Mahābhārata · Adhyāya 7.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.24.1
व्यथयेयुरिमे सेनां देवानामपि सञ्जय ।
आहवे ये न्यवर्तन्त वृकोदरमुखा नृपाः ॥ ७.२४.१ ॥
O Sañjaya, jene Könige, die im Kampf umkehrten, angeführt von Vṛkodara, hätten selbst das Heer der Götter in Verwirrung stürzen können.
7.24.2
सम्प्रयुक्तः किलैवायं दिष्टैर्भवति पूरुषः ।
तस्मिन्नेव च सर्वार्थाः प्रदृश्यन्ते पृथग्विधाः ॥ ७.२४.२ ॥
Der Mensch ist wahrlich vom Schicksal angespannt, und eben darin erscheinen alle Ziele in mannigfacher Gestalt.
7.24.3
दीर्घं विप्रोषितः कालमरण्ये जटिलोऽजिनी ।
अज्ञातश्चैव लोकस्य विजहार युधिष्ठिरः ॥ ७.२४.३ ॥
Yudhiṣṭhira, lange im Wald verbannt, mit verfilzten Haaren und im Hirschfell gekleidet, wanderte unbekannt von der Welt umher.
7.24.4
स एव महतीं सेनां समावर्तयदाहवे ।
किमन्यद्दैवसंयोगान्मम पुत्राभवाय च ॥ ७.२४.४ ॥
Er war es, der das große Heer im Kampf zurückwendete. Was anderes als die Fügung des Schicksals, die zum Verderben meiner Söhne geschah?
7.24.5
युक्त एव हि भाग्येन ध्रुवमुत्पद्यते नरः ।
स तथाऽऽकृष्यते तेन न यथा स्वयमिच्छति ॥ ७.२४.५ ॥
Vom Glück angespannt, wird der Mensch gewiss geboren; und davon wird er so gezogen, wie er es selbst nicht wünscht.
7.24.6
द्यूतव्यसनमासाद्य क्लेशितो हि युधिष्ठिरः ।
स पुनर्भागधेयेन सहायानुपलब्धवान् ॥ ७.२४.६ ॥
Vom Laster des Würfelspiels befallen, wurde Yudhiṣṭhira in der Tat gequält; doch durch das Glück fand er wieder Helfer.
7.24.7
अर्थे मे केकया लब्धाः काशिका कोसलाश्चये ।
चेदीनां चार्धमपरे मामे व समुपाश्रिताः ॥ ७.२४.७ ॥
Mir zuliebe wurden die Kekaya, die Kāśi und die Kosala gewonnen; die Hälfte der Cedi und andere suchten allein bei mir Zuflucht.
7.24.8
पृथिवी भूयसी तात मम पार्थस्य नो तथा ।
इति मामब्रवीत्सूत मन्दो दुर्योधनः पुरा ॥ ७.२४.८ ॥
Mein Lieber, die Erde ist größer für mich, nicht für Pārtha, und auch nicht so für uns — so sagte mir einst der törichte Duryodhana, o Wagenlenker.
7.24.9
तस्य सेनासमूहस्य मध्ये द्रोणः सुरक्षितः ।
निहतः पार्षतेनाजौ किमन्यद्भागधेयतः ॥ ७.२४.९ ॥
Droṇa, wohlbeschützt inmitten jener Schar, wurde im Kampf vom Sohn des Pṛṣata erschlagen; was anderes als das Schicksal?
7.24.10
मध्ये राज्ञां महाबाहुं सदा युद्धाभिनन्दिनम् ।
सर्वास्त्रपारगं द्रोणं कथं मृत्युरुपेयिवान् ॥ ७.२४.१० ॥
Wie kam der Tod über Droṇa, den Großarmigen inmitten der Könige, stets dem Kampf zugetan, Meister aller Waffen?
