Mahābhārata · Adhyāya 7.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.46.1
यथा वदसि मे सूत एकस्य बहुभिः सह ।
सङ्ग्रामं तुमुलं घोरं जयं चैव महात्मनः ॥ ७.४६.१ ॥
Wie du mir erzählst, Wagenlenker, der gewaltige, schreckliche Kampf eines gegen viele und der Sieg des Hochherzigen.
7.46.2
अश्रद्धेयमिवाश्चर्यं सौभद्रस्याथ विक्रमम् ।
किन्तु नात्यद्भुतं तेषां येषां धर्मो व्यपाश्रयः ॥ ७.४६.२ ॥
Die Tapferkeit Saubhadras scheint unglaublich und wunderbar; doch für jene, deren Zuflucht das Dharma ist, ist sie nicht sehr erstaunlich.
7.46.3
दुर्योधने च विमुखे राजपुत्रशते हते ।
सौभद्रे प्रतिपत्तिं कां प्रत्यपद्यन्त मामकाः ॥ ७.४६.३ ॥
Als Duryodhana den Rücken kehrte und hundert Prinzen erschlagen wurden, welche Haltung nahmen meine Leute gegenüber Saubhadra ein?
7.46.4
संशुष्कास्याश्चलन्नेत्राः प्रस्विन्ना रोमहर्षणाः ।
पालयनकृतोत्साहा निरुत्साहा द्विष़ज्जये ॥ ७.४६.४ ॥
mit trockenen Mündern, zitternden Augen, schweißgebadet, mit zu Berge stehenden Haaren, nur begierig zu fliehen, ohne Eifer für den Sieg über den Feind.
7.46.5
हतान्भ्रातॄन्पितॄन्पुत्रान्सुहृत्सम्बन्धिबान्धवान् ।
उत्सृज्योत्सृज्य सञ्जग्मुस्त्वरयन्तो हयद्विपान् ॥ ७.४६.५ ॥
Immer wieder die erschlagenen Brüder, Väter, Söhne, Freunde, Verwandten und Angehörigen zurücklassend, eilten sie davon und trieben Pferde und Elefanten an.
7.46.6
तान्प्रभग्नांस्तथा दृष्ट्वा द्रोणो द्रौणिर्बृहद्बलः ।
कृपो दुर्योधनः कर्णः कृतवर्माथ सौबलः ॥ ७.४६.६ ॥
Als sie so geschlagen flohen, sahen Droṇa, Drauṇi (Aśvatthāman) von großer Kraft, Kṛpa, Duryodhana, Karṇa, Kṛtavarman und der Saubala...
7.46.7
अभ्यधावन्सुसङ्क्रुद्धाः सौभद्रमपराजितम् ।
ते तु पौत्रेण ते राजन्प्रायशो विमुखीकृताः।
सौभद्रेण महाराज शक्रप्रतिमतेजसा ॥ ७.४६.७ ॥
Hoch erzürnt stürmten sie auf den unbesiegten Saubhadra los. O König, sie wurden meist von jenem Enkel zurückgeschlagen, o großer König, vom Sohn der Subhadrā, dessen Glanz dem Indras gleichkam.
7.46.8
एकस्तु सुखसंवृद्धो बाल्याद्दर्पाच्च निर्भयः ।
इष्वस्त्रविन्महातेजा लक्ष्मणोऽर्जुनिमभ्ययात् ॥ ७.४६.८ ॥
Allein, Lakṣmaṇa, im Wohlstand aufgewachsen, furchtlos aus Jugend und Stolz, kundig in Pfeilen und Waffen, von großem Glanz, rückte gegen den Sohn Arjunas vor.
7.46.9
तमन्वगेवास्य पिता पुत्रगृद्धी न्यवर्तत ।
अनुदुर्योधनं चान्ये न्यवर्तन्त महारथाः ॥ ७.४६.९ ॥
Sein Vater folgte ihm, begierig nach seinem Sohn, und kehrte dann um; und nach Duryodhana kehrten auch die anderen großen Wagenkämpfer um.
7.46.10
तं तेऽभिषिषिचुर्बाणैर्मेघा गिरिमिवाम्बुभिः ।
स तु तान्प्रममाथैको विष्वग्वातो यथाम्बुदान् ॥ ७.४६.१० ॥
Wie Wolken einen Berg mit Wasser überschütten, so überschütteten sie ihn mit Pfeilen. Doch er allein zerschmetterte sie, wie ein Wind von allen Seiten die Wolken zerstreut.
7.46.11
पौत्रं तव च दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं शूरमुद्यतकार्मुकम् ॥ ७.४६.११ ॥
Dein Enkel Lakṣmaṇa, unbezwingbar und lieblich anzusehen, ein Held, der nahe seinem Vater stand, den Bogen erhoben.
7.46.12
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम् ।
आससाद रणे कार्ष्णिर्मत्तो मत्तमिव द्विपम्।
सिंहशाबो वने शश्वत्पुण्डरीकशिशुं यथा ॥ ७.४६.१२ ॥
In höchstem Wohlstand aufgewachsen, dem Sohn des Herrn des Reichtums gleich, trat er im Kampf dem Sohn Kṛṣṇas entgegen, wie ein tollwütiger Elefant einem tollwütigen Elefanten begegnet; wie ein Löwenjunges im Wald stets auf ein junges weißes Lotus-Elefantenkalb losspringt.
7.46.13
लक्ष्मणेन तु सङ्गम्य सौभद्रः परवीरहा ।
शरैः सुनिशितैस्तीक्ष्णैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.४६.१३ ॥
Als er auf Lakṣmaṇa traf, durchbohrte der Sohn Subhadrās, der Töter feindlicher Helden, mit sehr scharfen Pfeilen dessen Arme und Brust.
7.46.14
सङ्क्रुद्धौ वै महाराज दण्डाहत इवोरगः ।
पौत्रस्तव महाराज तव पौत्रमभाषत ॥ ७.४६.१४ ॥
Beide, zornig, großer König, wie eine mit einem Stock getroffene Schlange; dein Enkel sprach zu deinem Enkel, großer König.
7.46.15
सुदृष्टः क्रियतां लोको ह्यमुं लोकं गमिष्यसि ।
पश्यतां बान्धवानां त्वां नयामि यमसादनम् ॥ ७.४६.१५ ॥
Betrachte diese Welt gut, denn du wirst in jene Welt gehen. Während deine Verwandten zusehen, führe ich dich zur Wohnstatt Yamas.
7.46.16
एवमुक्त्वा ततो भल्लं सौभद्रः परवीरहा ।
उद्बबर्ह महाबाहुर्निर्मुक्तोरगसन्निभम् ॥ ७.४६.१६ ॥
So gesprochen, zog der Sohn Subhadrās, der mächtigarmige Töter feindlicher Helden, einen Bhalla-Pfeil hervor, gleich einer losgelassenen Schlange.
7.46.17
स तस्य भुजनिर्मुक्तो लक्ष्मणस्य सुदर्शनम् ।
सुनसं सुभ्रु केशान्तं शिरोऽहार्षीत्सकुण्डलम् ॥ ७.४६.१७ ॥
Der Pfeil, von seinem Arm entsandt, trug den Kopf Lakṣmaṇas hinweg — schön anzusehen, mit feiner Nase und Brauen, von Haar umrahmt, samt den Ohrringen.
7.46.18
पौत्रस्तु तव दुर्धर्षं लक्ष्मणं प्रियदर्शनम् ।
पितुः समीपे तिष्ठन्तं प्राहिणोद्यमसादनम् ॥ ७.४६.१८ ॥
Dein Enkel aber schickte Lakṣmaṇa — unbezwingbar und angenehm anzusehen — in die Wohnstatt Yamas, während dieser nahe bei seinem Vater stand.
