ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
तथा क्रुद्धः किमकरोद्भगदत्तस्य पाण्डवः ।
प्राग्ज्योतिषो वा पार्थस्य तन्मे शंस यथातथम् ॥ ७.२९.१ ॥
ಹೀಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾಂಡವನು ಭಗದತ್ತನಿಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಅಥವಾ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷನ ಕುರಿತು ಪಾರ್ಥನು ಏನು ಮಾಡಿದನು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳು.
7.29.2
प्राग्ज्योतिषेण संसक्तावुभौ दाशार्हपाण्डवौ ।
मृत्युदंष्ट्रान्तिकं प्राप्तौ सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ७.२९.२ ॥
ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದಾಶಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವ ಇಬ್ಬರೂ ಮೃತ್ಯುವಿನ ದಾಡೆಗಳ ಸಮೀಪ ತಲುಪಿದ್ದಾರೆಂದು ಸರ್ವ ಭೂತಗಳೂ ಭಾವಿಸಿದವು.
7.29.3
तथा तु शरवर्षाणि पातयत्यनिशं प्रभो ।
गजस्कन्धान्महाराज कृष्णयोः स्यन्दनस्थयोः ॥ ७.२९.३ ॥
ಹೀಗೆ ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು, ಪ್ರಭೂ. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆನೆಯ ಬೆನ್ನಿನಿಂದ, ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರ ಮೇಲೆ.
7.29.4
अथ कार्ष्णायसैर्बाणैः पूर्णकार्मुकनिःसृतैः ।
अविध्यद्देवकीपुत्रं हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२९.४ ॥
ಆಗ ಕಬ್ಬಿಣದ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ, ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.29.5
अग्निस्पर्शसमास्तीक्ष्णा भगदत्तेन चोदिताः ।
निर्भिद्य देवकीपुत्रं क्षितिं जग्मुः सुवाससः ॥ ७.२९.५ ॥
ಭಗದತ್ತನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ, ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳು ದೇವಕೀ ಪುತ್ರನನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೇರಿದವು.
7.29.6
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा परिवारं निहत्य च ।
लालयन्निव राजानं भगदत्तमयोधयत् ॥ ७.२९.६ ॥
ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅವನ ಪರಿವಾರವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಪಾರ್ಥನು ರಾಜ ಭಗದತ್ತನನ್ನು ಲಾಲಿಸುವಂತೆ ಹೋರಾಡಿದನು.
7.29.7
सोऽर्करश्मिनिभांस्तीक्ष्णांस्तोमरान्वै चतुर्दश ।
अप्रेषयत्सव्यसाची द्विधैकैकमथाच्छिनत् ॥ ७.२९.७ ॥
ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಚೂಪಾದ ತೋಮರಗಳನ್ನು ಸವ್ಯಸಾಚಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಎರಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.29.8
ततो नागस्य तद्वर्म व्यधमत्पाकशासनिः ।
शरजालेन महता तद्व्यशीर्यत भूतले ॥ ७.२९.८ ॥
ಆಗ ಪಾಕಶಾಸನಿಯು ದೊಡ್ಡ ಬಾಣಜಾಲದಿಂದ ಆ ಆನೆಯ ಕವಚವನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿದನು; ಅದು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಯಿತು.
7.29.9
शीर्णवर्मा स तु गजः शरैः सुभृशमर्दितः ।
बभौ धारानिपाताक्तो व्यभ्रः पर्वतराडिव ॥ ७.२९.९ ॥
ಕವಚ ಮುರಿದ ಆ ಆನೆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಪೀಡಿತವಾಗಿ, ಮಳೆಯ ಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದ ಮೋಡರಹಿತ ಪರ್ವತರಾಜನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
7.29.10
ततः प्राग्ज्योतिषः शक्तिं हेमदण्डामयस्मयीम् ।
व्यसृजद्वासुदेवाय द्विधा तामर्जुनोऽच्छिनत् ॥ ७.२९.१० ॥
ಆಗ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷದ ಅರಸನು ಚಿನ್ನದ ದಂಡದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಾಸುದೇವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು; ಅರ್ಜುನನು ಅದನ್ನು ಎರಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.29.11
ततश्छत्रं ध्वजं चैव च्छित्त्वा राज्ञोऽर्जुनः शरैः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णमुत्स्मयन्पर्वतेश्वरम् ॥ ७.२९.११ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ರಾಜನ ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಧ್ವಜವನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ತಕ್ಷಣ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಪರ್ವತೇಶ್ವರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.29.12
सोऽतिविद्धोऽर्जुनशरैः सुपुङ्खैः कङ्कपत्रिभिः ।
भगदत्तस्ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य जनाधिपः ॥ ७.२९.१२ ॥
ಅರ್ಜುನನ ಸುಂದರ ಗರಿಗಳ, ಕಂಕಪತ್ರಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಜನಾಧಿಪ ಭಗದತ್ತನು ಆಗ ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
7.29.13
व्यसृजत्तोमरान्मूर्ध्नि श्वेताश्वस्योन्नाद च ।
तैरर्जुनस्य समरे किरीटं परिवर्तितम् ॥ ७.२९.१३ ॥
ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳ ಅರ್ಜುನನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ತೋಮರಗಳನ್ನು ಎಸೆದನು. ಅವುಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನ ಕಿರೀಟ ತಿರುಗಿತು.
