Mahābhārata · Adhyāya 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
यन्मां पार्थस्य सङ्ग्रामे कर्माणि परिपृच्छसि ।
तृच्छृणुष्व महाबाहो पार्थो यदकरोद्रणे ॥ ७.२७.१ ॥
¡Oh, de brazos poderosos! Me preguntas por las hazañas de Pārtha (Arjuna) en la batalla; escucha lo que Pārtha hizo en el combate.
7.27.2
रजो दृष्ट्वा समुद्भूतं श्रुत्वा च गजनिःस्वनम् ।
भगदत्ते विकुर्वाणे कौन्तेयः कृष्णमब्रवीत् ॥ ७.२७.२ ॥
Al ver el polvo levantado mientras Bhagadatta avanzaba y al oír el barritar de los elefantes, el hijo de Kuntī habló a Kṛṣṇa.
7.27.3
यथा प्राग्ज्योतिषो राजा गजेन मधुसूदन ।
त्वरमाणोऽभिनिष्क्रान्तो ध्रुवं तस्यैष निःस्वनः ॥ ७.२७.३ ॥
Oh Madhusūdana, es como si el rey de Prāgjyotiṣa hubiera salido apresuradamente con su elefante; sin duda este es su sonido.
7.27.4
इन्द्रादनवरः सङ्ख्ये गजयानविशारदः ।
प्रथमो गजघोधानां पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ ७.२७.४ ॥
En la batalla no es inferior a Indra, diestro en montar elefantes; a mi juicio es el primero entre los guerreros montados en elefante de la tierra.
7.27.5
स चापि द्विरदश्रेष्ठः सदाऽप्रतिगजो युधि ।
सर्वशस्त्रातिगः सङ्ख्ये कृतकर्मा जितक्लमः ॥ ७.२७.५ ॥
Él es el mejor de los jinetes de elefante, nunca igualado en la batalla por otro elefante; supera a todas las armas, realiza sus hazañas en la batalla y ha vencido el cansancio.
7.27.6
सहः सस्त्रनिपातानामग्निस्पर्शस्य चानघ ।
स पाण्डवबलं सर्वमद्यैको नाशयिष्यति ॥ ७.२७.६ ॥
Oh sin mácula, él, que soporta el golpe de las armas y el contacto del fuego, él solo destruirá hoy todo el ejército de los Pāṇḍavas.
7.27.7
सिंहनादं महत्कृत्वा धनुर्बाणरवैः सह ।
विद्राव्यमाणं सम्पश्य हतभूयिष्ठनायकम्।
दृष्ट्वा विनद्य सहसा मम सेनां प्रमृद्गति ॥ ७.२७.७ ॥
Lanzando un gran rugido de león junto con el estruendo de arcos y flechas, al ver el ejército en fuga con la mayoría de sus jefes muertos, avanza rugiendo para aplastar de inmediato a mi ejército.
7.27.8
न चावाभ्यामृतेऽन्योऽस्ति शक्तस्तं प्रतिबाधितुम् ।
त्वरमाणस्ततो याहि यतः प्राग्ज्योतिषाधिपः ॥ ७.२७.८ ॥
Nadie fuera de vosotros dos es capaz de contenerlo. Por tanto, id deprisa hacia donde está el señor de Prāgjyotiṣa.
7.27.9
दृप्तं सङ्ख्ये द्विपबलाद्वयसा चापि विस्मितम् ।
अद्यैनं प्रेषयिष्यामि बलहन्तुः प्रियातिथिम् ॥ ७.२७.९ ॥
Orgulloso en la batalla por su fuerza de elefantes, y también asombrado por su edad, hoy lo enviaré como huésped querido al matador de Bala.
7.27.10
वचनादथ कृष्णस्तु प्रययौ सव्यसाचिनः ।
दीर्यते भगदत्तेन यत्र पाण्डववाहिनी ॥ ७.२७.१० ॥
Entonces Kṛṣṇa, por la palabra de Savyasācin (Arjuna), partió hacia donde el ejército pāṇḍava estaba siendo partido por Bhagadatta.
