மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.26.1
तेष्वेवं सन्निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
कथं युयुधिरे पार्था मामकाश्च तरस्विनः ॥ ७.२६.१ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு பகுதி பகுதியாகத் திரும்பி மீண்டும் தாக்கியபோது, பார்த்தர்களும் என் வீரர்களும் வேகமுள்ள அந்த வீரர்களும் எவ்வாறு போரிட்டனர்?
7.26.2
किमर्जुनश्चाप्यकरोत्संशप्तकबलं प्रति ।
संशप्तका वा पार्थस्य किमकुर्वत सञ्जय ॥ ७.२६.२ ॥
சஞ்சயா, சம்சப்தகர்களின் படைக்கு எதிராக அர்ஜுனன் என்ன செய்தான்? அல்லது சம்சப்தகர்கள் பார்த்தனுக்கு என்ன செய்தார்கள்?
7.26.3
तथा तेषु निवृत्तेषु प्रत्युद्यातेषु भागशः ।
स्वयमभ्यद्रवद्भीमं नागानीकेन ते सुतः ॥ ७.२६.३ ॥
அவ்வாறு அவர்கள் பகுதி பகுதியாகத் திரும்பி மீண்டும் தாக்கியபோது, உங்கள் மகன் தானே யானைப் படையுடன் பீமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.26.4
स नाग इव नागेन गोवृषेणेव गोवृषः ।
समाहूतः स्वयं राज्ञा नागानीकमुपाद्रवत् ॥ ७.२६.४ ॥
யானை யானையைப் போலவும், காளை காளையைப் போலவும், அரசனால் தானே அழைக்கப்பட்டு அவன் யானைப் படையை நோக்கி ஓடினான்.
7.26.5
स युद्धकुशलः पार्थो बाहुवीर्येण चान्वितः ।
अभिनत्कुञ्जरानीकमचिरेणैव मारिष ॥ ७.२६.५ ॥
போரில் திறமையுள்ள பார்த்தன், தன் புயவலிமையுடன், ஐயா, விரைவிலேயே யானைப் படையை பிளந்து சிதறடித்தான்.
7.26.6
ते गजा गिरिसङ्काशाः क्षरन्तः सर्वतो मदम् ।
भीमसेनस्य नाराचैर्विमुखा विमदीकृताः ॥ ७.२६.६ ॥
மலைகளைப் போன்ற அந்த யானைகள், எல்லாப் பக்கமும் மதநீர் சொரிந்தபடி, பீமசேனனின் இரும்பு அம்புகளால் திரும்பி ஓடி, மதமிழந்தன.
7.26.7
विधमेदभ्रजालानि यथा वायुः समुद्धतः ।
व्यधमत्तान्यनीकानि तथैव पवनात्मजः ॥ ७.२६.७ ॥
ஆர்ப்பரித்து வீசும் காற்று மேகக் கூட்டங்களைச் சிதறடிப்பது போல, வாயுவின் மகன் அவ்வணிகளைச் சிதறடித்தான்.
7.26.8
स तेषु विसृजन्बाणान्भीमो नागेष्वशोभत ।
भुवनेष्विव सर्वेषु गभस्तीनुदितो रविः ॥ ७.२६.८ ॥
அம்புகளை எய்தபடி பீமன் அந்த யானைகளின் நடுவே, எல்லா உலகங்களிலும் கதிர்களைப் பரப்பி உதித்த சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.26.9
ते भीमबाणाभिहताः संस्यूता विबभुर्गजाः ।
गभस्तिभिरिवार्कस्य व्योम्नि नानाबलाहकाः ॥ ७.२६.९ ॥
பீமனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, துளைக்கப்பட்ட அந்த யானைகள் வானில் சூரியனின் கதிர்களால் ஒளிரும் பல்வேறு மேகங்களைப் போல் விளங்கின.
7.26.10
तथा गजानां कदनं कुर्वाणमनिलात्मजम् ।
क्रुद्धो दुर्योधनोऽभ्येत्य प्रत्यविध्यच्छितैः शरैः ॥ ७.२६.१० ॥
இவ்வாறு யானைகளைக் கொன்று குவித்துக் கொண்டிருந்த வாயுபுத்திரனை நோக்கி கோபமுற்ற துரியோதனன் அணுகி, கூரிய அம்புகளால் எதிர்த்துத் தாக்கினான்.
