Mahābhārata · Adhyāya 7.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

7.32.1

प्रतिघातं तु सैन्यस्य नामृष्यत वृकोदरः ।
सोऽभ्याहनद्गुरुं षष्ट्या कर्णं च दशभिः शरैः ॥ ७.३२.१ ॥

Bhīma konnte den Gegenangriff des Heeres nicht ertragen. Er traf seinen Lehrer Droṇa mit sechzig Pfeilen und Karṇa mit zehn.

7.32.2

तस्य द्रोणः शितैर्बाणैस्तीक्ष्णधारैरजिह्मगैः ।
जीवितान्तमभिप्रेप्सुर्मर्मण्याशु जघान ह ॥ ७.३२.२ ॥

Droṇa traf ihn mit scharfen, scharfkantigen, geradeaus fliegenden Pfeilen, begierig, sein Leben zu beenden, und verwundete ihn rasch an einer lebenswichtigen Stelle.

7.32.3

आनन्तर्यमभिप्रेप्सुः षड्विंशत्या शमार्पयत् ।
कर्णो द्वादशभिर्बाणैरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३२.३ ॥

Begierig, der Reihe nach zuzuschlagen, traf ihn Karṇa mit sechsundzwanzig Pfeilen, dann mit zwölf; Aśvatthāman traf ihn mit sieben.

7.32.4

षङ्भिर्दुर्योधनो राजा तत एनमथाकिरत् ।
भीमसेनोऽपि तान्सर्वान्प्रत्यविध्यन्महाबलः ॥ ७.३२.४ ॥

Dann überschüttete ihn König Duryodhana mit sechs Pfeilen, und der mächtige Bhīmasena schlug gegen alle zurück.

7.32.5

द्रोणं पञ्चाशतेषूणां कर्णं च दशभिः शरैः ।
दर्योधनं द्वादशभिर्दौणिमष्टाभिराशुगैः ॥ ७.३२.५ ॥

Er traf Droṇa mit fünfzig Pfeilen, Karṇa mit zehn, Duryodhana mit zwölf und Droṇas Sohn mit acht schnellen Pfeilen.

7.32.6

आरावं तुमुलं कुर्वन्नभ्यवर्तत तान्रणे ।
तस्मिन्सन्त्यति प्रामान्मृत्युसाधारणीकृते ॥ ७.३२.६ ॥

Tosend und brüllend stürmte er im Kampf gegen sie vor, in jener Schlacht, in der das Leben dem Tod gemein gemacht worden war…

7.32.7

अजातशत्रुस्तान्योधान्भीमं त्रातेत्यचोदयत् ।
ते ययुर्भीमसेनस्य समीपममितौजसः ॥ ७.३२.७ ॥

Yudhiṣṭhira, der Unbesiegbare, forderte jene Krieger auf: »Bhīma ist euer Beschützer«, und sie, von unermesslicher Kraft, gingen zu Bhīmasena.

7.32.8

युयुधानप्रभृतयो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
ते समेत्य सुसंरब्धाः सहिताः पुरुषर्षभाः ॥ ७.३२.८ ॥

Yuyudhāna und die übrigen, zusammen mit den beiden Söhnen Mādrīs, den Pāṇḍavas, jene Stiere unter den Männern, vereinigten sich in großem Zorn.

7.32.9

महेष्वासवरैर्गुप्ता द्रोणानीकं बिभित्सवः ।
समापेतुर्महावीर्या भीमप्रभृतयो रथाः ॥ ७.३२.९ ॥

Von den besten großen Bogenschützen geschützt, begierig, Droṇas Heer zu durchbrechen, sammelten sich die Streitwagen von großer Tapferkeit unter Bhīma.

7.32.10

तान्प्रत्यगृह्णादव्यग्रो द्रोणोऽपि रथिनां वरः ।
महारथानतिबलान्वीरान्समरयोधिनः ॥ ७.३२.१० ॥

Droṇa, der beste der Wagenkämpfer, unerschütterlich, stellte sich ihnen der Reihe nach: den großen Wagenkriegern von äußerster Kraft, den Helden, die im Kampf fechten.

7.32.11

बाह्यं मृत्युभयं कृत्वा तावकान्पाण्डवा ययुः ।
सादिनः सादिनोऽब्यघ्नंस्तथैव रथिनो रथान् ॥ ७.३२.११ ॥

Die Todesfurcht von außen erzeugend, stürzten sich die Pāṇḍavas auf deine Männer; Reiter schlugen Reiter, und ebenso schlugen Wagenkämpfer auf Wagen ein.

7.32.12

असिशक्त्यृष्टिसङ्घातैर्युद्धमासीत्परश्वथैः ।
प्रकृष्टमसियुद्धं च बभूव कटुकोदयम् ॥ ७.३२.१२ ॥

Die Schlacht wurde mit dem Aufeinanderprallen von Schwertern, Speeren, Lanzen und Äxten geführt; ein erbitterter Schwertkampf brach aus, dessen Ausgang bitter war.

7.32.13

कुञ्जराणां च सम्पाते युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
अपतत्कुञ्जरादन्यो हयादन्यस्त्ववाक्शिराः ॥ ७.३२.१३ ॥

Als die Elefanten aufeinanderprallten, entbrannte ein überaus grausamer Kampf. Der eine stürzte von einem Elefanten, ein anderer von einem Pferd, und ein dritter fiel kopfüber.

7.32.14

नरो बाणविनिर्भिन्नो रथादन्यश्च मारिष ।
तत्रान्यस्य च सम्पर्दे पतितस्य विवर्मणः ॥ ७.३२.१४ ॥

O Māriṣa, ein von Pfeilen durchbohrter Mann stürzte vom Streitwagen; und dort, im Gedränge, von einem anderen gefallenen, rüstungslosen Mann…

7.32.15

शिरः प्रध्वंसयामास वक्षस्याक्रम्य कुञ्जरः ।
अपरांश्चापरेऽमृद्रन्वारणाः पतितान्नरान् ॥ ७.३२.१५ ॥

Ein Elefant setzte seinen Fuß auf die Brust eines Mannes und zerschmetterte ihm den Kopf; andere Elefanten zertrampelten die übrigen gefallenen Männer.

7.32.16

विषाणैश्चावनिं गत्वा व्यभिन्दन्रथिनो बहून् ।
नरान्त्रैः केचिदपरे विषाणालग्नसंश्रयैः ॥ ७.३२.१६ ॥

Einige Elefanten, mit ihren Stoßzähnen den Boden berührend, durchbohrten viele Wagenkämpfer; andere, an deren Stoßzähnen Eingeweide der Männer hingen…

7.32.17

बभ्रमुः समरे नागा मृद्रन्तः शतशो नरान् ।
कार्ष्णायसतनुत्राणान्नराश्वरथकुञ्जरान् ॥ ७.३२.१७ ॥

Im Kampf streiften die Elefanten umher und zertrampelten zu Hunderten die Männer in schwarzen Eisenpanzern sowie Männer, Pferde, Wagen und Elefanten.

7.32.18

पतितान्पोथयाञ्चक्रुर्द्विपाः स्थूलनलानिव ।
गृध्रपत्राधिवासांसि शयनानि नारधिपाः ॥ ७.३२.१८ ॥

Die Elefanten zerstampften die Gefallenen wie dicke Schilfrohre; die Herren der Menschen, in Geierfedern gekleidet, lagen auf diesen Lagern, als wären es Betten…

7.32.19

हीमन्तः कालसम्पर्कात्सुदुःस्वान्यनुशेरते ।
हन्ति स्मात्र पिता पुत्रं रथेनाभ्येत्य संयुगे ॥ ७.३२.१९ ॥

Durch die Berührung mit der Zeit liegen die Unglückseligen dort. Hier nähert sich im Kampf ein Vater mit seinem Wagen und schlägt seinen Sohn.

7.32.20

पुत्रश्च पितरं मोहान्निर्मर्यादमवर्तत ।
रथो भग्नो ध्वजश्छिन्नश्छत्रमुर्व्यों निपातितम् ॥ ७.३२.२० ॥

Aus Verblendung verhielt sich auch der Sohn maßlos gegen seinen Vater. Der Wagen wurde zerbrochen, das Banner abgeschlagen und der Sonnenschirm zu Boden geworfen.

