Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 7.37

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.37.1

तां प्रभाग्नां चमूं दृष्ट्वा सौभद्रेणामितौजसा ।
दुर्योधनो भृशं क्रुद्धः स्वयं सौभद्रमभ्ययात् ॥ ७.३७.१ ॥

เมื่อเห็นกองทัพนั้นแตกพ่ายด้วยบุตรของสุภทรา ผู้มีพลังไร้ขอบเขต ทุรโยธน์เดือดดาลอย่างยิ่งและลงมือเข้าต่อสู้กับบุตรของสุภทราด้วยพระองค์เอง

7.37.2

ततो राजानमावृत्तं सौभद्रं प्रति संयुगे ।
दृष्ट्वा द्रोणोऽब्रवीद्योधान्परीप्सध्वं नराधिपम् ॥ ७.३७.२ ॥

ครั้นนั้น โทรณะเห็นพระราชาหันกลับมาต่อสู้กับบุตรของสุภทราในสนามรบ จึงกล่าวแก่นักรบทั้งหลายว่า "จงปกป้องพระราชาผู้เป็นใหญ่แห่งมนุษย์"

7.37.3

पुराऽभिमन्युर्लक्षं नः पश्यतां हन्ति वीर्यवान् ।
तमाद्रवत माभैष्ट क्षिप्रं रक्षत कौरवम्। ॥ ७.३७.३ ॥

"ขณะที่พวกเรากำลังดูอยู่ อภิมนยุผู้กล้าหาญกำลังสังหารพวกเราไปแล้วหนึ่งแสน จงเข้าโจมตีเขาไปเถิด อย่ากลัวเลย จงรีบปกป้องชาวเการพ"

7.37.4

एवमुक्तास्ततस्तेन भारद्वाजेन धीमता ।
कृतज्ञानबलोत्सेधाः सुहृदो जितकाशिनः।
त्रास्यमाना भयाद्वीरं परिवव्रुस्तवात्मजम् ॥ ७.३७.४ ॥

เมื่อบุตรของภารทวาชะผู้ปัญญาเฉลียวฉลาด คือโทรณะ กล่าวดังนั้นแล้ว เหล่าสหายผู้ภูมิใจในความชำนาญและกำลังของตน และคิดว่าตนได้รับชัยชนะแล้ว ก็ล้อมรอบบุตรชายผู้กล้าหาญของท่าน เพื่อคุ้มครองเขาให้พ้นจากความกลัว

7.37.5

द्रोणो द्रौणिः कृपः कर्णः कृतवर्मा च सौबलः ।
बृहद्बलो मद्रराजो भूरिर्भूरिश्रवाः शलः ॥ ७.३७.५ ॥

โทรณะ บุตรของโทรณะคืออัศวตถามา กฤปะ กรรณะ กฤตวรมัน และศกุนีบุตรของสุพละ พฤหัทพละ พระราชาแห่งมัทรา (ศัลยะ) ภูริ ภูริศรวัส และศละ

7.37.6

पौरवो वृषसेनश्च विसृजन्तः शिताञ्शरान् ।
सौभद्रं शरवर्षेण महता समवाकिरन् ॥ ७.३७.६ ॥

เปารวะและพฤษเสนะก็เช่นกัน ยิงลูกศรคมกล้า ปกคลุมบุตรของสุภทราด้วยฝนลูกศรอันมหาศาล

7.37.7

सम्मोहयित्वा तमथ दुर्योधनममोचयन् ।
आस्याद्ग्रासमिवाक्षिप्तं ममृषे नार्जुनात्मजः ॥ ७.३७.७ ॥

เมื่อทำให้เขาสับสนงุนงงแล้ว พวกเขาก็ช่วยทุรโยธน์ให้พ้นไปได้ บุตรของอรชุนไม่อาจทนได้ ดุจอาหารคำหนึ่งที่ถูกแย่งไปจากปาก

7.37.8

ताञ्शरौघेण महता साश्वसूतान्महारथान् ।
विमुखीकृत्य सौभद्रः सिंहनादमथानदत् ॥ ७.३७.८ ॥

บุตรของสุภทรา ด้วยห่าลูกศรอันมหาศาล ทำให้รถศึกผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นพร้อมม้าและสารถีต้องหันหลังหนี แล้วจึงคำรามดุจราชสีห์

7.37.9

तस्य नादं ततः श्रुत्वा सिंहस्येवामिषैषिणः ।
नामृष्यन्त सुसंरब्धाः पुनर्द्रोणमुखा रथाः ॥ ७.३७.९ ॥

เมื่อได้ยินเสียงคำรามนั้น เหล่ารถศึกที่มีโทรณะนำหน้า ซึ่งโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง ก็ทนไม่ได้อีกครั้ง ดุจราชสีห์ที่แสวงหาเนื้อ

7.37.10

त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष ।
व्यसृजन्निषुजालानि नानालिङ्गानि सङ्घशः ॥ ७.३७.१० ॥

ข้าแต่ท่าน พวกเขาต้อนเขาเข้าไปในคอกด้วยแนวรถศึก แล้วปล่อยตาข่ายลูกศรนานาเครื่องหมายออกมาเป็นกองๆ

7.37.11

तान्यन्तरिक्षे चिच्छेद पौत्रस्ते निशितैः शरैः ।
तांश्चैव प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.३७.११ ॥

หลานชายของท่านตัดลูกศรเหล่านั้นกลางอากาศด้วยลูกศรคมกล้า และยิงตอบโต้พวกเขาด้วย เหตุการณ์นั้นจึงกลายเป็นสิ่งอัศจรรย์

7.37.12

ततो रथपदात्योघाः कुञ्जराः सादिनश्च ह ।
कोपितास्तेन शूरेण शरैराशीविषोपमैः।
परिवब्रुर्जिघांसन्तः सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.३७.१२ ॥

จากนั้น กองทัพรถศึก ทหารราบ ช้าง และทหารม้า ถูกยั่วโทสะด้วยลูกศรของวีรบุรุษผู้นั้นที่ดุจงูพิษ ปรารถนาจะสังหาร จึงล้อมบุตรของสุภทราผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ไว้

7.37.13

समुद्रमिव पर्यस्तं त्वदीयं तं बलार्णवम् ।
दधारैकोऽर्जुनिर्बाणैर्वेलेवोद्वृत्तमर्णवम् ॥ ७.३७.१३ ॥

กองทัพอันกว้างใหญ่ของท่านซึ่งประดุจมหาสมุทรที่ล้นทะลัก ถูกบุตรของอรชุนผู้เดียวกั้นไว้ด้วยลูกศรของตน ดุจชายฝั่งที่กั้นทะเลคลื่นคลั่งไว้

7.37.14

शूराणां युध्यमानानां निघ्नतामितरेतरम् ।
अभिमन्योः परेषां च नासीत्कश्चित्पराङ्मुखः ॥ ७.३७.१४ ॥

ในหมู่วีรบุรุษที่ต่อสู้และฟาดฟันกันอยู่ ทั้งฝ่ายอภิมนยุและฝ่ายศัตรู ไม่มีผู้ใดหันหลังให้เลย

7.37.15

तस्मिंस्तु घोरे सङ्ग्रामे वर्तमाने भयङ्करे ।
दुःसहो नवभिर्बाणैरभिमन्युमविध्यत ॥ ७.३७.१५ ॥

ขณะที่สงครามอันน่าสะพรึงกลัวนั้นดำเนินอยู่ ทุห์สหะยิงอภิมนยุด้วยลูกศรเก้าลูก

7.37.16

दुःशानो द्वादशभिः कृपः शारद्वतस्त्रिभिः ।
द्रोणस्तु सप्तदशभिः शरैराशीविषोपमैः ॥ ७.३७.१६ ॥

ทุห์ศาสนะยิงเขาด้วยลูกศรสิบสองลูก กฤปะ บุตรของศารทวัต ด้วยสามลูก และโทรณะด้วยสิบเจ็ดลูก ซึ่งดุจงูพิษ

7.37.17

विविंशतिस्तु सप्तत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ।
बृहद्बलस्तथाऽष्टाभिरश्वत्थामा च सप्तभिः ॥ ७.३७.१७ ॥

วิวิงศติยิงด้วยเจ็ดสิบลูก กฤตวรมันด้วยเจ็ดลูก พฤหัทพละด้วยแปดลูก และอัศวตถามาก็ยิงด้วยเจ็ดลูกเช่นกัน

7.37.18

भूरिश्रवास्त्रिभिर्बाणैर्मद्रेशः षङ्भिराशुगैः ।
द्वाभ्यां शराभ्यां शकुनिस्त्रिभिर्दुर्योधनो नृपः ॥ ७.३७.१८ ॥

ภูริศรวัสยิงด้วยสามลูก พระราชาแห่งมัทราด้วยหกลูกที่พุ่งเร็ว ศกุนีด้วยสองลูก และพระราชาทุรโยธน์ด้วยสามลูก

7.37.19

स तु तान्प्रतिविव्याध त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
नृत्यन्निव महाराज चापहस्तः प्रतापवान् ॥ ७.३७.१९ ॥

ข้าแต่มหาราช ท่านยิงตอบโต้พวกเขาไปทีละสามลูก ลูกศรพุ่งตรง ท่านผู้ทรงอานุภาพ มีคันธนูอยู่ในมือ ดูเหมือนกำลังร่ายรำ

7.37.20

ततोऽभिमन्युः सङ्क्रुद्धस्त्रास्यमानस्तवात्मजैः ।
विदर्शयन्वै सुमहच्छिक्षौरसकृतं बलम् ॥ ७.३७.२० ॥

จากนั้น อภิมนยุผู้โกรธแค้น และถูกบุตรชายของท่านรังควาน ก็เริ่มแสดงกำลังอันยิ่งใหญ่ของตนที่ได้มาจากการฝึกฝน

7.37.21

गरुडानिलरंहोभिर्यन्तुर्वाक्यकरैर्हयैः ।
अभ्यद्रवत तं कार्ष्णिमश्मकेन्द्रः कृतत्वरः ॥ ७.३७.२१ ॥

ผู้ปกครองแคว้นอัศมกะรีบเร่งพุ่งเข้าหาบุตรแห่งเผ่ากฤษณะนั้น ด้วยม้าที่เร็วดั่งครุฑและลม ซึ่งเชื่อฟังถ้อยคำของสารถี

7.37.22

अश्वाश्चाश्मकमादाय त्वरमाणाऽभ्यहारयन् ।
विव्याध दशभिर्बाणैस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ ७.३७.२२ ॥

ม้าทั้งหลายรีบพาพระราชาอัศมกะเข้ามาใกล้ อภิมันยุยิงธนูสิบดอกใส่ท้าวนั้นและตรัสว่า "หยุดก่อน หยุดก่อน!"

7.37.23

तस्याभिमन्युर्दशभिर्हयान्सूतं ध्वजं शरैः ।
बाहू धनुः शिरश्चोर्व्यां स्मयमानोऽभ्यपातयत् ॥ ७.३७.२३ ॥

อภิมันยุยิ้มอยู่ ใช้ลูกศรสิบดอกทำให้ม้า สารถี ธง แขนทั้งสอง คันธนู และศีรษะของท้าวนั้นตกลงสู่พื้นดิน

7.37.24

ततस्तस्मिन्हते वीरे सौभद्रेणाश्मकेश्वरे ।
सञ्चचाल बलं सर्वं पलायनपरायणम् ॥ ७.३७.२४ ॥

เมื่อวีรบุรุษผู้เป็นใหญ่แห่งอัศมกะถูกบุตรแห่งสุภัทราสังหารแล้ว กองทัพทั้งหมดก็หวั่นไหว มุ่งแต่จะหลบหนี

7.37.25

ततः कर्णः कृपो द्रोणो द्रौणिर्गान्धारराट् शलः ।
शल्यो भूरिश्रवाः क्राथः सोमदत्तो विविंशतिः।
वृषसेनः सुषेणश्च कुण्डभेदी प्रतर्दनः ॥ ७.३७.२५ ॥

ครั้นนั้น กรรณะ กฤปะ โทรณะ บุตรของโทรณะ ศัลยะ กษัตริย์แห่งคันธาระ ศัลยะ ภูริศรวัส กราถะ โสมทัตตะ วิวิงศติ วฤษเสนะ สุเษณะ กุณฑเภที และประตรทนะ ต่างก็รุกเข้ามา

7.37.26

बृन्दारको ललित्थश्च प्रबाहुर्दीर्घलोचनः ।
दुर्योधनश्च सङ्क्रुद्धः शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ७.३७.२६ ॥

พฤนทารกะ ลลิตถะ ประพาหุ ทีรฆโลจนะ และทุรโยธน์ผู้โกรธจัด ต่างก็ระดมลูกศรใส่เขาดุจฝนตก

7.37.27

सोऽतिविद्धो महेष्वासैरभिमन्युरजिह्मगैः ।
शरमादत्त कर्णाय वर्मकायावभेदिनम् ॥ ७.३७.२७ ॥

อภิมันยุผู้ถูกลูกศรตรงของนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ทิ่มแทงอย่างสาหัส จึงหยิบลูกศรดอกหนึ่งขึ้นมาเพื่อยิงกรรณะ ลูกศรที่จะทะลุเกราะและร่างกาย

7.37.28

तस्य भित्त्वा तनुत्राणं देहं निर्भिद्य चाशुगः ।
प्राविशद्धरणीं वेगाद्वल्मी कमिव पन्नगः ॥ ७.३७.२८ ॥

ลูกศรที่พุ่งเร็วนั้นทะลวงเกราะป้องกันและแหวกร่างของกรรณะ แล้วพุ่งลงสู่พื้นดินด้วยแรงดุจงูที่เลื้อยเข้าไปในจอมปลวก

7.37.29

स तेनातिप्रहारेण व्यथितो विह्वलन्निव ।
सञ्चचाल रणे कर्णः क्षितिकम्पे यथाऽचलः ॥ ७.३७.२९ ॥

กรรณะเจ็บปวดและดูเหมือนงุนงงเพราะการโจมตีอันรุนแรงนั้น จึงสั่นไหวอยู่ในสนามรบ ดุจภูเขาที่สั่นสะเทือนในแผ่นดินไหว

7.37.30

तथान्यैर्निशितैर्बाणैः सुषेणं दीर्घलोचनम् ।
कुण्डभेदिं च सङ्क्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद्बली ॥ ७.३७.३० ॥

ในทำนองเดียวกัน ผู้มีกำลังมหาศาลผู้โกรธจัดนั้นได้สังหารสุเษณะ ทีรฆโลจนะ และกุณฑเภที ด้วยลูกศรคมอื่น ๆ ดอกละสามดอกต่อหนึ่งคน

7.37.31

कर्णस्तं पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्पयत् ।
अश्वत्थामा च विंशत्या कृतवर्मा च सप्तभिः ॥ ७.३७.३१ ॥

กรรณะยิงเขาด้วยลูกศรเหล็กยี่สิบห้าดอก อัศวัตถามายิงด้วยยี่สิบดอก และกฤตวรมันด้วยเจ็ดดอก

7.37.32

स शराचितसर्वाङ्गः क्रुद्धः शक्रात्मजात्मजः ।
विचरन्ददृशे सैन्ये पाशहस्त इवान्तकः ॥ ७.३७.३२ ॥

อภิมันยุถูกลูกศรปกคลุมตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เขาโกรธและเคลื่อนไปทั่วกองทัพ ปรากฏดุจพระยมที่ถือบ่วงอยู่ในมือ

7.37.33

शल्यं च शरवर्षेण समीपस्थामवाकिरत् ।
उदक्रोशन्महाबाहुस्तव सैन्यानि भीषयन् ॥ ७.३७.३३ ॥

ผู้มีแขนใหญ่ยิงฝนลูกศรใส่ศัลยะและผู้ที่อยู่ใกล้ ทำให้กองทัพของท่านร้องครวญคร่ำครวญด้วยความหวาดกลัว

7.37.34

ततः स विद्धोऽस्त्रविदा मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
शल्यो राजन्रथोपस्थे निषसाद मुमोह च ॥ ७.३७.३४ ॥

ครั้นนั้น ศัลยะถูกลูกศรที่ผู้ชำนาญอาวุธยิงเข้าทิ่มแทงจุดสำคัญ ซึ่งพุ่งตรงมาโดยไม่คดเคี้ยว ข้าแต่พระราชา ท่านจึงทรุดลงบนพื้นรถศึกแล้วหมดสติ

7.37.35

तं हि दृष्ट्वा तथा विद्धं सौभद्रेण यशास्विना ।
सम्प्राद्रवच्चमूः सर्वा भारद्वाजस्य पश्यतः ॥ ७.३७.३५ ॥

เมื่อกองทัพเห็นศัลยะถูกยิงเช่นนั้นโดยบุตรแห่งสุภัทรา ผู้มีเกียรติยศ กองทัพทั้งหมดก็หนีต่อหน้าโทรณะ

7.37.36

सम्प्रेक्ष्य तं महाबाहुं रुक्मपुङ्खैः समावृतम् ।
त्वदीयाः प्रपलायन्ते मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ७.३७.३६ ॥

เมื่อเห็นผู้มีแขนใหญ่นั้นถูกลูกศรขนทองปกคลุม ทหารของท่านก็หนีไปเหมือนกวางที่ถูกสิงโตไล่ล่า

7.37.37

सौभद्रशरनिर्भग्नाः समरेऽमरविक्रमाः ।
एवं शल्यो विमृदितस्तव पौत्रेण भारत ॥ ७.३७.३७ ॥

ทหารผู้มีความกล้าหาญดุจเทพอมตะ ถูกลูกศรของบุตรแห่งสุภัทราทำให้แตกพ่ายในสนามรบ ข้าแต่พระภารตะ หลานของท่านจึงทำให้ศัลยะพ่ายแพ้เช่นนั้น

7.37.38

स तु रणयशसाऽभिपूज्यमानः ।
पितृसुरचारणसिद्धयक्षसङ्गैः
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै… ।
रतिविबभौ हुतभुग्यथाऽऽज्यसिक्तः ॥ ७.३७.३८ ॥

พระองค์ได้รับการยกย่องเพราะเกียรติยศที่ได้มาในสนามรบ ทั้งจากหมู่บรรพบุรุษ เทพ คนธรรพ์ ผู้สำเร็จ ยักษ์ และหมู่ภูตผีบนพื้นโลก พระองค์รุ่งเรืองดุจไฟบูชายัญที่ถูกรดด้วยเนยใส