Mahābhārata · Adhyāya 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
यन्मां पार्थस्य सङ्ग्रामे कर्माणि परिपृच्छसि ।
तृच्छृणुष्व महाबाहो पार्थो यदकरोद्रणे ॥ ७.२७.१ ॥
O Starkarmiger, du fragst mich nach den Taten Pārthas (Arjunas) im Kampf; höre, was Pārtha im Gefecht vollbrachte.
7.27.2
रजो दृष्ट्वा समुद्भूतं श्रुत्वा च गजनिःस्वनम् ।
भगदत्ते विकुर्वाणे कौन्तेयः कृष्णमब्रवीत् ॥ ७.२७.२ ॥
Als er den aufgewirbelten Staub sah, während Bhagadatta angriff, und das Trompeten der Elefanten hörte, sprach der Sohn Kuntīs zu Kṛṣṇa.
7.27.3
यथा प्राग्ज्योतिषो राजा गजेन मधुसूदन ।
त्वरमाणोऽभिनिष्क्रान्तो ध्रुवं तस्यैष निःस्वनः ॥ ७.२७.३ ॥
O Madhusūdana, es ist, als sei der König von Prāgjyotiṣa eilig mit seinem Elefanten hervorgekommen; gewiss ist dies sein Geräusch.
7.27.4
इन्द्रादनवरः सङ्ख्ये गजयानविशारदः ।
प्रथमो गजघोधानां पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ ७.२७.४ ॥
Im Kampf steht er Indra nicht nach, geschickt im Reiten von Elefanten; meiner Meinung nach ist er der erste unter den Elefantenkriegern auf Erden.
7.27.5
स चापि द्विरदश्रेष्ठः सदाऽप्रतिगजो युधि ।
सर्वशस्त्रातिगः सङ्ख्ये कृतकर्मा जितक्लमः ॥ ७.२७.५ ॥
Er ist der Beste unter den Elefantenreitern, im Kampf nie von einem anderen Elefanten übertroffen; er übertrifft alle Waffen, vollbringt seine Taten im Kampf und hat die Müdigkeit besiegt.
7.27.6
सहः सस्त्रनिपातानामग्निस्पर्शस्य चानघ ।
स पाण्डवबलं सर्वमद्यैको नाशयिष्यति ॥ ७.२७.६ ॥
O Makelloser, er, der das Niederfallen der Waffen und die Berührung des Feuers erträgt, er allein wird heute das gesamte Heer der Pāṇḍavas vernichten.
7.27.7
सिंहनादं महत्कृत्वा धनुर्बाणरवैः सह ।
विद्राव्यमाणं सम्पश्य हतभूयिष्ठनायकम्।
दृष्ट्वा विनद्य सहसा मम सेनां प्रमृद्गति ॥ ७.२७.७ ॥
Mit einem gewaltigen Löwengebrüll und dem Getöse von Bogen und Pfeilen, den fliehenden Heer sehend, dessen Anführer größtenteils erschlagen sind, schreitet er brüllend voran, um mein Heer sogleich zu zermalmen.
7.27.8
न चावाभ्यामृतेऽन्योऽस्ति शक्तस्तं प्रतिबाधितुम् ।
त्वरमाणस्ततो याहि यतः प्राग्ज्योतिषाधिपः ॥ ७.२७.८ ॥
Außer euch beiden ist niemand imstande, ihn aufzuhalten. Eilt also dorthin, wo der Herr von Prāgjyotiṣa ist.
7.27.9
दृप्तं सङ्ख्ये द्विपबलाद्वयसा चापि विस्मितम् ।
अद्यैनं प्रेषयिष्यामि बलहन्तुः प्रियातिथिम् ॥ ७.२७.९ ॥
Stolz im Kampf auf seine Elefantenstreitmacht und auch verwundert durch sein Alter, werde ich ihn heute als lieben Gast zum Bezwinger Balas senden.
7.27.10
वचनादथ कृष्णस्तु प्रययौ सव्यसाचिनः ।
दीर्यते भगदत्तेन यत्र पाण्डववाहिनी ॥ ७.२७.१० ॥
Da zog Kṛṣṇa auf das Wort Savyasācins (Arjunas) dorthin, wo das Heer der Pāṇḍavas von Bhagadatta gespalten wurde.
