Mahābhārata · Adhyāya 7.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.45.1
आददानस्तु शूराणामायुंष्यभवदार्जुनिः ।
अन्तकः सर्वभूतानां प्राणान्काल इवागते ॥ ७.४५.१ ॥
Doch der Sohn Arjunas begann, das Leben der Helden zu nehmen, als sei die Zeit, der Ende aller Wesen, herbeigekommen.
7.45.2
स शक्र इव विक्रान्तः शक्रसूनोः सुतो बली ।
अभिमन्युस्तदानीकं लोडयन्समदृश्यत ॥ ७.४५.२ ॥
Dem Indra gleich an Kühnheit erschien damals der mächtige Sohn des Indrasohnes, Abhimanyu, und erschütterte das Heer.
7.45.3
प्रविश्यैव तु राजेन्द्र क्षत्रियेन्द्रान्तकोपमः ।
सत्यश्रवसमादत्त व्याघ्रो मृगमिवोल्बणः ॥ ७.४५.३ ॥
Sogleich eingedrungen, o Herr der Könige, dem Tod der Kriegerfürsten gleich, stürzte er sich auf Satyaśravas wie ein wilder Tiger auf einen Hirsch.
7.45.4
सत्यश्रवसि चाक्षिप्ते त्वरमाणा महारथाः ।
प्रगृह्य विपुलं शस्त्रमभिमन्युमुपाद्रवन् ॥ ७.४५.४ ॥
Als Satyaśravas niedergeworfen war, eilten die großen Wagenkämpfer herbei, ergriffen mächtige Waffen und stürmten auf Abhimanyu los.
7.45.5
अहंपूर्वमहंपूर्वमिति क्षत्रियपुङ्गवाः ।
स्पर्धमानाः समाजग्मुर्जिघांसन्तोऽर्जुनात्मजम् ॥ ७.४५.५ ॥
»Ich zuerst! Ich zuerst!« — so riefen die Stiere unter den Kriegern, wetteifernd, und versammelten sich, begierig, den Sohn Arjunas zu erschlagen.
7.45.6
क्षत्रियाणामनीकानि प्रद्रुतान्यभिधावताम् ।
जग्राह तिमिरासाद्य क्षुद्रमत्स्यानिवार्णिवे ॥ ७.४५.६ ॥
Die Heere der Krieger flohen und stürmten auf ihn zu; er packte sie, wie man kleine Fische im dunklen Ozean fängt.
7.45.7
ये केचन गतास्तस्य समीपमपलायिनः ।
न ते प्रतिन्यवर्तन्त समुद्रादिव सिन्धवः ॥ ७.४५.७ ॥
Diejenigen, die fliehend zu ihm gelangten, kehrten nicht zurück, wie Flüsse nicht vom Ozean zurückkehren.
7.45.8
महाग्रहगृहीतेव वातवेगभयार्दिता ।
समकम्पत सा सेना विभ्रष्टा नौरिवार्णवे ॥ ७.४५.८ ॥
Wie von einem großen Planeten ergriffen, von der Furcht vor der Gewalt des Windes gequält, zitterte jenes Heer, wie ein im Ozean verirrtes Boot.
7.45.9
अथ रुक्मरथो नाम मद्रेश्वरसुतो बली ।
त्रस्तामाश्वासयन्सेनामत्रस्तो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४५.९ ॥
Da sprach Rukmaratha, der mächtige Sohn des Herrn der Madras, der das verängstigte Heer beruhigte, furchtlos diese Worte.
7.45.10
अलं त्रासेन वः शूरा नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
अहमेनं ग्रीहष्यामि जीवग्राहं न संशयः ॥ ७.४५.१० ॥
Genug der Furcht, ihr Helden; solange ich stehe, gibt es nichts zu fürchten. Ich werde ihn lebend ergreifen, daran ist kein Zweifel.
7.45.11
एवमुक्त्वा तु सौभद्रमभिदुद्राव वीर्यवान् ।
सुकल्पितेनोह्यमानः स्यन्दनेन विराजता ॥ ७.४५.११ ॥
So gesprochen stürmte der Mächtige gegen den Sohn der Subhadrā los, gezogen von einem wohlgerüsteten, prächtigen Wagen.
7.45.12
सोऽभिमन्युं त्रिभिर्बाणैर्विद्ध्वा वक्षस्यथानदत् ।
त्रिभिश्च दक्षिणे बाहौ सव्ये च निशितैस्त्रिभिः ॥ ७.४५.१२ ॥
Abhimanyu mit drei Pfeilen in die Brust getroffen, brüllte er auf; und mit drei scharfen Pfeilen auch in den rechten und in den linken Arm.
7.45.13
स तस्येष्वसनं छित्त्वा फाल्गुनिः सव्यदक्षिणौ ।
भुजौ शिरश्च स्वक्षिभ्रु क्षितौ क्षिप्रमपातयत् ॥ ७.४५.१३ ॥
Nachdem er seinen Bogen zerschlagen hatte, ließ der Sohn Phālgunis rasch seine beiden Arme und seinen Kopf mit Augen und Brauen zu Boden fallen.
7.45.14
दृष्ट्वा रुक्मरथं रुग्णं पुत्रं शल्यस्य मानिनम् ।
जीवग्राहं जिघृक्षन्तं सौभद्रेण यशस्विना ॥ ७.४५.१४ ॥
Als er den stolzen, verwundeten Sohn Śalyas mit dem goldenen Wagen sah, der ihn lebend fangen wollte, der ruhmreiche Sohn Subhadrās…
7.45.15
सङ्ग्रामदुर्मदा राजन्राजपुत्राः प्रहारिणः ।
वयस्याः शल्यपुत्रस्य सुवर्णविकृतध्वजाः ॥ ७.४५.१५ ॥
O König, die Prinzen, Gefährten des Sohnes Śalyas, berauscht vom Kampfesmut, Schläger, mit goldgeschmückten Bannern…
7.45.16
तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महाबलाः ।
आर्जुनिं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.४५.१६ ॥
Die mächtigen Krieger, die Bögen so hoch wie Palmen spannten, umringten den Sohn Arjunas von allen Seiten mit einem Pfeilregen.
7.45.17
शूरैः निक्षाबलोपेतैस्तरुणैरत्यमर्षणैः ।
दृष्ट्वैकं समरे शूरं सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.४५.१७ ॥
Als sie den einen Helden, den Sohn Subhadrās, im Kampf unbesiegt sahen, umringten ihn die jungen, kraftvollen, überaus zornigen Krieger.
7.45.18
छाद्यमानं शरव्रातैर्हृष्टो दुर्योधनोऽभवत् ।
वैवस्वतस्य भवनं गतं ह्येममन्यत ॥ ७.४५.१८ ॥
Als er ihn von Pfeilschwärmen bedeckt sah, freute sich Duryodhana; er glaubte, dieser sei wahrlich in die Wohnstatt Vaivasvatas (Yamas) gegangen.
7.45.19
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्नानालिङ्गैः सुतेजनैः ।
अदृश्यमार्जुनिं चक्रुर्निमेषात्ते नृपात्मजाः ॥ ७.४५.१९ ॥
Mit goldgefiederten Pfeilen vieler Zeichen, gut geschärft, machten jene Königssöhne Arjuna in einem Augenblick unsichtbar.
7.45.20
ससूताश्वध्वजं तस्य स्यन्दनं तं च मारिष ।
आचितं समपश्याम श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.४५.२० ॥
O Herr, wir sahen seinen Streitwagen, samt Wagenlenker, Pferden und Banner, von Pfeilen bedeckt wie ein Stachelschwein von seinen Stacheln.
