ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
यन्मां पार्थस्य सङ्ग्रामे कर्माणि परिपृच्छसि ।
तृच्छृणुष्व महाबाहो पार्थो यदकरोद्रणे ॥ ७.२७.१ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) କର୍ମ ବିଷୟରେ ତୁମେ ମୋତେ ପଚାରୁଛ; ରଣରେ ପାର୍ଥ ଯାହା କଲେ ତାହା ଶୁଣ।
7.27.2
रजो दृष्ट्वा समुद्भूतं श्रुत्वा च गजनिःस्वनम् ।
भगदत्ते विकुर्वाणे कौन्तेयः कृष्णमब्रवीत् ॥ ७.२७.२ ॥
ଭଗଦତ୍ତ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ ଉଠିଥିବା ଧୂଳି ଦେଖି ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାର ଶୁଣି କୌନ୍ତେୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.27.3
यथा प्राग्ज्योतिषो राजा गजेन मधुसूदन ।
त्वरमाणोऽभिनिष्क्रान्तो ध्रुवं तस्यैष निःस्वनः ॥ ७.२७.३ ॥
ହେ ମଧୁସୂଦନ, ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷର ରାଜା ହାତୀ ସହ ତ୍ୱରାରେ ବାହାରିଥିବା ପରି; ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ତାଙ୍କରି ଶବ୍ଦ।
7.27.4
इन्द्रादनवरः सङ्ख्ये गजयानविशारदः ।
प्रथमो गजघोधानां पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ ७.२७.४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କଠାରୁ କମ୍ ନୁହଁନ୍ତି; ହାତୀ ଚଢ଼ିବାରେ ନିପୁଣ; ପୃଥିବୀରେ ହାତୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଏହା ମୋ ମତ।
7.27.5
स चापि द्विरदश्रेष्ठः सदाऽप्रतिगजो युधि ।
सर्वशस्त्रातिगः सङ्ख्ये कृतकर्मा जितक्लमः ॥ ७.२७.५ ॥
ସେ ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଦା ତାଙ୍କ ସମକକ୍ଷ ହାତୀ ନାହିଁ; ସବୁ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅତିକ୍ରମକାରୀ; ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ମ କରି କ୍ଳାନ୍ତି ଜୟକାରୀ।
7.27.6
सहः सस्त्रनिपातानामग्निस्पर्शस्य चानघ ।
स पाण्डवबलं सर्वमद्यैको नाशयिष्यति ॥ ७.२७.६ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଅସ୍ତ୍ରର ଆଘାତ ଓ ଅଗ୍ନିସ୍ପର୍ଶ ସହିବା ସେ ଏକାକୀ ଆଜି ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସମୁଦାୟ ସେନାକୁ ବିନାଶ କରିବ।
7.27.7
सिंहनादं महत्कृत्वा धनुर्बाणरवैः सह ।
विद्राव्यमाणं सम्पश्य हतभूयिष्ठनायकम्।
दृष्ट्वा विनद्य सहसा मम सेनां प्रमृद्गति ॥ ७.२७.७ ॥
ସିଂହନାଦ ମହାନ୍ କରି, ଧନୁ ଓ ବାଣର ଶବ୍ଦ ସହ, ନାୟକମାନେ ପ୍ରାୟ ହତ ହୋଇ ପଳାଉଥିବା (ସେନା)କୁ ଦେଖି, ମୋ ସେନାକୁ ସହସା ପିଷିବା ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରି ସେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।
7.27.8
न चावाभ्यामृतेऽन्योऽस्ति शक्तस्तं प्रतिबाधितुम् ।
त्वरमाणस्ततो याहि यतः प्राग्ज्योतिषाधिपः ॥ ७.२७.८ ॥
ଆପଣ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ତାକୁ ଅଟକାଇବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି। ଅତଏବ ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷାଧିପତି ଅଛନ୍ତି।
7.27.9
दृप्तं सङ्ख्ये द्विपबलाद्वयसा चापि विस्मितम् ।
अद्यैनं प्रेषयिष्यामि बलहन्तुः प्रियातिथिम् ॥ ७.२७.९ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ହସ୍ତୀସେନାର ବଳରେ ଗର୍ବିତ ଏବଂ ବୟସରେ ମଧ୍ୟ ଚକିତ ତାକୁ, ଆଜି ମୁଁ ବଳହନ୍ତା (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଅତିଥି ରୂପେ ପଠାଇବି।
7.27.10
वचनादथ कृष्णस्तु प्रययौ सव्यसाचिनः ।
दीर्यते भगदत्तेन यत्र पाण्डववाहिनी ॥ ७.२७.१० ॥
ତା'ପରେ ସବ୍ୟସାଚୀ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବ ସେନା ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା।
7.27.11
तं प्रयान्तं ततः पश्चादाह्वयन्तो महारथाः ।
संशप्तकाः समारोहन्सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.२७.११ ॥
ସେ ଆଗକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ପଛରୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ମହାରଥୀ ସଂଶପ୍ତକମାନେ ଚଉଦ ହଜାର ଜଣ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.27.12
