Mahābhārata · Adhyāya 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
तेष्वेवं सन्निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
कथं युयुधिरे पार्था मामकाश्च तरस्विनः ॥ ७.२६.१ ॥
Als jene so in Abteilungen zurückgewichen und wieder angegriffen hatten, wie kämpften da die Pārthas und meine tapferen Krieger?
7.26.2
किमर्जुनश्चाप्यकरोत्संशप्तकबलं प्रति ।
संशप्तका वा पार्थस्य किमकुर्वत सञ्जय ॥ ७.२६.२ ॥
Was tat Arjuna gegen das Heer der Saṃśaptakas? Oder was taten die Saṃśaptakas dem Pārtha an, Sañjaya?
7.26.3
तथा तेषु निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
स्वयमभ्यद्रवद्भीमं नागानीकेन ते सुतः ॥ ७.२६.३ ॥
Als sie so in Abteilungen zurückgewichen und wieder angegriffen hatten, stürmte dein Sohn selbst mit der Elefantenabteilung auf Bhīma los.
7.26.4
स नाग इव नागेन गोवृषेणेव गोवृषः ।
समाहूतः स्वयं राज्ञा नागानीकमुपाद्रवत् ॥ ७.२६.४ ॥
Wie ein Elefant gegen einen Elefanten, wie ein Stier gegen einen Stier, vom König selbst herbeigerufen, stürmte er auf die Elefantenabteilung zu.
7.26.5
स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चान्वितः ।
अभिनत्कुञ्जरानीकमचिरेणैव मारिष ॥ ७.२६.५ ॥
Jener Pārtha, im Kampf geschickt und mit der Kraft seiner Arme begabt, durchbrach bald die Elefantenabteilung, o Verehrter.
7.26.6
ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तः सर्वतो मदम् ।
भीमसेनस्य नाराचैर्विमुखा विमदीकृताः ॥ ७.२६.६ ॥
Jene Elefanten, Bergen gleich, von allen Seiten Brunstsaft verlierend, wurden von Bhīmasenas eisernen Pfeilen abgewendet und ihrer Brunst beraubt.
7.26.7
विधमेदभ्रजालानि यथा वायुः समुद्धतः ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तथैव पवनात्मजः ॥ ७.२६.७ ॥
Wie der aufbrausende Wind die Wolkenmassen zerstreut, so zerstreute der Sohn des Windes jene Heere.
7.26.8
स तेषु विसृजन्बाणान्भीमो नागेष्वशोभत ।
भुवनेष्विव सर्वेषु गभस्तीनुदितो रविः ॥ ७.२६.८ ॥
Indem er Pfeile unter jene Elefanten schoss, leuchtete Bhīma wie die über allen Welten aufgegangene Sonne mit ihren Strahlen.
7.26.9
ते भीमबाणाभिहताः संस्यूता विबभुर्गजाः ।
गभस्तिभिरिवार्कस्य व्योम्नि नानाबलाहकाः ॥ ७.२६.९ ॥
Von Bhīmas Pfeilen getroffen und durchbohrt, leuchteten jene Elefanten wie vielfarbige Wolken am Himmel, von den Strahlen der Sonne erhellt.
7.26.10
तथा गजानां कदनं कुर्वाणमनिलात्मजम् ।
क्रुद्धो दुर्योधनोऽभ्येत्य प्रत्यविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.२६.१० ॥
Als der Sohn des Windes so das Gemetzel an den Elefanten anrichtete, trat der erzürnte Duryodhana heran und schlug mit scharfen Pfeilen zurück.
7.26.11
ततः क्षणेन क्षितिपं क्षतजप्रतिमेक्षणः ।
क्षयं निनीषुर्निशितैर्भीमो विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२६.११ ॥
Dann, im Nu, durchbohrte Bhīma, dessen Augen blutrot waren und der dem Herrscher der Erde den Untergang bringen wollte, ihn mit scharfen Pfeilen.