7.45.21
स गाढविद्धः क्रुद्धश्च तोत्रैर्गज इवार्दितः ।
गान्धर्वमस्त्रमायच्छद्रथमायां च भारत ॥ ७.४५.२१ ॥
Tief verwundet und zornig, wie ein von Stacheln gepeinigter Elefant, ergriff er die Gandharva-Waffe, o Bharata, und dehnte seinen Streitwagen aus.
7.45.22
अर्जुनो तपस्तप्त्वा गन्धर्वेभ्यो यदाहृतम् ।
तुम्बुरुप्रमुखेभ्यो वै तेनामोहयताहितान् ॥ ७.४५.२२ ॥
Arjuna, nach Askese, erhielt es von den Gandharvas, vor allem von Tumburu, und damit verwirrte er seine Feinde.
7.45.23
एकधा शतधा राजन्दृश्यते स्म सहस्रधा ।
अलातचक्रवत्सङ्ख्ये क्षिप्रमस्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.४५.२३ ॥
O König, im Kampf erschien er als einer, als hundert, als tausend, und zeigte rasch die Waffen wie ein kreisendes Feuerrad.
7.45.24
रथचर्यास्त्रमायाभिर्मोहयित्वा परन्तपः ।
बिभेद शतधा राजञ्शरीराणि महीक्षिताम् ॥ ७.४५.२४ ॥
Nachdem er sie mit Wagenmanövern, Waffen und Trugbildern verwirrt hatte, durchbohrte jener Feindebezwinger, o König, die Leiber der Könige hundertfach.
7.45.25
प्राणाः प्राणभृतां सङ्ख्ये प्रेषिता निशितैः शरैः ।
राजन्प्रापुरसुं लोकं शरीराण्यवनिं ययुः ॥ ७.४५.२५ ॥
O König, die Lebensatem der Lebewesen, im Kampf von scharfen Pfeilen gesandt, erreichten die Welt, und die Leiber sanken zur Erde.
7.45.26
धनूंष्यश्वान्नियन्तॄंश्च ध्वजान्बाहूंश्च साङ्गदान् ।
सिरांसि च शितैर्बाणैस्तेषां चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ७.४५.२६ ॥
Der Sohn des Phālguna schnitt mit scharfen Pfeilen ihre Bögen, Pferde, Wagenlenker, Banner, Arme mit Armreifen und Köpfe ab.
7.45.27
चूतारामो यथा भग्नः पञ्चवर्षः फलोपगः ।
राजपुत्रशतं तद्वत्सौभद्रेण निपातितम् ॥ ७.४५.२७ ॥
Wie ein fünfjähriger, fruchttragender Mangohain zerbrochen wird, so wurden die hundert Prinzen vom Sohn der Subhadrā niedergestreckt.
7.45.28
क्रुद्धाशीविषसङ्काशान्सुकुमारान्सुखोचितान् ।
एकेन निहतान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनोऽभवत् ॥ ७.४५.२८ ॥
Als Duryodhana sah, wie jene zarten, an Bequemlichkeit gewöhnten Männer, Zornigen Giftschlangen gleich, von einem allein erschlagen wurden, da fürchtete er sich.
7.45.29
रथिनः कुञ्जरानश्वान्पदातींश्चावमर्दितान् ।
दृष्ट्वा दुर्योधनः क्षिप्रमुपायात्तममर्षितः ॥ ७.४५.२९ ॥
Als Duryodhana die Wagenkämpfer, Elefanten, Pferde und Fußsoldaten zerschmettert sah, eilte er zornig rasch herbei.
7.45.30
तयोः क्षणमिवापूर्वः सङ्ग्रामः समपद्यत ।
अथाभवत्ते विमुखः पुत्रः शरशताहतः ॥ ७.४५.३० ॥
Für einen Augenblick entbrannte zwischen den beiden ein beispielloser Kampf; dann wandte sich dein Sohn, von hunderten Pfeilen getroffen, ab.