மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.30.1
प्रियमिन्द्रस्य सततं सखायममितौजसम् ।
हत्वा प्राग्ज्योतिषं पार्थः प्रदक्षिणमवर्तत ॥ ७.३०.१ ॥
இந்திரனின் அன்பிற்குரிய, எப்போதும் நண்பனான, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட (பகதத்தனை) பிராக்ஜ்யோதிஷத்தில் கொன்று பார்த்தன் வலமாகத் திரும்பினான்.
7.30.2
ततो गान्धारराजस्य सुतौ परपुरञ्जयौ ।
अर्देतामर्जुनं सङ्ख्ये भ्रातरौ वृषकाचलौ ॥ ७.३०.२ ॥
பின்னர் காந்தார மன்னனின் பகைநகர் வென்ற இரு மகன்கள், சகோதரர்கள் விருஷகனும் அசலனும், போரில் அர்ஜுனனைத் தாக்கினர்.
7.30.3
तौ समेत्यार्जुनं वीरौ पुरः पश्चाच्च धन्वितौ ।
अविध्येतां महावेगैर्निशितैराशुगैर्भृशम् ॥ ७.३०.३ ॥
அந்த இரு வீரர்களும், வில்லாளிகளாக, அர்ஜுனனை முன்னிலும் பின்னிலும் சுற்றி வந்து, வேகமான கூரிய அம்புகளால் கடுமையாகத் துளைத்தனர்.
7.30.4
वृषकस्य हयान्सूतं धनुश्छत्रं रथं ध्वजम् ।
तिलशो व्यधमत्पार्थः सौबलस्य शितैः शरैः ॥ ७.३०.४ ॥
பார்த்தன் கூரிய அம்புகளால் விருஷகனின் குதிரைகள், தேரோட்டி, வில், குடை, தேர், கொடி ஆகியவற்றை எள்ளளவாகச் சிதறடித்தான்.
7.30.5
ततोऽर्जुनः शरव्रातैर्जानाप्रहरणैरपि ।
गान्धारानाकुलांश्चक्रे सौबलप्रमुखान्पुनः ॥ ७.३०.५ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் அம்புத் தொகுதிகளாலும், முழங்கால்வரை தாக்கும் ஆயுதங்களாலும் சௌபலனைத் தலைவனாகக் கொண்ட காந்தாரர்களை மீண்டும் கலங்கச் செய்தான்.
7.30.6
ततः पञ्चशतान्वीरान्गान्धारानुद्यतायुधान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय क्रुद्धो बाणैर्धनञ्जयः ॥ ७.३०.६ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த தனஞ்ஜயன், ஆயுதங்களை ஓங்கியிருந்த ஐநூறு காந்தார வீரர்களை அம்புகளால் யமலோகத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.30.7
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवतीर्य महाभुजः ।
आरुरोह रथं भ्रातुरन्यश्च धनुराददे ॥ ७.३०.७ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்டதும் மகாபாகுவான அவன் விரைவாகத் தேரிலிருந்து இறங்கி சகோதரனின் தேரில் ஏறினான்; மற்றவன் வில்லை எடுத்துக்கொண்டான்।
7.30.8
तावेकरथमारूढौ भ्रातरौ वृषकाचलौ ।
शरवर्षेण बीभत्सुमविध्येतां मुहुर्मुहुः ॥ ७.३०.८ ॥
ஒரே தேரில் ஏறிய அந்த இரு சகோதரர்களான வ்ருஷகனும் அசலனும் அம்புமழையால் பீபத்ஸுவை மீண்டும் மீண்டும் துளைத்தனர்।
7.30.9
स्यालौ तव महात्मानौ राजानौ वृषकाचलौ ।
भृशं विजघ्नतुः पार्थमिन्द्रं वृत्रबलाविव ॥ ७.३०.९ ॥
உமது மைத்துனர்களான மகாத்மாக்களும் அரசர்களுமான வ்ருஷகனும் அசலனும் வ்ருத்திரனும் பலனும் இந்திரனைத் தாக்கியதுபோல பார்த்தனை கடுமையாகத் தாக்கினர்।
7.30.10
लब्धलक्षौ तु गान्धारावहतां पाण्डवं पुनः ।
नैदाघवार्षिकौ मासौ लोकं घर्मांशुभिर्यथा ॥ ७.३०.१० ॥
குறி தவறாத அந்த இரு காந்தாரர்களும் மீண்டும் பாண்டவனைத் தாக்கினர், கோடையும் மழைக்காலமும் சூரியக் கதிர்களால் உலகை வாட்டுவதுபோல.
7.30.11
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ राजानौ वृषकाचलौ ।
संश्चिष्टाङ्गौ स्थितौ राजञ्जघानैकेषुणाऽर्जुनः ॥ ७.३०.११ ॥
அரசே, தேரில் நின்று ஒருவரையொருவர் நெருக்கமாக நின்ற அந்த நரவ்யாக்ர அரசர்களான வ்ருஷகனையும் அசலனையும் அர்ஜுனன் ஒரே அம்பால் கொன்றான்।
7.30.12
तौ रथात्सिंहसंकाशौ लोहिताक्षौ महाभुजौ ।
राजन्सम्पेततुर्वीरौ सोदर्यावेकलक्षणौ ॥ ७.३०.१२ ॥
அரசே, சிங்கம் போன்ற, சிவந்த கண்களும் மகாபாகுவுமான அந்த இரு வீரச் சகோதரர்களும், ஒரே அடையாளமுடையவர்களும், தேரிலிருந்து விழுந்தனர்।
7.30.13
तयोर्भूमिं गतौ देहौ रथाद्बन्धुजनप्रियौ ।
यशो दशः दिशः पुण्यं गमयित्वा व्यवस्थितौ ॥ ७.३०.१३ ॥
தேரிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்த அவர்கள் இருவரின் உடல்கள், உறவினர்களுக்குப் பிரியமானவை; புகழையும், திசைகளையும், புண்ணியத்தையும் அடைவித்து நின்றன.
7.30.14
दृष्ट्वा विनिहतौ सङ्ख्ये मातुलावपलायिनौ ।
भृशं मुमुचुरश्रूणि पुत्रास्तव विशांपते ॥ ७.३०.१४ ॥
போரில் கொல்லப்பட்டு, புறமுதுகிடாத அந்த இரு மாமன்மாரையும் கண்டு, மக்களின் தலைவரே, உம் மகன்கள் மிகவும் கண்ணீர் சிந்தினர்.
7.30.15
निहतौ भ्रातरौ दृष्ट्वा मायाशतविशारदः ।
कृष्णौ सम्मोहन्मायां विदधे शकुनिस्ततः ॥ ७.३०.१५ ॥
சகோதரர்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, நூறு மாயங்களில் வல்லவனான சகுனி, அப்போது கிருஷ்ணர்களை மயக்க மாயையைச் செய்தான்.
7.30.16
लगुडायोगुडाश्मानः शतघ्न्यश्च सशक्तयः ।
गदापरिघनिस्त्रिंशशूलमुद्गरपट्टसाः ॥ ७.३०.१६ ॥
தடிகள், இரும்பு உருண்டைகள், கற்கள், சதக்னிகள், ஈட்டிகளுடன் சக்திகள், கதைகள், பரிகங்கள், வாள்கள், சூலங்கள், முத்கரங்கள், பட்டசங்கள்.
7.30.17
सकम्पनर्ष्टिनखरा मुसलानि परश्वथाः ।
क्षुराः क्षुरप्रनालीका वत्सदन्तास्थिसन्धयः ॥ ७.३०.१७ ॥
கம்பனங்கள், ருஷ்டிகள், நகங்கள், உலக்கைகள், கோடரிகள், கூர்மையான ஆயுதங்கள், க்ஷுரப்ரங்கள், நாளீகங்கள், வத்சதந்தங்கள், எலும்பு இணைப்பு ஆயுதங்கள்.
7.30.18
चक्राणि विशिखाः प्रासा विविधान्यायुधानि च ।
प्रपेतुः शतशो दिग्भ्यः प्रदिग्भ्यश्चार्जुनं प्रति ॥ ७.३०.१८ ॥
சக்கரங்கள், அம்புகள், ஈட்டிகள் மற்றும் பல வகை ஆயுதங்கள், நூற்றுக்கணக்கில் திசைகளிலிருந்தும் உபதிசைகளிலிருந்தும் அர்ஜுனனை நோக்கி விழுந்தன.
7.30.19
खरोष्ट्रमहिषाः सिंहा व्याघ्राः सृमरचित्रकाः ।
ऋक्षाः सालावृका गृध्राः कपयश्च सरीसृपाः ॥ ७.३०.१९ ॥
கழுதைகளும், ஒட்டகங்களும், எருமைகளும், சிங்கங்களும், புலிகளும், சृமரங்களும், புள்ளி மான்களும், கரடிகளும், ஓநாய்களும், கழுகுகளும், குரங்குகளும், ஊர்வனங்களும்.
7.30.20
विविधानि च रक्षांसि क्षुधितान्यर्जुनं प्रति ।
सङ्क्रुद्धान्यभ्यधावन्त विविधानि वयांसि च ॥ ७.३०.२० ॥
பசியுடன் இருந்த பலவகை அரக்கர்களும், கோபங்கொண்ட பலவகைப் பறவைகளும் அர்ஜுனனை நோக்கி பாய்ந்தன.
7.30.21
ततो दिव्यास्त्रविच्छूरः कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
विसृजन्निषुजालानि सहसा तान्यताडयत् ॥ ७.३०.२१ ॥
அப்போது தெய்வீக அஸ்திரங்களை அறிந்த வீரன் குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன், அம்புவலைகளை ஏவி உடனே அவற்றைத் தாக்கினான்.
7.30.22
ते हन्यमानाः शूरेण प्रवरैः सायकैर्दृढैः ।
विरुवन्तो महारावान्विनेशुः सर्वतो हताः ॥ ७.३०.२२ ॥
வீரனின் சிறந்த, உறுதியான அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, பெரும் ஓலமிட்டபடி அவை எல்லாப் புறமும் வீழ்ந்து அழிந்தன.
7.30.23
ततस्तमः प्रादुरभूदर्जुनस्य रथं प्रति ।
तस्माच्च तमसो वचाः क्रूराः पार्थमभर्त्सयन् ॥ ७.३०.२३ ॥
அப்போது அர்ஜுனனின் தேர் நோக்கி இருள் தோன்றியது; அந்த இருளிலிருந்து கொடிய குரல்கள் பார்த்தனை மிரட்டின.
7.30.24
तत्तमो भैरवं घोरं भयकर्तृ महाहवे ।
उत्तमास्त्रेण महता ज्यौतिषेणार्जुनोऽवधीत् ॥ ७.३०.२४ ॥
அந்தப் பயங்கரமான, கொடிய, பெரும்போரில் அச்சமூட்டிய அந்த இருளை அர்ஜுனன் உயர்ந்த மகத்தான ஜ்யௌதிஷ அஸ்திரத்தால் அழித்தான்.
7.30.25
हते तस्मिञ्जलौघास्तु प्रादुरासन्भयानकाः ।
अम्भसस्तस्य नाशार्थमादित्यास्त्रमथार्जुनः।
प्रायुङ्क्ताम्भस्ततस्तेन प्रायशोऽस्त्रेण शोषितम् ॥ ७.३०.२५ ॥
அவன் கொல்லப்பட்டதும் பயங்கரமான நீர்ப் பெருக்குகள் தோன்றின. அவற்றை அழிக்க அர்ஜுனன் ஆதித்யாஸ்திரத்தை ஏவினான்; அந்த அஸ்திரத்தால் அந்த நீர் பெரும்பாலும் வற்றிப்போனது.
7.30.26
एवं बहुविधा मायाः सौबलस्य कृताः कृताः ।
जघानास्त्रबलेनाशु प्रहसन्नर्जुनोऽब्रवीत् ॥ ७.३०.२६ ॥
இவ்வாறு சௌபலனின் பலவகை மாயைகள் மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டன; அர்ஜுனன் அஸ்திரத்தின் வலிமையால் அவற்றை விரைவில் அழித்து சிரித்தபடி கூறினான்.
7.30.27
दुर्द्यूतदेविन्गान्धारे नाक्षान्क्षिपति गाण्डिवम् ।
ज्वलितान्निशितांस्तीक्ष्णाञ्शरान्क्षिपतिगाण्डिवं ॥ ७.३०.२७ ॥
துாதேவினான கந்தாரனே, கௌண்டீவம் பகடைகளை எறியவில்லை; கௌண்டீவம் எரியும், கூர்மையான, கடுமையான அம்புகளை எய்கிறது.
7.30.28
तदा हतासु मायासु त्रस्तोऽर्जुनशराहतः ।
अपायाञ्जवनैरश्वैः शकुनिः प्राकृतो यथा ॥ ७.३०.२८ ॥
அப்போது மாயைகள் அழிக்கப்பட்டதும், அர்ஜுனனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட பயந்த சகுனி, சாதாரண மனிதனைப் போல வேகமான குதிரைகளில் ஓடிவிட்டான்.
7.30.29
ततोऽर्जुनोऽस्त्रविच्छैघ्र्यं दर्शयन्नात्मनोऽरिषु ।
अभ्यवर्षच्छरौधेण कौरवाणामनीकिनीम् ॥ ७.३०.२९ ॥
அப்போது அஸ்திரங்களை அறிந்த அர்ஜுனன், எதிரிகளிடையே தன் விரைவைக் காட்டி, அம்புகளின் பெருக்கால் கௌரவர்களின் படையின் மேல் மழை பொழிந்தான்.
7.30.30
सा हन्यमाना पार्थेन तव पुत्रस्य वाहिनी ।
द्वैधीभूता महाराज गङ्गेवासाद्य पर्वतम् ॥ ७.३०.३० ॥
மகாராஜனே, பிருதையின் மகனால் கொல்லப்பட்ட உம் மகனின் அந்தப் படை, மலையை அடைந்த கங்கையைப் போல இரண்டாகப் பிளந்தது.
7.30.31
द्रोणमेवान्वपद्यन्त केचित्तत्र नरर्षभाः ।
केचिद्दुर्योधनं राजन्नर्द्यमानाः किरीटिना ॥ ७.३०.३१ ॥
அங்கு சில நரரிஷபர்கள் துரோணரை நோக்கிச் சென்றனர்; அரசே, சிலர் கிரீடியால் துன்புறுத்தப்பட்டு துரியோதனனை நோக்கிச் சென்றனர்.
7.30.32
नापश्याम ततस्त्वेनं सैन्ये वै रजसावृते ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषः श्रुतो दक्षिणतो मया ॥ ७.३०.३२ ॥
அப்போது தூசியால் மூடப்பட்ட படையில் அவனைக் காணவில்லை; ஆனால் வலப்புறத்திலிருந்து காண்டீவத்தின் ஒலியை நான் கேட்டேன்.
7.30.33
शङ्खदुन्दुभिनिर्घोषं वादित्राणां च निःस्वनम् ।
गाण्डीवस्य तु निर्घोषो व्यतिक्रम्यास्पृशद्दिवम् ॥ ७.३०.३३ ॥
சங்கங்களும் துந்துபிகளும் முழங்கும் ஒலியும் பிற இசைக்கருவிகளின் ஒலியும்; ஆனால் காண்டீவத்தின் முழக்கம் அவை அனைத்தையும் கடந்து வானைத் தொட்டது.
7.30.34
ततः पुनर्दक्षिणतः सङ्ग्रामश्चित्रयोधिनाम् ।
सुयुद्धं चार्जुनस्यासीदहं द्रोणमन्वियाम् ॥ ७.३०.३४ ॥
பின்னர் மீண்டும் வலப்புறத்தில் வியக்கத்தக்க வீரர்களின் போர் நிகழ்ந்தது; அர்ஜுனனின் கடும் போர் நடந்தது; நான் துரோணரை நோக்கிச் சென்றேன்.
7.30.35
यौधिष्ठिराभ्यनीकानि प्रहरन्ति ततस्ततः ।
नानाविधान्यनीकानि पुत्राणां तव भारत।
अर्जुनो व्यधमत्काले दिवीवाभ्राणि मारुतः ॥ ७.३०.३५ ॥
யுதிஷ்டிரரின் படைகள் இங்கும் அங்கும் தாக்குகின்றன; பாரதா, உம் மகன்களின் பல வகைப் படைகளை அர்ஜுனன் தக்க நேரத்தில் சிதறடித்தான், ஆகாயத்தில் காற்று மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல.
7.30.36
तं वासवमिवायान्तं भूरिवर्षं शरौघिणम् ।
महेष्वासा नरव्याघ्रा नोग्रं केचिदवारयन् ॥ ७.३०.३६ ॥
இந்திரனைப் போல் வந்து பெரும் மழை பொழிந்து அம்புகளின் பெருக்கை வீசிய அவனை, சில மகாவில்லாளி நரவ்யாக்ரர்களும் உக்கிரமாக தடுக்க முடியவில்லை.
7.30.37
ते हन्यमानाः पार्थेन त्वदीया व्यथिता भृशम् ।
स्वानेव बहवो जघ्नुर्विद्रवन्तस्ततस्ततः ॥ ७.३०.३७ ॥
பார்த்தனால் தாக்கப்பட்ட உங்கள் வீரர்கள் மிகவும் துன்புற்று ஓடியபடி இங்கும் அங்குமாக பலர் தம்மவர்களையே தாக்கினர்.
7.30.38
तेऽर्जुनेन शरा मुक्ताः कङ्कपत्रास्तनुच्छिदः ।
शलभा इव सम्पेतुः संवृण्वाना दिशो दश ॥ ७.३०.३८ ॥
அர்ஜுனனால் விடுக்கப்பட்ட அந்த கங்கபத்திர அம்புகள், உடல்களை துளைத்து, வெட்டுக்கிளிகள் போல விழுந்து பத்துத் திசைகளையும் மறைத்தன.
7.30.39
तुरगं रथिनं नागं पदातिमपि मारिष ।
विनिर्भिद्य क्षितिं जग्मुर्वल्मीकमिव पन्नगाः ॥ ७.३०.३९ ॥
ஓ மாரிஷா, குதிரையையும், தேரோனையும், யானையையும், காலாளையும்கூட துளைத்து அவை நிலத்தில் புகுந்தன, பாம்புகள் புற்றில் நுழைவது போல.
7.30.40
न च द्वितीयं व्यसृजत्कुञ्जराश्वनरेषु सः ।
पृथगेकशरारुग्णा निपेतुस्ते गतासवः ॥ ७.३०.४० ॥
யானைகள், குதிரைகள், மனிதர்கள் மீது அவன் இரண்டாவது அம்பை விடவில்லை; ஒவ்வொருவரும் ஒரே அம்பால் காயமுற்று உயிரிழந்து விழுந்தனர்.
7.30.41
हतैर्मनुष्यौर्द्विरदैश्च सर्वतः ।
शराभिसृष्टैश्च हयैर्निपातितैः।
तदाऽश्वगोमायुबलाभिनादितं ।
विचित्रमायोधशिरो बभूव तत् ॥ ७.३०.४१ ॥
எங்கும் கொல்லப்பட்ட மனிதர்களாலும் யானைகளாலும், அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்ட குதிரைகளாலும், அப்போது போர்முகம் குதிரைகளின், நரிகளின், கழுகுகளின் ஒலிகளால் எதிரொலித்து விசித்திரமானதாக ஆனது.
7.30.42
पिता सुतं त्यजति सुहृद्वरं सुहृत् ।
तथैव पुत्रः पितरं शरातुरः।
स्वरक्षणे कृतमतयस्तदा जना ।
सत्यजन्ति वाहानपि पार्थपीडिताः ॥ ७.३०.४२ ॥
தந்தை மகனையும், சிறந்த நண்பன் நண்பனையும் விட்டுவிடுகிறான்; அதுபோலவே அம்புகளால் வருந்திய மகன் தந்தையை விட்டான்; தம்மைக் காக்கத் துணிந்த, பார்த்தனால் துன்புறுத்தப்பட்ட மக்கள் அப்போது தம் வாகனங்களைக்கூட கைவிட்டனர்.