7.26.12
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धो विव्याध पाण्डवम् ।
नाराचैरर्करश्म्याभैर्भीमसेनं स्मयन्निव ॥ ७.२६.१२ ॥
Am ganzen Körper von Pfeilen bedeckt, durchbohrte der zornige Duryodhana, als lächelte er, den Pāṇḍava Bhīmasena mit eisernen Pfeilen, die wie Sonnenstrahlen glänzten.
7.26.13
तस्य नागं मणिमयं रत्नचित्रध्वजे स्थितम् ।
भल्लाभ्यां कार्मुकं चैव क्षिप्रं चिच्छेद पाण्डवः ॥ ७.२६.१३ ॥
Der Pāṇḍava zerschnitt sogleich mit zwei Bhalla-Pfeilen seinen juwelengeschmückten Elefanten, der unter dem edelsteinverzierten Banner stand, und auch seinen Bogen.
7.26.14
दुर्योधनं पीड्यमानं दृष्ट्वा भीमेन मारिष ।
चुक्षोभयिषुरभ्यागादङ्गो मातङ्गमास्थितः ॥ ७.२६.१४ ॥
Als er Duryodhana von Bhīma bedrängt sah, o Herr, rückte der König von Aṅga auf seinem Elefanten heran, begierig, ihn zu erschüttern.
7.26.15
तमापतन्तं नागेन्द्रमम्बुदप्रतिमस्वनम् ।
कुम्भान्तरे भीमसेनो नाराचैरार्दयद्भृशम् ॥ ७.२६.१५ ॥
Bhīmasena durchbohrte heftig den Herrn der Elefanten, der mit donnergleichem Brüllen auf ihn zustürmte, mit eisernen Pfeilen zwischen seinen Stirnhöckern.
7.26.16
तस्य कायं विनिर्भिद्य न्यमज्जद्धरणीतले ।
ततः पपात द्विरदो वज्राहत इवाचलः ॥ ७.२६.१६ ॥
Nachdem es seinen Körper durchbohrt hatte, sank es in die Erde; dann stürzte der Elefant wie ein vom Blitz getroffener Berg.
7.26.17
तस्वावर्जितनागस्य म्लेच्छस्याधः पतिष्यतः ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन क्षिप्रकारी वृकोदरः ॥ ७.२६.१७ ॥
Als jener Barbar, dessen Elefant niedergestreckt worden war, hinabstürzte, schlug der rasche Vṛkodara ihm mit einem Bhalla-Pfeil den Kopf ab.
7.26.18
तस्मिन्निपतिते वीरे सम्प्राद्रवत सा चमूः ।
सम्भ्रान्ताश्वद्विपरथा पदातीनवमृद्गती ॥ ७.२६.१८ ॥
Als jener Held gefallen war, floh jenes Heer nach allen Seiten; Pferde, Elefanten und Streitwagen, in Verwirrung geraten, stürmten davon und zertraten das Fußvolk.
7.26.19
तेष्वनीकेषु भग्नेषु विद्रवत्सु समन्ततः ।
प्राग्ज्योतिषस्ततो भीमं कुञ्जरेण समाद्रवत् ॥ ७.२६.१९ ॥
Als jene Heere zerschlagen nach allen Seiten flohen, stürmte der König von Prāgjyotiṣa auf seinem Elefanten gegen Bhīma.
7.26.20
येन नागेन मघवानजयद्दैत्यदानवान् ।
तदन्वयेन नागेन भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.२६.२० ॥
Auf dem Elefanten jener Abstammung, mit dem Indra die Daityas und Dānavas besiegt hatte, stürzte er sich auf Bhīmasena.
7.26.21
स नागप्रवरो भीमं सहसा समुपाद्रवत् ।
श्रवणाभ्यामथो द्वाभ्यां संहतेन करेण च ॥ ७.२६.२१ ॥
Jener vorzügliche Elefant stürzte plötzlich auf Bhīma los, mit seinen beiden Ohren und mit dem zusammengeballten Rüssel.
7.26.22
व्यावृत्तनयनः क्रुद्वः प्रमथन्निव पाण्डवम् ।
वृकोदररथं साश्वमविशेषमचूर्णयत् ॥ ७.२६.२२ ॥
Mit verdrehten Augen, zornentbrannt, als wollte er den Pāṇḍava zermalmen, zerschmetterte er Vṛkodaras Wagen samt den Pferden ohne Unterschied zu Staub.
7.26.23
पद्भ्यां भीमोऽप्यथो धावंस्तस्य गात्रेष्वलीयत ।
जानन्नञ्जलिकावेधं नापाक्रामत पाण्डवः ॥ ७.२६.२३ ॥
Zu Fuß laufend, verbarg sich Bhīma zwischen den Gliedern jenes Elefanten; obwohl er um den Stich des añjalikā wusste, wich der Pāṇḍava nicht zurück.
7.26.24
गात्राभ्यन्तरगो भूत्वा करेणाताडयन्मुहुः ।
लालयामास तं नागं वधाकाङ्क्षिणमव्ययम् ॥ ७.२६.२४ ॥
Er drang zwischen die Glieder des Elefanten, schlug ihn immer wieder mit der Hand und streichelte jenen unvergänglichen Elefanten, der seinen Tod begehrte.
7.26.25
कुलालचक्रवन्नागस्तदा तूर्णमथाभ्रमत् ।
नागायुतबलः श्रीमान्कालयानो वृकोदरम् ॥ ७.२६.२५ ॥
Da wirbelte der Elefant schnell wie die Scheibe eines Töpfers; jener glanzvolle Elefant mit der Kraft von zehntausend Elefanten, dem Tod entgegengehend, kreiste um Vṛkodara (Bhīma).
7.26.26
भीमोऽपि निष्क्रम्य ततः सुप्रतीकाग्रतोऽभवत् ।
भीमं करेणावनम्य जानुभ्यामभ्यताडयत् ॥ ७.२६.२६ ॥
Auch Bhīma kam heraus und stellte sich vor Supratīka. Da beugte der Elefant Bhīma mit dem Rüssel nieder und schlug ihn mit den Knien.
7.26.27
ग्रीवायां वेष्टयित्वैनं स गजो हन्तुमैहत ।
करवेष्टं भीमसेनो भ्रमं दत्त्वा व्यमोचयत् ॥ ७.२६.२७ ॥
Indem er ihn um den Hals wickelte, versuchte jener Elefant ihn zu töten; doch Bhīmasena gab der Rüsselschlinge eine Drehung und befreite sich.
7.26.28
पुनर्गात्राणि नागस्य प्रविवेश वृकोदरः ।
यावत्प्रतिगजायातं स्वबलं प्रत्यवैक्षत।
भीमोपि नागगात्रेभ्यो विनिःसृत्यापयाज्जवात् ॥ ७.२६.२८ ॥
Vṛkodara drang wieder in den Körper des Elefanten ein, während er den herankommenden Gegen-Elefanten und sein eigenes Heer ansah. Auch Bhīma kam aus dem Körper des Elefanten heraus und zog sich schnell zurück.
7.26.29
ततः सर्वस्य सैन्यस्य नादः समभवन्महान् ।
अहो धिङ्गिहतो भीमः कुज्जरेणेति मारिष ॥ ७.२६.२९ ॥
Da erhob sich im ganzen Heer ein großes Geschrei: »Wehe, schande! Bhīma ist vom Elefanten getroffen worden!« So, o Verehrter.
7.26.30
तेन नागेन सन्त्रस्ता पाण्डवानामनीकिनी ।
सहसाऽभ्यद्रवद्राजन्यत्र तस्यौ वृकोदरः ॥ ७.२६.३० ॥
Von jenem Elefanten erschreckt, floh das Heer der Pāṇḍavas plötzlich, o König; dort aber stand Vṛkodara (Bhīma).
7.26.31
ततो युधिष्ठिरो राजा हतं मत्वा वृकोदरम् ।
भगदत्तं सपाञ्चाल्यः सर्वतः समवारयत् ॥ ७.२६.३१ ॥
Da hielt König Yudhiṣṭhira, in dem Glauben, Bhīma sei erschlagen, zusammen mit den Pāñcālas Bhagadatta von allen Seiten auf.
7.26.32
तं रथं रथिनां श्रेष्ठाः परिवार्य परन्तपाः ।
अवाकिरञ्शरैस्तीक्ष्णैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.२६.३२ ॥
Die besten Wagenkämpfer, Peiniger der Feinde, umringten jenen Wagen und überschütteten ihn mit scharfen Pfeilen, hundertfach und tausendfach.
7.26.33
स विघातं पृषत्कानामङ्कुशेन समाहरन् ।
क्षणेन पाण्डुपाञ्जालान्व्यधमत्पर्वतेश्वरः ॥ ७.२६.३३ ॥
Jener Herr der Berge, der mit seinem Stachel das Hindernis der Pfeile abwehrte, verjagte im Nu die Pāṇḍava-Pāñcālas.
7.26.34
तदद्भुतमपश्याम भगदत्तस्य संयुगे ।
तथा वृद्धस्य चरितं कुञ्जरेण विशाम्पते ॥ ७.२६.३४ ॥
O Herr der Menschen, wir sahen jene wunderbare Tat Bhagadattas im Kampf, die Tat jenes Alten mit seinem Elefanten.
7.26.35
ततो राजा दशार्णानां प्राग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ।
तिर्यग्यातेन नागेन समदेनाशुगामिना ॥ ७.२६.३५ ॥
Da stürmte der König auf seinem brünstigen, schnellen Elefanten seitwärts schreitend von den Daśārṇas gegen Prāgjyotiṣa.
7.26.36
तयोर्युद्धं समभवन्नागयोर्भीमरूपयोः ।
सपक्षयोः पर्वतयोर्यथा सद्रुमयोः पुरा ॥ ७.२६.३६ ॥
Zwischen jenen beiden Elefanten schrecklicher Gestalt entstand ein Kampf, wie einst der Kampf zweier geflügelter Berge mit ihren Bäumen.
7.26.37
प्राग्ज्योतिषपतेर्नागः सन्निवृत्त्यापसृत्य च ।
पार्श्वे दशार्णाधिपतेर्भित्त्वा नागमपातयत् ॥ ७.२६.३७ ॥
Der Elefant des Herrn von Prāgjyotiṣa wandte sich um, wich zurück, stieß in die Flanke des Herrn von Daśārṇa und ließ jenen Elefanten stürzen.
7.26.38
तोमरैः सूर्यरश्म्याभैर्भगदत्तोऽथ सप्तभिः ।
जघान द्विरदस्थं तं शत्रुं प्रचलितासनम् ॥ ७.२६.३८ ॥
Dann traf Bhagadatta jenen Feind, der auf dem Elefanten stand, mit sieben Tomaras, die wie Sonnenstrahlen leuchteten; sein Sitz geriet ins Wanken.
7.26.39
व्यवच्छिद्य तु राजानं भगदत्तं युधिष्ठिरः ।
रथानीकेन महता सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ७.२६.३९ ॥
Nachdem er den König Bhagadatta abgesondert hatte, umzingelte ihn Yudhiṣṭhira von allen Seiten mit einem großen Heer von Streitwagen.
7.26.40
स कुञ्जरस्थो रथिभिः शुशुभे सर्वतो वृतः ।
पर्वते वनमध्यस्थो ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.२६.४० ॥
Er, auf dem Elefanten sitzend und von allen Seiten von Wagenkämpfern umringt, leuchtete wie ein brennendes Feuer inmitten eines Waldes auf einem Berg.
7.26.41
मण्डलं सर्वतः श्लिष्टं रथिनामुग्रधन्विनाम् ।
किरतां शरवर्षाणि स नागः पर्यवर्तत ॥ ७.२६.४१ ॥
Ein Kreis furchtbarer Wagenkämpfer-Bogenschützen, dicht von allen Seiten geschlossen, bildete sich; und jener Elefant drehte sich herum und verstreute Pfeilschauer.
7.26.42
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा परिगृह्य महागजम् ।
प्रेषयामास सहसा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.२६.४२ ॥
Dann lenkte der König von Prāgjyotiṣa, seinen großen Elefanten zügelnd, plötzlich auf den Wagen Yuyudhānas zu.
7.26.43
आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य नागं सात्वतपुङ्गवः ।
अविध्यत्पञ्चभिर्बाणैः शितैराशीविषोपमैः ॥ ७.२६.४३ ॥
Als er den heranstürmenden Elefanten sah, durchbohrte ihn der beste der Sātvatas mit fünf scharfen Pfeilen, gleich giftigen Schlangen.
7.26.44
शिनेः पौत्रस्य तु रथं परिगृह्य महाद्विपः ।
अभिचिक्षेप वेगेन युयुधानस्त्वपाक्रमत् ॥ ७.२६.४४ ॥
Der große Elefant packte den Wagen des Enkels von Śini mit dem Rüssel und schleuderte ihn mit Wucht fort; doch Yuyudhāna wich aus.
7.26.45
बृहतः सैन्धवानश्वान्समुत्थाप्यथ सारथिः ।
तस्थौ सात्यकिमासाद्य सम्प्लुतस्तं रथं प्रति ॥ ७.२६.४५ ॥
Dann richtete der Wagenlenker die großen Sindhu-Pferde auf, trat zu Sātyaki, sprang auf jenen Wagen zu und stand dort.
7.26.46
स तु लब्ध्वान्तरं नागस्त्वरितो रथमण्डलात् ।
निष्पतन्सततं सर्वान्परिचिक्षेप पार्थिवान् ॥ ७.२६.४६ ॥
Der Elefant aber nutzte eine Lücke, brach schnell aus dem Kreis der Wagen hervor und schleuderte unablässig alle Könige umher.
7.26.47
ते त्वाशुगतिना तेन त्रास्यमाना नरर्षभाः ।
तमेकं द्विरदं सङ्ख्ये मेनिरे शतशो द्विपान् ॥ ७.२६.४७ ॥
Von jenem schnell sich bewegenden Tier verängstigt, hielten jene Stiere unter den Menschen den einen Elefanten im Kampf für hunderte Elefanten.
7.26.48
ते गजस्थेन काल्यन्ते भगदत्तेन पार्थिवाः ।
ऐरावतस्थेन यथा देवराजेन दानवाः ॥ ७.२६.४८ ॥
Wie die Dānavas von Indra, dem König der Götter, auf Airāvata stehend erschlagen werden, so wurden jene Könige von Bhagadatta erschlagen, der auf seinem Elefanten stand.
7.26.49
तेषां प्रद्रवतां भीमः पाञ्चालानामितस्ततः ।
गजवाजिकृतः शब्दः सुमहान्समजायत ॥ ७.२६.४९ ॥
Unter den fliehenden Pāñcālas erhob sich hier und dort ein gewaltiger Lärm von Elefanten und Pferden, verursacht durch Bhīma.
7.26.50
भगदत्तेन समरे काल्यमानेषु पाण्डुषु ।
प्राग्ज्योतिषमभिक्रुद्धः पुनर्भीमः समभ्ययात् ॥ ७.२६.५० ॥
Während die Pāṇḍavas im Kampf von Bhagadatta erschlagen wurden, rückte Bhīma, hoch erzürnt, erneut gegen den Herrn von Prāgjyotiṣa vor.
7.26.51
तस्याभिद्रवतो वाहान्हस्तमुक्तेन वारिणा ।
सिक्त्वा व्यत्रासयन्नागस्ते पार्थसहरंस्ततः ॥ ७.२६.५१ ॥
Als er vorrückte, bespritzten die Elefanten die Reittiere mit Wasser aus ihren Rüsseln und versetzten sie in Schrecken; da die Gefährten Pārthas.
7.26.52
ततस्तमभ्ययात्तूर्णं रुचिपर्वा कृतीसुतः ।
समघ्नञ्छरवर्षेण रथस्योऽन्तकसन्निभः ॥ ७.२६.५२ ॥
Da rückte Rucipārvan, der Sohn Kṛtis, rasch gegen ihn vor, auf seinem Wagen stehend, dem Tod gleich, und schlug ihn mit einem Pfeilregen.
7.26.53
ततः स रुचिपर्वाणं शरेणानतपर्वणा ।
सुपर्वा पर्वतपतिर्निन्ये वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.२६.५३ ॥
Da schickte Suparvan, der Herr der Berge, mit einem Pfeil mit gebogenen Gelenken Rucipārvan in die Wohnstatt des Vaivasvata Yama.
7.26.54
तस्मिन्निपतिते वीरे सौभद्रो द्रौपदीसुतः ।
चेकितानो धृष्टकेतुर्ययुत्सुश्चार्दयन्द्विपम् ॥ ७.२६.५४ ॥
Als jener Held gefallen war, bedrängten Saubhadra, der Sohn Draupadīs, Cekitāna, Dhṛṣṭaketu und Yuyutsu den Elefanten.
7.26.55
त एनं शरधाराभिर्धाराभिरिव तोयदाः ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः ॥ ७.२६.५५ ॥
Sie überschütteten ihn mit Pfeilströmen, wie Regenwolken ihre Schauer, brüllten schreckliche Schreie und trachteten danach zu töten.
7.26.56
ततः पार्ष्ण्यङ्कुशाङ्गुष्ठैः कृतिना चोदितो द्विपः ।
प्रसारितकरः प्रायात्स्तब्धकर्णेक्षणो द्रुतम् ॥ ७.२६.५६ ॥
Da, vom geschickten Lenker mit Ferse, Stachel und großer Zehe angetrieben, schritt der Elefant, den Rüssel gestreckt und Ohren und Augen starr, rasch voran.
7.26.57
सोऽधिष्ठाय पदा वाहान्युयुत्सोः सूतमारुजत् ।
युयुत्सुस्तु रथाद्राजन्नपाक्रामत्त्वरान्वितः ॥ ७.२६.५७ ॥
Er trat die Pferde des Yuyutsu mit dem Fuß nieder und warf den Wagenlenker zu Boden; doch, o König, Yuyutsu sprang eilig vom Wagen und wich zurück.
7.26.58
ततः पाण्डवयोधास्ते नागराजं शरैर्द्रुतम् ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः ॥ ७.२६.५८ ॥
Da überschütteten jene Pāṇḍava-Krieger den Elefantenkönig rasch mit Pfeilen, brüllten schreckliche Schreie und trachteten danach zu töten.
7.26.59
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तः सौभद्रस्याप्लुतो रथम् ।
स कुञ्जरस्थो विसृजन्निषूनरिषु पार्थिवः।
बभौ रश्मीनिवादित्यो भुवनेषु समुत्सृजन् ॥ ७.२६.५९ ॥
Euer Sohn sprang bestürzt auf den Wagen Saubhadras; auf dem Elefanten stehend und Pfeile auf die Feinde schießend, strahlte der König wie die Sonne, die ihre Strahlen über die Welten verbreitet.
7.26.60
तमार्जुनिर्द्वादशभिर्युयुत्सुर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिस्त्रिभिर्द्रौपदेया धृष्टकेतुश्च विव्यधुः ॥ ७.२६.६० ॥
Der Sohn Arjunas durchbohrte ihn mit zwölf Pfeilen, Yuyutsu mit zehn, und die Söhne Draupadīs sowie Dhṛṣṭaketu mit je dreien.
7.26.61
चेकितानः चतुःषष्ट्या सोत्तरायुधिकं पुनः ।
प्रत्यविध्यत्ततः सर्वान्भगदत्तस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२६.६१ ॥
Cekitāna schlug mit vierundsechzig und weiteren Waffen zurück. Dann durchbohrte Bhagadatta sie alle, je drei Pfeile.
7.26.62
सोऽतियत्नार्पितैर्बाणैराचितो द्विरदो बभौ ।
संस्यूत इव सूर्यस्य रश्मिभिर्जलदो महान् ॥ ७.२६.६२ ॥
Der Elefant, von mit großer Mühe gezielten Pfeilen bedeckt, glänzte wie eine große Wolke, zusammengenäht von den Strahlen der Sonne.
7.26.63
नियन्तुः शिल्पयत्नाभ्यां प्रेरितोऽरिशरार्दितः ।
परिचिक्षेप तान्नागः स रिपून्सव्यदक्षिणम् ॥ ७.२६.६३ ॥
Vom Geschick und Mühen seines Lenkers angetrieben, von feindlichen Pfeilen gequält, schleuderte der Elefant jene Feinde nach links und rechts umher.
7.26.64
गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने ।
सङ्कालयति तां सेनां भगदत्तस्तथा मुहुः ॥ ७.२६.६४ ॥
Wie ein Hirte im Wald mit seinem Stab Viehherden treibt, so trieb Bhagadatta immer wieder jenes Heer zusammen.
7.26.65
क्षिप्रं श्येनाभिप्रन्नानां वायसानामिव स्वनः ।
बभूव पाण्डवेयानां भृशं विद्रवतां स्वनः ॥ ७.२६.६५ ॥
Schnell erhob sich, wie das Krächzen von Krähen, die von Falken angegriffen werden, ein großes Wehklagen der fliehenden Pāṇḍavas.
7.26.66
स नागराजः प्रवराङ्कुशाहतः ।
पुरा सपक्षोऽद्रिवरो यथा नृप।
भयं तदा रिपुषु समादधद्भृशं ।
वणिग्जनानां क्षुभितो यथाऽर्णवः ॥ ७.२६.६६ ॥
Jener Elefantenkönig, vom vortrefflichen Stachel getroffen, o König, wie ein großer geflügelter Berg der Vorzeit, verbreitete damals große Furcht unter den Feinden, wie ein aufgewühltes Meer für Kaufleute.
7.26.67
ततो ध्वनिर्द्विरदरथाश्वपार्थिवै ।
र्भयाद्रवद्भिर्जनितोऽतिभैरवः।
क्षितिं वियद् द्यां विदिशो दिशस्तथा ।
समावृणोत्पार्थिवसंयुगे ततः ॥ ७.२६.६७ ॥
Da erhob sich ein gewaltiger Lärm von Elefanten, Wagen, Pferden und Königen, von jenen, die vor Furcht schrien, und er bedeckte Erde, Himmel, Himmelsraum, die Richtungen und die Zwischenrichtungen in jener Schlacht der Könige.
7.26.68
स तेन नागप्रवरेण पार्थिवो ।
भृशं जगाहे द्विषतामनीकिनीम्।
पुरा सुगुप्तां विबुधैरिवाहवे ।
विरोचनो देववरूतिनीमिव ॥ ७.२६.६८ ॥
Jener König stürzte mit jenem ausgezeichneten Elefanten heftig in das feindliche Heer, wie einst Virocana in das Heer der Götter stürmte, das im Kampf von den Göttern wohl bewacht war.
7.26.69
भृशं ववौ ज्वलनसखो वियद्रजः ।
समावृणोन्मुहुरपि चैव सैनिकान्।
तमेकनागं गणशो यथा गजान् ।
समन्ततो द्रुतमथ मेनिरे जनाः ॥ ७.२६.६९ ॥
Der Wind, der Freund des Feuers, wehte heftig und wirbelte den Staub des Himmels auf, der die Krieger immer wieder bedeckte; und die Leute glaubten, dass jener einzige Elefant aus allen Richtungen schnell herankam, als wäre es eine Herde von Elefanten.