مهابهاراتا · أدهيايا 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
तथा क्रुद्धः किमकरोद्भगदत्तस्य पाण्डवः ।
प्राग्ज्योतिषो वा पार्थस्य तन्मे शंस यथातथम् ॥ ७.२९.१ ॥
فماذا فعل البانداڤي المغضوب بِبَغَداتّا؟ أو ماذا فعل پارثا تجاه براغجيوتيشا؟ أخبرني بذلك كما كان تماما.
7.29.2
प्राग्ज्योतिषेण संसक्तावुभौ दाशार्हपाण्डवौ ।
मृत्युदंष्ट्रान्तिकं प्राप्तौ सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ७.२९.२ ॥
ظن جميع الكائنات أن الدَّاشارها والبانداڤي، المتشابكين في القتال مع ملك براغجيوتيشا، قد بلغا قرب أنياب الموت.
7.29.3
तथा तु शरवर्षाणि पातयत्यनिशं प्रभो ।
गजस्कन्धान्महाराज कृष्णयोः स्यन्दनस्थयोः ॥ ७.२९.३ ॥
وهكذا أمطر بلا انقطاع وابلاً من السهام أيها السيد، من ظهر فيله أيها الملك العظيم، على الكريشنَين الواقفَين في العربة.
7.29.4
अथ कार्ष्णायसैर्बाणैः पूर्णकार्मुकनिःसृतैः ।
अविध्यद्देवकीपुत्रं हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२९.४ ॥
ثم طعن ابن ديفاكي بسهام من حديد، أُطلقت من قوس مشدودة تماماً، ذات ريش ذهبي مشحوذة على الحجر.
7.29.5
अग्निस्पर्शसमास्तीक्ष्णा भगदत्तेन चोदिताः ।
निर्भिद्य देवकीपुत्रं क्षितिं जग्मुः सुवाससः ॥ ७.२९.५ ॥
أُطلقت بتوجيه من بهاغاداتا، حادة كلمسة النار، فاخترقت ابن ديفاكي ودخلت الأرض وريشها سليم.
7.29.6
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा परिवारं निहत्य च ।
लालयन्निव राजानं भगदत्तमयोधयत् ॥ ७.२९.६ ॥
بعد أن قطع قوسه وقتل حاشيته، قاتل پارثا الملك بهاغاداتا كأنه يداعبه.
7.29.7
सोऽर्करश्मिनिभांस्तीक्ष्णांस्तोमरान्वै चतुर्दश ।
अप्रेषयत्सव्यसाची द्विधैकैकमथाच्छिनत् ॥ ७.२९.७ ॥
أرسل أربعة عشر رمحًا حادًا كأشعة الشمس، وقطع كلًّا منها إلى نصفين.
7.29.8
ततो नागस्य तद्वर्म व्यधमत्पाकशासनिः ।
शरजालेन महता तद्व्यशीर्यत भूतले ॥ ७.२९.८ ॥
فحطّم ابن باكاشاسانا درع ذلك الفيل بشبكة كبيرة من السهام، فتناثر على الأرض.
7.29.9
शीर्णवर्मा स तु गजः शरैः सुभृशमर्दितः ।
बभौ धारानिपाताक्तो व्यभ्रः पर्वतराडिव ॥ ७.२९.९ ॥
ذلك الفيل، وقد تهشّم درعه وأوجعته السهام إيلامًا شديدًا، لمع كملك الجبال مبتلًّا بالمطر الغزير، لا غيوم فيه.
7.29.10
ततः प्राग्ज्योतिषः शक्तिं हेमदण्डामयस्मयीम् ।
व्यसृजद्वासुदेवाय द्विधा तामर्जुनोऽच्छिनत् ॥ ७.२९.१० ॥
ثم قذف ملك برَاغجيوتيشا على فاسوديفا رمحًا حديديًا بقبضة من ذهب، فشطره أرجونا نصفين.
7.29.11
ततश्छत्रं ध्वजं चैव च्छित्त्वा राज्ञोऽर्जुनः शरैः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णमुत्स्मयन्पर्वतेश्वरम् ॥ ७.२९.११ ॥
ثم قطع أرجونا مظلّة الملك وراياته بالسهام، وضرب سريعًا سيّد الجبال بعشرة سهام وهو يبتسم.
7.29.12
सोऽतिविद्धोऽर्जुनशरैः सुपुङ्खैः कङ्कपत्रिभिः ।
भगदत्तस्ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य जनाधिपः ॥ ७.२९.१२ ॥
وقد أصابته سهام أرجونا الجميلة الريش ذات ريش الكركي إصابة بليغة، فاشتعل غضب بهاغادااتا سيد الشعب على ابن باندو.
7.29.13
व्यसृजत्तोमरान्मूर्ध्नि श्वेताश्वस्योन्नाद च ।
तैरर्जुनस्य समरे किरीटं परिवर्तितम् ॥ ७.२९.१३ ॥
وهو يزأر، أطلق الرماح على رأس أرجونا ذي الخيول البيضاء، فانقلب تاجه في المعركة بسببها.
7.29.14
परिवृत्तं किरीटं तद्यमयन्नेव पाण्डवः ।
सुदृष्टः क्रियतां लोक इति राजानमब्रवीत् ॥ ७.२९.१४ ॥
وهو يثبّت ذلك التاج المائل، قال البانداوي للملك: "ليرَ العالم ذلك جيدًا، فليُفعل هكذا."
7.29.15
एवमुक्तस्तु सङ्क्रुद्धः शरवर्षेण पाण्डवम् ।
अभ्यवर्षत्स गोविन्दं धनुरादाय भास्वरम् ॥ ७.२९.१५ ॥
فلما قيل له ذلك، غضب غضبًا شديدًا، فأمطر البانداوي بوابل من السهام؛ وأخذ قوسه اللامع فأمطر به غوفيندا أيضًا.
7.29.16
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा तूणीरान्सन्निकृत्य च ।
त्वरमाणो द्विसप्तत्या सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.२९.१६ ॥
فقطع قوسه ومزّق كنائنه، فضرب ابن بريثا بسرعة في جميع مقاتله بِاثنتين وسبعين سهمًا.
7.29.17
विद्धस्ततोऽतिव्यथितो वैष्णवास्त्रमुदीरयन् ।
अभिमन्त्र्याङ्कुशं क्रुद्धो व्यसृजत्पाण्डवोरसि ॥ ७.२९.१७ ॥
ثم، وقد أُصيب وتألّم شديدًا، مستدعيًا السلاح الفيشنوي، غاضبًا، كرّس المِهماز بالتعويذة وقذفه على صدر البانداوي.
7.29.18
विसृष्टं भगदत्तेन तदस्त्रं सर्वघाति वै ।
उरसा प्रतिजग्राह पार्थं सञ्छाद्य केशवः ॥ ७.२९.१८ ॥
ذلك السلاح المدمّر لكل شيء، الذي أطلقه بهاغادattا، تلقّاه كيشافا بصدره، مغطيًا بارثا.
7.29.19
वैजयन्त्यभवन्माला तदस्त्रं केशवोरसि ।
पद्मकोशविचित्रा सा सर्वर्तुकुसुमोत्करा ॥ ७.२९.१९ ॥
صار ذلك السلاح إكليل نصر على صدر كيشافا، متنوعًا كبرعم اللوتس، مكتظًا بزهور كل الفصول.
7.29.20
ज्वलनार्केन्दुवर्णाभा पावकोज्ज्वलपल्लवा ।
तया पद्मपलाशिन्या वातकम्पितपत्रया ॥ ७.२९.२० ॥
مع تلك الإكليل، المتلألئ بألوان النار والشمس والقمر، ذي البراعم المتوهجة كاللهب، وأوراقه كبتلات اللوتس ترتعش في الريح.
7.29.21
शुशुभेऽभ्यधिकं शौरिरतसीपुष्पसन्निभः ।
ततोऽर्जुनः क्लान्तमनाः केशवं प्रत्यभाषत ॥ ७.२९.२१ ॥
أشرق شوري بشدة، كزهرة الكتان. فتكلم أرجونا، وقد أنهك قلبه، إلى كيشافا.
7.29.22
अयुध्यमानस्तुरगान्संयन्तास्मि जनार्दन ।
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्ष प्रतिज्ञां स्वां न रक्षसि ॥ ७.२९.२२ ॥
وقد قلت: «يا جاناردانا، لن أقاتل، بل سأكون سائق الخيول»، يا ذا العينين كزهرة اللوتس، أنت لا تحفظ عهدك.
7.29.23
यद्यहं व्यसनी वा स्यामशक्तो वा निवारणे ।
ततस्त्वयैवं कार्यं स्यान्न तु कार्यं मयि स्थिते ॥ ७.२९.२३ ॥
إن كنت في محنة أو عاجزًا عن الصد، فعندئذ يجوز لك أن تفعل هكذا؛ أما وأنا قائم، فذلك ليس واجبك.
7.29.24
सबाणः सधनुश्चाहं ससुहासुरमानुषान् ।
शक्तो लोकानिमाञ्जेतुं तच्चापि विदितं तव ॥ ७.२९.२४ ॥
بالسهام والقوس أنا قادر على قهر هذه العوالم مع الآلهة والشياطين والبشر؛ وهذا أيضًا تعلمه.
7.29.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवः प्रत्युवाचार्यवद्वचः ।
शृणु गुह्यमिदं पार्थ पुरावृत्तं यथाऽनघ ॥ ७.२९.२५ ॥
فأجاب فاسوديفا أرجونا بكلمات شريفة: «اسمع يا ابن بريتا، يا من لا ذنب له، هذا الخبر القديم السري.»
7.29.26
येयं भूतधरा देवी सर्वभूतधरा धरा ।
सकामा लोककर्तारं नारायणमुपस्थिता ॥ ७.२९.२६ ॥
جاءت هذه الإلهة الأرض، حاملة الكائنات، وسند جميع المخلوقات، راغبةً إلى ناراياناً خالق العوالم.
7.29.27
स सङ्गत्य तया सार्धं प्रीतस्तस्या वरं ददौ ।
सा वव्रे विष्णुसदृशं पुत्रमस्त्रं च वैष्णवम् ॥ ७.२९.२७ ॥
سُرّ بالاتحاد بها فمنحها نعمة، فاختارت ابناً يشبه فيشنو والسلاح الفيشنوي.
7.29.28
बभूव च सुतस्तस्या नरको नाम विश्रुतः ।
अस्त्रं च वैष्णवं तस्मै ददौ नारायणः स्वयम् ॥ ७.२९.२८ ॥
وولد لها ابن مشهور اسمه ناراكا، فمنحه ناراياناً نفسه السلاح الفيشنوي.
7.29.29
तदेवं नरकस्यासीदस्त्रं सर्वाहितान्तकम् ।
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं सर्वशस्त्रविघातनम् ॥ ७.२९.२९ ॥
وهكذا كان لناراكا السلاح الذي يُهلك كل الأعداء، ولذلك وصل إلى برا جيوتيشا الذي يُبطل كل سلاح.
7.29.30
नास्यावध्योऽस्ति लोकेऽस्मिन्मदन्यः कश्चिदर्जुन ।
तस्मान्मया कृतं ह्येतन्मा भूत्ते बुद्धिरन्यथा ॥ ७.२९.३० ॥
لا يستطيع أحد في هذا العالم أن يقتله غيري يا أرجونا، ولذلك فعلتُ هذا أنا؛ فلا يذهب عقلك إلى غير ذلك.
7.29.31
अनुनीय तु दाशार्हः पाण्डवं त्वरितोऽब्रवीत् ।
जहि प्राग्ज्योतिषं क्षिप्रं वाक्यशेषं च मे शृणु ॥ ७.२९.३१ ॥
فتوسل داشارها إلى البانداوي ثم قال مسرعًا: «اقتل براغجيوتيشا في الحال، واسمع بقية كلامي.»
7.29.32
चतुर्मूर्तिरहं शश्वल्लोकत्राणार्थमुद्यतः ।
आत्मानं प्रविभज्येह लोकानां हितमादधे ॥ ७.२९.३२ ॥
أنا دائمًا مستعد لحماية العوالم. وقد قسمت نفسي إلى أربع صور، وتحملت هنا رعاية خير العوالم.
7.29.33
एका मूर्तिस्तपश्चर्यां कुरुते मे भुवि स्थिता ।
अपरा पश्यति जगत्कुर्वाणं साध्वसाधुनी ॥ ७.२९.३३ ॥
صورة واحدة مقيمة على الأرض تمارس تقشفي، وأخرى تنظر إلى العالم يفعل الخير والشر.
7.29.34
अपरा कुरुते कर्म मानुषं लोकमाश्रिता ।
शेते चतुर्थीं त्वपरा निद्रां वर्षसहस्रिकीम् ॥ ७.२९.३४ ॥
وأخرى، مقيمة في عالم البشر، تقوم بالأعمال؛ والرابعة تنام نومًا يدوم ألف عام.
7.29.35
याऽसौ वर्षसहस्रान्ते मूर्तिरुत्तिष्ठते मम ।
वरार्हेभ्यो वराञ्श्रेष्ठांस्तस्मिन्काले ददाति सा ॥ ७.२९.३५ ॥
عند انقضاء ألف عام تنهض تلك الصورة مني، وفي ذلك الوقت تمنح أفضل النعم لمن هم أهل للنعم.
