ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
तथा क्रुद्धः किमकरोद्भगदत्तस्य पाण्डवः ।
प्राग्ज्योतिषो वा पार्थस्य तन्मे शंस यथातथम् ॥ ७.२९.१ ॥
ଏପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପାଣ୍ଡବ ଭଗଦତ୍ତ ପ୍ରତି କ'ଣ କଲେ? କିମ୍ବା ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ ପ୍ରତି ପାର୍ଥ କ'ଣ କଲେ? ତାହା ମୋତେ ଯଥାର୍ଥରେ କୁହ।
7.29.2
प्राग्ज्योतिषेण संसक्तावुभौ दाशार्हपाण्डवौ ।
मृत्युदंष्ट्रान्तिकं प्राप्तौ सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ७.२९.२ ॥
ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ଦାଶାର୍ହ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଉଭୟେ ମୃତ୍ୟୁର ଦାଢ଼ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ସର୍ବ ଭୂତ ମନେ କଲେ।
7.29.3
तथा तु शरवर्षाणि पातयत्यनिशं प्रभो ।
गजस्कन्धान्महाराज कृष्णयोः स्यन्दनस्थयोः ॥ ७.२९.३ ॥
ଏହିପରି ସେ ନିରନ୍ତର ବାଣ ବର୍ଷା କଲା, ହେ ପ୍ରଭୋ। ହେ ମହାରାଜ, ହାତୀ ପିଠିରୁ, ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ।
7.29.4
अथ कार्ष्णायसैर्बाणैः पूर्णकार्मुकनिःसृतैः ।
अविध्यद्देवकीपुत्रं हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२९.४ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଲୁହାର, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣିଥିବା ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା, ସୁନା ପଖାର, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ବାଣରେ ଦେବକୀ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲା।
7.29.5
अग्निस्पर्शसमास्तीक्ष्णा भगदत्तेन चोदिताः ।
निर्भिद्य देवकीपुत्रं क्षितिं जग्मुः सुवाससः ॥ ७.२९.५ ॥
ଭଗଦତ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ଅଗ୍ନିସ୍ପର୍ଶ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦେବକୀ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ସୁନ୍ଦର ପଖା ସହ ଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.29.6
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा परिवारं निहत्य च ।
लालयन्निव राजानं भगदत्तमयोधयत् ॥ ७.२९.६ ॥
ତାର ଧନୁ କାଟି ଓ ପରିବାରକୁ ବଧ କରି ପାର୍ଥ ଯେପରି ଲାଳନ କରୁଥିବା ପରି ରାଜା ଭଗଦତ୍ତ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲା।
7.29.7
सोऽर्करश्मिनिभांस्तीक्ष्णांस्तोमरान्वै चतुर्दश ।
अप्रेषयत्सव्यसाची द्विधैकैकमथाच्छिनत् ॥ ७.२९.७ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶ୍ମି ସଦୃଶ ଚଉଦଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୋମର ସବ୍ୟସାଚୀ ପ୍ରେରଣ କଲେ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ।
7.29.8
ततो नागस्य तद्वर्म व्यधमत्पाकशासनिः ।
शरजालेन महता तद्व्यशीर्यत भूतले ॥ ७.२९.८ ॥
ତା'ପରେ ପାକଶାସନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହା ଶରଜାଲ ଦ୍ୱାରା ସେ ହାତୀର କବଚ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ତାହା ଭୂମିରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା।
7.29.9
शीर्णवर्मा स तु गजः शरैः सुभृशमर्दितः ।
बभौ धारानिपाताक्तो व्यभ्रः पर्वतराडिव ॥ ७.२९.९ ॥
କବଚ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ସେ ହାତୀ ଶରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଧାରାବର୍ଷଣରେ ଭିଜିଥିବା ମେଘହୀନ ପର୍ବତରାଜ ପରି ଶୋଭିଲା।
7.29.10
ततः प्राग्ज्योतिषः शक्तिं हेमदण्डामयस्मयीम् ।
व्यसृजद्वासुदेवाय द्विधा तामर्जुनोऽच्छिनत् ॥ ७.२९.१० ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରାଗଜ୍ୟୋତିଷ ରାଜା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦଣ୍ଡର ଲୌହ ଶକ୍ତି ବାସୁଦେବଙ୍କ ଉପରେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ଅର୍ଜୁନ ତାହାକୁ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ କଲେ।
7.29.11
ततश्छत्रं ध्वजं चैव च्छित्त्वा राज्ञोऽर्जुनः शरैः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णमुत्स्मयन्पर्वतेश्वरम् ॥ ७.२९.११ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ରାଜାଙ୍କ ଛତ୍ର ଓ ଧ୍ୱଜ ଶରରେ କାଟି, ହସି ହସି ଶୀଘ୍ର ଦଶ ଶରରେ ସେ ପର୍ବତେଶ୍ୱରକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.29.12
सोऽतिविद्धोऽर्जुनशरैः सुपुङ्खैः कङ्कपत्रिभिः ।
भगदत्तस्ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य जनाधिपः ॥ ७.२९.१२ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ କଙ୍କପତ୍ରୀ ଶରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଜନାଧିପ ଭଗଦତ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
7.29.13
व्यसृजत्तोमरान्मूर्ध्नि श्वेताश्वस्योन्नाद च ।
तैरर्जुनस्य समरे किरीटं परिवर्तितम् ॥ ७.२९.१३ ॥
ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଗର୍ଜନ କରି ସେ ତୋମର ନିକ୍ଷେପ କଲା। ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ କିରୀଟ ଘୂରିଗଲା।
7.29.14
परिवृत्तं किरीटं तद्यमयन्नेव पाण्डवः ।
सुदृष्टः क्रियतां लोक इति राजानमब्रवीत् ॥ ७.२९.१४ ॥
ବଙ୍କା ହୋଇଯାଇଥିବା ସେହି କିରୀଟକୁ ସଜାଡ଼ି ପାଣ୍ଡବ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଜଗତ ଭଲ ଭାବେ ଦେଖୁ, ଏପରି କରାଯାଉ।"
7.29.15
एवमुक्तस्तु सङ्क्रुद्धः शरवर्षेण पाण्डवम् ।
अभ्यवर्षत्स गोविन्दं धनुरादाय भास्वरम् ॥ ७.२९.१५ ॥
ଏପରି କୁହାଗଲେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଉପରେ ଶରବର୍ଷା କଲା; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନୁ ଧରି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଷା କଲା।
7.29.16
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा तूणीरान्सन्निकृत्य च ।
त्वरमाणो द्विसप्तत्या सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.२९.१६ ॥
ତାର ଧନୁ କାଟି ଏବଂ ତୂଣୀର ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି, ଶୀଘ୍ର ପୃଥାପୁତ୍ର ବାହାତ୍ତର ଶରରେ ତାର ସବୁ ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ଆଘାତ କଲେ।
7.29.17
विद्धस्ततोऽतिव्यथितो वैष्णवास्त्रमुदीरयन् ।
अभिमन्त्र्याङ्कुशं क्रुद्धो व्यसृजत्पाण्डवोरसि ॥ ७.२९.१७ ॥
ତା'ପରେ ଆହତ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, ବୈଷ୍ଣବାସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଅଙ୍କୁଶକୁ ମନ୍ତ୍ରପୂତ କରି ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ନିକ୍ଷେପ କଲା।
7.29.18
विसृष्टं भगदत्तेन तदस्त्रं सर्वघाति वै ।
उरसा प्रतिजग्राह पार्थं सञ्छाद्य केशवः ॥ ७.२९.१८ ॥
ଭଗଦତ୍ତ ନିକ୍ଷେପ କରିଥିବା ସେହି ସର୍ବସଂହାରକ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କେଶବ ନିଜ ବକ୍ଷରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଆବୃତ କରି।
7.29.19
