மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.27.1
यन्मां पार्थस्य सङ्ग्रामे कर्माणि परिपृच्छसि ।
तृच्छृणुष्व महाबाहो पार्थो यदकरोद्रणे ॥ ७.२७.१ ॥
மகாபாஹுவே, போரில் பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) செயல்களைப் பற்றி நீ என்னிடம் கேட்கிறாய்; அவன் போரில் என்ன செய்தான் என்பதைக் கேள்.
7.27.2
रजो दृष्ट्वा समुद्भूतं श्रुत्वा च गजनिःस्वनम् ।
भगदत्ते विकुर्वाणे कौन्तेयः कृष्णमब्रवीत् ॥ ७.२७.२ ॥
பகதத்தன் தாக்கும்போது எழுந்த புழுதியைக் கண்டும் யானைகளின் பிளிறலைக் கேட்டும், குந்தியின் மகன் கிருஷ்ணனிடம் கூறினான்.
7.27.3
यथा प्राग्ज्योतिषो राजा गजेन मधुसूदन ।
त्वरमाणोऽभिनिष्क्रान्तो ध्रुवं तस्यैष निःस्वनः ॥ ७.२७.३ ॥
மதுசூதனா, பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன் யானையுடன் விரைந்து வெளியே வந்திருக்கிறான்; நிச்சயமாக இது அவனுடைய ஒலியே.
7.27.4
इन्द्रादनवरः सङ्ख्ये गजयानविशारदः ।
प्रथमो गजघोधानां पृथिव्यामिति मे मतिः ॥ ७.२७.४ ॥
போரில் அவன் இந்திரனுக்குக் குறைந்தவன் அல்ல; யானை ஏறுவதில் திறமையானவன்; பூமியில் யானைப் போராளிகளில் அவனே முதன்மையானவன் என்பது என் கருத்து.
7.27.5
स चापि द्विरदश्रेष्ठः सदाऽप्रतिगजो युधि ।
सर्वशस्त्रातिगः सङ्ख्ये कृतकर्मा जितक्लमः ॥ ७.२७.५ ॥
அவன், யானைகளில் சிறந்தவன்; போரில் எப்போதும் தனக்கு நிகரான யானை இல்லாதவன்; எல்லா ஆயுதங்களிலும் மிஞ்சியவன்; போரில் செயல் புரிந்து களைப்பை வென்றவன்.
7.27.6
सहः सस्त्रनिपातानामग्निस्पर्शस्य चानघ ।
स पाण्डवबलं सर्वमद्यैको नाशयिष्यति ॥ ७.२७.६ ॥
குற்றமற்றவனே, ஆயுத வீச்சுகளையும் நெருப்பின் தொடுதலையும் தாங்கிக்கொள்பவன்; அவன் ஒருவனே இன்று பாண்டவர்களின் முழுப் படையையும் அழிப்பான்.
7.27.7
सिंहनादं महत्कृत्वा धनुर्बाणरवैः सह ।
विद्राव्यमाणं सम्पश्य हतभूयिष्ठनायकम्।
दृष्ट्वा विनद्य सहसा मम सेनां प्रमृद्गति ॥ ७.२७.७ ॥
சிங்கக் கர்ஜனையை மிகப் பெரிதாக எழுப்பி, வில்லும் அம்புகளின் ஒலியுடன், தலைவர்கள் பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்டு ஓடும் (படையைக்) கண்டு, என் படையை உடனே நசுக்கக் கர்ஜித்தபடி அவன் செல்கிறான்.
7.27.8
न चावाभ्यामृतेऽन्योऽस्ति शक्तस्तं प्रतिबाधितुम् ।
त्वरमाणस्ततो याहि यतः प्राग्ज्योतिषाधिपः ॥ ७.२७.८ ॥
நீங்கள் இருவரைத் தவிர வேறு எவரும் அவனைத் தடுக்கத் திறனுடையவன் அல்ல. ஆகையால் விரைந்து, பிராக்ஜ்யோதிஷபுரத்தின் அதிபதி எங்கிருக்கிறானோ அங்கே செல்லுங்கள்.