7.26.11
ततः क्षणेन क्षितिपं क्षतजप्रतिमेक्षणः ।
क्षयं निनीषुर्निशितैर्भीमो विव्याध पत्रिभिः ॥ ७.२६.११ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்தில், இரத்தம்போல் சிவந்த கண்களையுடைய பீமன், அரசன் துரியோதனனை அழிக்க விரும்பி, கூர்மையான அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்.
7.26.12
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धो विव्याध पाण्डवम् ।
नाराचैरर्करश्म्याभैर्भीमसेनं स्मयन्निव ॥ ७.२६.१२ ॥
உடல் முழுவதும் அம்புகளால் மூடப்பட்ட அவன், கோபத்துடன் சிரிப்பவனைப் போல், சூரியக் கதிர்போல் ஒளிரும் நாராசங்களால் பாண்டவன் பீமசேனனைத் துளைத்தான்.
7.26.13
तस्य नागं मणिमयं रत्नचित्रध्वजे स्थितम् ।
भल्लाभ्यां कार्मुकं चैव क्षिप्रं चिच्छेद पाण्डवः ॥ ७.२६.१३ ॥
அவனுடைய மணிகளால் ஆன யானையையும், இரத்தின வேலைப்பாடுள்ள கொடியில் நின்ற அதையும், அவனுடைய வில்லையும், பாண்டவன் இரண்டு பல்ல அம்புகளால் உடனே அறுத்தான்.
7.26.14
दुर्योधनं पीड्यमानं दृष्ट्वा भीमेन मारिष ।
चुक्षोभयिषुरभ्यागादङ्गो मातङ्गमास्थितः ॥ ७.२६.१४ ॥
மாரிஷனே, பீமனால் துரியோதனன் துன்புறுத்தப்படுவதைக் கண்டு, அங்க நாட்டு அரசன் யானையின் மீதேறி அவனைக் கலக்க விரும்பி முன்னேறி வந்தான்.
7.26.15
तमापतन्तं नागेन्द्रमम्बुदप्रतिमस्वनम् ।
कुम्भान्तरे भीमसेनो नाराचैरार्दयद्भृशम् ॥ ७.२६.१५ ॥
மேகம் போன்ற முழக்கத்துடன் தன்மீது பாய்ந்து வந்த அந்த யானைகளின் அரசனை, பீமசேனன் அதன் நெற்றிக் கும்பங்களின் நடுவே இரும்பு அம்புகளால் கடுமையாகத் துளைத்தான்.
7.26.16
तस्य कायं विनिर्भिद्य न्यमज्जद्धरणीतले ।
ततः पपात द्विरदो वज्राहत इवाचलः ॥ ७.२६.१६ ॥
அதன் உடலைத் துளைத்து அது நிலத்தில் புதைந்தது; பின்பு வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட மலையைப் போல அந்த யானை விழுந்தது.
7.26.17
तस्वावर्जितनागस्य म्लेच्छस्याधः पतिष्यतः ।
शिरश्चिच्छेद भल्लेन क्षिप्रकारी वृकोदरः ॥ ७.२६.१७ ॥
யானை வீழ்த்தப்பட்ட அந்த மிலேச்சன் கீழே விழும்போது, விரைந்து செயல்படும் வ்ருகோதரன் பல்லத்தால் அவன் தலையை வெட்டினான்.
7.26.18
तस्मिन्निपतिते वीरे सम्प्राद्रवत सा चमूः ।
सम्भ्रान्ताश्वद्विपरथा पदातीनवमृद्गती ॥ ७.२६.१८ ॥
அந்த வீரன் வீழ்ந்ததும் அந்தப் படை சிதறி ஓடியது; குழம்பிய குதிரைகளும் யானைகளும் தேர்களும் காலாட்படையை மிதித்துக்கொண்டு ஓடின.
