മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
यन्मां पार्थस्य सङ्ग्रामे कर्माणि परिपृच्छसि ।
तृच्छृणुष्व महाबाहो पार्थो यदकरोद्रणे ॥ ७.२७.१ ॥
മഹാബാഹോ, യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥന്റെ (അർജുനന്റെ) കർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോടു ചോദിക്കുന്നു; രണത്തിൽ പാർത്ഥൻ ചെയ്തത് കേൾക്കുക.
7.27.2
रजो दृष्ट्वा समुद्भूतं श्रुत्वा च गजनिःस्वनम् ।
भगदत्ते विकुर्वाणे कौन्तेयः कृष्णमब्रवीत् ॥ ७.२७.२ ॥
ഭഗദത്തൻ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ ഉയർന്ന പൊടി കണ്ടും ആനകളുടെ ചിന്നം വിളി കേട്ടും കൗന്തേയൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
7.27.3
यथा प्राग्ज्योतिषो राजा गजेन मधुसूदन ।
त्वरमाणोऽभिनिष्क्रान्तो ध्रुवं तस्यैष निःस्वनः ॥ ७.२७.३ ॥
മധുസൂദനാ, പ്രാഗ്ജ്യോതിഷ രാജാവ് ആനയുമായി വേഗത്തിൽ പുറത്തുവന്നതുപോലെ; തീർച്ചയായും ഇത് അവന്റെ ശബ്ദമാണ്.
7.27.4
इन्द्रादनवरः सङ्ख्ये गजयानविशारदः ।
प्रथमो गजघोधानां पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ ७.२७.४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ അവൻ ഇന്ദ്രനു താഴെയല്ല; ആനസവാരിയിൽ വിദഗ്ധൻ; ഭൂമിയിൽ ആനപ്പോരാളികളിൽ അവനാണ് ഒന്നാമൻ എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
7.27.5
स चापि द्विरदश्रेष्ठः सदाऽप्रतिगजो युधि ।
सर्वशस्त्रातिगः सङ्ख्ये कृतकर्मा जितक्लमः ॥ ७.२७.५ ॥
അവൻ ആനകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്; യുദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും തനിക്കൊത്ത ആനയില്ലാത്തവൻ; എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും മികച്ചവൻ; യുദ്ധത്തിൽ കർമ്മം ചെയ്ത് ക്ഷീണത്തെ ജയിച്ചവൻ.
7.27.6
सहः सस्त्रनिपातानामग्निस्पर्शस्य चानघ ।
स पाण्डवबलं सर्वमद्यैको नाशयिष्यति ॥ ७.२७.६ ॥
കളങ്കമില്ലാത്തവനേ, ആയുധപ്രഹരങ്ങളും അഗ്നിസ്പർശവും സഹിക്കുന്നവൻ; അവൻ ഒരാൾ തന്നെ ഇന്ന് പാണ്ഡവസൈന്യം മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കും.
7.27.7
सिंहनादं महत्कृत्वा धनुर्बाणरवैः सह ।
विद्राव्यमाणं सम्पश्य हतभूयिष्ठनायकम्।
दृष्ट्वा विनद्य सहसा मम सेनां प्रमृद्गति ॥ ७.२७.७ ॥
സിംഹനാദം മഹത്തായി മുഴക്കി, വില്ലിന്റെയും അമ്പുകളുടെയും ശബ്ദത്തോടൊപ്പം, നായകന്മാർ ഏറെയും വീണ് ഓടുന്ന (സേനയെ) കണ്ട്, എന്റെ സേനയെ പെട്ടെന്ന് മർദ്ദിക്കാൻ ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ മുന്നേറുന്നു.
7.27.8
न चावाभ्यामृतेऽन्योऽस्ति शक्तस्तं प्रतिबाधितुम् ।
त्वरमाणस्ततो याहि यतः प्राग्ज्योतिषाधिपः ॥ ७.२७.८ ॥
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരല്ലാതെ മറ്റാരും അവനെ തടയാൻ ശക്തനല്ല. അതിനാൽ വേഗത്തിൽ, പ്രാഗ്ജ്യോതിഷാധിപതി എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് പോകുക.
