مهابهاراتا · أدهيايا 7.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.46.1
यथा वदसि मे सूत एकस्य बहुभिः सह ।
सङ्ग्रामं तुमुलं घोरं जयं चैव महात्मनः ॥ ७.४६.१ ॥
كما تحدّثني، أيها السائق، عن المعركة الصاخبة الرهيبة بين واحد وكثيرين، وعن نصر ذي النفس العظيمة.
7.46.2
अश्रद्धेयमिवाश्चर्यं सौभद्रस्याथ विक्रमम् ।
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां धर्मो व्यपाश्रयः ॥ ७.४६.२ ॥
تبدو بسالة سوبهادرا لا تُصدَّق ومدهشة؛ لكنها ليست عجيبة جدًا لمن كان الدهرما ملاذهم.
7.46.3
दुर्योधने च विमुखे राजपुत्रशते हते ।
सौभद्रे प्रतिपत्तिं कां प्रत्यपद्यन्त मामकाः ॥ ७.४६.३ ॥
حين أدار دوريودانا ظهره وقُتل مئة أمير، أيّ موقف اتخذ رجالي أمام سوبهادرا؟
7.46.4
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षणाः ।
पालयनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विष़ज्जये ॥ ७.४६.४ ॥
بأفواه جافة وعيون مرتجفة، يتصببون عرقًا، وشعورهم منتصبة، لا يتحمسون إلا للفرار، وقد فقدوا الحماس لنصر على العدو.
7.46.5
हतान्भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्सुहृत्सम्बन्धिबान्धवान् ।
उत्सृज्योत्सृज्य सञ्जग्मुस्त्वरयन्तो हयद्विपान् ॥ ७.४६.५ ॥
تاركين مرارًا الإخوة والآباء والأبناء والأصدقاء والأقارب والأنسباء القتلى، هرعوا مسرعين يسوقون الخيل والفيلة.
7.46.6
तान्प्रभग्नांस्तथा दृष्ट्वा द्रोणो द्रौणिर्बृहद्बलः ।
कृपो दुर्योधनः कर्णः कृतवर्माथ सौबलः ॥ ७.४६.६ ॥
ولما رأوهم منهزمين هكذا، دروُنا ودراوني (أشفاتّهاما) ذو القوة العظيمة، وكريبا، ودوريودانا، وكارنا، وكريتافارمان، والسوبالا...
7.46.7
अभ्यधावन्सुसङ्क्रुद्धाः सौभद्रमपराजितम् ।
ते तु पौत्रेण ते राजन्प्रायशो विमुखीकृताः।
सौभद्रेण महाराज शक्रप्रतिमतेजसा ॥ ७.४६.७ ॥
اندفعوا بغضب شديد نحو سوبهدرا الذي لا يُقهر. أيها الملك، لقد رُدّوا في معظمهم على أعقابهم بذلك الحفيد، أيها الملك العظيم، بابن سوبهدرا الذي كان بريق كبريق إندرا.
7.46.8
एकस्तु सुखसंवृद्धो बाल्याद्दर्पाच्च निर्भयः ।
इष्वस्त्रविन्महातेजा लक्ष्मणोऽर्जुनिमभ्ययात् ॥ ७.४६.८ ॥
أما لكشمنا وحده، الذي نشأ في الرخاء، لا يهاب من صباه وكبريائه، العالِم بالسهام والأسلحة، عظيم البهاء، فقد تقدّم نحو ابن أرجونا.
7.46.9
तमन्वगेवास्य पिता पुत्रगृद्धी न्यवर्तत ।
अनुदुर्योधनं चान्ये न्यवर्तन्त महारथाः ॥ ७.४६.९ ॥
تبعه أبوه، متلهفًا على ابنه، ثم عاد؛ وبعد دُريودهانا عاد أيضًا سائر المحاربين العظام على العربات.
7.46.10
तं तेऽभिषिषिचुर्बाणैर्मेघा गिरिमिवाम्बुभिः ।
स तु तान्प्रममाथैको विष्वग्वातो यथाम्बुदान् ॥ ७.४६.१० ॥
كما تُغرق السحب الجبل بالماء، أغرقوه بالسهام. لكنه وحده سحقهم، كما تبعثر الريح العاصفة من كل جانب السحب.
7.46.11
पौत्रं तव च दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं शूरमुद्यतकार्मुकम् ॥ ७.४६.११ ॥
حفيدك لكشمنا، الذي لا يُقاوَم وبهيّ المنظر، البطل الواقف قرب أبيه وقد رفع قوسه.
7.46.12
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम् ।
आससाद रणे कार्ष्णिर्मत्तो मत्तमिव द्विपम्।
सिंहशाबो वने शश्वत्पुण्डरीकशिशुं यथा ॥ ७.४६.१२ ॥
نشأ في غاية الرخاء، شبيهًا بابن رب الثروة، فواجه في المعركة ابن كريشنا كما يلتقي فيلٌ هائج بفيلٍ هائج؛ كما يثب شبل أسد في الغابة دائمًا على فيل صغير أبيض كاللوتس.
7.46.13
लक्ष्मणेन तु सङ्गम्य सौभद्रः परवीरहा ।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.४६.१३ ॥
لاقى لكشمانا ابن سوبهادرا، قاتل الأبطال الأعداء، فأصاب ذراعيه وصدره بسهام حادة للغاية.
7.46.14
सङ्क्रुद्धौ वै महाराज दण्डाहत इवोरगः ।
पौत्रस्तव महाराज तव पौत्रमभाषत ॥ ७.४६.१४ ॥
غضب كلاهما، أيها الملك العظيم، كأفعى ضُربت بعصا؛ وخاطب حفيدُك حفيدَك، أيها الملك العظيم.
7.46.15
सुदृष्टः क्रियतां लोको ह्यमुं लोकं गमिष्यसि ।
पश्यतां बान्धवानां त्वां नयामि यमसादनम् ॥ ७.४६.१५ ॥
تأمّل هذا العالم جيدا، فستمضي إلى ذلك العالم؛ وبينما ينظر أقاربك سأسوقك إلى مسكن يما.
7.46.16
एवमुक्त्वा ततो भल्लं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह महाबाहुर्निर्मुक्तोरगसन्निभम् ॥ ७.४६.१६ ॥
وبعد أن قال ذلك، سحب ابن سوبهادرا، ذو الذراعين القويتين وقاتل الأبطال الأعداء، سهم بَلْلَا يشبه أفعى مُطلَقة.
7.46.17
स तस्य भुजनिर्मुक्तो लक्ष्मणस्य सुदर्शनम् ।
सुनसं सुभ्रु केशान्तं शिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम् ॥ ७.४६.१७ ॥
حمل ذلك السهم، المنطلق من ذراعه، رأس لكشمانا — الجميل المنظر، ذا الأنف الدقيق والحاجبين المتقنين، المحاط بالشعر — مع قرطيه.
7.46.18
पौत्रस्तु तव दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.४६.१८ ॥
أما حفيدك فأرسل لكشمانا — الذي لا يُقهر والمحبوب المنظر — إلى مسكن يما، وهو واقف بقرب أبيه.
7.46.19
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम् ।
लक्ष्मणां निहतं दृष्ट्वा हाहेत्युच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.४६.१९ ॥
فلما رأى الناس لكشمانا، الذي نشأ في غاية النعيم ويشبه ابن رب الثروة، مقتولًا، صرخوا: «آه! آه!»
7.46.20
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः प्रिये पुत्रे निपातिते ।
हतैनमिति चुक्रोश क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ॥ ७.४६.२० ॥
فصاح دُرْيودهنا، المغتاظ لسقوط ابنه الحبيب، ثور الكشتريين، بالمحاربين: «اقتلوه!»
7.46.21
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रोणपुत्रो बृहद्बलः ।
कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.४६.२१ ॥
فأحاطت به حينئذ ستة من المقاتلين على العربات: درونا وكريپا وكارنا وابن درونا ذو القوة العظيمة وكريتافرمان وهارديكيا.
7.46.22
तांस्तु विद्धा शितैर्बाणैर्विमुखीकृत्य चार्जुनिः ।
वेगेनाभ्यपतत्क्रुद्धः सैन्धवस्य महद्बलम् ॥ ७.४६.२२ ॥
لكنه، بعد أن طعنهم بسهام حادة وردّهم منهزمين، انقضّ بسرعة وغضب، ابن أرجونا، على جيش سايندهافا العظيم.
7.46.23
आवव्रुस्तस्य पन्थानं गजानीकेन दंशिताः ।
कलिङ्गाश्च निषादाश्च क्राथपुत्रश्च वीर्यवान्।
तत्प्रसक्तमिवात्यर्थं युद्धमासीद्विशाम्पते ॥ ७.४६.२३ ॥
وحاصر طريقه الكالينغا والنيشادا وابن كراتا الشديد البأس، بفرقة من الفيلة المدرّعة؛ ونشبت، يا سيد البشر، معركة متواصلة للغاية.
7.46.24
ततस्तत्कुञ्जरानीकं व्यधमद्धृष्टमार्जुनिः ।
यथा वायुर्नित्यगतिर्जलदाञ्शतशोऽम्बरे ॥ ७.४६.२४ ॥
فبعثر ابن أرجونا المبتهج تلك الفرقة من الفيلة، كما تبعثر الريح الدائمة الحركة مئات الغيوم في السماء.
7.46.25
ततः क्रुद्धाः शरव्रातै राजानः समवारयन् ।
अथेतरे सन्निवृत्ताः पुनर्द्रोणमुखा रथाः।
परमास्त्राणि धुन्वानाः सौभद्रमभिदुद्रुवुः ॥ ७.४६.२५ ॥
فصدّه الملوك الغاضبون بوابل من السهام. ثم عاد الرماة الآخرون على العربات، بقيادة درونا، يلوّحون بالأسلحة العليا، وانقضوا على ابن سوبهدرا.
7.46.26
तान्निवार्यार्जुनिर्बाणैः क्राथपुत्रमयोधयत् ।
शरौघेणाप्रमेयेण त्वरमाणो जिघौसया ॥ ७.४६.२६ ॥
فصدّهم ابن أرجونا، ثم قاتل ابن كراتا بالسهام، مسرعًا بسيل لا يُحصى من النبال، راغبًا في قتله.
7.46.27
सधनुर्बाणकेयूरौ बाहू समुकुटं शिरः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं रथं चाश्वान्न्यपातयत् ॥ ७.४६.२७ ॥
أسقط ذراعيه مع القوس والسهام والأساور، ورأسه مع التاج، والسائق مع المظلة والراية، والعربة والخيل.
7.46.28
कुलशीलश्रुतिबलैः कीर्त्या चास्त्रबलेन च ।
युक्ते तस्मिन्हते वीराः प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ७.४६.२८ ॥
عندما قُتل ذلك البطل الجامع للنسب والخلق والعلم والقوة والشهرة وقوة الأسلحة، ولّى أكثر المحاربين الأدبار هاربين.