Mahābhārata · Adhyāya 7.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

7.32.1

प्रतिघातं तु सैन्यस्य नामृष्यत वृकोदरः ।
सोऽभ्याहनद्गुरुं षष्ट्या कर्णं च दशभिः शरैः ॥ ७.३२.१ ॥

Bhīma no pudo tolerar el contraataque del ejército. Hirió a su maestro Droṇa con sesenta flechas y a Karṇa con diez.

7.32.2

तस्य द्रोणः शितैर्बाणैस्तीक्ष्णधारैरजिह्मगैः ।
जीवितान्तमभिप्रेप्सुर्मर्मण्याशु जघान ह ॥ ७.३२.२ ॥

Droṇa lo hirió con flechas afiladas, de filo agudo y de vuelo recto, deseoso de poner fin a su vida, y pronto lo hirió en un punto vital.

7.32.3

आनन्तर्यमभिप्रेप्सुः षड्विंशत्या शमार्पयत् ।
कर्णो द्वादशभिर्बाणैरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३२.३ ॥

Deseoso de atacar a su vez, Karṇa lo golpeó con veintiséis flechas y luego con doce; Aśvatthāman lo golpeó con siete.

7.32.4

षङ्भिर्दुर्योधनो राजा तत एनमथाकिरत् ।
भीमसेनोऽपि तान्सर्वान्प्रत्यविध्यन्महाबलः ॥ ७.३२.४ ॥

Luego el rey Duryodhana lo cubrió con seis flechas, y el poderoso Bhīmasena les devolvió el golpe a todos ellos.

7.32.5

द्रोणं पञ्चाशतेषूणां कर्णं च दशभिः शरैः ।
दर्योधनं द्वादशभिर्दौणिमष्टाभिराशुगैः ॥ ७.३२.५ ॥

Hirió a Droṇa con cincuenta flechas, a Karṇa con diez, a Duryodhana con doce, y al hijo de Droṇa con ocho flechas veloces.

7.32.6

आरावं तुमुलं कुर्वन्नभ्यवर्तत तान्रणे ।
तस्मिन्सन्त्यति प्रामान्मृत्युसाधारणीकृते ॥ ७.३२.६ ॥

Rugiendo tumultuosamente, avanzó contra ellos en la batalla, en aquella guerra donde las vidas se habían vuelto comunes a la muerte…

7.32.7

अजातशत्रुस्तान्योधान्भीमं त्रातेत्यचोदयत् ।
ते ययुर्भीमसेनस्य समीपममितौजसः ॥ ७.३२.७ ॥

Yudhiṣṭhira, el invencible, exhortó a aquellos guerreros diciendo: "Bhīma es vuestro protector", y ellos, de poder inmenso, se acercaron a Bhīmasena.

7.32.8

युयुधानप्रभृतयो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
ते समेत्य सुसंरब्धाः सहिताः पुरुषर्षभाः ॥ ७.३२.८ ॥

Yuyudhāna y los demás, junto con los dos hijos de Mādrī, los Pāṇḍavas, aquellos toros entre los hombres, se reunieron en gran furia.

7.32.9

महेष्वासवरैर्गुप्ता द्रोणानीकं बिभित्सवः ।
समापेतुर्महावीर्या भीमप्रभृतयो रथाः ॥ ७.३२.९ ॥

Protegidos por los mejores grandes arqueros, deseando atravesar el ejército de Droṇa, los carros de gran valor encabezados por Bhīma se reunieron.

7.32.10

तान्प्रत्यगृह्णादव्यग्रो द्रोणोऽपि रथिनां वरः ।
महारथानतिबलान्वीरान्समरयोधिनः ॥ ७.३२.१० ॥

Droṇa, el mejor de los guerreros en carro, imperturbable, les hizo frente uno tras otro: los grandes carreros, de fuerza extrema, los héroes que combaten en la batalla.

7.32.11

बाह्यं मृत्युभयं कृत्वा तावकान्पाण्डवा ययुः ।
सादिनः सादिनोऽब्यघ्नंस्तथैव रथिनो रथान् ॥ ७.३२.११ ॥

Infundiendo temor de muerte desde fuera, los Pāṇḍavas se lanzaron sobre tus hombres; los jinetes golpeaban a los jinetes, y del mismo modo los carreros golpeaban carros.