7.24.11
समनुप्राप्तकृच्छ्रोऽहं मोहं परममागतः ।
भीष्मद्रोणौ हतौ श्रुत्वा नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ७.२४.११ ॥
Vom Unglück überwältigt, bin ich in höchste Verwirrung geraten; da ich gehört habe, dass Bhīṣma und Droṇa erschlagen sind, habe ich nicht den Mut zu leben.
7.24.12
यन्मां क्षत्ताऽब्रवीत्तात प्रपश्यन्पुत्रगृद्धिनम् ।
दुर्योधनेन तत्सर्वं प्राप्तं सूत मया सह ॥ ७.२४.१२ ॥
Mein Lieber, alles, was Kṣattṛ (Vidura) mir sagte, als er mich, nach meinen Söhnen gierig, durchschaute, ist durch Duryodhana über mich gekommen, o Wagenlenker.
7.24.13
नृशंसं तु परं तात त्यक्त्वा दुर्योधनं यदि ।
पुत्रशेषं चिकीर्षेयं कृत्स्नं न मरणं व्रजेत् ॥ ७.२४.१३ ॥
Lieber Sohn, wenn ich den äußerst grausamen Duryodhana verließe und einen Rest meiner Söhne retten wollte, könnte nicht das ganze Geschlecht dem Tod verfallen.
7.24.14
यो हि धर्मं परित्यज्य भवत्यर्थपरो नरः ।
सोऽस्माच्च हीयते लोकात्क्षुद्रभावं च गच्छति ॥ ७.२४.१४ ॥
Wer das Dharma aufgibt und sich nur dem Reichtum zuwendet, wird aus dieser Welt verstoßen und gerät in eine niedrige Verfassung.
7.24.15
अद्य चाप्यस्य राष्ट्रस्य कृतोच्छेदस्य सञ्जय ।
अवशेषं न पश्यामि ककुदे मृदिते सति ॥ ७.२४.१५ ॥
Sañjaya, in diesem Reich, dessen Vernichtung vollzogen ist, sehe ich auch heute keinen Rest, denn sein Haupt (der Buckel) ist zermalmt.
7.24.16
कथं स्यादवशेषो हि धुर्ययोरभ्यतीतयोः ।
यौ नित्यमुपजीवामः क्षमिणौ पुरुषर्षभौ ॥ ७.२४.१६ ॥
Wenn jene zwei Hauptstützen, die geduldigen Stiere unter den Menschen, auf die wir uns stets verließen, dahingegangen sind, wie könnte da ein Rest bleiben?
7.24.17
व्यक्तमेव च मे शंस यथा युद्धमवर्तत ।
केऽयुध्यन्के व्यपाकुर्वन्के क्षुद्राः प्राद्रवन्भयात् ॥ ७.२४.१७ ॥
Erzähle mir klar, wie die Schlacht verlief: wer kämpfte, wer sich abwandte und welche niederen Männer aus Furcht flohen.
7.24.18
धनुञ्जयं च मे शंस यद्यच्चक्रे रथर्षभः ।
तस्माद्भयं नो भूयिष्ठं भ्रातृव्याच्च वृकोदरात् ॥ ७.२४.१८ ॥
Erzähle mir auch von Dhanañjaya und was jener Stier unter den Wagenkämpfern tat; denn wir fürchten außerordentlich den Feind (unseren Vetter) und Vṛkodara.
7.24.19
यथाऽसीच्च निवृत्तेषु पाण्डवेयेषु सञ्जय ।
मम सैन्यावशेषस्य सन्निपातः सुदारुणः ॥ ७.२४.१९ ॥
O Sañjaya, wie war der furchtbare Zusammenstoß meines verbliebenen Heeres, als die Pāṇḍava-Söhne sich zurückgezogen hatten?
7.24.20
कथं च वो मनस्तात निवृत्तेष्वभवत्तदा ।
मामकानां च ये शूराः के कांस्तत्र न्यवारयन् ॥ ७.२४.२० ॥
Lieber, wie war dein Sinn, als sie sich zurückgezogen hatten? Welche meiner Helden wurden dort zurückgehalten?