7.27.9
दृप्तं सङ्ख्ये द्विपबलाद्वयसा चापि विस्मितम् ।
अद्यैनं प्रेषयिष्यामि बलहन्तुः प्रियातिथिम् ॥ ७.२७.९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ ആനപ്പടയുടെ ബലത്താൽ അഹങ്കരിച്ചവനും, പ്രായത്താലും അമ്പരന്നവനുമായ അവനെ, ഇന്ന് ബലഹന്താവായ (ഇന്ദ്രന്)ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയായി ഞാൻ അയയ്ക്കും.
7.27.10
वचनादथ कृष्णस्तु प्रययौ सव्यसाचिनः ।
दीर्यते भगदत्तेन यत्र पाण्डववाहिनी ॥ ७.२७.१० ॥
അപ്പോൾ സവ്യസാചിയുടെ (അർജുനന്റെ) വാക്കനുസരിച്ച് കൃഷ്ണനും പുറപ്പെട്ടു; അവിടെ ഭഗദത്തനാൽ പാണ്ഡവസേന പിളർക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.
7.27.11
तं प्रयान्तं ततः पश्चादाह्वयन्तो महारथाः ।
संशप्तकाः समारोहन्सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.२७.११ ॥
അവൻ മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ, പിന്നിൽനിന്ന് വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് മഹാരഥന്മാരായ സംശപ്തകർ പതിന്നാലായിരം പേർ ആക്രമിച്ചു.
7.27.12
दशैव तु सहस्राणि त्रिगर्तानां महारथाः ।
चत्वारि च सहस्राणि वासुदेवस्य चानुगाः ॥ ७.२७.१२ ॥
ത്രിഗർത്തരുടെ മഹാരഥന്മാർ പതിനായിരം; വാസുദേവന്റെ (കൃഷ്ണന്റെ) നാലായിരം അനുചരന്മാരും (അവിടെ വന്നു).
7.27.13
दीर्यमाणां चमूं दृष्ट्वा भगदत्तेन मानिष ।
आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा ॥ ७.२७.१३ ॥
ഭഗദത്തനാൽ സേന ചിതറുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവരാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ ഹൃദയം രണ്ടായി പിളർന്നു.
7.27.14
किन्नु श्रेयस्करं कर्म भवेदद्येत्यचिन्तयत् ।
इह वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम् ॥ ७.२७.१४ ॥
"ഇന്ന് ശ്രേയസ്കരമായ കർമ്മം ഏതാണ്?" എന്ന് അവൻ ചിന്തിച്ചു. "ഇവിടെ തന്നെ മടങ്ങണോ, അതോ യുധിഷ്ഠിരന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകണോ?"
7.27.15
तस्य बुद्ध्या विचार्यैवमर्जुनस्य कुरूद्वह ।
अभवद्भूयसी बुद्धिः संशप्तकवधे स्थिरा ॥ ७.२७.१५ ॥
ഹേ കുരുശ്രേഷ്ഠാ! ഇങ്ങനെ ബുദ്ധികൊണ്ട് വിചാരിച്ചപ്പോൾ അർജ്ജുനന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം കൂടുതൽ ദൃഢമായി — സംശപ്തകരെ വധിക്കുന്നതിൽ അവന്റെ ബുദ്ധി സ്ഥിരമായി.
7.27.16
स सन्निवृत्तः सहसा कपिप्रवरकेतनः ।
एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे ॥ ७.२७.१६ ॥
കപിശ്രേഷ്ഠന്റെ ധ്വജമുള്ള അവൻ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചുവന്നു — തനിച്ച്, യുദ്ധത്തിൽ ആയിരം രഥങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ, വാസവപുത്രൻ (അർജ്ജുനൻ).