वैजयन्त्यभवन्माला तदस्त्रं केशवोरसि ।
पद्मकोशविचित्रा सा सर्वर्तुकुसुमोत्करा ॥ ७.२९.१९ ॥
ସେହି ଅସ୍ତ୍ର କେଶବଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ବୈଜୟନ୍ତୀ ମାଳା ହୋଇଗଲା; ପଦ୍ମକୋଷ ପରି ବିଚିତ୍ର, ସବୁ ଋତୁର ଫୁଲରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
7.29.20
ज्वलनार्केन्दुवर्णाभा पावकोज्ज्वलपल्लवा ।
तया पद्मपलाशिन्या वातकम्पितपत्रया ॥ ७.२९.२० ॥
ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଆଭାଯୁକ୍ତ, ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିସଳୟ ଥିବା, ପଦ୍ମଦଳ ଓ ପବନରେ କମ୍ପୁଥିବା ପତ୍ରଯୁକ୍ତ ସେହି ମାଳା ସହିତ।
7.29.21
शुशुभेऽभ्यधिकं शौरिरतसीपुष्पसन्निभः ।
ततोऽर्जुनः क्लान्तमनाः केशवं प्रत्यभाषत ॥ ७.२९.२१ ॥
ଅତସୀ ଫୁଲ ପରି ବର୍ଣ୍ଣର ସେହି ଶୌରି ଅତ୍ୟଧିକ ଶୋଭିଲେ। ତେବେ କ୍ଲାନ୍ତ ମନ ଅର୍ଜୁନ କେଶବଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.29.22
अयुध्यमानस्तुरगान्संयन्तास्मि जनार्दन ।
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्ष प्रतिज्ञां स्वां न रक्षसि ॥ ७.२९.२२ ॥
"ହେ ଜନାର୍ଦନ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରି ଘୋଡ଼ାର ସାରଥି ହେବି" ବୋଲି କହି, ହେ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ, ତୁମେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରୁନ।
7.29.23
यद्यहं व्यसनी वा स्यामशक्तो वा निवारणे ।
ततस्त्वयैवं कार्यं स्यान्न तु कार्यं मयि स्थिते ॥ ७.२९.२३ ॥
ଯଦି ମୁଁ ବିପଦରେ ଥାଏ କିମ୍ବା ନିବାରଣରେ ଅସମର୍ଥ ହୁଏ, ତେବେ ତୁମେ ଏପରି କରିପାର; କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଠିଆ ଥାଇଁ ତୁମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତାହା ନୁହେଁ।
7.29.24
सबाणः सधनुश्चाहं ससुहासुरमानुषान् ।
शक्तो लोकानिमाञ्जेतुं तच्चापि विदितं तव ॥ ७.२९.२४ ॥
ବାଣ ଓ ଧନୁ ସହିତ ମୁଁ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ଏହି ଲୋକସମୂହକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ; ତାହା ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ଜଣାଅଛି।
7.29.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवः प्रत्युवाचार्यवद्वचः ।
शृणु गुह्यमिदं पार्थ पुरावृत्तं यथाऽनघ ॥ ७.२९.२५ ॥
ଏଥିରେ ବାସୁଦେବ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣୀ କହିଲେ: ହେ ପାର୍ଥ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ଗୁହ୍ୟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଶୁଣ।
7.29.26
येयं भूतधरा देवी सर्वभूतधरा धरा ।
सकामा लोककर्तारं नारायणमुपस्थिता ॥ ७.२९.२६ ॥
ଭୂତ ଧାରଣକାରିଣୀ ଏହି ଦେବୀ, ସର୍ବଭୂତଧାରିଣୀ ଧରା, ଇଚ୍ଛାରେ ଲୋକକର୍ତ୍ତା ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
7.29.27
स सङ्गत्य तया सार्धं प्रीतस्तस्या वरं ददौ ।
सा वव्रे विष्णुसदृशं पुत्रमस्त्रं च वैष्णवम् ॥ ७.२९.२७ ॥
ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ପୁତ୍ର ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ବରଣ କଲେ।
7.29.28
बभूव च सुतस्तस्या नरको नाम विश्रुतः ।
अस्त्रं च वैष्णवं तस्मै ददौ नारायणः स्वयम् ॥ ७.२९.२८ ॥
ତାଙ୍କର ନରକ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ନାରାୟଣ ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
7.29.29
तदेवं नरकस्यासीदस्त्रं सर्वाहितान्तकम् ।
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं सर्वशस्त्रविघातनम् ॥ ७.२९.२९ ॥
ଏହିପରି ନରକଙ୍କ ପାଖରେ ସର୍ବଶତ୍ରୁ ବିନାଶକାରୀ ଅସ୍ତ୍ର ଥିଲା। ତେଣୁ ତାହା ସର୍ବଶସ୍ତ୍ର ବିଫଳକାରୀ ପ୍ରାଗଜ୍ୟୋତିଷରେ ପହଞ୍ଚିଲା।
7.29.30
नास्यावध्योऽस्ति लोकेऽस्मिन्मदन्यः कश्चिदर्जुन ।
तस्मान्मया कृतं ह्येतन्मा भूत्ते बुद्धिरन्यथा ॥ ७.२९.३० ॥
ଏ ଜଗତରେ ମୋ ବିନା ଆଉ କେହି ତାକୁ ବଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଅର୍ଜୁନ। ତେଣୁ ଏହା ମୁଁ ହିଁ କରିଛି; ତୁମ ବୁଦ୍ଧି ଅନ୍ୟଥା ହେଉ ନାହିଁ।
7.29.31
अनुनीय तु दाशार्हः पाण्डवं त्वरितोऽब्रवीत् ।
जहि प्राग्ज्योतिषं क्षिप्रं वाक्यशेषं च मे शृणु ॥ ७.२९.३१ ॥
ଦାଶାର୍ହ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଅନୁନୟ କରି ଶୀଘ୍ର କହିଲେ, "ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବଧ କର; ମୋର ଅବଶିଷ୍ଟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣ।"
7.29.32
चतुर्मूर्तिरहं शश्वल्लोकत्राणार्थमुद्यतः ।
आत्मानं प्रविभज्येह लोकानां हितमादधे ॥ ७.२९.३२ ॥
ଲୋକରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ସର୍ବଦା ଉଦ୍ୟତ। ନିଜକୁ ଚାରି ମୂର୍ତ୍ତିରେ ବିଭକ୍ତ କରି ମୁଁ ଏଠାରେ ଲୋକଙ୍କ ହିତ ଧାରଣ କରିଛି।
7.29.33
एका मूर्तिस्तपश्चर्यां कुरुते मे भुवि स्थिता ।
अपरा पश्यति जगत्कुर्वाणं साध्वसाधुनी ॥ ७.२९.३३ ॥
ଗୋଟିଏ ମୂର୍ତ୍ତି ପୃଥିବୀରେ ରହି ମୋ ତପସ୍ୟା କରେ; ଅନ୍ୟଟି ଭଲମନ୍ଦ କରୁଥିବା ଜଗତକୁ ଦେଖେ।
7.29.34
अपरा कुरुते कर्म मानुषं लोकमाश्रिता ।
शेते चतुर्थीं त्वपरा निद्रां वर्षसहस्रिकीम् ॥ ७.२९.३४ ॥
ଅନ୍ୟଟି ମାନବଲୋକରେ ରହି କର୍ମ କରେ; ଚତୁର୍ଥଟି ହଜାର ବର୍ଷର ନିଦ୍ରାରେ ଶୟନ କରେ।
7.29.35
याऽसौ वर्षसहस्रान्ते मूर्तिरुत्तिष्ठते मम ।
वरार्हेभ्यो वराञ्श्रेष्ठांस्तस्मिन्काले ददाति सा ॥ ७.२९.३५ ॥
ହଜାର ବର୍ଷର ଶେଷରେ ମୋର ସେହି ମୂର୍ତ୍ତି ଉଠେ; ସେହି ସମୟରେ ବର ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ତାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଦିଏ।
7.29.36
तं तु कालमनुप्राप्तं विदित्वा पृथिवी तदा ।
अयाचत वरं यन्मां नरकार्थाय तच्छृणु ॥ ७.२९.३६ ॥
ସେ ସମୟ ଆସିଛି ବୋଲି ଜାଣି ପୃଥିବୀ ତେବେ ମୋଠାରୁ ଏକ ବର ମାଗିଲେ; ନରକ ପାଇଁ ସେ ଯାହା ମାଗିଥିଲେ ତାହା ଶୁଣ।
7.29.37
देवानां दानवानां च अवध्यस्तनयोऽस्तु मे ।
उपेतो वैष्णवास्त्रेण तन्मे त्वं दातुमर्हसि ॥ ७.२९.३७ ॥
ଦେବତା ଓ ଦାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୋ ପୁତ୍ର ଅବଧ୍ୟ ହେଉ, ଏବଂ ସେ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଯୁକ୍ତ ହେଉ — ଏହି ବର ମୋତେ ଦେବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ।
7.29.38
एवं वरमहं श्रुत्वा जगत्यास्तनये तदा ।
अमोघमस्त्रं प्रायच्छं वैष्णवं परमं पुरा ॥ ७.२९.३८ ॥
ପୃଥିବୀଙ୍କ ସେହି ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଏପରି ବର ଶୁଣି ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଅମୋଘ, ପରମ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲି।
7.29.39
अवोचं चैतदस्त्रं वै ह्यमोघं भवतु क्षमे ।
नरकस्याभिरक्षार्थं नैनं कश्चिद्वधिष्यति ॥ ७.२९.३९ ॥
'ହେ କ୍ଷମା, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଅମୋଘ ହେଉ। ନରକଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ କେହି ଏହାକୁ ବଧ କରିବେ ନାହିଁ' ବୋଲି ମୁଁ କହିଲି।
7.29.40
अनेनास्त्रेण ते गुप्तः सुतः परबलार्दनः ।
भविष्यति दुराधर्षः सर्वलोकेषु सर्वदा ॥ ७.२९.४० ॥
ଏହି ଅସ୍ତ୍ରରେ ସୁରକ୍ଷିତ ତୁମ ପୁତ୍ର ଶତ୍ରୁ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସର୍ବଦା ଅଜେୟ ରହିବ।
7.29.41
तथेत्युक्त्वा गता देवी कृतकामा मनस्विनी ।
स चाप्यासीद्दुराधर्षो नरकः शत्रुतापनः ॥ ७.२९.४१ ॥
'ସେପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, କାମନା ପୂରଣ ହେବାରୁ ସେହି ମନସ୍ଵିନୀ ଦେବୀ ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ ନରକ ମଧ୍ୟ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ତାପ ଦେଉଥିବା ଅଜେୟ ହେଲା।
7.29.42
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं तदस्त्रं पार्थ मामकम् ।
नास्यावध्योऽस्ति लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ॥ ७.२९.४२ ॥
ଏଣୁ, ହେ ପୃଥାପୁତ୍ର, ମୋ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷରେ ପହଞ୍ଚିଲା; ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସମେତ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ କେହି ଏହାକୁ ବଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ମାରିଷ।
7.29.43
तन्मया त्वत्कृते चैतदन्यथैवोपनिर्मितम् ।
वियुक्तं परमास्त्रेण जहि पार्थ महासुरम् ॥ ७.२९.४३ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ହିଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲି। ହେ ପାର୍ଥ, ପରମାସ୍ତ୍ରରେ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେଇ ମହାସୁରକୁ ବଧ କର।
7.29.44
अवध्योऽयं महास्त्रेण भगदत्तः सुरासुरैः ।
वैरिणं जहि दुर्धर्षं भगदत्तं सुरद्विषम्।
यथाऽहं जघ्निवान्पूर्वं हितार्थं नरकं तथा ॥ ७.२९.४४ ॥
ଏହି ଭଗଦତ୍ତ ମହାସ୍ତ୍ରରେ ଓ ସୁର-ଅସୁର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ। ଶତ୍ରୁ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଦେବଦ୍ୱେଷୀ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ବଧ କର, ଯେପରି ମୁଁ ପୂର୍ବରେ ଜଗତ-ହିତ ପାଇଁ ନରକଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲି।
7.29.45
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भगदत्तं शितैर्बाणैः सहसा समवाकिरत् ॥ ७.२९.४५ ॥
ମହାତ୍ମା କେଶବ ଏହିପରି କହିବାରୁ ପାର୍ଥ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
7.29.46
ततः पार्थो महाबाहुरसम्भ्रान्तो महामनाः ।
कुम्भयोरन्तरे नागं नाराचेन समार्पयत् ॥ ७.२९.४६ ॥
ତା'ପରେ ମହାବାହୁ, ଅସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ, ମହାମନା ପାର୍ଥ ହାତୀର ଦୁଇ କୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ନାରାଚ ବାଣରେ ତାକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.29.47
स समासाद्य तं नागं बाणो वज्र इवाचलम् ।
अभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ॥ ७.२९.४७ ॥
ସେହି ବାଣ ସେଇ ହାତୀ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି, ବଜ୍ର ଯେପରି ପର୍ବତରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସର୍ପ ଯେପରି ବଲ୍ମୀକରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେପରି ନିଜ ପୁଙ୍ଖ ସହିତ ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା।
7.29.48
स करी भगदत्तेन प्रेर्यमाणो मुहुर्मुहुः ।
न करोति वचस्तस्य दरिद्रस्येव योषिता ॥ ७.२९.४८ ॥
ଭଗଦତ୍ତ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ହାତୀ ତାଙ୍କ କଥା ମାନେ ନାହିଁ, ଦରିଦ୍ର ଲୋକର ସ୍ତ୍ରୀ ଯେପରି ତାଙ୍କ କଥା ମାନେ ନାହିଁ।
7.29.49
स तु विष्टभ्य गात्राणि दन्ताभ्यामवनिं ययौ ।
नदन्नार्तस्वनं प्राणानुत्ससर्ज महाद्विपः ॥ ७.२९.४९ ॥
ସେ ମହାହସ୍ତୀ ଶରୀର ସ୍ଥିର କରି ଦାନ୍ତ ସହିତ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲା; ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଚିତ୍କାର କରି ସେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲା।
7.29.50
ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
अयं महत्तरः पार्थ पलितेन समावृतः ॥ ७.२९.५० ॥
ତା'ପରେ କେଶବ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପାର୍ଥ, ଏ ଧଳା କେଶରେ ଆବୃତ ମହାବୃଦ୍ଧ।"
7.29.51
वलीसञ्छन्ननयनः शूरः परमद्रुर्जयः ।
अक्ष्णोरुन्मीलनार्थाय बद्धपट्टो ह्यसौ नृपः ॥ ७.२९.५१ ॥
ଝୁଲାରେ ଢକା ଆଖିର ଏହି ଶୂର, ଅତି କଷ୍ଟରେ ଜିତାଯାଉଥିବା; ଆଖି ଖୋଲିବା ପାଇଁ ସେ ରାଜା ପଟି ବାନ୍ଧିଛନ୍ତି।
7.29.52
देववाक्यात्प्रचिच्छेद शरेण भृशमर्जुनः ।
छिन्नमात्रेंऽशुके तस्मिन्रुद्धनेत्रो बभूव सः ॥ ७.२९.५२ ॥
ଦେବବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଅର୍ଜୁନ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେହି ପଟିକୁ ଜୋରରେ କାଟିଦେଲେ; ପଟି କଟିବାମାତ୍ରେ ତାଙ୍କ ଆଖି ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।
7.29.53
तमोमयं जगन्मेने भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततश्चन्द्रार्धबिम्बेन बाणेन नतपर्वणा ॥ ७.२९.५३ ॥
ପ୍ରତାପୀ ଭଗଦତ୍ତ ଜଗତକୁ ଅନ୍ଧକାରମୟ ଭାବିଲେ; ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରାକାର ଫଳା ଓ ନତ ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣ ଦ୍ୱାରା —
7.29.54
बिभेद हृदयं राज्ञो भगदत्तस्य पाण्डवः ।
स भिन्नहृदयो राजा भगदत्तः किरीटिना ॥ ७.२९.५४ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଅର୍ଜୁନ ରାଜା ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟ ବିନ୍ଧିଲେ; କିରୀଟୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୃଦୟ ଭିଦିତ ହୋଇ ସେ ରାଜା ଭଗଦତ୍ତ —
7.29.55
शरासनं शरांश्चैव गतासुः प्रमुमोच ह ।
शिरसस्तस्य विभ्रष्टं पपात च वरांशुकम्।
नालताडनविभ्रष्टं पलाशं नलिनादिव ॥ ७.२९.५५ ॥
ମୃତ ହୋଇ ସେ ଧନୁ ଓ ବାଣ ଛାଡ଼ିଦେଲା। ତାର ମୁଣ୍ଡରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର ଖସି ପଡ଼ିଲା, ପଦ୍ମରୁ ନଳର ଆଘାତରେ ଝଡ଼ିପଡ଼ା ପଳାଶ ଫୁଲ ପରି।
7.29.56
स हेममाली तपनीयभाण्डात्पपात नागाद्गिरिसन्निकाशात् ।
सुपुष्पितो मारुतवेगभग्नो महीधराग्रादिव कर्णिकारः ॥ ७.२९.५६ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଧାରୀ ସେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସାଜରେ ସଜ୍ଜିତ ପର୍ବତ ପରି ହାତୀରୁ ପଡ଼ିଗଲା, ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ପବନ ବେଗରେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ା ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା କର୍ଣ୍ଣିକାର ଗଛ ପରି।
7.29.57
निहत्य तं नरपतिमिन्द्रविक्रमं सस्वायमिन्द्रस्य तदैन्द्रिराहवे ।
ततोऽपरांस्तव जयकाङ्क्षिणो नरान् बभञ्ज वायुर्बलवान्द्रुमानिव ॥ ७.२९.५७ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ରାଜାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କଲେ। ତାପରେ ଆପଣଙ୍କ ବିଜୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବଳବାନ ପବନ ଗଛ ଭାଙ୍ଗିବା ପରି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।