7.29.14
परिवृत्तं किरीटं तद्यमयन्नेव पाण्डवः ।
सुदृष्टः क्रियतां लोक इति राजानमब्रवीत् ॥ ७.२९.१४ ॥
ತಿರುಗಿದ ಆ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಾ ಪಾಂಡವನು ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಲೋಕವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವಂತೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಿ."
7.29.15
एवमुक्तस्तु सङ्क्रुद्धः शरवर्षेण पाण्डवम् ।
अभ्यवर्षत्स गोविन्दं धनुरादाय भास्वरम् ॥ ७.२९.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು ಪಾಂಡವನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು; ಹೊಳೆಯುವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿ ಗೋವಿಂದನ ಮೇಲೂ ಸುರಿಸಿದನು.
7.29.16
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा तूणीरान्सन्निकृत्य च ।
त्वरमाणो द्विसप्तत्या सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.२९.१६ ॥
ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ಪೃಥಾಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನನು ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೊಡೆದನು.
7.29.17
विद्धस्ततोऽतिव्यथितो वैष्णवास्त्रमुदीरयन् ।
अभिमन्त्र्याङ्कुशं क्रुद्धो व्यसृजत्पाण्डवोरसि ॥ ७.२९.१७ ॥
ನಂತರ ಗಾಯಗೊಂಡು ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನಿಂದ, ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ಕೋಪದಿಂದ ಅಂಕುಶವನ್ನು ಮಂತ್ರಿಸಿ ಪಾಂಡವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
7.29.18
विसृष्टं भगदत्तेन तदस्त्रं सर्वघाति वै ।
उरसा प्रतिजग्राह पार्थं सञ्छाद्य केशवः ॥ ७.२९.१८ ॥
ಭಗದತ್ತನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಆ ಸರ್ವಸಂಹಾರಕ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಶವನು ತನ್ನ ಎದೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿ.
7.29.19
वैजयन्त्यभवन्माला तदस्त्रं केशवोरसि ।
पद्मकोशविचित्रा सा सर्वर्तुकुसुमोत्करा ॥ ७.२९.१९ ॥
ಆ ಅಸ್ತ್ರವು ಕೇಶವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ವೈಜಯಂತಿ ಮಾಲೆಯಾಯಿತು; ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಋತುಗಳ ಹೂಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಾಲೆ.
7.29.20
ज्वलनार्केन्दुवर्णाभा पावकोज्ज्वलपल्लवा ।
तया पद्मपलाशिन्या वातकम्पितपत्रया ॥ ७.२९.२० ॥
ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರರ ವರ್ಣದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿಗುರುಗಳ, ಕಮಲದ ದಳಗಳ, ಗಾಳಿಗೆ ನಡುಗುವ ಎಲೆಗಳ ಆ ಮಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ.
7.29.21
शुशुभेऽभ्यधिकं शौरिरतसीपुष्पसन्निभः ।
ततोऽर्जुनः क्लान्तमनाः केशवं प्रत्यभाषत ॥ ७.२९.२१ ॥
ಅತಸೀ ಹೂವಿನಂತೆ ವರ್ಣದ ಆ ಶೌರಿ ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಹೊಳೆದರು. ಆಗ ಬಳಲಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ಅರ್ಜುನ ಕೇಶವನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.
7.29.22
अयुध्यमानस्तुरगान्संयन्तास्मि जनार्दन ।
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्ष प्रतिज्ञां स्वां न रक्षसि ॥ ७.२९.२२ ॥
"ಓ ಜನಾರ್ದನ, ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡದೆ ಕುದುರೆಗಳ ಸಾರಥಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಓ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.29.23
यद्यहं व्यसनी वा स्यामशक्तो वा निवारणे ।
ततस्त्वयैवं कार्यं स्यान्न तु कार्यं मयि स्थिते ॥ ७.२९.२३ ॥
ನಾನು ಸಂಕಟದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ತಡೆಯಲು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ನಾನು ನಿಂತಿರುವಾಗ ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಅದಲ್ಲ.
7.29.24
सबाणः सधनुश्चाहं ससुहासुरमानुषान् ।
शक्तो लोकानिमाञ्जेतुं तच्चापि विदितं तव ॥ ७.२९.२४ ॥
ಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಅದು ನಿನಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.
7.29.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवः प्रत्युवाचार्यवद्वचः ।
शृणु गुह्यमिदं पार्थ पुरावृत्तं यथाऽनघ ॥ ७.२९.२५ ॥
ಆಗ ವಾಸುದೇವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಪಾರ್ಥ, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಈ ಹಳೆಯ ಗುಪ್ತ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಕೇಳು.
7.29.26
येयं भूतधरा देवी सर्वभूतधरा धरा ।
सकामा लोककर्तारं नारायणमुपस्थिता ॥ ७.२९.२६ ॥
ಭೂತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಈ ದೇವಿ, ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಭೂಮಿ, ಆಸೆಯಿಂದ ಲೋಕಕರ್ತ ನಾರಾಯಣನ ಬಳಿ ಬಂದಳು.
7.29.27
स सङ्गत्य तया सार्धं प्रीतस्तस्या वरं ददौ ।
सा वव्रे विष्णुसदृशं पुत्रमस्त्रं च वैष्णवम् ॥ ७.२९.२७ ॥
ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆತ ಅವಳಿಗೆ ವರವನ್ನಿತ್ತನು. ಅವಳು ವಿಷ್ಣುವಿನಂತಹ ಮಗನನ್ನೂ ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಕೇಳಿದಳು.
7.29.28
बभूव च सुतस्तस्या नरको नाम विश्रुतः ।
अस्त्रं च वैष्णवं तस्मै ददौ नारायणः स्वयम् ॥ ७.२९.२८ ॥
ಅವಳಿಗೆ ನರಕ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತ ಮಗ ಜನಿಸಿದನು. ನಾರಾಯಣನೇ ಅವನಿಗೆ ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಕೊಟ್ಟನು.
7.29.29
तदेवं नरकस्यासीदस्त्रं सर्वाहितान्तकम् ।
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं सर्वशस्त्रविघातनम् ॥ ७.२९.२९ ॥
ಹೀಗೆ ನರಕನಲ್ಲಿ ಸರ್ವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಅಸ್ತ್ರವಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಸರ್ವ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷವನ್ನು ತಲುಪಿತು.
7.29.30
नास्यावध्योऽस्ति लोकेऽस्मिन्मदन्यः कश्चिदर्जुन ।
तस्मान्मया कृतं ह्येतन्मा भूत्ते बुद्धिरन्यथा ॥ ७.२९.३० ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅವನನ್ನು ವಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅರ್ಜುನ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ನಾನೇ ಮಾಡಿದೆನು; ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಬೇರೆಯಾಗಿರದಿರಲಿ.
7.29.31
अनुनीय तु दाशार्हः पाण्डवं त्वरितोऽब्रवीत् ।
जहि प्राग्ज्योतिषं क्षिप्रं वाक्यशेषं च मे शृणु ॥ ७.२९.३१ ॥
ದಾಶಾರ್ಹನು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು: "ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಸಂಹರಿಸು; ನನ್ನ ಉಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು."
7.29.32
चतुर्मूर्तिरहं शश्वल्लोकत्राणार्थमुद्यतः ।
आत्मानं प्रविभज्येह लोकानां हितमादधे ॥ ७.२९.३२ ॥
ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನಾನು ಸದಾ ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.29.33
एका मूर्तिस्तपश्चर्यां कुरुते मे भुवि स्थिता ।
अपरा पश्यति जगत्कुर्वाणं साध्वसाधुनी ॥ ७.२९.३३ ॥
ಒಂದು ರೂಪ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡುತ್ತದೆ.
7.29.34
अपरा कुरुते कर्म मानुषं लोकमाश्रिता ।
शेते चतुर्थीं त्वपरा निद्रां वर्षसहस्रिकीम् ॥ ७.२९.३४ ॥
ಇನ್ನೊಂದು ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತದೆ.
7.29.35
याऽसौ वर्षसहस्रान्ते मूर्तिरुत्तिष्ठते मम ।
वरार्हेभ्यो वराञ्श्रेष्ठांस्तस्मिन्काले ददाति सा ॥ ७.२९.३५ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆ ರೂಪ ಎದ್ದೇಳುತ್ತದೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದವರಿಗೆ ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
7.29.36
तं तु कालमनुप्राप्तं विदित्वा पृथिवी तदा ।
अयाचत वरं यन्मां नरकार्थाय तच्छृणु ॥ ७.२९.३६ ॥
ಆ ಕಾಲ ಬಂದಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದು ಭೂದೇವಿ ಆಗ ನನ್ನಿಂದ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದಳು; ನರಕನಿಗಾಗಿ ಅವಳು ಬೇಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳು.
7.29.37
देवानां दानवानां च अवध्यस्तनयोऽस्तु मे ।
उपेतो वैष्णवास्त्रेण तन्मे त्वं दातुमर्हसि ॥ ७.२९.३७ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೂ ದಾನವರಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಮಗನು ಅವಧ್ಯನಾಗಲಿ; ಅವನು ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿ. ಆ ವರವನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.
7.29.38
एवं वरमहं श्रुत्वा जगत्यास्तनये तदा ।
अमोघमस्त्रं प्रायच्छं वैष्णवं परमं पुरा ॥ ७.२९.३८ ॥
ಭೂದೇವಿಯ ಆ ಮಗನಿಗೆ ಇಂತಹ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ನಾನು ಅಮೋಘವಾದ, ಪರಮ ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
7.29.39
अवोचं चैतदस्त्रं वै ह्यमोघं भवतु क्षमे ।
नरकस्याभिरक्षार्थं नैनं कश्चिद्वधिष्यति ॥ ७.२९.३९ ॥
'ಓ ಕ್ಷಮೆ, ಈ ಅಸ್ತ್ರ ಅಮೋಘವಾಗಲಿ. ನರಕನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಯಾರೂ ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದೆ.
7.29.40
अनेनास्त्रेण ते गुप्तः सुतः परबलार्दनः ।
भविष्यति दुराधर्षः सर्वलोकेषु सर्वदा ॥ ७.२९.४० ॥
ಈ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಅಜೇಯನಾಗಿರುವನು.
7.29.41
तथेत्युक्त्वा गता देवी कृतकामा मनस्विनी ।
स चाप्यासीद्दुराधर्षो नरकः शत्रुतापनः ॥ ७.२९.४१ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಕಾಮನೆ ಈಡೇರಿದ ಆ ಮನಸ್ವಿನೀ ದೇವಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು; ನರಕನೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಅಜೇಯನಾದನು.
7.29.42
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं तदस्त्रं पार्थ मामकम् ।
नास्यावध्योऽस्ति लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ॥ ७.२९.४२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಪೃಥೆಯ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಆ ಅಸ್ತ್ರ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷವನ್ನು ತಲುಪಿತು; ಇದರಿಂದ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರುದ್ರ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ಯಾರೂ ಕೊಲ್ಲಲಾರರು, ಮಾರಿಷ.
7.29.43
तन्मया त्वत्कृते चैतदन्यथैवोपनिर्मितम् ।
वियुक्तं परमास्त्रेण जहि पार्थ महासुरम् ॥ ७.२९.४३ ॥
ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ರೂಪಿಸಿದ್ದೆ. ಪಾರ್ಥ, ಪರಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು.
7.29.44
अवध्योऽयं महास्त्रेण भगदत्तः सुरासुरैः ।
वैरिणं जहि दुर्धर्षं भगदत्तं सुरद्विषम्।
यथाऽहं जघ्निवान्पूर्वं हितार्थं नरकं तथा ॥ ७.२९.४४ ॥
ಈ ಭಗದತ್ತನು ಮಹಾಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ, ಸುರರು ಅಸುರರಿಂದಲೂ ವಧಿಸಲಾಗದವನು. ಶತ್ರು, ಜಯಿಸಲಸಾಧ್ಯನಾದ, ದೇವದ್ವೇಷಿ ಭಗದತ್ತನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಹಿಂದೆ ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನರಕನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ.
7.29.45
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भगदत्तं शितैर्बाणैः सहसा समवाकिरत् ॥ ७.२९.४५ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಕೇಶವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಪಾರ್ಥನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭಗದತ್ತನನ್ನು ಮುತ್ತಿದನು.
7.29.46
ततः पार्थो महाबाहुरसम्भ्रान्तो महामनाः ।
कुम्भयोरन्तरे नागं नाराचेन समार्पयत् ॥ ७.२९.४६ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹುವಾದ, ವಿಚಲಿತನಾಗದ, ಮಹಾಮನಸ್ಕನಾದ ಪಾರ್ಥನು ಆನೆಯ ಎರಡು ಕುಂಭಸ್ಥಳಗಳ ನಡುವೆ ನಾರಾಚ ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.29.47
स समासाद्य तं नागं बाणो वज्र इवाचलम् ।
अभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ॥ ७.२९.४७ ॥
ಆ ಬಾಣವು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ವಜ್ರವು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಂತೆ, ಸರ್ಪವು ಹುತ್ತವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಂತೆ, ತನ್ನ ಗರಿಯೊಡನೆ ಒಳಹೊಕ್ಕಿತು.
7.29.48
स करी भगदत्तेन प्रेर्यमाणो मुहुर्मुहुः ।
न करोति वचस्तस्य दरिद्रस्येव योषिता ॥ ७.२९.४८ ॥
ಭಗದತ್ತನು ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರೇರಿಸಿದರೂ ಆ ಆನೆಯು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಬಡವನ ಹೆಂಡತಿ ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳದಂತೆ.
7.29.49
स तु विष्टभ्य गात्राणि दन्ताभ्यामवनिं ययौ ।
नदन्नार्तस्वनं प्राणानुत्ससर्ज महाद्विपः ॥ ७.२९.४९ ॥
ಆ ಮಹಾ ಗಜವು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಂಡು, ದಂತಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು; ನೋವಿನ ಚೀತ್ಕಾರ ಮಾಡುತ್ತ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿತು.
7.29.50
ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
अयं महत्तरः पार्थ पलितेन समावृतः ॥ ७.२९.५० ॥
ಆಗ ಕೇಶವನು ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಪಾರ್ಥ, ಇವನು ಬಿಳಿ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಮಹಾ ವೃದ್ಧನು."
7.29.51
वलीसञ्छन्ननयनः शूरः परमद्रुर्जयः ।
अक्ष्णोरुन्मीलनार्थाय बद्धपट्टो ह्यसौ नृपः ॥ ७.२९.५१ ॥
ಸುಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಈ ಶೂರನು, ಅತಿ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಡುವವನು; ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಲು ಆ ರಾಜನು ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
7.29.52
देववाक्यात्प्रचिच्छेद शरेण भृशमर्जुनः ।
छिन्नमात्रेंऽशुके तस्मिन्रुद्धनेत्रो बभूव सः ॥ ७.२९.५२ ॥
ದೇವವಾಕ್ಯದಂತೆ ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣದಿಂದ ಆ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಪಟ್ಟಿ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡವು.
7.29.53
तमोमयं जगन्मेने भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततश्चन्द्रार्धबिम्बेन बाणेन नतपर्वणा ॥ ७.२९.५३ ॥
ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾದ ಭಗದತ್ತನು ಜಗತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರದ ಮೊನೆ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿರುವ ಬಾಣದಿಂದ —
7.29.54
बिभेद हृदयं राज्ञो भगदत्तस्य पाण्डवः ।
स भिन्नहृदयो राजा भगदत्तः किरीटिना ॥ ७.२९.५४ ॥
ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ರಾಜ ಭಗದತ್ತನ ಹೃದಯವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು; ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಹೃದಯ ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ರಾಜ ಭಗದತ್ತನು —
7.29.55
शरासनं शरांश्चैव गतासुः प्रमुमोच ह ।
शिरसस्तस्य विभ्रष्टं पपात च वरांशुकम्।
नालताडनविभ्रष्टं पलाशं नलिनादिव ॥ ७.२९.५५ ॥
ಸತ್ತವನಾಗಿ ಅವನು ಬಿಲ್ಲನ್ನೂ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟನು. ಅವನ ತಲೆಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತ್ರ ಬಿದ್ದಿತು, ತಾವರೆಯಿಂದ ದಂಟಿನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಉದುರಿದ ಪಲಾಶ ಹೂವಿನಂತೆ.
7.29.56
स हेममाली तपनीयभाण्डात्पपात नागाद्गिरिसन्निकाशात् ।
सुपुष्पितो मारुतवेगभग्नो महीधराग्रादिव कर्णिकारः ॥ ७.२९.५६ ॥
ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಅವನು, ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ಆನೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದನು, ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಿಂದ ಗಾಳಿಯ ವೇಗಕ್ಕೆ ಮುರಿದ ಅರಳಿದ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಮರದಂತೆ.
7.29.57
निहत्य तं नरपतिमिन्द्रविक्रमं सस्वायमिन्द्रस्य तदैन्द्रिराहवे ।
ततोऽपरांस्तव जयकाङ्क्षिणो नरान् बभञ्ज वायुर्बलवान्द्रुमानिव ॥ ७.२९.५७ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವಿದ್ದ ಆ ರಾಜನನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ಮಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೊಂದನು. ನಂತರ ನಿನ್ನ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಇತರ ಜನರನ್ನು ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವಂತೆ ಮುರಿದನು.