Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.36

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.36.1

सौभद्रस्तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
अचोदयत यन्तारं द्रोणानीकाय भारत ॥ ७.३६.१ ॥

ସୁଭଦ୍ରାର ପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହେ ଭରତ, ସାରଥିକୁ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନା ଆଡ଼କୁ ରଥ ଚଳାଇବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ।

7.36.2

तेन सञ्चोद्यमानस्तु याहियाहीति सारथिः ।
प्रत्युवाच ततो राजन्नभिमन्युमिदं वचः ॥ ७.३६.२ ॥

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା 'ଚାଲ, ଚାଲ' ବୋଲି ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସାରଥି, ହେ ରାଜନ୍, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।

7.36.3

अतिभारोऽयमायुष्मन्नाहितस्त्वयि पाण्डवैः ।
सम्प्रधार्य क्षणं बुद्ध्या ततस्त्वं योद्धुमर्हसि ॥ ७.३६.३ ॥

ହେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଏହି ଅତି ଗୁରୁଭାର ରଖିଛନ୍ତି। ତେଣୁ ଏକ କ୍ଷଣ ବୁଦ୍ଧିରେ ଚିନ୍ତା କରି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।

7.36.4

आचार्यो हि कृती द्रोणः परमास्त्रे कृतश्रमः ।
त्वं तु बालः स बलवान्सङ्ग्रामाणामकोविदः ॥ ७.३६.४ ॥

ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣ ନିପୁଣ, ପରମ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପରିଶ୍ରମ କରିଥିବା। ତୁମେ ବାଳକ, ସେ ବଳବାନ, ଆଉ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନଭିଜ୍ଞ।

7.36.5

ततोऽभिमन्युः प्रहसन्सारथिं वाक्यमब्रवीत् ।
सारथे कोन्वयं द्रोणः समग्रं क्षत्रमेव वा ॥ ७.३६.५ ॥

ତେବେ ଅଭିମନ୍ୟୁ ହସି ହସି ସାରଥିକୁ କହିଲେ, 'ହେ ସାରଥି, ଏ ଦ୍ରୋଣ କିଏ? ଅଥବା ସମଗ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟ ବର୍ଗ ବା କିଂ?'

7.36.6

व्यवसायो हि मे योद्धुं रणोत्सवसमुद्यतः ।
ऐरावतगतं शक्रं सहामरगणैरहम् ॥ ७.३६.६ ॥

ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ହିଁ ମୋର ସଂକଳ୍ପ; ରଣୋତ୍ସବ ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଦେବଗଣ ସହିତ ଐରାବତରେ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବି।

7.36.7

अथवा रुद्रमीशानं सर्वभूतगणार्चितम् ।
योधयेयं रणमुखे न मे क्षत्रेऽद्य विस्मयः ॥ ७.३६.७ ॥

ଅଥବା ସର୍ବଭୂତଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଈଶାନ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ରଣମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରେ; କ୍ଷାତ୍ରଧର୍ମରେ ଆଜି ମୋ ପାଇଁ କୌଣସି ବିସ୍ମୟ ନାହିଁ।

7.36.8

यच्चैतत्पश्यसे सूत सयोधाश्वरथद्विपम् ।
तन्ममाद्य द्विषत्सैन्यं कलामर्हति षोडशीम् ॥ ७.३६.८ ॥

ହେ ସୂତ, ଯୋଦ୍ଧା, ଅଶ୍ୱ, ରଥ ଓ ହସ୍ତୀ ସହିତ ଯାହା ତୁମେ ଦେଖୁଛ, ତାହା ଆଜି ମୋ ଶତ୍ରୁସୈନ୍ୟର ଷୋଳରୁ ଏକ ଭାଗ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

7.36.9

अपि विश्वजितं विष्णुं मातुलं प्राप्य सूतज ।
पितरं चार्जुनं युद्धे न भीर्मामुपयास्यति ॥ ७.३६.९ ॥

ହେ ସୂତପୁତ୍ର, ମାମୁ ବିଶ୍ୱଜିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପାଇଲେ ଏବଂ ପିତା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ମଧ୍ୟ ମୋ ନିକଟକୁ ଭୟ ଆସିବ ନାହିଁ।

7.36.10

एवमप्युच्यमानः स सारथिस्तं पुनः पुनः ।
वीर ते तेन मा युद्धमिति सौभद्रमब्रवीत् ॥ ७.३६.१० ॥

ଏହିପରି ବାରମ୍ବାର କୁହାଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେହି ସାରଥି ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ (ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ) କହିଲେ: ହେ ବୀର, ତା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର ନାହିଁ।

7.36.11

अभिमन्युश्च तां वाचं कदर्थीकृत्य सारथेः ।
याहीत्येवाब्रवीदेनं द्रोणानीकाय माचिरम् ॥ ७.३६.११ ॥

ଅଭିମନ୍ୟୁ ସେହି ସାରଥିଙ୍କ କଥାକୁ ଅବଜ୍ଞା କରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: ଚାଲ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ବିଳମ୍ବ କରନାହିଁ।

7.36.12

ततः सन्नोदयामास हयानाशु त्रिहायनान् ।
नातिहृष्टमनाः सूतो हेमभाण्डपरिच्छदान् ॥ ७.३६.१२ ॥

ତା'ପରେ ସାରଥି, ମନରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଖୁସି ନ ହୋଇ, ସୁନାର ସାଜରେ ସଜ୍ଜିତ ତିନି ବର୍ଷ ବୟସର ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଚଳାଇଲେ।

7.36.13

ते प्रेषिताः सुमित्रेण द्रोणानीकाय वाजिनः ।
द्रोणमभ्यद्रवन्राजन्महावेगा महाबलाः ॥ ७.३६.१३ ॥

ସୁମିତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସେହି ଅଶ୍ୱଗଣ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସେନା ଆଡ଼କୁ, ହେ ରାଜନ୍, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଲେ — ମହାବେଗ ଓ ମହାବଳ ଥିବା।

7.36.14

तमुदीक्ष्य तथायान्तं सर्वे द्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यवर्तन्त कौरव्याः पाण्डवाश्च तमन्वयुः ॥ ७.३६.१४ ॥

ତାଙ୍କୁ ଏପରି ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସମସ୍ତ କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।

7.36.15

सकर्णिकारप्रवरोच्छ्रितध्वजः ।
सुवर्णवर्माऽऽर्जुनिरर्जुनाद्वरः।
युयुत्सया द्रोणमुखान्महारथान् ।
समासदत्सिंहशिशुर्यथा द्विपान् ॥ ७.३६.१५ ॥

କର୍ଣିକାର ବୃକ୍ଷ ଚିହ୍ନର ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜା ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚଧାରୀ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର, ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛାରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖୁଥିବା ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ — ସିଂହଶାବକ ହାତୀମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ ପରି।

7.36.16

ते विंशतिपदे यत्ताः सम्प्रहारं प्रचक्रिरे ।
आसीद्गाङ्ग इवावर्तो मुहूर्तमुदधाविव ॥ ७.३६.१६ ॥

ସେମାନେ କୋଡ଼ିଏ ପାଦର ବ୍ୟୂହରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ସଂଘର୍ଷ କଲେ; କ୍ଷଣେ ତାହା ଗଙ୍ଗାର ଆବର୍ତ୍ତ ଓ ସମୁଦ୍ରର ଆବର୍ତ୍ତ ପରି ହେଲା।

7.36.17

शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
सङ्ग्रामस्तुमुलो राजन्प्रावर्तत सुदारुणः ॥ ७.३६.१७ ॥

ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଶୂରମାନଙ୍କ ସଂଗ୍ରାମ, ହେ ରାଜନ୍, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ କୋଳାହଳପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଉଠିଲା।

7.36.18

प्रवर्तमाने सङ्ग्रामे तस्मिन्नतिभयङ्करे ।
द्रोणस्य मिषतो व्यूहं भित्त्वा व्यचरदार्जुनिः ॥ ७.३६.१८ ॥

ସେହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ, ଦ୍ରୋଣ ଦେଖୁଥିବା ସମୟରେ, ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ବ୍ୟୂହ ଭେଦ କରି ଇତସ୍ତତ ବିଚରଣ କଲେ।

7.36.19

तदभेद्यमनाधृष्यं द्रोणानीकं सुदुर्जयम् ।
भित्त्वार्जुनिरसम्भ्रान्तो विवेशाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.३६.१९ ॥

ଅଭେଦ୍ୟ, ଅନାଧୃଷ୍ୟ ଓ ଦୁର୍ଜୟ ଦ୍ରୋଣସେନା ଭେଦ କରି ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ନିର୍ଭୟରେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ପରାକ୍ରମରେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

7.36.20

तं प्रविष्टं विनिघ्नन्तं शत्रुसङ्घान्महाबलम् ।
हस्त्यश्वरथपत्त्यौघाः परिवव्रुरुदायुधाः ॥ ७.३६.२० ॥

ଶତ୍ରୁସଂଘ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ସଂହାର କରୁଥିବା ସେହି ମହାବଳଙ୍କୁ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତିକ ସୈନ୍ୟଦଳ ଉଠାଇଥିବା ଅସ୍ତ୍ର ସହ ଘେରି ଦେଲେ।

7.36.21

नानावादित्रनिनदैः क्ष्वेडितोत्क्रुष्टगर्जितैः ।
हुङ्कारैः सिंहनादैश्च तिष्ठ तिष्ठेति निःस्वनैः ॥ ७.३६.२१ ॥

ନାନା ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟର ନିନାଦ, ସିସ୍ ଶବ୍ଦ, ଚିତ୍କାର ଓ ଗର୍ଜନ, ହୁଙ୍କାର ଓ ସିଂହନାଦ ସହିତ, 'ରୁହ ରୁହ!' ଶବ୍ଦ ସହିତ।

7.36.22

घोरैर्हलहलाशब्दैर्मागास्तिष्ठैहि मामिति ।
असावहममित्रेति प्रवदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ७.३६.२२ ॥

'ହଲହଲ' ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ — 'ମୋ ଠାରୁ ପଳାଅ ନାହିଁ, ରୁହ!', 'ଏଇ ମୁଁ, ଶତ୍ରୁ!' ବାରମ୍ବାର ଏହା କହିବା ସହିତ।

7.36.23

बृंहितैः शिञ्जितैर्हासैः करनेमिस्वनैरपि ।
सन्नादयन्तो वसुधामभिदुद्रुवुरार्जुनिम् ॥ ७.३६.२३ ॥

ହିଁସିଙ୍ଗ ଶବ୍ଦ, ଧନୁର ଟଙ୍କାର, ହସ ଏବଂ ରଥଚକ୍ରର ଶବ୍ଦରେ ପୃଥିବୀ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି ସେମାନେ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।

7.36.24

तेषामापततां वीरः शीघ्रयोधी महाबलः ।
क्षिप्रास्त्रो न्यवधीद्राजन्मर्मज्ञो मर्मभेदिभिः ॥ ७.३६.२४ ॥

ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାସିଁ ପଡ଼ିବା ବେଳେ, ହେ ରାଜନ୍, ବୀର, ଶୀଘ୍ର ଯୋଦ୍ଧା, ମହାବଳ, ଦ୍ରୁତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ମର୍ମଜ୍ଞ ସେ ମର୍ମଭେଦୀ ଶରରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

7.36.25

ते हन्यमाना विवशा नानालिङ्गैः शितैः शरैः ।
अभिपेतुः सुबहुशः शलभा इव पावकम् ॥ ७.३६.२५ ॥

ବିଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ ଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଆହତ ହୋଇ ସେମାନେ ଅସହାୟ ହୋଇ ବହୁବାର ତାଙ୍କ ଉପରେ ଝାସି ପଡ଼ିଲେ, ଯେପରି ପତଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ପଡ଼େ।

7.36.26

ततस्तेषां शरीरैश्च शरीरावयवैश्च सः ।
सन्तंस्तार क्षितिं क्षिप्रं कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ ७.३६.२६ ॥

ତାପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ଓ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଭୂମି ଢାଙ୍କି ଦେଲେ, ଯଜ୍ଞରେ କୁଶ ଘାସରେ ବେଦି ଢାଙ୍କିବା ପରି।

7.36.27

बद्धगोधाङ्गुलित्राणान्सशरासनसायकान् ।
सासिचर्माङ्कुशाभीषून्सतोमरपरश्वथान् ॥ ७.३६.२७ ॥

ଗୋଧା ଚମଡ଼ାର ଆଙ୍ଗୁଳି-ରକ୍ଷା ବାନ୍ଧିଥିବା, ଧନୁ-ବାଣ ସହିତ, ଖଡ଼୍ଗ, ଢାଲ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଲଗାମ ସହିତ, ତୋମର ଓ କୁହାଡ଼ି ସହିତ (ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ)।

7.36.28

सगदायोगुडप्रासान्सर्ष्टितोमरपट्टसान् ।
सभिण्डिपालपरिघान्यशक्तिवरकम्पनान् ॥ ७.३६.२८ ॥

ଗଦା, ଯୋଗ, ଗୁଡ଼, ପ୍ରାସ, ଋଷ୍ଟି, ତୋମର, ପଟ୍ଟିଶ, ଭିଣ୍ଡିପାଳ, ପରିଘ, ଶକ୍ତି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କମ୍ପନ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ (ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ)।

7.36.29

सप्रतोदमहाशङ्खान्सकुन्तान्सकचग्रहान् ।
समुद्गरक्षेपणीयान्सपाशपरिघोपलान् ॥ ७.३६.२९ ॥

ପ୍ରତୋଦ ଓ ମହାଶଙ୍ଖ ସହିତ, କୁନ୍ତ ସହିତ, କେଶ ଧରୁଥିବା ସହିତ, ମୁଦ୍‌ଗର ଓ କ୍ଷେପଣୀୟ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ, ପାଶ, ପରିଘ ଓ ପଥର ସହିତ (ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ)।

7.36.30

सकेयूराङ्गदान्बाहून्हृद्यगन्धानुलेपनान् ।
स़ञ्चिच्छेदार्जुनिर्वृत्तांस्त्वदीयानां सहस्रशः ॥ ७.३६.३० ॥

କେୟୂର ଓ ଅଙ୍ଗଦ ସହିତ, ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧ ଲେପନରେ ସୁବାସିତ ଆପଣଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ବାହୁକୁ ଅର୍ଜୁନ ହଜାର ହଜାର କାଟିଦେଲେ।

7.36.31

तैः स्फुरद्भिर्महाराज शुशुभे भूः सुलोहितैः ।
पञ्चास्यैः पन्नगैश्छिन्नैर्गरुडेनेव मारिष ॥ ७.३६.३१ ॥

ହେ ମହାରାଜ, କମ୍ପମାନ ସେହି ଗାଢ଼ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଶରୀରରେ ଭୂମି ଶୋଭିଲା, ଯେପରି ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଛିନ୍ନ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ସର୍ପ।

7.36.32

सुनासाननकेशान्तैरव्रणैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रोधात्क्षरद्भिः शोणितं बहु ॥ ७.३६.३२ ॥

ସୁନ୍ଦର ନାସିକା, ମୁଖ ଓ କେଶାଗ୍ର ଥିବା; କ୍ଷତହୀନ ମୁଖ ଓ ସୁନ୍ଦର କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ; କ୍ରୋଧରେ ଓଠ ଦାନ୍ତରେ ଚିପି, ପ୍ରଚୁର ରକ୍ତ ଝରାଉଥିବା ମୁଣ୍ଡ।

7.36.33

सचारुमुकुटोष्णीषैर्मणिरत्नविभूषितैः ।
विनालनलिनाकारैर्दिवाकरशशिप्रभैः ॥ ७.३६.३३ ॥

ସୁନ୍ଦର ମୁକୁଟ ଓ ପଗଡ଼ି ଥିବା; ମଣି-ରତ୍ନରେ ବିଭୂଷିତ; ଡାଳରୁ ଖସିଥିବା ପଦ୍ମ ଆକୃତିର; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସମ ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ।

7.36.34

हितप्रियंवदैः काले बहुभिः पुण्यगन्धिभिः ।
द्विषच्छिरोभिः पृथिवीं स वै तस्तार फाल्गुनिः ॥ ७.३६.३४ ॥

ହିତ ଓ ପ୍ରିୟ କଥା କହୁଥିବା ଭଳି, ସମୟରେ, ଅନେକ, ପୁଣ୍ୟଗନ୍ଧ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ସେ ଫାଲ୍ଗୁନି (ଅର୍ଜୁନ) ପୃଥିବୀକୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।

7.36.35

गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
वीषामुखान्वित्रिवेणून्न्यस्तदण्डकबन्धुरान् ॥ ७.३६.३५ ॥

ଗନ୍ଧର୍ବନଗର ଆକୃତିର, ବିଧିପୂର୍ବକ ସଜ୍ଜିତ ରଥ; ଯୁଗର ମୁଣ୍ଡ, ଅକ୍ଷଦଣ୍ଡ ଓ ଦଣ୍ଡକ ଠିକ୍ ରଖାଯାଇଥିବା।

7.36.36

विजङ्घाकूबरांस्तत्र विनेमींश्र व्यरानपि ।
विचक्रोपस्करोपस्थान्भग्नोपकरणानपि ॥ ७.३६.३६ ॥

ସେଠାରେ ଭଗ୍ନ ଜଙ୍ଘା ଓ କୂବର ଥିବା, ନେମି ଖସିଯାଇଥିବା, ଅର ନଥିବା, ଚକ୍ର ଓ ସାମଗ୍ରୀ ସ୍ଥାନଚ୍ୟୁତ, ସାଧନ ଭଗ୍ନ ରଥ।

7.36.37

समास्थितान्योधवरैर्दान्ताश्वान्साधुसारथीन् ।
विपताकाध्वजच्छत्रान्वितूणीरायुधानपि ॥ ७.३६.३७ ॥

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା ଶିକ୍ଷିତ ଅଶ୍ୱ, ଦକ୍ଷ ସାରଥି, ପତାକା, ଧ୍ୱଜ ଓ ଛତ୍ର ଭଗ୍ନ, ଏବଂ ତୂଣୀର ଓ ଆୟୁଧ ବିକ୍ଷିପ୍ତ।

7.36.38

प्रपातितोपस्तरणान्हतयोधान्सहस्रशः ।
शरैर्विशकलीकुर्वन्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.३६.३८ ॥

ପଡ଼ିଥିବା ସଜ୍ଜା ଓ ହଜାର ହଜାର ହତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବାଣରେ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଖାଗଲା।

7.36.39

पुनर्द्विपान्द्विपारोहान्वैजयन्त्यङ्कुशध्वजान् ।
तूणान्वर्माण्यथो कक्ष्या ग्रैवेयांश्च सकम्बलान् ॥ ७.३६.३९ ॥

ପୁଣି ହାତୀ, ହାତୀ ଉପରର ସଓ୍ୱାର, ବୈଜୟନ୍ତୀ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଧ୍ୱଜ, ତୂଣୀର, କବଚ, କଟିବନ୍ଧ, ଗଳାର ଅଳଙ୍କାର ଓ କମ୍ବଳ ସହିତ।

7.36.40

घण्टाः शुण्डाविषाणाग्राञ्छत्रमालाः पदानुगान् ।
शरैर्निशितधाराग्रैः शात्रवाणामशातयत् ॥ ७.३६.४० ॥

ଘଣ୍ଟା, ଶୁଣ୍ଡ, ଦନ୍ତାଗ୍ର, ଛତ୍ରମାଳା, ପଛରେ ଚାଲୁଥିବା ପଦାତିକ—ଏ ସବୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ବାଣରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର କାଟି ପକାଇଲା।

7.36.41

वनायुजान्पार्वतीयान्काम्भोजानथ बाह्लिकान् ।
स्थिरवालधिकर्णाक्षाञ्जवनान्साधुवाहिनः ॥ ७.३६.४१ ॥

ବନାୟୁ, ପାର୍ବତୀୟ, କାମ୍ବୋଜ ଓ ବାହ୍ଲିକ ଦେଶର ଅଶ୍ୱ—ସ୍ଥିର ଲାଙ୍ଗୁଳ, କାନ ଓ ଆଖିଯୁକ୍ତ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ସୁଶିକ୍ଷିତ ବାହନ।

7.36.42

आरूढाञ्शिक्षितैर्योधैः शक्त्यृष्टिप्रासयोधिभिः ।
विध्वस्तचामरमुखान्विप्रविद्धप्रकीर्णकान् ॥ ७.३६.४२ ॥

ଶିକ୍ଷିତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଚଢ଼ାଯାଇଥିବା, ଶକ୍ତି, ଋଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରାସ ଯୋଦ୍ଧା ସହିତ, ଯାହାଙ୍କ ଚାମର ମୁଖରେ ଭଗ୍ନ ଓ ଫିଙ୍ଗାଯାଇ ବିକ୍ଷିପ୍ତ।

7.36.43

निरस्तजिह्वानयनान्निष्कीर्णान्त्रयकृद्धनान् ।
हतारोहांश्छिन्नघण्टान्क्रव्यादगणमोदकान् ॥ ७.३६.४३ ॥

ଜିଭ ଓ ଆଖି ବାହାରି ଆସିଛି, ଅନ୍ତ ଛିଟିକି ପଡ଼ିଛି, ହତ, ଆରୋହୀ ମରିଛନ୍ତି, ଘଣ୍ଟା କଟାଯାଇଛି; ମାଂସଭୋଜୀ ଗଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେମାନେ ଲଡୁ ହୋଇଛନ୍ତି।

7.36.44

निकृत्तचर्मकवचाञ्शकृन्मूत्रासृगाप्लुतान् ।
निपातयन्नश्ववरांस्तावकान्स व्यरोचत।
एको विष्णुरिवाचिन्त्यं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ ७.३६.४४ ॥

ଚର୍ମ ଓ କବଚ କଟାଯାଇ, ମଳମୂତ୍ର ଓ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ପକାଉ ପକାଉ, ସେ ଏକାକୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅତି ଦୁଷ୍କର କର୍ମ କରି ଉଜ୍ଜ୍ବଳ ହେଲେ।

7.36.45

तथा निर्माथितं तेन चतुरङ्गबलं महत् ।
यथाऽसुरबलं घोरं त्र्यम्बकेन महौजसा ॥ ७.३६.४५ ॥

ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚତୁରଙ୍ଗ ମହାସେନା ସେହିପରି ମଥିତ ହେଲା, ଯେପରି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ଭୟଙ୍କର ଅସୁରସେନାକୁ ମଥିଥିଲେ।

7.36.46

कृत्वा कर्म रणेऽसह्यं परैरार्जुनिराहवे ।
अभिनच्च पदात्योघांस्त्वदीयानेव सर्वशः ॥ ७.३६.४६ ॥

ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ କର୍ମ କରି ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ଆପଣଙ୍କ ପଦାତିକ ଦଳଗୁଡ଼ିକୁ ସବୁ ପଟରୁ ଚିରିଦେଲେ।

7.36.47

एवमेकेन तां सेनां सौभद्रेण सितैः शरैः ।
भृशं विप्रहतां दृष्ट्वा स्कन्देनेवासुरीं चमूम् ॥ ७.३६.४७ ॥

ଏହିପରି ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ନିଜର ଶ୍ୱେତ ବାଣରେ ଏକାକୀ ସେହି ସେନାକୁ ଅତ୍ୟଧିକ ମାରି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରିଥିବା ଦେଖି, ଯେପରି ସ୍କନ୍ଦ ଅସୁରସେନାକୁ ମାରିଥିଲେ।

7.36.48

त्वदीयास्तव पुत्राश्च वीक्षमाणा दिशो दश ।
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षिणः ॥ ७.३६.४८ ॥

ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟମାନେ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଚାହୁଁ, ଶୁଖିଲା ମୁଖ, ଚଞ୍ଚଳ ଆଖି, ଝାଳରେ ତିଅଁା, ରୋମାଞ୍ଚିତ ହୋଇ ରହିଲେ।

7.36.49

पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
गोत्रनामभिरन्योन्यं क्रन्दन्तो जीवितैषिणः ॥ ७.३६.४९ ॥

ଶତ୍ରୁ ବିଜୟ ଦେଖି ଉତ୍ସାହ ହରାଇ, ପଳାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟମୀ, ଜୀବନ ଇଚ୍ଛୁକ ହୋଇ, ଗୋତ୍ର ଓ ନାମ ନେଇ ପରସ୍ପରକୁ ଡାକି କାନ୍ଦିଲେ।

7.36.50

हतान्पुत्रान्पितॄन्भ्रातॄन्बन्धून्सम्बन्धिनस्तथा ।
प्रातिष्ठन्त समुत्सृज्य त्वरयन्तो हयद्विपान् ॥ ७.३६.५० ॥

ନିହତ ପୁଅ, ପିତା, ଭାଇ, ବନ୍ଧୁ ଓ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଘୋଡ଼ା ଓ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଚଳାଇ ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ।