Mahābhārata · Adhyāya 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
तथा क्रुद्धः किमकरोद्भगदत्तस्य पाण्डवः ।
प्राग्ज्योतिषो वा पार्थस्य तन्मे शंस यथातथम् ॥ ७.२९.१ ॥
Assim enfurecido, o que fez o Pāṇḍava contra Bhagadatta? Ou o que fez Pārtha em relação a Prāgjyotiṣa? Conta-me exatamente como foi.
7.29.2
प्राग्ज्योतिषेण संसक्तावुभौ दाशार्हपाण्डवौ ।
मृत्युदंष्ट्रान्तिकं प्राप्तौ सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ७.२९.२ ॥
Ambos, o Dāśārha e o Pāṇḍava, envolvidos com o rei de Prāgjyotiṣa, haviam chegado perto das presas da morte, pensaram todos os seres.
7.29.3
तथा तु शरवर्षाणि पातयत्यनिशं प्रभो ।
गजस्कन्धान्महाराज कृष्णयोः स्यन्दनस्थयोः ॥ ७.२९.३ ॥
Assim ele fazia chover flechas sem cessar, ó senhor, do dorso do seu elefante, ó grande rei, sobre os dois Kṛṣṇas de pé na carruagem.
7.29.4
अथ कार्ष्णायसैर्बाणैः पूर्णकार्मुकनिःसृतैः ।
अविध्यद्देवकीपुत्रं हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२९.४ ॥
Então, com flechas de ferro, lançadas do seu arco totalmente tensionado, de penas douradas e afiadas na pedra, ele trespassou o filho de Devakī.
7.29.5
अग्निस्पर्शसमास्तीक्ष्णा भगदत्तेन चोदिताः ।
निर्भिद्य देवकीपुत्रं क्षितिं जग्मुः सुवाससः ॥ ७.२९.५ ॥
Impelidas por Bhagadatta, afiadas como o toque do fogo, as flechas trespassaram o filho de Devakī e penetraram a terra, bem emplumadas.
7.29.6
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा परिवारं निहत्य च ।
लालयन्निव राजानं भगदत्तमयोधयत् ॥ ७.२९.६ ॥
Tendo cortado o arco dele e abatido a sua comitiva, Pārtha combateu com o rei Bhagadatta como se o acariciasse.
7.29.7
सोऽर्करश्मिनिभांस्तीक्ष्णांस्तोमरान्वै चतुर्दश ।
अप्रेषयत्सव्यसाची द्विधैकैकमथाच्छिनत् ॥ ७.२९.७ ॥
Lançou quatorze tomaras afiados, semelhantes aos raios do sol, e partiu cada um em dois.
7.29.8
ततो नागस्य तद्वर्म व्यधमत्पाकशासनिः ।
शरजालेन महता तद्व्यशीर्यत भूतले ॥ ७.२९.८ ॥
Então o filho de Pākaśāsana despedaçou a armadura daquele elefante com uma grande rede de flechas, e ela caiu ao chão.
7.29.9
शीर्णवर्मा स तु गजः शरैः सुभृशमर्दितः ।
बभौ धारानिपाताक्तो व्यभ्रः पर्वतराडिव ॥ ७.२९.९ ॥
Aquele elefante, com a armadura partida e muito ferido pelas flechas, brilhava como o rei das montanhas encharcado por um aguaceiro, sem nuvens.
7.29.10
ततः प्राग्ज्योतिषः शक्तिं हेमदण्डामयस्मयीम् ।
व्यसृजद्वासुदेवाय द्विधा तामर्जुनोऽच्छिनत् ॥ ७.२९.१० ॥
Então o rei de Prāgjyotiṣa lançou contra Vāsudeva uma lança de ferro com haste de ouro, e Arjuna a partiu em duas.
7.29.11
ततश्छत्रं ध्वजं चैव च्छित्त्वा राज्ञोऽर्जुनः शरैः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णमुत्स्मयन्पर्वतेश्वरम् ॥ ७.२९.११ ॥
Então Arjuna cortou com flechas o guarda-sol e o estandarte do rei, e, sorrindo, feriu rapidamente o senhor das montanhas com dez flechas.
7.29.12
सोऽतिविद्धोऽर्जुनशरैः सुपुङ्खैः कङ्कपत्रिभिः ।
भगदत्तस्ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य जनाधिपः ॥ ७.२९.१२ ॥
Gravemente ferido pelas flechas de Arjuna, de belas penas de garça, o senhor do povo Bhagadatta então se inflamou de ira contra o Pāṇḍava.
7.29.13
व्यसृजत्तोमरान्मूर्ध्नि श्वेताश्वस्योन्नाद च ।
तैरर्जुनस्य समरे किरीटं परिवर्तितम् ॥ ७.२९.१३ ॥
Rugindo, arremessou lanças contra a cabeça de Arjuna, o de cavalos brancos, e com elas o diadema de Arjuna foi virado na batalha.
7.29.14
परिवृत्तं किरीटं तद्यमयन्नेव पाण्डवः ।
सुदृष्टः क्रियतां लोक इति राजानमब्रवीत् ॥ ७.२९.१४ ॥
Segurando aquele diadema torcido, o Pāṇḍava disse ao rei: "Que o mundo veja bem que isto seja feito."
7.29.15
एवमुक्तस्तु सङ्क्रुद्धः शरवर्षेण पाण्डवम् ।
अभ्यवर्षत्स गोविन्दं धनुरादाय भास्वरम् ॥ ७.२९.१५ ॥
Assim provocado, muito irado, fez chover uma saraivada de flechas sobre o Pāṇḍava; e, tomando seu arco reluzente, fez chovê-las também sobre Govinda.
7.29.16
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा तूणीरान्सन्निकृत्य च ।
त्वरमाणो द्विसप्तत्या सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.२९.१६ ॥
Tendo partido seu arco e cortado suas aljavas, o filho de Pṛthā rapidamente o feriu em todos os pontos vitais com setenta e duas flechas.
7.29.17
विद्धस्ततोऽतिव्यथितो वैष्णवास्त्रमुदीरयन् ।
अभिमन्त्र्याङ्कुशं क्रुद्धो व्यसृजत्पाण्डवोरसि ॥ ७.२९.१७ ॥
Então, ferido e muito aflito, invocando a arma vaiṣṇava, enfurecido, consagrou o aguilhão e o arremessou contra o peito do Pāṇḍava.
7.29.18
विसृष्टं भगदत्तेन तदस्त्रं सर्वघाति वै ।
उरसा प्रतिजग्राह पार्थं सञ्छाद्य केशवः ॥ ७.२९.१८ ॥
Aquela arma que tudo destrói, arremessada por Bhagadatta, Keśava recebeu em seu peito, cobrindo Pārtha.
7.29.19
वैजयन्त्यभवन्माला तदस्त्रं केशवोरसि ।
पद्मकोशविचित्रा सा सर्वर्तुकुसुमोत्करा ॥ ७.२९.१९ ॥
Aquela arma tornou-se uma guirlanda de vitória sobre o peito de Keśava, variegada como um botão de lótus, repleta de flores de todas as estações.
7.29.20
ज्वलनार्केन्दुवर्णाभा पावकोज्ज्वलपल्लवा ।
तया पद्मपलाशिन्या वातकम्पितपत्रया ॥ ७.२९.२० ॥
Com aquela guirlanda, radiante com as cores do fogo, do sol e da lua, de brotos brilhantes como chamas, com folhas de pétalas de lótus tremendo ao vento.
7.29.21
शुशुभेऽभ्यधिकं शौरिरतसीपुष्पसन्निभः ।
ततोऽर्जुनः क्लान्तमनाः केशवं प्रत्यभाषत ॥ ७.२९.२१ ॥
Śauri brilhou intensamente, semelhante a uma flor de linho. Então Arjuna, de mente cansada, falou a Keśava.
7.29.22
अयुध्यमानस्तुरगान्संयन्तास्मि जनार्दन ।
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्ष प्रतिज्ञां स्वां न रक्षसि ॥ ७.२९.२२ ॥
Tendo dito: "Ó Janārdana, não lutarei, mas serei o condutor dos cavalos", ó de olhos de lótus, não cumpres o teu próprio voto.
7.29.23
यद्यहं व्यसनी वा स्यामशक्तो वा निवारणे ।
ततस्त्वयैवं कार्यं स्यान्न तु कार्यं मयि स्थिते ॥ ७.२९.२३ ॥
Se eu estivesse afligido pela desgraça ou incapaz de conter o inimigo, então poderias agir assim; mas enquanto eu estiver de pé, esse não é o teu dever.
7.29.24
सबाणः सधनुश्चाहं ससुहासुरमानुषान् ।
शक्तो लोकानिमाञ्जेतुं तच्चापि विदितं तव ॥ ७.२९.२४ ॥
Com flechas e arco, sou capaz de conquistar estes mundos, com deuses, demônios e homens; e isso também te é conhecido.
7.29.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवः प्रत्युवाचार्यवद्वचः ।
शृणु गुह्यमिदं पार्थ पुरावृत्तं यथाऽनघ ॥ ७.२९.२५ ॥
Então Vāsudeva respondeu a Arjuna com palavras nobres: «Ouve, filho de Pṛthā, sem mácula, esta história secreta e antiga.»
7.29.26
येयं भूतधरा देवी सर्वभूतधरा धरा ।
सकामा लोककर्तारं नारायणमुपस्थिता ॥ ७.२९.२६ ॥
Esta deusa Terra, portadora dos seres, sustento de todas as criaturas, aproximou-se com desejo de Nārāyaṇa, criador dos mundos.
7.29.27
स सङ्गत्य तया सार्धं प्रीतस्तस्या वरं ददौ ।
सा वव्रे विष्णुसदृशं पुत्रमस्त्रं च वैष्णवम् ॥ ७.२९.२७ ॥
Satisfeito após unir-se a ela, concedeu-lhe uma dádiva. Ela escolheu um filho semelhante a Viṣṇu e a arma vaiṣṇava.
7.29.28
बभूव च सुतस्तस्या नरको नाम विश्रुतः ।
अस्त्रं च वैष्णवं तस्मै ददौ नारायणः स्वयम् ॥ ७.२९.२८ ॥
E nasceu dela um filho célebre chamado Naraka. O próprio Nārāyaṇa lhe deu a arma vaiṣṇava.
7.29.29
तदेवं नरकस्यासीदस्त्रं सर्वाहितान्तकम् ।
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं सर्वशस्त्रविघातनम् ॥ ७.२९.२९ ॥
Assim, Naraka possuía a arma que destrói todos os inimigos, e por isso ela chegou a Prāgjyotiṣa, que anula todas as armas.
7.29.30
नास्यावध्योऽस्ति लोकेऽस्मिन्मदन्यः कश्चिदर्जुन ।
तस्मान्मया कृतं ह्येतन्मा भूत्ते बुद्धिरन्यथा ॥ ७.२९.३० ॥
Neste mundo ninguém além de mim pode matá-lo, Arjuna. Por isso eu mesmo o fiz; que tua mente não pense de outra forma.
7.29.31
अनुनीय तु दाशार्हः पाण्डवं त्वरितोऽब्रवीत् ।
जहि प्राग्ज्योतिषं क्षिप्रं वाक्यशेषं च मे शृणु ॥ ७.२९.३१ ॥
Tendo suplicado ao Pāṇḍava, o Dāśārha disse apressadamente: "Abate logo Prāgjyotiṣa, e ouve o restante das minhas palavras."
7.29.32
चतुर्मूर्तिरहं शश्वल्लोकत्राणार्थमुद्यतः ।
आत्मानं प्रविभज्येह लोकानां हितमादधे ॥ ७.२९.३२ ॥
Estou sempre pronto para proteger os mundos. Dividindo-me em quatro formas, assumi aqui o bem-estar dos mundos.
7.29.33
एका मूर्तिस्तपश्चर्यां कुरुते मे भुवि स्थिता ।
अपरा पश्यति जगत्कुर्वाणं साध्वसाधुनी ॥ ७.२९.३३ ॥
Uma forma, residindo na terra, pratica a minha austeridade; outra observa o mundo que faz o bem e o mal.
7.29.34
अपरा कुरुते कर्म मानुषं लोकमाश्रिता ।
शेते चतुर्थीं त्वपरा निद्रां वर्षसहस्रिकीम् ॥ ७.२९.३४ ॥
Outra, residindo no mundo humano, realiza ações; e a quarta dorme um sono de mil anos.
7.29.35
याऽसौ वर्षसहस्रान्ते मूर्तिरुत्तिष्ठते मम ।
वरार्हेभ्यो वराञ्श्रेष्ठांस्तस्मिन्काले ददाति सा ॥ ७.२९.३५ ॥
Ao fim de mil anos, aquela minha forma se levanta, e nesse tempo concede as melhores dádivas aos que são dignos delas.
7.29.36
तं तु कालमनुप्राप्तं विदित्वा पृथिवी तदा ।
अयाचत वरं यन्मां नरकार्थाय तच्छृणु ॥ ७.२९.३६ ॥
Sabendo que o tempo havia chegado, a Terra então me pediu uma dádiva; ouve o que pediu para Naraka.
7.29.37
देवानां दानवानां च अवध्यस्तनयोऽस्तु मे ।
उपेतो वैष्णवास्त्रेण तन्मे त्वं दातुमर्हसि ॥ ७.२९.३७ ॥
Que meu filho seja invulnerável aos deuses e aos dānavas, e que esteja dotado da arma vaiṣṇava; cabe a ti conceder-me esta dádiva.
7.29.38
एवं वरमहं श्रुत्वा जगत्यास्तनये तदा ।
अमोघमस्त्रं प्रायच्छं वैष्णवं परमं पुरा ॥ ७.२९.३८ ॥
Tendo ouvido tal dádiva para o filho da Terra, então lhe entreguei a arma vaiṣṇava, infalível e suprema.
7.29.39
अवोचं चैतदस्त्रं वै ह्यमोघं भवतु क्षमे ।
नरकस्याभिरक्षार्थं नैनं कश्चिद्वधिष्यति ॥ ७.२९.३९ ॥
Eu disse: 'Ó paciente, que esta arma seja infalível; para proteger Naraka, ninguém o matará.'
7.29.40
अनेनास्त्रेण ते गुप्तः सुतः परबलार्दनः ।
भविष्यति दुराधर्षः सर्वलोकेषु सर्वदा ॥ ७.२९.४० ॥
Protegido por esta arma, teu filho será o esmagador dos exércitos inimigos, invencível em todos os mundos para sempre.
7.29.41
तथेत्युक्त्वा गता देवी कृतकामा मनस्विनी ।
स चाप्यासीद्दुराधर्षो नरकः शत्रुतापनः ॥ ७.२९.४१ ॥
Dizendo 'Assim seja', a deusa magnânima partiu, seu desejo realizado; e Naraka também se tornou invencível, um queimador de seus inimigos.
7.29.42
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं तदस्त्रं पार्थ मामकम् ।
नास्यावध्योऽस्ति लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ॥ ७.२९.४२ ॥
Portanto, filho de Pṛthā, minha arma chegou a Prāgjyotiṣa; assim, em todos os mundos, incluindo Indra e Rudra, ele não pode ser morto, bom senhor.
7.29.43
तन्मया त्वत्कृते चैतदन्यथैवोपनिर्मितम् ।
वियुक्तं परमास्त्रेण जहि पार्थ महासुरम् ॥ ७.२९.४३ ॥
Eu o havia preparado de outro modo por tua causa. Ó Pārtha, libertado pela arma suprema, abate aquele grande asura.
7.29.44
अवध्योऽयं महास्त्रेण भगदत्तः सुरासुरैः ।
वैरिणं जहि दुर्धर्षं भगदत्तं सुरद्विषम्।
यथाऽहं जघ्निवान्पूर्वं हितार्थं नरकं तथा ॥ ७.२९.४४ ॥
Este Bhagadatta não pode ser morto nem pela grande arma, nem por deuses ou asuras. Abate o inimigo, o invencível Bhagadatta, inimigo dos deuses, como outrora abati Naraka para o bem dos mundos.
7.29.45
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भगदत्तं शितैर्बाणैः सहसा समवाकिरत् ॥ ७.२९.४५ ॥
Assim exortado pelo magnânimo Keśava, Pārtha de imediato cobriu Bhagadatta com flechas afiadas.
7.29.46
ततः पार्थो महाबाहुरसम्भ्रान्तो महामनाः ।
कुम्भयोरन्तरे नागं नाराचेन समार्पयत् ॥ ७.२९.४६ ॥
Então Pārtha, o de braços poderosos, sereno e magnânimo, atravessou o elefante entre as suas duas têmporas com uma flecha nārāca.
7.29.47
स समासाद्य तं नागं बाणो वज्र इवाचलम् ।
अभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ॥ ७.२९.४७ ॥
Aquela flecha alcançou o elefante e entrou nele, como o raio numa montanha ou uma serpente num formigueiro, com a haste e tudo.
7.29.48
स करी भगदत्तेन प्रेर्यमाणो मुहुर्मुहुः ।
न करोति वचस्तस्य दरिद्रस्येव योषिता ॥ ७.२९.४८ ॥
Embora Bhagadatta o incite repetidamente, o elefante não obedece ao seu comando, como a esposa de um pobre não lhe obedece.
7.29.49
स तु विष्टभ्य गात्राणि दन्ताभ्यामवनिं ययौ ।
नदन्नार्तस्वनं प्राणानुत्ससर्ज महाद्विपः ॥ ७.२९.४९ ॥
Firmando os membros, caiu à terra sobre as presas; soltando um grito de angústia, o grande elefante exalou a vida.
7.29.50
ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
अयं महत्तरः पार्थ पलितेन समावृतः ॥ ७.२९.५० ॥
Então Keśava falou a Arjuna, portador do Gāṇḍīva: "Pārtha, este é um velho muito idoso, coberto de cabelos grisalhos."
7.29.51
वलीसञ्छन्ननयनः शूरः परमद्रुर्जयः ।
अक्ष्णोरुन्मीलनार्थाय बद्धपट्टो ह्यसौ नृपः ॥ ७.२९.५१ ॥
Aquele herói, de olhos ocultos por rugas, dificílimo de vencer: este rei amarrou uma faixa para abrir as pálpebras.
7.29.52
देववाक्यात्प्रचिच्छेद शरेण भृशमर्जुनः ।
छिन्नमात्रेंऽशुके तस्मिन्रुद्धनेत्रो बभूव सः ॥ ७.२९.५२ ॥
Pela palavra do deus, Arjuna cortou fortemente aquela faixa com uma flecha; logo que o pano foi cortado, seus olhos ficaram fechados.
7.29.53
तमोमयं जगन्मेने भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततश्चन्द्रार्धबिम्बेन बाणेन नतपर्वणा ॥ ७.२९.५३ ॥
Bhagadatta, poderoso e glorioso, pensou que o mundo era feito de trevas; então, com uma flecha de ponta em meia-lua e haste dobrada—
7.29.54
बिभेद हृदयं राज्ञो भगदत्तस्य पाण्डवः ।
स भिन्नहृदयो राजा भगदत्तः किरीटिना ॥ ७.२९.५४ ॥
O pândava perfurou o coração do rei Bhagadatta; o rei Bhagadatta, com o coração perfurado pelo coroado (Arjuna)—
7.29.55
शरासनं शरांश्चैव गतासुः प्रमुमोच ह ।
शिरसस्तस्य विभ्रष्टं पपात च वरांशुकम्।
नालताडनविभ्रष्टं पलाशं नलिनादिव ॥ ७.२९.५५ ॥
Sem vida, soltou o arco e as flechas. De sua cabeça caiu a vestimenta fina, como uma flor de palāśa desprendida de um lótus pelo golpe de seu caule.
7.29.56
स हेममाली तपनीयभाण्डात्पपात नागाद्गिरिसन्निकाशात् ।
सुपुष्पितो मारुतवेगभग्नो महीधराग्रादिव कर्णिकारः ॥ ७.२९.५६ ॥
Ele, com sua guirlanda de ouro, caiu do elefante, semelhante a uma montanha com adornos dourados, como uma árvore karṇikāra em flor, quebrada pela força do vento, cai do topo de uma montanha.
7.29.57
निहत्य तं नरपतिमिन्द्रविक्रमं सस्वायमिन्द्रस्य तदैन्द्रिराहवे ।
ततोऽपरांस्तव जयकाङ्क्षिणो नरान् बभञ्ज वायुर्बलवान्द्रुमानिव ॥ ७.२९.५७ ॥
Tendo matado aquele senhor dos homens, igual a Indra em valor, junto com os seus, na batalha, o filho de Indra (Arjuna) então quebrou os outros que desejavam a vossa vitória, como o vento poderoso quebra as árvores.