ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.37.1
तां प्रभाग्नां चमूं दृष्ट्वा सौभद्रेणामितौजसा ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धः स्वयं सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.३७.१ ॥
ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿ ಸೌಭದ್ರನು (ಅಭಿಮನ್ಯು) ಆ ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ತಾನೇ ಸೌಭದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
7.37.2
ततो राजानमावृत्तं सौभद्रं प्रति संयुगे ।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्योधान्परीप्सध्वं नराधिपम् ॥ ७.३७.२ ॥
ನಂತರ ರಾಜನು (ದುರ್ಯೋಧನನು) ಸೌಭದ್ರನ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದ್ರೋಣನು ಯೋಧರಿಗೆ "ನರಾಧಿಪನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ" ಎಂದನು.
7.37.3
पुराऽभिमन्युर्लक्षं नः पश्यतां हन्ति वीर्यवान् ।
तमाद्रवत माभैष्ट क्षिप्रं रक्षत कौरवम्। ॥ ७.३७.३ ॥
"ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ವೀರ್ಯವಂತ ಅಭಿಮನ್ಯು ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯೋಧರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ, ಬೇಗನೆ ಕೌರವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ."
7.37.4
एवमुक्तास्ततस्तेन भारद्वाजेन धीमता ।
कृतज्ञानबलोत्सेधाः सुहृदो जितकाशिनः।
त्रास्यमाना भयाद्वीरं परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ ७.३७.४ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭಾರದ್ವಾಜನು (ದ್ರೋಣ) ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬಲದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ತಮ್ಮನ್ನು ವಿಜಯಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಮಿತ್ರರು ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ವೀರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.37.5
द्रोणो द्रौणिः कृपः कर्णः कृतवर्मा च सौबलः ।
बृहद्बलो मद्रराजो भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ ७.३७.५ ॥
ದ್ರೋಣ, ದ್ರೌಣಿ (ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ), ಕೃಪ, ಕರ್ಣ, ಕೃತವರ್ಮ, ಸೌಬಲ (ಶಕುನಿ), ಬೃಹದ್ಬಲ, ಮದ್ರರಾಜ (ಶಲ್ಯ), ಭೂರಿ, ಭೂರಿಶ್ರವಸ್, ಶಲ.
7.37.6
पौरवो वृषसेनश्च विसृजन्तः शिताञ्शरान् ।
सौभद्रं शरवर्षेण महता समवाकिरन् ॥ ७.३७.६ ॥
ಪೌರವ ಮತ್ತು ವೃಷಸೇನರೂ ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಸೌಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದರು.
7.37.7
सम्मोहयित्वा तमथ दुर्योधनममोचयन् ।
आस्याद्ग्रासमिवाक्षिप्तं ममृषे नार्जुनात्मजः ॥ ७.३७.७ ॥
ಅವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಆಗ ಅವರು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರು. ಬಾಯಿಂದ ಕಸಿದ ತುತ್ತಿನಂತೆ, ಅರ್ಜುನನ ಮಗನು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.37.8
ताञ्शरौघेण महता साश्वसूतान्महारथान् ।
विमुखीकृत्य सौभद्रः सिंहनादमथानदत् ॥ ७.३७.८ ॥
ಆ ಮಹಾರಥರನ್ನು, ಅವರ ಕುದುರೆ ಸಾರಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿ, ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.
7.37.9
तस्य नादं ततः श्रुत्वा सिंहस्येवामिषैषिणः ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः पुनर्द्रोणमुखा रथाः ॥ ७.३७.९ ॥
ಅವನ ಆ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಾಂಸವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸಿಂಹದಂತೆ, ದ್ರೋಣ ಮುಖ್ಯರಾದ ರಥಿಕರು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರುದ್ಧರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.37.10
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
व्यसृजन्निषुजालानि नानालिङ्गानि सङ्घशः ॥ ७.३७.१० ॥
ಓ ಪೂಜ್ಯರೇ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ರಥಶ್ರೇಣಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ನಾನಾ ಗುರುತುಗಳ ಬಾಣಜಾಲಗಳನ್ನು ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರು.
7.37.11
तान्यन्तरिक्षे चिच्छेद पौत्रस्ते निशितैः शरैः ।
तांश्चैव प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.३७.११ ॥
ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನು ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿಯೇ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು, ಅವರನ್ನೇ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
7.37.12
ततो रथपदात्योघाः कुञ्जराः सादिनश्च ह ।
कोपितास्तेन शूरेण शरैराशीविषोपमैः।
परिवब्रुर्जिघांसन्तः सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.३७.१२ ॥
ಆಗ ರಥ, ಕಾಲಾಳು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ ಸವಾರರ ಗುಂಪುಗಳು ಆ ಶೂರನ ವಿಷಸರ್ಪಸದೃಶ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅಜೇಯ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು.
7.37.13
समुद्रमिव पर्यस्तं त्वदीयं तं बलार्णवम् ।
दधारैकोऽर्जुनिर्बाणैर्वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.३७.१३ ॥
ಸಮುದ್ರ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದಂತೆ ಚದುರಿಹೋದ ನಿಮ್ಮ ಆ ಸೇನಾ ಸಾಗರವನ್ನು, ಅರ್ಜುನನ ಮಗನೊಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು, ದಡವು ಉಕ್ಕುವ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಡೆದಂತೆ.
7.37.14
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
अभिमन्योः परेषां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ७.३७.१४ ॥
ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತಾ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶೂರರಲ್ಲಿ — ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ಶತ್ರುಗಳ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ — ಯಾರೂ ಬೆನ್ನು ತೋರಲಿಲ್ಲ.
7.37.15
तस्मिंस्तु घोरे सङ्ग्रामे वर्तमाने भयङ्करे ।
दुःसहो नवभिर्बाणैरभिमन्युमविध्यत ॥ ७.३७.१५ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಘೋರ ಸಂಗ್ರಾಮ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ದುಃಸಹನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.37.16
दुःशानो द्वादशभिः कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
द्रोणस्तु सप्तदशभिः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.३७.१६ ॥
ದುಃಶಾಸನನು ಹನ್ನೆರಡು, ಶಾರದ್ವತ ಕೃಪನು ಮೂರು, ದ್ರೋಣನು ಹದಿನೇಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ — ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತಹ ಬಾಣಗಳಿಂದ — (ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದರು).
7.37.17
विविंशतिस्तु सप्तत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ।
बृहद्बलस्तथाऽष्टाभिरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३७.१७ ॥
ವಿವಿಂಶತಿ ಎಪ್ಪತ್ತು, ಕೃತವರ್ಮ ಏಳು, ಬೃಹದ್ಬಲ ಎಂಟು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನೂ ಏಳರಿಂದ (ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದರು).
7.37.18
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्मद्रेशः षङ्भिराशुगैः ।
द्वाभ्यां शराभ्यां शकुनिस्त्रिभिर्दुर्योधनो नृपः ॥ ७.३७.१८ ॥
ಭೂರಿಶ್ರವನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮದ್ರರಾಜನು ಆರು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಶಕುನಿ ಎರಡರಿಂದ, ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮೂರರಿಂದ (ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದರು).
7.37.19
स तु तान्प्रतिविव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
नृत्यन्निव महाराज चापहस्तः प्रतापवान् ॥ ७.३७.१९ ॥
ಅವನು ಅವರನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೂರು ಮೂರರಂತೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದನು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿದನು.
7.37.20
ततोऽभिमन्युः सङ्क्रुद्धस्त्रास्यमानस्तवात्मजैः ।
विदर्शयन्वै सुमहच्छिक्षौरसकृतं बलम् ॥ ७.३७.२० ॥
ಆಗ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಅಭಿಮನ್ಯು, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ತನ್ನ ಮಹಾ ಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
7.37.21
गरुडानिलरंहोभिर्यन्तुर्वाक्यकरैर्हयैः ।
अभ्यद्रवत तं कार्ष्णिमश्मकेन्द्रः कृतत्वरः ॥ ७.३७.२१ ॥
ಗರುಡ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯ ವೇಗವುಳ್ಳ, ಸಾರಥಿಯ ಮಾತಿನಂತೆ ನಡೆಯುವ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಶ್ಮಕರ ಒಡೆಯನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.37.22
अश्वाश्चाश्मकमादाय त्वरमाणाऽभ्यहारयन् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.३७.२२ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಅಶ್ಮಕ ರಾಜನನ್ನು ಹೊತ್ತು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದವು. ಅಭಿಮನ್ಯು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!' ಎಂದನು.
7.37.23
तस्याभिमन्युर्दशभिर्हयान्सूतं ध्वजं शरैः ।
बाहू धनुः शिरश्चोर्व्यां स्मयमानोऽभ्यपातयत् ॥ ७.३७.२३ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯು ನಗುತ್ತಾ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು, ಸಾರಥಿ, ಧ್ವಜ, ಎರಡು ಬಾಹುಗಳು, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.37.24
ततस्तस्मिन्हते वीरे सौभद्रेणाश्मकेश्वरे ।
सञ्चचाल बलं सर्वं पलायनपरायणम् ॥ ७.३७.२४ ॥
ಸೌಭದ್ರನಿಂದ ಅಶ್ಮಕರ ಆ ವೀರ ಒಡೆಯನು ಹತನಾದಾಗ, ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯು ಅಲುಗಾಡಿ ಓಡಿಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.
7.37.25
ततः कर्णः कृपो द्रोणो द्रौणिर्गान्धारराट् शलः ।
शल्यो भूरिश्रवाः क्राथः सोमदत्तो विविंशतिः।
वृषसेनः सुषेणश्च कुण्डभेदी प्रतर्दनः ॥ ७.३७.२५ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣ, ಕೃಪ, ದ್ರೋಣ, ದ್ರೌಣಿ, ಗಾಂಧಾರರಾಜ ಶಲ, ಶಲ್ಯ, ಭೂರಿಶ್ರವ, ಕ್ರಾಥ, ಸೋಮದತ್ತ, ವಿವಿಂಶತಿ, ವೃಷಸೇನ, ಸುಷೇಣ, ಕುಂಡಭೇದಿ, ಪ್ರತರ್ದನ (ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು).
7.37.26
बृन्दारको ललित्थश्च प्रबाहुर्दीर्घलोचनः ।
दुर्योधनश्च सङ्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३७.२६ ॥
ಬೃಂದಾರಕ, ಲಲಿತ್ಥ, ಪ್ರಬಾಹು, ದೀರ್ಘಲೋಚನ ಮತ್ತು ಕ್ರುದ್ಧ ದುರ್ಯೋಧನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
7.37.27
सोऽतिविद्धो महेष्वासैरभिमन्युरजिह्मगैः ।
शरमादत्त कर्णाय वर्मकायावभेदिनम् ॥ ७.३७.२७ ॥
ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರ ನೇರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅಭಿಮನ್ಯು ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಕವಚವನ್ನೂ ದೇಹವನ್ನೂ ಸೀಳುವ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿದನು.
7.37.28
तस्य भित्त्वा तनुत्राणं देहं निर्भिद्य चाशुगः ।
प्राविशद्धरणीं वेगाद्वल्मी कमिव पन्नगः ॥ ७.३७.२८ ॥
ಅವನ ಕವಚವನ್ನು ಸೀಳಿ ದೇಹವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಆ ವೇಗದ ಬಾಣವು ಹಾವು ಹುತ್ತವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ನೆಲವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿತು.
7.37.29
स तेनातिप्रहारेण व्यथितो विह्वलन्निव ।
सञ्चचाल रणे कर्णः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.३७.२९ ॥
ಆ ತೀವ್ರ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ನೊಂದು, ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ, ಭೂಕಂಪದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತ ಅಲುಗಾಡುವಂತೆ ಕರ್ಣ ರಣದಲ್ಲಿ ಕದಲಿದನು.
7.37.30
तथान्यैर्निशितैर्बाणैः सुषेणं दीर्घलोचनम् ।
कुण्डभेदिं च सङ्क्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.३७.३० ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರುದ್ಧನೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದವನು ಇತರ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಷೇಣ, ದೀರ್ಘಲೋಚನ, ಕುಂಡಭೇದಿಯರನ್ನು ತಲಾ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.37.31
कर्णस्तं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अश्वत्थामा च विंशत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ॥ ७.३७.३१ ॥
ಕರ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮನು ಏಳರಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದರು.
7.37.32
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धः शक्रात्मजात्मजः ।
विचरन्ददृशे सैन्ये पाशहस्त इवान्तकः ॥ ७.३७.३२ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸರ್ವಾಂಗ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಇಂದ್ರಪುತ್ರನ ಪುತ್ರನು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಪಾಶ ಹಿಡಿದ ಯಮನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದನು.
7.37.33
शल्यं च शरवर्षेण समीपस्थामवाकिरत् ।
उदक्रोशन्महाबाहुस्तव सैन्यानि भीषयन् ॥ ७.३७.३३ ॥
ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಶಲ್ಯನನ್ನೂ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೂ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು; ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗಳು ಭಯಗೊಂಡು ಕೂಗಿದವು.
7.37.34
ततः स विद्धोऽस्त्रविदा मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
शल्यो राजन्रथोपस्थे निषसाद मुमोह च ॥ ७.३७.३४ ॥
ಆಗ ಅಸ್ತ್ರವಿದನ ಮರ್ಮಭೇದಿ, ನೇರ ಗಮನದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಶಲ್ಯನು, ರಾಜನೇ, ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದನು.
7.37.35
तं हि दृष्ट्वा तथा विद्धं सौभद्रेण यशास्विना ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३७.३५ ॥
ಸೌಭದ್ರ ಯಶಸ್ವಿಯಿಂದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಾರದ್ವಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಸೇನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಓಡಿಹೋದವು.
7.37.36
सम्प्रेक्ष्य तं महाबाहुं रुक्मपुङ्खैः समावृतम् ।
त्वदीयाः प्रपलायन्ते मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ७.३७.३६ ॥
ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿನ್ನವರು ಸಿಂಹದಿಂದ ಪೀಡಿತ ಜಿಂಕೆಗಳಂತೆ ಓಡಿದರು.
7.37.37
सौभद्रशरनिर्भग्नाः समरेऽमरविक्रमाः ।
एवं शल्यो विमृदितस्तव पौत्रेण भारत ॥ ७.३७.३७ ॥
ಸೌಭದ್ರನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಛಿದ್ರಗೊಂಡವರು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು. ಹೀಗೆ, ಓ ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನು ಶಲ್ಯನನ್ನು ಹೊಸಕಿಹಾಕಿದನು.
7.37.38
स तु रणयशसाऽभिपूज्यमानः ।
पितृसुरचारणसिद्धयक्षसङ्गैः
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै… ।
रतिविबभौ हुतभुग्यथाऽऽज्यसिक्तः ॥ ७.३७.३८ ॥
ಅವನು ಯುದ್ಧಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ — ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಚಾರಣರು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರ ಗಣಗಳಿಂದಲೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಜೀವಿಸಮೂಹಗಳಿಂದಲೂ… — ತುಪ್ಪದಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹವಿರ್ಭುಜ್ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.