7.32.21

युगार्धं च्छिन्नमादाय प्रदुद्राव तथा हयः ।
सासिर्बाहुर्निपतितः शिरश्छिन्नं सकुण्डलम् ॥ ७.३२.२१ ॥

Mit dem halben zerbrochenen Joch floh das Pferd. Der Arm mit dem Schwert fiel, und der Kopf mit seinen Ohrringen wurde abgetrennt.

7.32.22

गजेनाक्षिप्य बलिना रथः सञ्चूर्णितः क्षितौ ।
रथिना ताडितो नागो नाराचेनापतत्क्षितौ ॥ ७.३२.२२ ॥

Ein mächtiger Elefant schleuderte den Wagen und zermalmte ihn am Boden. Der Wagenkämpfer traf den Elefanten mit einem eisernen Pfeil, und er fiel zu Boden.

7.32.23

सारोहश्चापतद्वाजी गेजेनाभ्याहतो भृशम् ।
निर्मर्यादं महद्युद्धमवर्तत सुदारुणम् ॥ ७.३२.२३ ॥

Das Pferd mit seinem Reiter wurde vom Elefanten heftig getroffen und fiel. Die große Schlacht ohne Maß tobte, äußerst schrecklich.

7.32.24

हा तात हा पुत्र सखे क्वासि तिष्ठ क्व धावसि ।
प्रहराहर जह्मेनं स्मितश्वेडितगर्जितैः।
इत्येवमुच्चैरत्यर्थं श्रूयन्ते विविधा गिरः ॥ ७.३२.२४ ॥

Ach Vater! Ach Sohn! Freund, wo bist du? Halt, wohin läufst du? Schlag zu, schlag zu, töte ihn! So sind mit Lachen, Zischen und Brüllen vielfältige Rufe sehr laut zu hören.

7.32.25

नरस्याश्वस्य नाग्स्य समसञ्जत शोणितम् ।
उपाशाम्यद्रजो भौमं भीरून्कश्मलमाविशत् ॥ ७.३२.२५ ॥

Das Blut des Mannes, des Pferdes und des Elefanten vermischte sich. Der Staub der Erde legte sich, und Verwirrung ergriff die Furchtsamen.

7.32.26

चक्रेण चक्रमासाद्य वीरो वीरस्य संयुगे ।
अतीतेषुपथे काले जहार गदया सिरः ॥ ७.३२.२६ ॥

Im Kampf traf der Held mit seinem Wurfrad das Wurfrad eines anderen Helden; und zur rechten Zeit, jenseits der Pfeilweite, riss er ihm mit der Keule den Kopf ab.

7.32.27

असीत्केशपरामर्शो मुष्टियुद्धं च दारुणम् ।
नखैर्दन्तैश्च सूराणामद्वीपे द्वीपमिच्छताम् ॥ ७.३२.२७ ॥

Die Helden packten einander an den Haaren und kämpften schrecklich mit den Fäusten; mit Nägeln und Zähnen rangen sie, eine Insel suchend, wo es keine Insel gab.

7.32.28

तत्राच्छिद्यत शूरस्य सखङ्गो बाहुरुद्यतः ।
सधुनश्चापरस्यापि सशरः साङ्कुशस्तथा ॥ ७.३२.२८ ॥

Dort wurde dem einen Helden der erhobene Arm samt Schwert abgehauen, und ebenso dem anderen der Arm mit Bogen, Pfeil und Stachelstab.

7.32.29

आक्रोशदन्यमन्योऽत्र तथाऽन्यो विमुखोऽद्रवत् ।
अन्यः प्राप्तस्य चान्यस्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.३२.२९ ॥

Hier schrie der eine den anderen an, ein anderer wandte sich ab und floh; einer riss dem herangekommenen anderen den Kopf vom Leib.

7.32.30

सशब्दमद्रवच्चान्यः शब्दादन्योऽत्रसद्भृशम् ।
स्वानन्योऽथ परानन्यो जघान निशितैः शरैः ॥ ७.३२.३० ॥

Einer rannte mit Geschrei davon, ein anderer erschrak heftig vor dem Lärm; der eine streckte die Seinen nieder, der andere die Feinde, mit scharfen Pfeilen.

7.32.31

गिरिशृङ्गोपमश्चात्र नाराचेन निपातितः ।
मातङ्गो न्यपतद्भूमौ नदीरोध इवोष्णगे ॥ ७.३२.३१ ॥

Hier stürzte der Elefant, einem Bergesgipfel gleich, von einem eisernen Pfeil getroffen, zu Boden, wie ein Flussdamm im heißen Sommer bricht.

7.32.32

तथैव रथिनं नागः क्षरन्गिरिरिवारुजन् ।
अभ्यतिष्ठत्पदा भूमौ सहाश्वं सहसारथिम् ॥ ७.३२.३२ ॥

Ebenso stand der Elefant, Blut vergießend wie ein Berg, den Wagenkämpfer zermalmend, mit seinen Füßen auf dem Boden über ihm, samt Pferd und Wagenlenker.

7.32.33

शूरान्प्रहरतो दृष्ट्वा कृताश्स्त्रान्रुधिरोक्षितान् ।
बहूनप्याविशन्मोहो भीरून्हृदयदुर्बलान् ॥ ७.३२.३३ ॥

Als sie die Helden schlagen sahen, waffenkundig und mit Blut übergossen, drang Verwirrung in viele ein, besonders in die Furchtsamen und die schwachen Herzens.

7.32.34

सर्वमाविग्नमभवन्न प्राज्ञायत किञ्चन ।
सैन्येन रजसा ध्वस्तं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ७.३२.३४ ॥

Alles geriet in Aufruhr; nichts war mehr zu erkennen. Vom Staub des Heeres verhüllt, ging der Kampf ohne Maß weiter.

7.32.35

ततः सेनापतिः शीघ्रमयं क्राल इति ब्रुवन् ।
नित्याभित्वरितानेव त्वरयामास पाण्डवान् ॥ ७.३२.३५ ॥

Da trieb der Heerführer, mit den Worten »Das ist der Wilde!«, die Pāṇḍavas, die stets eilten, zu noch größerer Eile an.

7.32.36

कुर्वन्तः शासनं तस्य पाण्डवा बाहुशालिनः ।
सरो हंसा इवापेतुर्घ्नन्तो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.३२.३६ ॥

Seinen Befehl befolgend, stürmten die starkarmigen Pāṇḍavas wie Schwäne zu einem See auf Droṇas Wagen zu, ihn schlagend.

7.32.37

गृह्णीताद्रवतान्योन्यं विभीता विनिकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो दुर्धर्षस्य रथं प्रति ॥ ७.३२.३७ ॥

Greift zu, flieht, ihr Verängstigten, hackt einander nieder! So erhob sich ein tosender Lärm gegen den Wagen des Unbezwingbaren.

7.32.38

ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणी राजा जयद्रथः ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ शल्यश्चैतान्न्यवारयन् ॥ ७.३२.३८ ॥

Da hielten Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Droṇas Sohn, König Jayadratha, die beiden Prinzen von Avanti, Vinda und Anuvinda, und Śalya sie auf.

7.32.39

ते त्वार्यधर्मसंरब्धा दुर्निवारा दुरासदाः ।
शरार्ता न जहुर्द्रोणं पाञ्चालाः पाण्डवै सह ॥ ७.३२.३९ ॥

Von der Pflicht der edlen Krieger entflammt, schwer zu halten und schwer zu nahen, verließen die Pañcālas, von Pfeilen geplagt, Droṇa nicht zusammen mit den Pāṇḍavas.

7.32.40

ततो द्रोणोऽतिसंक्रुद्धो विसृजञ्शतशः शरान् ।
चेदिपाञ्चालपाण्डूनामकरोत्कदनं महत् ॥ ७.३२.४० ॥

Da richtete Droṇa, von Zorn übermannt, Hunderte von Pfeilen abschießend, ein großes Gemetzel unter den Cedis, Pañcālas und Pāṇḍavas an.