दशैव तु सहस्राणि त्रिगर्तानां महारथाः ।
चत्वारि च सहस्राणि वासुदेवस्य चानुगाः ॥ ७.२७.१२ ॥
ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତଙ୍କର ମହାରଥୀ ଦଶ ହଜାର; ଏବଂ ବାସୁଦେବ (କୃଷ୍ଣ)ଙ୍କର ଚାରି ହଜାର ଅନୁଚର ମଧ୍ୟ (ସେଠାକୁ ଆସିଲେ)।
7.27.13
दीर्यमाणां चमूं दृष्ट्वा भगदत्तेन मानिष ।
आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा ॥ ७.२७.१३ ॥
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେନା ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା।
7.27.14
किन्नु श्रेयस्करं कर्म भवेदद्येत्यचिन्तयत् ।
इह वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम् ॥ ७.२७.१४ ॥
"ଆଜି କେଉଁ କର୍ମ ଶ୍ରେୟସ୍କର ହେବ?" ଏହିପରି ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ। "ଏଠାରୁ ଫେରିବି, ନା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବି?"
7.27.15
तस्य बुद्ध्या विचार्यैवमर्जुनस्य कुरूद्वह ।
अभवद्भूयसी बुद्धिः संशप्तकवधे स्थिरा ॥ ७.२७.१५ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହିପରି ବୁଦ୍ଧିରେ ବିଚାର କରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ ହେଲା — ସଂଶପ୍ତକଙ୍କୁ ବଧ କରିବାରେ ତାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ସ୍ଥିର ହେଲା।
7.27.16
स सन्निवृत्तः सहसा कपिप्रवरकेतनः ।
एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे ॥ ७.२७.१६ ॥
କପିଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ ସେ ହଠାତ୍ ଫେରିଗଲେ — ଏକାକୀ, ରଣରେ ହଜାର ହଜାର ରଥ ସଂହାର କରିବାକୁ, ବାସବପୁତ୍ର (ଅର୍ଜୁନ)।
7.27.17
सा हि दुर्योधनस्यासीन्मतिः कर्णस्य चोभयोः ।
अर्जुनस्य वधोपाये या वै द्वैधमकल्पयत् ॥ ७.२७.१७ ॥
ସେହି ମତି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଓ କର୍ଣ୍ଣ ଉଭୟଙ୍କର ଥିଲା — ଯାହା ଅର୍ଜୁନ ବଧର ଉପାୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱୈଧ ସୃଷ୍ଟି କଲା।
7.27.18
स तु दोलायमानोऽबूद्द्वैधीभावेन पाण्डवः ।
वधेन तु नराग्र्याणामकरोत्तां मृषा तदा ॥ ७.२७.१८ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଦ୍ୱୈଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଦୋହଲିଗଲେ। ତଥାପି ସେତେବେଳେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ବଧର (ସଂକଳ୍ପ) ସେ ବୃଥା କରିଦେଲେ।
7.27.19
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
असृजन्नर्जुने राजन्संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.१९ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ରାଜା, ସଂଶପ୍ତକ ମହାରଥୀମାନେ ନତ ଗଣ୍ଠିଥିବା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ବାଣ ଅର୍ଜୁନ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.27.20
नैव कुन्तीसुतः पार्थो नैव कृष्णो जनार्दनः ।
न हया न रथो राजन्दृश्यन्ते स्म शरैश्चिताः ॥ ७.२७.२० ॥
ହେ ରାଜନ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଗଲେ ନାହିଁ, ଜନାର୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ମଧ୍ୟ ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ଦେଖାଗଲା।
7.27.21
तदा मोहमनुप्राप्तः सिष्विदे हि जनार्दनः ।
ततस्तान्प्रायशः पार्थो ब्रह्मास्त्रेण निजघ्निवान् ॥ ७.२७.२१ ॥
ସେତେବେଳେ ମୋହରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଜନାର୍ଦନ ପ୍ରକୃତରେ ବିକଳ ହେଲେ; ତା'ପରେ ପାର୍ଥ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାଂଶଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
7.27.22
शतशः पाणयश्छिन्नाः सेषुज्यातलकार्मुकाः ।
केतवो वाजिनः सूता रथिनश्चापतन्क्षितौ ॥ ७.२७.२२ ॥
ଶହ ଶହ ହାତ ବାଣ, ଧନୁର ଛିଆ, ତଳ ଓ ଧନୁ ସହିତ କଟିଗଲା; ପତାକା, ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି ଓ ରଥୀମାନେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.27.23
द्रुमाचलाग्राम्बुधरैः समकायाः सुकल्पिताः ।
हतारोहाः क्षितौ पेतुर्द्विपाः पार्थशराहताः ॥ ७.२७.२३ ॥
ବୃକ୍ଷ, ପର୍ବତଶିଖର ଓ ମେଘ ପରି ସମାନ ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ, ସୁସଜ୍ଜିତ ହାତୀମାନେ — ଯାହାଙ୍କ ଆରୋହୀମାନେ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ — ପାର୍ଥଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.27.24
विप्रविद्धकुथा नागाश्छिन्नभाण्डाः परासवः ।
सारोहास्तु रणे पेतुर्मथिता मार्गणैर्भृशम् ॥ ७.२७.२४ ॥
ଆବରଣ ଚିରି, ସଜ୍ଜା କଟି, ପ୍ରାଣହୀନ ହାତୀମାନେ ଆରୋହୀ ସହିତ ରଣରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ବାଣରେ ଅତି ନିଷ୍ପେଷିତ ହେଲେ।
7.27.25
सर्ष्टिप्रासासिनखराः समुद्गरपरश्वथाः ।
विच्छिन्ना बाहवः पेतुर्नृणां भल्लैः किरीटिना ॥ ७.२७.२५ ॥
ଋଷ୍ଟି, ପ୍ରାସ, ଅସି ଓ ନଖାୟୁଧ, ମୁଦ୍ଗର ଓ ପରଶୁ ସହିତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବାହୁ କିରୀଟଧାରୀ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ଭଲ୍ଲରେ ଛିନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲା।
7.27.26
बालादित्याम्बुजेन्दूनां तुल्यरूपाणि मारिष ।
संच्छिन्नान्यर्जुनशरैः शिरांस्युर्वी प्रपेदिरे ॥ ७.२७.२६ ॥
ହେ ମାରିଷ, ବାଳସୂର୍ଯ୍ୟ, କମଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ରୂପ ଥିବା ମସ୍ତକ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାଣରେ ଛିନ୍ନ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲା।
7.27.27
जज्वालालङ्कृता सेना पत्रिभिः प्राणिभोजनैः ।
नानारूपैस्तदाऽमित्रान्क्रुद्धेनिघ्नति फल्गुने ॥ ७.२७.२७ ॥
ସେତେବେଳେ ପ୍ରାଣୀଭକ୍ଷୀ ନାନାରୂପ ବାଣରେ ସଜ୍ଜିତ ସେନା ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲା; କ୍ରୁଦ୍ଧ ଫଲ୍ଗୁନ (ଅର୍ଜୁନ) ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିଲେ।
7.27.28
क्षोभयन्तं तदा सेनां द्विरदं नलिनीमिव ।
धनञ्जयं भूतगणाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ७.२७.२८ ॥
କମଳ ସରୋବର ଆଲୋଡ଼ୁଥିବା ହାତୀ ପରି ସେ ସମୟରେ ସେନାକୁ ଆଲୋଡ଼ୁଥିବା ଧନଞ୍ଜୟ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଭୂତଗଣ 'ସାଧୁ ସାଧୁ' କହି ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
7.27.29
दृष्ट्वा तत्कर्म पार्थस्य वासवस्येव माधवः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्राञ्जलिस्तमुवाच ह ॥ ७.२७.२९ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କର ସେହି କର୍ମକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କର୍ମ ପରି ଦେଖି ମାଧବ (କୃଷ୍ଣ) ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ହାତ ଯୋଡ଼ି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.27.30
कर्मैतत्पार्थ शक्रेण यमेन धनदेन च ।
दुष्करं समरे यत्ते कृतमद्येति मे मतिः ॥ ७.२७.३० ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ ଓ କୁବେରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଷ୍କର ଏହି କର୍ମ ଆଜି ତୁମେ କରିଛ, ଏହା ମୋର ମତ।
7.27.31
युगपच्चैव सङ्ग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिता एव मे दृष्टाः संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.३१ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଶହ ଶହ ଓ ହଜାର ହଜାର ସଂଶପ୍ତକ ମହାରଥୀ ପଡ଼ିଥିବାର ମୁଁ ଦେଖିଲି।
7.27.32
संशप्तकांस्ततो हत्वा भूयिष्ठा ये व्यवस्थिताः ।
भगदत्ताय याहीति कृष्णं पार्थोऽभ्यनोदयत् ॥ ७.२७.३२ ॥
ତା'ପରେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସଂଶପ୍ତକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ପାର୍ଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଭଗଦତ୍ତ ଆଡ଼କୁ ଚଲାଅ।"