Mahābhārata · Adhyāya 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
तेष्वेवं सन्निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
कथं युयुधिरे पार्था मामकाश्च तरस्विनः ॥ ७.२६.१ ॥
Cuando ellos, así divididos, se retiraron y volvieron a atacar, ¿cómo lucharon los hijos de Pṛthā y mis valientes guerreros?
7.26.2
किमर्जुनश्चाप्यकरोत्संशप्तकबलं प्रति ।
संशप्तका वा पार्थस्य किमकुर्वत सञ्जय ॥ ७.२६.२ ॥
¿Qué hizo Arjuna contra el ejército de los Saṃśaptakas? ¿O qué hicieron los Saṃśaptakas a Pārtha, oh Sañjaya?
7.26.3
तथा तेषु निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
स्वयमभ्यद्रवद्भीमं नागानीकेन ते सुतः ॥ ७.२६.३ ॥
Así, cuando ellos se retiraron y volvieron a atacar por divisiones, tu hijo mismo cargó contra Bhīma con la división de elefantes.
7.26.4
स नाग इव नागेन गोवृषेणेव गोवृषः ।
समाहूतः स्वयं राज्ञा नागानीकमुपाद्रवत् ॥ ७.२६.४ ॥
Como un elefante contra un elefante, como un toro contra un toro, llamado por el propio rey, se lanzó hacia la división de elefantes.
7.26.5
स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चान्वितः ।
अभिनत्कुञ्जरानीकमचिरेणैव मारिष ॥ ७.२६.५ ॥
Ese Pārtha, diestro en la batalla y dotado del poder de sus brazos, pronto quebró la división de elefantes, oh señor venerable.
7.26.6
ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तः सर्वतो मदम् ।
भीमसेनस्य नाराचैर्विमुखा विमदीकृताः ॥ ७.२६.६ ॥
Aquellos elefantes, semejantes a montañas, destilando celo por todos lados, fueron rechazados por las flechas de hierro de Bhīmasena y quedaron sin celo.
7.26.7
विधमेदभ्रजालानि यथा वायुः समुद्धतः ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तथैव पवनात्मजः ॥ ७.२६.७ ॥
Como el viento impetuoso dispersa los nubarrones, así el hijo del Viento dispersó aquellos ejércitos.
7.26.8
स तेषु विसृजन्बाणान्भीमो नागेष्वशोभत ।
भुवनेष्विव सर्वेषु गभस्तीनुदितो रविः ॥ ७.२६.८ ॥
Disparando flechas entre aquellos elefantes, Bhīma resplandeció como el sol al salir, extendiendo sus rayos sobre todos los mundos.
7.26.9
ते भीमबाणाभिहताः संस्यूता विबभुर्गजाः ।
गभस्तिभिरिवार्कस्य व्योम्नि नानाबलाहकाः ॥ ७.२६.९ ॥
Heridos y atravesados por las flechas de Bhīma, aquellos elefantes brillaban como nubes de diversos colores en el cielo, iluminadas por los rayos del sol.
7.26.10
तथा गजानां कदनं कुर्वाणमनिलात्मजम् ।
क्रुद्धो दुर्योधनोऽभ्येत्य प्रत्यविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.२६.१० ॥
Así, mientras el hijo del Viento masacraba a los elefantes, Duryodhana, encolerizado, se acercó y lo hirió a su vez con afiladas flechas.
7.26.11
ततः क्षणेन क्षितिपं क्षतजप्रतिमेक्षणः ।
क्षयं निनीषुर्निशितैर्भीमो विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२६.११ ॥
Entonces, en un instante, Bhīma, con sus ojos rojos como la sangre, deseando traer la ruina al señor de la tierra, lo atravesó con afiladas flechas.
7.26.12
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धो विव्याध पाण्डवम् ।
नाराचैरर्करश्म्याभैर्भीमसेनं स्मयन्निव ॥ ७.२६.१२ ॥
Con todo el cuerpo cubierto de flechas, el airado Duryodhana, como si sonriera, hirió al pāṇḍava Bhīmasena con nārācas que brillaban como los rayos del sol.
7.26.13
तस्य नागं मणिमयं रत्नचित्रध्वजे स्थितम् ।
भल्लाभ्यां कार्मुकं चैव क्षिप्रं चिच्छेद पाण्डवः ॥ ७.२६.१३ ॥
El Pāṇḍava cortó de inmediato, con dos flechas bhalla, su elefante adornado con gemas, que estaba bajo el estandarte cubierto de piedras preciosas, y también su arco.