7.27.11
तं प्रयान्तं ततः पश्चादाह्वयन्तो महारथाः ।
संशप्तकाः समारोहन्सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.२७.११ ॥
Als er vorwärtszog, rief ihn von hinten herausfordernd die Großkämpfer der Saṃśaptaka, vierzehntausend an Zahl, und stürmten heran.
7.27.12
दशैव तु सहस्राणि त्रिगर्तानां महारथाः ।
चत्वारि च सहस्राणि वासुदेवस्य चानुगाः ॥ ७.२७.१२ ॥
Zehntausend Großkämpfer der Trigarta und vierttausend Gefolgsleute Vāsudevas (Kṛṣṇas) kamen ebenfalls dorthin.
7.27.13
दीर्यमाणां चमूं दृष्ट्वा भगदत्तेन मानिष ।
आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा ॥ ७.२७.१३ ॥
Als er sah, wie das Heer von Bhagadatta zerrissen wurde, und als er von ihnen gerufen wurde, spaltete sich sein Herz in zwei.
7.27.14
किन्नु श्रेयस्करं कर्म भवेदद्येत्यचिन्तयत् ।
इह वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम् ॥ ७.२७.१४ ॥
"Welche Handlung wäre heute heilsam?", dachte er. "Soll ich hier umkehren oder zu Yudhiṣṭhira gehen?"
7.27.15
तस्य बुद्ध्या विचार्यैवमर्जुनस्य कुरूद्वह ।
अभवद्भूयसी बुद्धिः संशप्तकवधे स्थिरा ॥ ७.२७.१५ ॥
O Bester der Kurus, nachdem er so mit seinem Verstand abgewogen hatte, wurde Arjunas Entschluss noch fester – sein Sinn war standhaft im Erschlagen der Saṃśaptakas.
7.27.16
स सन्निवृत्तः सहसा कपिप्रवरकेतनः ।
एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे ॥ ७.२७.१६ ॥
Er, dessen Banner den besten der Affen trägt, wandte sich plötzlich um – allein, um tausende Streitwagen im Kampf zu vernichten: der Sohn Vāsavas (Arjuna).
7.27.17
सा हि दुर्योधनस्यासीन्मतिः कर्णस्य चोभयोः ।
अर्जुनस्य वधोपाये या वै द्वैधमकल्पयत् ॥ ७.२७.१७ ॥
Dieselbe Absicht hatten Duryodhana und Karṇa – jene Absicht, die bezüglich der Mittel, Arjuna zu töten, in beiden eine Zwiespältigkeit hervorrief.
7.27.18
स तु दोलायमानोऽबूद्द्वैधीभावेन पाण्डवः ।
वधेन तु नराग्र्याणामकरोत्तां मृषा तदा ॥ ७.२७.१८ ॥
Der Pāṇḍava, von der Zwiespältigkeit hin- und hergerissen, begann zu schwanken; doch machte er damals den Entschluss, die besten der Menschen zu töten, vergeblich.
7.27.19
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
असृजन्नर्जुने राजन्संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.१९ ॥
Da, o König, schossen die großen Wagenkämpfer der Saṃśaptaka Hunderttausende von Pfeilen mit gebogenen Schäften auf Arjuna ab.
7.27.20
नैव कुन्तीसुतः पार्थो नैव कृष्णो जनार्दनः ।
न हया न रथो राजन्दृश्यन्ते स्म शरैश्चिताः ॥ ७.२७.२० ॥
Weder der Sohn Kuntīs, Pārtha, noch Kṛṣṇa, Janārdana, waren zu sehen, o König; weder die Pferde noch der Wagen, alle von Pfeilen bedeckt.
7.27.21
तदा मोहमनुप्राप्तः सिष्विदे हि जनार्दनः ।
ततस्तान्प्रायशः पार्थो ब्रह्मास्त्रेण निजघ्निवान् ॥ ७.२७.२१ ॥
Da sank Janārdana, von Verwirrung ergriffen, tatsächlich entmutigt zusammen; dann erschlug Pārtha die meisten von ihnen mit der Brahma-Waffe.
7.27.22
शतशः पाणयश्छिन्नाः सेषुज्यातलकार्मुकाः ।
केतवो वाजिनः सूता रथिनश्चापतन्क्षितौ ॥ ७.२७.२२ ॥
Hunderte von Händen wurden abgetrennt, mit Pfeilen, Bogensehnen, Handflächen und Bögen; Banner, Pferde, Wagenlenker und Wagenkrieger stürzten zu Boden.
7.27.23
द्रुमाचलाग्राम्बुधरैः समकायाः सुकल्पिताः ।
हतारोहाः क्षितौ पेतुर्द्विपाः पार्थशराहताः ॥ ७.२७.२३ ॥
Elefanten von gleicher Gestalt, Bergspitzen gleich, von Bäumen und Wolken gekrönt, prächtig geschmückt, deren Reiter erschlagen waren, von Pārthas Pfeilen getroffen, stürzten zu Boden.
7.27.24
विप्रविद्धकुथा नागाश्छिन्नभाण्डाः परासवः ।
सारोहास्तु रणे पेतुर्मथिता मार्गणैर्भृशम् ॥ ७.२७.२४ ॥
Elefanten mit zerrissenen Decken und abgeschnittenem Geschirr, leblos, fielen im Kampf mit ihren Reitern, von Pfeilen schwer zermalmt.
7.27.25
सर्ष्टिप्रासासिनखराः समुद्गरपरश्वथाः ।
विच्छिन्ना बाहवः पेतुर्नृणां भल्लैः किरीटिना ॥ ७.२७.२५ ॥
Die Arme der Männer, mitsamt Rishṭi-Speeren, Lanzen, Schwertern, Krallenwaffen, Keulen und Streitäxten, wurden von den halbmondköpfigen Pfeilen des Diademträgers abgetrennt und fielen.
7.27.26
बालादित्याम्बुजेन्दूनां तुल्यरूपाणि मारिष ।
संच्छिन्नान्यर्जुनशरैः शिरांस्युर्वी प्रपेदिरे ॥ ७.२७.२६ ॥
O edler Herr, Häupter, gleich der aufgehenden Sonne, den Lotusblüten und dem Mond, wurden von Arjunas Pfeilen abgeschlagen und fielen zur Erde.
7.27.27
जज्वालालङ्कृता सेना पत्रिभिः प्राणिभोजनैः ।
नानारूपैस्तदाऽमित्रान्क्रुद्धेनिघ्नति फल्गुने ॥ ७.२७.२७ ॥
Da flammte das Heer, geschmückt mit Pfeilen vielerlei Gestalt, die lebende Wesen verzehren; und der zornige Phalguna (Arjuna) erschlug die Feinde.
7.27.28
क्षोभयन्तं तदा सेनां द्विरदं नलिनीमिव ।
धनञ्जयं भूतगणाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ७.२७.२८ ॥
Wie ein Elefant einen Lotusteich aufwühlt, so wurde Dhanañjaya (Arjuna), der das Heer aufwühlte, von den Scharen der Wesen geehrt, die riefen: »Gut, gut!«
7.27.29
दृष्ट्वा तत्कर्म पार्थस्य वासवस्येव माधवः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्राञ्जलिस्तमुवाच ह ॥ ७.२७.२९ ॥
Als Mādhava (Kṛṣṇa) jene Tat Pārthas sah, die der Vāsavas (Indras) glich, geriet er in höchstes Staunen und sprach, die Hände gefaltet, zu ihm.
7.27.30
कर्मैतत्पार्थ शक्रेण यमेन धनदेन च ।
दुष्करं समरे यत्ते कृतमद्येति मे मतिः ॥ ७.२७.३० ॥
Diese Tat, o Pārtha, im Kampf schwer selbst für Śakra, Yama und Kubera, hast du heute vollbracht, so meine Meinung.
7.27.31
युगपच्चैव सङ्ग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिता एव मे दृष्टाः संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.३१ ॥
In der Schlacht sah ich zugleich, hunderte und tausende, die großen Wagenkrieger der Saṃśaptakas gefallen.
7.27.32
संशप्तकांस्ततो हत्वा भूयिष्ठा ये व्यवस्थिताः ।
भगदत्ताय याहीति कृष्णं पार्थोऽभ्यनोदयत् ॥ ७.२७.३२ ॥
Dann, nachdem er die Saṃśaptakas erschlagen hatte, die am zahlreichsten standen, trieb Pārtha Kṛṣṇa an: »Fahre zu Bhagadatta.«