7.32.12

असिशक्त्यृष्टिसङ्घातैर्युद्धमासीत्परश्वथैः ।
प्रकृष्टमसियुद्धं च बभूव कटुकोदयम् ॥ ७.३२.१२ ॥

La batalla se libró con choques de espadas, lanzas, picas y hachas; estalló una feroz lucha de espadas, cuyo desenlace fue amargo.

7.32.13

कुञ्जराणां च सम्पाते युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
अपतत्कुञ्जरादन्यो हयादन्यस्त्ववाक्शिराः ॥ ७.३२.१३ ॥

Cuando los elefantes chocaron, se desató una batalla espantosa. Uno cayó de un elefante, otro de un caballo, y otro cayó de cabeza.

7.32.14

नरो बाणविनिर्भिन्नो रथादन्यश्च मारिष ।
तत्रान्यस्य च सम्पर्दे पतितस्य विवर्मणः ॥ ७.३२.१४ ॥

¡Oh Māriṣa! Un hombre atravesado por flechas cayó de un carro; y allí, en la refriega, de otro hombre caído sin armadura…

7.32.15

शिरः प्रध्वंसयामास वक्षस्याक्रम्य कुञ्जरः ।
अपरांश्चापरेऽमृद्रन्वारणाः पतितान्नरान् ॥ ७.३२.१५ ॥

Un elefante, poniendo su pata sobre el pecho de un hombre, le aplastó la cabeza; otros elefantes pisotearon a los otros hombres caídos.

7.32.16

विषाणैश्चावनिं गत्वा व्यभिन्दन्रथिनो बहून् ।
नरान्त्रैः केचिदपरे विषाणालग्नसंश्रयैः ॥ ७.३२.१६ ॥

Algunos elefantes, tocando el suelo con sus colmillos, atravesaron a muchos guerreros de carro; otros, con las entrañas de hombres adheridas a sus colmillos…

7.32.17

बभ्रमुः समरे नागा मृद्रन्तः शतशो नरान् ।
कार्ष्णायसतनुत्राणान्नराश्वरथकुञ्जरान् ॥ ७.३२.१७ ॥

En la batalla los elefantes vagaban, pisoteando por centenares a los hombres vestidos con armaduras de hierro negro, y a hombres, caballos, carros y elefantes.

7.32.18

पतितान्पोथयाञ्चक्रुर्द्विपाः स्थूलनलानिव ।
गृध्रपत्राधिवासांसि शयनानि नारधिपाः ॥ ७.३२.१८ ॥

Los elefantes machacaron a los caídos como cañas gruesas; los señores de los hombres, vestidos con plumas de buitre, yacían en estos lechos como en camas…

7.32.19

हीमन्तः कालसम्पर्कात्सुदुःस्वान्यनुशेरते ।
हन्ति स्मात्र पिता पुत्रं रथेनाभ्येत्य संयुगे ॥ ७.३२.१९ ॥

Por el contacto con el tiempo, los desdichados yacen allí. Aquí un padre se acerca en batalla con su carro y hiere a su hijo.

7.32.20

पुत्रश्च पितरं मोहान्निर्मर्यादमवर्तत ।
रथो भग्नो ध्वजश्छिन्नश्छत्रमुर्व्यों निपातितम् ॥ ७.३२.२० ॥

Por delirio, el hijo también se comportó sin límite hacia su padre. El carro fue destrozado, el estandarte cortado y el parasol derribado al suelo.

7.32.21

युगार्धं च्छिन्नमादाय प्रदुद्राव तथा हयः ।
सासिर्बाहुर्निपतितः शिरश्छिन्नं सकुण्डलम् ॥ ७.३२.२१ ॥

Con la mitad del yugo roto, el caballo huyó. El brazo con su espada cayó, y la cabeza, con sus pendientes, fue cortada.

7.32.22

गजेनाक्षिप्य बलिना रथः सञ्चूर्णितः क्षितौ ।
रथिना ताडितो नागो नाराचेनापतत्क्षितौ ॥ ७.३२.२२ ॥

Un poderoso elefante arrojó el carro y lo hizo pedazos en el suelo. El auriga hirió al elefante con una flecha de hierro, y cayó al suelo.

7.32.23

सारोहश्चापतद्वाजी गेजेनाभ्याहतो भृशम् ।
निर्मर्यादं महद्युद्धमवर्तत सुदारुणम् ॥ ७.३२.२३ ॥

El caballo, con su jinete, fue golpeado violentamente por el elefante y cayó. La gran batalla sin límite se desató, sumamente terrible.

