ ७.२१.६० ॥
Vārdhakṣemi, der Vṛṣṇi, durchbohrte Droṇa mit ausgezeichneten Pfeilen, und der König durchbohrte ihn erneut, zuerst mit neun, dann mit fünf.
7.21.61
स सात्यकिश्चतुष्षष्ट्या राजन्विव्याध सायकैः ।
सुचित्रो दशभिर्बाणैर्द्रोणं विद्व्वाऽनदद्बली ॥ ७.२१.६१ ॥
Sātyaki, o König, durchbohrte ihn mit vierundsechzig Pfeilen; und der starke Sucitra, der Droṇa mit zehn Pfeilen durchbohrt hatte, brüllte auf.
7.21.62
तं द्रोणः समरे राजञ्शरवर्षैरवाकिरत् ।
अपातयत्तयो द्रोणः सुचित्रं सहसारथिम् ॥ ७.२१.६२ ॥
Droṇa, o König, bedeckte ihn im Kampf mit einem Hagel von Pfeilen; dann streckte Droṇa Sucitra samt seinem Wagenlenker nieder.
7.21.63
साश्वं च समरे राजन्हतो वै प्रापतत्क्षितौ ।
पात्यमानो महाराज बभौ ज्योतिरिवाम्बरात् ॥ ७.२१.६३ ॥
Und er, mit seinen Pferden, o König, im Kampf erschlagen, fiel zu Boden; niedergestreckt, o großer König, leuchtete er wie ein vom Himmel fallendes Licht.
7.21.64
तस्मिन्हते राजपुत्रे पाञ्चालानां यशस्करे ।
हत द्रोणं हत द्रोणमित्यासीन्निःस्वनो महान् ॥ ७.२१.६४ ॥
Als jener Prinz, der Ruhm der Pāñcālas, erschlagen war, erhob sich ein gewaltiges Geschrei: »Tötet Droṇa! Tötet Droṇa!«
7.21.65
तांस्तथा भृशसंरब्धान्पाञ्चालान्मत्स्यकेकयान् ।
सृञ्जयान्पाण्डवांश्चैव द्रोणो व्यक्षोभयद्बली ॥ ७.२१.६५ ॥
So brachte der starke Droṇa die Pāñcālas, Matsyas, Kekayas, Sṛñjayas und Pāṇḍavas, die über alle Maßen erzürnt waren, aus der Fassung.
7.21.66
सात्यकिं चेकितानं च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ ।
वार्धक्षेमिं चैत्रसेनिं सेनाबिन्दुं सुवर्चसम् ॥ ७.२१.६६ ॥
Sātyaki und Cekitāna, Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin, Vārdhakṣemi, Caitrasena, Senābindu und Suvarcas.
7.21.67
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्नानाजनपदेश्वरान् ।
सर्वान्द्रोणोऽजयद्युद्धे कुरुभिः परिवारितः ॥ ७.२१.६७ ॥
Droṇa, von den Kurus umgeben, besiegte im Kampf all diese und viele andere Herrscher verschiedener Länder.
7.21.68
तावकाश्च महाराज जयं लब्ध्वा महाहवे ।
पाण्डवेयान्रणे जघ्नुर्द्रवमाणान्समन्ततः ॥ ७.२१.६८ ॥
O großer König, die Deinen, nachdem sie in jener großen Schlacht den Sieg errungen hatten, erschlugen im Kampf die Söhne Pāṇḍus, die von allen Seiten flohen.
7.21.69
ते दानवा इवेन्द्रेण वध्यमाना महात्मना ।
पाञ्चालाः केकया मात्स्याः समकम्पन्त भारत ॥ ७.२१.६९ ॥
O Bhārata, wie die Dānavas, die von Indra erschlagen wurden, zitterten die Pāñcālas, Kekayas und Matsyas gemeinsam.