ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.37.1
तां प्रभाग्नां चमूं दृष्ट्वा सौभद्रेणामितौजसा ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धः स्वयं सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.३७.१ ॥
ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ (ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା ସେହି ଭଗ୍ନ ସେନାକୁ ଦେଖି, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ନିଜେ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.37.2
ततो राजानमावृत्तं सौभद्रं प्रति संयुगे ।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्योधान्परीप्सध्वं नराधिपम् ॥ ७.३७.२ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା (ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ) ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଫେରିଯିବା ଦେଖି, ଦ୍ରୋଣ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ନରାଧିପଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।"
7.37.3
पुराऽभिमन्युर्लक्षं नः पश्यतां हन्ति वीर्यवान् ।
तमाद्रवत माभैष्ट क्षिप्रं रक्षत कौरवम्। ॥ ७.३७.३ ॥
"ଆମେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଅଭିମନ୍ୟୁ ଆମର ଲକ୍ଷାଧିକ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରୁଛି। ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କର, ଭୟ କର ନାହିଁ, ଶୀଘ୍ର କୌରବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।"
7.37.4
एवमुक्तास्ततस्तेन भारद्वाजेन धीमता ।
कृतज्ञानबलोत्सेधाः सुहृदो जितकाशिनः।
त्रास्यमाना भयाद्वीरं परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ ७.३७.४ ॥
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ଏହା କହିବାରୁ, ନିଜ ବିଦ୍ୟା ଓ ବଳରେ ଗର୍ବିତ, ନିଜକୁ ବିଜୟୀ ଭାବୁଥିବା ମିତ୍ରମାନେ ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ବୀର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ଠିଆ ହେଲେ।
7.37.5
द्रोणो द्रौणिः कृपः कर्णः कृतवर्मा च सौबलः ।
बृहद्बलो मद्रराजो भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ ७.३७.५ ॥
ଦ୍ରୋଣ, ଦ୍ରୌଣି (ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା), କୃପ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃତବର୍ମା, ସୌବଳ (ଶକୁନି), ବୃହଦ୍ବଳ, ମଦ୍ରରାଜ (ଶଲ୍ୟ), ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ଶଳ।
7.37.6
पौरवो वृषसेनश्च विसृजन्तः शिताञ्शरान् ।
सौभद्रं शरवर्षेण महता समवाकिरन् ॥ ७.३७.६ ॥
ପୌରବ ଓ ବୃଷସେନ ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରି, ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ମହାବାଣ ବର୍ଷଣ କରି ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।
7.37.7
सम्मोहयित्वा तमथ दुर्योधनममोचयन् ।
आस्याद्ग्रासमिवाक्षिप्तं ममृषे नार्जुनात्मजः ॥ ७.३७.७ ॥
ତାହାକୁ ମୋହିତ କରି ତା'ପରେ ସେମାନେ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ମୁଖରୁ ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ଗ୍ରାସ ପରି, ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ତାହା ସହିଲେ ନାହିଁ।
7.37.8
ताञ्शरौघेण महता साश्वसूतान्महारथान् ।
विमुखीकृत्य सौभद्रः सिंहनादमथानदत् ॥ ७.३७.८ ॥
ସେହି ମହାରଥୀମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି ସହିତ, ମହାନ ବାଣବର୍ଷଣରେ ବିମୁଖ କରି ସୌଭଦ୍ର ସିଂହନାଦ କଲେ।
7.37.9
तस्य नादं ततः श्रुत्वा सिंहस्येवामिषैषिणः ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः पुनर्द्रोणमुखा रथाः ॥ ७.३७.९ ॥
ତାହାର ସେ ଗର୍ଜନ ଶୁଣି, ମାଂସ ଖୋଜୁଥିବା ସିଂହ ପରି, ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରମୁଖ ରଥୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ପୁନର୍ବାର ତାହା ସହିଲେ ନାହିଁ।
7.37.10
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
व्यसृजन्निषुजालानि नानालिङ्गानि सङ्घशः ॥ ७.३७.१० ॥
ହେ ମାରିଷ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ରଥ ପଙ୍କ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗୋଠ ପରି ଘେରି ନାନା ଚିହ୍ନ ଥିବା ବାଣଜାଲ ଦଳେ ଦଳେ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
7.37.11
तान्यन्तरिक्षे चिच्छेद पौत्रस्ते निशितैः शरैः ।
तांश्चैव प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.३७.११ ॥
ତୁମ ପୌତ୍ର ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକୁ ଆକାଶରେ ହିଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଛେଦନ କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ହିଁ ପ୍ରତିଉତ୍ତରରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ପରି ହେଲା।
7.37.12
ततो रथपदात्योघाः कुञ्जराः सादिनश्च ह ।
कोपितास्तेन शूरेण शरैराशीविषोपमैः।
परिवब्रुर्जिघांसन्तः सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.३७.१२ ॥
ତା'ପରେ ରଥ, ପଦାତିକ, ହସ୍ତୀ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀଙ୍କ ଦଳ ସେହି ବୀରଙ୍କ ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ବାଣରେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଅପରାଜିତ ସୌଭଦ୍ରଙ୍କୁ ଘେରିଲେ।
7.37.13
समुद्रमिव पर्यस्तं त्वदीयं तं बलार्णवम् ।
दधारैकोऽर्जुनिर्बाणैर्वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.३७.१३ ॥
ସମୁଦ୍ର ଉଛୁଳି ପଡ଼ିଲେ ଯେପରି, ସେପରି ଆପଣଙ୍କର ସେହି ସେନା-ସାଗରକୁ ଅର୍ଜୁନପୁତ୍ର ଏକାକୀ ନିଜ ବାଣରେ ରୋକିଲେ, ଯେପରି ତଟ ଉଛୁଳୁଥିବା ସମୁଦ୍ରକୁ ରୋକେ।
7.37.14
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
अभिमन्योः परेषां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ७.३७.१४ ॥
ପରସ୍ପରକୁ ଆଘାତ କରି ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସେହି ଶୂରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ — ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଓ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷରେ — କେହି ପଛକୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ।
7.37.15
तस्मिंस्तु घोरे सङ्ग्रामे वर्तमाने भयङ्करे ।
दुःसहो नवभिर्बाणैरभिमन्युमविध्यत ॥ ७.३७.१५ ॥
ସେହି ଭୟଙ୍କର ଘୋର ସଂଗ୍ରାମ ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ଦୁଃସହ ନଅଟି ବାଣରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.37.16
दुःशानो द्वादशभिः कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
द्रोणस्तु सप्तदशभिः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.३७.१६ ॥
ଦୁଃଶାସନ ବାରଟି, ଶାରଦ୍ୱତ କୃପ ତିନୋଟି, ଓ ଦ୍ରୋଣ ସତରଟି ବାଣରେ — ବିଷଧର ସର୍ପ ସଦୃଶ ବାଣରେ — (ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ)।
7.37.17
विविंशतिस्तु सप्तत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ।
बृहद्बलस्तथाऽष्टाभिरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३७.१७ ॥
ବିବିଂଶତି ସତୁରୀ, କୃତବର୍ମା ସାତ, ବୃହଦ୍ବଳ ଆଠ, ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ମଧ୍ୟ ସାତ ବାଣରେ (ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ)।
7.37.18
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्मद्रेशः षङ्भिराशुगैः ।
द्वाभ्यां शराभ्यां शकुनिस्त्रिभिर्दुर्योधनो नृपः ॥ ७.३७.१८ ॥
ଭୂରିଶ୍ରବା ତିନି ବାଣରେ, ମଦ୍ରରାଜ ଛଅ ଦ୍ରୁତ ବାଣରେ, ଶକୁନି ଦୁଇ ବାଣରେ, ଓ ରାଜା ଦୁର୍ଯୋଧନ ତିନି ବାଣରେ (ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ)।
7.37.19
स तु तान्प्रतिविव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
नृत्यन्निव महाराज चापहस्तः प्रतापवान् ॥ ७.३७.१९ ॥
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସିଧା ଯାଉଥିବା ବାଣରେ ତିନି ତିନି ଥର ପ୍ରତ୍ୟୁତ୍ତର ଦେଲା। ହେ ମହାରାଜ, ହାତରେ ଧନୁ ଧରି ସେହି ପରାକ୍ରମୀ ଯେମିତି ନାଚୁଥିଲା ପରି ଦେଖାଗଲା।
7.37.20
ततोऽभिमन्युः सङ्क्रुद्धस्त्रास्यमानस्तवात्मजैः ।
विदर्शयन्वै सुमहच्छिक्षौरसकृतं बलम् ॥ ७.३७.२० ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ଅଭିମନ୍ୟୁ, ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଶିକ୍ଷାରୁ ଅର୍ଜିତ ନିଜର ଅତି ମହାନ ବଳ ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲା।
7.37.21
गरुडानिलरंहोभिर्यन्तुर्वाक्यकरैर्हयैः ।
अभ्यद्रवत तं कार्ष्णिमश्मकेन्द्रः कृतत्वरः ॥ ७.३७.२१ ॥
ଗରୁଡ଼ ଓ ପବନ ପରି ବେଗଶାଳୀ, ସାରଥିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମାନୁଥିବା ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଅଶ୍ମକମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଶୀଘ୍ର ସେହି କାର୍ଷ୍ଣି ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.37.22
अश्वाश्चाश्मकमादाय त्वरमाणाऽभ्यहारयन् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.३७.२२ ॥
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଅଶ୍ମକରାଜଙ୍କୁ ବହି ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ଅଭିମନ୍ୟୁ ଦଶ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି କହିଲେ, 'ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ!'
7.37.23
तस्याभिमन्युर्दशभिर्हयान्सूतं ध्वजं शरैः ।
बाहू धनुः शिरश्चोर्व्यां स्मयमानोऽभ्यपातयत् ॥ ७.३७.२३ ॥
ଅଭିମନ୍ୟୁ ହସି ହସି ଦଶ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା, ସାରଥି, ଧ୍ୱଜା, ଦୁଇ ବାହୁ, ଧନୁ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲା।
7.37.24
ततस्तस्मिन्हते वीरे सौभद्रेणाश्मकेश्वरे ।
सञ्चचाल बलं सर्वं पलायनपरायणम् ॥ ७.३७.२४ ॥
ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ମକମାନଙ୍କ ସେହି ବୀର ଅଧିପତି ନିହତ ହେବାପରେ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଟଳମଳ ହୋଇ ପଳାଇବାକୁ ପ୍ରବୃତ୍ତ ହେଲା।
7.37.25
ततः कर्णः कृपो द्रोणो द्रौणिर्गान्धारराट् शलः ।
शल्यो भूरिश्रवाः क्राथः सोमदत्तो विविंशतिः।
वृषसेनः सुषेणश्च कुण्डभेदी प्रतर्दनः ॥ ७.३७.२५ ॥
ତା'ପରେ କର୍ଣ୍ଣ, କୃପ, ଦ୍ରୋଣ, ଦ୍ରୌଣି, ଗାନ୍ଧାରରାଜ ଶଳ, ଶଲ୍ୟ, ଭୂରିଶ୍ରବା, କ୍ରାଥ, ସୋମଦତ୍ତ, ବିବିଂଶତି, ବୃଷସେନ, ସୁଷେଣ, କୁଣ୍ଡଭେଦୀ ଓ ପ୍ରତର୍ଦନ (ଅଗ୍ରସର ହେଲେ)।
7.37.26
बृन्दारको ललित्थश्च प्रबाहुर्दीर्घलोचनः ।
दुर्योधनश्च सङ्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३७.२६ ॥
ବୃନ୍ଦାରକ, ଲଳିତ୍ଥ, ପ୍ରବାହୁ, ଦୀର୍ଘଲୋଚନ ଓ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବାଣବର୍ଷଣରେ ତାକୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲେ।
7.37.27
सोऽतिविद्धो महेष्वासैरभिमन्युरजिह्मगैः ।
शरमादत्त कर्णाय वर्मकायावभेदिनम् ॥ ७.३७.२७ ॥
ମହାଧନୁର୍ଧର ମାନଙ୍କ ସିଧା ବାଣରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ଅଭିମନ୍ୟୁ କର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କବଚ ଓ ଶରୀରଭେଦୀ ଏକ ବାଣ ଉଠାଇଲେ।
7.37.28
तस्य भित्त्वा तनुत्राणं देहं निर्भिद्य चाशुगः ।
प्राविशद्धरणीं वेगाद्वल्मी कमिव पन्नगः ॥ ७.३७.२८ ॥
ତାର କବଚ ଭେଦ କରି ଓ ଶରୀର ବିଦାରି ସେ ଦ୍ରୁତ ବାଣ ବଲ୍ମୀକରେ ସର୍ପ ପ୍ରବେଶ ପରି ବେଗରେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
7.37.29
स तेनातिप्रहारेण व्यथितो विह्वलन्निव ।
सञ्चचाल रणे कर्णः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.३७.२९ ॥
ସେହି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଆଘାତରେ ବ୍ୟଥିତ ଓ ଯେମିତି ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ, ଭୂକମ୍ପରେ ପର୍ବତ ପରି କର୍ଣ୍ଣ ରଣରେ ଟଳମଳ ହେଲେ।
7.37.30
तथान्यैर्निशितैर्बाणैः सुषेणं दीर्घलोचनम् ।
कुण्डभेदिं च सङ्क्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.३७.३० ॥
ସେହିପରି କ୍ରୁଦ୍ଧ ଓ ବଳବାନ ସେ ଅନ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ସୁଷେଣ, ଦୀର୍ଘଲୋଚନ ଓ କୁଣ୍ଡଭେଦୀଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତିନି ତିନି ବାଣରେ ବଧ କଲେ।
7.37.31
कर्णस्तं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अश्वत्थामा च विंशत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ॥ ७.३७.३१ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ପଚିଶଟି ନାରାଚ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା କୋଡ଼ିଏଟି ଏବଂ କୃତବର୍ମା ସାତଟି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
7.37.32
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धः शक्रात्मजात्मजः ।
विचरन्ददृशे सैन्ये पाशहस्त इवान्तकः ॥ ७.३७.३२ ॥
ବାଣରେ ସର୍ବାଙ୍ଗ ଆଚ୍ଛାଦିତ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବୁଲି ହାତରେ ପାଶ ଧରିଥିବା ଯମ ପରି ଦେଖାଗଲେ।
7.37.33
शल्यं च शरवर्षेण समीपस्थामवाकिरत् ।
उदक्रोशन्महाबाहुस्तव सैन्यानि भीषयन् ॥ ७.३७.३३ ॥
ସେ ମହାବାହୁ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଓ ନିକଟସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ବାଣବର୍ଷାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ଆପଣଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ।
7.37.34
ततः स विद्धोऽस्त्रविदा मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
शल्यो राजन्रथोपस्थे निषसाद मुमोह च ॥ ७.३७.३४ ॥
ତାପରେ ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ଙ୍କ ମର୍ମଭେଦୀ, ସିଧା ଯାଉଥିବା ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ଶଲ୍ୟ, ହେ ରାଜନ୍, ରଥ-ପାଦଦେଶରେ ବସି ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେଲେ।
7.37.35
तं हि दृष्ट्वा तथा विद्धं सौभद्रेण यशास्विना ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३७.३५ ॥
ସୌଭଦ୍ର ଯଶସ୍ବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେ ଏହିପରି ବିଦ୍ଧ ହେବା ଦେଖି, ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ପଳାଇଲେ।
7.37.36
सम्प्रेक्ष्य तं महाबाहुं रुक्मपुङ्खैः समावृतम् ।
त्वदीयाः प्रपलायन्ते मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ७.३७.३६ ॥
ସୁନା ପକ୍ଷର ବାଣରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ସେ ମହାବାହୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଆପଣଙ୍କ ଲୋକେ ସିଂହ-ପୀଡ଼ିତ ହରିଣ ପରି ପଳାଇଲେ।
7.37.37
सौभद्रशरनिर्भग्नाः समरेऽमरविक्रमाः ।
एवं शल्यो विमृदितस्तव पौत्रेण भारत ॥ ७.३७.३७ ॥
ସୌଭଦ୍ରଙ୍କ ବାଣରେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାଙ୍କ ସମାନ ପରାକ୍ରମୀ (ବୀରମାନେ)। ଏହିପରି, ହେ ଭାରତ, ତୁମ ନାତି ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ପିଷିଦେଲା।
7.37.38
स तु रणयशसाऽभिपूज्यमानः ।
पितृसुरचारणसिद्धयक्षसङ्गैः
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै… ।
रतिविबभौ हुतभुग्यथाऽऽज्यसिक्तः ॥ ७.३७.३८ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧକୀର୍ତ୍ତିରେ ପୂଜିତ ହୋଇ — ପିତୃ, ଦେବତା, ଚାରଣ, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ପ୍ରାଣୀସଙ୍ଘଙ୍କ ଦ୍ୱାରା… — ଘିଅରେ ସିଞ୍ଚିତ ହବିର୍ଭୁକ୍ ଅଗ୍ନି ପରି ଶୋଭିଲା।