ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
प्रियमिन्द्रस्य सततं सखायममितौजसम् ।
हत्वा प्राग्ज्योतिषं पार्थः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ७.३०.१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସତତ ସଖା, ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ (ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ) ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷରେ ବଧ କରି ପାର୍ଥ ଡାହାଣକୁ ଫେରିଲେ।
7.30.2
ततो गान्धारराजस्य सुतौ परपुरञ्जयौ ।
अर्देतामर्जुनं सङ्ख्ये भ्रातरौ वृषकाचलौ ॥ ७.३०.२ ॥
ତା'ପରେ ଗାନ୍ଧାର ରାଜାଙ୍କ ଶତ୍ରୁନଗର ଜୟୀ ଦୁଇ ପୁତ୍ର, ଭାଇ ବୃଷକ ଓ ଅଚଳ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
7.30.3
तौ समेत्यार्जुनं वीरौ पुरः पश्चाच्च धन्वितौ ।
अविध्येतां महावेगैर्निशितैराशुगैर्भृशम् ॥ ७.३०.३ ॥
ସେହି ଦୁଇ ବୀର ଧନୁର୍ଧର ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖ ଓ ପଛରୁ ଆସି, ବେଗବାନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.30.4
वृषकस्य हयान्सूतं धनुश्छत्रं रथं ध्वजम् ।
तिलशो व्यधमत्पार्थः सौबलस्य शितैः शरैः ॥ ७.३०.४ ॥
ପାର୍ଥ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ବୃଷକଙ୍କ ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି, ଧନୁ, ଛତା, ରଥ ଓ ଧ୍ୱଜକୁ ତିଳ ତିଳ କରି ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
7.30.5
ततोऽर्जुनः शरव्रातैर्जानाप्रहरणैरपि ।
गान्धारानाकुलांश्चक्रे सौबलप्रमुखान्पुनः ॥ ७.३०.५ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ବାଣର ବର୍ଷା ଓ ଆଣ୍ଠୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁଥିବା ଅସ୍ତ୍ରରେ ସୌବଳପ୍ରମୁଖ ଗାନ୍ଧାରଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ବ୍ୟାକୁଳ କଲେ।
7.30.6
ततः पञ्चशतान्वीरान्गान्धारानुद्यतायुधान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय क्रुद्धो बाणैर्धनञ्जयः ॥ ७.३०.६ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଧନଞ୍ଜୟ ଉଦ୍ୟତ-ଅସ୍ତ୍ର ପାଞ୍ଚଶହ ଗାନ୍ଧାର ବୀରଙ୍କୁ ବାଣରେ ମୃତ୍ୟୁଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
7.30.7
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवतीर्य महाभुजः ।
आरुरोह रथं भ्रातुरन्यश्च धनुराददे ॥ ७.३०.७ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରିଗଲେ ସେ ମହାବାହୁ ଶୀଘ୍ର ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଭାଇଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ; ଅନ୍ୟଜଣେ ଧନୁ ଧରିଲେ।
7.30.8
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ वृषकाचलौ ।
शरवर्षेण बीभत्सुमविध्येतां मुहुर्मुहुः ॥ ७.३०.८ ॥
ଏକା ରଥରେ ଚଢ଼ିଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଭାଇ ବୃଷକ ଓ ଅଚଳ ଶରବର୍ଷାରେ ବାରମ୍ବାର ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କୁ ବିନ୍ଧିଲେ।
7.30.9
स्यालौ तव महात्मानौ राजानौ वृषकाचलौ ।
भृशं विजघ्नतुः पार्थमिन्द्रं वृत्रबलाविव ॥ ७.३०.९ ॥
ଆପଣଙ୍କ ଶ୍ୟାଳକ, ମହାତ୍ମା ରାଜା ବୃଷକ ଓ ଅଚଳ ବୃତ୍ର ଓ ବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲାପରି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ଭାବେ ଆଘାତ କଲେ।
7.30.10
लब्धलक्षौ तु गान्धारावहतां पाण्डवं पुनः ।
नैदाघवार्षिकौ मासौ लोकं घर्मांशुभिर्यथा ॥ ७.३०.१० ॥
ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧି ସେହି ଦୁଇ ଗାନ୍ଧାର ପୁଣି ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ, ଯେପରି ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଓ ବର୍ଷା ଋତୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ ଜଗତକୁ ତପାନ୍ତି।
7.30.11
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ राजानौ वृषकाचलौ ।
संश्चिष्टाङ्गौ स्थितौ राजञ्जघानैकेषुणाऽर्जुनः ॥ ७.३०.११ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ ଲାଗି ରହିଥିବା ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ର ରାଜା ବୃଷକ ଓ ଅଚଳଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ବଧ କଲେ।
7.30.12
तौ रथात्सिंहसंकाशौ लोहिताक्षौ महाभुजौ ।
राजन्सम्पेततुर्वीरौ सोदर्यावेकलक्षणौ ॥ ७.३०.१२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସିଂହ ସଦୃଶ, ରକ୍ତନେତ୍ର, ମହାବାହୁ ସେହି ଦୁଇ ବୀର ସହୋଦର, ଏକା ଲକ୍ଷଣ ବିଶିଷ୍ଟ, ରଥରୁ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.30.13
तयोर्भूमिं गतौ देहौ रथाद्बन्धुजनप्रियौ ।
यशो दशः दिशः पुण्यं गमयित्वा व्यवस्थितौ ॥ ७.३०.१३ ॥
ରଥରୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଶରୀର, ଯାହା ବନ୍ଧୁଜନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲା, ଯଶ, ଦିଗ ଓ ପୁଣ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଇ ସ୍ଥିର ରହିଲା।
7.30.14
दृष्ट्वा विनिहतौ सङ्ख्ये मातुलावपलायिनौ ।
भृशं मुमुचुरश्रूणि पुत्रास्तव विशांपते ॥ ७.३०.१४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ନିହତ, ପଳାୟନ ନ କରିଥିବା ସେ ଦୁଇ ମାମୁଁଙ୍କୁ ଦେଖି, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଲୁହ ଢାଳିଲେ।
7.30.15
निहतौ भ्रातरौ दृष्ट्वा मायाशतविशारदः ।
कृष्णौ सम्मोहन्मायां विदधे शकुनिस्ततः ॥ ७.३०.१५ ॥
ଭାଇମାନେ ନିହତ ହେବା ଦେଖି, ଶହେ ମାୟାରେ ନିପୁଣ ଶକୁନି ତେବେ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବାକୁ ମାୟା ରଚିଲା।
7.30.16
लगुडायोगुडाश्मानः शतघ्न्यश्च सशक्तयः ।
गदापरिघनिस्त्रिंशशूलमुद्गरपट्टसाः ॥ ७.३०.१६ ॥
ଲଗୁଡ, ଲୁହାର ଗୋଲା, ପଥର, ଶତଘ୍ନୀ, ଶକ୍ତି, ଗଦା, ପରିଘ, ଖଡ୍ଗ, ଶୂଳ, ମୁଦ୍ଗର ଓ ପଟ୍ଟସ।
7.30.17
सकम्पनर्ष्टिनखरा मुसलानि परश्वथाः ।
क्षुराः क्षुरप्रनालीका वत्सदन्तास्थिसन्धयः ॥ ७.३०.१७ ॥
କମ୍ପନ, ଋଷ୍ଟି, ନଖ, ମୁସଳ, ପରଶୁ, କ୍ଷୁର, କ୍ଷୁରପ୍ର, ନାଳୀକ, ବତ୍ସଦନ୍ତ ଓ ଅସ୍ଥିସନ୍ଧି ଅସ୍ତ୍ର।
7.30.18
चक्राणि विशिखाः प्रासा विविधान्यायुधानि च ।
प्रपेतुः शतशो दिग्भ्यः प्रदिग्भ्यश्चार्जुनं प्रति ॥ ७.३०.१८ ॥
ଚକ୍ର, ବାଣ, ପ୍ରାସ ଓ ନାନା ଆୟୁଧ ଶହେ ଶହେ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରୁ ଅର୍ଜୁନ ଆଡ଼କୁ ପଡ଼ିଲା।
7.30.19
खरोष्ट्रमहिषाः सिंहा व्याघ्राः सृमरचित्रकाः ।
ऋक्षाः सालावृका गृध्राः कपयश्च सरीसृपाः ॥ ७.३०.१९ ॥
ଗଧ, ଓଟ, ମଈଁଷ, ସିଂହ, ବାଘ, ସୃମର ଓ ଚିତ୍ରକ ମୃଗ, ଭାଲୁ, ଶିଆଳ, ଶାଗୁଣା, ବାନର ଓ ସରୀସୃପ।
7.30.20
विविधानि च रक्षांसि क्षुधितान्यर्जुनं प्रति ।
सङ्क्रुद्धान्यभ्यधावन्त विविधानि वयांसि च ॥ ७.३०.२० ॥
କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ ବିବିଧ ରାକ୍ଷସ ଓ କ୍ରୋଧୀ ବିବିଧ ପକ୍ଷୀ ଅର୍ଜୁନ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.30.21
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
विसृजन्निषुजालानि सहसा तान्यताडयत् ॥ ७.३०.२१ ॥
ସେତେବେଳେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ଶୂର କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ବାଣଜାଲ ଛାଡ଼ି ସହସା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.30.22
ते हन्यमानाः शूरेण प्रवरैः सायकैर्दृढैः ।
विरुवन्तो महारावान्विनेशुः सर्वतो हताः ॥ ७.३०.२२ ॥
ଶୂରଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଓ ଦୃଢ଼ ଶରରେ ଆହତ ହୋଇ ସେମାନେ ମହା ଚିତ୍କାର କରି ସବୁଦିଗରେ ପଡ଼ି ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ।
7.30.23
ततस्तमः प्रादुरभूदर्जुनस्य रथं प्रति ।
तस्माच्च तमसो वचाः क्रूराः पार्थमभर्त्सयन् ॥ ७.३०.२३ ॥
ସେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ରଥ ଆଡ଼କୁ ଅନ୍ଧାର ପ୍ରକଟ ହେଲା; ସେହି ଅନ୍ଧାରରୁ କ୍ରୂର ବାଣୀ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଖାଇଲା।
7.30.24
तत्तमो भैरवं घोरं भयकर्तृ महाहवे ।
उत्तमास्त्रेण महता ज्यौतिषेणार्जुनोऽवधीत् ॥ ७.३०.२४ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର, ଘୋର, ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟ ଉପୁଜାଇଥିବା ସେହି ଅନ୍ଧାରକୁ ଅର୍ଜୁନ ଉତ୍ତମ ଓ ମହାନ ଜ୍ୟୌତିଷ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବିନଷ୍ଟ କଲେ।
7.30.25
हते तस्मिञ्जलौघास्तु प्रादुरासन्भयानकाः ।
अम्भसस्तस्य नाशार्थमादित्यास्त्रमथार्जुनः।
प्रायुङ्क्ताम्भस्ततस्तेन प्रायशोऽस्त्रेण शोषितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
ସେ ନିହତ ହେବା ପରେ ଭୟଙ୍କର ଜଳପ୍ରବାହ ଉପୁଜିଲା। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଅର୍ଜୁନ ଆଦିତ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ; ସେହି ଅସ୍ତ୍ରରେ ସେ ଜଳ ପ୍ରାୟ ସବୁ ଶୁଖିଗଲା।
7.30.26
एवं बहुविधा मायाः सौबलस्य कृताः कृताः ।
जघानास्त्रबलेनाशु प्रहसन्नर्जुनोऽब्रवीत् ॥ ७.३०.२६ ॥
ଏହିପରି ସୌବଳଙ୍କ ବହୁବିଧ ମାୟା ବାରମ୍ବାର ସୃଷ୍ଟି ହେଲା; ଅର୍ଜୁନ ଅସ୍ତ୍ରବଳରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ କରି ହସି ହସି କହିଲେ।
7.30.27
दुर्द्यूतदेविन्गान्धारे नाक्षान्क्षिपति गाण्डिवम् ।
ज्वलितान्निशितांस्तीक्ष्णाञ्शरान्क्षिपतिगाण्डिवं ॥ ७.३०.२७ ॥
ହେ ଗାନ୍ଧାର, ଦୁର୍ଦ୍ୟୁତ ଖେଳାଳି, ଗାଣ୍ଡିବ ପାଶା ଫିଙ୍ଗୁନାହିଁ; ଗାଣ୍ଡିବ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଧାର ଥିବା ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରୁଛି।
7.30.28
तदा हतासु मायासु त्रस्तोऽर्जुनशराहतः ।
अपायाञ्जवनैरश्वैः शकुनिः प्राकृतो यथा ॥ ७.३०.२८ ॥
ସେତେବେଳେ ମାୟା ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବାଣରେ ଆହତ ଭୀତ ଶକୁନି ସାଧାରଣ ମଣିଷ ପରି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ପଳାଇଗଲା।
7.30.29
ततोऽर्जुनोऽस्त्रविच्छैघ्र्यं दर्शयन्नात्मनोऽरिषु ।
अभ्यवर्षच्छरौधेण कौरवाणामनीकिनीम् ॥ ७.३०.२९ ॥
ତା'ପରେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ଜାଣିଥିବା ଅର୍ଜୁନ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶୀଘ୍ରତା ଦେଖାଇ ବାଣଧାରାରେ କୌରବ ସେନା ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ।
7.30.30
सा हन्यमाना पार्थेन तव पुत्रस्य वाहिनी ।
द्वैधीभूता महाराज गङ्गेवासाद्य पर्वतम् ॥ ७.३०.३० ॥
ହେ ମହାରାଜ, ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଉଥିବା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ସେହି ସେନା, ପର୍ବତରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଗଙ୍ଗା ପରି ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା।
7.30.31
द्रोणमेवान्वपद्यन्त केचित्तत्र नरर्षभाः ।
केचिद्दुर्योधनं राजन्नर्द्यमानाः किरीटिना ॥ ७.३०.३१ ॥
ସେଠାରେ କେତେକ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ; ହେ ରାଜନ୍, କେତେକ କିରୀଟୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହୋଇ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।
7.30.32
नापश्याम ततस्त्वेनं सैन्ये वै रजसावृते ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषः श्रुतो दक्षिणतो मया ॥ ७.३०.३२ ॥
ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ସେନାରେ ତାହାଙ୍କୁ ଆମେ ସେତେବେଳେ ଦେଖିଲୁ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଗାଣ୍ଡୀବର ଘୋଷ ମୁଁ ଶୁଣିଲି।
7.30.33
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषं वादित्राणां च निःस्वनम् ।
गाण्डीवस्य तु निर्घोषो व्यतिक्रम्यास्पृशद्दिवम् ॥ ७.३०.३३ ॥
ଶଙ୍ଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଘୋଷ ଏବଂ ବାଦ୍ୟର ନାଦ; କିନ୍ତୁ ଗାଣ୍ଡୀବର ଘୋଷ ସେସବୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଲା।
7.30.34
ततः पुनर्दक्षिणतः सङ्ग्रामश्चित्रयोधिनाम् ।
सुयुद्धं चार्जुनस्यासीदहं द्रोणमन्वियाम् ॥ ७.३०.३४ ॥
ତା'ପରେ ପୁଣି ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବିଚିତ୍ର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଭୀଷଣ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ମୁଁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଗଲି।
7.30.35
यौधिष्ठिराभ्यनीकानि प्रहरन्ति ततस्ततः ।
नानाविधान्यनीकानि पुत्राणां तव भारत।
अर्जुनो व्यधमत्काले दिवीवाभ्राणि मारुतः ॥ ७.३०.३५ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନା ଏଣେତେଣେ ପ୍ରହାର କରୁଛନ୍ତି; ହେ ଭାରତ, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ନାନା ପ୍ରକାର ସେନାକୁ ଅର୍ଜୁନ ଯଥା ସମୟରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ, ଆକାଶରେ ପବନ ମେଘକୁ ଉଡ଼ାଇଦିଏ ପରି।
7.30.36
तं वासवमिवायान्तं भूरिवर्षं शरौघिणम् ।
महेष्वासा नरव्याघ्रा नोग्रं केचिदवारयन् ॥ ७.३०.३६ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଆସୁଥିବା, ବର୍ଷା ପରି ଶର-ଧାରା ବର୍ଷାଉଥିବା ତାହାକୁ କେତେକ ମହାଧନୁର୍ଧର ନରବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ ଭୀଷଣ ଭାବେ ରୋକି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
7.30.37
ते हन्यमानाः पार्थेन त्वदीया व्यथिता भृशम् ।
स्वानेव बहवो जघ्नुर्विद्रवन्तस्ततस्ततः ॥ ७.३०.३७ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ପଳାଉ ପଳାଉ ଏଣେତେଣେ ଅନେକ ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ହିଁ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.30.38
तेऽर्जुनेन शरा मुक्ताः कङ्कपत्रास्तनुच्छिदः ।
शलभा इव सम्पेतुः संवृण्वाना दिशो दश ॥ ७.३०.३८ ॥
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ସେହି କଙ୍କପତ୍ର ବାଣମାନେ ଶରୀର ଭେଦ କରି ପଙ୍ଗପାଳ ପରି ପଡ଼ି ଦଶ ଦିଗକୁ ଆବୃତ କଲେ।
7.30.39
तुरगं रथिनं नागं पदातिमपि मारिष ।
विनिर्भिद्य क्षितिं जग्मुर्वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.३०.३९ ॥
ହେ ମାରିଷ, ଘୋଡ଼ା, ରଥୀ, ହାତୀ ଓ ପଦାତିକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭେଦ କରି ସେ ବାଣମାନେ ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ପଶିଗଲେ, ସର୍ପମାନେ ବଲ୍ମୀକରେ ପଶିଲା ପରି।
7.30.40
न च द्वितीयं व्यसृजत्कुञ्जराश्वनरेषु सः ।
पृथगेकशरारुग्णा निपेतुस्ते गतासवः ॥ ७.३०.४० ॥
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଏକ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ପ୍ରାଣହୀନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ।
7.30.41
हतैर्मनुष्यौर्द्विरदैश्च सर्वतः ।
शराभिसृष्टैश्च हयैर्निपातितैः।
तदाऽश्वगोमायुबलाभिनादितं ।
विचित्रमायोधशिरो बभूव तत् ॥ ७.३०.४१ ॥
ସବୁଦିଗରେ ମରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଓ ହାତୀ ଏବଂ ବାଣରେ ପଡ଼ିଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସେତେବେଳେ ଘୋଡ଼ା, ଶିଆଳ ଓ ଗିଧଙ୍କ ରବରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ରଣମୁଖ ଅଦ୍ଭୁତ ହୋଇଗଲା।
7.30.42
पिता सुतं त्यजति सुहृद्वरं सुहृत् ।
तथैव पुत्रः पितरं शरातुरः।
स्वरक्षणे कृतमतयस्तदा जना ।
सत्यजन्ति वाहानपि पार्थपीडिताः ॥ ७.३०.४२ ॥
ପିତା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁହୃଦ ସୁହୃଦକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି; ସେହିପରି ବାଣପୀଡ଼ିତ ପୁତ୍ର ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି; ନିଜ ରକ୍ଷାରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା, ପାର୍ଥପୀଡ଼ିତ ଲୋକମାନେ ସେତେବେଳେ ନିଜ ବାହନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି।