Mahābhārata · Adhyāya 7.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.36.1
सौभद्रस्तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
अचोदयत यन्तारं द्रोणानीकाय भारत ॥ ७.३६.१ ॥
Als der Sohn der Subhadrā diese Worte des weisen Dharma-Königs hörte, trieb er seinen Wagenlenker zum Heer Droṇas, o Bhārata.
7.36.2
तेन सञ्चोद्यमानस्तु याहियाहीति सारथिः ।
प्रत्युवाच ततो राजन्नभिमन्युमिदं वचः ॥ ७.३६.२ ॥
Von ihm mit den Worten »Vorwärts, vorwärts« angetrieben, antwortete der Wagenlenker darauf Abhimanyu mit diesen Worten, o König.
7.36.3
अतिभारोऽयमायुष्मन्नाहितस्त्वयि पाण्डवैः ।
सम्प्रधार्य क्षणं बुद्ध्या ततस्त्वं योद्धुमर्हसि ॥ ७.३६.३ ॥
Dies ist eine übergroße Last, Langlebiger, die die Pāṇḍavas dir auferlegt haben. Wenn du es einen Augenblick mit deinem Verstand erwägst, so ziemt es dir zu kämpfen.
7.36.4
आचार्यो हि कृती द्रोणः परमास्त्रे कृतश्रमः ।
त्वं तु बालः स बलवान्सङ्ग्रामाणामकोविदः ॥ ७.३६.४ ॥
Der Lehrer Droṇa ist erfahren und hat sich in den höchsten Waffen geübt; du bist ein Jüngling, er ist mächtig, und du bist in den Schlachten unerfahren.
7.36.5
ततोऽभिमन्युः प्रहसन्सारथिं वाक्यमब्रवीत् ।
सारथे कोन्वयं द्रोणः समग्रं क्षत्रमेव वा ॥ ७.३६.५ ॥
Da sprach Abhimanyu lachend zum Wagenlenker: »Wagenlenker, wer ist dieser Droṇa? Oder was ist überhaupt die ganze Kriegerkaste?«
7.36.6
व्यवसायो हि मे योद्धुं रणोत्सवसमुद्यतः ।
ऐरावतगतं शक्रं सहामरगणैरहम् ॥ ७.३६.६ ॥
Mein Entschluss ist zu kämpfen; ich bin bereit für das Fest der Schlacht. Ich würde sogar gegen Śakra kämpfen, der auf Airāvata reitet, zusammen mit den Scharen der Götter.
7.36.7
अथवा रुद्रमीशानं सर्वभूतगणार्चितम् ।
योधयेयं रणमुखे न मे क्षत्रेऽद्य विस्मयः ॥ ७.३६.७ ॥
Oder ich könnte an der Front der Schlacht gegen Rudra, den Herrn, den alle Scharen der Wesen verehren, kämpfen; in der Pflicht des Kriegers liegt für mich heute kein Staunen.
7.36.8
यच्चैतत्पश्यसे सूत सयोधाश्वरथद्विपम् ।
तन्ममाद्य द्विषत्सैन्यं कलामर्हति षोडशीम् ॥ ७.३६.८ ॥
Wagenlenker, dieses Heer, das du siehst, mit Fußsoldaten, Pferden, Wagen und Elefanten, ist heute nicht einmal einen sechzehnten Teil des feindlichen Heeres wert.
7.36.9
अपि विश्वजितं विष्णुं मातुलं प्राप्य सूतज ।
पितरं चार्जुनं युद्धे न भीर्मामुपयास्यति ॥ ७.३६.९ ॥
Sohn des Wagenlenkers, selbst wenn mein Onkel mütterlicherseits den allbezwingenden Viṣṇu gewinnt und mein Vater Arjuna im Kampf kommt, wird die Furcht mir nicht nahen.
7.36.10
एवमप्युच्यमानः स सारथिस्तं पुनः पुनः ।
वीर ते तेन मा युद्धमिति सौभद्रमब्रवीत् ॥ ७.३६.१० ॥
Obwohl ihm immer wieder so zugeredet wurde, sprach der Wagenlenker zu Saubhadra (Abhimanyu): Held, kämpfe nicht mit ihm.
7.36.11
अभिमन्युश्च तां वाचं कदर्थीकृत्य सारथेः ।
याहीत्येवाब्रवीदेनं द्रोणानीकाय माचिरम् ॥ ७.३६.११ ॥
Abhimanyu aber, die Worte des Wagenlenkers verachtend, sprach zu ihm: Fahre weiter, zum Heer Droṇas, ohne zu zögern.
7.36.12
ततः सन्नोदयामास हयानाशु त्रिहायनान् ।
नातिहृष्टमनाः सूतो हेमभाण्डपरिच्छदान् ॥ ७.३६.१२ ॥
Da trieb der Wagenlenker, nicht sonderlich froh im Gemüt, die dreijährigen, mit goldenem Geschirr geschmückten Pferde eilends an.
7.36.13
ते प्रेषिताः सुमित्रेण द्रोणानीकाय वाजिनः ।
द्रोणमभ्यद्रवन्राजन्महावेगा महाबलाः ॥ ७.३६.१३ ॥
Von Sumitra gegen Droṇas Heer gesandt, stürzten sich jene Rosse, o König, auf Droṇa — von großer Schnelligkeit und großer Kraft.
7.36.14
तमुदीक्ष्य तथायान्तं सर्वे द्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यवर्तन्त कौरव्याः पाण्डवाश्च तमन्वयुः ॥ ७.३६.१४ ॥
Als sie ihn so kommen sahen, wandten sich alle Kaurava unter Droṇas Führung ihm zu, und die Pāṇḍava folgten ihm.
7.36.15
सकर्णिकारप्रवरोच्छ्रितध्वजः ।
सुवर्णवर्माऽऽर्जुनिरर्जुनाद्वरः।
युयुत्सया द्रोणमुखान्महारथान् ।
समासदत्सिंहशिशुर्यथा द्विपान् ॥ ७.३६.१५ ॥
Der Sohn Arjunas, mit seiner hoch erhobenen Fahne mit dem Karṇikāra-Baum und goldener Rüstung, besser noch als Arjuna, begehrte den Kampf und näherte sich den großen Wagenkämpfern unter Droṇa, wie ein Löwenjunges sich Elefanten nähert.
7.36.16
ते विंशतिपदे यत्ताः सम्प्रहारं प्रचक्रिरे ।
आसीद्गाङ्ग इवावर्तो मुहूर्तमुदधाविव ॥ ७.३६.१६ ॥
Entschlossen in einer Formation von zwanzig Schritten, begannen sie einen heftigen Kampf; einen Augenblick lang war es wie ein Wirbel des Ganges, wie ein Wirbel des Ozeans.
7.36.17
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
सङ्ग्रामस्तुमुलो राजन्प्रावर्तत सुदारुणः ॥ ७.३६.१७ ॥
Der Kampf der Helden, die einander kämpfend und schlagend bekriegten, o König, erhob sich tosend und überaus grauenvoll.
7.36.18
प्रवर्तमाने सङ्ग्रामे तस्मिन्नतिभयङ्करे ।
द्रोणस्य मिषतो व्यूहं भित्त्वा व्यचरदार्जुनिः ॥ ७.३६.१८ ॥
Während jener überaus schreckliche Kampf im Gange war und Droṇa zusah, durchbrach der Sohn Arjunas die Schlachtreihe und streifte umher.
7.36.19
तदभेद्यमनाधृष्यं द्रोणानीकं सुदुर्जयम् ।
भित्त्वार्जुनिरसम्भ्रान्तो विवेशाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.३६.१९ ॥
Den unbezwingbaren, undurchdringlichen und schwer zu besiegenden Heerhaufen Droṇas durchbrach der Sohn Arjunas unerschrocken und drang mit unvorstellbarer Tapferkeit hinein.
7.36.20
तं प्रविष्टं विनिघ्नन्तं शत्रुसङ्घान्महाबलम् ।
हस्त्यश्वरथपत्त्यौघाः परिवव्रुरुदायुधाः ॥ ७.३६.२० ॥
Als er eindrang und unter den Scharen der Feinde Verderben säte, umringten ihn die Heerhaufen von Elefanten, Pferden, Streitwagen und Fußkämpfern mit erhobenen Waffen.
7.36.21
नानावादित्रनिनदैः क्ष्वेडितोत्क्रुष्टगर्जितैः ।
हुङ्कारैः सिंहनादैश्च तिष्ठ तिष्ठेति निःस्वनैः ॥ ७.३६.२१ ॥
Mit dem Dröhnen verschiedener Instrumente, mit Zischen, Geschrei und Gebrüll, mit Kriegsrufen und Löwengebrüll und mit den Rufen: 'Halt, halt!'
7.36.22
घोरैर्हलहलाशब्दैर्मागास्तिष्ठैहि मामिति ।
असावहममित्रेति प्रवदन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ७.३६.२२ ॥
Mit schrecklichem Geschrei 'hala-hala' und immer wieder rufend: 'Flieh nicht vor mir, steh still!' 'Hier bin ich, Feind!'
7.36.23
बृंहितैः शिञ्जितैर्हासैः करनेमिस्वनैरपि ।
सन्नादयन्तो वसुधामभिदुद्रुवुरार्जुनिम् ॥ ७.३६.२३ ॥
Die Erde mit Wiehern, dem Zirpen der Bogensehnen, Gelächter und dem Klang der Wagenräder erfüllend, stürmten sie auf den Sohn Arjunas los.
7.36.24
तेषामापततां वीरः शीघ्रयोधी महाबलः ।
क्षिप्रास्त्रो न्यवधीद्राजन्मर्मज्ञो मर्मभेदिभिः ॥ ७.३६.२४ ॥
Als sie auf ihn losstürmten, o König, erschlug der Held, schnell im Kampf, sehr mächtig, rasch mit seinen Waffen und die lebenswichtigen Stellen kennend, sie mit Pfeilen, die die Todespunkte durchbohren.
7.36.25
ते हन्यमाना विवशा नानालिङ्गैः शितैः शरैः ।
अभिपेतुः सुबहुशः शलभा इव पावकम् ॥ ७.३६.२५ ॥
Von scharfen Pfeilen mit verschiedenen Zeichen getroffen, hilflos, stürzten sie sich vielfach auf ihn, wie Motten ins Feuer.
7.36.26
ततस्तेषां शरीरैश्च शरीरावयवैश्च सः ।
सन्तंस्तार क्षितिं क्षिप्रं कुशैर्वेदिमिवाध्वरे ॥ ७.३६.२६ ॥
Dann bedeckte er mit ihren Körpern und Gliedern rasch den Boden, wie beim Opfer der Altar mit Kuśa-Gras bestreut wird.
7.36.27
बद्धगोधाङ्गुलित्राणान्सशरासनसायकान् ।
सासिचर्माङ्कुशाभीषून्सतोमरपरश्वथान् ॥ ७.३६.२७ ॥
Jene mit angebundenen Fingerschützern aus Leder, mit Bogen und Pfeilen, mit Schwertern, Schilden, Stachelstöcken und Zügeln, mit Speeren und Streitäxten.
7.36.28
सगदायोगुडप्रासान्सर्ष्टितोमरपट्टसान् ।
सभिण्डिपालपरिघान्यशक्तिवरकम्पनान् ॥ ७.३६.२८ ॥
Mit Keulen, Eisenstangen, Wurfspießen und Lanzen, mit Speeren, Schwertern, Wurfpfeilen, Schleudern, Streitkolben, Piken und vortrefflichen zitternden Waffen.
7.36.29
सप्रतोदमहाशङ्खान्सकुन्तान्सकचग्रहान् ।
समुद्गरक्षेपणीयान्सपाशपरिघोपलान् ॥ ७.३६.२९ ॥
Mit Stachelstöcken und großen Muschelhörnern, mit Speeren, mit Haarpackern, mit Streitkolben und Wurfgeschossen, mit Schlingen, Eisenstangen und Steinen.
7.36.30
सकेयूराङ्गदान्बाहून्हृद्यगन्धानुलेपनान् ।
स़ञ्चिच्छेदार्जुनिर्वृत्तांस्त्वदीयानां सहस्रशः ॥ ७.३६.३० ॥
Arjuna schlug den Deinen Tausende von Armen ab, geschmückt mit Armreifen und Spangen, duftend von angenehmen Salben.