7.27.9
दृप्तं सङ्ख्ये द्विपबलाद्वयसा चापि विस्मितम् ।
अद्यैनं प्रेषयिष्यामि बलहन्तुः प्रियातिथिम् ॥ ७.२७.९ ॥
போரில் தன் யானைப் படையின் வலிமையால் செருக்குடையவனும், வயதாலும் வியப்புற்றவனுமான அவனை, இன்று பலனை வீழ்த்தியவனான (இந்திரனுக்கு) அன்புக்குரிய விருந்தினனாக அனுப்பி வைப்பேன்.
7.27.10
वचनादथ कृष्णस्तु प्रययौ सव्यसाचिनः ।
दीर्यते भगदत्तेन यत्र पाण्डववाहिनी ॥ ७.२७.१० ॥
அதன்பின் சவ்யசாசியின் (அர்ஜுனனின்) சொல்லின்படி கிருஷ்ணன் சென்றான், அங்கே பகதத்தனால் பாண்டவப் படை பிளக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
7.27.11
तं प्रयान्तं ततः पश्चादाह्वयन्तो महारथाः ।
संशप्तकाः समारोहन्सहस्राणि चतुर्दश ॥ ७.२७.११ ॥
அவன் முன்னேறிச் செல்லும்போது, பின்னிருந்து சவாலிட்டபடி மகாரதர்களான சம்சப்தகர்கள் பதினான்காயிரம் பேர் தாக்கி வந்தனர்.
7.27.12
दशैव तु सहस्राणि त्रिगर्तानां महारथाः ।
चत्वारि च सहस्राणि वासुदेवस्य चानुगाः ॥ ७.२७.१२ ॥
திரிகர்த்தர்களின் மகாரதர்கள் பத்தாயிரம் பேர்; வாசுதேவனின் (கிருஷ்ணனின்) நான்காயிரம் பின்தொடர்பவர்களும் (அங்கே வந்தனர்).
7.27.13
दीर्यमाणां चमूं दृष्ट्वा भगदत्तेन मानिष ।
आहूयमानस्य च तैरभवद्धृदयं द्विधा ॥ ७.२७.१३ ॥
பகதத்தனால் படை சிதறடிக்கப்படுவதைக் கண்டதும், அவர்களால் அழைக்கப்பட்டபோதும், அவனுடைய இதயம் இரண்டாகப் பிளந்தது.
7.27.14
किन्नु श्रेयस्करं कर्म भवेदद्येत्यचिन्तयत् ।
इह वा विनिवर्तेयं गच्छेयं वा युधिष्ठिरम् ॥ ७.२७.१४ ॥
"இன்று எது நன்மை தரும் செயல்?" என்று அவன் சிந்தித்தான். "இங்கேயே திரும்பலாமா, அல்லது யுதிஷ்டிரரிடம் செல்லலாமா?"
7.27.15
तस्य बुद्ध्या विचार्यैवमर्जुनस्य कुरूद्वह ।
अभवद्भूयसी बुद्धिः संशप्तकवधे स्थिरा ॥ ७.२७.१५ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே! இவ்வாறு அறிவால் ஆராய்ந்து, அர்ஜுனனின் உறுதி மேலும் வலுப்பெற்றது — சம்சப்தகர்களைக் கொல்வதில் அவனது எண்ணம் உறுதியானது.
7.27.16
स सन्निवृत्तः सहसा कपिप्रवरकेतनः ।
एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे ॥ ७.२७.१६ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனின் கொடியை உடைய அவன் திடீரென்று திரும்பினான் — தனியனாக, போரில் ஆயிரம் தேர்களை அழிப்பதற்காக, வாசவனின் மகன் (அர்ஜுனன்).
7.27.17
सा हि दुर्योधनस्यासीन्मतिः कर्णस्य चोभयोः ।
अर्जुनस्य वधोपाये या वै द्वैधमकल्पयत् ॥ ७.२७.१७ ॥
அந்த எண்ணம் துரியோதனனுக்கும் கர்ணனுக்கும் இருந்தது — அர்ஜுனனைக் கொல்லும் வழியில் இருவரையும் தடுமாற வைத்த அதே எண்ணம்.
7.27.18
स तु दोलायमानोऽबूद्द्वैधीभावेन पाण्डवः ।
वधेन तु नराग्र्याणामकरोत्तां मृषा तदा ॥ ७.२७.१८ ॥
பாண்டவன் இருமனப்பட்ட நிலையால் அலைக்கழிந்தான். ஆனால் அப்போது, மனிதர்களில் சிறந்தவர்களை வதைக்கும் அந்த எண்ணத்தை அவன் வீணாகச் செய்தான்.
7.27.19
ततः शतसहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ।
असृजन्नर्जुने राजन्संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.१९ ॥
அப்போது, அரசே, சம்சப்தக மகாரதர்கள் வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட நூறாயிரம் நூறாயிரம் அம்புகளை அர்ஜுனன் மீது ஏவினர்.
7.27.20
नैव कुन्तीसुतः पार्थो नैव कृष्णो जनार्दनः ।
न हया न रथो राजन्दृश्यन्ते स्म शरैश्चिताः ॥ ७.२७.२० ॥
அரசே, குந்தியின் மகன் பார்த்தனும் தெரியவில்லை, ஜனார்த்தனனாகிய கிருஷ்ணனும் தெரியவில்லை; குதிரைகளும் தேரும் அம்புகளால் மூடப்பட்டுத் தெரிந்தன.
7.27.21
तदा मोहमनुप्राप्तः सिष्विदे हि जनार्दनः ।
ततस्तान्प्रायशः पार्थो ब्रह्मास्त्रेण निजघ्निवान् ॥ ७.२७.२१ ॥
அப்போது மயக்கத்தில் ஆழ்ந்த ஜனார்த்தனன் உண்மையிலேயே சோர்ந்து போனார்; பின்னர் பார்த்தன் பிரம்மாஸ்திரத்தால் அவர்களில் பெரும்பாலானோரைக் கொன்றான்.
7.27.22
शतशः पाणयश्छिन्नाः सेषुज्यातलकार्मुकाः ।
केतवो वाजिनः सूता रथिनश्चापतन्क्षितौ ॥ ७.२७.२२ ॥
நூற்றுக்கணக்கான கைகள் அம்புகள், நாண், உள்ளங்கை, வில்லுகளோடு வெட்டுண்டன; கொடிகள், குதிரைகள், சாரதிகள், தேர்வீரர்கள் நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.
7.27.23
द्रुमाचलाग्राम्बुधरैः समकायाः सुकल्पिताः ।
हतारोहाः क्षितौ पेतुर्द्विपाः पार्थशराहताः ॥ ७.२७.२३ ॥
மரங்களும் மலைச்சிகரங்களும் மேகங்களும் போன்ற, ஒத்த உடல்களுடன் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைகள், பாகர்கள் கொல்லப்பட்டு, பார்த்தனின் அம்புகளால் தாக்குண்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தன.
7.27.24
विप्रविद्धकुथा नागाश्छिन्नभाण्डाः परासवः ।
सारोहास्तु रणे पेतुर्मथिता मार्गणैर्भृशम् ॥ ७.२७.२४ ॥
கவசங்கள் கிழிந்து, அணிகலன்கள் அறுந்து, உயிரற்ற யானைகள் பாகர்களோடு போரில் வீழ்ந்தன; அம்புகளால் பெரிதும் நசுக்கப்பட்டன.
