மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.36.1
सौभद्रस्तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
अचोदयत यन्तारं द्रोणानीकाय भारत ॥ ७.३६.१ ॥
சுபத்திரையின் மகன் அறிவுள்ள தர்மராஜனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, பரதனின் வழித்தோன்றலே, தேரோட்டியைத் துரோணரின் படையை நோக்கி செலுத்தச் சொன்னான்.
7.36.2
तेन सञ्चोद्यमानस्तु याहियाहीति सारथिः ।
प्रत्युवाच ततो राजन्नभिमन्युमिदं वचः ॥ ७.३६.२ ॥
அவனால் 'செல், செல்' என்று தூண்டப்பட்ட தேரோட்டி, அரசே, அபிமன்யுவிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்.
7.36.3
अतिभारोऽयमायुष्मन्नाहितस्त्वयि पाण्डवैः ।
सम्प्रधार्य क्षणं बुद्ध्या ततस्त्वं योद्धुमर्हसि ॥ ७.३६.३ ॥
நீண்ட ஆயுளுடையவனே, பாண்டவர்கள் உன்மீது இந்தப் பெரும் சுமையை வைத்துள்ளனர். ஆகவே ஒரு கணம் அறிவால் சிந்தித்து, நீ போர் செய்வது தகும்.
7.36.4
आचार्यो हि कृती द्रोणः परमास्त्रे कृतश्रमः ।
त्वं तु बालः स बलवान्सङ्ग्रामाणामकोविदः ॥ ७.३६.४ ॥
ஆசிரியர் துரோணர் திறமையுடையவர்; உயர்ந்த அஸ்திரங்களில் பெரும் முயற்சி செய்தவர். நீயோ சிறுவன்; அவரோ வலிமையானவர்; நீ போர்களில் அனுபவமற்றவன்.
7.36.5
ततोऽभिमन्युः प्रहसन्सारथिं वाक्यमब्रवीत् ।
सारथे कोन्वयं द्रोणः समग्रं क्षत्रमेव वा ॥ ७.३६.५ ॥
பின்னர் அபிமன்யு சிரித்துக்கொண்டே தேரோட்டியிடம் சொன்னான்: 'தேரோட்டியே, இந்தத் துரோணர் யார்? அல்லது முழு க்ஷத்திரிய வகுப்பும் தான் யார்?'
7.36.6
व्यवसायो हि मे योद्धुं रणोत्सवसमुद्यतः ।
ऐरावतगतं शक्रं सहामरगणैरहम् ॥ ७.३६.६ ॥
போர் செய்வதே என் உறுதி; போர்த் திருவிழாவுக்கு ஆயத்தமாக இருக்கிறேன். தேவர் கூட்டங்களுடன் ஐராவதத்தில் ஏறிய இந்திரனோடும் நான் போரிடுவேன்.
7.36.7
अथवा रुद्रमीशानं सर्वभूतगणार्चितम् ।
योधयेयं रणमुखे न मे क्षत्रेऽद्य विस्मयः ॥ ७.३६.७ ॥
அல்லது எல்லா பூதக்கூட்டங்களாலும் வணங்கப்படும் ஈசானன் ருத்திரனுடனும் போரில் முகத்துக்கு முகமாக நான் போரிடலாம்; க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் இன்று எனக்கு வியப்பு இல்லை.
7.36.8
यच्चैतत्पश्यसे सूत सयोधाश्वरथद्विपम् ।
तन्ममाद्य द्विषत्सैन्यं कलामर्हति षोडशीम् ॥ ७.३६.८ ॥
சூதனே, காலாட்படையுடனும் குதிரைகளுடனும் தேர்களுடனும் யானைகளுடனும் நீ பார்க்கும் இது, இன்று என் பகைப்படையின் பதினாறில் ஒரு பங்குக்கும் ஈடாகாது.
7.36.9
अपि विश्वजितं विष्णुं मातुलं प्राप्य सूतज ।
पितरं चार्जुनं युद्धे न भीर्मामुपयास्यति ॥ ७.३६.९ ॥
சூதனின் மகனே, என் மாமன் விஸ்வஜித் விஷ்ணுவைப் பெற்றாலும், தந்தை அர்ஜுனனுடன் போரில் எனக்கு பயம் வராது.
