மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.46.1
यथा वदसि मे सूत एकस्य बहुभिः सह ।
सङ्ग्रामं तुमुलं घोरं जयं चैव महात्मनः ॥ ७.४६.१ ॥
சூதனே, நீ எனக்குச் சொல்வதுபோல், ஒருவனுக்கும் பலருக்கும் இடையிலான கடும் பயங்கரப் போரும், அந்த மகாத்மாவின் வெற்றியும் இவ்வாறுதான்.
7.46.2
अश्रद्धेयमिवाश्चर्यं सौभद्रस्याथ विक्रमम् ।
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां धर्मो व्यपाश्रयः ॥ ७.४६.२ ॥
சௌபத்ரனின் வீரம் நம்ப முடியாததும் வியப்பானதுமாகும்; ஆனால் தர்மத்தைத் தஞ்சமாகக் கொண்டவர்களுக்கு அது மிகவும் வியப்பானதல்ல.
7.46.3
दुर्योधने च विमुखे राजपुत्रशते हते ।
सौभद्रे प्रतिपत्तिं कां प्रत्यपद्यन्त मामकाः ॥ ७.४६.३ ॥
துரியோதனன் முதுகு காட்டி ஓட, நூறு இளவரசர்கள் கொல்லப்பட்டபோது, சௌபத்ரன் எதிரே என் மக்கள் என்ன செய்தார்கள்?
7.46.4
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षणाः ।
पालयनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विष़ज्जये ॥ ७.४६.४ ॥
வறண்ட வாய்களும், அலையும் கண்களும், வியர்வையும், சிலிர்த்த மயிர்களும் கொண்டவர்கள்; ஓடுவதில் மட்டும் ஆர்வம் காட்டி, பகைவரை வெல்லும் ஆர்வமற்றவர்கள்.
7.46.5
हतान्भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्सुहृत्सम्बन्धिबान्धवान् ।
उत्सृज्योत्सृज्य सञ्जग्मुस्त्वरयन्तो हयद्विपान् ॥ ७.४६.५ ॥
கொல்லப்பட்ட சகோதரர்களையும், தந்தையர்களையும், மகன்களையும், நண்பர்கள், உறவினர்கள், சுற்றத்தாரையும் விட்டுவிட்டு, குதிரைகளையும் யானைகளையும் விரைவுபடுத்தியபடி ஓடினர்.
7.46.6
तान्प्रभग्नांस्तथा दृष्ट्वा द्रोणो द्रौणिर्बृहद्बलः ।
कृपो दुर्योधनः कर्णः कृतवर्माथ सौबलः ॥ ७.४६.६ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு தோற்றோடுவதைக் கண்டு, துரோணர், பெரும்படையுடைய துரோணபுத்திரர், கிருபர், துரியோதனன், கர்ணன், கிருதவர்மா, சௌபலன் ஆகியோர்...
7.46.7
अभ्यधावन्सुसङ्क्रुद्धाः सौभद्रमपराजितम् ।
ते तु पौत्रेण ते राजन्प्रायशो विमुखीकृताः।
सौभद्रेण महाराज शक्रप्रतिमतेजसा ॥ ७.४६.७ ॥
மிகுந்த கோபத்துடன் வெல்லப்படாத சௌபத்ரனை நோக்கி அவர்கள் பாய்ந்தனர். ஓ அரசே, அவர்கள் பெரும்பாலும் அந்தப் பேரனால் பின்வாங்கச் செய்யப்பட்டனர், ஓ மகாராஜா, இந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய சௌபத்ரனால்.
7.46.8
एकस्तु सुखसंवृद्धो बाल्याद्दर्पाच्च निर्भयः ।
इष्वस्त्रविन्महातेजा लक्ष्मणोऽर्जुनिमभ्ययात् ॥ ७.४६.८ ॥
ஆனால் இன்பத்தில் வளர்ந்த லக்ஷ்மணன் ஒருவனே, இளமையாலும் செருக்காலும் அஞ்சாதவனாய், அம்புகளையும் அஸ்திரங்களையும் அறிந்த மகா ஒளியுடையவனாய், அர்ஜுனியை நோக்கி முன்னேறினான்.
7.46.9
तमन्वगेवास्य पिता पुत्रगृद्धी न्यवर्तत ।
अनुदुर्योधनं चान्ये न्यवर्तन्त महारथाः ॥ ७.४६.९ ॥
அவனுடைய தந்தை மகன் மீதுள்ள ஆசையால் அவனைப் பின்தொடர்ந்தார், பின்னர் திரும்பினார். துரியோதனனைத் தொடர்ந்து மற்ற மகாரதர்களும் திரும்பினர்.
7.46.10
तं तेऽभिषिषिचुर्बाणैर्मेघा गिरिमिवाम्बुभिः ।
स तु तान्प्रममाथैको विष्वग्वातो यथाम्बुदान् ॥ ७.४६.१० ॥
மேகங்கள் மலையை நீரால் நனைப்பது போல அவர்கள் அவனை அம்புகளால் பொழிந்தனர். ஆனால் அவன் ஒருவனே அவர்களை நசுக்கினான், மேகங்களைச் சிதறடிக்கும் சுழல்காற்று போல.
7.46.11
पौत्रं तव च दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं शूरमुद्यतकार्मुकम् ॥ ७.४६.११ ॥
உன் பேரன் லக்ஷ்மணனை, வெல்ல முடியாதவனும் காண இனியவனுமான அவனை, தந்தையின் அருகில் நின்ற, வீரனான, வில்லை உயர்த்தியவனை.
7.46.12
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम् ।
आससाद रणे कार्ष्णिर्मत्तो मत्तमिव द्विपम्।
सिंहशाबो वने शश्वत्पुण्डरीकशिशुं यथा ॥ ७.४६.१२ ॥
மிகுந்த இன்பத்தில் வளர்ந்த, குபேரனின் மகனுக்கு ஒப்பான அவன், போரில் கார்ஷ்ணியை எதிர்த்து வந்தான், மதம் பிடித்த யானை மதம் பிடித்த யானையை நெருங்குவது போல். காட்டில் சிங்கக்குட்டி எப்போதும் வெண்தாமரை போன்ற யானைக்குட்டியை நோக்கிப் பாய்வது போல.
7.46.13
लक्ष्मणेन तु सङ्गम्य सौभद्रः परवीरहा ।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.४६.१३ ॥
லக்ஷ்மணனுடன் மோதிய, எதிரி வீரர்களைக் கொல்பவனான சுபத்திரையின் மகன், மிகக் கூர்மையான அம்புகளால் அவனுடைய தோள்களையும் மார்பையும் துளைத்தான்.
7.46.14
सङ्क्रुद्धौ वै महाराज दण्डाहत इवोरगः ।
पौत्रस्तव महाराज तव पौत्रमभाषत ॥ ७.४६.१४ ॥
மகாராஜாவே, இருவரும் கோபத்தால் கொதித்தனர்; கோலால் அடிபட்ட பாம்பைப் போல. மகாராஜாவே, உங்கள் பேரன் உங்கள் பேரனிடம் பேசினான்.
7.46.15
सुदृष्टः क्रियतां लोको ह्यमुं लोकं गमिष्यसि ।
पश्यतां बान्धवानां त्वां नयामि यमसादनम् ॥ ७.४६.१५ ॥
இவ்வுலகை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்; அந்த உலகத்திற்கு நீ செல்வாய். உறவினர்கள் பார்த்திருக்க, உன்னை யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன்.
7.46.16
एवमुक्त्वा ततो भल्लं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह महाबाहुर्निर्मुक्तोरगसन्निभम् ॥ ७.४६.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, பின்னர் எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் பெருந்தோள் சுபத்திரையின் மகன், விடுபட்ட பாம்பைப் போன்ற பல்ல அம்பை எடுத்தான்.
7.46.17
स तस्य भुजनिर्मुक्तो लक्ष्मणस्य सुदर्शनम् ।
सुनसं सुभ्रु केशान्तं शिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम् ॥ ७.४६.१७ ॥
அவனுடைய தோளிலிருந்து விடுபட்ட அந்த அம்பு, லக்ஷ்மணனின் அழகிய, நேர்த்தியான மூக்கும் புருவமும், கேசத்தின் எல்லையும் கொண்ட தலையை, குண்டலங்களுடன் கொய்து சென்றது.
7.46.18
पौत्रस्तु तव दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.४६.१८ ॥
உங்கள் பேரனோ, தோற்கடிக்க முடியாதவனும் காண்பதற்கு இனியவனுமான லக்ஷ்மணனை, தந்தையின் அருகில் நின்றுகொண்டிருக்கும்போதே, யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.46.19
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम् ।
लक्ष्मणां निहतं दृष्ट्वा हाहेत्युच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.४६.१९ ॥
மிகுந்த சுகத்தில் வளர்ந்த, குபேரனின் மகனுக்கு ஒப்பான லக்ஷ்மணன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு மக்கள் 'ஹா! ஹா!' என்று கதறினர்.
7.46.20
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः प्रिये पुत्रे निपातिते ।
हतैनमिति चुक्रोश क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ॥ ७.४६.२० ॥
அப்போது அன்புமகன் வீழ்த்தப்பட்டதால் கோபமுற்ற துரியோதனன், க்ஷத்ரியர்களில் சிறந்தவன், க்ஷத்ரியர்களிடம் 'இவனைக் கொல்லுங்கள்!' என்று கத்தினான்.
7.46.21
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रोणपुत्रो बृहद्बलः ।
कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.४६.२१ ॥
அப்போது துரோணர், கிருபர், கர்ணன், துரோணரின் மகனான மகாபலசாலி, கிருதவர்மா, ஹார்திக்யன் ஆகிய ஆறு தேர்வீரர்கள் அவனைச் சூழ்ந்தனர்.
7.46.22
तांस्तु विद्धा शितैर्बाणैर्विमुखीकृत्य चार्जुनिः ।
वेगेनाभ्यपतत्क्रुद्धः सैन्धवस्य महद्बलम् ॥ ७.४६.२२ ॥
ஆனால் கூரிய அம்புகளால் அவர்களைத் துளைத்து, புறமுதுகிடச் செய்து, கோபமுற்ற அர்ஜுனன் மகன் வேகமாக சைந்தவனின் பெரும் படையின் மீது பாய்ந்தான்.
7.46.23
आवव्रुस्तस्य पन्थानं गजानीकेन दंशिताः ।
कलिङ्गाश्च निषादाश्च क्राथपुत्रश्च वीर्यवान्।
तत्प्रसक्तमिवात्यर्थं युद्धमासीद्विशाम्पते ॥ ७.४६.२३ ॥
கலிங்கர்களும் நிஷாதர்களும் வலிமைமிக்க க்ராதனின் மகனும் கவசமணிந்த யானைப் படையால் அவனது வழியை மறித்தனர். மன்னா, அங்கே மிகவும் இடைவிடாத போர் நடந்தது.
7.46.24
ततस्तत्कुञ्जरानीकं व्यधमद्धृष्टमार्जुनिः ।
यथा वायुर्नित्यगतिर्जलदाञ्शतशोऽम्बरे ॥ ७.४६.२४ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த அர்ஜுனன் மகன் அந்த யானைப்படையைச் சிதறடித்தான்; இடைவிடாது இயங்கும் காற்று வானில் நூற்றுக்கணக்கான மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல.
7.46.25
ततः क्रुद्धाः शरव्रातै राजानः समवारयन् ।
अथेतरे सन्निवृत्ताः पुनर्द्रोणमुखा रथाः।
परमास्त्राणि धुन्वानाः सौभद्रमभिदुद्रुवुः ॥ ७.४६.२५ ॥
அப்போது சினமுற்ற அரசர்கள் அம்புமழைகளால் அவனைத் தடுத்தனர். பின்னர் துரோணரை முன்னிட்ட மற்ற தேர்வீரர்கள் திரும்பி வந்து, பரம அஸ்திரங்களை சுழற்றியபடி சௌபத்ரனை நோக்கி விரைந்தனர்.
7.46.26
तान्निवार्यार्जुनिर्बाणैः क्राथपुत्रमयोधयत् ।
शरौघेणाप्रमेयेण त्वरमाणो जिघौसया ॥ ७.४६.२६ ॥
அவர்களைத் தடுத்து, அர்ஜுனனின் மகன் அம்புகளால் கராதனின் மகனுடன் போரிட்டான். அளவற்ற அம்பு வெள்ளத்தால், கொல்லும் ஆவலுடன் விரைந்தான்.
7.46.27
सधनुर्बाणकेयूरौ बाहू समुकुटं शिरः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं रथं चाश्वान्न्यपातयत् ॥ ७.४६.२७ ॥
வில், அம்பு, தோள்வளையுடன் அவனுடைய கைகளையும், கிரீடத்துடன் தலையையும், குடை-கொடி கொண்ட சாரதியுடன் தேரையும், குதிரைகளையும் அவன் வீழ்த்தினான்.
7.46.28
कुलशीलश्रुतिबलैः कीर्त्या चास्त्रबलेन च ।
युक्ते तस्मिन्हते वीराः प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ७.४६.२८ ॥
குலம், நற்குணம், கல்வி, வலிமை, புகழ், அஸ்திர பலம் ஆகியவற்றோடு கூடிய அவன் கொல்லப்பட்டபோது, வீரர்களில் பெரும்பாலானோர் முகம் திருப்பிக்கொண்டு ஓடினர்.