Mahābhārata · Adhyāya 7.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.50.1
वयं तु प्रवरं हत्वा तेषां तैः शरपीडिताः ।
निवेशायाभ्युपायामः सायाह्ने रुधिरोक्षिताः ॥ ७.५०.१ ॥
Tras matar a su guerrero más destacado, nosotros, heridos por flechas y cubiertos de sangre, nos dirigimos al campamento al atardecer.
7.50.2
निरीक्षमाणास्तु वयं परे चायोधनं शनैः ।
अपयाता महाराज ग्लानिं प्राप्ता विचेतसः ॥ ७.५०.२ ॥
Oh gran rey, nosotros y los otros, mirando hacia el campo de batalla, nos retiramos lentamente, cansados y desconcertados.
7.50.3
ततो निशाया दिवसस्य चाशिवः ।
शिवारुतैः सन्धिरवर्तताद्भुतः।
कुशेशयापीडनिभे दिवाकरे ।
विलम्बमानेऽस्तमुपेत्य पर्वतम् ॥ ७.५०.३ ॥
Entonces, en la unión de la noche y el día, entre los aullidos inauspiciosos de los chacales, sobrevino un crepúsculo extraño, cuando el sol, semejante a una guirnalda de loto, colgó bajo y alcanzó la montaña occidental.
7.50.4
वरासिशक्त्यृष्टिवरूथचर्मणां ।
विभूषणानां च समाक्षिपन्प्रभाः।
दिवं च भूमिं च समानयन्निव ।
प्रियां तनुं भानुरुपैति पावकम् ॥ ७.५०.४ ॥
Derramando el brillo de las excelentes espadas, lanzas, jabalinas, escudos, corazas de cuero y ornamentos, como si uniera cielo y tierra, el sol se dirigió al fuego con su amado cuerpo.
7.50.5
महाभ्रकूटाचलशृङ्गसन्निभै… ।
र्गजैरनेकैरिव वज्रपातितैः।
सवैजयन्त्यङ्कुशवर्मयन्तृभि… ।
र्निपातितैर्नष्टगतिश्चिता क्षितिः ॥ ७.५०.५ ॥
Muchos elefantes, semejantes a cumbres de grandes montañas de nubes, derribados como por rayos, yacían caídos con banderas, aguijones, armaduras y jinetes, y la tierra, sin movimiento, estaba cubierta de ellos.
7.50.6
हतेश्वरैश्चूर्णितचक्रकूबरै… ।
र्हताश्वसूतैर्विपताककेतुभिः।
महारथैर्भूः शुशुभे विचूर्णितैः ।
पुरैरिवामित्रहतैर्नराधिप ॥ ७.५०.६ ॥
Oh señor de los hombres, como ciudades destruidas por enemigos, la tierra brillaba aplastada por grandes guerreros de carro, cuyos jefes habían caído, cuyas ruedas y varas estaban rotas, cuyos caballos y aurigas habían muerto, cuyas banderas y estandartes habían caído.
7.50.7
रथाश्वबृन्दैः सहसादिभिर्हतैः ।
प्रविद्धभाण्डाभरणैः पृथग्विधैः।
निरस्तजिह्वादशनान्त्रलोचनै… ।
र्धरा बभौ घोरविरूपदर्शना ॥ ७.५०.७ ॥
Con multitudes de carros y caballos, y espadachines y otros, muertos; con vasijas y adornos de toda clase esparcidos; con lenguas, dientes, entrañas y ojos arrojados fuera … la tierra se mostraba terrible y horrenda de ver.
7.50.8
प्रविद्धवर्माभणाम्बरायुधा ।
विपन्नहस्त्यश्वरथानुगा नराः।
महार्हशय्यास्तरणोचितास्तदा ।
क्षितावनाथा इव शेरते हताः ॥ ७.५०.८ ॥
Con armaduras, adornos, vestidos y armas arrojados, y elefantes, caballos, carros y sus seguidores destruidos, los hombres que entonces eran dignos de lechos costosos y colchas yacen muertos en el suelo, como desamparados.
7.50.9
अतीव हृष्टाः श्वशृगालवायसा ।
बकाः सुपर्णाश्च वृकास्तरक्षवः।
वयांस्यसृक्पान्यथ रक्षसां गणाः ।
पिशाचसङ्घाश्च सुदारुणा रणे ॥ ७.५०.९ ॥
Perros, chacales y cuervos se alegraron en extremo; garzas, águilas, lobos, hienas, aves que beben sangre, huestes de rākṣasas y las terribles bandas de piśācas se regocijaron en la batalla.
7.50.10
त्वचो विनिर्भिद्य पिबन्वसामसृक् ।
तथैव मज्जाः पिशितानि चाश्नुवन्।
वपां विलुम्पन्ति हसन्ति गान्ति च ।
प्रकर्षमाणाः कुणपान्यनेकशः ॥ ७.५०.१० ॥
Desgarrando la piel, bebiendo grasa y sangre, devorando asimismo médula y carne, arrancando las entrañas, riendo y cantando, arrastrando cadáveres por centenares.
7.50.11
शरीरसङ्घाटवहा ह्यसृग्जला ।
रथोडुपा कुञ्जरशैलसङ्कटा।
मनुष्यशीर्षोपलमांसकर्दमा ।
प्रविद्धनानाविधशस्त्रमालिनी ॥ ७.५०.११ ॥
Arrastrando montones de cuerpos, con agua de sangre, con carros como barcas, abarrotada de montañas de elefantes, con cabezas humanas por piedras y carne por lodo, ceñida con una guirnalda de armas arrojadas de muchas clases, un río.
7.50.12
भयावहा वैतरणीव दुस्तरा ।
प्रवर्तिता योधवरैस्तदा नदी।
उवाह मध्येन रणाजिरे भृशं ।
भयावहा दीनमृतप्रवाहिनी ॥ ७.५०.१२ ॥
Terrible y difícil de cruzar como el Vaitaraṇī, el río que entonces hicieron correr los mejores guerreros fluyó con fuerza por el centro del campo de batalla, causando temor, arrastrando a los míseros muertos.
7.50.13
पिबन्ति च स्नान्ति च यत्र दुर्दृशाः ।
पिशाचसङ्घास्तु नदन्ति भैरवाः।
सुनन्दिताः प्रणभृतां क्षयंकराः ।
समानभक्षाः श्वसृगालपक्षिणः ॥ ७.५०.१३ ॥
Donde bandas de pisāchas de aspecto horrendo beben y se bañan y rugen terriblemente, destructores de los seres vivos, grandemente regocijados, compartiendo su comida con perros, chacales y aves.
7.50.14
तथा तदायोधनमुग्रदर्शनं ।
निशामुखे पितृपतिराष्ट्रवर्धनम्।
निरीक्षमाणः शनकैर्जहुर्नराः ।
समुत्थिता नृत्तकबन्धसङ्कुलम् ॥ ७.५०.१४ ॥
Así aquel campo de batalla, terrible de contemplar, al caer la noche aumentando el reino del señor de los antepasados; los hombres se marcharon mirándolo lentamente, lleno de troncos sin cabeza que se habían levantado y danzaban.
7.50.15
अपेतविध्वस्तमहार्हभूषणं ।
निपातितं शक्रसमं महाबलम्।
रणेऽभिमन्युं ददृशुस्तदा जना ।
व्यपोढहव्यं सदसीव पावकम् ॥ ७.५०.१५ ॥
Con las preciosas joyas caídas y dispersas, el de gran fuerza Abhimanyu, igual a Indra, derribado en la batalla, fue entonces visto por la gente, como un fuego en una asamblea cuya ofrenda ha sido retirada.