మహాభారతం · అధ్యాయం 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
बालमत्यन्तसुखिनं स्वबाहुबलदर्पितम् ।
युद्धेष्वकुशलं वीरं कुलपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.४२.१ ॥
అత్యంత సుఖంగా పెరిగిన బాలుడు, తన బాహుబలంతో గర్వించినవాడు, యుద్ధాలలో అనుభవం లేనివాడు, ఆ వీర కులపుత్రుడు శరీరాన్ని త్యజించాడు.
7.42.2
गाहमानमनीकानि सदश्वैश्च त्रिहायनैः ।
अपि यौधिष्ठिरात्सैन्यात्कश्चिदन्वपतद्बली ॥ ७.४२.२ ॥
మంచి గుర్రాలతో, మూడేళ్ల గుర్రాలతో సేనావ్యూహాలలోకి దూసుకుపోతున్నవాడిని, యుధిష్ఠిరుని సైన్యంలోనుండి ఏ బలవంతుడైనా వెంబడించాడా?
7.42.3
युधिष्ठिरो भीमसेनः शिखण्डी सात्यकिर्यमौ ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च द्रुपदश्च सङ्केकयः ॥ ७.४२.३ ॥
యుధిష్ఠిరుడు, భీమసేనుడు, శిఖండి, సాత్యకి, ఇద్దరు యమళులు, ధృష్టద్యుమ్నుడు, విరాటుడు, ద్రుపదుడు, కేకయ రాజకుమారుడు.
7.42.4
धृष्टकेतुश्च संरब्धो मात्स्याश्चाभ्यपतन्रणे ।
तेनैव तु पथा यान्तः पितरो मातुलैः सह ॥ ७.४२.४ ॥
కోపంతో నిండిన ధృష్టకేతువు, మత్స్య యోధులు యుద్ధంలో ముందుకు దూకారు; అదే మార్గంలో వెళ్లుతున్న తండ్రులు మేనమామలతో కలిసి.
7.42.5
अभ्यद्रवन्परीप्सन्तो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरांस्त्वदीया विमुखाऽभवन् ॥ ७.४२.५ ॥
వ్యూహాలుగా నిలిచిన సేనలతో ప్రహరించేవారు, రక్షించాలనే కోరికతో వారు దూకారు; ఆ శూరులు పారిపోవడం చూసి మీ వీరులు ముఖం తిప్పారు.
7.42.6
ततस्तद्विमुखं दृष्ट्वा तव सूनोर्महद्बलम् ।
जामाता तव तेजस्वी संस्तम्भयिषुराद्रवत् ॥ ७.४२.६ ॥
అప్పుడు మీ కుమారుని మహా సేన ముఖం తిప్పడం చూసి, మీ అల్లుడు తేజస్వి దానిని ఆపాలనే కోరికతో ముందుకు దూకాడు.
7.42.7
सैन्धवस्य महाराज पुत्रो राजा जयद्रथः ।
स पुत्रगृद्धिनः पार्थान्सहसैन्यानवारयत् ॥ ७.४२.७ ॥
సంజయుడు అన్నాడు: మహారాజా, సింధు దేశాధిపతి జయద్రథుడు, కుమారునిపై ప్రేమతో, సైన్యంతో ఉన్న పార్థులను అడ్డుకున్నాడు.
7.42.8
उग्रधन्वा महेष्वासो दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ।
वार्धक्षत्रिरुपासेधत्प्रवणादिव कुञ्जरः ॥ ७.४२.८ ॥
ఉగ్రధన్వుడు, మహా ధనుర్ధరుడు అయిన వార్ధక్షత్రి (జయద్రథుడు) దివ్యాస్త్రాలను ప్రయోగిస్తూ, వాలు నుండి ఏనుగును తోసినట్లు వారిని వెనక్కి నెట్టాడు.
7.42.9
कतिभारमहं मन्ये सैन्धवे सञ्जयाहितम् ।
यदेकः पाण्डवान्क्रुद्धान्पुप्रेप्सूनवारयत् ॥ ७.४२.९ ॥
సంజయా, సింధు రాజుపై ఎంత భారం మోపబడిందో నేను ఊహిస్తున్నాను; కోపంతో ఉన్న పాండవులను, అతడిని చంపాలనుకున్నవారిని, ఒంటరిగా అడ్డుకున్నాడు.
7.42.10
अत्यद्भुतमहं मन्ये बलं शौर्यं च सैन्धवे ।
तस्य प्रब्रूहि मे वीर्यं कर्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ ७.४२.१० ॥
సింధు రాజు బలం, శౌర్యం అత్యంత అద్భుతమని నేను భావిస్తున్నాను; ఆ మహాత్ముని పరాక్రమాన్ని, శ్రేష్ఠ కర్మలను నాకు వివరించు.
7.42.11
किं जप्तं हुतमिष्टं वा किं सुतप्तमथो तपः ।
दमो वा ब्रह्मचर्यं वा सूत यच्चास्य सत्तम ॥ ७.४२.११ ॥
సూతా, సత్పురుషోత్తమా, అతడు ఏమి జపించాడు, ఏమి హోమం చేశాడు, ఏ యజ్ఞం చేశాడు, ఎంత గొప్ప తపస్సు చేశాడు, లేదా ఏ దమం, బ్రహ్మచర్యం పాటించాడు?
7.42.12
देवं कतममाराध्य विष्णुमीशानमब्जजम् ।
सिन्धुराट् तनये सक्तान्क्रुद्धान्पार्थानवारयत् ॥ ७.४२.१२ ॥
ఏ దేవుని ఆరాధించి — విష్ణువునో, ఈశానుడినో, పద్మజుడైన బ్రహ్మనో — సింధు రాజు కుమారునిపై ఆసక్తితో, కోపంతో ఉన్న పార్థులను అడ్డుకున్నాడు?
7.42.13
नैवं कृतं महत्कर्म भीष्मेणाज्ञासिषं तथा ।
सिन्धुराजो हि येनैकः पाण्डवान्समवारयत् ॥ ७.४२.१३ ॥
భీష్ముడు ఇంతటి గొప్ప కార్యం చేయలేదని నేను విన్నాను. సింధురాజు ఒంటరిగానే పాండవులను అడ్డుకున్నాడు.
7.42.14
द्रौपदीहरणे यत्तद्भीमसेनेन निर्जितः ।
मानात्स तप्तवान्राजा वरार्थी सुमहत्तपः ॥ ७.४२.१४ ॥
ద్రౌపది అపహరణ సమయంలో భీమసేనుడి చేతిలో ఓడిపోయిన ఆ రాజు, అవమానంతో వరం కోరి అతి కఠిన తపస్సు చేశాడు.
7.42.15
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सः ।
क्षुत्पिपासातकपसहः कृशो धमनिसन्ततः ॥ ७.४२.१५ ॥
అతడు ఇంద్రియాలను ప్రియమైన విషయాల నుండి మళ్లించి, ఆకలి, దాహం, ఎండను సహిస్తూ, కృశించి, నరాలు బయటకు కనిపిస్తుండగా ఉన్నాడు.
7.42.16
देवमाराधयच्छर्वं गृणन्ब्रह्म सनातनम् ।
भक्तानुकम्पी भगवांस्तस्य चक्रे ततो दयाम् ॥ ७.४२.१६ ॥
అతడు శర్వ దేవుణ్ణి ఆరాధించి, సనాతన బ్రహ్మాన్ని స్తుతించాడు. భక్తుల పట్ల దయగల భగవానుడు అప్పుడు అతనిపై కరుణ చూపాడు.
7.42.17
स्वप्नान्तेऽप्यथ चैवाह हरः सिन्धुपतेः सुतम् ।
वरं वृणीष्व प्रीतोऽस्मि जयद्रथ किमिच्छसि ॥ ७.४२.१७ ॥
కల చివరలో కూడా హరుడు సింధుపతి కుమారుడితో ఇలా అన్నాడు: "జయద్రథా, నేను ప్రసన్నుడనయ్యాను. వరం కోరుకో, నీకేమి కావాలి?"
7.42.18
एवमुक्तस्तु शर्वेण सिन्धुराजो जयद्रथः ।
उवाच प्रणतो रुद्रं प्राञ्जलिर्नियतात्मवान् ॥ ७.४२.१८ ॥
శర్వుడు ఇలా అనగా, సింధురాజు జయద్రథుడు రుద్రునికి నమస్కరించి, అంజలి ఘటించి, సంయమిత మనస్సుతో ఇలా అన్నాడు.
7.42.19
पाण्डवेयानहं सङ्ख्ये भीमवीर्यपराक्रमान् ।
वारयेयं रथेनैकः समस्तानिति भारत ॥ ७.४२.१९ ॥
భారతా, యుద్ధంలో నేను ఒక్కడినే రథంపై నిలిచి భయంకర వీర్యపరాక్రమాలు కల ఆ పాండవులందరినీ అడ్డుకోగలను.
7.42.20
एवमुक्तस्तु देवेशो जयद्रथमथाब्रवीत् ।
ददामि ते वरं सौम्य विना पार्थं धनञ्जयम्।
वारयिष्यसि सङ्ग्रामे चतुरः पाण्डुनन्दनान् ॥ ७.४२.२० ॥
ఇలా అనబడిన దేవేశుడు జయద్రథునితో ఇలా అన్నాడు: 'సౌమ్యా, పార్థుడైన ధనంజయుడిని తప్ప పాండునందనులైన నలుగురిని యుద్ధంలో నీవు అడ్డుకోగలవు అనే వరాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను.'
7.42.21
एकाहमिति राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ।
एवमस्त्विति देवेशमुक्त्वाबुद्ध्यत पार्थिवः ॥ ७.४२.२१ ॥
'నేను ఒక్కడినే' అని చెప్పి, ఓ రాజేంద్రా, ఆయన అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు. 'అలాగే కానివ్వు' అని దేవేశునితో చెప్పి రాజు మేల్కొన్నాడు.
7.42.22
स तेन वरदानेन दिव्येनास्त्बलेन च ।
एकः संवारयामास पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.४२.२२ ॥
ఆ వరదానం వల్ల, దివ్యాస్త్రాల బలం వల్ల అతడు ఒక్కడే పాండవుల సేనను అడ్డుకున్నాడు.
7.42.23
तस्य ज्यातलघोषेण क्षत्रियान्भयमाविशत् ।
परांस्तु तव सैन्यस्य हर्षः परमकोऽभवत् ॥ ७.४२.२३ ॥
అతని ధనుస్సు నారి ధ్వనితో క్షత్రియులకు భయం కలిగింది; నీ సైన్యానికి మాత్రం పరమానందం కలిగింది.
7.42.24
दृष्ट्वा तु क्षत्रिया भारं सैन्धवे सर्वमाहितम् ।
उत्क्रुश्याभ्यद्रवन्राजन्येन यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.४२.२४ ॥
రాజా, సింధురాజుపై మొత్తం భారం ఉంచబడిందని చూసి, క్షత్రియులు కేకలు వేస్తూ రాజులతో కలిసి యుధిష్ఠిరుని సైన్యంపై దాడి చేశారు.