7.32.24

हा तात हा पुत्र सखे क्वासि तिष्ठ क्व धावसि ।
प्रहराहर जह्मेनं स्मितश्वेडितगर्जितैः।
इत्येवमुच्चैरत्यर्थं श्रूयन्ते विविधा गिरः ॥ ७.३२.२४ ॥

¡Ay, padre! ¡Ay, hijo! ¡Amigo, dónde estás? Detente, ¿adónde corres? ¡Golpea, golpea, mátalo! Así, con risas, siseos y rugidos, se oyen clamores diversos, muy altos.

7.32.25

नरस्याश्वस्य नाग्स्य समसञ्जत शोणितम् ।
उपाशाम्यद्रजो भौमं भीरून्कश्मलमाविशत् ॥ ७.३२.२५ ॥

La sangre del hombre, del caballo y del elefante se mezcló. El polvo de la tierra se asentó, y el pavor se apoderó de los temerosos.

7.32.26

चक्रेण चक्रमासाद्य वीरो वीरस्य संयुगे ।
अतीतेषुपथे काले जहार गदया सिरः ॥ ७.३२.२६ ॥

En la batalla, el héroe golpeó con su disco el disco de otro héroe, y en el momento oportuno, más allá del alcance de las flechas, le arrancó la cabeza con una maza.

7.32.27

असीत्केशपरामर्शो मुष्टियुद्धं च दारुणम् ।
नखैर्दन्तैश्च सूराणामद्वीपे द्वीपमिच्छताम् ॥ ७.३२.२७ ॥

Los héroes se agarraron de los cabellos y combatieron terriblemente a puñetazos; con uñas y dientes lucharon, buscando una isla de refugio donde no la había.

7.32.28

तत्राच्छिद्यत शूरस्य सखङ्गो बाहुरुद्यतः ।
सधुनश्चापरस्यापि सशरः साङ्कुशस्तथा ॥ ७.३२.२८ ॥

Allí fue cortado el brazo levantado de un héroe, con su espada; y de igual modo el brazo de otro, con su arco, flecha y aguijón.

7.32.29

आक्रोशदन्यमन्योऽत्र तथाऽन्यो विमुखोऽद्रवत् ।
अन्यः प्राप्तस्य चान्यस्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.३२.२९ ॥

Aquí uno gritaba desafíos a otro; otro, volviendo el rostro, huyó. Y uno arrancó del cuerpo la cabeza de otro que se había acercado.

7.32.30

सशब्दमद्रवच्चान्यः शब्दादन्योऽत्रसद्भृशम् ।
स्वानन्योऽथ परानन्यो जघान निशितैः शरैः ॥ ७.३२.३० ॥

Uno corrió gritando, y otro, sobresaltado por el ruido, se asustó mucho; uno derribó a los suyos y otro a los enemigos con flechas afiladas.

7.32.31

गिरिशृङ्गोपमश्चात्र नाराचेन निपातितः ।
मातङ्गो न्यपतद्भूमौ नदीरोध इवोष्णगे ॥ ७.३२.३१ ॥

Aquí el elefante, semejante a la cima de una montaña, derribado por una flecha de hierro, cayó al suelo como se rompe el dique de un río en la estación calurosa.

7.32.32

तथैव रथिनं नागः क्षरन्गिरिरिवारुजन् ।
अभ्यतिष्ठत्पदा भूमौ सहाश्वं सहसारथिम् ॥ ७.३२.३२ ॥

Del mismo modo el elefante, manando sangre como una montaña, aplastando al guerrero del carro, se alzó sobre él con sus patas en el suelo, junto con el caballo y el auriga.

7.32.33

शूरान्प्रहरतो दृष्ट्वा कृताश्स्त्रान्रुधिरोक्षितान् ।
बहूनप्याविशन्मोहो भीरून्हृदयदुर्बलान् ॥ ७.३२.३३ ॥

Al ver a los héroes golpeando, diestros en las armas y empapados de sangre, la confusión penetró en muchos, sobre todo en los temerosos y los de corazón débil.

7.32.34

सर्वमाविग्नमभवन्न प्राज्ञायत किञ्चन ।
सैन्येन रजसा ध्वस्तं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ७.३२.३४ ॥

Todo se agitó; nada podía distinguirse. Oscurecido por el polvo del ejército, el combate continuó sin límites.