7.26.14
दुर्योधनं पीड्यमानं दृष्ट्वा भीमेन मारिष ।
चुक्षोभयिषुरभ्यागादङ्गो मातङ्गमास्थितः ॥ ७.२६.१४ ॥
Al ver a Duryodhana acosado por Bhīma, oh señor, el rey de Aṅga avanzó montado en su elefante, con deseos de conmoverlo.
7.26.15
तमापतन्तं नागेन्द्रमम्बुदप्रतिमस्वनम् ।
कुम्भान्तरे भीमसेनो नाराचैरार्दयद्भृशम् ॥ ७.२६.१५ ॥
Bhīmasena atravesó ferozmente, con flechas de hierro entre sus frentes, a aquel señor de los elefantes que cargaba contra él con un rugido como de nube.
7.26.16
तस्य कायं विनिर्भिद्य न्यमज्जद्धरणीतले ।
ततः पपात द्विरदो वज्राहत इवाचलः ॥ ७.२६.१६ ॥
Atravesando su cuerpo, se hundió en la tierra; entonces el elefante cayó, como una montaña golpeada por el rayo.
7.26.17
तस्वावर्जितनागस्य म्लेच्छस्याधः पतिष्यतः ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन क्षिप्रकारी वृकोदरः ॥ ७.२६.१७ ॥
Cuando aquel bárbaro, cuyo elefante había caído, se precipitaba hacia abajo, el rápido Vṛkodara le cortó la cabeza con una flecha bhalla.
7.26.18
तस्मिन्निपतिते वीरे सम्प्राद्रवत सा चमूः ।
सम्भ्रान्ताश्वद्विपरथा पदातीनवमृद्गती ॥ ७.२६.१८ ॥
Cuando aquel héroe cayó, aquel ejército huyó en todas direcciones; caballos, elefantes y carros, sumidos en la confusión, huyeron pisoteando a los soldados de infantería.
7.26.19
तेष्वनीकेषु भग्नेषु विद्रवत्सु समन्ततः ।
प्राग्ज्योतिषस्ततो भीमं कुञ्जरेण समाद्रवत् ॥ ७.२६.१९ ॥
Cuando aquellos ejércitos fueron derrotados y huían por todas partes, el rey de Prāgjyotiṣa cargó contra Bhīma montado en su elefante.
7.26.20
येन नागेन मघवानजयद्दैत्यदानवान् ।
तदन्वयेन नागेन भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.२६.२० ॥
Sobre el elefante de aquel mismo linaje con el que Indra venció a los Daityas y Dānavas, se abalanzó sobre Bhīmasena.
7.26.21
स नागप्रवरो भीमं सहसा समुपाद्रवत् ।
श्रवणाभ्यामथो द्वाभ्यां संहतेन करेण च ॥ ७.२६.२१ ॥
Aquel excelso elefante se lanzó de repente contra Bhīma, con sus dos orejas y con su trompa recogida.
7.26.22
व्यावृत्तनयनः क्रुद्वः प्रमथन्निव पाण्डवम् ।
वृकोदररथं साश्वमविशेषमचूर्णयत् ॥ ७.२६.२२ ॥
Con los ojos vueltos y enfurecido, como si aplastara al Pāṇḍava, redujo a polvo sin distinción el carro de Vṛkodara, con sus caballos.
7.26.23
पद्भ्यां भीमोऽप्यथो धावंस्तस्य गात्रेष्वलीयत ।
जानन्नञ्जलिकावेधं नापाक्रामत पाण्डवः ॥ ७.२६.२३ ॥
Corriendo a pie, Bhīma se ocultó entre los miembros de aquel elefante; sabiendo del peligro de la perforación de la añjalikā, el Pāṇḍava no se retiró.
7.26.24
गात्राभ्यन्तरगो भूत्वा करेणाताडयन्मुहुः ।
लालयामास तं नागं वधाकाङ्क्षिणमव्ययम् ॥ ७.२६.२४ ॥
Entrando entre los miembros del elefante, lo golpeó una y otra vez con la mano, y acarició a aquel elefante imperecedero que deseaba su muerte.
