மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.45.1
आददानस्तु शूराणामायुंष्यभवदार्जुनिः ।
अन्तकः सर्वभूतानां प्राणान्काल इवागते ॥ ७.४५.१ ॥
ஆனால் அர்ஜுனனின் மகன் வீரர்களின் உயிர்களைப் பறித்தான்; எல்லா உயிரினங்களுக்கும் எமனான காலம் வந்ததுபோல் இருந்தான்.
7.45.2
स शक्र इव विक्रान्तः शक्रसूनोः सुतो बली ।
अभिमन्युस्तदानीकं लोडयन्समदृश्यत ॥ ७.४५.२ ॥
இந்திரனைப் போல் வீரநடை கொண்ட, இந்திரனின் மகனான அர்ஜுனனின் வலிமைமிக்க மகன் அபிமன்யு அப்போது படையைக் கலக்கியபடி தோன்றினான்.
7.45.3
प्रविश्यैव तु राजेन्द्र क्षत्रियेन्द्रान्तकोपमः ।
सत्यश्रवसमादत्त व्याघ्रो मृगमिवोल्बणः ॥ ७.४५.३ ॥
அரசர்களின் தலைவனே! வீரத்தலைவர்களுக்கு எமனைப் போன்ற அவன் உள்ளே புகுந்ததும், கொடிய புலி மானின் மேல் பாய்வதுபோல் சத்யஸ்ரவஸைத் தாக்கினான்.
7.45.4
सत्यश्रवसि चाक्षिप्ते त्वरमाणा महारथाः ।
प्रगृह्य विपुलं शस्त्रमभिमन्युमुपाद्रवन् ॥ ७.४५.४ ॥
சத்யஸ்ரவஸ் தாக்கப்பட்டதும், விரைந்து வந்த மகாரதர்கள் பெரிய ஆயுதங்களை ஏந்தி அபிமன்யுவை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
7.45.5
अहंपूर्वमहंपूर्वमिति क्षत्रियपुङ्गवाः ।
स्पर्धमानाः समाजग्मुर्जिघांसन्तोऽर्जुनात्मजम् ॥ ७.४५.५ ॥
'நான் முதலில், நான் முதலில்' என்று போட்டியிட்டபடி, வீரர்களில் சிறந்தோர் அர்ஜுனனின் மகனைக் கொல்ல விரும்பி ஒன்றுகூடினர்.
7.45.6
क्षत्रियाणामनीकानि प्रद्रुतान्यभिधावताम् ।
जग्राह तिमिरासाद्य क्षुद्रमत्स्यानिवार्णिवे ॥ ७.४५.६ ॥
ஓடி வந்த வீரர்களின் படைகள் ஓடிப்போக, அவன் இருளான கடலில் சிறு மீன்களைப் பிடிப்பதுபோல் அவர்களைப் பிடித்தான்.
7.45.7
ये केचन गतास्तस्य समीपमपलायिनः ।
न ते प्रतिन्यवर्तन्त समुद्रादिव सिन्धवः ॥ ७.४५.७ ॥
அவனருகே ஓடி வந்த எவரும் திரும்பவில்லை; கடலிலிருந்து ஆறுகள் திரும்பாதது போல.
7.45.8
महाग्रहगृहीतेव वातवेगभयार्दिता ।
समकम्पत सा सेना विभ्रष्टा नौरिवार्णवे ॥ ७.४५.८ ॥
பெரும் கிரகத்தால் பிடிக்கப்பட்டது போல், காற்றின் வேக பயத்தால் வாடிய அந்தப் படை நடுங்கியது; கடலில் தடம் விலகிய படகு போல.
7.45.9
अथ रुक्मरथो नाम मद्रेश्वरसुतो बली ।
त्रस्तामाश्वासयन्सेनामत्रस्तो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४५.९ ॥
அப்போது மத்ரேசுவரனின் மகனான ருக்மரதன் என்னும் வலிமையுள்ளவன், அஞ்சிய படையை ஆறுதல்படுத்தி, அச்சமின்றி இவ்வார்த்தை கூறினான்.
7.45.10
अलं त्रासेन वः शूरा नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
अहमेनं ग्रीहष्यामि जीवग्राहं न संशयः ॥ ७.४५.१० ॥
வீரர்களே, நீங்கள் அஞ்ச வேண்டாம்; நான் நிற்கும்போது எந்த அச்சமும் இல்லை. இவனை உயிருடன் பிடிப்பேன், ஐயமில்லை.
7.45.11
एवमुक्त्वा तु सौभद्रमभिदुद्राव वीर्यवान् ।
सुकल्पितेनोह्यमानः स्यन्दनेन विराजता ॥ ७.४५.११ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, வலிமையுள்ளவன் சௌபத்ரனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; நன்கு அமைக்கப்பட்ட, ஒளிரும் தேரில் செலுத்தப்பட்டு.
7.45.12
सोऽभिमन्युं त्रिभिर्बाणैर्विद्ध्वा वक्षस्यथानदत् ।
त्रिभिश्च दक्षिणे बाहौ सव्ये च निशितैस्त्रिभिः ॥ ७.४५.१२ ॥
அவன் அபிமன்யுவை மூன்று அம்புகளால் மார்பில் துளைத்து முழங்கினான்; மூன்று கூரிய அம்புகளால் வலக்கையிலும் இடக்கையிலும்.
7.45.13
स तस्येष्वसनं छित्त्वा फाल्गुनिः सव्यदक्षिणौ ।
भुजौ शिरश्च स्वक्षिभ्रु क्षितौ क्षिप्रमपातयत् ॥ ७.४५.१३ ॥
அவனுடைய வில்லை அறுத்து, பால்குனியின் மகன் இடது வலது இரு கைகளையும், கண்கள் புருவங்களுடன் தலையையும் விரைவில் தரையில் வீழ்த்தினான்.
7.45.14
दृष्ट्वा रुक्मरथं रुग्णं पुत्रं शल्यस्य मानिनम् ।
जीवग्राहं जिघृक्षन्तं सौभद्रेण यशस्विना ॥ ७.४५.१४ ॥
புகழ்மிக்க சௌபத்ரன், பொன்னுருளை தேரின் உரிமையாளனும், காயமுற்ற, பெருமைமிக்க சல்யனின் மகனும் உயிருடன் பிடிக்க விரும்புவதைக் கண்டான்.
7.45.15
सङ्ग्रामदुर्मदा राजन्राजपुत्राः प्रहारिणः ।
वयस्याः शल्यपुत्रस्य सुवर्णविकृतध्वजाः ॥ ७.४५.१५ ॥
அரசே! போரில் களிப்புற்ற, தாக்கவல்ல, சல்யனின் மகனின் தோழர்களான அரச இளவரசர்கள், பொன்னலங்கார கொடிகளுடன் இருந்தனர்.
7.45.16
तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महाबलाः ।
आर्जुनिं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ७.४५.१६ ॥
பனைமர அளவுள்ள வில்லுகளை இழுத்த மகாபலசாலிகள் அர்ஜுனனின் மகனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்பு மழையால் சூழ்ந்தனர்.
7.45.17
शूरैः निक्षाबलोपेतैस्तरुणैरत्यमर्षणैः ।
दृष्ट्वैकं समरे शूरं सौभद्रमपराजितम् ॥ ७.४५.१७ ॥
போரில் தோற்கடிக்கப்படாத அந்த ஒப்பற்ற வீரனான சௌபத்ரனைக் கண்டு, இளைய, மிகவும் கோபமுற்ற, வலிமை பொருந்திய வீரர்கள் (அவனைச் சூழ்ந்தனர்).
7.45.18
छाद्यमानं शरव्रातैर्हृष्टो दुर्योधनोऽभवत् ।
वैवस्वतस्य भवनं गतं ह्येममन्यत ॥ ७.४५.१८ ॥
அம்புக் கூட்டங்களால் மறைக்கப்படும் அவனைக் கண்டு துரியோதனன் மகிழ்ந்தான்; இவன் வைவஸ்வதனின் (யமனின்) இல்லத்திற்குச் சென்றுவிட்டான் என்று அவன் எண்ணினான்.
7.45.19
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्नानालिङ्गैः सुतेजनैः ।
अदृश्यमार्जुनिं चक्रुर्निमेषात्ते नृपात्मजाः ॥ ७.४५.१९ ॥
தங்கச் சிறகுகளும் பல குறிகளும் கொண்ட, நன்கு கூர்மையாக்கப்பட்ட அம்புகளால் அந்த அரசகுமாரர்கள் ஒரு கணத்தில் அர்ஜுனனை மறைத்தனர்.
7.45.20
ससूताश्वध्वजं तस्य स्यन्दनं तं च मारिष ।
आचितं समपश्याम श्वाविधं शललैरिव ॥ ७.४५.२० ॥
ஐயா, அவனுடைய தேர், சாரதி, குதிரைகள், கொடியுடன் கூடிய அந்தத் தேர் முள்ளம்பன்றி போல அம்புகளால் மூடப்பட்டிருப்பதை நாங்கள் கண்டோம்.
7.45.21
स गाढविद्धः क्रुद्धश्च तोत्रैर्गज इवार्दितः ।
गान्धर्वमस्त्रमायच्छद्रथमायां च भारत ॥ ७.४५.२१ ॥
ஆழமாகக் காயப்பட்டு, கோபமுற்று, அங்குசங்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட யானைபோல, பாரதா, அவன் கந்தர்வ அஸ்திரத்தை எடுத்தான்; தேரையும் விரித்தான்.
7.45.22
अर्जुनो तपस्तप्त्वा गन्धर्वेभ्यो यदाहृतम् ।
तुम्बुरुप्रमुखेभ्यो वै तेनामोहयताहितान् ॥ ७.४५.२२ ॥
அர்ஜுனன் தவம் செய்து, கந்தர்வர்களிடமிருந்து, தும்புரு முதலானோரிடமிருந்து பெற்றதைக் கொண்டு பகைவர்களை மயக்கினான்.
7.45.23
एकधा शतधा राजन्दृश्यते स्म सहस्रधा ।
अलातचक्रवत्सङ्ख्ये क्षिप्रमस्त्राणि दर्शयन् ॥ ७.४५.२३ ॥
அரசே, போரில் அவன் ஒன்றாகவும், நூறாகவும், ஆயிரமாகவும் காணப்பட்டான்; அலாதசக்கரம் போல விரைவாக அஸ்திரங்களைக் காட்டினான்.
7.45.24
रथचर्यास्त्रमायाभिर्मोहयित्वा परन्तपः ।
बिभेद शतधा राजञ्शरीराणि महीक्षिताम् ॥ ७.४५.२४ ॥
ரத நடைகள், அஸ்திரங்கள், மாயைகளால் மயக்கி, பகைவரை வருத்தும் அந்த வீரன், அரசே, அரசர்களின் உடல்களை நூறு துண்டுகளாகத் துளைத்தான்.
7.45.25
प्राणाः प्राणभृतां सङ्ख्ये प्रेषिता निशितैः शरैः ।
राजन्प्रापुरसुं लोकं शरीराण्यवनिं ययुः ॥ ७.४५.२५ ॥
அரசே, போரில் கூரிய அம்புகளால் அனுப்பப்பட்ட உயிர்கள் உயிருள்ளவர்களின் உயிர்-மூச்சை உலகை அடைந்தன; உடல்கள் பூமியில் விழுந்தன.
7.45.26
धनूंष्यश्वान्नियन्तॄंश्च ध्वजान्बाहूंश्च साङ्गदान् ।
सिरांसि च शितैर्बाणैस्तेषां चिच्छेद फाल्गुनिः ॥ ७.४५.२६ ॥
பால்குணியின் மகன் (அர்ஜுனன்) கூரிய அம்புகளால் அவர்களின் வில், குதிரைகள், சாரதிகள், கொடிகள், தோள்வளையுடன் கூடிய கரங்கள் மற்றும் தலைகளை வெட்டினான்.
7.45.27
चूतारामो यथा भग्नः पञ्चवर्षः फलोपगः ।
राजपुत्रशतं तद्वत्सौभद्रेण निपातितम् ॥ ७.४५.२७ ॥
ஐந்து வயது மாமரத் தோப்பு பழம் தாங்கும் நிலையில் முறிந்து விழுவது போல, சௌபத்ரனால் நூறு அரச குமாரர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
7.45.28
क्रुद्धाशीविषसङ्काशान्सुकुमारान्सुखोचितान् ।
एकेन निहतान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनोऽभवत् ॥ ७.४५.२८ ॥
சினமுற்ற நாகங்களைப் போன்ற, மென்மையானவர்களும் சுகத்தில் வளர்ந்தவர்களுமான அவர்கள் ஒருவனாலேயே கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு துரியோதனன் அஞ்சினான்.
7.45.29
रथिनः कुञ्जरानश्वान्पदातींश्चावमर्दितान् ।
दृष्ट्वा दुर्योधनः क्षिप्रमुपायात्तममर्षितः ॥ ७.४५.२९ ॥
தேர்வீரர்கள், யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படையினர் நசுக்கப்பட்டதைக் கண்டு துரியோதனன் சினத்துடன் விரைந்து அங்கு வந்தான்.
7.45.30
तयोः क्षणमिवापूर्वः सङ्ग्रामः समपद्यत ।
अथाभवत्ते विमुखः पुत्रः शरशताहतः ॥ ७.४५.३० ॥
அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே ஒரு கணம் போல் முன்னில்லாத போர் நடந்தது. பின்னர் உங்கள் மகன் நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு முகம் திருப்பி ஓடினான்.