7.32.41

तस्य ज्यातलनिर्घोषः शुश्रुवे दिक्षं मारिष ।
वज्रसंह्रादसङ्काशस्त्रासयन्मानवान्बहून् ॥ ७.३२.४१ ॥

O Edler, das Schnellen seiner Bogensehne war in allen Richtungen zu hören, wie das Dröhnen des Donnerkeils, und erschreckte viele Menschen.

7.32.42

एतस्मिन्नन्तरे जिष्णुर्जित्वा संशप्तकान्बहून् ।
अभ्ययात्तत्र यत्रासौ द्रोणः पाण्डून्प्रमर्दति ॥ ७.३२.४२ ॥

Inzwischen zog Arjuna, der Sieger, der viele Saṃśaptakas besiegt hatte, dorthin, wo Droṇa die Pāṇḍavas zermalmte.

7.32.43

ताञ्शरौघान्महावर्ताञ्शोणितोदान्महाहदान् ।
तीर्णः संशप्तकान्हत्वा प्रत्यदृश्यत फल्गुनः ॥ ७.३२.४३ ॥

Nachdem er jene großen Seen aus Pfeilströmen mit gewaltigen Strudeln und blutigem Wasser durchquert und die Saṃśaptakas erschlagen hatte, erschien Phalguna (Arjuna) wieder.

7.32.44

तस्य कीर्तिमतो लक्ष्म सूर्यप्रतिमतेजसः ।
दीप्यमानमपश्याम तेजसा वानरध्वजम् ॥ ७.३२.४४ ॥

Wir sahen das Zeichen des Ruhmreichen, dessen Glanz dem der Sonne gleicht, in eigenem Glanz leuchten: die Affenfahne.

7.32.45

संशप्तकसमुद्रं तमुच्छोष्यास्त्रगभस्तिभिः ।
स पाण्डवयुगान्तार्कः कुरूनप्यभ्यतीतपत् ॥ ७.३२.४५ ॥

Nachdem er jenen Ozean der Saṃśaptakas mit den Strahlen seiner Waffen ausgetrocknet hatte, versengte er, die Sonne des Weltendes der Pāṇḍavas, auch die Kurus.

7.32.46

प्रददाह कुरून्सर्वानर्जुनः शस्त्रतेजसा ।
युगान्ते सर्वभूतानि धूमकेतुरिवोत्थितः ॥ ७.३२.४६ ॥

Arjuna versengte alle Kurus mit dem Glanz seiner Waffen, wie ein am Weltenende aufgestiegener Komet, der alle Wesen verbrennt.

7.32.47

तेन बाणसहस्रौधैर्गजाश्वरथयोधिनः ।
ताड्यमानाः क्षितिं जग्मुर्मुक्तकेशाःशरार्दिताः ॥ ७.३२.४७ ॥

Von Strömen seiner tausend Pfeile getroffen, fielen die Krieger der Elefanten, Pferde und Streitwagen mit gelösten Haaren zu Boden, von Pfeilen gequält.

7.32.48

केचिदार्तस्वनं चक्रुर्विनेशुरपरे पुनः ।
पार्थबाणहताः केचिन्निपेतुर्विगतासवः ॥ ७.३२.४८ ॥

Einige stießen Schmerzensschreie aus, andere vergingen erneut; einige, von Pārthas Pfeilen erschlagen, fielen leblos nieder.

7.32.49

तेषामुत्पतितान्कांश्चित्पतितांश्च पराङ्मुखान् ।
न जघानार्जुनो योधान्योधव्रतमनुस्मरन् ॥ ७.३२.४९ ॥

Arjuna schlug jene Krieger unter ihnen nicht, die sich erhoben, die gefallen waren oder den Rücken gewandt hatten, denn er gedachte des Gelübdes des Kriegers.

7.32.50

ते विकीर्णरथाश्चित्राः प्रायशश्च पराङ्मुखः ।
कुरवः कर्णकर्णेति हाहेति च विचुक्रुशुः ॥ ७.३२.५० ॥

Die Kuru, ihre Wagen zerstreut und größtenteils abgewandt, riefen: »Karṇa, Karṇa!« und »Weh, weh!«

7.32.51

तमाधिरथिराक्रन्दं विज्ञाय शरणैषिणाम् ।
मा भैष्टेति प्रतिश्रुत्य ययावभिमुखोऽर्जुनम् ॥ ७.३२.५१ ॥

Als der Sohn des Adhiratha jenes Geschrei der Schutzsuchenden verstand und versprach: »Fürchtet euch nicht«, ging er Arjuna entgegen.

7.32.52

स भारतरथश्रेष्ठः सर्वभारतहर्षणः ।
प्रादुश्चक्रे तदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वारः ॥ ७.३२.५२ ॥

Er, der beste der Wagenkämpfer unter den Bhārata, Freude aller Bhārata, der Erste unter den Waffenkundigen, rief jene feurige Waffe hervor.

7.32.53

तस्य दीप्तशरौघस्य दीप्तचापधरस्य च ।
वारुणेन तदस्त्रेण विधूयाथ धनञ्जयः।
शरौघाञ्शरजालेन विदुधाव धनञ्जयः ॥ ७.३२.५३ ॥

Nachdem Dhanañjaya mit der Varuṇa-Waffe den Strom seiner brennenden Pfeile und den Mann mit dem glühenden Bogen zurückgetrieben hatte, zerstreute er die Pfeilströme mit einem Netz aus Pfeilen.

7.32.54

तथैवाधिरथिस्तस्य बाणाज्ज्वलिततेजसः ।
अस्त्रमस्त्रेण संवार्य प्राणदद्विसृजञ्शरान् ॥ ७.३२.५४ ॥

Ebenso rief der Sohn des Adhiratha, der seine Pfeile von glühendem Glanz durch Waffe mit Waffe abwehrte, brüllend und schoss Pfeile ab.

7.32.55

धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सात्यकिश्च महारथः ।
विव्यधुः कर्णमासाद्य त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ॥ ७.३२.५५ ॥

Dhṛṣṭadyumna, Bhīma und Sātyaki, die großen Wagenkämpfer, traten an Karṇa heran und durchbohrten ihn, jeder mit drei geradeaus fliegenden Pfeilen.

7.32.56

अर्जुनास्त्रं तु राधेयः संवार्य शरवृष्टिभिः ।
तेषां त्रयाणां चापानि चिच्छेद विशिखैस्त्रिभिः ॥ ७.३२.५६ ॥

Karṇa, der Sohn der Rādhā, hielt Arjunas Waffe mit einem Pfeilhagel auf und zerschnitt mit drei Pfeilen die Bögen jener drei.

7.32.57

ते निकृत्तायुघाः शूरा निर्विषा भुजगा इव ।
रथशक्तीः समुत्क्षिप्य भृशं सिंहा इवानदन् ॥ ७.३२.५७ ॥

Ihre Waffen zerschnitten, wurden jene Helden wie giftlose Schlangen; sie hoben ihre Wagenspeere empor und brüllten gewaltig wie Löwen.

7.32.58

ता भुजाग्रैर्महावेगा निसृष्टा भुजगोपमाः ।
दीप्यमाना महाशक्त्यो जग्मुराधिरथिं प्रति ॥ ७.३२.५८ ॥

Jene großen Speere, aus den Armspitzen geschleudert, schnell, schlangengleich und glühend, flogen auf den Sohn des Wagenlenkers, Karṇa, zu.

7.32.59

ता निकृत्य शरव्रातैस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
ननाद बलवान्कर्णः पार्थाय विसृजञ्शरान् ॥ ७.३२.५९ ॥

Sie mit Pfeilsalven zerschneidend, je drei geradeaus fliegende Pfeile, brüllte der mächtige Karṇa und schoss Pfeile auf Pārtha.

7.32.60

अर्जुनश्चापि राधेयं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
कर्णादवरजं बाणैर्जघान निशितैः शरैः ॥ ७.३२.६० ॥

Auch Arjuna durchbohrte den Sohn der Rādhā mit sieben schnellen Pfeilen und erschlug Karṇas jüngeren Bruder mit scharfen Pfeilen.

