Mahābhārata · Adhyāya 7.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.29.1
तथा क्रुद्धः किमकरोद्भगदत्तस्य पाण्डवः ।
प्राग्ज्योतिषो वा पार्थस्य तन्मे शंस यथातथम् ॥ ७.२९.१ ॥
Was tat der Pāṇḍava, so erzürnt, an Bhagadatta? Oder was tat Pārtha in Bezug auf Prāgjyotiṣa? Erzähle es mir genau, wie es geschah.
7.29.2
प्राग्ज्योतिषेण संसक्तावुभौ दाशार्हपाण्डवौ ।
मृत्युदंष्ट्रान्तिकं प्राप्तौ सर्वभूतानि मेनिरे ॥ ७.२९.२ ॥
Beide, der Dāśārha und der Pāṇḍava, im Kampf mit dem König von Prāgjyotiṣa verstrickt, waren nahe an die Reißzähne des Todes gelangt, dachten alle Wesen.
7.29.3
तथा तु शरवर्षाणि पातयत्यनिशं प्रभो ।
गजस्कन्धान्महाराज कृष्णयोः स्यन्दनस्थयोः ॥ ७.२९.३ ॥
So ließ er unablässig Pfeilregen niederprasseln, o Herr, vom Rücken seines Elefanten, o großer König, auf die beiden Kṛṣṇas, die im Streitwagen standen.
7.29.4
अथ कार्ष्णायसैर्बाणैः पूर्णकार्मुकनिःसृतैः ।
अविध्यद्देवकीपुत्रं हेमपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ७.२९.४ ॥
Dann durchbohrte er den Sohn der Devakī mit eisernen Pfeilen, die von dem voll gespannten Bogen abgeschossen, goldgefiedert und am Stein geschärft waren.
7.29.5
अग्निस्पर्शसमास्तीक्ष्णा भगदत्तेन चोदिताः ।
निर्भिद्य देवकीपुत्रं क्षितिं जग्मुः सुवाससः ॥ ७.२९.५ ॥
Von Bhagadatta angetrieben, scharf wie Feuerberührung, durchbohrten die Pfeile den Sohn der Devakī und drangen in die Erde, wohlbefiedert.
7.29.6
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा परिवारं निहत्य च ।
लालयन्निव राजानं भगदत्तमयोधयत् ॥ ७.२९.६ ॥
Nachdem er seinen Bogen zerschlagen und sein Gefolge erschlagen hatte, kämpfte Pārtha mit König Bhagadatta, als ob er ihn liebkose.
7.29.7
सोऽर्करश्मिनिभांस्तीक्ष्णांस्तोमरान्वै चतुर्दश ।
अप्रेषयत्सव्यसाची द्विधैकैकमथाच्छिनत् ॥ ७.२९.७ ॥
Er schoss vierzehn scharfe Tomaras, gleich Sonnenstrahlen, und spaltete jeden in zwei Teile.
7.29.8
ततो नागस्य तद्वर्म व्यधमत्पाकशासनिः ।
शरजालेन महता तद्व्यशीर्यत भूतले ॥ ७.२९.८ ॥
Da zerschmetterte der Sohn Pākaśāsanas mit einem gewaltigen Pfeilnetz den Panzer jenes Elefanten, und er stürzte zu Boden.
7.29.9
शीर्णवर्मा स तु गजः शरैः सुभृशमर्दितः ।
बभौ धारानिपाताक्तो व्यभ्रः पर्वतराडिव ॥ ७.२९.९ ॥
Jener Elefant, dessen Panzer zerbrochen und der von Pfeilen schwer verwundet war, leuchtete wie der Bergkönig, von einem Platzregen durchnässt, ohne Wolken.
7.29.10
ततः प्राग्ज्योतिषः शक्तिं हेमदण्डामयस्मयीम् ।
व्यसृजद्वासुदेवाय द्विधा तामर्जुनोऽच्छिनत् ॥ ७.२९.१० ॥
Da schleuderte der König von Prāgjyotiṣa auf Vāsudeva einen eisernen Speer mit goldenem Schaft, und Arjuna spaltete ihn in zwei.
7.29.11
ततश्छत्रं ध्वजं चैव च्छित्त्वा राज्ञोऽर्जुनः शरैः ।
विव्याध दशभिस्तूर्णमुत्स्मयन्पर्वतेश्वरम् ॥ ७.२९.११ ॥
Dann zerschlug Arjuna mit Pfeilen den Sonnenschirm und das Banner des Königs, und lächelnd durchbohrte er rasch den Herrn der Berge mit zehn Pfeilen.
7.29.12
सोऽतिविद्धोऽर्जुनशरैः सुपुङ्खैः कङ्कपत्रिभिः ।
भगदत्तस्ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य जनाधिपः ॥ ७.२९.१२ ॥
Schwer durchbohrt von Arjunas schön befiederten Pfeilen mit Reiherfedern, entbrannte der Herr des Volkes Bhagadatta da im Zorn gegen den Pāṇḍava.
7.29.13
व्यसृजत्तोमरान्मूर्ध्नि श्वेताश्वस्योन्नाद च ।
तैरर्जुनस्य समरे किरीटं परिवर्तितम् ॥ ७.२९.१३ ॥
Brüllend schleuderte er Speere auf das Haupt des Arjuna mit den weißen Pferden, und durch sie wurde Arjunas Diadem im Kampf verdreht.
7.29.14
परिवृत्तं किरीटं तद्यमयन्नेव पाण्डवः ।
सुदृष्टः क्रियतां लोक इति राजानमब्रवीत् ॥ ७.२९.१४ ॥
Das verdrehte Diadem zurechtrückend, sprach der Pāṇḍava zum König: "Die Welt möge dies gut sehen, so werde es getan."
7.29.15
एवमुक्तस्तु सङ्क्रुद्धः शरवर्षेण पाण्डवम् ।
अभ्यवर्षत्स गोविन्दं धनुरादाय भास्वरम् ॥ ७.२९.१५ ॥
So angesprochen, zornentbrannt, ließ er einen Pfeilregen auf den Pāṇḍava niedergehen; und seinen glänzenden Bogen ergreifend, ließ er ihn auch auf Govinda regnen.
7.29.16
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा तूणीरान्सन्निकृत्य च ।
त्वरमाणो द्विसप्तत्या सर्वमर्मस्वताडयत् ॥ ७.२९.१६ ॥
Nachdem er seinen Bogen zerbrochen und die Köcher zerschnitten hatte, traf der Sohn der Pṛthā ihn eilig an allen lebenswichtigen Stellen mit zweiundsiebzig Pfeilen.
7.29.17
विद्धस्ततोऽतिव्यथितो वैष्णवास्त्रमुदीरयन् ।
अभिमन्त्र्याङ्कुशं क्रुद्धो व्यसृजत्पाण्डवोरसि ॥ ७.२९.१७ ॥
Da, verwundet und tief gequält, rief er die Vaiṣṇava-Waffe an, zornig weihte er den Stachel und schleuderte ihn gegen die Brust des Pāṇḍava.
7.29.18
विसृष्टं भगदत्तेन तदस्त्रं सर्वघाति वै ।
उरसा प्रतिजग्राह पार्थं सञ्छाद्य केशवः ॥ ७.२९.१८ ॥
Diese alles vernichtende Waffe, von Bhagadatta geschleudert, empfing Keśava an seiner Brust und deckte dabei Pārtha.
7.29.19
वैजयन्त्यभवन्माला तदस्त्रं केशवोरसि ।
पद्मकोशविचित्रा सा सर्वर्तुकुसुमोत्करा ॥ ७.२९.१९ ॥
Jene Waffe wurde zu einer Siegesgirlande auf Keśavas Brust, bunt wie eine Lotusknospe, überhäuft mit Blumen aller Jahreszeiten.
7.29.20
ज्वलनार्केन्दुवर्णाभा पावकोज्ज्वलपल्लवा ।
तया पद्मपलाशिन्या वातकम्पितपत्रया ॥ ७.२९.२० ॥
Mit jener Girlande, strahlend in den Farben von Feuer, Sonne und Mond, mit flammend hellen Trieben und lotusblattartigen Blättern, die im Wind zittern.
7.29.21
शुशुभेऽभ्यधिकं शौरिरतसीपुष्पसन्निभः ।
ततोऽर्जुनः क्लान्तमनाः केशवं प्रत्यभाषत ॥ ७.२९.२१ ॥
Śauri strahlte überaus, gleich einer Leinblüte. Da sprach Arjuna, mit ermüdetem Sinn, zu Keśava.
7.29.22
अयुध्यमानस्तुरगान्संयन्तास्मि जनार्दन ।
इत्युक्त्वा पुण्डरीकाक्ष प्रतिज्ञां स्वां न रक्षसि ॥ ७.२९.२२ ॥
Nachdem du gesagt hast: »O Janārdana, ich werde nicht kämpfen, sondern der Wagenlenker der Pferde sein«, o Lotusäugiger, hältst du dein eigenes Gelübde nicht.
7.29.23
यद्यहं व्यसनी वा स्यामशक्तो वा निवारणे ।
ततस्त्वयैवं कार्यं स्यान्न तु कार्यं मयि स्थिते ॥ ७.२९.२३ ॥
Wäre ich vom Unglück getroffen oder unfähig, den Feind zurückzuhalten, dann könntest du so handeln; doch solange ich stehe, ist das nicht deine Pflicht.
7.29.24
सबाणः सधनुश्चाहं ससुहासुरमानुषान् ।
शक्तो लोकानिमाञ्जेतुं तच्चापि विदितं तव ॥ ७.२९.२४ ॥
Mit Pfeilen und Bogen vermag ich diese Welten zu erobern, mit Göttern, Dämonen und Menschen; auch das ist dir bekannt.
7.29.25
ततोऽर्जुनं वासुदेवः प्रत्युवाचार्यवद्वचः ।
शृणु गुह्यमिदं पार्थ पुरावृत्तं यथाऽनघ ॥ ७.२९.२५ ॥
Da antwortete Vāsudeva Arjuna mit edlen Worten: »Höre, Sohn der Pṛthā, du Makelloser, diese geheime alte Überlieferung.«
7.29.26
येयं भूतधरा देवी सर्वभूतधरा धरा ।
सकामा लोककर्तारं नारायणमुपस्थिता ॥ ७.२९.२६ ॥
Diese Göttin Erde, die Trägerin der Wesen, die Stütze aller Geschöpfe, näherte sich mit Verlangen Nārāyaṇa, dem Schöpfer der Welten.
7.29.27
स सङ्गत्य तया सार्धं प्रीतस्तस्या वरं ददौ ।
सा वव्रे विष्णुसदृशं पुत्रमस्त्रं च वैष्णवम् ॥ ७.२९.२७ ॥
Erfreut nach der Vereinigung mit ihr gewährte er ihr einen Wunsch. Sie wählte einen Sohn, Viṣṇu gleich, und die vaiṣṇavische Waffe.
7.29.28
बभूव च सुतस्तस्या नरको नाम विश्रुतः ।
अस्त्रं च वैष्णवं तस्मै ददौ नारायणः स्वयम् ॥ ७.२९.२८ ॥
Und ein Sohn wurde ihr geboren, berühmt unter dem Namen Naraka. Nārāyaṇa selbst gab ihm die vaiṣṇavische Waffe.
7.29.29
तदेवं नरकस्यासीदस्त्रं सर्वाहितान्तकम् ।
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं सर्वशस्त्रविघातनम् ॥ ७.२९.२९ ॥
So besaß Naraka die Waffe, die alle Feinde vernichtet, und deshalb gelangte sie nach Prāgjyotiṣa, das alle Waffen vereitelt.
7.29.30
नास्यावध्योऽस्ति लोकेऽस्मिन्मदन्यः कश्चिदर्जुन ।
तस्मान्मया कृतं ह्येतन्मा भूत्ते बुद्धिरन्यथा ॥ ७.२९.३० ॥
In dieser Welt kann ihn niemand außer mir töten, Arjuna. Darum habe ich dies selbst getan; dein Geist möge nicht anders denken.
7.29.31
अनुनीय तु दाशार्हः पाण्डवं त्वरितोऽब्रवीत् ।
जहि प्राग्ज्योतिषं क्षिप्रं वाक्यशेषं च मे शृणु ॥ ७.२९.३१ ॥
Nachdem er den Pāṇḍava angefleht hatte, sprach der Dāśārha eilig: »Erschlage Prāgjyotiṣa rasch, und höre den Rest meiner Worte.«
7.29.32
चतुर्मूर्तिरहं शश्वल्लोकत्राणार्थमुद्यतः ।
आत्मानं प्रविभज्येह लोकानां हितमादधे ॥ ७.२९.३२ ॥
Ich bin stets bereit, die Welten zu schützen. Mich in vier Gestalten teilend, habe ich hier das Wohl der Welten auf mich genommen.
7.29.33
एका मूर्तिस्तपश्चर्यां कुरुते मे भुवि स्थिता ।
अपरा पश्यति जगत्कुर्वाणं साध्वसाधुनी ॥ ७.२९.३३ ॥
Eine Gestalt, auf der Erde weilend, vollzieht meine Askese; eine andere schaut die Welt, die Gutes und Böses tut.
7.29.34
अपरा कुरुते कर्म मानुषं लोकमाश्रिता ।
शेते चतुर्थीं त्वपरा निद्रां वर्षसहस्रिकीम् ॥ ७.२९.३४ ॥
Eine andere, in der Menschenwelt weilend, vollbringt Taten; und die vierte schläft einen tausendjährigen Schlaf.
7.29.35
याऽसौ वर्षसहस्रान्ते मूर्तिरुत्तिष्ठते मम ।
वरार्हेभ्यो वराञ्श्रेष्ठांस्तस्मिन्काले ददाति सा ॥ ७.२९.३५ ॥
Am Ende von tausend Jahren erhebt sich jene meiner Gestalten, und zu jener Zeit gewährt sie die besten Gaben denen, die der Gaben würdig sind.
7.29.36
तं तु कालमनुप्राप्तं विदित्वा पृथिवी तदा ।
अयाचत वरं यन्मां नरकार्थाय तच्छृणु ॥ ७.२९.३६ ॥
Als sie wusste, dass die Zeit gekommen war, erbat die Erde von mir eine Gabe — höre, was sie für Naraka erbat.
7.29.37
देवानां दानवानां च अवध्यस्तनयोऽस्तु मे ।
उपेतो वैष्णवास्त्रेण तन्मे त्वं दातुमर्हसि ॥ ७.२९.३७ ॥
Möge mein Sohn von Göttern und Dānavas unverwundbar sein und mit der Vaiṣṇava-Waffe ausgestattet sein; es ziemt dir, mir diese Gabe zu gewähren.
7.29.38
एवं वरमहं श्रुत्वा जगत्यास्तनये तदा ।
अमोघमस्त्रं प्रायच्छं वैष्णवं परमं पुरा ॥ ७.२९.३८ ॥
Nachdem ich von solch einer Gabe für den Sohn der Erde gehört hatte, gab ich ihm damals die unfehlbare, höchste Vaiṣṇava-Waffe.
7.29.39
अवोचं चैतदस्त्रं वै ह्यमोघं भवतु क्षमे ।
नरकस्याभिरक्षार्थं नैनं कश्चिद्वधिष्यति ॥ ७.२९.३९ ॥
Ich sprach: 'O Geduldige, möge diese Waffe unfehlbar sein; zum Schutz Narakas wird ihn niemand töten.'
7.29.40
अनेनास्त्रेण ते गुप्तः सुतः परबलार्दनः ।
भविष्यति दुराधर्षः सर्वलोकेषु सर्वदा ॥ ७.२९.४० ॥
Von dieser Waffe geschützt, wird dein Sohn der Zermalmer feindlicher Heere sein, in allen Welten für immer unbesiegbar.
7.29.41
तथेत्युक्त्वा गता देवी कृतकामा मनस्विनी ।
स चाप्यासीद्दुराधर्षो नरकः शत्रुतापनः ॥ ७.२९.४१ ॥
Mit den Worten 'So sei es' ging die hochherzige Göttin davon, ihr Wunsch erfüllt; und auch Naraka wurde unbesiegbar, ein Versenger seiner Feinde.
7.29.42
तस्मात्प्राग्ज्योतिषं प्राप्तं तदस्त्रं पार्थ मामकम् ।
नास्यावध्योऽस्ति लोकेषु सेन्द्ररुद्रेषु मारिष ॥ ७.२९.४२ ॥
Deshalb, Sohn der Pṛthā, gelangte meine Waffe nach Prāgjyotiṣa; daher kann er in allen Welten, auch unter Indra und Rudra, nicht getötet werden, o Edler.
7.29.43
तन्मया त्वत्कृते चैतदन्यथैवोपनिर्मितम् ।
वियुक्तं परमास्त्रेण जहि पार्थ महासुरम् ॥ ७.२९.४३ ॥
Ich hatte es für dich anders eingerichtet. O Pārtha, vom höchsten Geschoss befreit, erschlage jenen großen Asura.
7.29.44
अवध्योऽयं महास्त्रेण भगदत्तः सुरासुरैः ।
वैरिणं जहि दुर्धर्षं भगदत्तं सुरद्विषम्।
यथाऽहं जघ्निवान्पूर्वं हितार्थं नरकं तथा ॥ ७.२९.४४ ॥
Dieser Bhagadatta ist durch die große Waffe unverwundbar, auch für Götter und Asuras. Erschlage den Feind, den unbezwingbaren Bhagadatta, Feind der Götter, so wie ich einst Naraka zum Wohl der Welten erschlug.
7.29.45
एवमुक्तस्तदा पार्थः केशवेन महात्मना ।
भगदत्तं शितैर्बाणैः सहसा समवाकिरत् ॥ ७.२९.४५ ॥
Als der großherzige Keśava so sprach, überschüttete Pārtha sogleich Bhagadatta mit scharfen Pfeilen.
7.29.46
ततः पार्थो महाबाहुरसम्भ्रान्तो महामनाः ।
कुम्भयोरन्तरे नागं नाराचेन समार्पयत् ॥ ७.२९.४६ ॥
Da durchbohrte Pārtha, der Starkarmige, unerschrocken und hochgesinnt, den Elefanten zwischen seinen beiden Stirnwülsten mit einem Nārāca-Pfeil.
7.29.47
स समासाद्य तं नागं बाणो वज्र इवाचलम् ।
अभ्यगात्सह पुङ्खेन वल्मीकमिव पन्नगः ॥ ७.२९.४७ ॥
Dieser Pfeil erreichte den Elefanten und drang in ihn ein, wie der Donnerkeil in einen Berg oder eine Schlange in einen Termitenhügel, samt dem Schaft.
7.29.48
स करी भगदत्तेन प्रेर्यमाणो मुहुर्मुहुः ।
न करोति वचस्तस्य दरिद्रस्येव योषिता ॥ ७.२९.४८ ॥
Obwohl Bhagadatta es immer wieder antreibt, gehorcht der Elefant seinem Befehl nicht, wie die Frau eines Armen ihm nicht gehorcht.
7.29.49
स तु विष्टभ्य गात्राणि दन्ताभ्यामवनिं ययौ ।
नदन्नार्तस्वनं प्राणानुत्ससर्ज महाद्विपः ॥ ७.२९.४९ ॥
Seine Glieder straffend, sank er auf seine Stoßzähne zur Erde; mit einem Schmerzensschrei gab der große Elefant seine Lebensatem auf.
7.29.50
ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
अयं महत्तरः पार्थ पलितेन समावृतः ॥ ७.२९.५० ॥
Da sprach Keśava zu Arjuna, dem Träger des Gāṇḍīva: "Pārtha, dieser ist ein sehr alter Mann, mit grauem Haar bedeckt."
7.29.51
वलीसञ्छन्ननयनः शूरः परमद्रुर्जयः ।
अक्ष्णोरुन्मीलनार्थाय बद्धपट्टो ह्यसौ नृपः ॥ ७.२९.५१ ॥
Dieser Held, dessen Augen von Falten verdeckt sind, äußerst schwer zu besiegen — dieser König hat sich ein Band umgebunden, um seine Lider zu öffnen.
7.29.52
देववाक्यात्प्रचिच्छेद शरेण भृशमर्जुनः ।
छिन्नमात्रेंऽशुके तस्मिन्रुद्धनेत्रो बभूव सः ॥ ७.२९.५२ ॥
Auf das Wort des Gottes hin zerschnitt Arjuna das Band heftig mit einem Pfeil; sobald das Tuch zerschnitten war, waren seine Augen verschlossen.
7.29.53
तमोमयं जगन्मेने भगदत्तः प्रतापवान् ।
ततश्चन्द्रार्धबिम्बेन बाणेन नतपर्वणा ॥ ७.२९.५३ ॥
Bhagadatta, der mächtige und ruhmreiche, hielt die Welt für aus Finsternis gemacht; dann, mit einem Pfeil mit halbmondförmiger Spitze und gebogenem Schaft—
7.29.54
बिभेद हृदयं राज्ञो भगदत्तस्य पाण्डवः ।
स भिन्नहृदयो राजा भगदत्तः किरीटिना ॥ ७.२९.५४ ॥
Der Pāṇḍava durchbohrte das Herz des Königs Bhagadatta; der König Bhagadatta, dessen Herz vom Gekrönten (Arjuna) durchbohrt war—
7.29.55
शरासनं शरांश्चैव गतासुः प्रमुमोच ह ।
शिरसस्तस्य विभ्रष्टं पपात च वरांशुकम्।
नालताडनविभ्रष्टं पलाशं नलिनादिव ॥ ७.२९.५५ ॥
Leblos ließ er Bogen und Pfeile fallen. Von seinem Haupt fiel das prächtige Gewand, wie eine Palāśa-Blüte, die vom Lotos durch den Schlag des Stengels abgelöst wird.
7.29.56
स हेममाली तपनीयभाण्डात्पपात नागाद्गिरिसन्निकाशात् ।
सुपुष्पितो मारुतवेगभग्नो महीधराग्रादिव कर्णिकारः ॥ ७.२९.५६ ॥
Er, mit seiner goldenen Girlande, fiel vom Elefanten, der einem Berg mit goldenem Schmuck glich, wie ein blühender Karṇikāra-Baum, vom Wind gebrochen, vom Gipfel eines Berges stürzt.
7.29.57
निहत्य तं नरपतिमिन्द्रविक्रमं सस्वायमिन्द्रस्य तदैन्द्रिराहवे ।
ततोऽपरांस्तव जयकाङ्क्षिणो नरान् बभञ्ज वायुर्बलवान्द्रुमानिव ॥ ७.२९.५७ ॥
Nachdem der Sohn Indras (Arjuna) jenen Menschenherrscher, dem Indra gleich an Tapferkeit, samt den Seinen in der Schlacht erschlagen hatte, brach er dann die anderen Männer, die nach eurem Sieg verlangten, wie der starke Wind Bäume bricht.