มหาภารตะ · อัธยายะ 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
बालमत्यन्तसुखिनं स्वबाहुबलदर्पितम् ।
युद्धेष्वकुशलं वीरं कुलपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.४२.१ ॥
กุมารผู้มีความสุขยิ่งนัก หยิ่งด้วยกำลังแขนของตน ไม่ชำนาญในการรบ วีรบุรุษผู้เป็นบุตรของตระกูลสูงส่งนั้นได้สละร่างกายของตน
7.42.2
गाहमानमनीकानि सदश्वैश्च त्रिहायनैः ।
अपि यौधिष्ठिरात्सैन्यात्कश्चिदन्वपतद्बली ॥ ७.४२.२ ॥
ขณะที่เขาแหวกเข้าไปในกองทัพ พร้อมด้วยม้าชั้นดีและม้าอายุสามปี มีนักรบผู้แข็งแกร่งคนใดในกองทัพของยุธิษฐิระบ้างที่พุ่งตามเขาไป
7.42.3
युधिष्ठिरो भीमसेनः शिखण्डी सात्यकिर्यमौ ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च द्रुपदश्च सङ्केकयः ॥ ७.४२.३ ॥
ยุธิษฐิระ ภีมเสนะ ศิขัณฑี สาตยากิ แฝดทั้งสอง ธฤษฏทยุมน์ วิราฏ และท้าวทรุปทะ พร้อมด้วยเจ้าชายแห่งเกกัย
7.42.4
धृष्टकेतुश्च संरब्धो मात्स्याश्चाभ्यपतन्रणे ।
तेनैव तु पथा यान्तः पितरो मातुलैः सह ॥ ७.४२.४ ॥
ธฤษฏเกตุผู้โกรธเกรี้ยว และนักรบแห่งมัตสยะ ต่างพุ่งเข้าไปในสนามรบ ตามเส้นทางเดียวกับที่บรรพบุรุษของเราเคยเดินไป พร้อมด้วยบรรดาลุงฝ่ายมารดา
7.42.5
अभ्यद्रवन्परीप्सन्तो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरांस्त्वदीया विमुखाऽभवन् ॥ ७.४२.५ ॥
นักรบผู้ฟาดฟันเหล่านั้น ยกกองทัพที่จัดทัพแล้วพุ่งเข้าหาพวกเขา หวังจะปกป้องไว้ เมื่อเห็นวีรบุรุษเหล่านั้นหนีไป ทหารของท่านก็หันหลังให้
7.42.6
ततस्तद्विमुखं दृष्ट्वा तव सूनोर्महद्बलम् ।
जामाता तव तेजस्वी संस्तम्भयिषुराद्रवत् ॥ ७.४२.६ ॥
ครั้นเห็นกองทัพอันยิ่งใหญ่ของบุตรของท่านหันหลังให้ ลูกเขยของท่านผู้รุ่งเรืองก็พุ่งเข้าไปหมายจะยับยั้งกองทัพนั้นไว้
7.42.7
सैन्धवस्य महाराज पुत्रो राजा जयद्रथः ।
स पुत्रगृद्धिनः पार्थान्सहसैन्यानवारयत् ॥ ७.४२.७ ॥
สัญชัยกล่าวว่า ข้าแต่มหาราช ท้าวชัยทรถ กษัตริย์แห่งสินธุ ผู้เป็นบุตรที่เฝ้าหวงแหน ได้ยับยั้งพวกบุตรของปฤถาพร้อมทั้งกองทัพไว้
7.42.8
उग्रधन्वा महेष्वासो दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ।
वार्धक्षत्रिरुपासेधत्प्रवणादिव कुञ्जरः ॥ ७.४२.८ ॥
ข้าแต่ผู้มีคันธนูดุร้ายและเป็นนักธนูผู้ยิ่งใหญ่ เขาปล่อยอาวุธทิพย์ออกไปขับไล่พวกเขาให้ถอยกลับ ดั่งช้างที่ถูกผลักถอยจากทางลาดชัน ผู้นั้นคือวารธักษตริ (ชัยทรถ)
7.42.9
कतिभारमहं मन्ये सैन्धवे सञ्जयाहितम् ।
यदेकः पाण्डवान्क्रुद्धान्पुप्रेप्सूनवारयत् ॥ ७.४२.९ ॥
ข้าแต่สัญชัย ข้าคิดว่าความหนักอึ้งเพียงใดที่ตกอยู่บนกษัตริย์แห่งสินธุ เขาเพียงผู้เดียวได้ยับยั้งพวกปาณฑพผู้กริ้วโกรธ ซึ่งปรารถนาจะสังหารเขา
7.42.10
अत्यद्भुतमहं मन्ये बलं शौर्यं च सैन्धवे ।
तस्य प्रब्रूहि मे वीर्यं कर्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ ७.४२.१० ॥
ข้าคิดว่ากำลังและความกล้าหาญของกษัตริย์แห่งสินธุนั้นน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก จงเล่าให้ข้าฟังถึงพลานุภาพและการกระทำอันเลิศของผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น
7.42.11
किं जप्तं हुतमिष्टं वा किं सुतप्तमथो तपः ।
दमो वा ब्रह्मचर्यं वा सूत यच्चास्य सत्तम ॥ ७.४२.११ ॥
ข้าแต่สารถีผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ดี เขาสวดบทใดไว้ บูชายัญในกองไฟด้วยสิ่งใด ประกอบพิธีบูชาใด หรือบำเพ็ญตบะอันประเสริฐใด หรือรักษาการข่มใจและพรหมจรรย์ไว้อย่างไร
7.42.12
देवं कतममाराध्य विष्णुमीशानमब्जजम् ।
सिन्धुराट् तनये सक्तान्क्रुद्धान्पार्थानवारयत् ॥ ७.४२.१२ ॥
เขาบูชาเทพองค์ใดแล้ว ระหว่างพระวิษณุ พระอิศาน หรือพระพรหมผู้เกิดจากดอกบัว กษัตริย์แห่งสินธุจึงได้ยับยั้งบุตรของปฤถาผู้โกรธเกรี้ยวซึ่งผูกพันกับบุตรของเขาไว้ได้
7.42.13
नैवं कृतं महत्कर्म भीष्मेणाज्ञासिषं तथा ।
सिन्धुराजो हि येनैकः पाण्डवान्समवारयत् ॥ ७.४२.१३ ॥
ภีษมะมิได้กระทำกรรมอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ข้าได้ทราบเรื่องนั้นมาเช่นนั้น เพราะกษัตริย์แห่งสินธุเพียงผู้เดียวได้ยับยั้งพวกปาณฑพไว้
7.42.14
द्रौपदीहरणे यत्तद्भीमसेनेन निर्जितः ।
मानात्स तप्तवान्राजा वरार्थी सुमहत्तपः ॥ ७.४२.१४ ॥
กษัตริย์องค์นั้นซึ่งเคยพ่ายแพ้ต่อภีมเสนะในคราวฉุดคร่าเทราปที ด้วยความทะนง ปรารถนาพรจึงได้บำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่
7.42.15
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सः ।
क्षुत्पिपासातकपसहः कृशो धमनिसन्ततः ॥ ७.४२.१५ ॥
ท่านได้ถอนอินทรีย์ออกจากวัตถุแห่งอินทรีย์อันเป็นที่รัก อดทนต่อความหิว ความกระหาย และความร้อน ผอมเหลือง มีเส้นเลือดปูดโปนไปทั่ว
7.42.16
देवमाराधयच्छर्वं गृणन्ब्रह्म सनातनम् ।
भक्तानुकम्पी भगवांस्तस्य चक्रे ततो दयाम् ॥ ७.४२.१६ ॥
ท่านบูชาพระศรวะ พลางสรรเสริญพรหมผู้เป็นนิรันดร์ พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระคุณ ผู้ทรงเอ็นดูต่อผู้ภักดี จึงทรงแผ่พระเมตตาแก่ท่านในเวลานั้น
7.42.17
स्वप्नान्तेऽप्यथ चैवाह हरः सिन्धुपतेः सुतम् ।
वरं वृणीष्व प्रीतोऽस्मि जयद्रथ किमिच्छसि ॥ ७.४२.१७ ॥
แม้ในปลายความฝัน พระหระก็ตรัสกับบุตรของผู้เป็นใหญ่แห่งสินธุว่า ชัยทรถ เราพอพระทัยแล้ว จงเลือกพรเถิด เจ้าปรารถนาสิ่งใด
7.42.18
एवमुक्तस्तु शर्वेण सिन्धुराजो जयद्रथः ।
उवाच प्रणतो रुद्रं प्राञ्जलिर्नियतात्मवान् ॥ ७.४२.१८ ॥
เมื่อพระศรวะตรัสเช่นนั้น ท้าวชัยทรถ กษัตริย์แห่งสินธุ ก้มกราบพระรุทระด้วยมือประนม มีใจสำรวมระวัง กล่าวว่า
7.42.19
पाण्डवेयानहं सङ्ख्ये भीमवीर्यपराक्रमान् ।
वारयेयं रथेनैकः समस्तानिति भारत ॥ ७.४२.१९ ॥
ข้าแต่ภารตะ ข้าเพียงผู้เดียวจากรถของข้า ในการรบ พึงยับยั้งบุตรของปาณฑุทั้งหมดได้ ผู้มีกำลังและความกล้าอันน่ากลัว
7.42.20
एवमुक्तस्तु देवेशो जयद्रथमथाब्रवीत् ।
ददामि ते वरं सौम्य विना पार्थं धनञ्जयम्।
वारयिष्यसि सङ्ग्रामे चतुरः पाण्डुनन्दनान् ॥ ७.४२.२० ॥
เมื่อพระผู้เป็นใหญ่แห่งเทพตรัสเช่นนั้นแล้ว จึงตรัสกับชัยทรถว่า ดูกรผู้มีจิตอ่อนโยน เราประทานพรแก่เจ้า เว้นแต่ปารถะธนัญชัยแล้ว เจ้าจะยับยั้งบุตรทั้งสี่ของปาณฑุในการสงครามได้
7.42.21
एकाहमिति राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ।
एवमस्त्विति देवेशमुक्त्वाबुद्ध्यत पार्थिवः ॥ ७.४२.२१ ॥
พระองค์ตรัสว่า "เราผู้เดียว" แล้วก็อันตรธานหายไปตรงนั้นเอง ฝ่ายกษัตริย์ เมื่อได้ตรัสแก่พระอินทร์ผู้เป็นใหญ่แห่งเทพว่า "ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด" ก็ตื่นขึ้น
7.42.22
स तेन वरदानेन दिव्येनास्त्बलेन च ।
एकः संवारयामास पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.४२.२२ ॥
ด้วยพรที่ได้รับนั้นและด้วยกำลังแห่งอาวุธทิพย์ พระองค์ผู้เดียวได้ยับยั้งกองทัพของปาณฑพไว้
7.42.23
तस्य ज्यातलघोषेण क्षत्रियान्भयमाविशत् ।
परांस्तु तव सैन्यस्य हर्षः परमकोऽभवत् ॥ ७.४२.२३ ॥
ด้วยเสียงดีดสายธนูของพระองค์ ความกลัวก็เข้าครอบงำนักรบทั้งหลาย ส่วนในกองทัพของท่านซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้าม กลับเกิดความยินดียิ่งนัก
7.42.24
दृष्ट्वा तु क्षत्रिया भारं सैन्धवे सर्वमाहितम् ।
उत्क्रुश्याभ्यद्रवन्राजन्येन यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.४२.२४ ॥
เมื่อเห็นว่าภาระทั้งหมดถูกมอบไว้ให้กษัตริย์แห่งสินธุแล้ว โอ้พระราชา บรรดานักรบจึงร้องตะโกนและพร้อมด้วยเหล่ากษัตริย์รุดเข้าโจมตีกองทัพของยุธิษฐิระ