7.27.17
सा हि दुर्योधनस्यासीन्मतिः कर्णस्य चोभयोः ।
अर्जुनस्य वधोपाये या वै द्वैधमकल्पयत् ॥ ७.२७.१७ ॥
ആ ചിന്ത ദുര്യോധനന്റെയും കർണ്ണന്റെയും ആയിരുന്നു — അർജ്ജുനനെ വധിക്കാനുള്ള ഉപായത്തിൽ ഇരുവരിലും ദ്വൈധം സൃഷ്ടിച്ചത് അതു തന്നെ.
7.27.18
स तु दोलायमानोऽबूद्द्वैधीभावेन पाण्डवः ।
वधेन तु नराग्र्याणामकरोत्तां मृषा तदा ॥ ७.२७.१८ ॥
പാണ്ഡവൻ ദ്വൈധഭാവത്താൽ ആടിയുലഞ്ഞു. എങ്കിലും ആ സമയം നരശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ വധം (സങ്കൽപ്പം) അവൻ വ്യർത്ഥമാക്കി.
7.27.19
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
असृजन्नर्जुने राजन्संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.१९ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, സംശപ്തക മഹാരഥന്മാർ വളഞ്ഞ മുട്ടുകളുള്ള നൂറുകണക്കിന് ആയിരം അമ്പുകൾ അർജുനന്റെ നേരെ അയച്ചു.
7.27.20
नैव कुन्तीसुतः पार्थो नैव कृष्णो जनार्दनः ।
न हया न रथो राजन्दृश्यन्ते स्म शरैश्चिताः ॥ ७.२७.२० ॥
രാജാവേ, കുന്തീപുത്രനായ പാർത്ഥനെയും ജനാർദ്ദനനായ കൃഷ്ണനെയും കാണാനായില്ല; കുതിരകളും രഥവും അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടതായി മാത്രം കണ്ടു.
7.27.21
तदा मोहमनुप्राप्तः सिष्विदे हि जनार्दनः ।
ततस्तान्प्रायशः पार्थो ब्रह्मास्त्रेण निजघ्निवान् ॥ ७.२७.२१ ॥
അപ്പോൾ മോഹത്തിൽ ആണ്ടുപോയ ജനാർദ്ദനൻ തളർന്നുപോയി; പിന്നീട് പാർത്ഥൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം കൊണ്ട് അവരിൽ ഏറെപ്പേരെയും വധിച്ചു.
7.27.22
शतशः पाणयश्छिन्नाः सेषुज्यातलकार्मुकाः ।
केतवो वाजिनः सूता रथिनश्चापतन्क्षितौ ॥ ७.२७.२२ ॥
നൂറുകണക്കിന് കൈകൾ അമ്പും ഞാണും ഉള്ളംകൈയും വില്ലുമായി വെട്ടിമുറിക്കപ്പെട്ടു; കൊടികളും കുതിരകളും സാരഥികളും രഥികളും നിലത്തുവീണു.
7.27.23
द्रुमाचलाग्राम्बुधरैः समकायाः सुकल्पिताः ।
हतारोहाः क्षितौ पेतुर्द्विपाः पार्थशराहताः ॥ ७.२७.२३ ॥
മരങ്ങളും മലമുകളും മേഘങ്ങളും പോലെ ഒരേ ശരീരമുള്ള, നന്നായി അലങ്കരിച്ച ആനകൾ — പാപ്പാന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ട്, പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളേറ്റ് നിലത്തുവീണു.
7.27.24
विप्रविद्धकुथा नागाश्छिन्नभाण्डाः परासवः ।
सारोहास्तु रणे पेतुर्मथिता मार्गणैर्भृशम् ॥ ७.२७.२४ ॥
പുതപ്പുകൾ കീറി, അലങ്കാരങ്ങൾ മുറിഞ്ഞ്, ജീവനറ്റ ആനകൾ പാപ്പാന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ വീണു; അമ്പുകളാൽ കഠിനമായി ചതയ്ക്കപ്പെട്ടു.
7.27.25
सर्ष्टिप्रासासिनखराः समुद्गरपरश्वथाः ।
विच्छिन्ना बाहवः पेतुर्नृणां भल्लैः किरीटिना ॥ ७.२७.२५ ॥
ഋഷ്ടി, പ്രാസം, വാൾ, നഖായുധങ്ങൾ, മുദ്ഗരം, പരശു എന്നിവയോടുകൂടിയ മനുഷ്യരുടെ ബാഹുക്കൾ കിരീടധാരിയുടെ (അർജുനന്റെ) ഭല്ലങ്ങളാൽ മുറിഞ്ഞു വീണു.
7.27.26
बालादित्याम्बुजेन्दूनां तुल्यरूपाणि मारिष ।
संच्छिन्नान्यर्जुनशरैः शिरांस्युर्वी प्रपेदिरे ॥ ७.२७.२६ ॥
മാരിഷാ, ഉദയസൂര്യനും താമരയ്ക്കും ചന്ദ്രനും സമാനരൂപമുള്ള ശിരസ്സുകൾ അർജുനന്റെ ശരങ്ങളാൽ ഛേദിക്കപ്പെട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.
7.27.27
जज्वालालङ्कृता सेना पत्रिभिः प्राणिभोजनैः ।
नानारूपैस्तदाऽमित्रान्क्रुद्धेनिघ्नति फल्गुने ॥ ७.२७.२७ ॥
അപ്പോൾ ജീവികളെ ഭക്ഷിക്കുന്ന നാനാരൂപ ശരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സേന ജ്വലിച്ചു; കോപിതനായ ഫൽഗുനൻ (അർജുനൻ) ശത്രുക്കളെ വധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
7.27.28
क्षोभयन्तं तदा सेनां द्विरदं नलिनीमिव ।
धनञ्जयं भूतगणाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ७.२७.२८ ॥
താമരക്കുളം കലക്കുന്ന ആനയെപ്പോലെ അപ്പോൾ സേനയെ കലക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ധനഞ്ജയനെ (അർജുനനെ) ഭൂതഗണങ്ങൾ "സാധു സാധു" എന്നു പ്രശംസിച്ചു.
7.27.29
दृष्ट्वा तत्कर्म पार्थस्य वासवस्येव माधवः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्राञ्जलिस्तमुवाच ह ॥ ७.२७.२९ ॥
പാർത്ഥന്റെ ആ കർമ്മം ഇന്ദ്രന്റേതുപോലെ കണ്ട് മാധവൻ (കൃഷ്ണൻ) അത്യന്തം വിസ്മയിച്ച് കൈകൂപ്പി അവനോട് പറഞ്ഞു.
7.27.30
कर्मैतत्पार्थ शक्रेण यमेन धनदेन च ।
दुष्करं समरे यत्ते कृतमद्येति मे मतिः ॥ ७.२७.३० ॥
പാർത്ഥാ, ഇന്ദ്രനും യമനും കുബേരനും യുദ്ധത്തിൽ ദുഷ്കരമായ ഈ കർമ്മം ഇന്ന് നീ ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
7.27.31
युगपच्चैव सङ्ग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिता एव मे दृष्टाः संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.३१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഒരേസമയം നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും സംശപ്തക മഹാരഥന്മാർ വീണുകിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
7.27.32
संशप्तकांस्ततो हत्वा भूयिष्ठा ये व्यवस्थिताः ।
भगदत्ताय याहीति कृष्णं पार्थोऽभ्यनोदयत् ॥ ७.२७.३२ ॥
പിന്നെ അധികമായി നിലകൊണ്ടിരുന്ന സംശപ്തകരെ വധിച്ചശേഷം, പാർത്ഥൻ കൃഷ്ണനോട് "ഭഗദത്തന്റെ അടുത്തേക്ക് തെളിക്കൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു.