Mahābhārata · Adhyāya 7.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.37.1
तां प्रभाग्नां चमूं दृष्ट्वा सौभद्रेणामितौजसा ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धः स्वयं सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.३७.१ ॥
Als Duryodhana das von Saubhadra, dem an Kraft Unermesslichen, geschlagene Heer sah, geriet er in große Wut und ging selbst gegen Saubhadra vor.
7.37.2
ततो राजानमावृत्तं सौभद्रं प्रति संयुगे ।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्योधान्परीप्सध्वं नराधिपम् ॥ ७.३७.२ ॥
Als Droṇa sah, wie der König im Kampf gegen Saubhadra umkehrte, sprach er zu den Kriegern: »Beschützt den Herrn der Menschen!«
7.37.3
पुराऽभिमन्युर्लक्षं नः पश्यतां हन्ति वीर्यवान् ।
तमाद्रवत माभैष्ट क्षिप्रं रक्षत कौरवम्। ॥ ७.३७.३ ॥
»Während wir zusehen, erschlägt der mächtige Abhimanyu bereits Hunderttausende der Unsrigen. Greift ihn an, fürchtet euch nicht; schützt rasch den Kaurava!«
7.37.4
एवमुक्तास्ततस्तेन भारद्वाजेन धीमता ।
कृतज्ञानबलोत्सेधाः सुहृदो जितकाशिनः।
त्रास्यमाना भयाद्वीरं परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ ७.३७.४ ॥
Als der weise Sohn des Bharadvāja (Droṇa) so gesprochen hatte, umringten seine Verbündeten, stolz auf ihr Können und ihre Stärke und sich selbst für Sieger haltend, euren heldenhaften Sohn, um ihn vor Furcht zu schützen.
7.37.5
द्रोणो द्रौणिः कृपः कर्णः कृतवर्मा च सौबलः ।
बृहद्बलो मद्रराजो भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ ७.३७.५ ॥
Droṇa, Droṇas Sohn Aśvatthāman, Kṛpa, Karṇa, Kṛtavarman, Śakuni der Sohn des Subala, Bṛhadbala, der König der Madras (Śalya), Bhūri, Bhūriśravas und Śala.
7.37.6
पौरवो वृषसेनश्च विसृजन्तः शिताञ्शरान् ।
सौभद्रं शरवर्षेण महता समवाकिरन् ॥ ७.३७.६ ॥
Auch Paurava und Vṛṣasena schossen scharfe Pfeile und überschütteten den Sohn der Subhadrā mit einem gewaltigen Pfeilregen, bis er ganz bedeckt war.
7.37.7
सम्मोहयित्वा तमथ दुर्योधनममोचयन् ।
आस्याद्ग्रासमिवाक्षिप्तं ममृषे नार्जुनात्मजः ॥ ७.३७.७ ॥
Nachdem sie ihn verwirrt hatten, befreiten sie Duryodhana. Wie ein aus dem Mund gerissener Bissen, so konnte der Sohn Arjunas dies nicht ertragen.
7.37.8
ताञ्शरौघेण महता साश्वसूतान्महारथान् ।
विमुखीकृत्य सौभद्रः सिंहनादमथानदत् ॥ ७.३७.८ ॥
Nachdem er jene großen Wagenkämpfer samt ihren Pferden und Wagenlenkern durch einen gewaltigen Pfeilregen abgewandt hatte, ließ der Sohn der Subhadrā da ein Löwengebrüll erschallen.
7.37.9
तस्य नादं ततः श्रुत्वा सिंहस्येवामिषैषिणः ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः पुनर्द्रोणमुखा रथाः ॥ ७.३७.९ ॥
Als sie sein Gebrüll hörten, wie ein Löwe, der nach Fleisch sucht, konnten die von Droṇa angeführten Wagenkämpfer, zornentbrannt, es nicht mehr ertragen.
7.37.10
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
व्यसृजन्निषुजालानि नानालिङ्गानि सङ्घशः ॥ ७.३७.१० ॥
O Herr, sie umschlossen ihn wie in einem Pferch mit einer Reihe von Wagen und schossen Pfeilnetze mit vielerlei Zeichen in Scharen ab.
7.37.11
तान्यन्तरिक्षे चिच्छेद पौत्रस्ते निशितैः शरैः ।
तांश्चैव प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.३७.११ ॥
Dein Enkel zerschnitt jene Pfeile am Himmel mit scharfen Pfeilen und durchbohrte auch sie im Gegenzug; das wurde wunderbar anzusehen.
7.37.12
ततो रथपदात्योघाः कुञ्जराः सादिनश्च ह ।
कोपितास्तेन शूरेण शरैराशीविषोपमैः।
परिवब्रुर्जिघांसन्तः सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.३७.१२ ॥
Da umringten Scharen von Wagen, Fußsoldaten, Elefanten und Reitern, von den Pfeilen jenes Helden wie giftigen Schlangen erzürnt, begierig zu töten, den unbesiegten Sohn der Subhadrā.
7.37.13
समुद्रमिव पर्यस्तं त्वदीयं तं बलार्णवम् ।
दधारैकोऽर्जुनिर्बाणैर्वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.३७.१३ ॥
Wie der Ozean, der sich überschlägt, so hielt der einzige Sohn Arjunas mit seinen Pfeilen euren gewaltigen Heeresozean auf, wie das Ufer das aufgewühlte Meer zurückhält.
7.37.14
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
अभिमन्योः परेषां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ७.३७.१४ ॥
Unter jenen Helden, die einander schlagend kämpften, auf Abhimanyus Seite wie auf der der Feinde, wandte sich keiner den Rücken.
7.37.15
तस्मिंस्तु घोरे सङ्ग्रामे वर्तमाने भयङ्करे ।
दुःसहो नवभिर्बाणैरभिमन्युमविध्यत ॥ ७.३७.१५ ॥
Während jene schreckliche und furchtbare Schlacht tobte, durchbohrte Duḥsaha Abhimanyu mit neun Pfeilen.
7.37.16
दुःशानो द्वादशभिः कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
द्रोणस्तु सप्तदशभिः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.३७.१६ ॥
Duḥśāsana durchbohrte ihn mit zwölf Pfeilen, Kṛpa, der Sohn Śaradvats, mit dreien, und Droṇa mit siebzehn — Pfeile gleich giftigen Schlangen.
7.37.17
विविंशतिस्तु सप्तत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ।
बृहद्बलस्तथाऽष्टाभिरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३७.१७ ॥
Viviṃśati mit siebzig, Kṛtavarman mit sieben, Bṛhadbala mit acht, und auch Aśvatthāman mit sieben durchbohrten ihn.
7.37.18
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्मद्रेशः षङ्भिराशुगैः ।
द्वाभ्यां शराभ्यां शकुनिस्त्रिभिर्दुर्योधनो नृपः ॥ ७.३७.१८ ॥
Bhūriśravas durchbohrte ihn mit drei Pfeilen, der Herr der Madras mit sechs schnellen Pfeilen, Śakuni mit zweien, und König Duryodhana mit dreien.
7.37.19
स तु तान्प्रतिविव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
नृत्यन्निव महाराज चापहस्तः प्रतापवान् ॥ ७.३७.१९ ॥
Er traf sie seinerseits mit geraden Pfeilen, je drei um drei. O großer König, den Bogen in der Hand, schien der Tapfere zu tanzen.
7.37.20
ततोऽभिमन्युः सङ्क्रुद्धस्त्रास्यमानस्तवात्मजैः ।
विदर्शयन्वै सुमहच्छिक्षौरसकृतं बलम् ॥ ७.३७.२० ॥
Da zeigte Abhimanyu, zornentbrannt und von deinen Söhnen bedrängt, seine große, durch Übung erworbene Stärke.
7.37.21
गरुडानिलरंहोभिर्यन्तुर्वाक्यकरैर्हयैः ।
अभ्यद्रवत तं कार्ष्णिमश्मकेन्द्रः कृतत्वरः ॥ ७.३७.२१ ॥
Mit Pferden, schnell wie Garuḍa und der Wind und dem Wort des Wagenlenkers gehorchend, eilte der Herr der Aśmaka herbei und stürmte auf jenen Kārṣṇi zu.
7.37.22
अश्वाश्चाश्मकमादाय त्वरमाणाऽभ्यहारयन् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.३७.२२ ॥
Die Pferde trugen den König der Aśmaka eilends heran. Abhimanyu traf ihn mit zehn Pfeilen und sprach: »Halt, halt!«
7.37.23
तस्याभिमन्युर्दशभिर्हयान्सूतं ध्वजं शरैः ।
बाहू धनुः शिरश्चोर्व्यां स्मयमानोऽभ्यपातयत् ॥ ७.३७.२३ ॥
Abhimanyu schoss lächelnd mit zehn Pfeilen seine Pferde, den Wagenlenker, die Standarte, beide Arme, den Bogen und den Kopf zu Boden.
7.37.24
ततस्तस्मिन्हते वीरे सौभद्रेणाश्मकेश्वरे ।
सञ्चचाल बलं सर्वं पलायनपरायणम् ॥ ७.३७.२४ ॥
Als jener heldenhafte Herr der Aśmaka vom Sohn der Subhadrā erschlagen wurde, wankte das ganze Heer und war zur Flucht bereit.
7.37.25
ततः कर्णः कृपो द्रोणो द्रौणिर्गान्धारराट् शलः ।
शल्यो भूरिश्रवाः क्राथः सोमदत्तो विविंशतिः।
वृषसेनः सुषेणश्च कुण्डभेदी प्रतर्दनः ॥ ७.३७.२५ ॥
Da rückten Karṇa, Kṛpa, Droṇa, Drauṇi, der König von Gāndhāra Śala, Śalya, Bhūriśravas, Krātha, Somadatta, Vivimśati, Vṛṣasena, Suṣeṇa, Kuṇḍabhedī und Pratardana vor.
7.37.26
बृन्दारको ललित्थश्च प्रबाहुर्दीर्घलोचनः ।
दुर्योधनश्च सङ्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३७.२६ ॥
Bṛndāraka, Lalittha, Prabāhu, Dīrghalocana und der zornige Duryodhana überschütteten ihn mit einem Pfeilregen.
7.37.27
सोऽतिविद्धो महेष्वासैरभिमन्युरजिह्मगैः ।
शरमादत्त कर्णाय वर्मकायावभेदिनम् ॥ ७.३७.२७ ॥
Tief von den geradefliegenden Pfeilen der großen Bogenschützen getroffen, nahm Abhimanyu einen Pfeil auf, der gegen Karṇa Panzer und Körper durchbohren sollte.
7.37.28
तस्य भित्त्वा तनुत्राणं देहं निर्भिद्य चाशुगः ।
प्राविशद्धरणीं वेगाद्वल्मी कमिव पन्नगः ॥ ७.३७.२८ ॥
Den Panzer durchbohrend und den Körper spaltend, drang der schnelle Pfeil mit Wucht in die Erde, wie eine Schlange in einen Termitenhügel schlüpft.
7.37.29
स तेनातिप्रहारेण व्यथितो विह्वलन्निव ।
सञ्चचाल रणे कर्णः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.३७.२९ ॥
Durch jenen gewaltigen Schlag gequält und gleichsam verwirrt, wankte Karṇa im Kampf, wie ein Berg im Erdbeben erzittert.
7.37.30
तथान्यैर्निशितैर्बाणैः सुषेणं दीर्घलोचनम् ।
कुण्डभेदिं च सङ्क्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.३७.३० ॥
Ebenso erschlug der zornige, starke Krieger Suṣeṇa, Dīrghalocana und Kuṇḍabhedī mit anderen scharfen Pfeilen, je drei Pfeile.
7.37.31
कर्णस्तं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अश्वत्थामा च विंशत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ॥ ७.३७.३१ ॥
Karṇa durchbohrte ihn mit fünfundzwanzig eisernen Pfeilen, Aśvatthāman mit zwanzig und Kṛtavarman mit sieben.
7.37.32
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धः शक्रात्मजात्मजः ।
विचरन्ददृशे सैन्ये पाशहस्त इवान्तकः ॥ ७.३७.३२ ॥
Am ganzen Leib mit Pfeilen bedeckt, zornig, zog der Sohn des Sohnes Indras durch das Heer und erschien wie der Tod mit der Schlinge in der Hand.
7.37.33
शल्यं च शरवर्षेण समीपस्थामवाकिरत् ।
उदक्रोशन्महाबाहुस्तव सैन्यानि भीषयन् ॥ ७.३७.३३ ॥
Der Starkarmige überschüttete Śalya und die Umstehenden mit einem Pfeilregen, und deine Heere schrien vor Schrecken auf.
7.37.34
ततः स विद्धोऽस्त्रविदा मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
शल्यो राजन्रथोपस्थे निषसाद मुमोह च ॥ ७.३७.३४ ॥
Da setzte sich Śalya, von den lebenswichtige Stellen durchbohrenden, geradeaus fliegenden Pfeilen des Waffenkundigen getroffen, o König, auf den Wagenboden und verlor die Besinnung.
7.37.35
तं हि दृष्ट्वा तथा विद्धं सौभद्रेण यशास्विना ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३७.३५ ॥
Als sie sahen, wie er von dem glorreichen Saubhadra so durchbohrt worden war, floh das ganze Heer vor den Augen Droṇas.
7.37.36
सम्प्रेक्ष्य तं महाबाहुं रुक्मपुङ्खैः समावृतम् ।
त्वदीयाः प्रपलायन्ते मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ७.३७.३६ ॥
Als sie den Starkarmigen mit goldgefiederten Pfeilen bedeckt sahen, flohen die Deinen wie vom Löwen gehetzte Hirsche.
7.37.37
सौभद्रशरनिर्भग्नाः समरेऽमरविक्रमाः ।
एवं शल्यो विमृदितस्तव पौत्रेण भारत ॥ ७.३७.३७ ॥
Von Saubhadras Pfeilen zerschmettert im Kampf, Krieger mit der Tapferkeit der Unsterblichen. So, o Bhārata, zermalmte dein Enkel Śalya.
7.37.38
स तु रणयशसाऽभिपूज्यमानः ।
पितृसुरचारणसिद्धयक्षसङ्गैः
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै… ।
रतिविबभौ हुतभुग्यथाऽऽज्यसिक्तः ॥ ७.३७.३८ ॥
Geehrt für den Ruhm, den er im Kampf errungen hatte — von den Scharen der Ahnen, Götter, himmlischen Sänger, vollkommenen Wesen und Yakṣas und von den Scharen der Wesen auf der Erde… — strahlte er wie das mit geklärter Butter besprengte Opferfeuer.