7.26.19
तेष्वनीकेषु भग्नेषु विद्रवत्सु समन्ततः ।
प्राग्ज्योतिषस्ततो भीमं कुञ्जरेण समाद्रवत् ॥ ७.२६.१९ ॥
அந்தப் படைகள் உடைந்து நாலாபுறமும் ஓடும்போது, பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன் யானையின்மேல் பீமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.26.20
येन नागेन मघवानजयद्दैत्यदानवान् ।
तदन्वयेन नागेन भीमसेनमुपाद्रवत् ॥ ७.२६.२० ॥
இந்திரன் தைத்தியர்களையும் தானவர்களையும் வென்ற அதே குலத்து யானையின்மேல், அவன் பீமசேனனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.26.21
स नागप्रवरो भीमं सहसा समुपाद्रवत् ।
श्रवणाभ्यामथो द्वाभ्यां संहतेन करेण च ॥ ७.२६.२१ ॥
அந்த யானைகளில் சிறந்தது திடீரென பீமன்மேல் பாய்ந்தது; இரு காதுகளாலும் ஒடுங்கிய துதிக்கையாலும்.
7.26.22
व्यावृत्तनयनः क्रुद्वः प्रमथन्निव पाण्डवम् ।
वृकोदररथं साश्वमविशेषमचूर्णयत् ॥ ७.२६.२२ ॥
கண்கள் சுழன்று, கோபத்துடன், பாண்டவனை நசுக்குவது போல், வ்ருகோதரனின் தேரை குதிரைகளுடன் வேறுபாடின்றி பொடியாக்கியது.
7.26.23
पद्भ्यां भीमोऽप्यथो धावंस्तस्य गात्रेष्वलीयत ।
जानन्नञ्जलिकावेधं नापाक्रामत पाण्डवः ॥ ७.२६.२३ ॥
நடந்து ஓடியும் பீமன் அந்த யானையின் உறுப்புகளுக்குள் ஒளிந்தான்; அஞ்சலிகை துளைக்கும் ஆபத்தை அறிந்திருந்தும் பாண்டவன் விலகவில்லை.
7.26.24
गात्राभ्यन्तरगो भूत्वा करेणाताडयन्मुहुः ।
लालयामास तं नागं वधाकाङ्क्षिणमव्ययम् ॥ ७.२६.२४ ॥
யானையின் உறுப்புகளுக்குள் சென்று, கையால் மீண்டும் மீண்டும் அடித்தான்; கொல்ல விரும்பும் அந்த அழியாத யானையைத் தடவித் தணித்தான்.
7.26.25
कुलालचक्रवन्नागस्तदा तूर्णमथाभ्रमत् ।
नागायुतबलः श्रीमान्कालयानो वृकोदरम् ॥ ७.२६.२५ ॥
அப்போது அந்த யானை குயவனின் சக்கரம்போல் விரைவாகச் சுழன்றது. பத்தாயிரம் யானைகளின் வலிமை கொண்ட அந்த மகிமையுள்ள யானை, மரணத்தை நோக்கிச் செல்பவனாக, வ்ருகோதரனை (பீமனை) நோக்கிச் சுழன்றது.
7.26.26
भीमोऽपि निष्क्रम्य ततः सुप्रतीकाग्रतोऽभवत् ।
भीमं करेणावनम्य जानुभ्यामभ्यताडयत् ॥ ७.२६.२६ ॥
பீமனும் வெளியே வந்து பின்னர் சுப்ரதீகத்தின் முன்னால் நின்றான். அப்போது அந்த யானை தன் துதிக்கையால் பீமனை வளைத்துக் கீழே தள்ளி, முழங்கால்களால் அவனைத் தாக்கியது.
7.26.27
ग्रीवायां वेष्टयित्वैनं स गजो हन्तुमैहत ।
करवेष्टं भीमसेनो भ्रमं दत्त्वा व्यमोचयत् ॥ ७.२६.२७ ॥
கழுத்தைச் சுற்றிப் பிடித்து அந்த யானை அவனைக் கொல்ல முயன்றது. அப்போது பீமசேனன் துதிக்கைச் சுருளை ஒரு சுழற்சி கொடுத்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டான்.
7.26.28
पुनर्गात्राणि नागस्य प्रविवेश वृकोदरः ।
यावत्प्रतिगजायातं स्वबलं प्रत्यवैक्षत।
भीमोपि नागगात्रेभ्यो विनिःसृत्यापयाज्जवात् ॥ ७.२६.२८ ॥
பிறகு வ்ருகோதரன் யானையின் உடலுக்குள் மீண்டும் நுழைந்தான்; அப்போது எதிரி யானை வருவதையும், தன் படையையும் அவன் கவனித்தான். பீமனும் யானையின் உடலிலிருந்து வெளியேறி விரைவாகப் பின்வாங்கினான்.
7.26.29
ततः सर्वस्य सैन्यस्य नादः समभवन्महान् ।
अहो धिङ्गिहतो भीमः कुज्जरेणेति मारिष ॥ ७.२६.२९ ॥
அப்போது முழுப் படையிலும் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது: "ஐயோ, இகழ்ச்சி! பீமன் யானையால் தாக்கப்பட்டான்!" ஓ பெரியவரே, இவ்வாறு.
7.26.30
तेन नागेन सन्त्रस्ता पाण्डवानामनीकिनी ।
सहसाऽभ्यद्रवद्राजन्यत्र तस्यौ वृकोदरः ॥ ७.२६.३० ॥
அந்த யானையால் பயந்து பாண்டவர்களின் படை திடீரென ஓடியது, ஓ அரசே; அங்கே வ்ருகோதரன் (பீமன்) நின்றான்.
7.26.31
ततो युधिष्ठिरो राजा हतं मत्वा वृकोदरम् ।
भगदत्तं सपाञ्चाल्यः सर्वतः समवारयत् ॥ ७.२६.३१ ॥
அப்போது அரசன் யுதிஷ்டிரன், வ்ருகோதரன் (பீமன்) கொல்லப்பட்டான் என்று எண்ணி, பாஞ்சாலர்களுடன் சேர்ந்து பகதத்தனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் தடுத்து நிறுத்தினான்.
7.26.32
तं रथं रथिनां श्रेष्ठाः परिवार्य परन्तपाः ।
अवाकिरञ्शरैस्तीक्ष्णैः शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ७.२६.३२ ॥
எதிரிகளைத் தகிக்கும் சிறந்த தேர்வீரர்கள் அந்தத் தேரைச் சூழ்ந்து, கூரிய அம்புகளை நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் பொழிந்தனர்.
7.26.33
स विघातं पृषत्कानामङ्कुशेन समाहरन् ।
क्षणेन पाण्डुपाञ्जालान्व्यधमत्पर्वतेश्वरः ॥ ७.२६.३३ ॥
அவன், அங்குசத்தால் அம்புகளின் தடையை நிறுத்தி, ஒரு கணத்தில் பாண்டவ-பாஞ்சாலர்களை விரட்டியடித்தான்; அவன் மலைகளின் அரசன்.
7.26.34
तदद्भुतमपश्याम भगदत्तस्य संयुगे ।
तथा वृद्धस्य चरितं कुञ्जरेण विशाम्पते ॥ ७.२६.३४ ॥
அரசே, போரில் பகதத்தனின் அந்த அற்புதமான செயலையும், அந்த முதியவன் யானையுடன் புரிந்த செயலையும் நாங்கள் கண்டோம்.
7.26.35
ततो राजा दशार्णानां प्राग्ज्योतिषमुपाद्रवत् ।
तिर्यग्यातेन नागेन समदेनाशुगामिना ॥ ७.२६.३५ ॥
பின்னர் அந்த அரசன், மதம்கொண்ட விரைந்து செல்லும் யானை பக்கவாட்டில் நகர, தசார்ணர்களிடமிருந்து பிராக்ஜ்யோதிஷத்தை நோக்கி விரைந்தான்.
7.26.36
तयोर्युद्धं समभवन्नागयोर्भीमरूपयोः ।
सपक्षयोः पर्वतयोर्यथा सद्रुमयोः पुरा ॥ ७.२६.३६ ॥
அந்த இரண்டு பயங்கர உருவ யானைகளுக்கிடையே போர் நிகழ்ந்தது; முன்பொரு காலத்தில் மரங்களுடனும் சிறகுகளுடனும் இருந்த இரண்டு மலைகளுக்கிடையே நடந்ததைப் போல.