7.36.10
एवमप्युच्यमानः स सारथिस्तं पुनः पुनः ।
वीर ते तेन मा युद्धमिति सौभद्रमब्रवीत् ॥ ७.३६.१० ॥
இவ்வாறு திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்பட்டபோதும், அந்த சாரதி சௌபத்ரனிடம் (அபிமன்யுவிடம்) கூறினான்: வீரனே, அவனுடன் போரிடாதே.
7.36.11
अभिमन्युश्च तां वाचं कदर्थीकृत्य सारथेः ।
याहीत्येवाब्रवीदेनं द्रोणानीकाय माचिरम् ॥ ७.३६.११ ॥
அபிமன்யுவோ சாரதியின் அந்தச் சொல்லை மதிக்காமல் அவனிடம் கூறினான்: செல், துரோணரின் படைக்கு நோக்கி தாமதியாதே.
7.36.12
ततः सन्नोदयामास हयानाशु त्रिहायनान् ।
नातिहृष्टमनाः सूतो हेमभाण्डपरिच्छदान् ॥ ७.३६.१२ ॥
பின்னர் சாரதி, மனதில் பெரிதும் மகிழ்ச்சியின்றி, பொன்னணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மூன்று வயது குதிரைகளை விரைவாக தூண்டினான்.
7.36.13
ते प्रेषिताः सुमित्रेण द्रोणानीकाय वाजिनः ।
द्रोणमभ्यद्रवन्राजन्महावेगा महाबलाः ॥ ७.३६.१३ ॥
சுமித்திரனால் அனுப்பப்பட்ட அந்தக் குதிரைகள் துரோணரின் படையை நோக்கி, ஓ அரசனே, துரோணரின் மீது பாய்ந்தன; மிகுந்த வேகமும் மிகுந்த வலிமையும் கொண்டவை.
7.36.14
तमुदीक्ष्य तथायान्तं सर्वे द्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यवर्तन्त कौरव्याः पाण्डवाश्च तमन्वयुः ॥ ७.३६.१४ ॥
அவன் இவ்வாறு வருவதைக் கண்டதும், துரோணரை முன்னிறுத்திய அனைத்து கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் அவனை எதிர்கொண்டு திரும்பினர்; அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
7.36.15
सकर्णिकारप्रवरोच्छ्रितध्वजः ।
सुवर्णवर्माऽऽर्जुनिरर्जुनाद्वरः।
युयुत्सया द्रोणमुखान्महारथान् ।
समासदत्सिंहशिशुर्यथा द्विपान् ॥ ७.३६.१५ ॥
கர்ணிகார மரம் பொறித்த உயர்ந்த கொடியும், பொன் கவசமும் கொண்ட அர்ஜுனின் மகன், அர்ஜுனனையும் விட சிறந்தவன், போர் விருப்பத்துடன் துரோணரை முன்னிட்ட மகாரதர்களை அணுகினான், சிங்கக் குட்டி யானைகளை அணுகுவது போல்.
7.36.16
ते विंशतिपदे यत्ताः सम्प्रहारं प्रचक्रिरे ।
आसीद्गाङ्ग इवावर्तो मुहूर्तमुदधाविव ॥ ७.३६.१६ ॥
அவர்கள் இருபது அடி அணியில் உறுதியுடன் கடும் மோதலை நிகழ்த்தினர்; ஒரு கணம் அது கங்கையின் சுழலைப் போலவும், கடலின் சுழலைப் போலவும் ஆனது.
7.36.17
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
सङ्ग्रामस्तुमुलो राजन्प्रावर्तत सुदारुणः ॥ ७.३६.१७ ॥
ஒருவரையொருவர் தாக்கிப் போரிட்ட வீரர்களின் போர், ஓ அரசனே, மிகவும் கொடூரமும் ஆரவாரமும் கொண்டதாக மூண்டது.
7.36.18
प्रवर्तमाने सङ्ग्रामे तस्मिन्नतिभयङ्करे ।
द्रोणस्य मिषतो व्यूहं भित्त्वा व्यचरदार्जुनिः ॥ ७.३६.१८ ॥
அந்த மிகவும் அச்சமூட்டும் போர் நடந்துகொண்டிருக்கையில், துரோணர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அர்ஜுனின் மகன் அணியை ஊடுருவிப் பாய்ந்து திரிந்தான்.
