Mahābhārata · Adhyāya 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
बालमत्यन्तसुखिनं स्वबाहुबलदर्पितम् ।
युद्धेष्वकुशलं वीरं कुलपुत्रं तनुत्यजम् ॥ ७.४२.१ ॥
O jovem, muito feliz e mimado, orgulhoso da força de seus braços, inexperiente nas batalhas, aquele herói, filho de nobre linhagem, entregou seu corpo.
7.42.2
गाहमानमनीकानि सदश्वैश्च त्रिहायनैः ।
अपि यौधिष्ठिरात्सैन्यात्कश्चिदन्वपतद्बली ॥ ७.४२.२ ॥
Algum guerreiro forte do exército de Yudhiṣṭhira correu atrás dele, quando ele adentrava as fileiras do exército com bons cavalos e corcéis de três anos?
7.42.3
युधिष्ठिरो भीमसेनः शिखण्डी सात्यकिर्यमौ ।
धृष्टद्युम्नो विराटश्च द्रुपदश्च सङ्केकयः ॥ ७.४२.३ ॥
Yudhiṣṭhira, Bhīmasena, Śikhaṇḍin, Sātyaki, os gêmeos, Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, Drupada e o príncipe Kekaya.
7.42.4
धृष्टकेतुश्च संरब्धो मात्स्याश्चाभ्यपतन्रणे ।
तेनैव तु पथा यान्तः पितरो मातुलैः सह ॥ ७.४२.४ ॥
Dhṛṣṭaketu, enfurecido, e os guerreiros matsya avançaram para a batalha pelo mesmo caminho pelo qual iam os pais com os tios maternos.
7.42.5
अभ्यद्रवन्परीप्सन्तो व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
तान्दृष्ट्वा द्रवतः शूरांस्त्वदीया विमुखाऽभवन् ॥ ७.४२.५ ॥
Aqueles guerreiros que golpeavam com exércitos em formação correram contra eles, desejando protegê-los; ao ver os heróis fugirem, os teus homens viraram as costas.
7.42.6
ततस्तद्विमुखं दृष्ट्वा तव सूनोर्महद्बलम् ।
जामाता तव तेजस्वी संस्तम्भयिषुराद्रवत् ॥ ७.४२.६ ॥
Então, vendo o grande exército de teu filho voltar as costas, teu genro radiante avançou, desejando detê-lo.
7.42.7
सैन्धवस्य महाराज पुत्रो राजा जयद्रथः ।
स पुत्रगृद्धिनः पार्थान्सहसैन्यानवारयत् ॥ ७.४२.७ ॥
Sañjaya disse: Ó grande rei, Jayadratha, rei dos Sindhus, ansioso pelo seu filho, deteve os filhos de Pṛthā junto com seus exércitos.
7.42.8
उग्रधन्वा महेष्वासो दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ।
वार्धक्षत्रिरुपासेधत्प्रवणादिव कुञ्जरः ॥ ७.४२.८ ॥
Feroz arqueiro, o grande Vārdhakṣatri (Jayadratha), lançando armas divinas, os repeliu como um elefante empurrado de um declive.
7.42.9
कतिभारमहं मन्ये सैन्धवे सञ्जयाहितम् ।
यदेकः पाण्डवान्क्रुद्धान्पुप्रेप्सूनवारयत् ॥ ७.४२.९ ॥
Ó Sañjaya, penso quão grande fardo foi posto sobre o rei dos Sindhus, que ele sozinho conteve os pāṇḍavas enfurecidos que desejavam matá-lo.
7.42.10
अत्यद्भुतमहं मन्ये बलं शौर्यं च सैन्धवे ।
तस्य प्रब्रूहि मे वीर्यं कर्म चाग्र्यं महात्मनः ॥ ७.४२.१० ॥
Acho que a força e a bravura do rei dos Sindhus são extraordinárias. Fala-me do poder e dos maiores feitos desse magnânimo.
7.42.11
किं जप्तं हुतमिष्टं वा किं सुतप्तमथो तपः ।
दमो वा ब्रह्मचर्यं वा सूत यच्चास्य सत्तम ॥ ७.४२.११ ॥
Ó cocheiro, o melhor dos bons, o que ele recitou, o que ofereceu ao fogo, que sacrifício realizou, que excelente austeridade praticou, ou que domínio de si e castidade manteve?
7.42.12
देवं कतममाराध्य विष्णुमीशानमब्जजम् ।
सिन्धुराट् तनये सक्तान्क्रुद्धान्पार्थानवारयत् ॥ ७.४२.१२ ॥
Qual deus ele adorou — Viṣṇu, Īśāna ou o nascido do lótus, Brahmā — para que o rei dos Sindhus contivesse os filhos de Pṛthā enfurecidos, apegados ao seu filho?
7.42.13
नैवं कृतं महत्कर्म भीष्मेणाज्ञासिषं तथा ।
सिन्धुराजो हि येनैकः पाण्डवान्समवारयत् ॥ ७.४२.१३ ॥
Bhīṣma não realizou um feito tão grande, pelo que ouvi. O rei dos Sindhu, sozinho, conteve os Pāṇḍavas.
7.42.14
द्रौपदीहरणे यत्तद्भीमसेनेन निर्जितः ।
मानात्स तप्तवान्राजा वरार्थी सुमहत्तपः ॥ ७.४२.१४ ॥
Aquele rei que fora derrotado por Bhīmasena no rapto de Draupadī, por orgulho e buscando um favor, praticou uma grande austeridade.
7.42.15
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सः ।
क्षुत्पिपासातकपसहः कृशो धमनिसन्ततः ॥ ७.४२.१५ ॥
Afastando seus sentidos dos objetos amados, suportando fome, sede e calor, emaciado, com as veias à mostra,
7.42.16
देवमाराधयच्छर्वं गृणन्ब्रह्म सनातनम् ।
भक्तानुकम्पी भगवांस्तस्य चक्रे ततो दयाम् ॥ ७.४२.१६ ॥
Ele adorou o deus Śarva, louvando o Brahman eterno. O Senhor bem-aventurado, compassivo com seus devotos, então teve misericórdia dele.
7.42.17
स्वप्नान्तेऽप्यथ चैवाह हरः सिन्धुपतेः सुतम् ।
वरं वृणीष्व प्रीतोऽस्मि जयद्रथ किमिच्छसि ॥ ७.४२.१७ ॥
Mesmo no fim de um sonho, Hara falou ao filho do senhor dos Sindhu: "Jayadratha, estou satisfeito. Escolha um dom; o que desejas?"
7.42.18
एवमुक्तस्तु शर्वेण सिन्धुराजो जयद्रथः ।
उवाच प्रणतो रुद्रं प्राञ्जलिर्नियतात्मवान् ॥ ७.४२.१८ ॥
Assim interpelado por Śarva, o rei dos Sindhu, Jayadratha, curvando-se diante de Rudra, com as mãos postas, senhor de si, disse:
7.42.19
पाण्डवेयानहं सङ्ख्ये भीमवीर्यपराक्रमान् ।
वारयेयं रथेनैकः समस्तानिति भारत ॥ ७.४२.१९ ॥
Ó Bhārata, na batalha eu sozinho, do meu carro, poderia deter todos aqueles filhos de Pāṇḍu, de terrível valor e proeza.
7.42.20
एवमुक्तस्तु देवेशो जयद्रथमथाब्रवीत् ।
ददामि ते वरं सौम्य विना पार्थं धनञ्जयम्।
वारयिष्यसि सङ्ग्रामे चतुरः पाण्डुनन्दनान् ॥ ७.४२.२० ॥
Assim interpelado, o senhor dos deuses disse a Jayadratha: 'Ó gentil, concedo-te uma dádiva: exceto Pārtha Dhanañjaya, deterás em combate os quatro filhos de Pāṇḍu.'
7.42.21
एकाहमिति राजेन्द्र तत्रैवान्तरधीयत ।
एवमस्त्विति देवेशमुक्त्वाबुद्ध्यत पार्थिवः ॥ ७.४२.२१ ॥
Dizendo 'eu sozinho', ó senhor dos reis, ele desapareceu ali mesmo; e o rei, depois de dizer ao senhor dos deuses 'Assim seja', despertou.
7.42.22
स तेन वरदानेन दिव्येनास्त्बलेन च ।
एकः संवारयामास पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ७.४२.२२ ॥
Pela dádiva do boon e pela força das armas divinas, ele sozinho deteve o exército dos Pāṇḍavas.
7.42.23
तस्य ज्यातलघोषेण क्षत्रियान्भयमाविशत् ।
परांस्तु तव सैन्यस्य हर्षः परमकोऽभवत् ॥ ७.४२.२३ ॥
Ao som do estalar da sua corda de arco, o medo entrou nos guerreiros; mas no teu exército surgiu uma alegria suprema.
7.42.24
दृष्ट्वा तु क्षत्रिया भारं सैन्धवे सर्वमाहितम् ।
उत्क्रुश्याभ्यद्रवन्राजन्येन यौधिष्ठिरं बलम् ॥ ७.४२.२४ ॥
Vendo que todo o fardo fora posto sobre o rei de Sindhu, ó rei, os guerreiros, gritando, lançaram-se com os reis contra o exército de Yudhiṣṭhira.