7.32.35

ततः सेनापतिः शीघ्रमयं क्राल इति ब्रुवन् ।
नित्याभित्वरितानेव त्वरयामास पाण्डवान् ॥ ७.३२.३५ ॥

Entonces el comandante, diciendo '¡Este es el feroz!', instó a los Pāṇḍavas, siempre apresurados, a avanzar aún más deprisa.

7.32.36

कुर्वन्तः शासनं तस्य पाण्डवा बाहुशालिनः ।
सरो हंसा इवापेतुर्घ्नन्तो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.३२.३६ ॥

Cumpliendo su orden, los Pāṇḍavas de brazos poderosos, como cisnes que vuelan hacia un lago, golpearon el carro de Droṇa y avanzaron hacia él.

7.32.37

गृह्णीताद्रवतान्योन्यं विभीता विनिकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो दुर्धर्षस्य रथं प्रति ॥ ७.३२.३७ ॥

¡Agarrad, huid, aterrados, cortaos unos a otros! Así surgió un tumultuoso clamor hacia el carro del invencible.

7.32.38

ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणी राजा जयद्रथः ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ शल्यश्चैतान्न्यवारयन् ॥ ७.३२.३८ ॥

Entonces Droṇa, Kṛpa, Karṇa, el hijo de Droṇa, el rey Jayadratha, los dos príncipes de Avanti, Vinda y Anuvinda, y Śalya los contuvieron.

7.32.39

ते त्वार्यधर्मसंरब्धा दुर्निवारा दुरासदाः ।
शरार्ता न जहुर्द्रोणं पाञ्चालाः पाण्डवै सह ॥ ७.३२.३९ ॥

Impulsados por el deber de los nobles guerreros, difíciles de contener y de abordar, los Pañcālas, heridos por flechas, no abandonaron a Droṇa junto a los Pāṇḍavas.

7.32.40

ततो द्रोणोऽतिसंक्रुद्धो विसृजञ्शतशः शरान् ।
चेदिपाञ्चालपाण्डूनामकरोत्कदनं महत् ॥ ७.३२.४० ॥

Entonces Droṇa, muy enfurecido, disparando flechas por centenares, provocó una gran matanza de los Cedis, Pañcālas y Pāṇḍavas.

7.32.41

तस्य ज्यातलनिर्घोषः शुश्रुवे दिक्षं मारिष ।
वज्रसंह्रादसङ्काशस्त्रासयन्मानवान्बहून् ॥ ७.३२.४१ ॥

Oh noble, el zumbido de su cuerda se oyó en todas las direcciones, semejante al estruendo de rayos, aterrorizando a muchos hombres.

7.32.42

एतस्मिन्नन्तरे जिष्णुर्जित्वा संशप्तकान्बहून् ।
अभ्ययात्तत्र यत्रासौ द्रोणः पाण्डून्प्रमर्दति ॥ ७.३२.४२ ॥

Mientras tanto, Arjuna, el vencedor, habiendo derrotado a muchos Saṃśaptakas, avanzó hacia donde Droṇa aplastaba a los Pāṇḍavas.

7.32.43

ताञ्शरौघान्महावर्ताञ्शोणितोदान्महाहदान् ।
तीर्णः संशप्तकान्हत्वा प्रत्यदृश्यत फल्गुनः ॥ ७.३२.४३ ॥

Tras cruzar aquellos grandes lagos de torrentes de flechas, con vastos remolinos y aguas de sangre, y habiendo abatido a los Saṃśaptakas, Phalguna (Arjuna) volvió a aparecer.

7.32.44

तस्य कीर्तिमतो लक्ष्म सूर्यप्रतिमतेजसः ।
दीप्यमानमपश्याम तेजसा वानरध्वजम् ॥ ७.३२.४४ ॥

Vimos el emblema de aquel renombrado, de esplendor igual al del sol, resplandeciente con su propio brillo: el estandarte del mono.

7.32.45

संशप्तकसमुद्रं तमुच्छोष्यास्त्रगभस्तिभिः ।
स पाण्डवयुगान्तार्कः कुरूनप्यभ्यतीतपत् ॥ ७.३२.४५ ॥

Habiendo secado aquel océano de Saṃśaptakas con los rayos de sus armas, él, el sol del fin de los tiempos de los Pāṇḍavas, abrasó también a los Kurus.

7.32.46

प्रददाह कुरून्सर्वानर्जुनः शस्त्रतेजसा ।
युगान्ते सर्वभूतानि धूमकेतुरिवोत्थितः ॥ ७.३२.४६ ॥

Arjuna quemó a todos los Kurus con el brillo de sus armas, como un cometa alzado al fin de los tiempos que abrasa a todos los seres.

7.32.47

तेन बाणसहस्रौधैर्गजाश्वरथयोधिनः ।
ताड्यमानाः क्षितिं जग्मुर्मुक्तकेशाःशरार्दिताः ॥ ७.३२.४७ ॥

Golpeados por torrentes de miles de sus flechas, los guerreros de elefantes, caballos y carros cayeron a tierra con los cabellos sueltos, atormentados por las flechas.

7.32.48

केचिदार्तस्वनं चक्रुर्विनेशुरपरे पुनः ।
पार्थबाणहताः केचिन्निपेतुर्विगतासवः ॥ ७.३२.४८ ॥

Algunos lanzaron gritos de angustia, otros perecieron de nuevo; algunos, muertos por las flechas de Pārtha, cayeron sin vida.

7.32.49

तेषामुत्पतितान्कांश्चित्पतितांश्च पराङ्मुखान् ।
न जघानार्जुनो योधान्योधव्रतमनुस्मरन् ॥ ७.३२.४९ ॥

Arjuna no golpeó a los guerreros de entre ellos que se levantaban, o que habían caído, o que habían vuelto la espalda, recordando el voto del guerrero.

7.32.50

ते विकीर्णरथाश्चित्राः प्रायशश्च पराङ्मुखः ।
कुरवः कर्णकर्णेति हाहेति च विचुक्रुशुः ॥ ७.३२.५० ॥

Los kurus, con sus carros dispersos y en su mayoría vueltos de espaldas, clamaron: '¡Karṇa, Karṇa!' y '¡Ay, ay!'

7.32.51

तमाधिरथिराक्रन्दं विज्ञाय शरणैषिणाम् ।
मा भैष्टेति प्रतिश्रुत्य ययावभिमुखोऽर्जुनम् ॥ ७.३२.५१ ॥

Comprendiendo aquel clamor de los que buscaban refugio, y prometiendo: «No temáis», el hijo de Adhiratha marchó de frente contra Arjuna.

7.32.52

स भारतरथश्रेष्ठः सर्वभारतहर्षणः ।
प्रादुश्चक्रे तदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वारः ॥ ७.३२.५२ ॥

Él, el mejor de los aurigas guerreros de los bhāratas, deleite de todos los bhāratas, el primero entre los versados en armas, desató aquella arma ígnea.

7.32.53

तस्य दीप्तशरौघस्य दीप्तचापधरस्य च ।
वारुणेन तदस्त्रेण विधूयाथ धनञ्जयः।
शरौघाञ्शरजालेन विदुधाव धनञ्जयः ॥ ७.३२.५३ ॥

Habiendo disipado con el arma de Varuṇa el torrente de sus flechas ardientes y a quien empuñaba el arco ardiente, Dhanañjaya entonces dispersó los torrentes de flechas con una red de flechas.

7.32.54

तथैवाधिरथिस्तस्य बाणाज्ज्वलिततेजसः ।
अस्त्रमस्त्रेण संवार्य प्राणदद्विसृजञ्शरान् ॥ ७.३२.५४ ॥

Asimismo, el hijo de Adhiratha, repeliendo con un arma sus flechas de brillo ardiente mediante otra arma, rugió disparando flechas.

7.32.55

धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सात्यकिश्च महारथः ।
विव्यधुः कर्णमासाद्य त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ॥ ७.३२.५५ ॥

Dhṛṣṭadyumna, Bhīma y Sātyaki, grandes guerreros de carro, se acercaron a Karṇa y lo hirieron, cada uno con tres flechas de vuelo recto.

7.32.56

अर्जुनास्त्रं तु राधेयः संवार्य शरवृष्टिभिः ।
तेषां त्रयाणां चापानि चिच्छेद विशिखैस्त्रिभिः ॥ ७.३२.५६ ॥

Karṇa, hijo de Rādhā, detuvo el arma de Arjuna con una lluvia de flechas y cortó con tres flechas los arcos de aquellos tres.

