ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
बालमत्यन्तसुखिनं स्वबाहुबलदर्पितम् ।
युद्धेष्वकुशलं वीरं कुलपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.४२.१ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಬಾಲಕ, ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಗರ್ವಿತನಾದವನು, ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಕುಶಲನಾದ ಆ ವೀರ ಕುಲಪುತ್ರ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದನು.
7.42.2
गाहमानमनीकानि सदश्वैश्च त्रिहायनैः ।
अपि यौधिष्ठिरात्सैन्यात्कश्चिदन्वपतद्बली ॥ ७.४२.२ ॥
ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮೂರು ವರ್ಷದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇನಾ ವ್ಯೂಹಗಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಬಲಿಷ್ಠ ಯೋಧನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನೇ?
7.42.3
युधिष्ठिरो भीमसेनः शिखण्डी सात्यकिर्यमौ ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च द्रुपदश्च सङ्केकयः ॥ ७.४२.३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಭೀಮಸೇನ, ಶಿಖಂಡಿ, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಅವಳಿಗಳು, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ವಿರಾಟ, ದ್ರುಪದ ಮತ್ತು ಕೇಕಯ ರಾಜಕುಮಾರ.
7.42.4
धृष्टकेतुश्च संरब्धो मात्स्याश्चाभ्यपतन्रणे ।
तेनैव तु पथा यान्तः पितरो मातुलैः सह ॥ ७.४२.४ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಧೃಷ್ಟಕೇತು ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯ ಯೋಧರು ರಣದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು; ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆಯರು ಮಾವಂದಿರೊಂದಿಗೆ.
7.42.5
अभ्यद्रवन्परीप्सन्तो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरांस्त्वदीया विमुखाऽभवन् ॥ ७.४२.५ ॥
ವ್ಯೂಹಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವವರು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ ಧಾವಿಸಿದರು; ಆ ಶೂರರು ಓಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮವರು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದರು.
7.42.6
ततस्तद्विमुखं दृष्ट्वा तव सूनोर्महद्बलम् ।
जामाता तव तेजस्वी संस्तम्भयिषुराद्रवत् ॥ ७.४२.६ ॥
ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಮಹಾ ಸೇನೆ ವಿಮುಖವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ವಿ ಅಳಿಯನು ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಯಸಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.42.7
सैन्धवस्य महाराज पुत्रो राजा जयद्रथः ।
स पुत्रगृद्धिनः पार्थान्सहसैन्यानवारयत् ॥ ७.४२.७ ॥
ಸಂಜಯ ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸಿಂಧು ದೇಶದ ರಾಜ ಜಯದ್ರಥನು, ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸೈನ್ಯಸಹಿತರಾದ ಪಾರ್ಥರನ್ನು ತಡೆದನು.
7.42.8
उग्रधन्वा महेष्वासो दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ।
वार्धक्षत्रिरुपासेधत्प्रवणादिव कुञ्जरः ॥ ७.४२.८ ॥
ಉಗ್ರಧನ್ವ, ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ವಾರ್ಧಕ್ಷತ್ರಿ (ಜಯದ್ರಥ) ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ, ಇಳಿಜಾರಿನಿಂದ ಆನೆಯನ್ನು ತಳ್ಳುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಿದನು.
7.42.9
कतिभारमहं मन्ये सैन्धवे सञ्जयाहितम् ।
यदेकः पाण्डवान्क्रुद्धान्पुप्रेप्सूनवारयत् ॥ ७.४२.९ ॥
ಸಂಜಯ, ಸಿಂಧು ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಭಾರ ಹೊರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾಂಡವರನ್ನು, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದವರನ್ನು, ಅವನೊಬ್ಬನೇ ತಡೆದನು.
7.42.10
अत्यद्भुतमहं मन्ये बलं शौर्यं च सैन्धवे ।
तस्य प्रब्रूहि मे वीर्यं कर्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ ७.४२.१० ॥
ಸಿಂಧು ರಾಜನ ಬಲ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
7.42.11
किं जप्तं हुतमिष्टं वा किं सुतप्तमथो तपः ।
दमो वा ब्रह्मचर्यं वा सूत यच्चास्य सत्तम ॥ ७.४२.११ ॥
ಸೂತನೇ, ಸತ್ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ಅವನು ಏನು ಜಪಿಸಿದ, ಏನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದ, ಯಾವ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ, ಎಷ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ, ಅಥವಾ ಯಾವ ದಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದ?
7.42.12
देवं कतममाराध्य विष्णुमीशानमब्जजम् ।
सिन्धुराट् तनये सक्तान्क्रुद्धान्पार्थानवारयत् ॥ ७.४२.१२ ॥
ಯಾವ ದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ — ವಿಷ್ಣು, ಈಶಾನ, ಅಥವಾ ಕಮಲಜ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು — ಸಿಂಧು ರಾಜನು ಮಗನಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥರನ್ನು ತಡೆದನು?