7.27.11
तं प्रयान्तं ततः पश्चादाह्वयन्तो महारथाः ।
संशप्तकाः समारोहन्सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.२७.११ ॥
Mientras él avanzaba, desafiándolo desde atrás, los grandes guerreros en carro, los Saṃśaptaka, catorce mil, cargaron contra él.
7.27.12
दशैव तु सहस्राणि त्रिगर्तानां महारथाः ।
चत्वारि च सहस्राणि वासुदेवस्य चानुगाः ॥ ७.२७.१२ ॥
Diez mil grandes guerreros en carro de los Trigarta, y cuatro mil seguidores de Vāsudeva (Kṛṣṇa) también acudieron allí.
7.27.13
दीर्यमाणां चमूं दृष्ट्वा भगदत्तेन मानिष ।
आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा ॥ ७.२७.१३ ॥
Al ver el ejército desgarrado por Bhagadatta, y al ser llamado por ellos, su corazón se dividió en dos.
7.27.14
किन्नु श्रेयस्करं कर्म भवेदद्येत्यचिन्तयत् ।
इह वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम् ॥ ७.२७.१४ ॥
"¿Qué acción sería beneficiosa hoy?", pensó. "¿Debo volver aquí, o ir junto a Yudhiṣṭhira?"
7.27.15
तस्य बुद्ध्या विचार्यैवमर्जुनस्य कुरूद्वह ।
अभवद्भूयसी बुद्धिः संशप्तकवधे स्थिरा ॥ ७.२७.१५ ॥
Oh, mejor de los Kurus, habiendo deliberado así con su intelecto, la resolución de Arjuna se volvió aún más firme: su mente quedó firme en la matanza de los Saṃśaptakas.
7.27.16
स सन्निवृत्तः सहसा कपिप्रवरकेतनः ।
एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे ॥ ७.२७.१६ ॥
Él, cuyo estandarte lleva al mejor de los monos, de pronto dio la vuelta, solo, para destruir miles de carros en la batalla: el hijo de Vāsava (Arjuna).
7.27.17
सा हि दुर्योधनस्यासीन्मतिः कर्णस्य चोभयोः ।
अर्जुनस्य वधोपाये या वै द्वैधमकल्पयत् ॥ ७.२७.१७ ॥
Esa misma intención era de Duryodhana y de Karṇa: la intención que, sobre los medios de dar muerte a Arjuna, produjo una división en ambos.
7.27.18
स तु दोलायमानोऽबूद्द्वैधीभावेन पाण्डवः ।
वधेन तु नराग्र्याणामकरोत्तां मृषा तदा ॥ ७.२७.१८ ॥
El Pāṇḍava, zarandeado por la división, comenzó a vacilar; sin embargo, entonces hizo vano el propósito de matar a los mejores de los hombres.
7.27.19
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
असृजन्नर्जुने राजन्संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.१९ ॥
Entonces, oh rey, los grandes carroceros de los Saṃśaptakas dispararon cientos de miles de flechas de astiles curvados contra Arjuna.
7.27.20
नैव कुन्तीसुतः पार्थो नैव कृष्णो जनार्दनः ।
न हया न रथो राजन्दृश्यन्ते स्म शरैश्चिताः ॥ ७.२७.२० ॥
Ni el hijo de Kuntī, Pārtha, ni Kṛṣṇa, Janārdana, eran vistos, oh rey; ni los caballos ni el carro, todos cubiertos de flechas.
7.27.21
तदा मोहमनुप्राप्तः सिष्विदे हि जनार्दनः ।
ततस्तान्प्रायशः पार्थो ब्रह्मास्त्रेण निजघ्निवान् ॥ ७.२७.२१ ॥
Entonces Janārdana, sobrecogido por el desconcierto, en verdad se desanimó; y luego Pārtha abatió a la mayoría de ellos con el arma brahma.
7.27.22
शतशः पाणयश्छिन्नाः सेषुज्यातलकार्मुकाः ।
केतवो वाजिनः सूता रथिनश्चापतन्क्षितौ ॥ ७.२७.२२ ॥
Cientos de manos fueron cortadas, junto con flechas, cuerdas, palmas y arcos; estandartes, caballos, aurigas y guerreros de carro cayeron a tierra.