7.26.25
कुलालचक्रवन्नागस्तदा तूर्णमथाभ्रमत् ।
नागायुतबलः श्रीमान्कालयानो वृकोदरम् ॥ ७.२६.२५ ॥
Entonces el elefante giró rápidamente como la rueda de un alfarero; aquel glorioso elefante, con la fuerza de diez mil elefantes, avanzando hacia la muerte, dio vueltas alrededor de Vṛkodara (Bhīma).
7.26.26
भीमोऽपि निष्क्रम्य ततः सुप्रतीकाग्रतोऽभवत् ।
भीमं करेणावनम्य जानुभ्यामभ्यताडयत् ॥ ७.२६.२६ ॥
Bhīma también salió y se puso frente a Supratīka. Entonces el elefante, doblando a Bhīma con la trompa, lo golpeó con las rodillas.
7.26.27
ग्रीवायां वेष्टयित्वैनं स गजो हन्तुमैहत ।
करवेष्टं भीमसेनो भ्रमं दत्त्वा व्यमोचयत् ॥ ७.२६.२७ ॥
Enrollándolo alrededor del cuello, aquel elefante intentó matarlo; pero Bhīmasena, dando una vuelta a la espiral de la trompa, se liberó.
7.26.28
पुनर्गात्राणि नागस्य प्रविवेश वृकोदरः ।
यावत्प्रतिगजायातं स्वबलं प्रत्यवैक्षत।
भीमोपि नागगात्रेभ्यो विनिःसृत्यापयाज्जवात् ॥ ७.२६.२८ ॥
Vṛkodara volvió a entrar en el cuerpo del elefante, mientras miraba al elefante contrario que venía y a su propio ejército. Bhīma también salió del cuerpo del elefante y se retiró rápidamente.
7.26.29
ततः सर्वस्य सैन्यस्य नादः समभवन्महान् ।
अहो धिङ्गिहतो भीमः कुज्जरेणेति मारिष ॥ ७.२६.२९ ॥
Entonces un gran clamor surgió en todo el ejército: "¡Ay, qué vergüenza! ¡Bhīma ha sido golpeado por el elefante!" Así, oh venerable.
7.26.30
तेन नागेन सन्त्रस्ता पाण्डवानामनीकिनी ।
सहसाऽभ्यद्रवद्राजन्यत्र तस्यौ वृकोदरः ॥ ७.२६.३० ॥
Aterrorizado por aquel elefante, el ejército de los Pāṇḍavas huyó de repente, oh rey; allí permaneció Vṛkodara (Bhīma).
7.26.31
ततो युधिष्ठिरो राजा हतं मत्वा वृकोदरम् ।
भगदत्तं सपाञ्चाल्यः सर्वतः समवारयत् ॥ ७.२६.३१ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, creyendo muerto a Bhīma, junto con los Pāñcālas rodeó a Bhagadatta por todos lados y lo contuvo.
7.26.32
तं रथं रथिनां श्रेष्ठाः परिवार्य परन्तपाः ।
अवाकिरञ्शरैस्तीक्ष्णैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.२६.३२ ॥
Los mejores guerreros de carro, atormentadores de enemigos, rodearon aquel carro y lo cubrieron de agudas flechas por centenares y por millares.
7.26.33
स विघातं पृषत्कानामङ्कुशेन समाहरन् ।
क्षणेन पाण्डुपाञ्जालान्व्यधमत्पर्वतेश्वरः ॥ ७.२६.३३ ॥
Aquel señor de las montañas, deteniendo con su aguijón el obstáculo de las flechas, en un instante dispersó a los Pāṇḍava-Pāñcālas.
7.26.34
तदद्भुतमपश्याम भगदत्तस्य संयुगे ।
तथा वृद्धस्य चरितं कुञ्जरेण विशाम्पते ॥ ७.२६.३४ ॥
Oh señor de los hombres, vimos aquella hazaña admirable de Bhagadatta en el combate, la hazaña de aquel anciano con su elefante.
7.26.35
ततो राजा दशार्णानां प्राग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ।
तिर्यग्यातेन नागेन समदेनाशुगामिना ॥ ७.२६.३५ ॥
Entonces el rey, guiando de lado su elefante en celo, veloz, avanzó desde los Daśārṇas hacia Prāgjyotiṣa.
7.26.36
तयोर्युद्धं समभवन्नागयोर्भीमरूपयोः ।
सपक्षयोः पर्वतयोर्यथा सद्रुमयोः पुरा ॥ ७.२६.३६ ॥
Entre aquellos dos elefantes de forma terrible surgió un combate, como el combate de dos montañas aladas con sus árboles en tiempos antiguos.
7.26.37
प्राग्ज्योतिषपतेर्नागः सन्निवृत्त्यापसृत्य च ।
पार्श्वे दशार्णाधिपतेर्भित्त्वा नागमपातयत् ॥ ७.२६.३७ ॥
El elefante del señor de Prāgjyotiṣa, volviéndose y retirándose, embistió el flanco del señor de Daśārṇa y derribó a aquel elefante.
7.26.38
तोमरैः सूर्यरश्म्याभैर्भगदत्तोऽथ सप्तभिः ।
जघान द्विरदस्थं तं शत्रुं प्रचलितासनम् ॥ ७.२६.३८ ॥
Entonces Bhagadatta hirió a aquel enemigo, que estaba de pie sobre el elefante, con siete tomaras que brillaban como rayos del sol, y su asiento se tambaleó.
7.26.39
व्यवच्छिद्य तु राजानं भगदत्तं युधिष्ठिरः ।
रथानीकेन महता सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ७.२६.३९ ॥
Tras aislar al rey Bhagadatta, Yudhiṣṭhira lo rodeó por todos lados con una gran hueste de carros.
7.26.40
स कुञ्जरस्थो रथिभिः शुशुभे सर्वतो वृतः ।
पर्वते वनमध्यस्थो ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.२६.४० ॥
Él, sentado sobre el elefante y rodeado por todos lados de guerreros de carro, brillaba como un fuego ardiente en medio de un bosque sobre una montaña.
7.26.41
मण्डलं सर्वतः श्लिष्टं रथिनामुग्रधन्विनाम् ।
किरतां शरवर्षाणि स नागः पर्यवर्तत ॥ ७.२६.४१ ॥
Un círculo de guerreros de carro arqueros feroces, estrechamente unidos por todos lados, se formó; y aquel elefante giró en torno, esparciendo lluvias de flechas.
7.26.42
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा परिगृह्य महागजम् ।
प्रेषयामास सहसा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.२६.४२ ॥
Entonces el rey de Prāgjyotiṣa, sujetando a su gran elefante, de repente lo lanzó hacia el carro de Yuyudhāna.
7.26.43
आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य नागं सात्वतपुङ्गवः ।
अविध्यत्पञ्चभिर्बाणैः शितैराशीविषोपमैः ॥ ७.२६.४३ ॥
Al ver al elefante que se abalanzaba sobre él, el mejor de los Sātvatas lo atravesó con cinco flechas afiladas, semejantes a serpientes venenosas.
7.26.44
शिनेः पौत्रस्य तु रथं परिगृह्य महाद्विपः ।
अभिचिक्षेप वेगेन युयुधानस्त्वपाक्रमत् ॥ ७.२६.४४ ॥
El gran elefante tomó con su trompa el carro del nieto de Śini y lo arrojó con fuerza, pero Yuyudhāna se apartó.
7.26.45
बृहतः सैन्धवानश्वान्समुत्थाप्यथ सारथिः ।
तस्थौ सात्यकिमासाद्य सम्प्लुतस्तं रथं प्रति ॥ ७.२६.४५ ॥
Entonces el auriga levantó los grandes caballos de raza sindhu, se acercó a Sātyaki, saltó hacia aquel carro y se quedó de pie.
7.26.46
स तु लब्ध्वान्तरं नागस्त्वरितो रथमण्डलात् ।
निष्पतन्सततं सर्वान्परिचिक्षेप पार्थिवान् ॥ ७.२६.४६ ॥
Pero el elefante, aprovechando una abertura, salió rápidamente del círculo de carros y no cesaba de arrojar por todas partes a los reyes.
7.26.47
ते त्वाशुगतिना तेन त्रास्यमाना नरर्षभाः ।
तमेकं द्विरदं सङ्ख्ये मेनिरे शतशो द्विपान् ॥ ७.२६.४७ ॥
Aterrorizados por aquella bestia de rápido movimiento, aquellos toros entre los hombres creyeron que en la batalla aquel único elefante eran cientos de elefantes.
7.26.48
ते गजस्थेन काल्यन्ते भगदत्तेन पार्थिवाः ।
ऐरावतस्थेन यथा देवराजेन दानवाः ॥ ७.२६.४८ ॥
Así como los Dānavas son muertos por Indra, rey de los dioses, que está sobre Airāvata, así eran muertos aquellos reyes por Bhagadatta, que estaba sobre su elefante.
7.26.49
तेषां प्रद्रवतां भीमः पाञ्चालानामितस्ततः ।
गजवाजिकृतः शब्दः सुमहान्समजायत ॥ ७.२६.४९ ॥
Entre los pañcālas que huían, aquí y allá, surgió un estruendo muy grande de elefantes y caballos, causado por Bhīma.
7.26.50
भगदत्तेन समरे काल्यमानेषु पाण्डुषु ।
प्राग्ज्योतिषमभिक्रुद्धः पुनर्भीमः समभ्ययात् ॥ ७.२६.५० ॥
Mientras los pāṇḍavas eran muertos en batalla por Bhagadatta, Bhīma, muy enfurecido, avanzó de nuevo contra el señor de Prāgjyotiṣa.
7.26.51
तस्याभिद्रवतो वाहान्हस्तमुक्तेन वारिणा ।
सिक्त्वा व्यत्रासयन्नागस्ते पार्थसहरंस्ततः ॥ ७.२६.५१ ॥
Mientras él avanzaba, los elefantes, rociando con agua lanzada desde sus trompas a las monturas, los aterrorizaron; entonces a los compañeros de Pārtha.
7.26.52
ततस्तमभ्ययात्तूर्णं रुचिपर्वा कृतीसुतः ।
समघ्नञ्छरवर्षेण रथस्योऽन्तकसन्निभः ॥ ७.२६.५२ ॥
Entonces Rucipārvan, hijo de Kṛti, avanzó rápidamente hacia él, de pie en su carro, semejante a la Muerte, y lo golpeó con una lluvia de flechas.
7.26.53
ततः स रुचिपर्वाणं शरेणानतपर्वणा ।
सुपर्वा पर्वतपतिर्निन्ये वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.२६.५३ ॥
Entonces Suparvan, señor de las montañas, con una flecha de nudos doblados, envió a Rucipārvan a la morada de Vaivasvata Yama.
7.26.54
तस्मिन्निपतिते वीरे सौभद्रो द्रौपदीसुतः ।
चेकितानो धृष्टकेतुर्ययुत्सुश्चार्दयन्द्विपम् ॥ ७.२६.५४ ॥
Cuando aquel héroe cayó, Saubhadra, el hijo de Draupadī, Cekitāna, Dhṛṣṭaketu y Yuyutsu acosaron al elefante.
7.26.55
त एनं शरधाराभिर्धाराभिरिव तोयदाः ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः ॥ ७.२६.५५ ॥
Lo empaparon con torrentes de flechas, como nubes de lluvia que derraman sus aguaceros, rugiendo terribles gritos, deseosos de matar.
7.26.56
ततः पार्ष्ण्यङ्कुशाङ्गुष्ठैः कृतिना चोदितो द्विपः ।
प्रसारितकरः प्रायात्स्तब्धकर्णेक्षणो द्रुतम् ॥ ७.२६.५६ ॥
Entonces, espoleado por el hábil conductor con el talón, el aguijón y el dedo gordo, el elefante, con la trompa extendida y las orejas y los ojos rígidos, avanzó rápidamente.
7.26.57
सोऽधिष्ठाय पदा वाहान्युयुत्सोः सूतमारुजत् ।
युयुत्सुस्तु रथाद्राजन्नपाक्रामत्त्वरान्वितः ॥ ७.२६.५७ ॥
Pisoteó con el pie los caballos de Yuyutsu y derribó al auriga; pero, oh rey, Yuyutsu, apresurado, bajó de su carro y se retiró.
7.26.58
ततः पाण्डवयोधास्ते नागराजं शरैर्द्रुतम् ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः ॥ ७.२६.५८ ॥
Entonces aquellos guerreros pāṇḍava empaparon rápidamente al rey de los elefantes con flechas, rugiendo terribles gritos, deseosos de matar.
7.26.59
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तः सौभद्रस्याप्लुतो रथम् ।
स कुञ्जरस्थो विसृजन्निषूनरिषु पार्थिवः।
बभौ रश्मीनिवादित्यो भुवनेषु समुत्सृजन् ॥ ७.२६.५९ ॥
Vuestro hijo, desconcertado, saltó al carro de Saubhadra; de pie sobre el elefante y disparando flechas contra los enemigos, el rey brilló como el sol que derrama sus rayos sobre los mundos.
7.26.60
तमार्जुनिर्द्वादशभिर्युयुत्सुर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिस्त्रिभिर्द्रौपदेया धृष्टकेतुश्च विव्यधुः ॥ ७.२६.६० ॥
El hijo de Arjuna lo atravesó con doce flechas, Yuyutsu con diez, y los hijos de Draupadī y Dhṛṣṭaketu con tres cada uno.
7.26.61
चेकितानः चतुःषष्ट्या सोत्तरायुधिकं पुनः ।
प्रत्यविध्यत्ततः सर्वान्भगदत्तस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२६.६१ ॥
Cekitāna contraatacó con sesenta y cuatro y más armas. Entonces Bhagadatta los atravesó a todos, tres flechas a cada uno.
7.26.62
सोऽतियत्नार्पितैर्बाणैराचितो द्विरदो बभौ ।
संस्यूत इव सूर्यस्य रश्मिभिर्जलदो महान् ॥ ७.२६.६२ ॥
Aquel elefante, cubierto de flechas disparadas con gran esfuerzo, brillaba como una gran nube cosida con los rayos del sol.
7.26.63
नियन्तुः शिल्पयत्नाभ्यां प्रेरितोऽरिशरार्दितः ।
परिचिक्षेप तान्नागः स रिपून्सव्यदक्षिणम् ॥ ७.२६.६३ ॥
Impulsado por la habilidad y el esfuerzo de su conductor, atormentado por las flechas enemigas, aquel elefante arrojó a aquellos enemigos a izquierda y derecha.
7.26.64
गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने ।
सङ्कालयति तां सेनां भगदत्तस्तथा मुहुः ॥ ७.२६.६४ ॥
Como un pastor en el bosque arrea con su bastón a los rebaños de ganado, así Bhagadatta reunía y dispersaba una y otra vez aquel ejército.
7.26.65
क्षिप्रं श्येनाभिप्रन्नानां वायसानामिव स्वनः ।
बभूव पाण्डवेयानां भृशं विद्रवतां स्वनः ॥ ७.२६.६५ ॥
Pronto, como los graznidos de cuervos atacados por halcones, surgió un gran lamento de los Pāṇḍavas que huían.
7.26.66
स नागराजः प्रवराङ्कुशाहतः ।
पुरा सपक्षोऽद्रिवरो यथा नृप।
भयं तदा रिपुषु समादधद्भृशं ।
वणिग्जनानां क्षुभितो यथाऽर्णवः ॥ ७.२६.६६ ॥
Aquel rey de los elefantes, herido por el excelente aguijón, oh rey, como una gran montaña alada de antaño, infundió entonces gran temor entre los enemigos, como un océano agitado para los mercaderes.
7.26.67
ततो ध्वनिर्द्विरदरथाश्वपार्थिवै ।
र्भयाद्रवद्भिर्जनितोऽतिभैरवः।
क्षितिं वियद् द्यां विदिशो दिशस्तथा ।
समावृणोत्पार्थिवसंयुगे ततः ॥ ७.२६.६७ ॥
Entonces surgió un estruendo espantoso de elefantes, carros, caballos y reyes, de quienes gritaban de miedo, y cubrió la tierra, el cielo, el paraíso, las direcciones y las direcciones intermedias en aquella batalla de reyes.
7.26.68
स तेन नागप्रवरेण पार्थिवो ।
भृशं जगाहे द्विषतामनीकिनीम्।
पुरा सुगुप्तां विबुधैरिवाहवे ।
विरोचनो देववरूतिनीमिव ॥ ७.२६.६८ ॥
Aquel rey, con aquel excelente elefante, se lanzó con fuerza contra el ejército enemigo, como antaño Virocana se lanzó contra el ejército de los dioses, bien custodiado por los dioses en la batalla.
7.26.69
भृशं ववौ ज्वलनसखो वियद्रजः ।
समावृणोन्मुहुरपि चैव सैनिकान्।
तमेकनागं गणशो यथा गजान् ।
समन्ततो द्रुतमथ मेनिरे जनाः ॥ ७.२६.६९ ॥
El viento, amigo del fuego, sopló con fuerza y levantó el polvo del cielo, cubriendo una y otra vez a los soldados; y la gente creyó que aquel único elefante venía rápidamente desde todos lados, como si fuera una manada de elefantes.