മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
बालमत्यन्तसुखिनं स्वबाहुबलदर्पितम् ।
युद्धेष्वकुशलं वीरं कुलपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.४२.१ ॥
അത്യന്തം സുഖത്തിൽ വളർന്ന ബാലൻ, സ്വന്തം ബാഹുബലത്താൽ അഹങ്കരിച്ചവൻ, യുദ്ധങ്ങളിൽ അനിപുണനായ ആ വീരകുലപുത്രൻ ശരീരം ത്യജിച്ചു.
7.42.2
गाहमानमनीकानि सदश्वैश्च त्रिहायनैः ।
अपि यौधिष्ठिरात्सैन्यात्कश्चिदन्वपतद्बली ॥ ७.४२.२ ॥
നല്ല കുതിരകളോടും മൂന്നു വയസ്സുള്ള കുതിരകളോടും സൈന്യവ്യൂഹങ്ങളിൽ കടന്നുചെല്ലുന്നവനെ, യുധിഷ്ഠിരന്റെ സൈന്യത്തിൽനിന്ന് ഏതെങ്കിലും ബലവാൻ പിന്തുടർന്നുവോ?
7.42.3
युधिष्ठिरो भीमसेनः शिखण्डी सात्यकिर्यमौ ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च द्रुपदश्च सङ्केकयः ॥ ७.४२.३ ॥
യുധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമസേനൻ, ശിഖണ്ഡി, സാത്യകി, ഇരട്ടകൾ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, വിരാടൻ, ദ്രുപദൻ, കേകയ രാജകുമാരൻ.
7.42.4
धृष्टकेतुश्च संरब्धो मात्स्याश्चाभ्यपतन्रणे ।
तेनैव तु पथा यान्तः पितरो मातुलैः सह ॥ ७.४२.४ ॥
കോപിച്ച ധൃഷ്ടകേതുവും മത്സ്യയോദ്ധാക്കളും യുദ്ധത്തിൽ മുന്നേറി; അതേ വഴിയിൽ പോകുന്ന പിതാക്കന്മാർ മാതുലന്മാരോടൊപ്പം.
7.42.5
अभ्यद्रवन्परीप्सन्तो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरांस्त्वदीया विमुखाऽभवन् ॥ ७.४२.५ ॥
വ്യൂഹങ്ങളായി നിന്ന സൈന്യത്തോടെ പ്രഹരിക്കുന്നവർ സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പാഞ്ഞടുത്തു; ആ ശൂരന്മാർ ഓടുന്നത് കണ്ട് അങ്ങയുടെ പക്ഷക്കാർ മുഖം തിരിച്ചു.
7.42.6
ततस्तद्विमुखं दृष्ट्वा तव सूनोर्महद्बलम् ।
जामाता तव तेजस्वी संस्तम्भयिषुराद्रवत् ॥ ७.४२.६ ॥
അപ്പോൾ അങ്ങയുടെ പുത്രന്റെ മഹാസൈന്യം മുഖം തിരിക്കുന്നത് കണ്ട്, അങ്ങയുടെ തേജസ്വിയായ മരുമകൻ അതിനെ തടയാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പാഞ്ഞു.
7.42.7
सैन्धवस्य महाराज पुत्रो राजा जयद्रथः ।
स पुत्रगृद्धिनः पार्थान्सहसैन्यानवारयत् ॥ ७.४२.७ ॥
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, സിന്ധുരാജാവായ ജയദ്രഥൻ, പുത്രസ്നേഹത്താൽ, സൈന്യസഹിതരായ പാർത്ഥന്മാരെ തടഞ്ഞു.
7.42.8
उग्रधन्वा महेष्वासो दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ।
वार्धक्षत्रिरुपासेधत्प्रवणादिव कुञ्जरः ॥ ७.४२.८ ॥
ഉഗ്രധന്വാവും മഹാധനുർധരനുമായ വാർധക്ഷത്രി (ജയദ്രഥൻ) ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ പ്രയോഗിച്ച്, ചരിവിൽ നിന്ന് ആനയെ തള്ളുന്നതുപോലെ അവരെ പിന്നോട്ടടിച്ചു.
7.42.9
कतिभारमहं मन्ये सैन्धवे सञ्जयाहितम् ।
यदेकः पाण्डवान्क्रुद्धान्पुप्रेप्सूनवारयत् ॥ ७.४२.९ ॥
സഞ്ജയാ, സിന്ധുരാജാവിന്മേൽ എത്ര വലിയ ഭാരം ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; കോപിച്ച പാണ്ഡവരെ, അവനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചവരെ, അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തടഞ്ഞു.
7.42.10
अत्यद्भुतमहं मन्ये बलं शौर्यं च सैन्धवे ।
तस्य प्रब्रूहि मे वीर्यं कर्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ ७.४२.१० ॥
സിന്ധുരാജാവിന്റെ ബലവും ശൗര്യവും അത്യദ്ഭുതമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; ആ മഹാത്മാവിന്റെ വീര്യവും ഉത്തമകർമ്മങ്ങളും എന്നോട് പറയൂ.
7.42.11
किं जप्तं हुतमिष्टं वा किं सुतप्तमथो तपः ।
दमो वा ब्रह्मचर्यं वा सूत यच्चास्य सत्तम ॥ ७.४२.११ ॥
സൂതാ, സത്പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, അവൻ എന്ത് ജപിച്ചു, എന്ത് ഹോമം ചെയ്തു, ഏത് യാഗം ചെയ്തു, എത്ര ഉത്തമമായ തപസ്സ് ചെയ്തു, അല്ലെങ്കിൽ ഏത് ദമവും ബ്രഹ്മചര്യവും പാലിച്ചു?
7.42.12
देवं कतममाराध्य विष्णुमीशानमब्जजम् ।
सिन्धुराट् तनये सक्तान्क्रुद्धान्पार्थानवारयत् ॥ ७.४२.१२ ॥
ഏത് ദേവനെ ആരാധിച്ചിട്ട് — വിഷ്ണുവിനെയോ ഈശാനനെയോ താമരയിൽ ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനെയോ — സിന്ധുരാജാവ് പുത്രനിൽ ആസക്തരായ, കോപിച്ച പാർത്ഥന്മാരെ തടഞ്ഞു?
7.42.13
नैवं कृतं महत्कर्म भीष्मेणाज्ञासिषं तथा ।
सिन्धुराजो हि येनैकः पाण्डवान्समवारयत् ॥ ७.४२.१३ ॥
ഭീഷ്മർ ഇത്രയും മഹത്തായ കർമ്മം ചെയ്തതായി ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. സിന്ധുരാജൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പാണ്ഡവരെ തടഞ്ഞു.
7.42.14
द्रौपदीहरणे यत्तद्भीमसेनेन निर्जितः ।
मानात्स तप्तवान्राजा वरार्थी सुमहत्तपः ॥ ७.४२.१४ ॥
ദ്രൗപദീഹരണ വേളയിൽ ഭീമസേനനാൽ പരാജിതനായ ആ രാജാവ്, അഭിമാനത്താൽ, വരം തേടി അതികഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
7.42.15
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सः ।
क्षुत्पिपासातकपसहः कृशो धमनिसन्ततः ॥ ७.४२.१५ ॥
അവൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പ്രിയവിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിച്ചു; വിശപ്പും ദാഹവും വെയിലും സഹിച്ച്, മെലിഞ്ഞ്, ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞുകാണുന്നവനായി.
7.42.16
देवमाराधयच्छर्वं गृणन्ब्रह्म सनातनम् ।
भक्तानुकम्पी भगवांस्तस्य चक्रे ततो दयाम् ॥ ७.४२.१६ ॥
അവൻ ശർവദേവനെ ആരാധിച്ചു, സനാതനബ്രഹ്മത്തെ സ്തുതിച്ചു. ഭക്തരോട് കരുണയുള്ള ഭഗവാൻ പിന്നീട് അവനോട് ദയ കാണിച്ചു.
7.42.17
स्वप्नान्तेऽप्यथ चैवाह हरः सिन्धुपतेः सुतम् ।
वरं वृणीष्व प्रीतोऽस्मि जयद्रथ किमिच्छसि ॥ ७.४२.१७ ॥
സ്വപ്നത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ഹരൻ സിന്ധുപതിയുടെ പുത്രനോട് പറഞ്ഞു: "ജയദ്രഥാ, ഞാൻ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു. വരം ചോദിക്കൂ, നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്?"
7.42.18
एवमुक्तस्तु शर्वेण सिन्धुराजो जयद्रथः ।
उवाच प्रणतो रुद्रं प्राञ्जलिर्नियतात्मवान् ॥ ७.४२.१८ ॥
ശർവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സിന്ധുരാജൻ ജയദ്രഥൻ രുദ്രനെ നമസ്കരിച്ച്, കൈകൂപ്പി, സംയമിത മനസ്സോടെ പറഞ്ഞു.
7.42.19
पाण्डवेयानहं सङ्ख्ये भीमवीर्यपराक्रमान् ।
वारयेयं रथेनैकः समस्तानिति भारत ॥ ७.४२.१९ ॥
ഭാരതാ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ഒരുവൻ തന്നെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ഭയങ്കര വീര്യവും പരാക്രമവുമുള്ള ആ പാണ്ഡവപുത്രന്മാരെ എല്ലാവരെയും തടഞ്ഞുനിർത്തും.
7.42.20
एवमुक्तस्तु देवेशो जयद्रथमथाब्रवीत् ।
ददामि ते वरं सौम्य विना पार्थं धनञ्जयम्।
वारयिष्यसि सङ्ग्रामे चतुरः पाण्डुनन्दनान् ॥ ७.४२.२० ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ദേവേശൻ ജയദ്രഥനോട് പറഞ്ഞു: 'സൗമ്യാ, പാർത്ഥനായ ധനഞ്ജയനെ ഒഴികെ പാണ്ഡുനന്ദനരായ നാലുപേരെ നീ യുദ്ധത്തിൽ തടയും എന്ന വരം ഞാൻ നിനക്ക് തരുന്നു.'
7.42.21
एकाहमिति राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ।
एवमस्त्विति देवेशमुक्त्वाबुद्ध्यत पार्थिवः ॥ ७.४२.२१ ॥
'ഞാൻ ഒരുവൻ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഹേ രാജേന്ദ്രാ, അവിടെത്തന്നെ അദ്ദേഹം അന്തർധാനം ചെയ്തു. 'അങ്ങനെ ആകട്ടെ' എന്ന് ദേവേശനോട് പറഞ്ഞ് രാജാവ് ഉണർന്നു.
7.42.22
स तेन वरदानेन दिव्येनास्त्बलेन च ।
एकः संवारयामास पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.४२.२२ ॥
ആ വരദാനത്താലും ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളുടെ ബലത്താലും അവൻ ഒരുവൻ തന്നെ പാണ്ഡവസേനയെ തടഞ്ഞുനിർത്തി.
7.42.23
तस्य ज्यातलघोषेण क्षत्रियान्भयमाविशत् ।
परांस्तु तव सैन्यस्य हर्षः परमकोऽभवत् ॥ ७.४२.२३ ॥
അവന്റെ വില്ലിന്റെ ചരടൊലിയാൽ ക്ഷത്രിയർക്ക് ഭയം പ്രവേശിച്ചു; നിന്റെ സൈന്യത്തിന് പരമമായ സന്തോഷമുണ്ടായി.
7.42.24
दृष्ट्वा तु क्षत्रिया भारं सैन्धवे सर्वमाहितम् ।
उत्क्रुश्याभ्यद्रवन्राजन्येन यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.४२.२४ ॥
രാജാവേ, സൈന്ധവനിൽ സർവഭാരവും വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ക്ഷത്രിയർ ആർത്തുവിളിച്ച് രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം യുധിഷ്ഠിരന്റെ സേനയ്ക്കുനേരെ പാഞ്ഞു.