7.27.23
द्रुमाचलाग्राम्बुधरैः समकायाः सुकल्पिताः ।
हतारोहाः क्षितौ पेतुर्द्विपाः पार्थशराहताः ॥ ७.२७.२३ ॥
Elefantes de cuerpos iguales, como cumbres de montañas coronadas de nubes y árboles, bien adornados, con sus jinetes muertos, heridos por las flechas de Pārtha, cayeron al suelo.
7.27.24
विप्रविद्धकुथा नागाश्छिन्नभाण्डाः परासवः ।
सारोहास्तु रणे पेतुर्मथिता मार्गणैर्भृशम् ॥ ७.२७.२४ ॥
Elefantes con las gualdrapas desgarradas y los arreos cortados, sin vida, cayeron en la batalla con sus jinetes, gravemente aplastados por las flechas.
7.27.25
सर्ष्टिप्रासासिनखराः समुद्गरपरश्वथाः ।
विच्छिन्ना बाहवः पेतुर्नृणां भल्लैः किरीटिना ॥ ७.२७.२५ ॥
Los brazos de los hombres, junto con lanzas rishti, jabalinas, espadas, armas de garra, mazas y hachas de guerra, fueron cercenados por las flechas de cabeza de media luna del portador de diadema y cayeron.
7.27.26
बालादित्याम्बुजेन्दूनां तुल्यरूपाणि मारिष ।
संच्छिन्नान्यर्जुनशरैः शिरांस्युर्वी प्रपेदिरे ॥ ७.२७.२६ ॥
Oh noble señor, cabezas semejantes al sol naciente, a los lotos y a la luna, cortadas por las flechas de Arjuna, cayeron a la tierra.
7.27.27
जज्वालालङ्कृता सेना पत्रिभिः प्राणिभोजनैः ।
नानारूपैस्तदाऽमित्रान्क्रुद्धेनिघ्नति फल्गुने ॥ ७.२७.२७ ॥
Entonces el ejército, adornado con flechas de muchas formas que se alimentan de seres vivos, ardió; y el airado Phalguna (Arjuna) abatía a los enemigos.
7.27.28
क्षोभयन्तं तदा सेनां द्विरदं नलिनीमिव ।
धनञ्जयं भूतगणाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ७.२७.२८ ॥
Como un elefante que agita un estanque de lotos, así Dhanañjaya (Arjuna), que agitaba el ejército, fue honrado por las multitudes de seres, que exclamaban: «¡Bien hecho, bien hecho!»
7.27.29
दृष्ट्वा तत्कर्म पार्थस्य वासवस्येव माधवः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्राञ्जलिस्तमुवाच ह ॥ ७.२७.२९ ॥
Al ver aquella hazaña de Pārtha, semejante a la de Vāsava (Indra), Mādhava (Kṛṣṇa), llenándose de gran asombro, con las palmas juntas le habló.
7.27.30
कर्मैतत्पार्थ शक्रेण यमेन धनदेन च ।
दुष्करं समरे यत्ते कृतमद्येति मे मतिः ॥ ७.२७.३० ॥
Esta hazaña, oh Pārtha, difícil en batalla incluso para Śakra, Yama y Kubera, es la que tú has realizado hoy, a mi juicio.
7.27.31
युगपच्चैव सङ्ग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिता एव मे दृष्टाः संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.३१ ॥
En la batalla, a la vez, por centenares y por miles, vi caer a los grandes guerreros carro de los Saṃśaptakas.
7.27.32
संशप्तकांस्ततो हत्वा भूयिष्ठा ये व्यवस्थिताः ।
भगदत्ताय याहीति कृष्णं पार्थोऽभ्यनोदयत् ॥ ७.२७.३२ ॥
Entonces, habiendo abatido a los Saṃśaptakas que estaban en mayor número, Pārtha urgió a Kṛṣṇa: "Avanza hacia Bhagadatta."