7.36.31
तैः स्फुरद्भिर्महाराज शुशुभे भूः सुलोहितैः ।
पञ्चास्यैः पन्नगैश्छिन्नैर्गरुडेनेव मारिष ॥ ७.३६.३१ ॥
O großer König, mit jenen zitternden, tiefroten Leibern leuchtete die Erde, wie fünfköpfige Schlangen, von Garuḍa zerschlagen.
7.36.32
सुनासाननकेशान्तैरव्रणैश्चारुकुण्डलैः ।
सन्दष्टौष्ठपुटैः क्रोधात्क्षरद्भिः शोणितं बहु ॥ ७.३६.३२ ॥
mit schönen Nasen, Gesichtern und Haarspitzen, mit unverletzten Antlitzen und schönen Ohrringen, die Lippen vor Zorn zusammengepresst, viel Blut vergießend.
7.36.33
सचारुमुकुटोष्णीषैर्मणिरत्नविभूषितैः ।
विनालनलिनाकारैर्दिवाकरशशिप्रभैः ॥ ७.३६.३३ ॥
mit schönen Kronen und Turbanen, mit Edelsteinen und Juwelen geschmückt, Lotusblüten gleich, vom Stengel gefallen, strahlend wie Sonne und Mond.
7.36.34
हितप्रियंवदैः काले बहुभिः पुण्यगन्धिभिः ।
द्विषच्छिरोभिः पृथिवीं स वै तस्तार फाल्गुनिः ॥ ७.३६.३४ ॥
Mit vielen Häuptern der Feinde, duftend nach Verdienst, die zur rechten Zeit wohlgesinnt und freundlich zu sprechen schienen, bedeckte jener Sohn der Phālgunī (Arjuna) die Erde.
7.36.35
गन्धर्वनगराकारान्विधिवत्कल्पितान्रथान् ।
वीषामुखान्वित्रिवेणून्न्यस्तदण्डकबन्धुरान् ॥ ७.३६.३५ ॥
Streitwagen von der Gestalt von Gandharva-Städten, nach Vorschrift gefügt, mit Joch-Enden, Achsstangen und wohl eingesetzten Deichseln.
7.36.36
विजङ्घाकूबरांस्तत्र विनेमींश्र व्यरानपि ।
विचक्रोपस्करोपस्थान्भग्नोपकरणानपि ॥ ७.३६.३६ ॥
Dort lagen Streitwagen mit zerbrochenen Flanken und Aufbauten, ohne Felgen, ohne Speichen, mit aus ihren Lagern gerissenen Rädern und Gerät, und zerschlagener Ausrüstung.
7.36.37
समास्थितान्योधवरैर्दान्ताश्वान्साधुसारथीन् ।
विपताकाध्वजच्छत्रान्वितूणीरायुधानपि ॥ ७.३६.३७ ॥
Er sah die gezähmten Pferde, von den besten Kriegern bestiegen, die geschickten Wagenlenker, die Wimpel, Banner und Sonnenschirme zerbrochen, die Köcher und Waffen verstreut.
7.36.38
प्रपातितोपस्तरणान्हतयोधान्सहस्रशः ।
शरैर्विशकलीकुर्वन्दिक्षु सर्वास्वदृश्यत ॥ ७.३६.३८ ॥
Zwischen den niedergeworfenen Decken und den tausendfach erschlagenen Kriegern, die er mit Pfeilen in Stücke schnitt, war er in allen Richtungen zu sehen.
7.36.39
पुनर्द्विपान्द्विपारोहान्वैजयन्त्यङ्कुशध्वजान् ।
तूणान्वर्माण्यथो कक्ष्या ग्रैवेयांश्च सकम्बलान् ॥ ७.३६.३९ ॥
Wieder Elefanten und ihre Reiter, mit Vaijayantī-Bannern, Stachelstäben und Fahnen, Köchern, Panzern, Gurten, Halsschmuck und Decken.
7.36.40
घण्टाः शुण्डाविषाणाग्राञ्छत्रमालाः पदानुगान् ।
शरैर्निशितधाराग्रैः शात्रवाणामशातयत् ॥ ७.३६.४० ॥
Glocken, Rüssel, Stoßzahnspitzen, Schirmgirlanden und die Fußsoldaten im Gefolge — mit scharfgespitzten Pfeilen schlug er jene der Feinde ab.