7.29.36
तं तु कालमनुप्राप्तं विदित्वा पृथिवी तदा ।
अयाचत वरं यन्मां नरकार्थाय तच्छृणु ॥ ७.२९.३६ ॥
فلما علمت الأرض أن الوقت قد حان، طلبت مني نعمة؛ فاسمع ما طلبته لأجل ناراكا.
7.29.37
देवानां दानवानां च अवध्यस्तनयोऽस्तु मे ।
उपेतो वैष्णवास्त्रेण तन्मे त्वं दातुमर्हसि ॥ ७.२९.३७ ॥
ليكن ابني غير قابل للقتل من الآلهة والدانافا، وليكن مزوّدًا بالسلاح الفيشنافي؛ ويليق بك أن تمنحني هذا الوَرّ.
7.29.38
एवं वरमहं श्रुत्वा जगत्यास्तनये तदा ।
अमोघमस्त्रं प्रायच्छं वैष्णवं परमं पुरा ॥ ७.२९.३८ ॥
ولما سمعتُ هذا الوَرّ لابن الأرض، أعطيتُه حينها السلاح الفيشنافي الأسمى الذي لا يخيب.
7.29.39
अवोचं चैतदस्त्रं वै ह्यमोघं भवतु क्षमे ।
नरकस्याभिरक्षार्थं नैनं कश्चिद्वधिष्यति ॥ ७.२९.३९ ॥
قلتُ: 'يا صابرة، ليكن هذا السلاح لا يخيب؛ ولحماية ناراكا لن يقتله أحد.'
7.29.40
अनेनास्त्रेण ते गुप्तः सुतः परबलार्दनः ।
भविष्यति दुराधर्षः सर्वलोकेषु सर्वदा ॥ ७.२९.४० ॥
وبحماية هذا السلاح سيكون ابنك مُدَمِّرًا لجيوش الأعداء، لا يُقهر في كل العوالم أبدًا.
7.29.41
तथेत्युक्त्वा गता देवी कृतकामा मनस्विनी ।
स चाप्यासीद्दुराधर्षो नरकः शत्रुतापनः ॥ ७.२९.४१ ॥
فقالت: 'فليكن ذلك'، ومضت الإلهة النبيلة وقد تحققت رغبتها؛ وصار ناراكا أيضًا لا يُقهر، مُحرِقًا لأعدائه.
7.29.42
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं तदस्त्रं पार्थ मामकम् ।
नास्यावध्योऽस्ति लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ॥ ७.२९.४२ ॥
لذلك يا ابن بريثا، بلغ سلاحي ذاك براغجيوتيشا؛ فلا يستطيع أحد قتله في جميع العوالم، بما فيها إندرا ورودرا، أيها السيد الكريم.
7.29.43
तन्मया त्वत्कृते चैतदन्यथैवोपनिर्मितम् ।
वियुक्तं परमास्त्रेण जहि पार्थ महासुरम् ॥ ७.२९.४३ ॥
لقد هيأته على نحو آخر من أجلك. يا بارثا، فلتنطلق بالسلاح الأعلى وتقتل ذلك الأسور العظيم.
7.29.44
अवध्योऽयं महास्त्रेण भगदत्तः सुरासुरैः ।
वैरिणं जहि दुर्धर्षं भगदत्तं सुरद्विषम्।
यथाऽहं जघ्निवान्पूर्वं हितार्थं नरकं तथा ॥ ७.२९.४४ ॥
هذا بهغاداتا لا يُقتل بالسلاح العظيم ولا بالآلهة ولا بالأسوريين. فاقتل العدو، بهغاداتا الذي لا يُقهر، عدوّ الآلهة، كما قتلتُ من قبل ناراكا من أجل خير العوالم.
7.29.45
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भगदत्तं शितैर्बाणैः सहसा समवाकिरत् ॥ ७.२९.४५ ॥
فلما قال له ذلك كيشافا العظيم النفس، أمطر بارثا بهغاداتا فجأة بسهام حادة.
7.29.46
ततः पार्थो महाबाहुरसम्भ्रान्तो महामनाः ।
कुम्भयोरन्तरे नागं नाराचेन समार्पयत् ॥ ७.२९.४६ ॥
ثم إن بارثا، الشديد الذراعين، الثابت الجنان، العظيم النفس، أصاب الفيل بين صدغيه بسهم ناراتشا.
7.29.47
स समासाद्य तं नागं बाणो वज्र इवाचलम् ।
अभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ॥ ७.२९.४७ ॥
وصل ذلك السهم إلى الفيل فدخل فيه كما تدخل الصاعقة الجبل، وكما تدخل الحية الحفرة، مع ريشه.
7.29.48
स करी भगदत्तेन प्रेर्यमाणो मुहुर्मुहुः ।
न करोति वचस्तस्य दरिद्रस्येव योषिता ॥ ७.२९.४८ ॥
ومع أن بهغاداتا يحثه مرارًا وتكرارًا، فإن الفيل لا يطيع أمره، كما لا تطيع زوجةُ الفقير زوجَها.
7.29.49
स तु विष्टभ्य गात्राणि दन्ताभ्यामवनिं ययौ ।
नदन्नार्तस्वनं प्राणानुत्ससर्ज महाद्विपः ॥ ७.२९.४९ ॥
ثبّت أطرافه وهوى إلى الأرض على نابيه؛ وصائحًا صيحة الألم، أسلم الفيل العظيم أنفاسه.
7.29.50
ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
अयं महत्तरः पार्थ पलितेन समावृतः ॥ ७.२९.५० ॥
فخاطب كيشافا أرجونا حامل الغانديفا: «يا بارتha، هذا شيخ عظيم قد غطّاه الشيب.»
7.29.51
वलीसञ्छन्ननयनः शूरः परमद्रुर्जयः ।
अक्ष्णोरुन्मीलनार्थाय बद्धपट्टो ह्यसौ नृपः ॥ ७.२९.५१ ॥
ذلك البطل، عيناه مستورتان بالتجاعيد، عصيّ على الهزيمة؛ هذا الملك قد شدّ عصابةً ليفتح جفنيه.
7.29.52
देववाक्यात्प्रचिच्छेद शरेण भृशमर्जुनः ।
छिन्नमात्रेंऽशुके तस्मिन्रुद्धनेत्रो बभूव सः ॥ ७.२९.५२ ॥
بكلمة الإله قطع أرجونا تلك العصابة بسهم بقوة؛ وما إن قُطعت الثياب حتى انسدت عينا الملك.
7.29.53
तमोमयं जगन्मेने भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततश्चन्द्रार्धबिम्बेन बाणेन नतपर्वणा ॥ ७.२९.५३ ॥
ظنّ بهاغاداتا، الجليل المهيب، أن العالم مصنوع من ظلام؛ ثم بسهم رأسه على شكل نصف قمر وعقدته منحنية—
7.29.54
बिभेद हृदयं राज्ञो भगदत्तस्य पाण्डवः ।
स भिन्नहृदयो राजा भगदत्तः किरीटिना ॥ ७.२९.५४ ॥
طعن الباندافي قلب الملك بهاغاداتا؛ والملك بهاغاداتا، وقد انشقّ قلبه بسهم الحامل التاج (أرجونا)—
7.29.55
शरासनं शरांश्चैव गतासुः प्रमुमोच ह ।
शिरसस्तस्य विभ्रष्टं पपात च वरांशुकम्।
नालताडनविभ्रष्टं पलाशं नलिनादिव ॥ ७.२९.५५ ॥
وقد مات، فأفلت القوس والسهام. وسقط عن رأسه الثوب الفاخر، كزهرة البلاش تسقط من اللوتس بضربة الساق.
7.29.56
स हेममाली तपनीयभाण्डात्पपात नागाद्गिरिसन्निकाशात् ।
सुपुष्पितो मारुतवेगभग्नो महीधराग्रादिव कर्णिकारः ॥ ७.२९.५६ ॥
سقط، وهو ذو الإكليل الذهبي، عن الفيل الذي يشبه الجبل بزينته الذهبية، كشجرة كرنيكارا مزهرة كسرتها قوة الريح فتهاوت من قمة جبل.
7.29.57
निहत्य तं नरपतिमिन्द्रविक्रमं सस्वायमिन्द्रस्य तदैन्द्रिराहवे ।
ततोऽपरांस्तव जयकाङ्क्षिणो नरान् बभञ्ज वायुर्बलवान्द्रुमानिव ॥ ७.२९.५७ ॥
بعد أن قتل ابن إندرا (أرجونا) ذلك الملك المساوي لإندرا في البأس، مع أتباعه، في المعركة، كسر بعد ذلك الآخرين الراغبين في نصركم، كما تكسر الريح القوية الأشجار.