7.46.19
अत्यन्तसुखसंवृद्धं धनेश्वरसुतोपमम् ।
लक्ष्मणां निहतं दृष्ट्वा हाहेत्युच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ७.४६.१९ ॥
Als sie Lakṣmaṇa, in höchstem Wohlstand aufgewachsen und dem Sohn des Herrn des Reichtums gleich, erschlagen sahen, riefen die Menschen: „Wehe! Wehe!“
7.46.20
ततो दुर्योधनः क्रुद्धः प्रिये पुत्रे निपातिते ।
हतैनमिति चुक्रोश क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ॥ ७.४६.२० ॥
Da rief Duryodhana, zornentbrannt über den Fall seines geliebten Sohnes, der Stier unter den Kriegern, den Kriegern zu: „Tötet ihn!“
7.46.21
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रोणपुत्रो बृहद्बलः ।
कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.४६.२१ ॥
Da umringten ihn Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Droṇas Sohn von großer Kraft, Kṛtavarman und Hārdikya, diese sechs Wagenkämpfer.
7.46.22
तांस्तु विद्धा शितैर्बाणैर्विमुखीकृत्य चार्जुनिः ।
वेगेनाभ्यपतत्क्रुद्धः सैन्धवस्य महद्बलम् ॥ ७.४६.२२ ॥
Doch er durchbohrte sie mit scharfen Pfeilen, trieb sie in die Flucht, und der zornige Sohn Arjunas stürzte sich mit Wucht auf das gewaltige Heer des Saindhava.
7.46.23
आवव्रुस्तस्य पन्थानं गजानीकेन दंशिताः ।
कलिङ्गाश्च निषादाश्च क्राथपुत्रश्च वीर्यवान्।
तत्प्रसक्तमिवात्यर्थं युद्धमासीद्विशाम्पते ॥ ७.४६.२३ ॥
Die Kaliṅgas, die Niṣādas und der mächtige Sohn des Krātha bildeten mit einer Abteilung gepanzerter Elefanten einen Ring um seinen Weg; und es entbrannte, o Herr der Menschen, ein überaus ununterbrochener Kampf.
7.46.24
ततस्तत्कुञ्जरानीकं व्यधमद्धृष्टमार्जुनिः ।
यथा वायुर्नित्यगतिर्जलदाञ्शतशोऽम्बरे ॥ ७.४६.२४ ॥
Da zerstreute der frohlockende Sohn Arjunas jene Abteilung von Elefanten, wie der stets bewegte Wind Hunderte von Wolken am Himmel zerstreut.
7.46.25
ततः क्रुद्धाः शरव्रातै राजानः समवारयन् ।
अथेतरे सन्निवृत्ताः पुनर्द्रोणमुखा रथाः।
परमास्त्राणि धुन्वानाः सौभद्रमभिदुद्रुवुः ॥ ७.४६.२५ ॥
Da hielten ihn die zornigen Könige mit Pfeilschauern auf. Dann kehrten die übrigen Wagenkämpfer, angeführt von Droṇa, zurück, schwangen die höchsten Waffen und stürmten auf den Sohn der Subhadrā los.
7.46.26
तान्निवार्यार्जुनिर्बाणैः क्राथपुत्रमयोधयत् ।
शरौघेणाप्रमेयेण त्वरमाणो जिघौसया ॥ ७.४६.२६ ॥
Nachdem er sie aufgehalten hatte, kämpfte der Sohn des Arjuna mit Pfeilen gegen den Sohn des Kratha, eilend mit einem unermesslichen Pfeilstrom, begierig zu töten.
7.46.27
सधनुर्बाणकेयूरौ बाहू समुकुटं शिरः ।
सच्छत्रध्वजयन्तारं रथं चाश्वान्न्यपातयत् ॥ ७.४६.२७ ॥
Er streckte seine Arme mit Bogen, Pfeilen und Armreifen nieder, sein Haupt mit der Krone, den Wagenlenker mit Sonnenschirm und Banner, den Wagen und die Pferde.
7.46.28
कुलशीलश्रुतिबलैः कीर्त्या चास्त्रबलेन च ।
युक्ते तस्मिन्हते वीराः प्रायशो विमुखाऽभवन् ॥ ७.४६.२८ ॥
Als jener Held, begabt mit Abstammung, Charakter, Gelehrsamkeit, Kraft, Ruhm und Waffenmacht, erschlagen wurde, wandten sich die meisten Krieger zur Flucht.