7.36.41
वनायुजान्पार्वतीयान्काम्भोजानथ बाह्लिकान् ।
स्थिरवालधिकर्णाक्षाञ्जवनान्साधुवाहिनः ॥ ७.३६.४१ ॥
Pferde aus Vanāyu, aus dem Gebirge, aus Kāmboja und Bāhlīka: mit festem Schweif, Ohren und Augen, schnell und gut zum Tragen abgerichtet.
7.36.42
आरूढाञ्शिक्षितैर्योधैः शक्त्यृष्टिप्रासयोधिभिः ।
विध्वस्तचामरमुखान्विप्रविद्धप्रकीर्णकान् ॥ ७.३६.४२ ॥
Von geübten Kriegern bestiegen, mit Kämpfern, die Speer, Lanze und Wurfspieß beherrschen, die Yakschweif-Fächer an den Gesichtern zerbrochen, umhergeworfen und zerstreut.
7.36.43
निरस्तजिह्वानयनान्निष्कीर्णान्त्रयकृद्धनान् ।
हतारोहांश्छिन्नघण्टान्क्रव्यादगणमोदकान् ॥ ७.३६.४३ ॥
Mit herausgedrängten Zungen und Augen, verstreuten Eingeweiden, erschlagen, ihre Reiter tot, ihre Glöcklein abgeschnitten, wurden sie zu Leckerbissen für die Scharen der Fleischfresser.
7.36.44
निकृत्तचर्मकवचाञ्शकृन्मूत्रासृगाप्लुतान् ।
निपातयन्नश्ववरांस्तावकान्स व्यरोचत।
एको विष्णुरिवाचिन्त्यं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ ७.३६.४४ ॥
Eure besten Pferde niederstreckend, Häute und Panzer zerschnitten, von Kot, Urin und Blut durchnässt, glänzte er allein wie Viṣṇu, nachdem er eine unvorstellbare und überaus schwere Tat vollbracht hatte.
7.36.45
तथा निर्माथितं तेन चतुरङ्गबलं महत् ।
यथाऽसुरबलं घोरं त्र्यम्बकेन महौजसा ॥ ७.३६.४५ ॥
So wurde das große viergliedrige Heer von ihm zermalmt, wie das schreckliche Heer der Asuras vom mächtigen Tryambaka zermalmt wurde.
7.36.46
कृत्वा कर्म रणेऽसह्यं परैरार्जुनिराहवे ।
अभिनच्च पदात्योघांस्त्वदीयानेव सर्वशः ॥ ७.३६.४६ ॥
Nachdem der Sohn Arjunas im Kampf eine für die Feinde unerträgliche Tat vollbracht hatte, zerriss er von allen Seiten die Fluten eurer Fußtruppen.
7.36.47
एवमेकेन तां सेनां सौभद्रेण सितैः शरैः ।
भृशं विप्रहतां दृष्ट्वा स्कन्देनेवासुरीं चमूम् ॥ ७.३६.४७ ॥
So sah man das Heer vom Sohn Subhadrās allein mit seinen weißen Pfeilen schwer niedergeschlagen, wie Skanda das dämonische Heer niederschlug.
7.36.48
त्वदीयास्तव पुत्राश्च वीक्षमाणा दिशो दश ।
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षिणः ॥ ७.३६.४८ ॥
Eure Männer und eure Söhne schauten in alle zehn Richtungen, mit ausgetrockneten Mündern, zitternden Augen, schweißgebadet, mit zu Berge stehenden Haaren.
7.36.49
पलायनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विषज्जये ।
गोत्रनामभिरन्योन्यं क्रन्दन्तो जीवितैषिणः ॥ ७.३६.४९ ॥
Den Mut verlierend angesichts des Sieges der Feinde, eifrig zur Flucht und begierig zu leben, riefen sie einander bei Geschlecht und Namen und schrien.
7.36.50
हतान्पुत्रान्पितॄन्भ्रातॄन्बन्धून्सम्बन्धिनस्तथा ।
प्रातिष्ठन्त समुत्सृज्य त्वरयन्तो हयद्विपान् ॥ ७.३६.५० ॥
Die erschlagenen Söhne, Väter, Brüder, Verwandten und Schwäger zurücklassend, brachen sie auf und trieben Pferde und Elefanten an.