7.36.19
तदभेद्यमनाधृष्यं द्रोणानीकं सुदुर्जयम् ।
भित्त्वार्जुनिरसम्भ्रान्तो विवेशाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.३६.१९ ॥
துளைக்க முடியாததும், அணுக முடியாததும், வெல்ல மிகக் கடினமானதுமான துரோணரின் படையை அர்ஜுனியன் கலங்காமல் பிளந்து, நினைக்கவியலாத வீரத்துடன் உள்ளே நுழைந்தான்.
7.36.20
तं प्रविष्टं विनिघ्नन्तं शत्रुसङ्घान्महाबलम् ।
हस्त्यश्वरथपत्त्यौघाः परिवव्रुरुदायुधाः ॥ ७.३६.२० ॥
எதிரிக் கூட்டங்களுக்குள் நுழைந்து அழித்துக் கொண்டிருந்த அந்த மாபெரும் வீரனை, யானை, குதிரை, தேர், காலாட்படைகளின் கூட்டம் உயர்த்திய ஆயுதங்களுடன் சூழ்ந்தது.
7.36.21
नानावादित्रनिनदैः क्ष्वेडितोत्क्रुष्टगर्जितैः ।
हुङ्कारैः सिंहनादैश्च तिष्ठ तिष्ठेति निःस्वनैः ॥ ७.३६.२१ ॥
பல்வகை இசைக்கருவிகளின் முழக்கங்களோடும், விசில் ஒலிகளோடும், கூச்சல்களோடும், கர்ஜனைகளோடும், ஹுங்காரங்களோடும், சிங்கநாதங்களோடும், 'நில், நில்!' என்ற குரல்களோடும்.
7.36.22
घोरैर्हलहलाशब्दैर्मागास्तिष्ठैहि मामिति ।
असावहममित्रेति प्रवदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ७.३६.२२ ॥
'ஹலஹல' என்ற பயங்கர ஒலிகளோடு — 'என்னிடமிருந்து ஓடாதே, நில்!', 'அதோ நான், பகைவனே!' என்று மீண்டும் மீண்டும் கூவியபடி.
7.36.23
बृंहितैः शिञ्जितैर्हासैः करनेमिस्वनैरपि ।
सन्नादयन्तो वसुधामभिदुद्रुवुरार्जुनिम् ॥ ७.३६.२३ ॥
குதிரைக் கனைப்பு, வில்லின் நாண் ஒலி, சிரிப்பு, தேர்ச்சக்கரங்களின் ஒலி ஆகியவற்றால் பூமியை முழங்கச் செய்தபடி அர்ஜுனியனை நோக்கி விரைந்தனர்.
7.36.24
तेषामापततां वीरः शीघ्रयोधी महाबलः ।
क्षिप्रास्त्रो न्यवधीद्राजन्मर्मज्ञो मर्मभेदिभिः ॥ ७.३६.२४ ॥
அவர்கள் பாய்ந்து வந்தபோது, ஓ அரசே, வீரனும், விரைந்து போரிடுபவனும், மாபலனும், விரைந்த அஸ்திரங்களை உடையவனும், உயிர்நிலைகளை அறிந்தவனுமான அவன் உயிர்நிலை பிளக்கும் அம்புகளால் அவர்களைக் கொன்றான்.
7.36.25
ते हन्यमाना विवशा नानालिङ्गैः शितैः शरैः ।
अभिपेतुः सुबहुशः शलभा इव पावकम् ॥ ७.३६.२५ ॥
நானா குறிகளையுடைய கூரிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, நிலைகுலைந்தவர்கள் பலமுறை அவர் மீது பாய்ந்தனர், நெருப்பின் மீது விட்டில்கள் பாய்வது போல.
7.36.26
ततस्तेषां शरीरैश्च शरीरावयवैश्च सः ।
सन्तंस्तार क्षितिं क्षिप्रं कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ ७.३६.२६ ॥
பின்னர் அவன் அவர்களின் உடல்களாலும் உறுப்புகளாலும் விரைவில் நிலத்தை மூடினான், யாகத்தில் குசைப் புல்லால் வேதியை மூடுவது போல.
7.36.27
बद्धगोधाङ्गुलित्राणान्सशरासनसायकान् ।
सासिचर्माङ्कुशाभीषून्सतोमरपरश्वथान् ॥ ७.३६.२७ ॥
கைவிரல் கவசம் அணிந்தவர்கள், வில் அம்புகளுடன், வாள், கேடயம், அங்குசம், கயிற்றுகளுடன், ஈட்டி, கோடரிகளுடன் (வீரர்களை).
7.36.28
सगदायोगुडप्रासान्सर्ष्टितोमरपट्टसान् ।
सभिण्डिपालपरिघान्यशक्तिवरकम्पनान् ॥ ७.३६.२८ ॥
கதை, யோக, குட, பிராச, ரிஷ்டி, தோமர, பட்டிச, பிண்டிபால, பரிக, சக்தி, வரகம்பன ஆயுதங்களுடன் (வீரர்களை).
7.36.29
सप्रतोदमहाशङ्खान्सकुन्तान्सकचग्रहान् ।
समुद्गरक्षेपणीयान्सपाशपरिघोपलान् ॥ ७.३६.२९ ॥
சாட்டைகளும் பெரிய சங்குகளும் கொண்ட, குந்தங்களுடன், முடி பற்றுபவர்களுடன், முத்கரம், எறியும் ஆயுதங்களுடன், பாசம், பரிகம், கற்களுடன் (வீரர்களை).
7.36.30
सकेयूराङ्गदान्बाहून्हृद्यगन्धानुलेपनान् ।
स़ञ्चिच्छेदार्जुनिर्वृत्तांस्त्वदीयानां सहस्रशः ॥ ७.३६.३० ॥
கேயூர, அங்கதங்களுடன் கூடிய, இனிய வாசனைச் சந்தனம் பூசிய, உங்கள் படைவீரர்களின் தோள்களை அர்ஜுனன் ஆயிரக்கணக்கில் வெட்டினான்.
7.36.31
तैः स्फुरद्भिर्महाराज शुशुभे भूः सुलोहितैः ।
पञ्चास्यैः पन्नगैश्छिन्नैर्गरुडेनेव मारिष ॥ ७.३६.३१ ॥
மகாராஜாவே, துடிக்கும் அந்த ஆழ்ந்த சிவப்பு உடல்களால் பூமி ஒளிர்ந்தது; கருடனால் வெட்டப்பட்ட ஐந்து தலை நாகங்களைப் போல் அவை இருந்தன.
7.36.32
सुनासाननकेशान्तैरव्रणैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रोधात्क्षरद्भिः शोणितं बहु ॥ ७.३६.३२ ॥
அழகான மூக்கு, முகம், கேசநுனி கொண்டவை; காயமற்ற முகங்களும் அழகிய குண்டலங்களும் கொண்டவை; கோபத்தால் உதடுகளைக் கடித்து, மிகுந்த இரத்தம் வடிக்கும் தலைகள்.
7.36.33
सचारुमुकुटोष्णीषैर्मणिरत्नविभूषितैः ।
विनालनलिनाकारैर्दिवाकरशशिप्रभैः ॥ ७.३६.३३ ॥
அழகிய கிரீடங்களும் தலைப்பாகைகளும் கொண்டவை; மணிகளும் இரத்தினங்களும் அணிந்தவை; தண்டிலிருந்து விழுந்த தாமரைகளின் வடிவம் கொண்டவை; சூரியனும் சந்திரனும் போன்ற ஒளி கொண்டவை.
7.36.34
हितप्रियंवदैः काले बहुभिः पुण्यगन्धिभिः ।
द्विषच्छिरोभिः पृथिवीं स वै तस्तार फाल्गुनिः ॥ ७.३६.३४ ॥
நலமும் இனிமையும் பேசுபவைபோல் காலத்தில் வந்து, பலவாக, புண்ணிய நறுமணம் கொண்ட பகைவர்களின் தலைகளால், அந்த பால்குனி (அர்ஜுனன்) பூமியை நிரப்பினான்.
7.36.35
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
वीषामुखान्वित्रिवेणून्न्यस्तदण्डकबन्धुरान् ॥ ७.३६.३५ ॥
கந்தர்வ நகரங்களின் வடிவம் கொண்ட, முறைப்படி அமைக்கப்பட்ட தேர்கள்; நுகத்தடியின் முனைகளும் அச்சுக் கம்பங்களும் ஒழுங்காக வைக்கப்பட்ட கொடுங்கைகளுடையவை.
7.36.36
विजङ्घाकूबरांस्तत्र विनेमींश्र व्यरानपि ।
विचक्रोपस्करोपस्थान्भग्नोपकरणानपि ॥ ७.३६.३६ ॥
அங்கே உடைந்த பக்கச்சட்டங்களும் கூம்புகளும், கழற்றப்பட்ட சக்கர விளிம்புகளும், ஆரங்கள் இல்லாத சக்கரங்களும், இடம்பெயர்ந்த சக்கர உபகரணங்களும், உடைந்த கருவிகளும் கொண்ட தேர்கள்.
7.36.37
समास्थितान्योधवरैर्दान्ताश्वान्साधुसारथीन् ।
विपताकाध्वजच्छत्रान्वितूणीरायुधानपि ॥ ७.३६.३७ ॥
சிறந்த வீரர்களால் ஏறப்பட்ட அடக்கப்பட்ட குதிரைகளையும், திறமையான தேரோட்டிகளையும், கொடிகள், துவஜங்கள், குடைகள் அறுந்து கிடந்ததையும், அம்பறாத்தூணிகளும் ஆயுதங்களும் சிதறிக் கிடந்ததையும் கண்டான்.
7.36.38
प्रपातितोपस्तरणान्हतयोधान्सहस्रशः ।
शरैर्विशकलीकुर्वन्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.३६.३८ ॥
விழுந்த அலங்காரங்களும், ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்ட வீரர்களும் கிடக்க, அம்புகளால் அவற்றைத் துண்டுதுண்டாக்கியபடி அவன் எல்லாத் திசைகளிலும் தென்பட்டான்.
7.36.39
पुनर्द्विपान्द्विपारोहान्वैजयन्त्यङ्कुशध्वजान् ।
तूणान्वर्माण्यथो कक्ष्या ग्रैवेयांश्च सकम्बलान् ॥ ७.३६.३९ ॥
மீண்டும் யானைகளையும், யானைப் பாகர்களையும், வைஜயந்தி கொடிகள், அங்குசங்கள், துவஜங்கள், அம்பறாத்தூணிகள், கவசங்கள், கச்சைகள், கழுத்தணிகள் மற்றும் போர்வைகளுடனும் கண்டான்.
7.36.40
घण्टाः शुण्डाविषाणाग्राञ्छत्रमालाः पदानुगान् ।
शरैर्निशितधाराग्रैः शात्रवाणामशातयत् ॥ ७.३६.४० ॥
மணிகள், துதிக்கைகள், தந்தங்களின் நுனிகள், குடைமாலைகள், பின்தொடரும் காலாட்படையினர் ஆகியவற்றை, கூரிய முனைகள் கொண்ட அம்புகளால் பகைவர்களுடையவற்றை அவன் அறுத்துத் தள்ளினான்.
7.36.41
वनायुजान्पार्वतीयान्काम्भोजानथ बाह्लिकान् ।
स्थिरवालधिकर्णाक्षाञ्जवनान्साधुवाहिनः ॥ ७.३६.४१ ॥
வனாயு, மலைநாட்டு, காம்போஜ, பாஹ்லிக குதிரைகள்—நிலையான வால், காது, கண் கொண்டவை, விரைவானவை, நன்கு பயிற்றப்பட்ட வாகனங்கள்.
7.36.42
आरूढाञ्शिक्षितैर्योधैः शक्त्यृष्टिप्रासयोधिभिः ।
विध्वस्तचामरमुखान्विप्रविद्धप्रकीर्णकान् ॥ ७.३६.४२ ॥
பயிற்றப்பட்ட வீரர்களால் ஏறப்பட்ட, சக்தி, ருஷ்டி, பிராச ஆயுதங்களில் வல்ல போராளிகளுடன், சாமரங்கள் முகத்தில் அறுந்து, எறியப்பட்டு சிதறிக் கிடந்தவை.
7.36.43
निरस्तजिह्वानयनान्निष्कीर्णान्त्रयकृद्धनान् ।
हतारोहांश्छिन्नघण्टान्क्रव्यादगणमोदकान् ॥ ७.३६.४३ ॥
நாக்கும் கண்களும் வெளியே தள்ளப்பட்டு, குடல்கள் சிதறி, கொல்லப்பட்டு, சவாரிகள் மாண்டு, மணிகள் அறுபட்டு, சதை உண்ணும் கூட்டங்களுக்கு அவை இனிப்புண்டமாயின.
7.36.44
निकृत्तचर्मकवचाञ्शकृन्मूत्रासृगाप्लुतान् ।
निपातयन्नश्ववरांस्तावकान्स व्यरोचत।
एको विष्णुरिवाचिन्त्यं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ ७.३६.४४ ॥
தோலும் கவசமும் வெட்டுண்டு, சாணி சிறுநீர் இரத்தத்தில் தோய்ந்த உங்கள் சிறந்த குதிரைகளை வீழ்த்தி, அவன் ஒருவனே விஷ்ணுவைப் போல அசிந்திக்க முடியாத, மிகக் கடினமான செயலைச் செய்து ஒளிர்ந்தான்.
7.36.45
तथा निर्माथितं तेन चतुरङ्गबलं महत् ।
यथाऽसुरबलं घोरं त्र्यम्बकेन महौजसा ॥ ७.३६.४५ ॥
அவனால் நால்வகைப் படையும் பெரிதும் கலக்கப்பட்டது, மகா ஓஜஸ் கொண்ட த்ர்யம்பகன் (சிவன்) கொடிய அசுரப் படையை அழித்தது போல.
7.36.46
कृत्वा कर्म रणेऽसह्यं परैरार्जुनिराहवे ।
अभिनच्च पदात्योघांस्त्वदीयानेव सर्वशः ॥ ७.३६.४६ ॥
போரில் எதிரிகளால் தாங்கொணாத செயலைச் செய்து, அர்ஜுனியன் உங்கள் காலாட்படைக் கூட்டங்களை எல்லாப் பக்கமும் பிளந்தான்.
7.36.47
एवमेकेन तां सेनां सौभद्रेण सितैः शरैः ।
भृशं विप्रहतां दृष्ट्वा स्कन्देनेवासुरीं चमूम् ॥ ७.३६.४७ ॥
இவ்வாறு சுபத்ரையின் மகன் தன் வெண்ணிற அம்புகளால் அந்தப் படையை ஒருவனாகவே மிகவும் அடித்துச் சிதறடித்ததைக் கண்டு, ஸ்கந்தன் அசுரப் படையை அழித்தது போல்.
7.36.48
त्वदीयास्तव पुत्राश्च वीक्षमाणा दिशो दश ।
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षिणः ॥ ७.३६.४८ ॥
உங்கள் வீரர்களும் உங்கள் மகன்களும் பத்துத் திசைகளையும் நோக்கி, வறண்ட வாயுடனும் அசையும் கண்களுடனும், வியர்வையில் குளித்து, மயிர் சிலிர்த்து நின்றனர்.
7.36.49
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
गोत्रनामभिरन्योन्यं क्रन्दन्तो जीवितैषिणः ॥ ७.३६.४९ ॥
எதிரியின் வெற்றியைக் கண்டு ஊக்கமிழந்து, ஓடுவதில் ஆர்வம் கொண்டு, உயிர் வாழ விரும்பி, கோத்திரத்தையும் பெயரையும் சொல்லி ஒருவரையொருவர் அழைத்துக் கதறினர்.
7.36.50
हतान्पुत्रान्पितॄन्भ्रातॄन्बन्धून्सम्बन्धिनस्तथा ।
प्रातिष्ठन्त समुत्सृज्य त्वरयन्तो हयद्विपान् ॥ ७.३६.५० ॥
கொல்லப்பட்ட மகன்கள், தந்தையர், சகோதரர்கள், உறவினர்கள் மற்றும் சம்பந்திகளை விட்டுவிட்டு, குதிரைகளையும் யானைகளையும் விரைவாகச் செலுத்திச் சென்றனர்.