7.26.37
प्राग्ज्योतिषपतेर्नागः सन्निवृत्त्यापसृत्य च ।
पार्श्वे दशार्णाधिपतेर्भित्त्वा नागमपातयत् ॥ ७.२६.३७ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னனின் யானை திரும்பி பின்வாங்கி, தசார்ண மன்னனின் பக்கத்தில் குத்தி அந்த யானையை வீழ்த்தியது.
7.26.38
तोमरैः सूर्यरश्म्याभैर्भगदत्तोऽथ सप्तभिः ।
जघान द्विरदस्थं तं शत्रुं प्रचलितासनम् ॥ ७.२६.३८ ॥
பின்னர் பகதத்தன் சூரியக் கதிர்போல் ஒளிரும் ஏழு தோமரங்களால் யானையின் மேல் நின்ற அந்த எதிரியை அடித்தான்; அவனது ஆசனம் அசைந்தது.
7.26.39
व्यवच्छिद्य तु राजानं भगदत्तं युधिष्ठिरः ।
रथानीकेन महता सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ७.२६.३९ ॥
பகதத்த மன்னனைத் தனிமைப்படுத்தி, யுதிஷ்டிரன் பெரும் தேர்ப்படையால் எல்லாப் பக்கமும் அவனைச் சூழ்ந்தான்.
7.26.40
स कुञ्जरस्थो रथिभिः शुशुभे सर्वतो वृतः ।
पर्वते वनमध्यस्थो ज्वलन्निव हुताशनः ॥ ७.२६.४० ॥
யானையின் மேல் நின்ற அவன் எல்லாப் பக்கமும் தேர்வீரர்களால் சூழப்பட்டு, மலையில் காட்டின் நடுவே எரியும் நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.26.41
मण्डलं सर्वतः श्लिष्टं रथिनामुग्रधन्विनाम् ।
किरतां शरवर्षाणि स नागः पर्यवर्तत ॥ ७.२६.४१ ॥
கடுமையான வில்லாளிகளான தேர்வீரர்களின் வட்டம் எல்லாப் பக்கமும் நெருக்கமாக அமைந்திருந்தது; அந்த யானை அம்பு மழை பொழிந்தவாறு அதைச் சுற்றித் திரிந்தது.
7.26.42
ततः प्राग्ज्योतिषो राजा परिगृह्य महागजम् ।
प्रेषयामास सहसा युयुधानरथं प्रति ॥ ७.२६.४२ ॥
பின்னர் பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன் தன் பெரிய யானையை அடக்கி, திடீரென்று யுயுதானனின் தேரை நோக்கி ஏவினான்.
7.26.43
आपतन्तं च सम्प्रेक्ष्य नागं सात्वतपुङ्गवः ।
अविध्यत्पञ्चभिर्बाणैः शितैराशीविषोपमैः ॥ ७.२६.४३ ॥
பாய்ந்து வரும் யானையைக் கண்ட சாத்வதர்களில் சிறந்தவன் கூரிய, நாகங்களைப் போன்ற ஐந்து அம்புகளால் அதைத் துளைத்தான்.
7.26.44
शिनेः पौत्रस्य तु रथं परिगृह्य महाद्विपः ।
अभिचिक्षेप वेगेन युयुधानस्त्वपाक्रमत् ॥ ७.२६.४४ ॥
பெரிய யானை சினியின் பேரனின் தேரைத் துதிக்கையால் பற்றி வேகமாக வீசியது; ஆனால் யுயுதானன் விலகிவிட்டான்.
7.26.45
बृहतः सैन्धवानश्वान्समुत्थाप्यथ सारथिः ।
तस्थौ सात्यकिमासाद्य सम्प्लुतस्तं रथं प्रति ॥ ७.२६.४५ ॥
பின்னர் சாரதி பெரிய சிந்துநாட்டுக் குதிரைகளை எழுப்பி, சாத்யகியை அணுகி, அந்தத் தேரை நோக்கி பாய்ந்து நின்றான்.
7.26.46
स तु लब्ध्वान्तरं नागस्त्वरितो रथमण्डलात् ।
निष्पतन्सततं सर्वान्परिचिक्षेप पार्थिवान् ॥ ७.२६.४६ ॥
யானை வாய்ப்பைப் பெற்று, தேர் வளையத்திலிருந்து விரைவாகப் பாய்ந்து, எல்லா அரசர்களையும் இடைவிடாமல் சுற்றி வீசியது.
7.26.47
ते त्वाशुगतिना तेन त्रास्यमाना नरर्षभाः ।
तमेकं द्विरदं सङ्ख्ये मेनिरे शतशो द्विपान् ॥ ७.२६.४७ ॥
அந்த விரைந்து செல்லும் யானையால் அஞ்சிய அந்த நரரிஷபர்கள் போரில் அந்த ஒரே யானையை நூறு யானைகளாக எண்ணினர்.
7.26.48
ते गजस्थेन काल्यन्ते भगदत्तेन पार्थिवाः ।
ऐरावतस्थेन यथा देवराजेन दानवाः ॥ ७.२६.४८ ॥
ஐராவதத்தில் அமர்ந்த தேவராஜனால் தானவர்கள் கொல்லப்படுவதைப் போல, யானையின்மேல் இருந்த பகதத்தனால் அந்த அரசர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.
7.26.49
तेषां प्रद्रवतां भीमः पाञ्चालानामितस्ततः ।
गजवाजिकृतः शब्दः सुमहान्समजायत ॥ ७.२६.४९ ॥
ஓடிக்கொண்டிருந்த பாஞ்சாலர்களிடையே, இங்கும் அங்குமாக, பீமனால் யானைகளும் குதிரைகளும் எழுப்பிய மிகப் பெரிய ஒலி எழுந்தது.
7.26.50
भगदत्तेन समरे काल्यमानेषु पाण्डुषु ।
प्राग्ज्योतिषमभिक्रुद्धः पुनर्भीमः समभ्ययात् ॥ ७.२६.५० ॥
போரில் பகதத்தனால் பாண்டவர்கள் கொல்லப்படுகையில், மிகக் கோபமுற்ற பீமன் மீண்டும் பிராக்ஜ்யோதிஷனை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.26.51
तस्याभिद्रवतो वाहान्हस्तमुक्तेन वारिणा ।
सिक्त्वा व्यत्रासयन्नागस्ते पार्थसहरंस्ततः ॥ ७.२६.५१ ॥
அவன் முன்னேறுகையில், கையால் வீசப்பட்ட நீரால் வாகனங்களை நனைத்து, யானைகள் அவர்களை அச்சுறுத்தின; அப்போது பார்த்தனின் துணைவர்களை.
7.26.52
ततस्तमभ्ययात्तूर्णं रुचिपर्वा कृतीसुतः ।
समघ्नञ्छरवर्षेण रथस्योऽन्तकसन्निभः ॥ ७.२६.५२ ॥
அப்போது கிருதியின் மகன் ருசிபர்வன் விரைவாக அவனை நோக்கி முன்னேறி, தேரில் நின்று, யமனைப் போல் அம்பு மழையால் தாக்கினான்.
7.26.53
ततः स रुचिपर्वाणं शरेणानतपर्वणा ।
सुपर्वा पर्वतपतिर्निन्ये वैवस्वतक्षयम् ॥ ७.२६.५३ ॥
அப்போது சுபர்வா, மலைகளின் தலைவன், வளைந்த கணுக்களுடைய அம்பால் ருசிபர்வனை வைவஸ்வதனின் உலகுக்கு அனுப்பினான்.
7.26.54
तस्मिन्निपतिते वीरे सौभद्रो द्रौपदीसुतः ।
चेकितानो धृष्टकेतुर्ययुत्सुश्चार्दयन्द्विपम् ॥ ७.२६.५४ ॥
அந்த வீரன் வீழ்ந்ததும், சௌபத்ரனும், திரௌபதியின் மகனும், சேகிதானனும், திருஷ்டகேதுவும், யுயுத்சுவும் யானையைத் தாக்கினர்.
7.26.55
त एनं शरधाराभिर्धाराभिरिव तोयदाः ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः ॥ ७.२६.५५ ॥
அவர்கள் அவனை மேகங்கள் மழை பொழிவது போல அம்புகளின் தாரைகளால் நனைத்தனர்; கொல்லும் விருப்பத்துடன் பயங்கர முழக்கங்களை எழுப்பினர்.
7.26.56
ततः पार्ष्ण्यङ्कुशाङ्गुष्ठैः कृतिना चोदितो द्विपः ।
प्रसारितकरः प्रायात्स्तब्धकर्णेक्षणो द्रुतम् ॥ ७.२६.५६ ॥
பின்னர் திறமையான பாகன் குதிகால், அங்குசம், கட்டைவிரல் ஆகியவற்றால் யானையைத் தூண்டினான்; அது துதிக்கையை நீட்டி, காதுகளையும் கண்களையும் விறைத்து விரைவாகச் சென்றது.
7.26.57
सोऽधिष्ठाय पदा वाहान्युयुत्सोः सूतमारुजत् ।
युयुत्सुस्तु रथाद्राजन्नपाक्रामत्त्वरान्वितः ॥ ७.२६.५७ ॥
அவன் கால்களால் யுயுத்சுவின் குதிரைகளை மிதித்து, தேரோட்டியைக் கீழே வீழ்த்தினான்; ஆனால் அரசே, யுயுத்சு விரைந்து தேரிலிருந்து இறங்கி விலகினான்.
7.26.58
ततः पाण्डवयोधास्ते नागराजं शरैर्द्रुतम् ।
सिषिचुर्भैरवान्नादान्विनदन्तो जिघांसवः ॥ ७.२६.५८ ॥
பின்னர் அந்தப் பாண்டவ வீரர்கள் அந்த யானைகளின் அரசனை விரைவாக அம்புகளால் நனைத்தனர்; கொல்லும் விருப்பத்துடன் பயங்கர முழக்கங்களை எழுப்பினர்.
7.26.59
पुत्रस्तु तव सम्भ्रान्तः सौभद्रस्याप्लुतो रथम् ।
स कुञ्जरस्थो विसृजन्निषूनरिषु पार्थिवः।
बभौ रश्मीनिवादित्यो भुवनेषु समुत्सृजन् ॥ ७.२६.५९ ॥
உமது மகன் பதறி சௌபத்ரனின் தேரின் மீது பாய்ந்தான்; யானையின் மீது நின்று எதிரிகள் மீது அம்புகளை விடுத்த அந்த அரசன், உலகங்களின்மேல் கதிர்களைப் பரப்பும் சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
7.26.60
तमार्जुनिर्द्वादशभिर्युयुत्सुर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिस्त्रिभिर्द्रौपदेया धृष्टकेतुश्च विव्यधुः ॥ ७.२६.६० ॥
அவனை அர்ஜுனன் மகன் பன்னிரண்டு அம்புகளாலும், யுயுத்சு பத்து அம்புகளாலும், திரௌபதியின் மகன்களும் திருஷ்டகேதுவும் ஒவ்வொருவரும் மூன்று அம்புகளாலும் துளைத்தனர்.
7.26.61
चेकितानः चतुःषष्ट्या सोत्तरायुधिकं पुनः ।
प्रत्यविध्यत्ततः सर्वान्भगदत्तस्त्रिभिस्त्रिभिः ॥ ७.२६.६१ ॥
செகிதானன் அறுபத்து நான்கு மேலும் ஆயுதங்களால் மீண்டும் தாக்கினான். பின்னர் பகதத்தன் அவர்கள் அனைவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.
7.26.62
सोऽतियत्नार्पितैर्बाणैराचितो द्विरदो बभौ ।
संस्यूत इव सूर्यस्य रश्मिभिर्जलदो महान् ॥ ७.२६.६२ ॥
மிக்க முயற்சியுடன் எய்யப்பட்ட அம்புகளால் மூடப்பட்ட அந்த யானை, சூரியனின் கதிர்களால் தைக்கப்பட்ட பெரிய மேகம் போல் பிரகாசித்தது.
