മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.37.1
तां प्रभाग्नां चमूं दृष्ट्वा सौभद्रेणामितौजसा ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धः स्वयं सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.३७.१ ॥
അളവറ്റ ശക്തിയുള്ള സൗഭദ്രൻ (അഭിമന്യു) ആ തകർന്ന സൈന്യത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ അത്യന്തം കുപിതനായി സ്വയം സൗഭദ്രന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞു.
7.37.2
ततो राजानमावृत्तं सौभद्रं प्रति संयुगे ।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्योधान्परीप्सध्वं नराधिपम् ॥ ७.३७.२ ॥
പിന്നീട് രാജാവ് (ദുര്യോധനൻ) സൗഭദ്രനെതിരെ യുദ്ധത്തിൽ തിരിച്ചു വരുന്നത് കണ്ട് ദ്രോണൻ യോദ്ധാക്കളോട് പറഞ്ഞു, "നരാധിപനെ രക്ഷിക്കുവിൻ."
7.37.3
पुराऽभिमन्युर्लक्षं नः पश्यतां हन्ति वीर्यवान् ।
तमाद्रवत माभैष्ट क्षिप्रं रक्षत कौरवम्। ॥ ७.३७.३ ॥
"ഞങ്ങൾ കണ്ടുനിൽക്കെ വീര്യവാനായ അഭിമന്യു നമ്മുടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് യോദ്ധാക്കളെ കൊല്ലുന്നു. അവനെ ആക്രമിക്കുവിൻ, ഭയപ്പെടേണ്ട, വേഗം കൗരവനെ രക്ഷിക്കുവിൻ."
7.37.4
एवमुक्तास्ततस्तेन भारद्वाजेन धीमता ।
कृतज्ञानबलोत्सेधाः सुहृदो जितकाशिनः।
त्रास्यमाना भयाद्वीरं परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ ७.३७.४ ॥
ബുദ്ധിമാനായ ഭാരദ്വാജൻ (ദ്രോണൻ) ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, തങ്ങളുടെ വിദ്യയിലും ബലത്തിലും അഭിമാനിച്ചവരും തങ്ങളെ വിജയികളായി കരുതിയവരുമായ സുഹൃത്തുക്കൾ ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനായി അങ്ങയുടെ വീരപുത്രനെ വളഞ്ഞു.
7.37.5
द्रोणो द्रौणिः कृपः कर्णः कृतवर्मा च सौबलः ।
बृहद्बलो मद्रराजो भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ ७.३७.५ ॥
ദ്രോണൻ, ദ്രൗണി (അശ്വത്ഥാമാവ്), കൃപൻ, കർണ്ണൻ, കൃതവർമ്മാവ്, സൗബലൻ (ശകുനി), ബൃഹദ്ബലൻ, മദ്രരാജാവ് (ശല്യൻ), ഭൂരി, ഭൂരിശ്രവസ്, ശലൻ.
7.37.6
पौरवो वृषसेनश्च विसृजन्तः शिताञ्शरान् ।
सौभद्रं शरवर्षेण महता समवाकिरन् ॥ ७.३७.६ ॥
പൗരവനും വൃഷസേനനും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ തൊടുത്ത്, സൗഭദ്രന്റെ മേൽ വലിയ അമ്പുമഴ പെയ്ത് അവനെ പൂർണ്ണമായി മറച്ചു.
7.37.7
सम्मोहयित्वा तमथ दुर्योधनममोचयन् ।
आस्याद्ग्रासमिवाक्षिप्तं ममृषे नार्जुनात्मजः ॥ ७.३७.७ ॥
അവനെ മോഹിപ്പിച്ചിട്ട്, പിന്നെ അവർ ദുര്യോധനനെ മോചിപ്പിച്ചു. വായിൽനിന്ന് പറിച്ചെടുത്ത ഉരുളപോലെ, അർജുനപുത്രൻ അത് സഹിച്ചില്ല.
7.37.8
ताञ्शरौघेण महता साश्वसूतान्महारथान् ।
विमुखीकृत्य सौभद्रः सिंहनादमथानदत् ॥ ७.३७.८ ॥
ആ മഹാരഥന്മാരെ, അവരുടെ കുതിരകളും സാരഥികളുമായി, വലിയ അമ്പുമഴകൊണ്ട് പിന്തിരിപ്പിച്ച്, സുഭദ്രാപുത്രൻ സിംഹനാദം മുഴക്കി.
7.37.9
तस्य नादं ततः श्रुत्वा सिंहस्येवामिषैषिणः ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः पुनर्द्रोणमुखा रथाः ॥ ७.३७.९ ॥
അവന്റെ ആ നാദം കേട്ട്, മാംസം തേടുന്ന സിംഹംപോലെ, ദ്രോണൻ മുഖ്യരായ രഥികർ അത്യന്തം കോപിച്ച് വീണ്ടും അതു സഹിച്ചില്ല.
7.37.10
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
व्यसृजन्निषुजालानि नानालिङ्गानि सङ्घशः ॥ ७.३७.१० ॥
മാരിഷ, അവർ അവനെ രഥനിരകൊണ്ട് തൊഴുത്തുപോലെ വളഞ്ഞ്, പല അടയാളങ്ങളുള്ള അമ്പുവലകൾ കൂട്ടമായി എയ്തു.
7.37.11
तान्यन्तरिक्षे चिच्छेद पौत्रस्ते निशितैः शरैः ।
तांश्चैव प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.३७.११ ॥
നിന്റെ പൗത്രൻ ആ അമ്പുകളെ ആകാശത്തുവച്ചുതന്നെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് ഛേദിച്ചു; അവരെത്തന്നെ തിരിച്ചും വേധിച്ചു. അത് അത്ഭുതംപോലെയായി.
7.37.12
ततो रथपदात्योघाः कुञ्जराः सादिनश्च ह ।
कोपितास्तेन शूरेण शरैराशीविषोपमैः।
परिवब्रुर्जिघांसन्तः सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.३७.१२ ॥
അപ്പോൾ രഥ, കാലാൾ, ആന, കുതിര സൈന്യസംഘങ്ങൾ ആ വീരന്റെ സർപ്പവിഷംപോലുള്ള അമ്പുകളാൽ കുപിതരായി, കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അപരാജിതനായ സുഭദ്രാപുത്രനെ വളഞ്ഞു.
7.37.13
समुद्रमिव पर्यस्तं त्वदीयं तं बलार्णवम् ।
दधारैकोऽर्जुनिर्बाणैर्वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.३७.१३ ॥
കടൽ തകർന്നു ചിതറുന്നതുപോലെ നിങ്ങളുടെ ആ സൈന്യസമുദ്രത്തെ അർജുനപുത്രൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്റെ ബാണങ്ങളാൽ തടഞ്ഞുനിർത്തി, തീരം പൊങ്ങിവരുന്ന കടലിനെ തടയുന്നതുപോലെ.
7.37.14
शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
अभिमन्योः परेषां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ७.३७.१४ ॥
പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചു യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ആ വീരന്മാരിൽ — അഭിമന്യുവിന്റെ പക്ഷത്തും ശത്രുപക്ഷത്തും — ആരും പിന്തിരിഞ്ഞില്ല.
7.37.15
तस्मिंस्तु घोरे सङ्ग्रामे वर्तमाने भयङ्करे ।
दुःसहो नवभिर्बाणैरभिमन्युमविध्यत ॥ ७.३७.१५ ॥
ആ ഭയങ്കരവും ഘോരവുമായ യുദ്ധം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, ദുഃസഹൻ ഒൻപത് ബാണങ്ങളാൽ അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു.
7.37.16
दुःशानो द्वादशभिः कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
द्रोणस्तु सप्तदशभिः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.३७.१६ ॥
ദുശ്ശാസനൻ പന്ത്രണ്ടും, ശാരദ്വതൻ കൃപൻ മൂന്നും, ദ്രോണർ പതിനേഴും ബാണങ്ങളാൽ — വിഷസർപ്പങ്ങളോടു സമമായ ബാണങ്ങളാൽ — (അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു).
7.37.17
विविंशतिस्तु सप्तत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ।
बृहद्बलस्तथाऽष्टाभिरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३७.१७ ॥
വിവിംശതി എഴുപതും, കൃതവർമ്മാവ് ഏഴും, ബൃഹദ്ബലൻ എട്ടും, അശ്വത്ഥാമാവും ഏഴും ബാണങ്ങളാൽ (അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു).
7.37.18
भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्मद्रेशः षङ्भिराशुगैः ।
द्वाभ्यां शराभ्यां शकुनिस्त्रिभिर्दुर्योधनो नृपः ॥ ७.३७.१८ ॥
ഭൂരിശ്രവസ്സ് മൂന്ന് ബാണങ്ങളാൽ, മദ്രരാജാവ് ആറ് വേഗബാണങ്ങളാൽ, ശകുനി രണ്ടിനാൽ, രാജാവായ ദുര്യോധനൻ മൂന്നിനാൽ (അഭിമന്യുവിനെ തുളച്ചു).
7.37.19
स तु तान्प्रतिविव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
नृत्यन्निव महाराज चापहस्तः प्रतापवान् ॥ ७.३७.१९ ॥
അവൻ അവരെ നേരെ പായുന്ന അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂന്നുവീതം പ്രതിയായി പ്രഹരിച്ചു. മഹാരാജാവേ, വില്ലുമേന്തിയ ആ പരാക്രമി നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ തോന്നി.
7.37.20
ततोऽभिमन्युः सङ्क्रुद्धस्त्रास्यमानस्तवात्मजैः ।
विदर्शयन्वै सुमहच्छिक्षौरसकृतं बलम् ॥ ७.३७.२० ॥
അപ്പോൾ കോപിച്ച അഭിമന്യു, നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ട്, പരിശീലനത്താൽ നേടിയ തന്റെ മഹാബലം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
7.37.21
गरुडानिलरंहोभिर्यन्तुर्वाक्यकरैर्हयैः ।
अभ्यद्रवत तं कार्ष्णिमश्मकेन्द्रः कृतत्वरः ॥ ७.३७.२१ ॥
ഗരുഡന്റെയും കാറ്റിന്റെയും വേഗമുള്ള, സാരഥിയുടെ വാക്കു അനുസരിക്കുന്ന കുതിരകളോടെ, അശ്മകരുടെ പ്രഭു വേഗത്തിൽ ആ കാർഷ്ണിയുടെ നേർക്ക് പാഞ്ഞു.
7.37.22
अश्वाश्चाश्मकमादाय त्वरमाणाऽभ्यहारयन् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.३७.२२ ॥
കുതിരകൾ അശ്മകരാജാവിനെ വഹിച്ച് വേഗത്തിൽ അവനെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. അഭിമന്യു പത്തമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവനെ പ്രഹരിച്ച് 'നില്ക്ക്, നില്ക്ക്!' എന്നു പറഞ്ഞു.
7.37.23
तस्याभिमन्युर्दशभिर्हयान्सूतं ध्वजं शरैः ।
बाहू धनुः शिरश्चोर्व्यां स्मयमानोऽभ्यपातयत् ॥ ७.३७.२३ ॥
അഭിമന്യു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പത്തമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ കുതിരകളെയും സാരഥിയെയും കൊടിയെയും, രണ്ടു കൈകളെയും വില്ലിനെയും തലയെയും നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
7.37.24
ततस्तस्मिन्हते वीरे सौभद्रेणाश्मकेश्वरे ।
सञ्चचाल बलं सर्वं पलायनपरायणम् ॥ ७.३७.२४ ॥
സൗഭദ്രൻ അശ്മകരുടെ ആ വീരനായ പ്രഭുവിനെ വധിച്ചപ്പോൾ, സമസ്ത സേനയും ഇളകി ഓടിപ്പോകാൻ ഒരുങ്ങി.
7.37.25
ततः कर्णः कृपो द्रोणो द्रौणिर्गान्धारराट् शलः ।
शल्यो भूरिश्रवाः क्राथः सोमदत्तो विविंशतिः।
वृषसेनः सुषेणश्च कुण्डभेदी प्रतर्दनः ॥ ७.३७.२५ ॥
അപ്പോൾ കർണൻ, കൃപൻ, ദ്രോണൻ, ദ്രൗണി, ഗാന്ധാരരാജാവ് ശലൻ, ശല്യൻ, ഭൂരിശ്രവസ്, ക്രാഥൻ, സോമദത്തൻ, വിവിംശതി, വൃഷസേനൻ, സുഷേണൻ, കുണ്ഡഭേദി, പ്രതർദനൻ (മുന്നേറി).
7.37.26
बृन्दारको ललित्थश्च प्रबाहुर्दीर्घलोचनः ।
दुर्योधनश्च सङ्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३७.२६ ॥
ബൃന്ദാരകൻ, ലളിത്ഥൻ, പ്രബാഹു, ദീർഘലോചനൻ, കോപിച്ച ദുര്യോധനൻ എന്നിവർ അമ്പുമഴകൊണ്ട് അവനെ മൂടി.
7.37.27
सोऽतिविद्धो महेष्वासैरभिमन्युरजिह्मगैः ।
शरमादत्त कर्णाय वर्मकायावभेदिनम् ॥ ७.३७.२७ ॥
മഹാധനുർധരരുടെ നേർത്ത അമ്പുകളാൽ അതിതീവ്രമായി മുറിവേറ്റ അഭിമന്യു, കർണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി കവചവും ശരീരവും തുളയ്ക്കുന്ന അമ്പ് എടുത്തു.
7.37.28
तस्य भित्त्वा तनुत्राणं देहं निर्भिद्य चाशुगः ।
प्राविशद्धरणीं वेगाद्वल्मी कमिव पन्नगः ॥ ७.३७.२८ ॥
അവന്റെ കവചം തുളച്ച്, ശരീരം പിളർന്ന്, ആ വേഗമുള്ള അമ്പ് പുറ്റിൽ പാമ്പ് കടക്കുന്നതുപോലെ വേഗത്തിൽ ഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നു.
7.37.29
स तेनातिप्रहारेण व्यथितो विह्वलन्निव ।
सञ्चचाल रणे कर्णः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.३७.२९ ॥
ആ കഠിനമായ പ്രഹരത്താൽ വേദനിച്ച്, വിഹ്വലനായി, ഭൂകമ്പത്തിൽ പർവതം ഇളകുന്നതുപോലെ കർണൻ യുദ്ധത്തിൽ ഇളകി.
7.37.30
तथान्यैर्निशितैर्बाणैः सुषेणं दीर्घलोचनम् ।
कुण्डभेदिं च सङ्क्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.३७.३० ॥
അതുപോലെ കോപിച്ച ബലവാൻ മറ്റ് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാൽ സുഷേണനെയും ദീർഘലോചനനെയും കുണ്ഡഭേദിയെയും മൂന്നു വീതം അമ്പുകൾകൊണ്ട് വധിച്ചു.
7.37.31
कर्णस्तं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अश्वत्थामा च विंशत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ॥ ७.३७.३१ ॥
കർണ്ണൻ അവനെ ഇരുപത്തഞ്ച് നാരാചബാണങ്ങളാൽ തുളച്ചു; അശ്വത്ഥാമാവ് ഇരുപതിനാലും കൃതവർമ്മാവ് ഏഴിനാലും തുളച്ചു.
7.37.32
स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धः शक्रात्मजात्मजः ।
विचरन्ददृशे सैन्ये पाशहस्त इवान्तकः ॥ ७.३७.३२ ॥
അമ്പുകളാൽ സർവ്വാംഗവും മൂടപ്പെട്ട, കോപിച്ച ഇന്ദ്രപുത്രന്റെ പുത്രൻ സൈന്യത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച്, പാശം കയ്യിലേന്തിയ യമനെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
7.37.33
शल्यं च शरवर्षेण समीपस्थामवाकिरत् ।
उदक्रोशन्महाबाहुस्तव सैन्यानि भीषयन् ॥ ७.३७.३३ ॥
മഹാബാഹുവായ അവൻ ശല്യനെയും സമീപത്തുള്ളവരെയും അമ്പുമഴകൊണ്ട് മൂടി; നിന്റെ സേനകൾ ഭയന്ന് അലറി.
7.37.34
ततः स विद्धोऽस्त्रविदा मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
शल्यो राजन्रथोपस्थे निषसाद मुमोह च ॥ ७.३७.३४ ॥
അപ്പോൾ അസ്ത്രവിദ്യയിൽ പ്രവീണന്റെ മർമ്മഭേദകവും നേരെ പായുന്നതുമായ ബാണങ്ങളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട ശല്യൻ, രാജാവേ, രഥത്തട്ടിൽ ഇരുന്ന് മോഹാലസ്യപ്പെട്ടു.
7.37.35
तं हि दृष्ट्वा तथा विद्धं सौभद्रेण यशास्विना ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३७.३५ ॥
സൗഭദ്രനായ യശസ്വി അവനെ ഇങ്ങനെ തുളച്ചത് കണ്ട്, ഭാരദ്വാജൻ നോക്കിനിൽക്കെ സകല സേനയും ഓടിപ്പോയി.
7.37.36
सम्प्रेक्ष्य तं महाबाहुं रुक्मपुङ्खैः समावृतम् ।
त्वदीयाः प्रपलायन्ते मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ७.३७.३६ ॥
സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട ആ മഹാബാഹുവിനെ കണ്ട്, നിന്റെ ആളുകൾ സിംഹപീഡിതരായ മാൻകൂട്ടങ്ങൾ പോലെ ഓടി.
7.37.37
सौभद्रशरनिर्भग्नाः समरेऽमरविक्रमाः ।
एवं शल्यो विमृदितस्तव पौत्रेण भारत ॥ ७.३७.३७ ॥
സൗഭദ്രന്റെ അമ്പുകളാൽ ഭിന്നിച്ചവരും യുദ്ധത്തിൽ ദേവതുല്യ വിക്രമമുള്ളവരുമായവർ. ഇങ്ങനെ, ഭാരത, നിന്റെ പൗത്രൻ ശല്യനെ ചതച്ചു.
7.37.38
स तु रणयशसाऽभिपूज्यमानः ।
पितृसुरचारणसिद्धयक्षसङ्गैः
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै… ।
रतिविबभौ हुतभुग्यथाऽऽज्यसिक्तः ॥ ७.३७.३८ ॥
അവൻ യുദ്ധകീർത്തിയാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവനായി — പിതൃക്കൾ, ദേവന്മാർ, ചാരണന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, യക്ഷഗണങ്ങളാലും ഭൂമിയിലെ ജീവിസംഘങ്ങളാലും… — നെയ്യിൽ നനച്ച ഹവിർഭുക്ക് അഗ്നിപോലെ തിളങ്ങി.