Mahābhārata · Adhyāya 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
प्रियमिन्द्रस्य सततं सखायममितौजसम् ।
हत्वा प्राग्ज्योतिषं पार्थः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ७.३०.१ ॥
Habiendo matado en Prāgjyotiṣa al querido y constante amigo de Indra, de poder inmensurable, Pārtha giró a la derecha.
7.30.2
ततो गान्धारराजस्य सुतौ परपुरञ्जयौ ।
अर्देतामर्जुनं सङ्ख्ये भ्रातरौ वृषकाचलौ ॥ ७.३०.२ ॥
Entonces los dos hijos del rey de Gandhāra, conquistadores de ciudades enemigas, los hermanos Vṛṣaka y Acala, atacaron a Arjuna en la batalla.
7.30.3
तौ समेत्यार्जुनं वीरौ पुरः पश्चाच्च धन्वितौ ।
अविध्येतां महावेगैर्निशितैराशुगैर्भृशम् ॥ ७.३०.३ ॥
Los dos héroes arqueros, acercándose a Arjuna por delante y por detrás, lo atravesaron con fuerza con flechas afiladas y veloces de gran velocidad.
7.30.4
वृषकस्य हयान्सूतं धनुश्छत्रं रथं ध्वजम् ।
तिलशो व्यधमत्पार्थः सौबलस्य शितैः शरैः ॥ ७.३०.४ ॥
Pārtha, con flechas afiladas, destrozó hasta reducirlos a granos de sésamo los caballos, el auriga, el arco, el parasol, el carro y el estandarte de Vṛṣaka, el de la estirpe de Subala.
7.30.5
ततोऽर्जुनः शरव्रातैर्जानाप्रहरणैरपि ।
गान्धारानाकुलांश्चक्रे सौबलप्रमुखान्पुनः ॥ ७.३०.५ ॥
Entonces Arjuna, con lluvias de flechas y armas que llegaban a la rodilla, volvió a sembrar la confusión entre los Gandhāras, encabezados por el hijo de Subala.
7.30.6
ततः पञ्चशतान्वीरान्गान्धारानुद्यतायुधान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय क्रुद्धो बाणैर्धनञ्जयः ॥ ७.३०.६ ॥
Entonces el airado Dhanañjaya envió con sus flechas al reino de la muerte a quinientos héroes gandhāras, con las armas en alto.
7.30.7
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवतीर्य महाभुजः ।
आरुरोह रथं भ्रातुरन्यश्च धनुराददे ॥ ७.३०.७ ॥
Con sus caballos muertos, el de brazos poderosos descendió rápidamente de su carro y subió al carro de su hermano; el otro tomó su arco.
7.30.8
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ वृषकाचलौ ।
शरवर्षेण बीभत्सुमविध्येतां मुहुर्मुहुः ॥ ७.३०.८ ॥
Montados juntos en un solo carro, los hermanos Vṛṣaka y Acala atravesaron una y otra vez al temible Arjuna con una lluvia de flechas.
7.30.9
स्यालौ तव महात्मानौ राजानौ वृषकाचलौ ।
भृशं विजघ्नतुः पार्थमिन्द्रं वृत्रबलाविव ॥ ७.३०.९ ॥
Vuestros cuñados, los reyes de grandes almas Vṛṣaka y Acala, golpearon ferozmente al hijo de Pṛthā, como Vṛtra y Bala golpearon a Indra.
7.30.10
लब्धलक्षौ तु गान्धारावहतां पाण्डवं पुनः ।
नैदाघवार्षिकौ मासौ लोकं घर्मांशुभिर्यथा ॥ ७.३०.१० ॥
Habiendo acertado el blanco, los dos Gāndhāras volvieron a golpear al Pāṇḍava, como los meses de verano y lluvia abrasan el mundo con los rayos del sol.
7.30.11
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ राजानौ वृषकाचलौ ।
संश्चिष्टाङ्गौ स्थितौ राजञ्जघानैकेषुणाऽर्जुनः ॥ ७.३०.११ ॥
Oh rey, aquellos dos tigres entre los hombres, los reyes Vṛṣaka y Acala, que estaban de pie uno junto al otro en su carro, fueron abatidos por Arjuna con una sola flecha.
7.30.12
तौ रथात्सिंहसंकाशौ लोहिताक्षौ महाभुजौ ।
राजन्सम्पेततुर्वीरौ सोदर्यावेकलक्षणौ ॥ ७.३०.१२ ॥
Oh rey, aquellos dos héroes, semejantes a leones, de ojos rojos y brazos poderosos, hermanos del mismo vientre y de rasgos iguales, cayeron de su carro.
7.30.13
तयोर्भूमिं गतौ देहौ रथाद्बन्धुजनप्रियौ ।
यशो दशः दिशः पुण्यं गमयित्वा व्यवस्थितौ ॥ ७.३०.१३ ॥
Sus cuerpos, caídos del carro a tierra, queridos por sus parientes, tras procurar fama, las direcciones y el mérito, permanecieron allí.
7.30.14
दृष्ट्वा विनिहतौ सङ्ख्ये मातुलावपलायिनौ ।
भृशं मुमुचुरश्रूणि पुत्रास्तव विशांपते ॥ ७.३०.१४ ॥
Al ver a los dos tíos maternos muertos en combate, que no habían huido, tus hijos, oh señor de los hombres, derramaron abundantes lágrimas.
7.30.15
निहतौ भ्रातरौ दृष्ट्वा मायाशतविशारदः ।
कृष्णौ सम्मोहन्मायां विदधे शकुनिस्ततः ॥ ७.३०.१५ ॥
Al ver a los hermanos muertos, Śakuni, diestro en cien ilusiones, entonces creó una ilusión para confundir a los dos Kṛṣṇas.
7.30.16
लगुडायोगुडाश्मानः शतघ्न्यश्च सशक्तयः ।
गदापरिघनिस्त्रिंशशूलमुद्गरपट्टसाः ॥ ७.३०.१६ ॥
Garrotes, bolas de hierro, piedras, śataghnīs, lanzas, mazas, barras, espadas, tridentes, martillos y paṭṭasas.
7.30.17
सकम्पनर्ष्टिनखरा मुसलानि परश्वथाः ।
क्षुराः क्षुरप्रनालीका वत्सदन्तास्थिसन्धयः ॥ ७.३०.१७ ॥
Kampanas, ṛṣṭis y garras; mazas de mortero y hachas; navajas, flechas de media luna, flechas tubulares, flechas de diente de ternero y armas de articulación ósea.
7.30.18
चक्राणि विशिखाः प्रासा विविधान्यायुधानि च ।
प्रपेतुः शतशो दिग्भ्यः प्रदिग्भ्यश्चार्जुनं प्रति ॥ ७.३०.१८ ॥
Discos, flechas, jabalinas y diversas armas cayeron por centenares sobre Arjuna desde los cuatro puntos cardinales y los intermedios.
7.30.19
खरोष्ट्रमहिषाः सिंहा व्याघ्राः सृमरचित्रकाः ।
ऋक्षाः सालावृका गृध्राः कपयश्च सरीसृपाः ॥ ७.३०.१९ ॥
Asnos, camellos y búfalos, leones, tigres, sṛmaras y ciervos moteados, osos, chacales, buitres, monos y reptiles.
7.30.20
विविधानि च रक्षांसि क्षुधितान्यर्जुनं प्रति ।
सङ्क्रुद्धान्यभ्यधावन्त विविधानि वयांसि च ॥ ७.३०.२० ॥
Diversos demonios hambrientos y diversas aves furiosas se abalanzaron sobre Arjuna.
7.30.21
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
विसृजन्निषुजालानि सहसा तान्यताडयत् ॥ ७.३०.२१ ॥
Entonces Dhanañjaya, el heroico hijo de Kuntī, diestro en las armas divinas, lanzó redes de flechas y de inmediato los golpeó.
7.30.22
ते हन्यमानाः शूरेण प्रवरैः सायकैर्दृढैः ।
विरुवन्तो महारावान्विनेशुः सर्वतो हताः ॥ ७.३०.२२ ॥
Heridos por las excelentes y firmes flechas del héroe, lanzaron grandes alaridos y perecieron, abatidos por todas partes.
7.30.23
ततस्तमः प्रादुरभूदर्जुनस्य रथं प्रति ।
तस्माच्च तमसो वचाः क्रूराः पार्थमभर्त्सयन् ॥ ७.३०.२३ ॥
Entonces apareció una oscuridad hacia el carro de Arjuna, y de esa oscuridad voces crueles amenazaron a Pārtha.
7.30.24
तत्तमो भैरवं घोरं भयकर्तृ महाहवे ।
उत्तमास्त्रेण महता ज्यौतिषेणार्जुनोऽवधीत् ॥ ७.३०.२४ ॥
En aquella gran batalla terrible y espantosa, Arjuna destruyó esa oscuridad que causaba temor con el supremo y poderoso arma Jyautiṣa.
7.30.25
हते तस्मिञ्जलौघास्तु प्रादुरासन्भयानकाः ।
अम्भसस्तस्य नाशार्थमादित्यास्त्रमथार्जुनः।
प्रायुङ्क्ताम्भस्ततस्तेन प्रायशोऽस्त्रेण शोषितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
Cuando él fue abatido, surgieron terribles torrentes de agua. Entonces Arjuna, para destruir aquellas aguas, empleó el arma de Āditya, y con esa arma el agua quedó en su mayor parte secada.
7.30.26
एवं बहुविधा मायाः सौबलस्य कृताः कृताः ।
जघानास्त्रबलेनाशु प्रहसन्नर्जुनोऽब्रवीत् ॥ ७.३०.२६ ॥
Así, las muchas clases de ilusiones creadas por Saubala se hicieron una y otra vez; Arjuna, con el poder de su arma, las abatió rápidamente, y riendo habló.
7.30.27
दुर्द्यूतदेविन्गान्धारे नाक्षान्क्षिपति गाण्डिवम् ।
ज्वलितान्निशितांस्तीक्ष्णाञ्शरान्क्षिपतिगाण्डिवं ॥ ७.३०.२७ ॥
Oh Gāndhāra, jugador del mal juego de dados, el Gāṇḍīva no arroja dados; el Gāṇḍīva arroja flechas ardientes, afiladas y penetrantes.
7.30.28
तदा हतासु मायासु त्रस्तोऽर्जुनशराहतः ।
अपायाञ्जवनैरश्वैः शकुनिः प्राकृतो यथा ॥ ७.३०.२८ ॥
Entonces, destruidas las ilusiones, Śakuni, aterrorizado y herido por las flechas de Arjuna, huyó en caballos veloces como un hombre común.
7.30.29
ततोऽर्जुनोऽस्त्रविच्छैघ्र्यं दर्शयन्नात्मनोऽरिषु ।
अभ्यवर्षच्छरौधेण कौरवाणामनीकिनीम् ॥ ७.३०.२९ ॥
Entonces Arjuna, conocedor de las armas, mostrando su rapidez entre sus enemigos, llovió sobre el ejército de los Kauravas con una avalancha de flechas.
7.30.30
सा हन्यमाना पार्थेन तव पुत्रस्य वाहिनी ।
द्वैधीभूता महाराज गङ्गेवासाद्य पर्वतम् ॥ ७.३०.३० ॥
Aquel ejército de vuestro hijo, siendo abatido por el hijo de Pṛthā, oh gran rey, se dividió en dos como el Ganges al encontrar una montaña.
7.30.31
द्रोणमेवान्वपद्यन्त केचित्तत्र नरर्षभाः ।
केचिद्दुर्योधनं राजन्नर्द्यमानाः किरीटिना ॥ ७.३०.३१ ॥
Algunos toros entre los hombres se dirigieron allí hacia Droṇa, y otros, oh rey, acosados por el de la diadema, fueron hacia Duryodhana.
7.30.32
नापश्याम ततस्त्वेनं सैन्ये वै रजसावृते ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषः श्रुतो दक्षिणतो मया ॥ ७.३०.३२ ॥
Entonces no lo vimos en el ejército cubierto de polvo; pero por la derecha oí el estruendo del Gāṇḍīva.
7.30.33
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषं वादित्राणां च निःस्वनम् ।
गाण्डीवस्य तु निर्घोषो व्यतिक्रम्यास्पृशद्दिवम् ॥ ७.३०.३३ ॥
El estruendo de caracolas y timbales y el sonido de los instrumentos; pero el rugido del Gāṇḍīva, sobrepasando todos ellos, tocó el cielo.
7.30.34
ततः पुनर्दक्षिणतः सङ्ग्रामश्चित्रयोधिनाम् ।
सुयुद्धं चार्जुनस्यासीदहं द्रोणमन्वियाम् ॥ ७.३०.३४ ॥
Luego, de nuevo a la derecha, hubo una batalla de guerreros admirables y un feroz combate de Arjuna; yo me dirigí hacia Droṇa.
7.30.35
यौधिष्ठिराभ्यनीकानि प्रहरन्ति ततस्ततः ।
नानाविधान्यनीकानि पुत्राणां तव भारत।
अर्जुनो व्यधमत्काले दिवीवाभ्राणि मारुतः ॥ ७.३०.३५ ॥
Los ejércitos de Yudhiṣṭhira golpean aquí y allá; oh Bhārata, Arjuna dispersó a tiempo las diversas huestes de tus hijos, como el viento dispersa las nubes en el cielo.
7.30.36
तं वासवमिवायान्तं भूरिवर्षं शरौघिणम् ।
महेष्वासा नरव्याघ्रा नोग्रं केचिदवारयन् ॥ ७.३०.३६ ॥
Acercándose como Indra, derramando abundante lluvia de flechas, a él algunos grandes arqueros, tigres entre los hombres, no pudieron detener con su furia.
7.30.37
ते हन्यमानाः पार्थेन त्वदीया व्यथिता भृशम् ।
स्वानेव बहवो जघ्नुर्विद्रवन्तस्ततस्ततः ॥ ७.३०.३७ ॥
Heridos por Pārtha, tus hombres, profundamente angustiados y huyendo de un lado a otro, mataron a muchos de los suyos.
7.30.38
तेऽर्जुनेन शरा मुक्ताः कङ्कपत्रास्तनुच्छिदः ।
शलभा इव सम्पेतुः संवृण्वाना दिशो दश ॥ ७.३०.३८ ॥
Aquellas flechas de plumas de garza, rasgando cuerpos, lanzadas por Arjuna, caían como langostas cubriendo las diez direcciones.
7.30.39
तुरगं रथिनं नागं पदातिमपि मारिष ।
विनिर्भिद्य क्षितिं जग्मुर्वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.३०.३९ ॥
Oh noble, atravesando caballos, auriga, elefantes e incluso infantes, las flechas se hundían en la tierra como serpientes en un hormiguero.
7.30.40
न च द्वितीयं व्यसृजत्कुञ्जराश्वनरेषु सः ।
पृथगेकशरारुग्णा निपेतुस्ते गतासवः ॥ ७.३०.४० ॥
No disparó una segunda flecha contra elefantes, caballos u hombres; heridos cada uno por una sola flecha, cayeron sin vida.
7.30.41
हतैर्मनुष्यौर्द्विरदैश्च सर्वतः ।
शराभिसृष्टैश्च हयैर्निपातितैः।
तदाऽश्वगोमायुबलाभिनादितं ।
विचित्रमायोधशिरो बभूव तत् ॥ ७.३०.४१ ॥
Con hombres y elefantes abatidos por todas partes y caballos derribados por las flechas, entonces el frente de batalla, resonando con los gritos de caballos, chacales y buitres, se volvió extraño.
7.30.42
पिता सुतं त्यजति सुहृद्वरं सुहृत् ।
तथैव पुत्रः पितरं शरातुरः।
स्वरक्षणे कृतमतयस्तदा जना ।
सत्यजन्ति वाहानपि पार्थपीडिताः ॥ ७.३०.४२ ॥
El padre abandona al hijo, el mejor amigo abandona al amigo; igualmente el hijo herido por las flechas abandona al padre. Decididos a protegerse, los hombres acosados por Pārtha abandonan incluso sus monturas.