மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.32

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.32.1

प्रतिघातं तु सैन्यस्य नामृष्यत वृकोदरः ।
सोऽभ्याहनद्गुरुं षष्ट्या कर्णं च दशभिः शरैः ॥ ७.३२.१ ॥

படையின் இந்தப் பதிலடியை வ்ருகோதரன் பொறுக்கவில்லை. அவர் குரு துரோணரை அறுபது அம்புகளாலும், கர்ணனை பத்து அம்புகளாலும் தாக்கினார்.

7.32.2

तस्य द्रोणः शितैर्बाणैस्तीक्ष्णधारैरजिह्मगैः ।
जीवितान्तमभिप्रेप्सुर्मर्मण्याशु जघान ह ॥ ७.३२.२ ॥

அவர் மீது துரோணர் கூரிய, கூர்முனை கொண்ட, நேராகச் செல்லும் அம்புகளால் தாக்கினார். உயிரை முடிக்கும் நோக்கத்துடன் அவர் விரைந்து மர்மஸ்தானத்தில் அடித்தார்.

7.32.3

आनन्तर्यमभिप्रेप्सुः षड्विंशत्या शमार्पयत् ।
कर्णो द्वादशभिर्बाणैरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३२.३ ॥

முறையாகத் தாக்க விரும்பிய கர்ணன் இருபத்தாறு அம்புகளால் அடித்தான்; பன்னிரண்டு அம்புகளால் அடித்தான். அஶ்வத்தாமா ஏழு அம்புகளால் அடித்தான்.

7.32.4

षङ्भिर्दुर्योधनो राजा तत एनमथाकिरत् ।
भीमसेनोऽपि तान्सर्वान्प्रत्यविध्यन्महाबलः ॥ ७.३२.४ ॥

பின்னர் அரசன் துரியோதனன் ஆறு அம்புகளால் அவனை மூடினான். மகாபலியான பீமசேனனும் அவர்கள் அனைவரையும் பதிலுக்கு துளைத்தான்.

7.32.5

द्रोणं पञ्चाशतेषूणां कर्णं च दशभिः शरैः ।
दर्योधनं द्वादशभिर्दौणिमष्टाभिराशुगैः ॥ ७.३२.५ ॥

துரோணரை ஐம்பது அம்புகளாலும், கர்ணனை பத்து அம்புகளாலும், துரியோதனனை பன்னிரண்டு அம்புகளாலும், துரோணரின் மகனை எட்டு விரைந்த அம்புகளாலும் அடித்தான்.

7.32.6

आरावं तुमुलं कुर्वन्नभ्यवर्तत तान्रणे ।
तस्मिन्सन्त्यति प्रामान्मृत्युसाधारणीकृते ॥ ७.३२.६ ॥

பேரொலி எழுப்பியவாறு அவர் போர்க்களத்தில் அவர்களை நோக்கி முன்னேறினார். அந்தப் போரில், உயிர்கள் மரணத்தோடு பகிரப்பட்டிருந்தபோது…

7.32.7

अजातशत्रुस्तान्योधान्भीमं त्रातेत्यचोदयत् ।
ते ययुर्भीमसेनस्य समीपममितौजसः ॥ ७.३२.७ ॥

அஜாதசத்ரு அந்த வீரர்களை 'பீமனே காப்பவன்' என்று தூண்டினான். அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட அவர்கள் பீமசேனனின் அருகே சென்றனர்.

7.32.8

युयुधानप्रभृतयो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
ते समेत्य सुसंरब्धाः सहिताः पुरुषर्षभाः ॥ ७.३२.८ ॥

யுயுதானன் முதலானோரும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும் அந்த நரசிறந்தவர்கள் மிகுந்த கோபத்துடன் ஒன்று கூடினர்.

7.32.9

महेष्वासवरैर्गुप्ता द्रोणानीकं बिभित्सवः ।
समापेतुर्महावीर्या भीमप्रभृतयो रथाः ॥ ७.३२.९ ॥

மகா வில்லாளிகளில் சிறந்தவர்களால் காக்கப்பட்ட, துரோணரின் படையைப் பிளக்க விரும்பிய பீமன் முதலான மகா வீர்ய ரதர்கள் ஒன்று கூடினர்.

7.32.10

तान्प्रत्यगृह्णादव्यग्रो द्रोणोऽपि रथिनां वरः ।
महारथानतिबलान्वीरान्समरयोधिनः ॥ ७.३२.१० ॥

ரதர்களில் சிறந்த துரோணர் கலங்காமல் அவர்களை எதிர்கொண்டார் — மகாரதர்கள், மிகுந்த பலமுள்ள, போரில் போராடும் வீரர்களை.

7.32.11

बाह्यं मृत्युभयं कृत्वा तावकान्पाण्डवा ययुः ।
सादिनः सादिनोऽब्यघ्नंस्तथैव रथिनो रथान् ॥ ७.३२.११ ॥

வெளிப்புற மரண பயத்தை உண்டாக்கி பாண்டவர்கள் உன் வீரர்களை நோக்கிச் சென்றனர். குதிரைவீரர் குதிரைவீரர்களையும், ரதர் ரதங்களையும் தாக்கினர்.

7.32.12

असिशक्त्यृष्टिसङ्घातैर्युद्धमासीत्परश्वथैः ।
प्रकृष्टमसियुद्धं च बभूव कटुकोदयम् ॥ ७.३२.१२ ॥

வாள், சக்தி, ரிஷ்டி மற்றும் கோடரிகளின் மோதல்களால் போர் நிகழ்ந்தது. கடுமையான வாள்ப்போர் மூண்டது, அதன் விளைவு கசப்பானதாக இருந்தது.

7.32.13

कुञ्जराणां च सम्पाते युद्धमासीत्सुदारुणम् ।
अपतत्कुञ्जरादन्यो हयादन्यस्त्ववाक्शिराः ॥ ७.३२.१३ ॥

யானைகள் மோதியதால் அங்கே மிகக் கொடிய போர் நடந்தது. ஒருவன் யானையிலிருந்து விழுந்தான், மற்றொருவன் குதிரையிலிருந்து விழுந்தான், வேறொருவன் தலைகீழாக விழுந்தான்.

7.32.14

नरो बाणविनिर्भिन्नो रथादन्यश्च मारिष ।
तत्रान्यस्य च सम्पर्दे पतितस्य विवर्मणः ॥ ७.३२.१४ ॥

ஓ மாரிஷா, அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட ஒருவன் தேரிலிருந்து விழுந்தான்; அங்கே போரில் வீழ்ந்து கவசமற்ற மற்றொருவனும்…

7.32.15

शिरः प्रध्वंसयामास वक्षस्याक्रम्य कुञ्जरः ।
अपरांश्चापरेऽमृद्रन्वारणाः पतितान्नरान् ॥ ७.३२.१५ ॥

ஒரு யானை ஒருவனின் மார்பில் மிதித்து அவன் தலையை நொறுக்கியது; மற்ற யானைகள் வீழ்ந்த மற்ற மனிதர்களை மிதித்து நசுக்கின.

7.32.16

विषाणैश्चावनिं गत्वा व्यभिन्दन्रथिनो बहून् ।
नरान्त्रैः केचिदपरे विषाणालग्नसंश्रयैः ॥ ७.३२.१६ ॥

சில யானைகள் தங்கள் தந்தங்களால் நிலத்தைத் தொட்டு பல தேர்வீரர்களைக் குத்தின; சில யானைகள் தந்தங்களில் சிக்கிய மனிதக் குடல்களுடன்…

7.32.17

बभ्रमुः समरे नागा मृद्रन्तः शतशो नरान् ।
कार्ष्णायसतनुत्राणान्नराश्वरथकुञ्जरान् ॥ ७.३२.१७ ॥

போரில் யானைகள் சுற்றித் திரிந்து, கருங்கரும்பு இரும்புக் கவசம் அணிந்த நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்களையும், மனிதர்கள், குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளையும் மிதித்து நசுக்கின.

7.32.18

पतितान्पोथयाञ्चक्रुर्द्विपाः स्थूलनलानिव ।
गृध्रपत्राधिवासांसि शयनानि नारधिपाः ॥ ७.३२.१८ ॥

யானைகள் வீழ்ந்தவர்களைத் தடித்த நாணல்களைப் போல நசுக்கின; கழுகுச் சிறகுகளை உடையாகக் கொண்டு, இந்தப் படுக்கைகளில் அரசர்கள் கிடந்தனர்…

7.32.19

हीमन्तः कालसम्पर्कात्सुदुःस्वान्यनुशेरते ।
हन्ति स्मात्र पिता पुत्रं रथेनाभ्येत्य संयुगे ॥ ७.३२.१९ ॥

காலத்தின் தொடர்பால் துரதிர்ஷ்டசாலிகள் வீழ்ந்து கிடக்கின்றனர். இங்கே தந்தை போரில் தேரில் வந்து மகனைத் தாக்குகிறான்.

7.32.20

पुत्रश्च पितरं मोहान्निर्मर्यादमवर्तत ।
रथो भग्नो ध्वजश्छिन्नश्छत्रमुर्व्यों निपातितम् ॥ ७.३२.२० ॥

மகனும் மோகத்தால் தந்தையிடம் வரம்பு மீறி நடந்தான். தேர் உடைந்தது, கொடி அறுந்தது, குடை நிலத்தில் வீழ்த்தப்பட்டது.

7.32.21

युगार्धं च्छिन्नमादाय प्रदुद्राव तथा हयः ।
सासिर्बाहुर्निपतितः शिरश्छिन्नं सकुण्डलम् ॥ ७.३२.२१ ॥

பாதி நுகத்தடியை உடைத்துக்கொண்டு குதிரை ஓடியது. வாளுடன் கை வீழ்ந்தது; குண்டலங்களுடன் தலை துண்டிக்கப்பட்டது.

7.32.22

गजेनाक्षिप्य बलिना रथः सञ्चूर्णितः क्षितौ ।
रथिना ताडितो नागो नाराचेनापतत्क्षितौ ॥ ७.३२.२२ ॥

வலிமைமிக்க யானை தேரைத் தூக்கி எறிந்து நிலத்தில் நொறுக்கியது. தேரில் இருந்தவன் இரும்பு அம்பால் யானையைத் தாக்க, அது நிலத்தில் வீழ்ந்தது.

7.32.23

सारोहश्चापतद्वाजी गेजेनाभ्याहतो भृशम् ।
निर्मर्यादं महद्युद्धमवर्तत सुदारुणम् ॥ ७.३२.२३ ॥

சவாரியுடன் குதிரையும் வீழ்ந்தது; யானையால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டது. வரம்பற்ற பெரும் போர் மிகக் கொடுமையாக நடந்தது.

7.32.24

हा तात हा पुत्र सखे क्वासि तिष्ठ क्व धावसि ।
प्रहराहर जह्मेनं स्मितश्वेडितगर्जितैः।
इत्येवमुच्चैरत्यर्थं श्रूयन्ते विविधा गिरः ॥ ७.३२.२४ ॥

ஐயோ தந்தையே! ஐயோ மகனே! நண்பனே! எங்கே இருக்கிறாய்? நில், எங்கே ஓடுகிறாய்? தாக்கு, தாக்கு, இவனைக் கொல்! சிரிப்பு, சீறல், முழக்கங்களுடன் இவ்வாறு மிக உரத்துப் பலவகைக் குரல்கள் கேட்கின்றன.

7.32.25

नरस्याश्वस्य नाग्स्य समसञ्जत शोणितम् ।
उपाशाम्यद्रजो भौमं भीरून्कश्मलमाविशत् ॥ ७.३२.२५ ॥

மனிதனின், குதிரையின், யானையின் இரத்தம் ஒன்றாகக் கலந்தது. நிலத்தின் புழுதி அடங்கியது; அஞ்சியவர்களை மயக்கம் பற்றிக்கொண்டது.

7.32.26

चक्रेण चक्रमासाद्य वीरो वीरस्य संयुगे ।
अतीतेषुपथे काले जहार गदया सिरः ॥ ७.३२.२६ ॥

போரில் வீரன் ஒரு வீரனின் சக்கரத்தைத் தன் சக்கரத்தால் தாக்கினான். அம்பு எட்டாத தொலைவில் சரியான தருணத்தில் கதையால் அவனுடைய தலையைப் பறித்தான்.

7.32.27

असीत्केशपरामर्शो मुष्टियुद्धं च दारुणम् ।
नखैर्दन्तैश्च सूराणामद्वीपे द्वीपमिच्छताम् ॥ ७.३२.२७ ॥

வீரர்கள் முடியைப் பிடித்துக் கொண்டும், முஷ்டிகளால் குத்திக்கொண்டும் கொடூரமாகப் போரிட்டனர். நகங்களாலும் பற்களாலும், தஞ்சம் தரும் தீவு இல்லாத நிலையில், ஒரு தீவைத் தேடிக்கொண்டு போராடினர்.

7.32.28

तत्राच्छिद्यत शूरस्य सखङ्गो बाहुरुद्यतः ।
सधुनश्चापरस्यापि सशरः साङ्कुशस्तथा ॥ ७.३२.२८ ॥

அங்கே ஒரு வீரனின் வாளுடன் உயர்த்திய கை வெட்டப்பட்டது. மற்றொருவனின் வில், அம்பு, அங்குசத்துடன் கூடிய கையும் அப்படியே அறுபட்டது.

7.32.29

आक्रोशदन्यमन्योऽत्र तथाऽन्यो विमुखोऽद्रवत् ।
अन्यः प्राप्तस्य चान्यस्य शिरः कायादपाहरत् ॥ ७.३२.२९ ॥

இங்கே ஒருவர் மற்றவரை ஆர்ப்பரித்து அழைத்தார்; வேறொருவர் முகம் திருப்பி ஓடினார். அருகில் வந்த மற்றொருவனின் தலையை ஒருவன் உடலிலிருந்து பறித்தான்.

7.32.30

सशब्दमद्रवच्चान्यः शब्दादन्योऽत्रसद्भृशम् ।
स्वानन्योऽथ परानन्यो जघान निशितैः शरैः ॥ ७.३२.३० ॥

ஒருவன் கூச்சலிட்டுக்கொண்டு ஓடினான்; மற்றொருவன் ஒலியால் மிகவும் அஞ்சினான். ஒருவன் தன் வீரர்களையும் மற்றொருவன் எதிரிகளையும் கூர் அம்புகளால் கொன்று வீழ்த்தினான்.