7.32.61

ततः शत्रुंजयं हत्वा पार्थः षङ्भिरजिह्मगैः ।
जहार सद्यो भल्लेन विपाटस्य शिरो रथात् ॥ ७.३२.६१ ॥

Da erschlug Pārtha Śatruñjaya mit sechs geraden Pfeilen und hieb sofort mit einem halbmondförmigen Pfeil Vipāṭas Kopf vom Wagen.

7.32.62

पश्यतां धार्तराष्ट्राणामेकेनैव किरीटिना ।
प्रमुखे सूतपुत्रस्य सोदर्या निहतास्त्रयः ॥ ७.३२.६२ ॥

Während die Söhne Dhṛtarāṣṭras zusahen, wurden die drei leiblichen Brüder des Wagenlenkersohns vor Karṇas Augen allein vom gekrönten Arjuna erschlagen.

7.32.63

ततो भीमः समुत्पत्य स्वरथाद्वैनतेयवत् ।
वरासिना कर्णपक्षाञ्जधान दश पञ्च च ॥ ७.३२.६३ ॥

Da sprang Bhīma wie Garuḍa von seinem Wagen und erschlug mit einem vortrefflichen Schwert fünfzehn aus Karṇas Partei.

7.32.64

पुनस्तु रथमास्थाय धनुरादाय चापरम् ।
विव्याध दशभिः कर्णं सूतमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.३२.६४ ॥

Er bestieg wieder seinen Wagen, nahm einen anderen Bogen und durchbohrte Karṇa mit zehn Pfeilen, den Wagenlenker und die Pferde mit fünf.

7.32.65

धृष्टद्युम्नोऽप्यसिवरं चर्म चादाय भास्वरम् ।
जघान चन्द्रवर्माणं बृहत्क्षत्रं च नैषधम् ॥ ७.३२.६५ ॥

Auch Dhṛṣṭadyumna nahm ein vortreffliches Schwert und einen glänzenden Schild und erschlug Candravarman und den Niṣadha-Prinzen Bṛhatkṣatra.

7.32.66

ततः स्वरथमास्थाय पाञ्चाल्योऽन्यच्च कार्मुकम् ।
आदाय कर्णं विव्याध त्रिसप्तत्या नदन्रणे ॥ ७.३२.६६ ॥

Dann bestieg der Pāñcāla seinen Wagen, nahm einen anderen Bogen und durchbohrte im Kampf brüllend Karṇa mit dreiundsiebzig Pfeilen.

7.32.67

शैनेयोऽप्यन्यदादाय धनुरिन्दुसमद्युतिः ।
सूतपुत्रं चतुःषष्ट्या विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.३२.६७ ॥

Śaineya aber nahm einen anderen Bogen, glänzend wie der Mond, durchbohrte den Wagenlenkersohn Karṇa mit vierundsechzig Pfeilen und brüllte wie ein Löwe.

7.32.68

भल्लाभ्यां साधु मुक्ताभ्यां छित्त्वा कर्णस्य कार्मुकम् ।
पुनः कर्णं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.३२.६८ ॥

Nachdem er Karṇas Bogen mit zwei Bhalla-Pfeilen sauber zerschnitten hatte, traf er Karṇa erneut mit drei Pfeilen an den Armen und an der Brust.

7.32.69

ततो दुर्योधनो द्रोणो राजा चैव जयद्रथः ।
निम़ज्जमानं राधेयमुज्जह्रुः सात्यकार्णवात् ॥ ७.३२.६९ ॥

Da hoben Duryodhana, Droṇa und König Jayadratha den versinkenden Rādheya (Karṇa) aus dem Ozean Sātyakis heraus.

7.32.70

पत्त्यश्वरथमातङ्गास्त्वदीयाः शतशोऽपरे ।
कर्णमेवाभ्यधावन्त त्रास्यमानाः प्रहारिणः ॥ ७.३२.७० ॥

Deine Fußsoldaten, Reiter, Wagenkämpfer und Elefantenreiter, und Hunderte andere, stürmten schlagend auf Karṇa selbst zu, um ihn zu schützen.

7.32.71

धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सौभद्रोऽर्जुन एव च ।
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिं जुगुपू रणे ॥ ७.३२.७१ ॥

Dhṛṣṭadyumna, Bhīma, Subhadrās Sohn, Arjuna, Nakula und Sahadeva beschützten Sātyaki im Kampf.

7.32.72

एवमेष महारौद्रः क्षयार्थं सर्वधन्विनाम् ।
तावकानां परेषां च त्यक्त्वा प्राणानभूद्रणः ॥ ७.३२.७२ ॥

So wurde diese überaus schreckliche Schlacht zur Vernichtung aller Bogenschützen, der Deinen und der Feinde, unter Hingabe des Lebens zum Gemetzel.

7.32.73

पदातिरथनागाश्वा गजाश्वरथपत्तिभिः ।
रथिनो नागपत्त्यश्वैरथ पत्तीरथ द्विपैः ॥ ७.३२.७३ ॥

Fußsoldaten, Streitwagen, Elefanten und Pferde; mit Elefanten, Pferden, Streitwagen und Fußsoldaten; die Wagenkämpfer kämpften mit Elefantenreitern und Fußsoldaten, die Reiter mit Reitern, die Fußsoldaten mit Elefanten.

7.32.74

अश्वैरश्वा गजैर्नागा रथिनो रथिभिः सह ।
संयुक्ताः समदृश्यन्त पत्तयश्चापि पत्तिभिः ॥ ७.३२.७४ ॥

Pferde zeigten sich mit Pferden, Elefanten mit Elefanten, Wagenkämpfer mit Wagenkämpfern vereint; auch Fußsoldaten waren mit Fußsoldaten zu sehen.

7.32.75

एवं सुकलिलं युद्धमासीत्क्रव्यादहर्षणम् ।
महद्भिस्तैरभीतानां यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.३२.७५ ॥

So wurde diese äußerst verwirrte Schlacht zur Freude der Fleischfresser; durch jene großen, furchtlosen Krieger wurde sie zu einer, die das Reich Yamas mehrte.

7.32.76

ततो हता नररथवाजिकुञ्जरै ।
रनेकशो द्विपरथपत्तिवाजिनः।
गजैर्गजा रथिभिरुदायुधा रथा ।
हयैर्हयाः पत्तिगणैश्च पत्तयः ॥ ७.३२.७६ ॥

Dann wurden Männer, Streitwagen, Pferde und Elefanten auf vielerlei Weise erschlagen; Elefanten, Wagen, Fußsoldaten und Pferde wurden getötet; Elefanten durch Elefanten, Wagenkämpfer durch Wagenkämpfer, Wagen mit erhobenen Waffen, Pferde durch Pferde, Scharen von Fußsoldaten durch Fußsoldaten, und auch Fußsoldaten.

7.32.77

रथैर्द्विपा द्विरदवरैर्महाहया ।
हयैर्नरा वररथिभिश्च वाजिनः।
निरस्तजिह्वादशनेक्षणाः क्षितौ ।
क्षयं गताः प्रमथितवर्मभूषणाः ॥ ७.३२.७७ ॥

Elefanten durch Wagen, große Pferde durch die vorzüglichsten Elefanten, Männer durch Pferde, Pferde durch die besten Wagenkämpfer; mit herausgestreckten Zungen, Zähnen und Augen, mit zerdrückter Rüstung und zerschlagenem Schmuck gingen sie auf der Erde zugrunde.

7.32.78

तथा परैर्बहुकरणैर्वरायुधै-
र्हता गताः प्रतिभयदर्शनाः क्षितिम्।
विपोथिता हयगजपादताडिता ।
भृशाकुला रथमुखनेमिभिः क्षताः ॥ ७.३२.७८ ॥

So fielen sie, von den Feinden mit vielerlei Gerät und vortrefflichen Waffen erschlagen, schreckenerregend anzusehen, zu Boden; zertrampelt, von den Füßen der Pferde und Elefanten getroffen, tief erschüttert, wurden sie von den Vorderteilen der Wagen und den Radkränzen verwundet.