7.42.13
नैवं कृतं महत्कर्म भीष्मेणाज्ञासिषं तथा ।
सिन्धुराजो हि येनैकः पाण्डवान्समवारयत् ॥ ७.४२.१३ ॥
ಭೀಷ್ಮನು ಇಂತಹ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ಸಿಂಧುರಾಜನು ಒಬ್ಬನೇ ಪಾಂಡವರನ್ನು ತಡೆದನು.
7.42.14
द्रौपदीहरणे यत्तद्भीमसेनेन निर्जितः ।
मानात्स तप्तवान्राजा वरार्थी सुमहत्तपः ॥ ७.४२.१४ ॥
ದ್ರೌಪದಿಯ ಅಪಹರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಸೋತ ಆ ರಾಜನು, ಅಭಿಮಾನದಿಂದ, ವರವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅತಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
7.42.15
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सः ।
क्षुत्पिपासातकपसहः कृशो धमनिसन्ततः ॥ ७.४२.१५ ॥
ಅವನು ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಾ, ಕೃಶನಾಗಿ, ನರಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದ್ದನು.
7.42.16
देवमाराधयच्छर्वं गृणन्ब्रह्म सनातनम् ।
भक्तानुकम्पी भगवांस्तस्य चक्रे ततो दयाम् ॥ ७.४२.१६ ॥
ಅವನು ಶರ್ವ ದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು. ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು ಆಗ ಅವನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿದನು.
7.42.17
स्वप्नान्तेऽप्यथ चैवाह हरः सिन्धुपतेः सुतम् ।
वरं वृणीष्व प्रीतोऽस्मि जयद्रथ किमिच्छसि ॥ ७.४२.१७ ॥
ಕನಸಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ ಹರನು ಸಿಂಧುಪತಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಜಯದ್ರಥ, ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ವರವನ್ನು ಬೇಡು, ನಿನಗೇನು ಬೇಕು?"
7.42.18
एवमुक्तस्तु शर्वेण सिन्धुराजो जयद्रथः ।
उवाच प्रणतो रुद्रं प्राञ्जलिर्नियतात्मवान् ॥ ७.४२.१८ ॥
ಶರ್ವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಸಿಂಧುರಾಜ ಜಯದ್ರಥನು ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು, ಸಂಯಮಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
7.42.19
पाण्डवेयानहं सङ्ख्ये भीमवीर्यपराक्रमान् ।
वारयेयं रथेनैकः समस्तानिति भारत ॥ ७.४२.१९ ॥
ಭಾರತ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಭೀಕರ ವೀರ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳ ಆ ಪಾಂಡವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತಡೆಯಬಲ್ಲೆ.
7.42.20
एवमुक्तस्तु देवेशो जयद्रथमथाब्रवीत् ।
ददामि ते वरं सौम्य विना पार्थं धनञ्जयम्।
वारयिष्यसि सङ्ग्रामे चतुरः पाण्डुनन्दनान् ॥ ७.४२.२० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವೇಶನು ಜಯದ್ರಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಸೌಮ್ಯನೇ, ಪಾರ್ಥ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುನಂದನರಾದ ನಾಲ್ವರನ್ನು ನೀನು ತಡೆಯುವೆ ಎಂಬ ವರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'
7.42.21
एकाहमिति राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ।
एवमस्त्विति देवेशमुक्त्वाबुद्ध्यत पार्थिवः ॥ ७.४२.२१ ॥
'ನಾನೊಬ್ಬನೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ದೇವೇಶನಿಗೆ ಹೇಳಿ ರಾಜನು ಎಚ್ಚೆತ್ತನು.
7.42.22
स तेन वरदानेन दिव्येनास्त्बलेन च ।
एकः संवारयामास पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.४२.२२ ॥
ಆ ವರದಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಬಲದಿಂದ ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಡೆದನು.
7.42.23
तस्य ज्यातलघोषेण क्षत्रियान्भयमाविशत् ।
परांस्तु तव सैन्यस्य हर्षः परमकोऽभवत् ॥ ७.४२.२३ ॥
ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರದ ಸದ್ದಿನಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು; ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ಪರಮ ಹರ್ಷವಾಯಿತು.
7.42.24
दृष्ट्वा तु क्षत्रिया भारं सैन्धवे सर्वमाहितम् ।
उत्क्रुश्याभ्यद्रवन्राजन्येन यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.४२.२४ ॥
ರಾಜನೇ, ಸಿಂಧುರಾಜನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾರವಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕೂಗಿಕೊಂಡು ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.