7.32.31

गिरिशृङ्गोपमश्चात्र नाराचेन निपातितः ।
मातङ्गो न्यपतद्भूमौ नदीरोध इवोष्णगे ॥ ७.३२.३१ ॥

இங்கு இரும்பு அம்பால் வீழ்த்தப்பட்ட மலைச் சிகரம் போன்ற யானை, வெயில் காலத்தில் ஆற்றின் அணை உடைவது போல நிலத்தில் விழுந்தது.

7.32.32

तथैव रथिनं नागः क्षरन्गिरिरिवारुजन् ।
अभ्यतिष्ठत्पदा भूमौ सहाश्वं सहसारथिम् ॥ ७.३२.३२ ॥

அதுபோலவே அந்த யானை, மலை போல் இரத்தம் வடிய, தேர்வீரனையும் நசுக்கி, குதிரையும் தேரோட்டியும் சேர்ந்த அவனை காலால் மிதித்து நிலத்தில் நின்றது.

7.32.33

शूरान्प्रहरतो दृष्ट्वा कृताश्स्त्रान्रुधिरोक्षितान् ।
बहूनप्याविशन्मोहो भीरून्हृदयदुर्बलान् ॥ ७.३२.३३ ॥

போரிடும் வீரர்கள், ஆயுதத் திறமை கொண்டவர்கள், இரத்தத்தில் நனைந்தவர்கள் அடிப்பதைக் கண்டு, பலரை, குறிப்பாக கோழைகளையும் இதயம் பலவீனமானவர்களையும், மயக்கம் பற்றிக்கொண்டது.

7.32.34

सर्वमाविग्नमभवन्न प्राज्ञायत किञ्चन ।
सैन्येन रजसा ध्वस्तं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ७.३२.३४ ॥

எல்லாம் கலங்கியது; எதுவும் தெரியவில்லை. படையின் தூசியால் அனைத்தும் மறைக்கப்பட்டு, எல்லை கடந்த நிலையில் போர் நடந்தது.

7.32.35

ततः सेनापतिः शीघ्रमयं क्राल इति ब्रुवन् ।
नित्याभित्वरितानेव त्वरयामास पाण्डवान् ॥ ७.३२.३५ ॥

பின்னர் படைத்தலைவன், 'இவன் கிராலன்' என்று கூறியபடி, எப்போதும் விரைந்து செல்லும் பாண்டவர்களை மேலும் விரைவுபடுத்தினான்.

7.32.36

कुर्वन्तः शासनं तस्य पाण्डवा बाहुशालिनः ।
सरो हंसा इवापेतुर्घ्नन्तो द्रोणरथं प्रति ॥ ७.३२.३६ ॥

அவனுடைய கட்டளையை நிறைவேற்றிய வலிமைமிக்க பாண்டவர்கள், ஏரியை நோக்கிச் செல்லும் அன்னங்கள் போல, துரோணரின் தேரைத் தாக்கியபடி அதை நோக்கிச் சென்றனர்.

7.32.37

गृह्णीताद्रवतान्योन्यं विभीता विनिकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दो दुर्धर्षस्य रथं प्रति ॥ ७.३२.३७ ॥

பிடியுங்கள், ஓடுங்கள், அஞ்சியவர்களே ஒருவரை ஒருவர் வெட்டுங்கள் — அடங்காதவனின் தேரை நோக்கி இவ்வாறு பெரும் கூச்சல் எழுந்தது.

7.32.38

ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणी राजा जयद्रथः ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ शल्यश्चैतान्न्यवारयन् ॥ ७.३२.३८ ॥

அப்போது துரோணர், கிருபர், கர்ணன், துரோணியின் மகன், மன்னன் ஜயத்ரதன், அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான விந்தன், அநுவிந்தன் மற்றும் சல்யன் ஆகியோர் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினர்.

7.32.39

ते त्वार्यधर्मसंरब्धा दुर्निवारा दुरासदाः ।
शरार्ता न जहुर्द्रोणं पाञ्चालाः पाण्डवै सह ॥ ७.३२.३९ ॥

ஆரிய தர்மத்தில் உறுதிகொண்ட அவர்கள் தடுக்க முடியாதவர்களும் அணுக முடியாதவர்களுமாக இருந்தனர்; அம்புகளால் துன்புற்ற பாஞ்சாலர்கள் பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து துரோணரை விட்டு விலகவில்லை.

7.32.40

ततो द्रोणोऽतिसंक्रुद्धो विसृजञ्शतशः शरान् ।
चेदिपाञ्चालपाण्डूनामकरोत्कदनं महत् ॥ ७.३२.४० ॥

அப்போது மிகவும் சினங்கொண்ட துரோணர் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளை விடுத்து, சேதிகள், பாஞ்சாலர்கள், பாண்டவர்களை பெரும் அழிவுக்குள்ளாக்கினார்.

7.32.41

तस्य ज्यातलनिर्घोषः शुश्रुवे दिक्षं मारिष ।
वज्रसंह्रादसङ्काशस्त्रासयन्मानवान्बहून् ॥ ७.३२.४१ ॥

மாரிஷனே, அவனது வில்நாணின் தட்டொலி எல்லா திசைகளிலும் கேட்டது; அது இடியின் முழக்கம் போல் இருந்து பலரான மனிதர்களை அஞ்சச் செய்தது.

7.32.42

एतस्मिन्नन्तरे जिष्णुर्जित्वा संशप्तकान्बहून् ।
अभ्ययात्तत्र यत्रासौ द्रोणः पाण्डून्प्रमर्दति ॥ ७.३२.४२ ॥

இதற்கிடையில், வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் பல சம்சப்தகர்களை வென்றுவிட்டு, துரோணர் பாண்டவர்களை நசுக்கிக்கொண்டிருந்த இடத்திற்கு வந்தான்.

7.32.43

ताञ्शरौघान्महावर्ताञ्शोणितोदान्महाहदान् ।
तीर्णः संशप्तकान्हत्वा प्रत्यदृश्यत फल्गुनः ॥ ७.३२.४३ ॥

அம்புகளின் பெரும் வெள்ளங்களும், பெரிய சுழல்களும், இரத்தநீர் நிறைந்த பெரும் ஏரிகளும் கொண்ட அவற்றைக் கடந்து, சம்சப்தகர்களைக் கொன்று பல்குனன் (அர்ஜுனன்) மீண்டும் தென்பட்டான்.

7.32.44

तस्य कीर्तिमतो लक्ष्म सूर्यप्रतिमतेजसः ।
दीप्यमानमपश्याम तेजसा वानरध्वजम् ॥ ७.३२.४४ ॥

புகழ்பெற்ற, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடையவனின் குரங்குக் கொடி அதன் ஒளியால் ஒளிர்வதை நாங்கள் கண்டோம்.

7.32.45

संशप्तकसमुद्रं तमुच्छोष्यास्त्रगभस्तिभिः ।
स पाण्डवयुगान्तार्कः कुरूनप्यभ्यतीतपत् ॥ ७.३२.४५ ॥

படைக்கலக் கதிர்களால் அந்தச் சம்சப்தகக் கடலை வற்றச்செய்து, பாண்டவர்களின் யுகமுடிவுச் சூரியனாக அவன் குருக்களையும் சுட்டெரித்தான்.

7.32.46

प्रददाह कुरून्सर्वानर्जुनः शस्त्रतेजसा ।
युगान्ते सर्वभूतानि धूमकेतुरिवोत्थितः ॥ ७.३२.४६ ॥

அர்ஜுனன் படைக்கலத்தின் ஒளியால் எல்லாக் குருக்களையும் எரித்தான்; யுகமுடிவில் எழுந்த வால்நட்சத்திரம் எல்லா உயிர்களையும் எரிப்பது போல.

7.32.47

तेन बाणसहस्रौधैर्गजाश्वरथयोधिनः ।
ताड्यमानाः क्षितिं जग्मुर्मुक्तकेशाःशरार्दिताः ॥ ७.३२.४७ ॥

அவனால் ஆயிரம் அம்புப் பெருக்குகளால் தாக்கப்பட்ட யானை, குதிரை, தேர் வீரர்கள், அவிழ்ந்த கூந்தலுடன் அம்புகளால் வருந்தி நிலத்தில் வீழ்ந்தனர்.

7.32.48

केचिदार्तस्वनं चक्रुर्विनेशुरपरे पुनः ।
पार्थबाणहताः केचिन्निपेतुर्विगतासवः ॥ ७.३२.४८ ॥

சிலர் துயரக்குரல் எழுப்பினர்; வேறு சிலர் மீண்டும் அழிந்தனர்; பார்த்தனின் அம்புகளால் கொல்லப்பட்ட சிலர் உயிரிழந்து வீழ்ந்தனர்.

7.32.49

तेषामुत्पतितान्कांश्चित्पतितांश्च पराङ्मुखान् ।
न जघानार्जुनो योधान्योधव्रतमनुस्मरन् ॥ ७.३२.४९ ॥

அவர்களில் எழுந்து வந்தவர்களையும், விழுந்தவர்களையும், முதுகு காட்டித் திரும்பியவர்களையும், வீரர் நெறியை நினைவில் கொண்டு அர்ஜுனன் கொல்லவில்லை.

7.32.50

ते विकीर्णरथाश्चित्राः प्रायशश्च पराङ्मुखः ।
कुरवः कर्णकर्णेति हाहेति च विचुक्रुशुः ॥ ७.३२.५० ॥

சிதறிய தேர்களுடன், பெரும்பாலும் முதுகு காட்டித் திரும்பிய அவர்கள் கௌரவர்கள், 'கர்ணா, கர்ணா' என்றும் 'ஐயோ, ஐயோ' என்றும் அழுது கூவினர்.

7.32.51

तमाधिरथिराक्रन्दं विज्ञाय शरणैषिणाम् ।
मा भैष्टेति प्रतिश्रुत्य ययावभिमुखोऽर्जुनम् ॥ ७.३२.५१ ॥

அடைக்கலம் தேடுவோரின் அந்த அழுகையை உணர்ந்து, 'அஞ்ச வேண்டாம்' என்று உறுதியளித்து, ஆதிரதியான் (கர்ணன்) அர்ஜுனனுக்கு எதிரே சென்றான்.

7.32.52

स भारतरथश्रेष्ठः सर्वभारतहर्षणः ।
प्रादुश्चक्रे तदाग्नेयमस्त्रमस्त्रविदां वारः ॥ ७.३२.५२ ॥

பாரத ரதவீரர்களில் சிறந்தவனும், அனைத்து பாரதர்களையும் மகிழ்விப்பவனும், படைக்கலம் அறிந்தவர்களில் முதன்மையானவனுமான அவன் அந்த ஆக்னேய அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.

7.32.53

तस्य दीप्तशरौघस्य दीप्तचापधरस्य च ।
वारुणेन तदस्त्रेण विधूयाथ धनञ्जयः।
शरौघाञ्शरजालेन विदुधाव धनञ्जयः ॥ ७.३२.५३ ॥

ஒளிரும் அம்புத் தொகுதியையும் ஒளிரும் வில்லையும் தாங்கிய அவனுடைய அம்புப் பெருக்கை, வருண அஸ்திரத்தால் அகற்றி, பின்னர் தனஞ்சயன் அம்புவலையால் அம்புப் பெருக்குகளைச் சிதறடித்தான்.

7.32.54

तथैवाधिरथिस्तस्य बाणाज्ज्वलिततेजसः ।
अस्त्रमस्त्रेण संवार्य प्राणदद्विसृजञ्शरान् ॥ ७.३२.५४ ॥

அவ்வாறே ஆதிரதியான் (கர்ணன்) தனது ஒளிர்ந்த அம்புகளால் அவனுடைய அஸ்திரத்தை அஸ்திரத்தால் தடுத்து, அம்புகளை ஏவிக் கர்ஜித்தான்.

7.32.55

धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सात्यकिश्च महारथः ।
विव्यधुः कर्णमासाद्य त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ॥ ७.३२.५५ ॥

திருஷ்டத்யும்னனும், பீமனும், சாத்யகியும், மகாரதர்களான அவர்கள், கர்ணனை அணுகி ஒவ்வொருவரும் மூன்று நேரான அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தனர்.

7.32.56

अर्जुनास्त्रं तु राधेयः संवार्य शरवृष्टिभिः ।
तेषां त्रयाणां चापानि चिच्छेद विशिखैस्त्रिभिः ॥ ७.३२.५६ ॥

ராதையின் மகனான கர்ணன் அர்ஜுனனின் அஸ்திரத்தை அம்பு மழையால் தடுத்து, அந்த மூவரின் வில்லையும் மூன்று அம்புகளால் அறுத்தான்.

7.32.57

ते निकृत्तायुघाः शूरा निर्विषा भुजगा इव ।
रथशक्तीः समुत्क्षिप्य भृशं सिंहा इवानदन् ॥ ७.३२.५७ ॥

அவர்களின் ஆயுதங்கள் அறுபட்டன; அந்த வீரர்கள் விஷமற்ற பாம்புகளைப் போலானார்கள்; தேர்-ஈட்டிகளைத் தூக்கி சிங்கங்களைப் போல் கர்ஜித்தனர்.

7.32.58

ता भुजाग्रैर्महावेगा निसृष्टा भुजगोपमाः ।
दीप्यमाना महाशक्त्यो जग्मुराधिरथिं प्रति ॥ ७.३२.५८ ॥

புஜங்களின் நுனியிலிருந்து எறியப்பட்ட அந்த மகாவேகமுள்ள, பாம்பு போன்ற, ஒளிரும் மகாசக்திகள் ஆதிரதியை (கர்ணனை) நோக்கிப் பாய்ந்தன.

7.32.59

ता निकृत्य शरव्रातैस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
ननाद बलवान्कर्णः पार्थाय विसृजञ्शरान् ॥ ७.३२.५९ ॥

அவற்றை அம்புக் கூட்டங்களால், ஒவ்வொன்றையும் மூன்று நேரான அம்புகளால் அறுத்து, வலிமையான கர்ணன் பார்த்தனை நோக்கி அம்புகளை எய்தபடி கர்ஜித்தான்.

7.32.60

अर्जुनश्चापि राधेयं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
कर्णादवरजं बाणैर्जघान निशितैः शरैः ॥ ७.३२.६० ॥

அர்ஜுனனும் ராதையின் மகனான கர்ணனை ஏழு விரைந்த அம்புகளால் துளைத்து, கர்ணனின் தம்பியை கூரிய அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.

7.32.61

ततः शत्रुंजयं हत्वा पार्थः षङ्भिरजिह्मगैः ।
जहार सद्यो भल्लेन विपाटस्य शिरो रथात् ॥ ७.३२.६१ ॥

பின்னர் பார்த்தன் சத்ருஞ்சயனைக் கொன்று, ஆறு நேரான அம்புகளாலும், பின் ஒரு பல்லத்தாலும் விபாடனின் தலையை உடனே அவனது தேரிலிருந்து வெட்டி வீழ்த்தினான்.

7.32.62

पश्यतां धार्तराष्ट्राणामेकेनैव किरीटिना ।
प्रमुखे सूतपुत्रस्य सोदर्या निहतास्त्रयः ॥ ७.३२.६२ ॥

திருதராஷ்டிரனின் மக்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், கிரீடியான ஒருவனாலேயே, சூதபுத்திரனின் (கர்ணனின்) முன்னிலையில் அவனுடைய ஒரே தாய்வயிற்றுச் சகோதரர்கள் மூவர் கொல்லப்பட்டனர்.

7.32.63

ततो भीमः समुत्पत्य स्वरथाद्वैनतेयवत् ।
वरासिना कर्णपक्षाञ्जधान दश पञ्च च ॥ ७.३२.६३ ॥

பின்னர் பீமன் தன் தேரிலிருந்து கருடனைப் போல் பாய்ந்து, சிறந்த வாளால் கர்ணனின் பக்கத்தாரில் பதினைந்து பேரை வீழ்த்தினான்.

7.32.64

पुनस्तु रथमास्थाय धनुरादाय चापरम् ।
विव्याध दशभिः कर्णं सूतमश्वांश्च पञ्चभिः ॥ ७.३२.६४ ॥

பின்னர் மீண்டும் தேரில் ஏறி வேறொரு வில்லை எடுத்து, கர்ணனைப் பத்து அம்புகளாலும், சாரதியையும் குதிரைகளையும் ஐந்து அம்புகளாலும் துளைத்தான்.

7.32.65

धृष्टद्युम्नोऽप्यसिवरं चर्म चादाय भास्वरम् ।
जघान चन्द्रवर्माणं बृहत्क्षत्रं च नैषधम् ॥ ७.३२.६५ ॥

திருஷ்டத்யும்னனும் சிறந்த வாளையும் பிரகாசமான கேடயத்தையும் எடுத்து, சந்திரவர்மனையும் நைஷதனான பிருஹத்க்ஷத்ரனையும் வீழ்த்தினான்.

7.32.66

ततः स्वरथमास्थाय पाञ्चाल्योऽन्यच्च कार्मुकम् ।
आदाय कर्णं विव्याध त्रिसप्तत्या नदन्रणे ॥ ७.३२.६६ ॥

பின்னர் தன் தேரில் ஏறி, பாஞ்சாலியன் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, போரில் முழங்கியவாறு கர்ணனைத் எழுபத்துமூன்று அம்புகளால் துளைத்தான்.

7.32.67

शैनेयोऽप्यन्यदादाय धनुरिन्दुसमद्युतिः ।
सूतपुत्रं चतुःषष्ट्या विद्ध्वा सिंह इवानदत् ॥ ७.३२.६७ ॥

சைனேயனும் மற்றொரு வில்லை எடுத்து, சந்திரனின் ஒளி கொண்டவன், சூதபுத்திரன் கர்ணனை அறுபத்துநான்கு அம்புகளால் துளைத்து சிங்கம் போல் கர்ஜித்தான்.

7.32.68

भल्लाभ्यां साधु मुक्ताभ्यां छित्त्वा कर्णस्य कार्मुकम् ।
पुनः कर्णं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.३२.६८ ॥

நன்கு எய்யப்பட்ட இரண்டு பல்ல அம்புகளால் கர்ணனின் வில்லை அறுத்து, பின்னர் மூன்று அம்புகளால் கர்ணனின் தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.

7.32.69

ततो दुर्योधनो द्रोणो राजा चैव जयद्रथः ।
निम़ज्जमानं राधेयमुज्जह्रुः सात्यकार्णवात् ॥ ७.३२.६९ ॥

பின்னர் துரியோதனனும், துரோணரும், அரசன் ஜயத்ரதனும், சாத்யகி என்னும் கடலில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்த ராதேயனை (கர்ணனை) வெளியே தூக்கினர்.

7.32.70

पत्त्यश्वरथमातङ्गास्त्वदीयाः शतशोऽपरे ।
कर्णमेवाभ्यधावन्त त्रास्यमानाः प्रहारिणः ॥ ७.३२.७० ॥

உன் படையின் காலாட்படை, குதிரைவீரர், தேரர், யானைவீரர்கள், நூற்றுக்கணக்கான மற்றவர்களும், கர்ணனைக் காக்க, தாக்கியபடி அவனை நோக்கி ஓடினர்.

7.32.71

धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सौभद्रोऽर्जुन एव च ।
नकुलः सहदेवश्च सात्यकिं जुगुपू रणे ॥ ७.३२.७१ ॥

திருஷ்டத்யும்னனும், பீமனும், சுபத்ரையின் மகனும், அர்ஜுனனும், நகுலனும், சகதேவனும் போரில் சாத்யகியைக் காத்தனர்.

7.32.72

एवमेष महारौद्रः क्षयार्थं सर्वधन्विनाम् ।
तावकानां परेषां च त्यक्त्वा प्राणानभूद्रणः ॥ ७.३२.७२ ॥

இவ்வாறு இந்த மிகக் கொடிய போர், எல்லா வில்லாளர்களின் அழிவுக்காக, உன் வீரர்களும் பகைவர்களும் உயிரை விட்டு நிகழ்ந்தது.

7.32.73

पदातिरथनागाश्वा गजाश्वरथपत्तिभिः ।
रथिनो नागपत्त्यश्वैरथ पत्तीरथ द्विपैः ॥ ७.३२.७३ ॥

காலாட்படை, தேர், யானை, குதிரை; யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படையுடன்; தேர்வீரர்கள் யானை வீரர்களோடும் காலாட்படையோடும், குதிரை வீரர்களோடும், காலாட்படை யானைகளோடும் மோதினர்.

7.32.74

अश्वैरश्वा गजैर्नागा रथिनो रथिभिः सह ।
संयुक्ताः समदृश्यन्त पत्तयश्चापि पत्तिभिः ॥ ७.३२.७४ ॥

குதிரைகள் குதிரைகளோடும், யானைகள் யானைகளோடும், தேர்வீரர்கள் தேர்வீரர்களோடும் கலந்து காணப்பட்டனர்; காலாட்படையினரும் காலாட்படையினரோடு காணப்பட்டனர்.

7.32.75

एवं सुकलिलं युद्धमासीत्क्रव्यादहर्षणम् ।
महद्भिस्तैरभीतानां यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ७.३२.७५ ॥

இவ்வாறு மிகவும் குழப்பமான அப்போர் ஊனுண்ணிகளை மகிழ்விப்பதாக இருந்தது; அஞ்சாத அந்த மாபெரும் வீரர்களால் அது யமலோகத்தை விரிவுபடுத்துவதாக ஆனது.

7.32.76

ततो हता नररथवाजिकुञ्जरै ।
रनेकशो द्विपरथपत्तिवाजिनः।
गजैर्गजा रथिभिरुदायुधा रथा ।
हयैर्हयाः पत्तिगणैश्च पत्तयः ॥ ७.३२.७६ ॥

பின்னர் மனிதர், தேர், குதிரை, யானைகள் பலவகையாக வீழ்ந்தன; யானை, தேர், காலாட்படை, குதிரைகள் வீழ்ந்தன; யானைகள் யானைகளால், தேர்வீரர்களால், ஆயுதம் உயர்த்திய தேர்கள், குதிரைகள் குதிரைகளால், காலாட்படைக் குழுக்களால், காலாட்படையினர் வீழ்ந்தனர்.

7.32.77

रथैर्द्विपा द्विरदवरैर्महाहया ।
हयैर्नरा वररथिभिश्च वाजिनः।
निरस्तजिह्वादशनेक्षणाः क्षितौ ।
क्षयं गताः प्रमथितवर्मभूषणाः ॥ ७.३२.७७ ॥

தேர்களால் யானைகள், சிறந்த யானைகளால் பெரிய குதிரைகள், குதிரைகளால் மனிதர்கள், சிறந்த தேர்வீரர்களால் குதிரைகள் வீழ்ந்தன; நாக்கும் பல்லும் கண்களும் வெளியே தள்ளப்பட்டு, கவசமும் அணிகலன்களும் நொறுங்கி, அவர்கள் நிலத்தில் அழிவடைந்தனர்.

7.32.78

तथा परैर्बहुकरणैर्वरायुधै-
र्हता गताः प्रतिभयदर्शनाः क्षितिम्।
विपोथिता हयगजपादताडिता ।
भृशाकुला रथमुखनेमिभिः क्षताः ॥ ७.३२.७८ ॥

அவ்வாறே பகைவர்களால், பல கருவிகளாலும் சிறந்த ஆயுதங்களாலும் வீழ்ந்தனர்; பயங்கரத் தோற்றமுடைய அவர்கள் நிலத்தில் சாய்ந்தனர்; நசுக்கப்பட்டு, குதிரை யானைகளின் கால்களால் மிதிக்கப்பட்டு, மிகவும் கலங்கி, தேர் முன்பகுதிகளாலும் சக்கர விளிம்புகளாலும் காயமடைந்தனர்.