7.32.57

ते निकृत्तायुघाः शूरा निर्विषा भुजगा इव ।
रथशक्तीः समुत्क्षिप्य भृशं सिंहा इवानदन् ॥ ७.३२.५७ ॥

Con sus armas cortadas, aquellos héroes, como serpientes sin veneno, alzaron sus lanzas de carro y rugieron con fuerza como leones.

7.32.58

ता भुजाग्रैर्महावेगा निसृष्टा भुजगोपमाः ।
दीप्यमाना महाशक्त्यो जग्मुराधिरथिं प्रति ॥ ७.३२.५८ ॥

Aquellas grandes lanzas, arrojadas desde las puntas de los brazos, veloces, semejantes a serpientes y resplandecientes, se dirigieron hacia el hijo del auriga, Karṇa.

7.32.59

ता निकृत्य शरव्रातैस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
ननाद बलवान्कर्णः पार्थाय विसृजञ्शरान् ॥ ७.३२.५९ ॥

Cortándolas con haces de flechas, tres flechas de vuelo recto para cada una, el poderoso Karṇa rugió, disparando flechas contra Pārtha.

7.32.60

अर्जुनश्चापि राधेयं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
कर्णादवरजं बाणैर्जघान निशितैः शरैः ॥ ७.३२.६० ॥

Arjuna también, tras herir al hijo de Rādhā con siete flechas veloces, derribó al hermano menor de Karṇa con flechas afiladas.

7.32.61

ततः शत्रुंजयं हत्वा पार्थः षङ्भिरजिह्मगैः ।
जहार सद्यो भल्लेन विपाटस्य शिरो रथात् ॥ ७.३२.६१ ॥

Entonces Pārtha, habiendo matado a Śatruñjaya con seis flechas rectas, al instante cortó la cabeza de Vipāṭa de su carro con una flecha de punta de media luna.

7.32.62

पश्यतां धार्तराष्ट्राणामेकेनैव किरीटिना ।
प्रमुखे सूतपुत्रस्य सोदर्या निहतास्त्रयः ॥ ७.३२.६२ ॥

Mientras los hijos de Dhṛtarāṣṭra miraban, Kirīṭin (Arjuna) solo mató a tres hermanos de sangre del hijo del cochero, ante sus propios ojos, delante de Karṇa.

7.32.63

ततो भीमः समुत्पत्य स्वरथाद्वैनतेयवत् ।
वरासिना कर्णपक्षाञ्जधान दश पञ्च च ॥ ७.३२.६३ ॥

Entonces Bhīma, saltando de su carro como Garuḍa, con una excelente espada derribó a quince del bando de Karṇa.

7.32.64

पुनस्तु रथमास्थाय धनुरादाय चापरम् ।
विव्याध दशभिः कर्णं सूतमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.३२.६४ ॥

Subiendo de nuevo a su carro y tomando otro arco, hirió a Karṇa con diez flechas y al auriga y a los caballos con cinco.

7.32.65

धृष्टद्युम्नोऽप्यसिवरं चर्म चादाय भास्वरम् ।
जघान चन्द्रवर्माणं बृहत्क्षत्रं च नैषधम् ॥ ७.३२.६५ ॥

También Dhṛṣṭadyumna, tomando una excelente espada y un escudo reluciente, abatió a Candravarman y al príncipe niṣadha Bṛhatkṣatra.

7.32.66

ततः स्वरथमास्थाय पाञ्चाल्योऽन्यच्च कार्मुकम् ।
आदाय कर्णं विव्याध त्रिसप्तत्या नदन्रणे ॥ ७.३२.६६ ॥

Entonces el Pāñcāla, subiendo a su carro y tomando otro arco, rugiendo en la batalla, hirió a Karṇa con setenta y tres flechas.

7.32.67

शैनेयोऽप्यन्यदादाय धनुरिन्दुसमद्युतिः ।
सूतपुत्रं चतुःषष्ट्या विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.३२.६७ ॥

Sātyaki también, tomando otro arco, de brillo como la luna, hirió al hijo del auriga Karṇa con sesenta y cuatro flechas y rugió como un león.

7.32.68

भल्लाभ्यां साधु मुक्ताभ्यां छित्त्वा कर्णस्य कार्मुकम् ।
पुनः कर्णं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.३२.६८ ॥

Tras cortar con dos flechas bhalla el arco de Karṇa, volvió a herir a Karṇa con tres flechas en los brazos y en el pecho.

7.32.69

ततो दुर्योधनो द्रोणो राजा चैव जयद्रथः ।
निम़ज्जमानं राधेयमुज्जह्रुः सात्यकार्णवात् ॥ ७.३२.६९ ॥

Entonces Duryodhana, Droṇa y el rey Jayadratha sacaron a Rādheya (Karṇa) del océano de Sātyaki, donde se hundía.

7.32.70

पत्त्यश्वरथमातङ्गास्त्वदीयाः शतशोऽपरे ।
कर्णमेवाभ्यधावन्त त्रास्यमानाः प्रहारिणः ॥ ७.३२.७० ॥

Tus infantes, jinetes, aurigas y elefantes, y otros por cientos, golpeando, corrieron hacia el propio Karṇa para protegerlo.

7.32.71

धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सौभद्रोऽर्जुन एव च ।
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिं जुगुपू रणे ॥ ७.३२.७१ ॥

Dhṛṣṭadyumna, Bhīma, el hijo de Subhadrā, Arjuna, Nakula y Sahadeva protegieron a Sātyaki en la batalla.

7.32.72

एवमेष महारौद्रः क्षयार्थं सर्वधन्विनाम् ।
तावकानां परेषां च त्यक्त्वा प्राणानभूद्रणः ॥ ७.३२.७२ ॥

Así esta batalla terrible, para la destrucción de todos los arqueros, de los tuyos y de los enemigos, cobró vida y se convirtió en la matanza.

7.32.73

पदातिरथनागाश्वा गजाश्वरथपत्तिभिः ।
रथिनो नागपत्त्यश्वैरथ पत्तीरथ द्विपैः ॥ ७.३२.७३ ॥

Infantes, carros, elefantes y caballos; con elefantes, caballos, carros e infantes; los aurigas combatían con jinetes de elefante e infantes, los jinetes con jinetes, los infantes con elefantes.

7.32.74

अश्वैरश्वा गजैर्नागा रथिनो रथिभिः सह ।
संयुक्ताः समदृश्यन्त पत्तयश्चापि पत्तिभिः ॥ ७.३२.७४ ॥

Los caballos se veían unidos a caballos, los elefantes a elefantes, los aurigas a aurigas; y también los infantes a infantes.

7.32.75

एवं सुकलिलं युद्धमासीत्क्रव्यादहर्षणम् ।
महद्भिस्तैरभीतानां यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.३२.७५ ॥

Así aquella batalla, tan confusa, fue un deleite para los devoradores de carne; por aquellos grandes guerreros sin miedo se convirtió en una que aumentaba el reino de Yama.

7.32.76

ततो हता नररथवाजिकुञ्जरै ।
रनेकशो द्विपरथपत्तिवाजिनः।
गजैर्गजा रथिभिरुदायुधा रथा ।
हयैर्हयाः पत्तिगणैश्च पत्तयः ॥ ७.३२.७६ ॥

Entonces hombres, carros, caballos y elefantes fueron muertos de muchas maneras; elefantes, carros, infantes y caballos fueron muertos; elefantes por elefantes, aurigas por aurigas, carros con armas alzadas, caballos por caballos, bandas de infantes por infantes, y también los infantes.

7.32.77

रथैर्द्विपा द्विरदवरैर्महाहया ।
हयैर्नरा वररथिभिश्च वाजिनः।
निरस्तजिह्वादशनेक्षणाः क्षितौ ।
क्षयं गताः प्रमथितवर्मभूषणाः ॥ ७.३२.७७ ॥

Elefantes por carros, grandes caballos por los mejores elefantes, hombres por caballos, caballos por los mejores aurigas; con las lenguas, dientes y ojos fuera, armaduras y adornos aplastados, perecieron sobre la tierra.

7.32.78

तथा परैर्बहुकरणैर्वरायुधै-
र्हता गताः प्रतिभयदर्शनाः क्षितिम्।
विपोथिता हयगजपादताडिता ।
भृशाकुला रथमुखनेमिभिः क्षताः ॥ ७.३२.७८ ॥

Así, muertos por los enemigos con muchos instrumentos y excelentes armas, de aspecto aterrador, cayeron a tierra; pisoteados, golpeados por las patas de caballos y elefantes, muy agitados, quedaron heridos por los frentes de los carros y los bordes de sus ruedas.