7.27.25
सर्ष्टिप्रासासिनखराः समुद्गरपरश्वथाः ।
विच्छिन्ना बाहवः पेतुर्नृणां भल्लैः किरीटिना ॥ ७.२७.२५ ॥
ऋष्टி, பிராஸ, வாள் மற்றும் நகாயுதங்களுடனும், முத்கரங்கள் மற்றும் கோடரிகளுடனும் கூடிய மனிதர்களின் கரங்கள், கிரீடதாரியின் (அர्जுனனின்) பல்லங்களால் துண்டிக்கப்பட்டு விழுந்தன.
7.27.26
बालादित्याम्बुजेन्दूनां तुल्यरूपाणि मारिष ।
संच्छिन्नान्यर्जुनशरैः शिरांस्युर्वी प्रपेदिरे ॥ ७.२७.२६ ॥
ஓ மாரிஷா, இளஞ்சூரியன், தாமரை, சந்திரன் ஆகியவற்றின் ஒத்த வடிவுடைய தலைகள் அர்ஜுனனின் அம்புகளால் துண்டிக்கப்பட்டு பூமியில் விழுந்தன.
7.27.27
जज्वालालङ्कृता सेना पत्रिभिः प्राणिभोजनैः ।
नानारूपैस्तदाऽमित्रान्क्रुद्धेनिघ्नति फल्गुने ॥ ७.२७.२७ ॥
அப்போது உயிர்களை உண்ணும் பல்வேறு வடிவ அம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட படை ஒளிர்ந்தது; கோபமுற்ற பல்குனன் (அர்ஜுனன்) எதிரிகளை அழித்துக் கொண்டிருந்தான்.
7.27.28
क्षोभयन्तं तदा सेनां द्विरदं नलिनीमिव ।
धनञ्जयं भूतगणाः साधुसाध्वित्यपूजयन् ॥ ७.२७.२८ ॥
தாமரைக் குளத்தை கலக்கும் யானையைப் போல் அப்போது படையைக் கலக்கிக் கொண்டிருந்த தனஞ்ஜயனை (அர்ஜுனனை) பூதக்கூட்டங்கள் "சாது சாது" என்று பாராட்டின.
7.27.29
दृष्ट्वा तत्कर्म पार्थस्य वासवस्येव माधवः ।
विस्मयं परमं गत्वा प्राञ्जलिस्तमुवाच ह ॥ ७.२७.२९ ॥
பார்த்தனின் அந்த செயலை, இந்திரனின் செயலைப் போல் கண்டு, மாதவன் (கிருஷ்ணன்) மிகுந்த வியப்பு அடைந்து, கைகூப்பி அவனிடம் கூறினான்.
7.27.30
कर्मैतत्पार्थ शक्रेण यमेन धनदेन च ।
दुष्करं समरे यत्ते कृतमद्येति मे मतिः ॥ ७.२७.३० ॥
பார்த்தா, இந்திரன், யமன், குபேரன் ஆகியோராலும் போரில் செய்வது கடினமான இச்செயலை இன்று நீ செய்தாய் என்று என் கருத்து.
7.27.31
युगपच्चैव सङ्ग्रामे शतशोऽथ सहस्रशः ।
पतिता एव मे दृष्टाः संशप्तकमहारथाः ॥ ७.२७.३१ ॥
போரில் ஒரே நேரத்தில் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் சம்சப்தக மகாரதர்கள் வீழ்ந்ததை நான் கண்டேன்.
7.27.32
संशप्तकांस्ततो हत्वा भूयिष्ठा ये व्यवस्थिताः ।
भगदत्ताय याहीति कृष्णं पार्थोऽभ्यनोदयत् ॥ ७.२७.३२ ॥
பின்னர் அதிகமாக நின்றிருந்த சம்சப்தகர்களைக் கொன்று, பார்த்தன் கிருஷ்ணனை நோக்கி, "பகதத்தனிடம் செல்" என்று தூண்டினான்.