7.26.63
नियन्तुः शिल्पयत्नाभ्यां प्रेरितोऽरिशरार्दितः ।
परिचिक्षेप तान्नागः स रिपून्सव्यदक्षिणम् ॥ ७.२६.६३ ॥
பாகனின் திறமையாலும் முயற்சியாலும் தூண்டப்பட்ட, எதிரிகளின் அம்புகளால் வருந்திய அந்த யானை, இடமும் வலமுமாக அந்த எதிரிகளைத் தூக்கி வீசியது.
7.26.64
गोपाल इव दण्डेन यथा पशुगणान्वने ।
सङ्कालयति तां सेनां भगदत्तस्तथा मुहुः ॥ ७.२६.६४ ॥
காட்டில் இடையன் தடியால் கால்நடைக் கூட்டத்தை ஓட்டுவது போல, பகதத்தன் அந்தப் படையை மீண்டும் மீண்டும் துரத்தினான்.
7.26.65
क्षिप्रं श्येनाभिप्रन्नानां वायसानामिव स्वनः ।
बभूव पाण्डवेयानां भृशं विद्रवतां स्वनः ॥ ७.२६.६५ ॥
பருந்துகளால் தாக்கப்பட்ட காக்கைகளின் கரைச்சல் போல, ஓடிக்கொண்டிருந்த பாண்டவர்களின் பெரும் ஓலம் விரைவில் எழுந்தது.
7.26.66
स नागराजः प्रवराङ्कुशाहतः ।
पुरा सपक्षोऽद्रिवरो यथा नृप।
भयं तदा रिपुषु समादधद्भृशं ।
वणिग्जनानां क्षुभितो यथाऽर्णवः ॥ ७.२६.६६ ॥
சிறந்த அங்குசத்தால் தாக்கப்பட்ட அந்த யானைகளின் அரசன், அரசே, முன்பு இறக்கைகள் கொண்ட சிறந்த மலை போல, அப்போது பகைவர்களிடையே பெரும் அச்சத்தை உண்டாக்கினான், வணிகர்களுக்குக் கொந்தளிக்கும் கடல் போல.
7.26.67
ततो ध्वनिर्द्विरदरथाश्वपार्थिवै ।
र्भयाद्रवद्भिर्जनितोऽतिभैरवः।
क्षितिं वियद् द्यां विदिशो दिशस्तथा ।
समावृणोत्पार्थिवसंयुगे ततः ॥ ७.२६.६७ ॥
அப்போது யானைகள், தேர்கள், குதிரைகள், அரசர்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து எழுந்த, பயத்தால் கூச்சலிடுவோரின் மிகக் கொடிய ஒலி பூமி, ஆகாயம், சொர்க்கம், திசைகள் ஆகியவற்றை அந்த அரசர்களின் போரில் மூடியது.
7.26.68
स तेन नागप्रवरेण पार्थिवो ।
भृशं जगाहे द्विषतामनीकिनीम्।
पुरा सुगुप्तां विबुधैरिवाहवे ।
विरोचनो देववरूतिनीमिव ॥ ७.२६.६८ ॥
அந்த அரசன் அந்த சிறந்த யானையுடன் எதிரிகளின் படையில் மிகவும் வேகமாகப் புகுந்தான்; முன்பு போரில் தேவர்களால் நன்கு காக்கப்பட்ட தேவசேனையில் விரோசனன் புகுந்ததுபோல.
7.26.69
भृशं ववौ ज्वलनसखो वियद्रजः ।
समावृणोन्मुहुरपि चैव सैनिकान्।
तमेकनागं गणशो यथा गजान् ।
समन्ततो द्रुतमथ मेनिरे जनाः ॥ ७.२६.६९ ॥
நெருப்பின் நண்பனான காற்று மிகவும் வேகமாக வீசி, ஆகாயத்தின் தூசியை எழுப்பி வீரர்களை மீண்டும் மீண்டும் மூடியது; மக்கள் அந்த ஒரே யானையை, கூட்டமாக வரும் யானைகள்போல, நாற்புறமும் விரைந்து வருவதாக எண்ணினர்.